You are browsing the archive for 2012 March.

Misbruik van argument Privacy en Persoonlijke Levenssfeer. Belang van de Staat.

2012/03/27 in Uncategorized

Een redactie van RTL heeft grondig werk verricht in 1 van de weinige meer uitgewerkte kwesties rond lekken. Het is zeer informatief om te zien hoe ex-PVV-er Hero Brinkman omgaat met lastige kwesties van vertrouwelijkheid. De redactie spreekt geen oordeel uit over de juistheid van zijn handelen.

Professioneel dat RTL zoveel openheid geeft:

http://media.rtl.nl/media/actueel/rtlnieuws/2011/wobdocument2.pdf

Het is ten slotte zo dat journalisten min of meer alleen hun werk kunnen doen als er gelekt wordt. Voor meer informatie verwijst de redactie direct door naar de RTL-bronnen.

http://www.rtl.nl/(/actueel/rtlnieuws/binnenland/)/components/actueel/rtlnieuws/2011/03_maart/09/binnenland/brinkman-tipgever-van-rijksrecherche.xml

http://www.rtl.nl/(/actueel/rtlnieuws/)/components/actueel/rtlnieuws/2011/03_maart/09/verrijkingsonderdelen/Hero_Brinkman_zet_rijksrecherche_aan_het_werk.xml

De redactie.

Primeur: Nederlandse rechter stelt vast dat oma’s recht op zorgtaak hebben, als … Oproep aan alle oma’s: Dien verzoek tot omgangsregeling in!!!

2012/03/27 in 200 Jaar Ongewijzigd, Achter gesloten Deuren, Autoriteit Toezicht Jeugdzorg, Autoriteit Toezicht Rechtspleging, Bronnen, Civiel Recht, Kind-Ouder-dossiers, Vervreemdingssyndroom, Waarheidsvinding

Een heel erg verdrietige uitspraak voor … in de eeste plaats Jori, de (klein-)zoon van Johan Claus en zijn moeder Thalia.

Deze uitspraak geldt als jurisprudentie. Als er wel meer zorg mogelijk was geweest voor oma aan haar kleinzoon, dan had de rechter niet anders gekund dan het verzoek toe te wijzen. Zo stelt deze rechter als schaamlap … en kluitje in het riet.

Ik ben heel benieuwd welke argumentatie andere rechters aan hun afwijzing van omgang voor oma’s hebben gegeven.

Wanneer we andere beschikkingen boven water krijgen waaruit een andere argumentatie in de zelfde omstandigheden kunnen vinden, stellen we dus door kwaliteittoetsing op de eindproducten van de rechtspleging vast:

Jurisprudentie wordt vaak onrechtmatig, inconsistent, ongrondwettig, in strijd met beginselen van behoorlijk bestuur, in strijd met geratificeerde internationale verdragen … in strijd met goede zeden … enz. enz … MISBRUIKT.

Niemand roept de rommelende rechter tot de orde. De wet is de wet … ook voor de rechter. De rechter heeft helemaal nooit de ruimte gekregen in het civiele recht om een EIGEN WET over de Wet heen te gaan leggen. De civiele rechter blijkt vaak zelf “eigen rechter te spelen”. De rechter is niets anders dan een natuurlijke persoon die recht spreekt vanuit het instituut De Rechter. Vele rechters blijken De Rechter te minachten. Volgens De Rechter is dat strafbaar. De rechter blijkt vaak niet goed met zijn meervoudige persoonlijkheid(sstoornis) om te kunnen gaan. Velen blijken zich inderdaad met De Rechter te vereenzelvigen zonder enige … zelfreflectie en zelfkritiek. Met welke stoornis een scherp observerende psycholoog of psychiater dan op de proppen denkt te moeten komen, zal de oplettende lezer zelf kunnen vaststellen. De redactie verwijst graag door naar waardevolle informatie op andere sites, zoals: http://www.moeilijkemensen.nl/

Kleine noot nog. De meervoudige persoonlijkheidsstoornis, is uit. Het wordt nu gezien als een wetenschappelijke misleiding van een scoringsgerichte, zelfgenoegzame Amerikaanse psychologe. In de psychologie is kennis niet zo spijkerhard als in de andere wetenschappen. Het goede nieuws: na dwaling vind men toch het goede of het betere pad weer terug. Er kan toegegeven worden: We zaten er met velen naast. Excuses!

Laten we hopen dat de rechters ook wat vaker de grootsheid van De Rechter hebben en toegeven: Sorry, we hebben de wet nog niet durven uitvoeren. We hebben niet kunnen begrijpen. Het excuus met: Sorry, we hebben niet WILLEN begrijpen … is wat veel gevraagd. Laten we dat excuus maar niet vragen.

Weer een duidelijke illustratie … werk aan de winkel voor de Autoriteit Toezicht Rechtspleging.

De redactie.

 

Dit artikel:http://www.slachtoffersjustitie.nl/wordpress/?p=532

Gerefereerde beschikking: http://www.slachtoffersjustitie.nl/wordpress/?p=526

Eerder artikel: http://www.slachtoffersjustitie.nl/wordpress/?p=523

Citaat van een in functie zijnde Nederlandse rechter: “De rechter hoeft niet actief zijn best te doen om waarheidsvinding plaats te laten vinden.” (Bron is bij de redactie bekend.)

 

 

 

 

 

Magistratuur maakt met Ketenpartners steeds haar Eigen Gelijk

2012/03/27 in Achter gesloten Deuren, Ingezonden Berichten, Kind-Ouder-dossiers, Rechterlijke Organisatie, Redactioneel, Waarheidsvinding

Grootouders worden bij verzoek om herstel contact afgescheept met een klassieke drogreden. Waar blijft het belang van het kind?

Uit het onderstaande verhaal, beschikbaar gesteld door Vader Kenniscentrum, blijkt het vrij duidelijk. Een ketenpartner (al dan niet in samenwerking / samenspanning) met een onwelwillende ouder zorgt voor scheiding van kind van een ouder of groot-ouder.

Het gegeven dat het kind gescheiden is van de ouder of groot-ouder wordt als argument voor een gewenste situatie gebruikt. Kort samen gevat: “Het kind is gewend (geraakt) aan niet (meer) regelmatig interactie hebben met de (groot-)ouder. Het aanbieden van “verandering” aan het kind is (naar vooronderstelling) niet goed voor het kind.

De “verandering” is natuurlijk helemaal geen verandering, maar een herstel van de “natuurlijke” situatie.

Het begint ondertussen heel pervers te worden: de rechtsgeleerden “in charge” doen wel heel opzichtig hun best om professionaliteit en wetenschappelijkheid buiten de orde te plaatsen. De Hoge Raad zegt feitelijk steeds: drogredeneren mag, als je het maar een motivatie met aangehaalde wetsartikelen geeft. Het inzetten van rechtsmiddelen heeft dus maar beperkt nut.

Ondertussen begint het me duidelijk te worden dat het precies dezelfde mensen met het vak van “rechter” waren die het met hun geweten konden verenigen om “outcast vrouwen” op een brandstapel te laten verbranden. “In naam van het volk: te licht bevonden.” Een vraag aan de geschiedenis-geleerden/ wetenschappers: “Is er in de geschiedenis ooit een “denazificatie-proces” op een zittende groep van rechtsplegers georganiseerd? Hebben de rechters nooit hun volgen van “beulen” hoeven te verantwoorden? Ik denk dat ik het weet. Dat geeft dan te denken …

Als het erop aankomt laten rechters die de fout in gaan zeggen: Wij voerden slechts de wet uit. Of … we hebben de “deskundigen” slechts kunnen volgen. Zo kan natuurlijk iedereen wel rechter spelen. Eigen rechter spelen heet dat dan.

Een rechter moet overtuigen (verantwoorden) dat hij recht spreek. Niet omgekeerd, dat een rechter rechtvaardig en juist handelt, totdat van het tegendeel blijkt. De rechtzoekende moet niet hoeven betogen dat hem onrecht is aangedaan. De rechter moet verantwoorden dat hij recht spreekt. Rechtspreken is werkelijk een vak … waarin geprofessionaliseerd kan worden.

Alleen een rechter die kan verklaren hoe hij tot zijn oordeel komt en daarover met objectieve maatstaven zich verantwoord … kan professioneel zijn.

Met de goedwillende magistraten in het hoofd: … we gunnen Nederland eindelijk … de professionaliserende rechter. Laten we dus maar stoppen met benoemen voor het leven. Blijkbaar maakt dat rechters te gemakzuchtig. Rechters die zich bewijzen … zullen we maar al te graag steeds herbenoemen.

Zie het onderstaande schrijnende verhaal. De beschikking zal ook op deze site worden opgenomen. Tot zover de redactie .

Beschikking oma Thaila omgangsregeling met kleinkind Jori
Omgang afgewezen omdat er geen ‘family-life’ zou zijn volgens de rechter uit Leeuwarden.

Commentaar: Nee, maar oma Thaila is betrokken genoeg op haar kleinkind, maar vanwege het frustreren van contact door de moeder vraagt oma nou juist ook een omgangsregeling aan.
Hoe betrokken oma Thaila is blijkt alleen al uit het feit dat zij voor deze rechter helemaal uit Nijmegen naar Leeuwarden gekomen is om haar ‘family life’ en betrokkenheid bij haar kleinkind te bepleiten.

Afijn, zie voor de gehele uitspraak van de Rechtbank Leeuwarden in deze zaak:

Rechtspraak gelijkwaardig ouderschap – Vader Kennis Centrum nr. 379:
http://jurlex-ouderschap-nl.blogspot.com/2012/03/379-beschikking-oma-thaila.html

Peter Tromp
Vader Kennis Centrum

Noot van de Redactie:  Het Vader Kennis Centrum, komt net als KOG, nadrukkelijk op voor alle zorgdragers voor kinderen, hier dus nadrukkelijk ook voor oma’s. Ouder Kennis Centrum of Kindzorg Kennis Centrum was misschien ook zeer passend als naam geweest.

Voorstel voor monitor- en auditor-recht voor leden van de wetgevende macht in zorg- en rechtspleging

2012/03/22 in Uncategorized

Uit de algemeen gevoelde noodzaak voor onafhankelijk toezicht op de uitvoering van wetten in de rechtspleging en in de zorg volgt dat het wenselijk is om het volgende te overwegen. Naar aanleiding van stellingen van onafhankelijke toezichthouders gerapporteerd aan de wetgevende macht kan aan volksvertegenwoordigers een extra controle instrument worden verschaft. Een instrument naast de parlementaire enquete.

Op verzoek van een procespartij of in overleg met een procespartij zou een parlementarier uitgenodigd moeten kunnen worden om ter zitting (achter gesloten deuren) aanwezig te willen zijn.

Betreft het in de eerste plaats “zien” dan wordt gesproken van monitor-recht. Betreft het in de eerste plaats “horen” dan wordt in het recht vaak gesproken van auditor-recht. De Verenigde Naties passen deze rechten (en plichten) ook toe rond bijvoorbeeld de vaststelling van de legitimiteit en juistheid van democratische verkiezingen.

Ook de Autoriteit Toezicht Rechtspleging verdient toezicht. Dat zou dus door de wetgevende macht gedaan moeten worden. Dan zijn alle controle-cirkels rond. De Staten Generaal kunnen dan in een soort enquete-achtige opzet vaststellen of de stellingen van het onafhankelijke toezicht aannemelijk zijn. Daarmee zou dus ook eindelijk een proces van wetgeving voor de inrichting van de formele Autoriteit voor Toezicht op de Rechtspleging op gang gebracht kunnen worden. Daarover wordt al vele jaren gesproken, maar concreet wordt het nog nauwelijks.

Binnen de normale burgerrechten kunnen groepen burgers ook zelf een toezichthoudende organisatie inrichten. Dat zou zelfs een Burger Initiatief kunnen worden.

 

Reactie op artikel Volkskrant 22 maart 2012: Rechterlijke psycholoog werkt vaak ondermaats. Redactie van deze site: Gewenst onafhankelijk toezicht op de rechtspleging en op deskundigen.

2012/03/22 in Uncategorized

(Bron: Volkskrant 22 maart 2012)

Rechterlijke psycholoog werkt vaak ondermaats

Sterk verkorte en aangepaste weergave van het artikel van Malou van Hintum.

De rapportages die psychologen en psychiaters maken voor de rechtbank kloppen vaak niet. Ze lezen relevante stukken niet, doen onderzoek zeer oppervlakkig en spreken zichzelf vaak tegen. Toch maken rechters meestal kritiekloos gebruik van deze rapportages, en tekenen advocaten van verdachten nooit bezwaar aan.                    Redactie: Hetzelfde valt op bij deskundigen die in civiele zaken worden ingeschakeld. De rechter blijkt zelfs zich te laten verleiden om “de interpretatie” van BJZ als samenvatting te gebruiken en letterlijk in zijn beschikking over te laten nemen. Wat heeft het dan voor zin dat de procespartij het gehele psychologische rapport aan de rechter heeft overlegd? De rechter weet heel goed dat BJZ en RvdK selectief in rapportages winkelen. Hij is door de wetgever aangewezen om als “kwaliteitfunctionaris” op de juiste momenten kritische vragen te stellen en bloot te leggen dat bepaalde stellingen niet houdbaar kunnen zijn.

Dit blijkt uit het onderzoek Gedragsdeskundigen in strafzaken waarop strafrechtjurist Corrie van Esch (Universiteit Leiden) woensdag 21 maart 2012 promoveerde.

