You are browsing the archive for 2012 December.

Zware aanklachten tegen Bureau Jeugdzorg met diverse voorbeelden van slachtoffers

2012/12/28 in Achter gesloten Deuren, Autoriteit Toezicht Jeugdzorg, Autoriteit Toezicht Rechtspleging, Bronnen, Civiel Recht, Deskundigen, Internationaal Recht, OJN, Onafhankelijk Toezicht, Onderlinge Jeugdzorgvereniging Nederland, Parlementaire Enquete Jeugdzorg, Waarheidsvinding

Het onderstaande filmpje van TV Gelderland geeft weer een aantal cases van kinderen die door Bureau Jeugdzorg sterk zijn getraumatiseerd … en dus zwaar zijn mishandeld.

In Gelderland is ook actief: oudernetwerk.nl
http://www.oudernetwerkjeugdzorg.nl/

Zij krijgen ondersteuning van:
zorgbelang.nl http://www.zorgbelang.nl/
en in het bijzonder van Zorgbelang Gelderland http://www.zorgbelanggelderland.nl/

http://www.youtube.com/watch?v=sFT3MwMkRaA&feature=endscreen

Hoeveel bewijzen zijn er nu nog nodig om maatregelen tegen BJZ te gaan nemen?Waarom laten zoveel politici en media dit steeds liggen?

justitieslachtoffers.nl

Nieuwe titels over onafhankelijkheid van onderzoek, fraude en ketencriminaliteit.

2012/12/28 in Autoriteit Toezicht Rechtspleging, Belangen Advocaten, Beperking Toegang Recht, Deskundigen

Onderzoeksjournalist Frank van Kolfschooten beschrijft in zijn boek ‘Ontspoorde wetenschap’ tientallen  fraude- en plagiaatzaken in de Nederlandse wetenschapsgeschiedenis. Hoe heeft dit kunnen gebeuren?

Met ‘Kroongetuige’ schreven Marc Josten en Rob Smits een roman over advocaten die verstrikt raken in de georganiseerde misdaad. Dhr. Josten is onderzoeksjournalist en dhr. Smits is functionaris bij het Openbaar Ministerie.

Van de hand van Pieter van Vollenhoven verscheen een boek over zijn ervaringen met onderzoek naar veiligheid. Het verscheen onder de titel: Hier onveilig? Onmogelijk! Het werd uitgegeven bij Balans. Pieter van Volenhoven benadrukt keer op keer het belang van onafhankelijk onderzoek. Helaas kan in het boek snel worden geconcludeerd dat Van Volenhoven erg voorzichtig moet communiceren. Gelukkig kan de lezer op voorhand zich zijn spagaat voorstellen. De verschillende eindrapporten van de zaken die hij beschrijft zijn vaak veel scherper en meer uitgesproken. Het onderstreept eigenlijk des te meer hoe moeilijk het is om voldoende ruimte te krijgen om onafhankelijk te onderzoeken en vrijelijk daarover te publiceren. De redactie heeft dit boek al wat beter bestudeerd en kan het zeker aanraden.

Van de site: http://www.maatschappijenveiligheid.nl/en-de-zilveren-prof-mr-pieter-van-vollenhoven-penning-2012-gaat-naar/

onderstaande tekst:
En de zilveren Prof Mr Pieter van Vollenhoven Penning 2012 gaat naar …
Maandag 17 december was de Stichting Maatschappij en Veiligheid samen met de twaalf bronzen penning winnaars te gast bij de opname voor het Kerstconcert 2012 van De Telegraaf. Dit concert, dat plaatsvond in de kathedraal Sint Bavo in Haarlem, werd georganiseerd in het kader van de Telegraaf Kerstactie ‘Kerstgroet aan de Hulpverleners’.

Temidden van verschillende muzikale gasten was prof. mr. Pieter van Vollenhoven aanwezig om de zilveren penning uit te reiken aan Rob Smit uit Hindeloopen. Rob Smit was voorgedragen door de Koninklijke Nederlandse Redding Maatschappij voor zijn enorme inzet en uithoudingsvermogen als reddingswerker. De Stichting Maatschappij en Veiligheid feliciteert  Rob Smit van harte met de zilveren penning!

Niet te verwarren met Rob Smits, … toeval.

Leuk om even te vermelden:  Van Vollenhoven Institute in Leiden. Het is hier te vinden: http://law.leiden.edu/organisation/metajuridica/vvi/staff/

justitieslachtoffers.nl

 

 

Preventieve gevangenisstraf. Daders maken, in plaats van vinden, met een Internationaal Verdrag in de hand

2012/12/17 in Uncategorized

Verdeel en heers van juristen en activisten met Internationaal Recht is een thema waar je niet gauw op komt.

Volgens berichten aan deze site worden er in Spanje al personen vastgezet op het geven van complimenten aan hun partner.

Het is in Nederland ondertussen vast politiebeleid dat bij een aangifte van huiselijk geweld of aangegeven geweld in het bijzijn van kinderen de betreffende man per definitie wordt vastgezet in de politiecel. Los van het feit of de aangifte bewezen kan worden of niet.

De regering heeft al getekend voor het internationale verdrag die het bovenstaande beleid van de politie zou formaliseren met een wet (dat is een internationaal verdrag tenslotte! ).

Nu wordt het voorgelegd aan de Tweede Kamer om tot ratificatie te komen van dit verdrag.

… op basis van dit verdrag is het zijn van … man … een aanhoudingsgrond … en grond voor preventieve hechtenis.

Dat kan toch niet de bedoeling zijn?

Preventieve hechtenis bestaat ueberhaupt nog niet in het strafrecht. Kan het dan wel bestaan in een grijs gebied tussen civiel- en straf-recht?

Ziet u het voor u: Er rijdt iemand in een gestolen auto en die wordt vastgezet, omdat niet uitgesloten kan worden dat hij inbrekersspullen gaat halen en vervolgens gaat inbreken?

Wie gaan hier actie op ondernemen?

De redactie ontving deze bijdrage van dhr. Tromp. Het betreft de Convention on preventing and combatting violence against women and domestic violence:
http://www.coe.int/t/dghl/standardsetting/convention-violence/default_en.asp

Kijkt u eens in het verdrag en geeft u ons uw reactie ?

justitieslachtoffers.nl

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ontsporen van jeugdigen onder de hoede van Jeugdzorg

2012/12/17 in Uncategorized

(Tevens verschenen als bijdrage op de site JoepZander.nl rond de strijd van de familie Cohen om de zoon van hun dochter, hun kleinkind. Om hem uit de greep van jeugdzorg te houden. Barak Cohen mag van de rechter niet bij zijn grootouders komen wonen. Moeder wil niet voor Barak zorgen en vindt het beter dat hij in een tehuis wordt geplaatst (aldus ongeverifieerde bronnen!). Moeder wil niet dat haar zoon verzorgd wordt door haar eigen ouders. Dit alles aldus publicaties op krant en op internet. Onze redactie is niet volledig in hoor en wederhoor geslaagd. Dat moeder inderdaad niet voor Barak wil zorgen staat voor de redactie allerminst vast!)

een redacteur

Laat ons niet vergeten dat het normaal gesproken voor ouders heel moeilijk is om eigen vlees en bloed af te vallen. Begrijp dat je kleinkind ook je eigen bloed is. Ouders kunnen later concluderen dat ze te ongenuanceerd pro dochter gebleven zijn. Het is dan zelfs moedig om zaken nog recht te willen gaan zetten.

Nergens kan worden geconcludeerd dat de grootouders een contact van kleinkind met moeder blijvend zouden willen frustreren. Ik stel vast dat heel veel mensen de constellatie snel in een vooringenomenheid gaan lezen. Veel mensen hebben ten onrechte aangenomen dat de grootouders wel de ouders zullen zijn van een ouder die door deze boze (niet functionerende) moeder van hun kleinkind zijn beroofd. Mensen lezen vaak wat ze wensen te lezen. Het is comfortabel om structuren snel te “mogen herkennen”. Daar maken politie en jeugdzorg iedere dag veelvuldig handig gebruik van. Mijn mening: ik ben nog niet overtuigd van een blijvende ongeschiktheid van moeder. Maar die waarheid kan prima bestaan naast de waarheid van een geschikte buiten beeld gebrachte/ geraakte biologische vader. Zelfs naast … ook ouders van moeder … die niet blijvend ongeschikt hoeven te zijn.