Van Esch onderzocht 194 rapportages in 123 strafzaken. Gedragsdeskundigen – psychiaters en psychologen – doen jaarlijks ongeveer 8.500 onderzoeken voor strafzaken. Hun rapportages zijn de basis om te bepalen of verdachten toerekeningsvatbaar waren bij het plegen van het delict. Wat is de verwachting voor recidive en welke behandeling kan worden voorgesteld.

Van Hintum stelt uit de rapportage van het onderzoek vast: “Gedragsdeskundigen lezen vaak het proces-verbaal van de politie niet. Ze gebruiken de  ten-lastelegging van de officier van justitie niet als uitgangspunt voor hun eigen onderzoek. Eerder uitgebrachte rapporten worden vaak genegeerd. Onderwerpen waarover de gedragsdeskundige met de verdachte moet spreken, komen lang niet altijd aan bod. Het gaat dan onder meer om de ten laste gelegde feiten en de justitiële en psychiatrische voorgeschiedenis.” Redactie: wanneer bijvoorbeeld een psycholoog voor een jeugd- of familiezaak in het civiele recht verzocht wordt te onderzoeken, gebeurt vaak precies hetzelfde. Kinderen worden niet gesproken, maar slechts 1 ouder. De zaken waarover de betreffende psycholoog een uitspraak doet worden veelal noch met kinderen noch met beide ouders besproken. De psycholoog doet niet, anders dan een journalist behoort te doen, hoor en wederhoor. Hij/ zij checkt niet bij andere bronnen of die hetzelfde stellen als de gesproken ouder of het gesproken kind. Dat zou inderdaad neigen naar waarheidsvinding. Een psycholoog of psychiater probeert over het algemeen te kunnen stellen dat hij niet aan waarheidsvinding doet. Is dat ethisch wel verantwoord? Zou een forensisch psycholoog ook mogen zeggen niet aan waarheidsvinding te doen? Ook in het civiele recht worden regelmatig forensisch psychologen ingeschakeld. Mag iedere psycholoog zich forensisch psycholoog noemen? Is er een beschermd register net als bijvoorbeeld het BIG-register voor medische beroepen? Wie houdt het onafhankelijke toezicht op deze functionarissen?

Van Esch: ‘Het lijkt mij onmogelijk een relatie te beschrijven tussen een stoornis en het ten laste gelegde wanneer de gedragsdeskundige niet met de verdachte heeft gesproken over het delict.’
Van Hintum maakt uit het onderzoek van Van Esch op dat slechts in één op de drie rapporten een verband tussen de stoornis en het tenlastegelegde wordt beschreven.

Daarbij wordt bij verdachten die ze volledig ontoerekeningsvatbaar vinden, vaak geen relatie gelegd tussen de stoornis en het tenlastegelegde. Andersom komt ook voor: dat ze verdachten die ze toerekeningsvatbaar vinden, wel een stoornis toeschrijven. Het verslag zelf is in de regel slecht onderbouwd en bevat onbegrijpelijke taal.

Voor het voorspellen van recidive wordt geen enkele keer de daarvoor aangewezen methode gebruikt, en is de onderbouwing ver te zoeken. Datzelfde geldt voor het behandel- advies. Van Esch: ‘Vaak is niet duidelijk waarom gedragsdeskundigen een behandeling adviseren, welke behandeling zij op het oog hebben, en wie die moet verrichten.’

Rechters
Rechters zitten er doorgaans niet mee. In vier op de vijf door Van Esch onderzochte vonnissen komt hun uitspraak over de strafbaarheid van de verdachte overeen met het advies van de gedragskundige. De verdediging maakt nooit bezwaar tegen de rapportages, ook al zijn daar allerlei mogelijkheden voor.

De vooraanstaande rechtspsycholoog Peter van Koppen, hoogleraar in Amsterdam en Maastricht ziet wel tekorten in het onderzoek van Van Esch maar wil het toch graag onder de aandacht gebracht zien bij de gedragsdeskundigen. Aldus Van Hintum in de Volkskrant.

Van Koppen vindt dat forensisch psychologen en psychiaters zich met een ‘onmogelijke opdracht’ op pad laten sturen. ‘Vaak zouden ze moeten zeggen: hier valt niets verstandigs over te melden. Redactie: We hebben een duidelijke casus in ons bezit, dat als een psycholoog inderdaad zo professioneel is dat hij de geldigheid van zijn uitspraken netjes wetenschappelijk relativeert BJZ dat ogenblikkelijk misbruikt om de rapportage van de psycholoog te diskwalificeren en om te zeggen dat de psycholoog toch ook aangeeft dat aanvullend onderzoek gewenst is. Zo kan je als BJZ natuurlijk alles traineren, alle bewijslast omkeren en altijd je gelijk bevestigt krijgen. Oh ja … bewijslast … in het civiele recht hoeft natuurlijk helemaal niets bewezen te worden. Zelfs de civiele rechter zegt niet aan waarheidsvinding te hoeven doen.

—————
Reactie van de redactie: Vandaag dus weer een duidelijke bevestiging op de voorpagina van de Volkskrant door Malou van Hintum: Rechterlijke psycholoog werkt vaak ondermaats.

Rechters nemen hun ambt niet serieus en plegen bedrog in vereniging zonder zich dat zelf te willen realiseren. Iemand die zonder verificatie van een verhaal (wat bij een rechter nog eens zijn expliciete functie is, ook in het civiele recht) dat verhaal ook nog eens als de waarheid aan een ander doorvertelt … is … ook een bedrieger.

Of een rechter moet ontslag nemen omdat hij niet kan en/of wil voldoen aan wat er in zijn functie-omschrijving staat. 

Wat er in het strafrecht speelt aan problemen rond “aansturing van deskundigen”, speelt misschien nog wel sterker in het civiele recht. De lezer kan zich gewoon eens verdiepen in de veelheid van slachtofferverhalen vanuit de jeugdzorg. Ook in de jeugdzorg spelen frauduleuze rapportages van psychologen en psychiaters een centrale rol.

Een deskundige die erop gewezen wordt dat er onjuist uit zijn rapportage wordt geciteerd of onjuist uit zijn rapportage wordt geconcludeerd, heeft helaas voor de betreffende deskundige, een taak om tegen misbruik van zijn rapportage te gaan protesteren. De redactie zijn gevallen bekend dat huisartsen ook inderdaad expliciet in de richting van BJZ hebben geprotesteerd.

Doet een deskunige dat protest niet zelf, dan zou de rechter op z’n minst onderzoek moeten doen of moeten laten doen naar de juistheid van de stelling dat het rapport onjuist is gebruikt. Dat verzoek kan ook door de procespartij of de verdachte aan de rechter worden gedaan.

De redactie beschikt over documenten waaruit blijkt dat de rechter zich het zelf lezen van een rapportage van een pschycholoog blijkt te hebben willen besparen door gewoon een door BJZ verdraaid uittreksel te citeren. Dat terwijl de rechter zelf het rapport van de psycholoog in zijn bezit had. Er zijn echter zelfs gevallen bekend dat in een zitting achter gesloten deuren de rechter zonder gene verklaarde het dossier niet op zitting bij zich te hebben. 

Achter gesloten deuren zou de procespartij of zijn gemachtigde of procesvertegenwoordiger eerst voorafgaand aan de opening van de zitting aan de rechter en griffier moeten vragen welke stukken zij in hun dossier hebben opgenomen en of zij dat dossier ook ter zitting voor zich op de tafel hebben liggen. We kunnen u verzekeren dat de betreffende rechter meteen op tijdsdruk zal wijzen en het verzoek buiten de orde zal willen verklaren.

Rechters blijken zelfs schriftelijk te durven melden dat zij in het civiele recht niet verantwoordelijk gehouden kunnen worden voor waarheidsvinding. Zij geven aan (vergelijk de publicaties van mw. Quik Schuijt) zich gewoon achter deskundigen te verschuilen en zij zien geen rol om de werkzaamheden en de juistheid van beweringen van BJZ te toetsen. Dat terwijl dat gewoon in de wet staat als opdracht aan de rechter. 

De rechters weigeren dus op grote schaal hun dienstopdrachten en de opdracht van de wetgever. Dat heeft in het geheel niets te maken met “de onafhankelijkheid van de rechter”.

Dat zou zelfs volgens het ambtenarenrecht voor een ambtenaar strafbaar zijn. Weigeren recht te spreken is voor een rechter nog eens apart strafbaar gemaakt. Maar ja … wie durft aangifte tegen rechters te doen?  En de wetgever? Die heeft het niet eens door … want die wil het niet door krijgen… want die wil nog steeds niet een serieus onafhankelijk toezicht op de rechtspleging in gaan richten. En de rechter … die kan gewoon zijn gang gaan … en het ambt van de rechter tot schande zijn. Minachting van de rechter als instituut door een aanzienlijke groep rechters als personen. Laat duidelijk zijn: gelukkig zijn er ook rechters die zich mateloos ergeren aan hun collega’s die zich zo op het verkeerde been wensen te laten zetten door zogenaamde “deskundigen rapporten”.  Wie voert er onafhankelijk toezicht uit op het werk van deskundigen?

De wet zegt: De rechter!”

De rechter zegt veelal (onterecht): “Ik niet!

Tot zover de reactie van de redactie.

=============================================================================== 

Over het functioneren van deskundigen en psychologen kan ook eens naar onderstaande bronnen worden gekeken.

Bron site: Jeugdzorg Dark horse (status 22 maart 2012)

Huisarts en crisisdienst door BJZ misbruikt voor spoeduithuisplaatsing

http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com/2012/01/huisarts-en-crisisdienst-misbruikt-voor.html

Bron site: VARA Ombudsman  (status 22 maart 2012)

Gezinsvoogd SGJ zet rechter op verkeerde been

http://ombudsman.vara.nl/Fragment-detail.8315.0.html?&tx_ttnews[tt_news]=54890&cHash=0fafb5e7cf251fd6672983dfa7e4a885

Redactie: Wil je iemand echt te grazen nemen, zonder dat je wat dan ook stevig hoeft aan te tonen. Ga naar de civiele rechter. Die mag straffen opleggen zonder enig bewijs. Legt de civiele rechter geen straffen op?

Is het geen straf dan als kinderen geen contact mogen leggen met een ouder van BJZ en de rechter die misinterpretatie door BJZ van de beschikking gewoon toelaat? Is het geen ontwrichtende straf voor een ouder dat hij niet op school of op de sportvereniging van zijn kind mag komen? Houd de civiele rechter er enige rekening mee dat de “verboden ouder” wellicht ook in andere hoedanigheden op de school of op de sportvereniging actief kan zijn?

Als de strafrechter niet of nauwelijks tot contact- en gebiedsverboden mag komen, waarom mag de civiele rechter dat dan wel? Waar slaat de discussie op dat de burgemeester dat wel of niet als instrument zou kunnen gebruiken, als blijkt dat de civiele rechter dat allang toepast als instrument. Dat terwijl het zeer de vraag is of de wetgever de civiele rechter wel het mandaat voor deze vergaande vrijheidsbeperking heeft gegeven. Door “het achter gesloten deuren handelen” van de civiele rechter in vele gevallen, blijkt de rechter allerlei zaken opgerekt te hebben en in veel gevallen zichzelf mandaat te hebben gegeven. Alleen niemand anders kan het vaststellen. De wetgevende macht kan dat al zeker niet. In individuele gevallen hebben parlementariers geen toegang tot de gevoerde procedures.

Waar staat in de wet dat de civiele rechter boven alle wetten verheven is? Welk door Nederland geratificeerde verdrag staat het de Nederlandse civiele rechter toe om dat ook nog eens te bedisselen “achter gesloten deuren” en zonder enige vorm van maatschappelijk onafhankelijk toezicht?

Is er enige vorm van toezicht op de wijze waarop jurisprudentie (na inschakeling van deskundigen) tot stand komt? Is er enige vorm van toezicht op de toepassing van deze jurisprudentie op toekomstige, overeenkomstige procedures? Is er enige controle of jurisprudentie buiten werking wordt gesteld als de onderliggende wetgeving volledig wordt aangepast? Wie is nu in Nederland de wetgevende macht?

Sterker nog. Nederland heeft zich verplicht om een einde te maken aan de achterkamertjes-aanpak van de civiele rechter. Maar zoals wel vaker vertoont: Nederland doet het gewoon lange tijd niet, onder het mom van: we hebben het niet geweten. Mooi voorbeeld was een aantal jaren geleden immers ook het “per ongeluk” niet bij Europa aanmelden van de Nederlandse wetgeving. Toen Europa alle betreffende wetgeving op verzoek van een klagende Nederlander buiten werking dreigde te stellen, werd men plotseling wakker. Deze affaire speelde naar de mening van deze redacteur rond 1996. Het was een paars kabinet dat een verzuim van de voorgaande kabinetten moest repareren.

We stellen dus vast dat er een belangrijke taak ligt voor de Autoriteit Toezicht Rechtspleging en de Autoriteit Toezicht Jeugdzorg. Net als duidelijke taken voor andere organisaties voor onafhankelijk toezicht. Aan wie deze organisaties gevraagd en ongevraagd hebben te rapporteren mag direct duidelijk zijn. Het onafhankelijke toezicht dient ook te rapporteren aan de wetgevende macht, aan de Staten Generaal. Daarmee zou na meer dan 200 jaar eindelijk de Trias Politica een sluitstuk hebben gekregen. Ook de rechtspleging verdient toezicht. De eerste eis voor de professional is immers: regel je eigen tegenspraak en controle … daar wordt je alleen maar sterker van. Dat vergroot het draagvlak bij de klant … de rechtzoekende burger van Nederland.