Het is een keuze van de jeugdzorg dat ze het niet aandurven om een complexe familie-opstelling te vereenvoudigen met begeleiging om “in het belang van het kind” er voor te zorgen dat een degelijke opvoedingssituatie met continuiteit kan worden geboden. Het laten werken van een opvoedingssituatie in een pleeggezin is heel erg moeilijk. In een jeugdverzorgingsinstelling is het bijna onmogelijk.

Criminelen blijken vaak mensen die makkelijk in het plaatje passen of … gemakkelijk passend zijn te maken. De lezer is op dat punt meteen te verwijzen naar de publicaties van professor Ton Derksen.
Zie http://www.justitieslachtoffers.nl . De politie blijkt regelmatig zo graag per se met een dader te komen, dat het hen minder uitmaakt of de dader het werkelijk gedaan heeft (tunnelvisie).

In gezonde sociale ontwikkeling mag je veronderstellen dat ouders een herstelde band met hun dochter wensen en vice versa.

Blijkbaar heeft moeder zich overtuigd (cq laten overtuigen) dat zij momenteel niet de verzorgende van Barak kan zijn. Puur statistisch blijken grootouders meestal second best te zijn als op een andere biologische ouder niet kan worden terug gevallen. De Raad voor de Kinderberscherming en BJZ willen dat om praktische reden vaak ontkennen. Ze stellen zeer vaak dat dat precies in de jou betreffende zaak toevallig niet op zou gaan.

Vergeet ook niet dat BJZ er heel nadrukkelijk voor kiest om geen onderzoek te doen naar welke familie-betrekkingen een kind in de jeugdzorg heeft. Dat zou je anders verwachten. Dit is precies een van de vragen die BJZ altijd afdoet met “we kunnen niet aan waarheidsvinding doen”. Daar kan nog enige teleurstellling uit spreken. Zoiets van we zouden het wel willen, maar … .lukt niet. Niet zelden durft men het gewoon “zakelijk, hard” te formuleren als: “We doen niet aan waarheidsvinding.” De betreffende gezinsvoogd (of collega) wordt geacht zich bij die logische omstandigheid te hebben neergelegd.

Bedenk dat BJZ een groot belang ziet in het nooit veranderen van standpunt. Precies hetzelfde gebeurt in de organisatie van de politie. Het is eerder toegestaan te gaan jokken dan om toe te geven dat het ook anders kan of zelfs anders zou moeten. Hierover wordt steeds meer bekend. Alweer… , vaak wordt dat tunnelvisie genoemd.

Uit diverse cases blijkt dat de jeugdzorg eerder geneigd is om te gaan bouwen op een nieuwe relatie van een biologische ouder dan op een buitenbeeld gekomen andere biologische ouder. Professor Van Vollenhoven heeft vanuit circa 35 case-studies dit pijnlijk bloot gelegd. Een biologische vader waar de kinderen door de politie in opdracht van BJZ worden weggesleurd terwijl de kinderen smeken om in veiligheid bij hun echte vader te mogen blijken. Pijnlijk om dat als onderzoeker op te moeten tekenen als je ondertussen de wetenschap van moord op dat kind hebt. Door: … moeder en nieuwe partner.

Het publiek maakt bij het vluchtige lezen van de krant … de nuances niet. Een man bij de moeder … dat moet dan dus wel de biologische vader zijn. Geweld door een man … bij een kind … , dat moet dan dus wel de vader zijn. Geweld door een persoon, dat moet dan wel een man zijn. “Ouder vermoord 3 kinderen”, dat kan alleen maar een geweldadige man geweest zijn. “De statistieken zeggen dat er meer geweld tegen kinderen door vrouwen wordt gepleegd.” Dat moet dus statistiek zijn, die niet klopt. Voor wie het echt interesseert … hij/ zij kan de wetenschappelijke bronnen krijgen.

Alvast een pijnlijke nuance bij de recente “moeder-en-massa-moord” in de Verenigde Staten. De door haar zoon vermoorde moeder was in 2008 gescheiden. Cynisch: “Gelukkig voor onze voorgeprogrammeerde, gewenste beeldvorming: de dader was man.” Kleine kantekening: opvallend is hier dat een 20-jarige in deze context wel al snel “man” is gemaakt en niet “jongeman” of “kind”. De reden: dat past technisch niet goed wanneer er chocolade-letters boven een artikel gezet “moeten” worden. En meer van dat soort smoezen.

Ik ken de case niet, maar ik zie al weer overeenkomsten met de massa-moordenaar Breivik (Oslo, Noorwegen). Hoe was het daar gesteld met “Justice for Father” en zijn familie. Hoe was het daar gesteld met “Justice for Child”?

Was er jeugdzorg betrokken geweest bij Breivik? Ik weet het antwoord, hoewel ik mijn bron nog niet heb kunnen/ mogen checken. Weet u het antwoord?

Er zijn diverse gevallen bekend dat BJZ heel sterk haar best doet om bijvoorbeeld meldingen van (seksuele) mishandeling van nieuwe partners niet serieus te (hoeven) nemen.

Er zijn zelfs diverse gevallen bekend dat biologische ouders aangifte of melding maken van zorgwekkende gebeurtenissen bij hun ex-partner. Daarbij zou het dan gaan om een nieuwe partner die (mede-) dader zou zijn.

Voor de buitenwacht volstrekt onbegrijpelijk blijken deze biologische ouders zelf de zorgtaak en/ of contactregeling met het betreffende kind te verliezen op basis van volstrekt geconstrueerde feiten.

Door de volstrekt gecorrumpeerde relatie van de ketenpartners BJZ, politie, OM en rechter, slippen dergelijke frauduleuze rapportages er gewoon door. De rechter stelt zonder blikken of blozen dat hij geen andere kans ziet dan “de autoriteit” BJZ (en ketenpartners) te geloven. De meeste mensen krijgen dan zelfs enig medelijden met een rechter.

Voor de beter ingevoerden onder ons, zal meteen een rechter te binnen kunnen schieten. Rechter Salomon van de rechtbank Amsterdam zag het heel scherp. Aangezien hij dacht als rechter niet de tools te krijgen om wel onderzoek naar de behandelingen en rapportages van de jeugdzorg te mogen doen, koos hij er voor om niet langer “jeugdrechter”  te zijn. Waarschijnlijk erg jammer voor Amsterdam om een dergelijke rechter te moeten zien vertrekken. Zie: http://www.justitieslachtoffers.nl

Mij zijn medewerkers binnen BJZ bekend die door deze werkwijze ook overspannen dit “speelveld” van BJZ hebben moeten verlaten. Een individu dat binnen BJZ werkelijk gaat zien hoe het werkt, kan zich daar dan vaak niet meer handhaven.

Op het moment dat een kind een gezinsvoogd met veel moeite weet te overtuigen dat het geen enkele noodzaak ziet om een contact met grootouders (of andere familie) te laten verbreken gaan bepaalde gezinsvoogden nog wel eens door de knieen. Vaak is dat het begin voor een verzuim-periode voor een gezinsvoogd, omdat de werkelijkheid in conflict blijft met het geweten.

Gezinsvoogden moet je dus “geweten” toe wensen.
Dat dat heel veel pijn en het kiezen van een andere functie betekent, wens je daarentegen niemand.

Vertrouwen in kinderen en vrijheid voor kinderen blijkt in de praktijk vaak veel beter.

Waarom gaat het in veel opzichten met ouderloze kinderen beter als in een land waar (nog) geen jeugdzorg bestaat?

Is de jeugdzorg er voor de kinderen? Of zijn de kinderen er voor de jeugdzorg?

Steeds zal de jeugdzorg bij ontspoorde kinderen proberen te stellen: “Zonder onze bemoeienis zou het veel eerder en veel erger zijn afgelopen met een kind.”

Waarom probeert de rechter en de jeugdzorg studie naar de effectiviteit van hun handelen zo krampachtig te voorkomen. Waarom is er geen openheid over enquetes onder volwassenen die als kinderen “beschermt” zijn door de jeugdzorg en door de rechter?