Reactie op artikel Volkskrant 22 maart 2012: Rechterlijke psycholoog werkt vaak ondermaats

2012/03/22 in Uncategorized

(Bron: Volkskrant 22 maart 2012)

Rechterlijke psycholoog werkt vaak ondermaats

Malou van Hintum − 22/03/12, 06:01

© ANP.

De rapportages die psychologen en psychiaters maken voor de rechtbank rammelen aan alle kanten. Ze lezen relevante stukken niet, doen onderzoek maar half en spreken zichzelf vaak tegen. Toch maken rechters meestal kritiekloos gebruik van deze rapportages, en tekenen advocaten van verdachten nooit bezwaar aan.

Vaak zouden ze moeten zeggen: hier valt niets verstandigs over te melden.

Dit blijkt uit het onderzoek Gedragsdeskundigen in strafzaken waarop strafrechtjurist Corrie van Esch (Universiteit Leiden) woensdag promoveerde.

Gedragsdeskundigen – psychiaters en psychologen – verrichten jaarlijks ongeveer 8.500 onderzoeken in strafzaken. Hun rapportages worden gebruikt om te bepalen of verdachten toerekeningsvatbaar waren toen ze het delict pleegden, om de kans op recidive in te schatten en om een voorstel voor behandeling te doen. Van Esch onderzocht 194 rapportages in 123 strafzaken en deed opmerkelijke bevindingen.

Zo leest eenderde van de gedragsdeskundigen het proces-verbaal van de politie niet, gebruiken ze de ten-lastelegging die het uitgangspunt vormt voor het onderzoek vaak niet, en negeren ze eerder uitgebrachte rapporten. Redactie: Naar analogie heeft de redactie diverse voorbeelden dat de rechter een rapportage van BJZ met een samenvatting van een rapport van een psycholoog over de gezondheid van een ouder citeert in plaats van het oorspronkelijke rapport dat aan de rechter eveneens was gegeven.

Veel gruwelijker: niet zelden blijkt de samenvatting van BJZ als een vervalsing van een rapportage te gaan functioneren. Veelvuldig blijkt BJZ een conclusie van een psycholoog 100 graden om te keren. Als de verantwoordelijk psycholoog er door een benadeelde procespartij dan niet op gewezen wordt dat zijn advies/ conclusie precies wordt omgekeerd en … niet bereid is om protest bij BJZ en rechtbank aan te tekenen dan kunnen er de meest vreselijke dingen gebeuren. Bij de redactie zijn zo diverse cases bekend dat de rechter zonder enige schroom zich liet overtuigen door BJZ dat een ouder “gek/ gestoord” was, terwijl er juist een verklaring van geestelijke gezondheid door een psycholoog was overlegd voor een ouder.

Onderwerpen waarover de gedragsdeskundige met de verdachte moet spreken, komen lang niet altijd aan bod. Het gaat dan onder meer om de ten laste gelegde feiten en de justitiële en psychiatrische voorgeschiedenis.

Ontoerekeningsvatbaar
Van Esch: ‘Het lijkt mij onmogelijk een relatie te beschrijven tussen een stoornis en het ten laste gelegde wanneer de gedragsdeskundige niet met de verdachte heeft gesproken over het delict.’
Slechts in één op de drie rapporten wordt een verband tussen de stoornis en het tenlastegelegde beschreven.

Daarbij wordt bij verdachten die ze volledig ontoerekeningsvatbaar vinden, vaak geen relatie gelegd tussen de stoornis en het tenlastegelegde. Andersom komt ook voor: dat ze verdachten die ze toerekeningsvatbaar vinden, wel een stoornis toeschrijven. Het verslag zelf is in de regel slecht onderbouwd en bevat onbegrijpelijke taal.

Voor het voorspellen van recidive wordt geen enkele keer de daarvoor aangewezen methode gebruikt, en is de onderbouwing ver te zoeken. Datzelfde geldt voor het behandel- advies. Van Esch: ‘Vaak is niet duidelijk waarom gedragsdeskundigen een behandeling adviseren, welke behandeling zij op het oog hebben, en wie die moet verrichten.’

Rechters
Rechters zitten er doorgaans niet mee. In vier op de vijf door Van Esch onderzochte vonnissen komt hun uitspraak over de strafbaarheid van de verdachte overeen met het advies van de gedragskundige. De verdediging maakt nooit bezwaar tegen de rapportages, ook al zijn daar allerlei mogelijkheden voor. Redactie: in het jeugd- en familierecht wordt er nu juist voortdurend bezwaar tegen de rapportages gemaakt. Wat blijkt: de rechter vraagt via bijvoorbeeld de Raad voor de Kinderbescherming of via een directe mededeling/ vraag direct aan bijvoorbeeld BJZ om te gaan jokken. Aangezien dit achter gesloten deuren gebeurt, is dat door clienten van de jeugdzorg die op zitting bij de rechter zijn NOOIT TE BEWIJZEN. De rechter blijkt actief het bewaren en doen ontstaan van bewijs tegen te houden. Dat op zich geld binnen de rechtspleging als een halsmisdrijf voor een rechter. We zijn er als burgers echter zo aan gewend geraakt dat we het lijken te zijn gaan accepteren. Van iets grotere afstand meent de redactie ook te kunnen waarnemen dat strafrechtadvocaten wel degelijk contra-expertise van contra-deskundigen vragen … en krijgen. De cultuur binnen de rechtspleging in het strafrecht is dat het als meer vanzelfsprekend wordt ervaren dat een verdachte in de gelegenheid moet worden gesteld om zelf (tegen-)onderzoek in te stellen.

In het civiele recht lijkt de rechter om wille van voortgang of wat dan ook … vaak er voor te kiezen dat hij zelf een deskundige kiest en aan de procespartijen oplegd. Het opleggen van de “huisdeskundige”  Raad voor de Kinderbescherming is een duidelijk voorbeeld. BJZ en de Raad blijken dan vervolgens als een ondeelbaar geheel op te treden. Zij putten bijvoorbeeld uit hetzelfde dossier. (einde Redactie)

De vooraanstaande rechtspsycholoog Peter van Koppen, hoogleraar in Amsterdam en Maastricht, noemt Van Esch’ onderzoek ‘methodologisch zwak’, maar ‘het bevat zó veel voorbeelden van hoe gedragsdeskundigen het niet moeten doen, dat het verplichte kost moet zijn voor iedereen die zulke rapportages maakt’.

Hij vindt dat forensisch psychologen en psychiaters zich met een ‘onmogelijke opdracht’ op pad laten sturen. ‘Vaak zouden ze moeten zeggen: hier valt niets verstandigs over te melden. Bovendien krijgen ze maar maximaal 18 uur vergoed. Die tijd is vaak al kwijt aan reizen en het huis van bewaring in en uit komen.’

—————
Onbegrijpelijkheid is voor psycholoog geen probleem
In haar proefschrift citeert Van Esch uitputtend uit rammelende
rapportages. Zo wordt bij lang niet alle buitenlandse verdachten een tolk
ingeschakeld. In een zaak tegen een Liberiaan besloot een psycholoog
zijn onderzoek te staken, omdat hij deze ‘soms schreeuwende’ man niet
begrijpt.Wel trekt de psycholoog vergaande conclusies: zoals dat ‘zeer
waarschijnlijk sprake is van een chronische psychose, i.c. van een
schizofrenie met (o.a.) paranoïde kenmerken (…) en ‘kan men tevens
spreken van een antisociale persoonlijkheids(stoornis), waarbij
de schizofrenie en deze persoonlijkheidsstoornis elkaar
waarschijnlijk versterken.’

Tegenstrijdigheden kwam Van Esch eveneens veelvuldig tegen.
Zo schreef een psycholoog: ‘Tijdens het onderzoek is niet gebleken dat
betrokkene lijdt aan een ziekelijke stoornis of gebrekkige ontwikkeling
van zijn geestvermogens.’ Vervolgens schrijft de psycholoog:
‘Bij voortbestaan van de gebrekkige ontwikkeling/ziekelijke stoornis is
er kans op soortgelijke strafbare feiten.’

Reactie van de redactie:

Vandaag dus weer een duidelijke bevestiging op de voorpagina van de Volkskrant door Malou van Hintum: Rechterlijke psycholoog werkt vaak ondermaats.

Rechters nemen hun ambt niet serieus en plegen bedrog in vereniging zonder zich dat zelf te willen realiseren. Iemand die zonder verificatie van een verhaal (wat bij een rechter nog eens zijn expliciete functie is, ook in het civiele recht) dat verhaal ook nog eens als de waarheid aan een ander doorvertelt … is … ook een bedrieger.

Of een rechter moet ontslag nemen omdat hij niet kan en/of wil voldoen aan wat er in zijn functie-omschrijving staat. 

Wat er in het strafrecht speelt aan problemen rond “aansturing van deskundigen”, speelt misschien nog wel sterker in het civiele recht. De lezer kan zich gewoon eens verdiepen in de veelheid van slachtofferverhalen vanuit de jeugdzorg. Ook in de jeugdzorg spelen frauduleuze rapportages van psychologen en psychiaters een centrale rol.

Een deskundige die erop gewezen wordt dat er onjuist uit zijn rapportage wordt geciteerd of onjuist uit zijn rapportage wordt geconcludeerd, heeft helaas voor de betreffende deskundige, een taak om tegen misbruik van zijn rapportage te gaan protesteren. De redactie zijn gevallen bekend dat huisartsen ook inderdaad expliciet in de richting van BJZ hebben geprotesteerd.

Doet een deskunige dat protest niet zelf, dan zou de rechter op z’n minst onderzoek moeten doen of moeten laten doen naar de juistheid van de stelling dat het rapport onjuist is gebruikt. Dat verzoek kan ook door de procespartij of de verdachte aan de rechter worden gedaan.

De redactie beschikt over documenten waaruit blijkt dat de rechter zich het zelf lezen van een rapportage van een pschycholoog blijkt te hebben willen besparen door gewoon een door BJZ verdraaid uittreksel te citeren. Dat terwijl de rechter zelf het rapport van de psycholoog in zijn bezit had. Er zijn echter zelfs gevallen bekend dat in een zitting achter gesloten deuren de rechter zonder gene verklaarde het dossier niet op zitting bij zich te hebben. 

Achter gesloten deuren zou de procespartij of zijn gemachtigde of procesvertegenwoordiger eerst voorafgaand aan de opening van de zitting aan de rechter en griffier moeten vragen welke stukken zij in hun dossier hebben opgenomen en of zij dat dossier ook ter zitting voor zich op de tafel hebben liggen. We kunnen u verzekeren dat de betreffende rechter meteen op tijdsdruk zal wijzen en het verzoek buiten de orde zal willen verklaren.

Rechters blijken zelfs schriftelijk te durven melden dat zij in het civiele recht niet verantwoordelijk gehouden kunnen worden voor waarheidsvinding. Zij geven (vergelijk de publicaties van mw. Quik Schuijt) zich gewoon achter deskundigen te verschuilen en zij zien geen rol om de werkzaamheden en de juistheid van beweringen van BJZ te toetsen. Dat terwijl dat gewoon in de wet staat als opdracht aan de rechter. 

De rechters weigeren dus op grote schaal hun dienstopdrachten van de wetgever.

Dat zou zelfs volgens het ambtenarenrecht voor een ambtenaar strafbaar zijn. Weigeren recht te spreken is voor een rechter nog eens apart strafbaar gemaakt. Maar ja … wie durft aangifte tegen rechters te doen?  En de wetgever? Die heeft het niet eens door … want die wil het niet door krijgen… want die wil nog steeds niet een serieus onafhankelijk toezicht op de rechtspleging in gaan richten. En de rechter … die kan gewoon zijn gang gaan … en het ambt van de rechter tot schande zijn. Minachting van de rechter als instituut door een aanzienlijke groep rechters als personen. Laat duidelijk zijn: gelukkig zijn er ook rechters die zich mateloos ergeren aan hun collega’s die zich zo op het verkeerde been wensen te laten zetten door zogenaamde “deskundigen rapporten”.  Wie voert er onafhankelijk toezicht uit op het werk van deskundigen?

De wet zegt: De rechter!”

De rechter zegt veelal (onterecht): “Ik niet!”

Tot zover de reactie van de redactie.

===============================================================================

Over het functioneren van deskundigen en psychologen kan ook eens naar onderstaande bronnen worden gekeken.

Bron site: Jeugdzorg Dark horse (status 22 maart 2012)

Huisarts en crisisdienst door BJZ misbruikt voor spoeduithuisplaatsing

http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com/2012/01/huisarts-en-crisisdienst-misbruikt-voor.html

Bron site: VARA Ombudsman  (status 22 maart 2012)

Gezinsvoogd SGJ zet rechter op verkeerde been

http://ombudsman.vara.nl/Fragment-detail.8315.0.html?&tx_ttnews[tt_news]=54890&cHash=0fafb5e7cf251fd6672983dfa7e4a885

 

 

 

 

Gezinsvoogd zet rechter op het verkeerde been (vervolg). Reacties op TV uitzending 6 januari 2011 (vervolg)

2012/03/22 in Uncategorized

Bron: site VARA Ombudsman (status 22 maart 2012)

http://ombudsman.vara.nl/Fragment-detail.8315.0.html?&tx_ttnews[tt_news]=54890&cHash=0fafb5e7cf251fd6672983dfa7e4a885

 

In de eerste uitzending van 2012 onderzocht Pieter een klacht van Margreet de Wolff uit Apeldoorn. Zij was getrouwd met een predikant van de Christelijke Gereformeerde Kerk en kreeg negen kinderen met hem. Toen zij zich een aantal jaren geleden wilde laten dopen in een andere kerk ontstonden huwelijksproblemenen werd zij ‘uit het huwelijk en uit de kerk gezet’. De problematische echtscheiding zorgde ervoor dat de kinderen onder toezicht werden gesteld. Tot op een dag plots haar kinderen niet meer thuiskwamen.

 

Pag 1

——————————————————————————————————————–Door Drs. N.J.M.Mul op maandag, 05-03-12 21:31

Goede uitzending,
jammer is echter dat u de wet er niet bij haalde en daarmee ook eens de BJZ-bobo’s confronteerde: de wet zegt namelijk dat een OTS bedoeld is voor ‘hulp en ondersteuning’ in de opvoeding, evenals het feit dat een OTS alleen mag als én ‘kinderen met hun ondergang bedreigd zijn’ én ‘hulp in het vrijwillig kader niet mogelijk is’. Een UHP mag alleen als ‘Hulp in de thuissituatie niet mogelijk is’! Merkwaardig is dat zoveel ouders juist van die ‘hulp’ afwillen….en het toeval wil dat ik afgelopen zondag door 2 ouders benaderd ben met ongeveer de zelfde klacht: de schooldircteur zegt gewoon glashard: ‘wij hebben opdracht van de voogd NIET met u te overleggen en alle zaken rondom uw kind met de voogd te bespreken’… Dit is wettelijk onjuist, gezinsvoogden (beiden van BJZ/ Z-H en de andere N.H) gaan hun boekje vér te buiten door te doen alsof ze voogd (‘voogd’: als ouders uit het gezag gezet zijn wordt door de rechter een ‘voogd’ benoemd, bij een OTS is de ‘gezinsvoogd’ die zich ook wel ‘jeugdbeschermer’ noemt gewoonweg een BJZ-medewerker zonder duidelijke opleiding!) zijn en ouders uit het gezag ontzet… die schooldirecteuren geloven klakkeloos dat BJZ de ‘waarheid’ vertelt! Voor de duidelijkheid: een OTS laat het ‘ouderlijk gezag’ in stand!
Dhr. Gerritsen presteerde het terloops weer even om wederom om méér geld voor BJZ te vragen… doet hij al jaren als bestuursvoorzitter van BJAA. Het opperhoofd van de gezinsvoogden, Ton Moolenaar, wist de illusie te wekken dat er zo goed naar ouders geluisterd wordt als er onjuistheden en leugens in de BJZ-rapporten staan… heeft hij ooit met één ouder gesproken dan? (Feit: de onwaarheden blijft men herhalen, vaak jaren later nog!)
Merkwaradig dat ze zichzelf ‘professionals’ durven noemen met zoveel jarenlang voortdurend amateurisme: een professional heeft een bij WET vastgestelde opleiding, beroepsregistratie en -rechtspraak…
BJZ-medewerkers: ‘een St. die een BJZ beheert zorgt voor voldoende scholing’ (Dát staat in de wet!!) en verder niets….
Het aantal UHP was anders in 2008 al 11.999, dus véél meer dan gezegd in de uitzending.

Zie verder mijn petitie (http://petities.nl/petitie/waarheid-en-waarheidsvinding-in-het-familierecht) om eens die zittingsvertegenwoordigers onder ede te zetten (36.650 handtekeningen ontbreken nog) Het zou het effect hebben dat de leugens eens NIET straffeloos zouden kunnen!
Jammer dat u de kant van de vaders dan wel kinderen niet in beeld bracht, toch goed werk!
Meer info kan u vinden: http://dl.dropbox.com/u/3224280/Videos%20%2B%20media%20links%20jeugdzorg.pdf met op blz. 12 een recept voor thuisplaatsing kinderen, blz 24 een aanwijziing om complete dossiers op te vragen!

Drs. N.J.M.Mul
(Ouder-ondersteuner in Jz-Kb zaken)

——————————————————————————————————————–Door Adoptievader op maandag, 05-03-12 11:00

veilig thuis…., ja, het kind behoort veilig (en met evt. een deskundige hulpverlening) thuis zich te ontwikkelen. Daar voelt het zich thuis.
(Dit was weggevallen).

——————————————————————————————————————–Door Adoptievader 3 op maandag, 05-03-12 10:50

Het is jammer dat de VARA-ombudsman in de uitzending van 2 maart 2012 deze overplaatsing naar roddelgemeente-vader niet heeft gecorrigeerd dat het geen UitHuisPlaatsing betrof doch een niet-gemelde schriftelijke aanwijzing, waarop dus geen beroep binnen 2 weken heeft kunnen plaatsvinden.
De SGJ heeft zoals een BJZ ‘betaamt’ weer onzorgvuldig gehandeld, met macht en ondeskundigheid, zonder diagnostiek, op eenzijdige meningen, gehandeld. –
Ook jammer is dat deze ombudsman is overgegaan op Twitter, waar men niet met onderbouwing een inbreng kan geven. =
Cliëntenondersteuners van ouderverenigingen zien de dossiers wel, zodat BJZ zich niet kan verschuilen achter “Het is privé”… Zij bestuderen de zaken en zien dat BJZ’s niet met diagnostische deskundigheid doch met insinuaties hun sociaal-werkersniveau willen opdringen, wsch. om bezettingsgraden te halen, wat niet in het (psychisch) belang van het kind is.

Het kinderen zonder zeer ernstige reden wegnemen van een of meer ouders ‘kennen’, geeft uiteindelijk een naar gevoel op latere leeftijd. Zie bijv. Spoorloos of de rootszoektochten, waaruit blijkt dat het niet-kennen van die ouder (na uithuisplaatsing of eenzijdige toewijzing na scheiding) een leven lang drukt op de psyche.

De gezinsvoogden hebben een ondeskundige (niet-diagnostische) macht om de inbreng van de gezag-hebber[s] te saboteren, wat bij ‘gewone gezinnen’ niet in het voordeel werkt van het kind, maar van werkgelegenheid:
http://dl.dropbox.com/u/2479159/Smoesjes%2Bmisleidingen%20door%20BJZ.12.pdf (copieer en plak in browser).
Het UitHuisPlaatsen is schadelijk voor een kind.
Wanneer er echt iets ernstigs aan de hand is, dan kan de dader en niet het slachtoffer het huis uit geplaatst worden!

Dus al met al:
= er kan vors BEZUINIGD worden op deze (BJZ)jeugdzorg.

Ouders kunnen beter naar een echte deskundige, een als arts geregistreerde specialist. BJZ indiceert, behoort door te verwijzen, maar doet naar de rechter (vals) alsof zij diagnosticeren, en rechters (duur) trappen er vaak in, ten koste van de ontwikkeling van het kind en de kind-ouderband.

Het is vreemd dat de sociaal werkers binnen BJZ (en LdH, WSG en SGJ) gewetenloos of te dom zijn om zo ondeskundig om te gaan met het werkelijke ontwikkelingsbelang van een kind, dat zich onveilig voelt in een pleegsituatie en veilg thuis.
Niet alle problemen liggen aan ouders met losse handjes.
Vaak kan met hulpverlening thuis veel veiliger aan de zgn. ‘bedreigde ontwikkeling'(BW1:254) gewerkt worden, veilig naar het ervaren van het kind. Niet veilig in de zin van de grote mens (gezinsvoogd) die het kind nauwelijks zag en niet diagnostisch heeft onderzocht, wat een gezinsvoogd ook niet kan.

Rechters hebben wel de macht maar zijn orthopedagogisch niet bekwaam, dus de stelling van BJZ dat ‘de rechter heeft beslist’, is een erkennen van hun en eigen ondeskundigheid. Het recht van het kind (IVRK art. 24) geeft het recht op de hoogst mogelijke mate van gezondheid en daarbij horende gezondheidszorg, dus geen speculatieve inmenging van niet-doorverwijzende BJZ.

Mogen we spreken van KINDERMISHANDELING DOOR BJZ en de POLITIEK die niet bezuinigd op deze falende BJZ-onthechting?! = Justitiële kindermishandeling. Niet in het (psychisch) belang van het kind.

Teeven heeft dit jaar weer 10.000.000 euro extra toegekend aan BJZ!

Al decennia roept de jeugdzorg dat ze gaan professionaliseren, en dat is nog steeds niet uitgekomen, en KAN OOK NIET op dit SPH-niveau voor sociaal werkster! Voor gedragsproblematiek heeft men een universitair studietraject nodig!

Eigenlijk mag volgens Grondwet artikel 94 dezulke justitiële kindermishandeling niet in het ratificerend land NL plaatsvinden.

——————————————————————————————————————-Door maakmegek op dinsdag, 17-01-12 12:55

Adoptievader inderdaad ik loop ook vast op de privacy dingen mijn ex heeft een stoornis ( welke was nog in onderzoek maar deze zal niet openbaar gemaakt worden.
Ze heeft een nieuwe vriend ( waar BJZ haar zorgen over heeft uitgesproken en il geen contact met deze man en mijn kinderen )
Jeugdzorg controleert dit niet en ik weet niet wat deze zorgen zijn ?

Ik loop dus vast en ondertussen zie ik me kinderen afglijden, gezien dat ik bewijzen nu wl aan het verzamelen ben hoop ik op korte termijn stappen te kunnen ondernemen ( gezien dat de instanties niets doen maar wel de zorgen uiten.

——————————————————————————————————————-

Door B doomen op donderdag, 12-01-12 19:48

WAAR ZIJN GODVERDOMME JE RECHTEN HIER IN NEDERLAND ? Als je toch een bewijs hebt van de dokter en van de rechter dat je bepaalde uitspraken en of afspraken niet hebt gehad of hebt gedaan, hoe kunnen ze dat dan gebruiken voor een rechtzaak ? En dan krijg je niet eens gelijk. Fijn rechtssysteem hebben we hier zeg!!!

Door Danny op maandag, 09-01-12 21:23

We hebben het ook meegemaakt. We hadden toen voor SGJ gekozen, omdat het christelijk standpunten zou innemen. Maar niks van dit alles! Ze gingen net zo smerig te werk als welke andere gezinsvoogd ook. En altijd maar feiten verdraaien ten nadele voor ons. Het ging erom ons zolang mogelijk vast te houden, om hun portefeuille!!! Gelukkig had de kinderrechter dit alles in de gaten gehad!!!!

——————————————————————————————————————-Door Drs. N.J.M.Mul op zondag, 08-01-12 23:24

Zo deze zaak en de uitzending overziend, samen met de reactie van de SGJ vallen mij een paar zaken op:
– Het betreft géén Uit Huis Plaatsing, maar een ‘wijziging hoofdverblijfplaats’ van de kinderen. Dat laatste is juridisch iets anders: die laatste kan namelijk zónder rechtelijk vonnis en is een bevoegdheid van de gezinsvoogd indien er sprake is van een onder toezicht stelling (volgens sommige rechters, andere weer niet!)
– Het neemt niet weg dat de medewerkers van SGJ aantoonbaar hebben staan liegen voor rechters: dit ‘mag’ juridisch wel, zij zijn immers NIET beëdigd en komen weg met ‘ik heb dat niet opgeschreven’ of zo (meestal is iemand anders de zittingsvertegenwoordiger) Ik ben daarom een petitie gestart om dit structureel liegen voor de rechter in familie zaken strafbaar te laten stellen. Dit kan eenvoudig: stel die zittingsvertegenwoordiger onder ede en maak hem bij wet verantwoordelijk voor alles wat namens zijn instelling door hem bij de rechter ingebracht is! Hier de link: http://petities.nl/petitie/waarheid-en-waarheidsvinding-in-het-familierecht
– Een derde punt: wat hier naar voren gebracht wordt is niet nieuw: al JAREN strijden ouders tegen de gewoonweg op ‘indrukken’ en ‘meningen’ gebaseerde rapporten met als doel kinderen uit huis te plaatsen, dit terwijl menig rapport van hoogleraren aantoont dat UHP eerder schadelijk dan nuttig is en er zelfs hoogleraren betogen dat IEDERE UHP overbodig is…waarom dan toch meer dan 12.000 UHP per jaar?

Wilt u eens meer lezen, kijkt u dan eens rond op bijvoorbeeld Hyves dan wel lees eens http://dl.dropbox.com/u/3224280/Videos%20%2B%20media%20links%20jeugdzorg.pdf , met name hoofdstuk 6: ervaringen van ouders en kinderen over ‘jeugdzorg’!

Drs. N.J.M.Mul (ouder-ondersteuner in Jz-Kb zaken)
N.J.M.Mul@gmail.com

——————————————————————————————————————Door jeugdzorgingevoerde op zondag, 08-01-12 16:23

Het bizarre is dat de SGJ blijft ontkennen fout gezeten te hebben. Ze hebben er een verklaring uit gedaan, zie http://www.sgj.nl/download/Persbericht%20SGJ%20uitzending%20VARA%20Ombudsman.pdf

Maar ook daaruit blijkt weer dat niemand bevestigt dat moeder levensgevaarlijk was voor die kinderen en een spoeduithuisplaatsing daarom noodzakelijk was. De gezinsvoogd heeft dat beeld van moeder zelf bedacht en door niemand laten bevestigen. Maar in haar rappportage heeft ze net gedaan alsof ze het wél heeft laten bevestigen.

Dat is precies het kromme aan deze zaak en ook precies waar Pieter Hilhorst de vinger op legt.