Ook daar komt de mening van kinderen de jeugdzorg en de rechter eventjes niet uit. Je kan een kind ten slotte niet altijd helemaal serieus nemen. Je moet als volwassene ook af en toe een kind durven bevoogden.

Op de site  http://www.justitieslachtoffers.nl  kunt u meer achtergrond informatie vinden over bijvoorbeeld rechter Salomon of over ervaringen van advocaat Van Ruth. U kan ook daar eventueel op deze bijdrage reageren. Natuurlijk mag dat ook hier op de site van Joep.

Ik wens iedereen:
geweten,
fijne feestdagen en een wijs 2013!

============================================================

 

Pesten en “Logics of Communication and Knowledge” (Floor Sietsma)

2012/12/14 in Uncategorized

Op de Universiteit van Amsterdam is Floor Sietsma dinsdag 11 december 2012 gepromoveerd op haar proefschrift “Logics of Communication and Knowledge”.

Op haar 12e, als jongste student ooit aan een Nederlandse universiteit begonnen. Met haar 20 jaar nu, zou zij de jongste doctor (dr.) ooit zijn.

Op dezelfde dag koos Fleur Bloemen uit Staphorst een zelfdoding als bevrijding van pest-gedrag. Op moment van schrijven schrik ik … Floor … Fleur. Wat moet je als individu met de moed om anders dan “de gemiddelde” te durven zijn? In ieder geval is het een uitnodiging aan pesters om aandacht op je te vestigen. Kennis … dat plaatst meteen centraal dat je dat wilt delen … en ter discussie durft te stellen. Pedagogiek?

Is het toevallig dat Floor Sietsma nog een andere studie is gestart? Volgens bericht in de krant, inderdaad ja … Pedagogische Wetenschappen aan de UvA. Daar gaat het niet alleen om overtuigen en “opvoeden” van academische kennis-collega’s, maar gaat het om het breder verspreiden van “ontwikkeling en groei” aan metname kinderen.

Het pest-gedrag wordt ook op grote schaal ervaren door partijen in justitiële keten-procedures. Pesten is met nadruk een groepsproces. Het heeft alles te maken met onvermogen en angst van individuen in een groep.

Het heeft alles te maken met bang te zijn om de controle te verliezen als blijkt dat zaken niet objectief zeker vast te stellen zijn. Dan wordt een individu onzeker over zijn positie in de groep. Er wordt een vlucht naar voren (meestal in onwaarheid) gemaakt om de aandacht af te leiden en te leiden naar een zondebok.

Met misbruik van het principe “veel stemmen doen veel gelden” … soms als democratie betitelt met … de meeste stemmen gelden … wordt een groepsmisdrijf gepleegd.

De rechter blijkt zich gewild of ongewild in Animal Farm op te houden. “All animals are equal but some are more equal than others” (George Orwell). De rechter stelt gewoon ter zitting (strafzaak Zutphen 10 december) dat hij af moet gaan op verklaringen van autoriteiten. Ook al stelt de verdachte bewijzen te hebben van de onjuistheid in verklaringen van autoriteiten, de rechter kan zich niet de tijd veroorloven daarnaar te kijken.

De Poolse zwerver in de omgeving van Rotterdam blijkt incidenteel geluk gehad te hebben. De rechter ging toch gewicht aan zijn verklaring geven, nadat de autoriteiten onderling elkaar afvielen. In het korps wisselen agenten nog wel eens de waarheid rond aanhoudingen en publiek-contacten. Vanuit die druk is het soms onmogelijk voor een rechter om een leugen met een leugen toe te laten dekken.

Er zijn momenteel diverse integriteits-breuken door burgers aan de kaak gesteld. Op dit moment loopt bijvoorbeeld een zaak tegen een wijkagent in Apeldoorn. Gegevens zijn bij de redactie bekend.

Politiefunctionarissen weten dat (noodgedwongen) de rechter hun verklaringen boven iedere twijfel zal verheffen. Er is een “zekerheid” dat hun ambtsedige verklaring (proces verbaal) absoluut voor waar zal worden aangenomen. Daar vliegen politiemensen dus ook wel eens mee uit de bocht door kleine en grote leugens in hun verklaring op te nemen.

Wat heeft dit alles met elkaar te maken? Pesten, corruptie, integriteit, zelfdoding?