Het kan best zijn dat moeder niet goed functioneerde, maar daar gaat het hier helemaal niet om. Waar het om gaat is dat er in Nederland regels zijn voor zulke situaties. Die regels houden in dat er dan externe expertise bij wordt gehaald om moeder te beoordelen en dat de rapportage daarover aan de rechter klopt.

In dit geval is dat niet gebeurd. Is moeder helemaal overleverd geweest aan het eigen rechter spelen van de gezinsvoogd. Het is onbegrijpelijk dat het SGJ dat niet in wil zien en dat maakt het SGJ tot een enge en onbetrouwbare organisaties.

——————————————————————————————————————-Door hv te e op zaterdag, 07-01-12 21:51

Men schrijft hierin ieder keer wie wel of niet fout zijn aan ouders.
Twee kijven twee schuldigen.
Het is en blijft een zaak dat de kinderen veilig zijn bij wie dan ook.
Alleen de stelling dat jeugdzorg bewust met voorbedachte rade gezinnen bewust om zeep helpen klopt en is mijn ervaring ook helaas.
Na een foute actie vd politie en justitie die de privacyregels geschonden heeft zijn wij de dupe van terreur. We vragen hulp en krijgen een bak ellende erbij ipv hulp door jeugdzorg. Je word onde 1 kam geschoren met criminelen.
Daarbij krijgt een ieder pleegouder onder jeugdzorg 600 euro per kind die ze beschermen in verzorgen.
Dat houd in, waar ik gezien heb, dat bij 5 kinderen een netto extra per maand van een kleine 3000 euro te incasseren is en dat de liefde voor het kind ook bij jeugdzorg niet voorop staat, maar het geld. Dat die 5 kinderen sexueel misbruikt worden in een pleeggezin interreseert ze niet, maar wel die gelden.
Dat bleek ook in augustus 2010 waarbij ons kind eerst terug mocht komen maar door de raad teruggedraaid werd en een inkomen voor een pleeggezin gegarandeerd werd. Daarbij zijn er spullen ontvreemd en hun geloof werd ons opgedrongen. Wij zijn alleen goed om geschoffeerd te worden.
De rechter interreseert het ook niet daar ze hun collegas niet af zullen vallen. De Nationale ombudsman heb je ook niets aan, dus we zijn aangewezen aan de vara zolang de overheid geen sensuur oplegt.
Dus SJG mag van mij ook naar de hel en de raad van kinderbescherming daarbij.
Het idee erachter waarvoor ze waren is goed, maar ze zijn dermate doorgeschoten dat zelfs mensen met zeer goede wil zwaar benadeeld worden en degene die het nodig hebben gewoon door kunnen gaan.
Hieruit blijkt dat misdaad loont en dat de extreme gelovigen dit ondersteunen is nog erger. Die werken dan in naam van God om iemand bewust te beschadigen. We zitten op Geert Wilders te schelden maar de extreem gelovigen die tot deze uitingen gaan zijn net zo erg.

——————————————————————————————————————Door SGJ-ervarene op zaterdag, 07-01-12 21:47

Beste één van de kinderen,

Ik wilde nog even benadrukken dat ik alle respect heb voor jullie verdriet. Maar juist daarom, deze nare scheiding is voor jullie moeilijk genoeg. Jullie zijn kinderen, nog volop psychisch in ontwikkeling, en dit is daarom ook met het oog op jullie toekomst heel erg.

Daarom moeten volwassenen jullie ontzien en lief voor jullie zijn en jullie laten kiezen waar je wilt wonen en verder niet bij de scheidingsperikelen betrekken. Ook het SGJ mag dat niet doen en die indruk krijg ik wel gezien jouw reactie omdat je de argumenten van het SGJ gebruikt, ik ken het SGJ.

Toch zitten zij hierin fout. Niet alleen mogen ze jullie hier niet bij betrekken maar ook was hun reactie echt helemaal niet normaal en de fouten van de voogd ook niet, maar dat zul je wel zien waarschijnlijk als jullie veel ouder zijn. Dat betekent dus niet dat jullie moeten kiezen voor jullie moeder, dat is een heel ander verhaal.

Jullie mogen kiezen voor wie je wil, denken wat je wil, geloven wat je wil. Denk maar goed aan jullie zelf en probeer als het even kan met beide ouders contact te houden, al is het maar een koppie thee met tegenzin en eens in de paar weken. Dat is voor later, als jullie volwassen zijn. Dan kun je die relaties misschien weer enigszins normaal krijgen.

Behalve dus als een of beide ouders jullie geestelijk, lichamelijk of seksueel mishandelt. Dan ben je niets aan ze verplicht. Hoe dan ook, een ontzettende rotsituatie voor jullie. Sterkte

(pag 2)

——————————————————————————————————————Door kim op zaterdag, 07-01-12 21:02

Ik zou graag het één en ander recht willen zetten wat betreft de uitzending van gisteren op de Vara. Hierin wordt niet gesproken of het terecht is of de kinderen daadwerkelijk uit huis zijn geplaatst, maar over de misstanden die Jeugdzorg begaat. Of de kinderen in dit geval terecht uit huis zijn geplaatst, maakt op zich niet zoveel uit.

De Vara wil in het betreffende programma bereiken dat de misstanden van Jeugdzorg aan licht komt. En naar mijn mening zijn ze daar heel duidelijk in ; JA, jeugdzorg maakt kritieke fouten en zeker ook in het gezin van gisteren. De voogd heeft valse verklaringen afgelegd waarin de huisarts van mevrouw en de crisisdienst als bron worden opgegeven. De huisarts én het crisisdienst hebben zelf een verklaring afgeven dat zij nimmer een diagnose hebben gesteld en hebben geadviseerd voor een ter uit huis plaatsing. Of het in dit gezin nodig was geweest, daar buiten gelaten. De voogd had aan waarheidsbevinding moeten doen en geen valse verklaring mogen afleggen.

Dit verhaal staat niet op zich zelf, er zijn er zovele. Waaronder ons gezin ook. Nooit is hier iemand over de vloer geweest om te bepalen of het veilig was voor onze zoon. Wij bevestigen ten zeerste dat er problemen waren in ons gezin, maar of er op deze manier ingrepen had moeten worden vragen wij ons heel sterk af. Het gaat erom dat Jeugdzorg zich aan de wettelijke procedures moet houden en daarbij ook hun fouten toe moeten geven, hierbij ligt dat ook aan de kinderrechter vind ik. Zij lopen als hondjes achter Jeugdzorg aan. Ook vind ik dat er 1 keer in de zoveel tijd gekeken moet worden in een gezin of het weer veilig is om een kind naar huis terug te laten keren, dit wordt bijna altijd nagelaten. En als een gezin dan zelf aanbied om een hulp traject in te gaan, dat Jeugdzorg/AMK/raad van kinderbescherming hiermee moet instemmen. En het gezin niet moet tegenhouden in het genezingsproces.

Wanneer wordt nu eindelijk de overheid op zijn vingers getikt ? Deze misstanden verscheurt gezinnen, dat achteraf helemaal niet nodig blijkt te zijn. Ik hoop ten zeerste dat dit in de toekomst niet meer mag en kan gebeuren!

 

 

——————————————————————————————————————Door SGJ-ervarene op zaterdag, 07-01-12 20:45

Beste één van de kinderen,

Het lijkt erop – en dat is begrijpelijk maar toch gevaarlijk – je laat meeslepen in deze strijd. Het gaat er gewoon om dat de rechtspositie van je moeder op een schandelijke wijze is geschonden. Dat is ook aangetoond, de gezinsvoogd heeft gelogen over zogenaamde verklaringen van de crisisdienst en de huisarts tegen jouw moeder. En ze heeft gelogen over contact met de rechtbank, weer in het nadeel van jouw moeder.

Natuurlijk mogen jullie hier als kinderen een mening over hebben, je mag graag bij de ene of de andere ouder willen wonen. Of je mag kiezen voor de ene of de andere kerk. Maar je mag niet doen alsof het recht van je moeder niet is geschonden in deze, want dat is het namelijk wél! En niet zo’n beetje ook.

Jullie privacy daarentegen is helemaal niet geschonden want er is niets inhoudelijks over jullie verteld. Dus ik begrijp je boosheid daarover niet, ik heb meer het idee dat jij betrokken wordt in een loyaliteitsconflict en argumenten van de ene ouder (en kerk) tegen de andere ouder (en kerk) je toe-eigent.

Ik heb erg met jou te doen en met je broer(s) en zus(sen). Maar probeer uit de strijd te blijven en je niet in een kamp te laten trekken. Dat hoeven jullie helemaal niet, jullie zijn de kinderen en volwassenen mogen het jullie niet aan doen om van jullie te verwachten dat je partij kiest voor de ene of ander en naar hun argumenten luistert. Dat is mishandeling, zo horen volwassenen niet met kinderen om te gaan.

Ze moeten aan jullie vragen waar je graag wilt wonen en dan mag je kiezen en dan is het wel netjes als je op bezoek gaat bij de andere ouder, mits die je natuurlijk niet lichamelijk, geestelijk of seksueel heeft mishandeld. Sterkte!

 

——————————————————————————————————————Door kind op zaterdag, 07-01-12 20:03

Goedendag allen,

Ik ben een der kinderen van deze familie. Ik betreur ten diepste dat het complete verhaal maar vanuit één punt belicht wordt. Velen van jullie die reageren kennen het verhaal niet. Mevr. Wubs is een kennis van ons, dat zij dus dingen weet waarvan jullie geen weet hebben is logisch. Ik heb (ik ben immers zo ongeveer het dichtstbijstaand) dingen gehoord in de uitzending die niet kloppen. Bovendien zijn er bij het maken van het programma dingen gebeurd die niet bepaald netjes zijn van P. Hilhorst. Daarom vind ik het niet meer dan logisch dat de directeur van de SGJ zo reageert t.o.v. P. Hilhorst en niet op zijn vragen ingaat. Mijns inziens is dit programma berust op het verkrijgen van kijkcijfers. De VARA schendt ons privacyrecht, o.a. het ND (Nederlands dagblad) heeft deze privacygevoelige informatie overgenomen. Enkele andere media hebben grotendeels keurig gezorgd dat privacygevoelige informatie niet op hun site beland is. Hulde daarvoor. Het is zeer spijtig dat er niet gekeken wordt naar wat het beste voor ons (kinderen) is én geachte heer Hilhorst, ik wil u vragen op z’n minst een open excuusbrief op de site van de ombudsman te laten zetten. Ik vind het zeer kwalijk wat u hebt gedaan in uw programma.

Met vriendelijke groet,

gedupeerde

 

—————————————————————————————————————–Door op zaterdag, 07-01-12 19:14

Het laat me nog niet helemaal los dit vreselijke verhaal. Kom zelf ook uit de christelijk gereformeerde kerk en weet hoe intens de schijnheiligheid daar vaak is en ook hoezeer de mensen er zelf vaak van overtuigd zijn dat ze God aan hun zijde hebben. Ze tonen vaak – uitzonderingen daargelaten – geen enkel inzicht in zichzelf en intermenselijke verhoudingen en halen de wreedste dingen uit onderling. Daar vind ik dit een voorbeeld van.

Ook is het heel zielig voor de kinderen, natuurlijk. Gescheiden ouders, een gebroken gezin en daartussen een heftige godsdienststrijd. Maar dat betekent niet dat het beter voor deze kinderen zou zijn als er geen publiciteit aan gegeven zou worden, als het stil gehouden zou worden. Laat iedereen maar eens zien hoe erg het is, dat is ook erkenning van het leed en het verdriet van die kinderen. Want dikke kans dat die gevoelens in zo’n godsdienstig milieu helemaal vergeten worden, men is immers vooral met de kerk en het woord bezig.

Deze kinderen zijn op vreselijke manier de dupe. Maar het slaat nergens om om daarmee de conclusie te trekken dat het beter is voor deze kinderen als de zaak uit de publiciteit zou blijven. Ook is het echt niet reëel om naar de klachtenprocedures te wijzen want er zijn geen echt onafhankelijke klachtenprocedures in de jeugdzorg. Dus ik vind dat een heel makkelijk en naief verwijt, de meeste kans maken jeugdzorgslachtoffers bij de Nationale Ombudsman of bij Vara’s Ombudsman. Dat weet iedereen die een beetje verstand heeft van klachten in de jeugdzorg.

Het is goed dat de kinderen dit later nog eens terug kunnen zien en kunnen zien wat er allemaal speelde: een scheiding, godsdienstige ruzies en een extreem falende organisatie die ook nog op de hand is van een van de betrokken godsdiensten (kerken). Vermoedelijk trekken die kerkmensen van die verschillende godsdiensten aan ze en hun ouders, het is heel sneu. Het zou fijn zijn als de kinderen steun hebben bij elkaar en het zou fijn zijn als ze hun schouders zouden kunnen ophalen over die godsdiensten. Laat ze maar kletsen kinderen, letten jullie vooral op elkaar en op je ouders maar kies geen partij tussen hen. Het is genoeg als je van hen allebei houdt. En laat je geen verwijten maken door ouders of door kerkmensen of wat dan ook.

Sterkte! En ook de moeder want dit is wel echt onrecht! En het is ook echt erg dat haar ex-man dat onrecht goed praat.

 

——————————————————————————————————————Door Maria op zaterdag, 07-01-12 14:54

Mevrouw Wubs-Verhage!

Wat bent u een onchristelijke dame. Het gebrek aan respect, aan rechtvaardigheidsgevoel en de toon van uw bijdrage is meer dan schokkend. En u denkt dat God daarin achter u staat?

En wie plaatst hier de kerk in een kwaad daglicht? Dat doet u toch zeker helemaal zelf door te schrijven wat u doet?

Maria

 

—————————————————————————————————————–Door Dark horse op zaterdag, 07-01-12 13:40

Wat mij iedere keer opnieuw opvalt aan het AMK is dat men daar een ongelofelijke tunnelvisie heeft en dat wanneer onderzoekers eenmaal in hun hoofd geprent hebben dat ouders schuldig zijn, ze daar niet meer vanaf te brengen zijn. In ons geval was de AMK-melding afkomstig van de vorige school van mijn dochtertje, om de aandacht af te leiden van haar eigen falen met betrekking tot de veiligheid van de kinderen.

Wij hebben met deze school een goede verstandhouding gehad en niets leek erop dat ons kind daar niet de volledige basisschooltijd zou gaan volmaken. Totdat onze dochter met het verhaal thuis kwam dat 3 kinderen uit haar klas (speciaal twee zusjes) haar sloegen, uitscholden en seksueel betastten. Wij gingen hiermee naar de school en verwachtten een professionele reactie, die er op gericht zou zijn ons als ouders gerust te stellen en er alles aan te doen om verdere seksuele intimidatie en pestgedrag te voorkomen.

Het tegendeel bleek. De school weigerde haar eigen orthopedagoog met ons kind te laten spreken, laat staan dat ze in gingen op ons voorstel van een onderzoek door een onafhankelijke orthopedagoog (ook voor de school beter). Niemand van het schoolpersoneel mocht met ons praten (ook haar eigen juffrouwen niet) en angstvallig wachtte de school het onderzoek van de zedenpolitie af die wij inmiddels hadden ingeschakeld. (Dit om twee redenen; de onwelwillende houding van de school en het feit dat onze dochter zei dat het ook met andere kinderen in haar klas gebeurd was)

Het onderzoek van de zedenpolitie was oppervlakkig en hield niet meer in dan een inspectie van het schoolplein, de klas, de w.c’s en gesprekken met het personeel. Wederom werd er niet met onze dochter gesproken, ook al hadden wij de zedenpolitie daar uitdrukkelijk om verzocht. Volgens hen was de school veilig. Om de schijn van goede wil ten toon te spreiden naar de instanties, liet de school na ons lange aandringen toch een onderzoek doen door de eigen orthopedagoog. Dat betrof een klas-observatie (onze dochter zat thuis) en alles werd veilig bevonden.

Ondanks dreigementen dat de leerplichtambtenaar niet over ons als ouders te spreken zou zijn, en dat hij onze dochter onmiddelijk weer op school verwachtte, hielden wij onze dochter thuis. Het kind is 3 weken lang doodsbang geweest en vroeg iedere dag aan haar ouders of ze alsjeblieft niet meer naar die school hoefde? De leerplichtambtenaar is overigens de enige persoon geweest van de vele instanties en personen waar we contact mee hebben gehad die ons verhaal wel serieus nam. Omdat dat trucje met de leerplicht niet werkte, besloot de regiomanager een AMK-melding te doen en liet deze op naam zetten van de orthopedagoog, die onze dochter nooit gezien had. Er was geen arts betrokken bij de Commissie van Begeleiding, al loog de regiomanager van wel tegenover de Landelijke Klachtencommissie voor het onderwijs. (wat hij niet wist was dat de Commissie al over een document beschikte van de GGD waarin stond dat er op geen enkele wijze een arts betrokken was, of was geconsulteerd bij het doen van de melding)

Het AMK was vanaf het eerste moment volledig op de hand van de school en wij werden agressief bejegend door de casemanager in het bijzijn van een onafhankelijk getuige. Wij hebben tijdens het onderzoek keer op keer aangegeven dat de AMK-melding een afleidings manoeuvre was van de school, en dat de andere kinderen in de klas nog steeds gevaar liepen om van het trauma van onze dochter nog maar te zwijgen, maar daar had men geen boodschap aan. (Bij een onafhankelijke instituut waar zij later traumatherapie kreeg van een drs., werd een PTSS geconstateerd) Het AMK heeft overigens nog geprobeerd de therapie tegen te houden, door het instituut te melden dat het zeer schadelijk zou zijn voor het kind.

Momenteel zijn wij bezig de onderste steen boven te krijgen, over de rol van alle partijen die hebben bijgedragen aan de demonisering van ons gezin, zoals het AMK, de school, de zedenpolite (die achter onze rug om adviseerde tot de melding), en bepaalde verantwoordelijken bij de gemeente, die uit politiek-correcte overwegingen er weinig bezwaar tegen hadden wanneer wij als een ‘aso-gezin’ konden worden afgeserveerd, zodat een ‘zwarte school’, waar een blond meisje wordt mishandeld niet voor te veel opschudding gaat zorgen in de media.

Wat dat betreft hebben ze goed misgerekend, want inmiddels zijn we een jaar verder en heeft de Raad ons vrijgesproken. We werken aan een boek over deze doofpot, de tegenwerking door het AMK (die ons weer een dossier + contactjournaal stuurt waar belangrijke informatie aan ontbreekt) en het gemak waarmee scholen misbruik kunnen maken van zorgmeldingen. Nog steeds is niemand van de andere ouders op deze school (SIGNIS) ingelicht wat zich daar heeft afgespeeld, mogelijk ook met hun kind.

Wij vinden het bespottelijk dat hoewel wij onze zorgen over deze school hebben gedeeld met het AMK, BJZ, Families First, de GGD en met de Raad, er nog niemand heeft gekeken naar dat gezin waar de twee aanstichters van alle ellende vandaan komen. (Hoewel de echte ellende natuurlijk kwam door de valse melding van de school. Het horrorscenario dat je op grond van leugens je kind kan verliezen, terwijl je feitelijk het slachtoffer bent, tart iedere beschrijving!)
http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com

—————————————————————————————————————–Door Adoptievader 2 op zaterdag, 07-01-12 13:00

De SGJ wil ook geen beter beleid voren, waar met wetenschappelijke onderbouwing voor een beter adoptiezorg-beleid wordt gevraagd.
Het is erg dat mensen die zeggen Christen te zijn, zo de waarheid verdoezelen.
Telkens deze structuur van BJZ goedpraten. Zie mijn andere reactie met onderbouwing.

—————————————————————————————————————————

Door Adoptievader op zaterdag, 07-01-12 12:56

Ik herken door andere zaken de smoesjes-attitude van gezinsvoogden en BJZ-bestuurders om aan werkgelegenheid of bezettingsgraden-halen te doen.

Het heeft niets te maken met zgn. veiligheid, zgn. bedreiging, diagnostische waarheidsvinding in het belang van de kind-ouderbanden van het kind (hechting is fundamenteel, en bij gemis van een ouder-kennen {Spoorloos of Uitzending gemist} kunnen kinderen later schadelijk gebukt gaan onder deze BJZ-attitude).

Wanneer je niets vind als BJZ-werker, dan beschuldig je zonder diagnostisch rapport te overleggen aan de domme rechters de ene ouder van een te vage stoornis, zoals wanen, borderline, anti-pedagogisch, en bewijs maar eens het tegendeel!!!

Er worden aan zulke ouders door de gezinsvoogdij van BJZ (en straks CJG) onmogelijke eisen gesteld om tot contact of terugplaatsing te komen. De smoes is of: de rechter is [zo stom geweest] zo te beslissen en is dus onherroepelijk; of: het kind is nu veilig; of: de ouder heeft wat wat privé is; etc.. Het is nergens toetsbaar!!! Behalve diegenen die het dossier van de familie mogen zien, de cliënt-ondersteuners, maar daar wordt zelden naar geluisterd door inspectie en politiek.

Er zijn ook rechters met iets meer geweten of inzicht:
Mr. P.A.J.Th. van Teeffelen is deeltijd raadsheer van het Hof te ’s-Hertogenbosch en plaatsvervangend voorzitter van de vereniging voor Familie- en Jeugdrecht. Hij publiceerde in FJR, nummer 10, 2010, op blz. 248-249. Hij somt 3 knelpunten op, die door de opbouw der stukken voor een rechtsgeleerde al een waar zoekplaatje oplevert, laat staan voor ouders: “… Voor cliënten lijkt het in een aantal situaties dan ook een gevecht tegen windmolens in plaats van dat de hulp wordt verleend, waar het allemaal om begonnen is.
Het derde knelpunt heeft betrekking op de verantwoordingsplicht van Bureau Jeugdzorg. Het bureau heeft er jegens het hof nogal eens zichtbaar moeite mee zich te verantwoorden. Dat kan gemakkelijk leiden tot irritaties over en weer. Voor het hof is het de kunst om hoffelijk te blijven, ook al heb je soms grote problemen met de wijze waarop door het bureau in het verleden is gewerkt. Doordat er soms in een jaar weinig structureel aan een bepaalde zaak is gewerkt, ontstaat in het vraaggesprek nogal eens een pijnlijke situatie. Het bureau wil dan nogal eens een houding aannemen van: ‘wij weten het beter en u begrijpt niets van ons vak.’…
[Bij BJZ] is er weinig animo tot terugplaatsing. Uiteraard krijgen we als hof regelmatig die situatie ter beoordeling en een fatsoenlijk antwoord op onze vraag naar de inspanningen die worden gedaan om het kind terug te plaatsen bij de ouders krijgen we lang niet altijd. Ouders stellen de vraag wat zij moeten doen om de kinderen weer terug thuis te krijgen en krijgen daarop geen antwoord of worden min of meer met een kluitje in het riet gestuurd. … Onwillekeurig rijst dan de vraag nogal eens: ‘is het bureau er voor de cliënten of zijn de cliënten er voor het bureau?’”

Dit juridisch citaat zegt wel wat.
Het is niet één case, doch het is structureel zo bij BJZ.
Ouders lopen bij BJZ grote kans dat hun het kind wordt afgenomen zonder diagnose! ‘Gewoon’ op insinuatie; dat heet bij BJZ “onderzoek”, al is het een meningen-inventarisatie met partijtrekken door gezinsvoogd. Die heeft de macht en laat het ook gelden.
Besturen zeggen te werken met de Deltamethode, doch in de praktijk zien we dat wat ouders mogen opschrijven in de documenten van BJZ alsnog door een filter gaan.
Er is geen diagnostische en rechterlijke objectiviteit (LJN BD1113; IVRK art. 24; BW1:254-1: “ernstig” en na “falen” wordt vergeten; BW1:257 wordt zelden nageleefd door BJZ).
Na een OTS is er 60% kans op uithuisplaatsing; dat is schadelijk voor veel kinderen, maar dat weegt BJZ nooit af.

En dan te bedenken dat ouders niet naar BJZ hoeven, daar er ook jeugdpsychiaters zijn, die meer kwaliteit leveren, waar een kind recht op heeft.

Door BJZ krijgen veel rechters een verkeerd beeld over ‘hechting(sstoornissen)’.

Er wordt dus structureel gefraudeerd met de ervaringen die kinderen ‘mogen’ opdoen onder toezicht van BJZ.

 

—————————————————————————————————————–Door Henk op zaterdag, 07-01-12 11:34

De uitzending heb ik met krommende tenen bekeken.
Diverse delen roepen veel vragen op.
Maar vooral vraag ik me af waarom mevrouw De Wolff nú al contact heeft gezocht met de media. Er was een andere weg, ze kon met haar informatie nog heel goed terecht in diverse klachtenprocedures.
Nu heeft ze door zich voor de landelijke media te profileren als een slachtoffer de positie van haar kinderen geschaad.

 

—————————————————————————————————————–Door Gaya op zaterdag, 07-01-12 08:59

A.M. Wubs-Verhage!

Typisch een uitspraak van de zwarte kousen sekte waar u klaarblijkelijk toe behoort..
Dus wat u betreft mag een gezinsvoogd liegen en bedriegen om haar standpunt maar duidelijk
te krijgen voor een rechtbank Staat dit niet haaks op het geloof dat u beleid?
Voor een rechtbank, waar je nota bene de waarheid hoort te spreken liegen en bedriegen
is uw manier van geloofsbeleiding?
Ik denk, A.M. Wubs-vehage dat u hier de bijbel er nog maar eens op na moet slaan…
Doodziek wordt ik van mensen zoals u die met de bijbel in de hand een moeder veroordeelt…
Die leugens en zelfs keiharde bewijzen vergoelijkt, maar goed wat kun je anders verwachten…
Voor een instelling dat pretendeert vanuit zijn geloofsovertuiging te handelen mag je toch de waarheid verwachten…
Maar kennelijk is de Waarheid van het SGJ de juiste en is het binnen de gelederen van uw kerkgenootschap schering en inslag om te liegen en te bedriegen en zelf te frauderen!
er is geen enkele instelling van de Nederlandse jeugdhulp verlening die meer seksueel misbruik, geestelijke mishandelingen onder zijn riem heeft zitten dan het SGJ..
Of is het binnen uw kerkgenootschap heel normaal dat men kinderen seksueel en geestelijk misbruikt?
Waar de ene leugen nog niet droog op papier staat of de andere wordt al weer neer gezet…
Mevr. of Mijnheer Wubs-Verhage! in mijn ogen bent u een onmens… en ziek individu dat geilt op de ellende van een ander en dat met de bijbel in de hand…
Wat mij betreft mogen ze het SGJ en een ieder die deze misstanden binnen de SGJ tolereert rechtstreeks naar de hel verwijzen…

 

(pag 3 )

——————————————————————————————————————Door Sven Snijer, journalist op zaterdag, 07-01-12 07:12

Voor meer artikelen over de misstanden van Jeugdzorg; http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com.
O.a. Doofpot sexueel misbruik meisje 6 in school Slotervaart.