Het is de waarheid. Er valt moeilijk mee te leven als een ander je niet wil geloven. Een gepest kind, een van zijn kinderen beroofde ouder … ze voelen zich op een gemene manier gecriminaliseerd … beticht van dingen …

… die niet waar zijn! Waarbij niemand de bewijzen wil zien … Waar de “autoriteit” vanuit de behoefte van behouden van gezag … slachtoffers uitlacht en in de kou laat staan.

Waarom … willen we afdwingen dat andere mensen zijn zoals … we denken dat ze moeten zijn. Waarom hebben we zondebokken nodig? Waarom criminaliseren?

Hoe is het mogelijk dat we kinderen tegen hun wil een BJZ-traject geven “in hun belang” omdat ze zo bedreigd worden in hun ontwikkeling?

Waarom kan deze jeugdzorg en de rechter kinderen dan een dag na hun 16e verjaardag direct als volwassenen willen berechten? Waarom heeft het kind het dan ineens allemaal aan zichzelf te danken gehad?

Horen we jeugdzorg over de oververtegenwoordiging in de gevangenissen van daders die in de knoop zijn geraakt door de bemoeienissen van de jeugdzorg die overechts hebben gewerkt?

Hoeveel horen we over de mogelijke ontsporing van Breivik (Noorwegen) door de opvoedingsproblemen van zijn alleenstaande moeder? Een beetje gemakkelijk om dat achteraf maar op het bordje van “een beestachtige dader” te leggen. Zo komt een samenleving er veel te gemakkelijk mee weg dat ze in zoveel opzichten de andere kant wil op kijken en stelt … we doen niet aan waarheidsvinding.

Een vader die na de scheiding in Frankrijk gaat wonen. Wilde Breivik geen contact met zijn vader? Werd hem dat contact misschien door iemand belet? Zo ja … door wie?

Wordt het niet eens tijd om helder te definieren wat pesten is? Wordt ons misschien helder dat de maatschappelijke kosten astronomisch zijn? Wordt nog eens duidelijk dat het om leven of dood gaat?

Zou het zo kunnen zijn dat meer waarheidsvinding in de rechtspleging juist legere gevangenissen zou kunnen opleveren? Kan je niet beter criminaliteit voorkomen dan het zelf te kweken?

Moeten rechters en politiemannen … zelf vaak als “anders” in hun jeugd gepest en geschokt in hun “gevoel voor rechtvaardigheid” … beter gaan onderkennen dat ze niet moeten afreageren met … op hun beurt … burgers pesten.

Aan de burgers de opdracht om met goede wetten en middelen te komen voor de rechter en de politieman. We mogen ondertussen wel eens wakker worden … We moeten pesten ook willen volgen … en willen vervolgen. Staat het al als misdrijf in de wet?

Ondertussen zijn journalisten en burgers in het algemeen het zat om rond pesten en zelfdodingen nog langer aan de gevraagde doofpot-aanpak van de autoriteiten mee te doen. Er over zwijgen is in het belang van degenen die er steeds maar niets aan hebben willen doen. Het is niet in het belang van de mensen die zelfdoding gekozen hebben of die dit nog overwegen. Processen achter gesloten deuren zijn met internationaal recht verboden. Nederland heeft echter nog steeds diverse (schijn-)processen achter gesloten deuren. Zie bijvoorbeeld de verklaringen van de advocaat-getuigen Jan van Ruth, Peter Prinsen en diverse andere confrères en amici. De autoriteiten en rechters schermen er mee dat achter gesloten deuren in het belang van partijen zou zijn. Maar is het in het belang van de waarheid? Kunnen partijen ermee gediend zijn dat de waarheid niet bovenaan staat? Kan een partij vooraf weten dat hij statistisch gezien beter af is met verminking van de waarheid? Zijn we als maatschappij er bij gebaat dat een procespartij behorend tot een bepaalde groep structureel wordt bevoordeeld met geconstrueerde feiten? Wat staat hierover in onze grondwet?

Wanneer het u interesseert kan ik u uitleggen waarom er voor bedrog, dwaling, laster en smaad bijna nooit een vervolging door het OM wordt gestart. Alle mogelijkheden om effectief tegen pesten op te treden zijn al lang voor handen.