——————————————————————————————————————–Door Rutger Jan en Wytske op zaterdag, 07-01-12 01:22

Jullie weten niet wat jullie hiermee de kinderen aandoen. Aan hen moet recht gedaan worden. Schaam je diep!

——————————————————————————————————————–Door AM.Wubs-Verhage. op vrijdag, 06-01-12 22:05

Waarom,waarom doe je dit over de ruggen van je kinderen Margreet en waarom zet je de kerk waar jezelf lid van bent geweest in het kwade daglicht? Jij hebt toch bewust gekozen voor een andere kerk? Wees eerlijk wij kennen elkaar heel goed en ook wij weten dat er dingen zijn gebeurd in de tijd dat jullie nog in ijmuiden woonde wat niet door de beugel kon. wij hopen dat je tot inkeer mag komen en het niet nog erger gaat maken dan tot nu toe al is gebeurd.

——————————————————————————————————————– 

Hechtingsproblematiek bij kinderen in de rechtspraak – Beslissingen over kinderen in problematische opvoedingssituaties – Inzichten uit gehechtheidsonderzoek

2012/03/21 in Autoriteit Toezicht Jeugdzorg, Autoriteit Toezicht Rechtspleging, OJN, Onderlinge Jeugdzorgvereniging Nederland, Ouderverstotingssyndroom, Vervreemdingssyndroom, Waarheidsvinding

 

Redactie: met dank aan Vader Kennis Centrum. Zie de pdf-file die wordt vermeld of volg de onderstaande link voor de integrale tekst. Rechten berusten bij de in de documenten genoemde auteurs en organisaties. Documenten zijn algemeen breed op internet verspreid en toegankelijk gemaakt.

http://jurlex-ouderschap-nl.blogspot.com/2012/03/377.html

377. Hechtingsproblematiek bij kinderen in de rechtspraak – Beslissingen over kinderen in problematische opvoedingssituaties – Inzichten uit gehechtheidsonderzoek

 

Hechtingsproblematiek bij kinderen

Bron: Raad voor de Rechtspraak, Research Memoranda Nummer 6 / 2010, Jaargang 6, 2010

Onderzoeksvraag

Jeugdrechters nemen beslissingen die verstrekkende gevolgen kunnen hebben voor kinderen en ouders. Het betreft beslissingen over bijvoorbeeld uithuisplaatsing van een kind of het toewijzen van een kind aan één van de ouders. Voor het nemen van gefundeerde beslissingen is er bij jeugdrechters behoefte aan actuele kennis over de oorzaken, de ontwikkeling en gevolgen van hechtingsrelaties.

Aanpak

Op verzoek van de jeugdrechters is een overzicht gemaakt van de beschikbare kennis over hechting op een zodanige wijze dat deze jeugdrechters ondersteunt bij het nemen van beslissingen die gefundeerd zijn op actuele wetenschappelijke inzichten en onderzoeksresultaten.
Uitvoering: prof. dr. Femme Juffer (hoogleraar Adoptie, Universiteit Leiden)

Actuele status

Beslissingen over kinderen in problematische opvoedingssituaties, Inzichten uit gehechtheidsonderzoek

 Research memorandum 6-2010

 

Contactinfo Raad voor de Rechtspraak

Wetenschappelijk adviseur: Suzan Verberk
E-mail: s.verberk@rechtspraak.nl
Telefoon: (070) 361 9742

Programmamanager: Karin van Blijswijk
E-mail: c.van.blijswijk@rechtspraak.nl

Beslissingen over kinderen in problematische opvoedingssituaties – Inzichten uit gehechtheidsonderzoek

Bron: Raad voor de Rechtspraak, Research Memoranda Nummer 6 / 2010, Jaargang 6, 2010

Auteur: Prof. dr. Femmie Juffer, Hoogleraar adoptieonderzoek, Universiteit Leiden

Peiling van de politiek van non-communicatie. Brief redactie aan nieuw “slachtoffer” van Raad voor de Kinderbescherming, afwachtende advocaat en goedgelovige rechter.

2012/03/21 in Achter gesloten Deuren, Advocatuur, Autoriteit Toezicht Jeugdzorg, Autoriteit Toezicht Rechtspleging, Belangen Advocaten, Beperking toegang recht door verplichte vertegenwoordiging, Civiel Recht, Deskundigen, Forum, Kind-Ouder-dossiers, Strafrecht, Vervreemdingssyndroom, Waarheidsvinding

Heel veel sterkte!

We wensen jou veel sterkte. We hebben een heel groot “lek boven”. Nu nog de grote groep mannen (ook vrouwen!!!!) die het betreft een duidelijk gezicht geven en voor goede samenwerking gaan zorgen.

We zullen met meer begrip en inzicht niet direct het verlies van onze kinderen voorkomen.
Laten we sterk zijn om ze terug te winnen en daarvoor blijven vechten. Advocaten zijn regelmatig meer blokken aan het been dan bijstand … helaas. Ze hebben helaas ook een enorm belang bij het heersende onrecht. Ze zijn er zelfs deel van. Het is als een dokter die nooit zieken krijgt, die in de verleiding komt om mensen zelf eerst ziek te maken.
De brandweerman die het wachten op brand beu is … en zelf fikkie stookt.

Dat lijken idiote voorbeelden, maar helaas komen eigenlijk gebeurd precies dit op grote schaal in de jeugdzorg. Als we niet naar die voorvallen zoeken (door kwaliteitscontrole en onafhankelijk toezicht) dan zullen we ze ook bijna nooit vinden. Heel soms geven betrokkenen het uit schuldbesef toe en laten ons “vinden” wat we niet aan het zoeken waren.
Veel van die “idiote gevallen” roepen een natuurlijk psychologisch proces bij ons op dat we waar mogelijk eerst onze “waarnemingen” proberen te ontkennen. Ontkennen komt dan neer op wel waarnemen, maar niet in het geheugen willen inprenten of willen inprenten met een beter draaglijke “valse/gekleurde herinnering”. Dr. Freud wist ons al te overtuigen dat dat zelfs een overlevingsmechanisme voor individuen is.

Wij zijn er getuige van geweest dat de jeugdzorg eerst onrust bij de kinderen veroorzaakte en vervolgens dat als alibi gebruikte om kinderen naar een jeugd-psychiater toe te sturen. Gezonde kinderen!!!! Van wie is een dergelijke jeugd-psychiater voor zijn inkomen afhankelijk?

Je raadt het al voor indicatiestelling en doorverwijzing zijn jeugdzorginstellingen afhankelijk van … van BJZ!!!!
Ons aangereikte kennis bij Economie Havo-3/4- en VWO-3/4 was:
– een monopolie is ongezond en leidt tot prijs en kwaliteitproblemen! (1 leverancier en meer afnemers)
– een monopsonie is ongezond en leidt tot prijs en kwaliteitproblemen! (meer aanbiediers en maar 1 afnemer)
Het was mogelijk ook stof voor Mavo-3.

Rechters en advocaten lijken geselecteerd te worden voor het sluiten van ogen en oren. Via de voormalige Rijkspsychologische Dienst (RPD) zijn zelfs bewijzen gevonden dat dit inderdaad al speelt bij de toetsing en selectie van kandidaten voor de opleiding tot rechter. Er lijken vrij duidelijk krachten op een rechter te werken om juist te voorkomen dat bewijsmateriaal van “verdachten en slachtoffers” bij de rechter terecht kan komen. Ze moeten bereid zijn het bestaande systeem te willen blijven volgen … en vooral niet zelf kritisch na te denken.

Grappig is nu juist dat functionerende rechters een zelfbeeld presenteren dat zij onafhankelijk en “eigenwijs” denken te zijn. Zij zeggen tot hun uitspraken te komen zonder “last of ruggespraak”.

Het is nog maar kort geleden dat rechters op hun uitspraken de stempel lieten zetten “In naam der koning” of “In naam der koningin”. Juridisch was de laatste stempel zelfs fout. De functie van de koningin was volgens de wet namelijk koning (m/v).

Als erebaan ter genoegdoening voor loyaal optreden werden edellieden en hun kinderen door de koning tot rechter benoemd. Dit werd natuurlijk nooit zo geformuleerd. Bekijkt u eens de namenlijsten bij de rechtbanken en bij juridische publicaties. Nog steeds treffen we een lange lijst met mensen met adellijke titelatuur. Het wordt minder, maar nog steeds is er een oververtegenwoordiging van adellijke mensen in de rechtspleging.

Voor buitenstaanders blijkt het niet kritisch laten plaatvinden van waarheidsvinding ook in het strafrecht een groot probleem te zijn. Vele gevangenen blijken zonder objectief bewezen schuld levenslang te hebben uitgezeten. We zien hier helaas alleen nog maar het topje van de ijsberg. (Vergelijk de onderzoeken van Ton Derksen en anderen). Maurice de Hondt blijkt niet alleen goed te kunnen peilen en te kunnen rekenen, maar helaas heeft hij in veel meer gelijk. Ook hij liet zich in vergaande mate “motiveren” door wat er met een van zijn kinderen gebeurde door de “goede zorgen” van bureaucraten van de verkeerde soort. In het civiele recht is zakkenvullen en jokken een nationale sport !!

Studenten krijgen ook onomwonden te horen dat je alleen in de toptechniek en in het recht een topsalaris kan verdienen. Het gaat hier wel om onze kinderen !!!! Zij blijken niet een gewaarborgd recht op een gezonde opvoeding (met contact met beide ouders en families) te hebben.

Mijn casus (als redactielid) in het kort. Ik was co-ouder. Moeder wilde naar het buitenland kunnen verhuizen met haar partner. De oude vertrouwde list werd van stal gehaald: non-communicatie-strategie en diskwalificatie en criminalisering van de vader. Als iedere leek het ziet … waarom de rechter en de hulpverlening niet? Voor alle duidelijkheid: er zijn ook ratten van vaders die dit op moeders los laten. Resultaat is: achteloze ontvadering door uiteindelijk de rechter. Nog belangrijker:  kinderen met zware psychische beschadiging die vaak eindigt in Parental Alienation Syndrom (PAS).

De rechter maakte zichzelf willens en wetens schuldig aan zware mishandeling in vereniging. Ondertussen wellicht tijd om met een aantal ouders rechters daarvoor op de reguliere wijze aan te spreken: aangifte doen van mishandeling, dwaling, bedrog en plichtsverzuim in vereniging.

Probleempje: alleen als we met heel veel ouders tegelijk aangifte gaan doen tegen de ontspoorde functionarissen (rechters en “deskundigen”) vinden we een advocaat die dat bereid is voor ons op te gaan pakken. In individuele gevallen blijken advocaten zich niet hieraan te willen branden. Ze nemen je zaak simpelweg niet van je aan. Ofwel: de toegang tot het recht blijkt nihil te zijn.

Ook al is het direct vast te stellen dat je als ouder opkomt voor de rechten van je eigen kind, en dat je allerlei mishandeling van je kind kan bewijzen, dan nog zeggen de familie-recht advocaten steeds het volgende. “Als het je werkelijk om je kinderen gaat, dan probeer je je relatie met de andere ouder te normaliseren!” Ze willen blijkbaar niet zien dat in veel gevallen de andere ouder er allerlei belang bij denkt te hebben om: te doen voorkomen dat er “een slechte communicatie bestaat tussen de ouders”. Er zijn blijkbaar maar heel weinig mensen die de juiste definitie van “communicatie” willen vinden en weten toe te passen. Als de intentie van de zender is om een boodschap NIET over te krijgen dan is de communicatie vanuit de positie van de zender (meestal moeders!) nu JUIST OPTIMAAL. De jeugdhulpverlening zou dus moeten melden aan de Raad (Raad voor de Kinderbescherming) dat er in “onze” gevallen “een zeer goede” communicatie plaatsvindt.

Worden kinderen en vaders werkelijk gevolgd, en wordt ook de kwaliteit van de communicatie vanuit hun positie als zender en ontvanger gemeten, dan ontstaat een heel ander beeld. “Leuk om te weten” is dat de Raad voor de Kinderbescherming en BJZ zelf zeggen dat ze niet aan waarheidsvinding doen. Als je als “van kind te vervreemden” ouder doorvraagt dan komt dat “verdedigingsinstrument” tot inzet bij de jeugdzorgmedewerker. Ze zeggen feitelijk: we gaan ook helemaal niet (professioneel) onderzoeken! Feitelijk roepen ze maar iets om bij de rechter hun zin te krijgen en steun te krijgen voor wat ze doen. En belangrijker: later nooit ter verantwoording te kunnen worden geroepen. De rechter zei het immers ook! Het is een al tientallen jaren bestaand agreement tussen rechters en jeugdzorg om “elkaar in een rol te bevestigen”. Verdeel en heers heet dat ook wel. Wie bevestigt onze kinderen in hun rol dat zij graag beide ouders willen behouden?

Waarom doen rechters zaken met deskundigen die onomwonden zeggen niet professioneel deskundig te willen zijn?

In mei 2014 mengde zich eindelijk ook weer eens een andere academicus als kritischer toeschouwer op het bizarre doen en laten van de jeugdzorg. De econonoom emeritus hoogleraar Arnold Heertje kon zijn ogen en oren niet geloven in wat hij opgevoerd zag worden. Toegegeven: wat jeugdzorg en rechter samen te weeg brengen is ook niet te geloven. Je kan het pas geloven als je als ouder met je kind zelf slachtoffer wordt van het systeem. Dan is het dus te laat. Je kan dan niet anders dan proberen er te zijn voor als je kind behoefte krijgt om naar je terug te keren. Wachten en nog eens wachten. Ook het proces van (deels) ongedaan maken van de vervreemding kosten vervreemd kind en vervreemde ouder veel energie … en veel pijn. Deels ongedaan maken, want … de verloren kindertijd … geeft niemand hen terug.

Met een paar kritische vragen is ook meteen vast te stellen dat men weigert om bestaande wetenschappelijke kennis toe te passen. Het is dus ook niet verwonderlijk dat Pieter van Vollenhoven en de ombudsman en vele anderen vaststellen: de jeugdzorg is verre van professioneel … en helaas … de rechtspleging is dat DUS ook niet. Mijn (redactielid, steller dezes) werk was het om de mate van professionaliteit van medewerkers van justitie vast te stellen … gefocust op de ICT-mensen. Nu ik tegen wil en dank dat onderzoek ook moet doen bij mijn collega’s tijdens hun werk in het primaire proces, de rechtspleging zelf … moet ik van de ene verbazing in de andere vallen.

Namens
De onderzoekssite “justitieslachtoffers.nl”:
WILLEN WIJ ONZE KINDEREN ONSCHULDIG LEVENSLANG GEVEN?
Kijk ook eens op onze site:
http://www.justitieslachtoffers.nl/
Of richt uw reactie aan: justitieslachtoffers@gmail.com

Hoogachtend,
Redactie

 

(Bijwerking en aanvulling van dit artikel, op verzoek van lezers, op 1 september 2015. Eerste publicatie op 21 maart 2012.)

Site BezorgdeMoeders over Joep Zander en Quik Schuijt

2012/03/20 in Persoonlijke Verhoudingen, Politiek

redactionele inleiding

Vaders en hun familie worden regelmatig op een merkwaardige manier door juristen, hulpverleners en feministen gecriminaliseerd. In plaats van een beleefd en wetenschappelijk debat wordt er gewerkt met manipulaties. Leugens en halve waarheden worden gebruikt. De redactie van deze site doet haar best om aan te tonen dat er ook heel veel goede bijdragen zijn van een “andere categorie” juristen, hulpverleners en feministen. Deze categorie doet net als de redacttie zijn best om de rotte appels uit eigen gelederen voor het voetlicht te krijgen.

Als voorbeeld van zeer onfrisse, manipulerende boodschap heeft de redactie het onderstaande artikel opgenomen. Oordeelt u zelf!

Graag wil deze site aan gecriminaliseerde vaders (en hun naasten) een podium bieden om “de waarheid” te vertellen en “de leugen” te ontmaskeren. Met grote nadruk willen we bevestigen dat ook moeders worden geconfronteerd met misdadige leugens en manipulaties. Zij blijken echter vaak in de eerste plaats slachtoffer van niet functionerende overheidsfunctionarissen, meer dan van kwaadwillende ex-partners. Maar smadelijk ex-partnergeweld (mondeling, schriftelijk en fysiek!!) maakt zeker ook slachtoffers onder moeders.

Bovendien: Heeft niet iedere vader … ook een moeder?

De redactie
 

(integrale overname uit verwezen bron)http://www.bezorgdemoeders.nl/content/7/van_hongerstaker_tot_wetgever.html::geschiedenis::

Het is een unicum in de parlementaire geschiedenis, dat de eisen van een in zijn rechten gefrustreerde vader, waartegen volgens eigen zeggen door zijn ex aangifte is gedaan wegens geweldpleging, binnen 10 jaar tot wet zijn gemaakt.

Hoe komt het dat deze man een gespreid bedje voor zijn ideeën heeft gevonden in de politiek? En hoe gespreid is dat bedje eigenlijk?

De betrokken vader, Joep Zander, is lid van de SP-afdeling Deventer. Zijn inbreng in die afdeling blijkt onder andere uit het voorstel voor het SP-verkiezingsprogramma om het streven naar gelijkwaardig ouderschap op te nemen in het verkiezingsprogramma.

Dat dit gelukt is, mag geen verbazing wekken als we weten dat Harry van Bommel, die behalve lid van Fathers 4 Justice ook buitenlandspecialist van de SP is, een bijdrage heeft geleverd aan het werk ‘Gemist Vaderschap‘ van Joep Zander, dat op 1 februari 2006 werd gepresenteerd.

Van Bommel – “ik merk bij moeders een eigenaardige vorm van afgunst, alsof ik met mijn invulling van het ouderschap hun rol als moeder minder exclusief maak” – was bovendien zo vriendelijk om de presentatie met zijn aanwezigheid op te luisteren.

In de aanloop van het verschijnen van het boek schreven Zander en Van Bommel ook samen een verhaal in de Staatscourant waar collega parlementariër Luchtenveld van de VVD een pluim in zijn derrière krijgt gestoken voor zijn initiatiefwet voor gelijkwaardig ouderschap. Die wet, die in mei 2005 door de Tweede Kamer is goedgekeurd, is, met uitzondering van de nu afgeschoten ‘flitsscheiding’, vrijwel identiek aan wat recentelijk is aangenomen.

Die wet Luchtenveld is overigens in 2006 door de Eerste Kamer afgewezen. De Eerste Kamer fractie van de SP stemde toen tegen – iets wat Jan de Wit in het debat in de Tweede Kamer over de nieuwe wet nog eens fijntjes werd ingewreven door Pechtold.

Er wordt in dat stuk van Zander en Van Bommel gerefereerd aan de internationale Verklaring van Langeac uit 1999 alsof het een op ministerieel niveau gesloten verdrag tussen staten is in plaats van de notulering van de onderwerpen op een bijeenkomst van een groep vaders die hun kind niet mogen zien van een rechter.

Het streven naar gelijkwaardig ouderschap wordt door beide heren als richtinggevend gezien voor het familierecht en blijkt spoedig daarna als zodanig opgenomen in het verkiezingsprogramma van de SP.

Met zijn amendement lost Jan de Wit dus de verkiezingsbelofte van gelijkwaardig ouderschap in. Het feit wordt als een mooi succes op de website van de SP gepresenteerd. Het was het moment ook, dat bij een bezorgde moeder alle alarmbellen afgingen.

In een op vaderdag 2007 uitgesproken rede betreurt Zander het feit dat hij van de rechter nog altijd geen contact mag hebben met zijn dochter, maar bedankt hij wel Jan de Wit, diens fractiemedewerker Justitie Michiel van Nispen en Harry van Bommel.

Aardig is in dit verband dat Zanders activisme zich niet alleen binnen de SP afspeelt, maar ook tegen de SP. Kort na dit éclatante succes acht Zander het nodig om samen met wat kornuiten de publiciteit te zoeken met de mededeling dat aspirant SP-Eerste Kamerlid Nanneke Quik-Schuijt afwijkt van de partijlijn inzake het familierecht.

Nanneke Quik-Schuijt is kinderrechter en heeft gedurende een groot deel van haar leven de hele dag mensen als Joep Zander voor zich gehad. Wie denkt dat alleen de ex-partners het zwaar te voorduren hebben van deze categorie, komt bedrogen uit; de SP kent sinds een tijdje een Joep en Nanneke affaire.

Nu ze afstand dient te doen van die betrekking – rechtgevende en rechterlijke macht horen in Nederland gescheiden te zijn – is ze mikpunt geworden van een nogal ordinaire hetze uit de kamp van de teleurgestelde vaders.

Zo is Zander actief op wikipedia en zien we nog altijd bij de pagina over Nanneke ook links die direct verwijzen naar stukken van zijn hand. Dat de informatie niet helemaal onpartijdig is, blijkt ook al uit de mededeling dat er wordt getwijfeld aan de feitelijke juistheid van een of meer onderdelen van dit artikel. die er pas recentelijk is afgehaald en uit het overleg achter de schermen.

De partijtop van de SP zit intussen met 2 problemen die door Zander zijn aangezwengeld.

Op de eerste plaats heeft hij een kameraad met kennis van zaken in het openbaar aangevallen op een manier die niet bij de SP past. Bovendien is deze aanvaring er niet één tussen twee individuen, maar staat F4J, de club van Van Bommel, volledig achter deze poging om Quik-Schuijt te compromiteren.

Zander presteerde het vervolgens ook om op het weblog van SP-senator Anja Meulenbelt haar collega Quik-Schuijt op de van hem en zijn vrienden bekende manier in de bloemetjes te zetten.

Daarnaast is het zeer de vraag of Nanneke Quik-Schuijt gezien haar eerdere uitspraken akkoord is met de strekking van de door haar collega de Wit aangebrachte amendementen.

Dit laatste punt wordt urgenter voor de SP, omdat ook Anja Meulenbelt op haar weblog kennis heeft gegeven van een van de partijlijn afwijkend standpunt – en kreeg daar natuurlijk ook prompt de jongens achter deze wetwijziging op bezoek.

Zander kende ze overigens al, omdat ze zich eerder al kritisch uitliet over ‘Het paternalisme voorbij’ van zijn hand.

De soap wordt nog genanter als Zander op zijn weblog de uitlatingen van Meulenbelt betreffende de losse handjes van haar ex-echtgenoot in twijfel trekt.

In de aanloop naar het kamerdebat half november 2008 liet Zanders tegenpartij nogal tegenstrijdige berichten los.

Zo refereerde Quik-Schuijt aan ons initiatief in een column op het weblog van Anja Meulenbelt, maar koos ze op een zeer ondubbelzinnige manier voor de standpunten van de vaderlobby in een recent verhaal in Opzij waarbij het recht van moedermoordenaars op omgangsregelingen aan de kaak werd gesteld.

Intussen heeft Quik-Schuijt als lid van de comissie van Justitie in de Eerste Kamer aan de minister gevraagd wat er precies wordt bedoeld met ‘gelijkwaardig ouderschap’ in het voorstel dat nu door de Eerste Kamer moet worden beoordeeld. De onduidelijkheid over wat er precies mee bedoeld wordt, werd al eerder aangekaart in het Tijdschrift voor Familie- en Jeugdrecht.

Opmerkelijk bij deze onduidelijkheid is dat de term via een partijgenoot van haar in het wetsvoorstel is terechtgekomen.

Inmiddels is het antwoord van de ministers – of liever: hun ambtenaren – gearriveerd in de Eerste Kamer en we publiceerden daarop ons nieuwsitem met als veelzeggende titel “Te Wapen!“.

Op basis van deze antwoorden en “voortschrijdend inzicht” zijn er vlak voor het zomerreces opnieuw vragen gesteld, waarbij tot onze grote verrassing en trots de problemen die we via deze site onder de aandacht willen brengen ook ter sprake zijn gekomen. Ons bericht daarover vind je hier.

De Eerste Kamer wachtte daarop opnieuw op de reactie van de ministers. Op basis van de beantwoording van de eerdere vragen vermoedden we dat er de nodige maanden overheen zullen gaan. Die maanden konden we goed gebruiken; bijvoorbeeld voor het verzamelen van nog meer ondertekenaars van onze petitie.

Daarnaast werd halverwege 2008 het onderzoek van Jeppesen-De Boer gepubliceerd dat in haar conclusie een pleidooi bevat voor een terugkeer naar de situatie van voor 1998, dus van voor het voortgezet ouderschap, dat meer dan haaks op de huidige ontwikkelingen staat en dat door de PvdA als munitie is gebruikt om op deze wet te schieten.

Het antwoord van de ministers deed er precies de zomervakantie over. Men had kennelijk haast. Het uitgangspunt bij alle antwoorden is, dat het altijd in het belang van het kind is om omgang te hebben met beide ouders. Onze argumenten en ervaringen passen daar niet zo goed bij, kennelijk. We schreven hier al wat we van de tweede-ronde-antwoorden vonden.

Omdat ons al duidelijk was geworden ‘uit de wandelgangen’ dat de Eerste Kamer geen heil zag in verdere schriftelijke vragen, werden de ministers half november 2008 naar de kamer genood om hun wetsvoorstel te verdedigen. We schreven daar een verslag van.

De stemming volgde een week later; alleen D’66, de VVD en Groen Links stemden tegen deze wet.
Hoewel we van het begin af aan al merkten dat de gelederen zich bij de SP aan het sluiten zijn – een typische Oostblok reactie op kritiek van buiten – waren we toch ontzet door wat we Quik Schuijt op bevel van de leiding daar in de kamer hoorden zeggen. Haar positie – tussen bezorgde moeders buiten en etterende pappa’s binnen zo’n partij – is niet te benijden.

Meulenbelt is overigens per mei 2011 gestopt als senatrice. Weinig mensen zullen haar daar missen.

Ook de PvdA, die kritisch leek, maar ook alleen lippendienst heeft bewezen aan de problemen waar wij en onze kinderen mee kampen, liet het ernstig afweten. Daarmee is dit achterhoedegevecht met een voorspelbaar, maar toch naargeestig resultaat afgesloten. We schreven daar meer over op deze plek.

Al met al een opmerkelijk verhaal, waar we de komende periode zeker aandacht voor blijven vragen. Bezorgde moeders zijn in korte tijd een heel eind gekomen, maar we waren te laat met onze argumenten en bovendien ook niet op de juiste plek. De onderzoeken die ten grondslag liggen aan de nieuwe wetgeving waren al achterhaald toen de wet in stemming kwam, en de verantwoordelijke beleidsmakers weten dat zonder uitzondering.

De vraag is nu niet of ze terugkomen op deze wetgeving, maar hoe lang ze stommetje kunnen blijven spelen.

Skip to toolbar