… autoriteiten die zelf … meepesten … moeten ter verantwoording worden geroepen. Zie daar het werkterrein voor de Autoriteit Toezicht Rechtspleging. We zijn benieuwd hoe de Tweede Kamer de werkzaamheden van deze organisatie gaat steunen en verder durft vorm te gaan geven. Als we kijken naar de strijd die moest worden geleverd om andere controle organisaties op de rails te krijgen, dan concluderen we dat het een lange moeizame weg is. Voorbeelden: de Ombudsman, de Raad voor de Veiligheid, inspecties, etc. etc. We delen uiteindelijk met elkaar een overtuiging dat het moet.

Het feit dat de ontwikkeling van de autoriteiten rond rechtspleging en jeugdzorg precies overeenkomstig verloopt in (bijna) alle landen van de wereld relativeert veel. In die zin hoeven rechters en autoriteiten zich niet alleen schuldig te voelen. Er is hoop als je het wil zien dat er gepest wordt … door wie … en waarom …

… tijd om het pesten te laten stoppen.

justitieslachtoffers.nl

 

 

Corrupte sport, corrupte wetenschap, corrupte rechtspleging …of valt het ons nu pas op?

2012/12/01 in Autoriteit Toezicht Rechtspleging, Bronnen, Civiel Recht, Onafhankelijk Toezicht, Parlementaire Enquete Rechtspleging, Rechterlijke Organisatie, Trias Politica, Uncategorized, Waarheidsvinding

Weer eens een goed bericht in deze donkere dagen voor kerst. Ik bekijk de gebeurtenissen met de volgende hoedanigheden: journalist, econoom, ICT’er en kwaliteitstoezichthouder binnen het ministerie van Justitie.

Slechts 1 van de 100 onderzoeken binnen de sociale psychologie wordt door collega’s gecontroleerd door het over te doen. In de rechtspleging is de score nog beroerder. Geen enkele civiele procedure wordt door (onafhankelijke) derden nagelopen op juistheid. Niet door collega rechters niet door anderen. OK … het recht is een geleerdheid en geen wetenschap.

Eigenlijk komt het steeds neer op het algemene verschijnsel dat personen en organisaties vaak door druk in de verleiding worden gebracht om toe te gaan werken naar een gewenst resultaat. Dat gewenste resultaat blijkt voor andere betrokkenen vaak heel anders te zijn.

Sporters die alles laten wijken voor het maar winnen. Dat doel heiligt alles. Rechters die het landsbelang en de maatschappelijke wenselijkheid moeten bevorderen. Dat doel heiligt alles. Wetenschappers die op het schild willen worden gehesen als top-producenten van kennis. Dat doel heiligt alles. De politie die zelf haar prioriteiten wel bepaald en zelf wel zal bepalen wanneer zij aangifte (verzoek om werkzaamheden) zal toestaan.

Het wetenschapsproces kan gewoon worden weergegeven als een algemeen proces van taakuitvoering door personen en organisaties:

(1) taakopdracht, waarvoor betaalt en algemeen beloont wordt; GEWOONLIJK NIET ZELF TE BEPALEN
(2) verzamelen van waarnemingen als data (en middelen)
(3) analyseren van data in het kader van de taakopdracht (verwerken van de middelen)
(4) vervaardigen van conclusie/ uitspraak (eindresultaat)
(5) presenteren van de uitspraak (eindresultaat)

(6) toegankelijk maken en houden van de tussen- en eindresultaten voor controle en procesherhaling
(7) toegankelijk houden van processtappen/ analysestappen
(8) permanent dragen van proces- en resultaatverantwoordelijkheid

Politie en justitie blijken in grote mate wel zelf hun “taakopdracht” te mogen (her-)formuleren. De politie bepaalt zelf haar werklast door in veel gevallen geen aangifte (meer) op te nemen. “Er is geen capaciteit dus uw aangifte zou anders toch maar op de stapel blijven liggen.” Meer dan eens is deze uitspraak door politiemensen aan onwetende burgers gedaan.

De rechter veroorlooft zich ook meteen bij aanvang van zijn werkproces om een aan hem voorgelegd probleem zelf te herdefiniëren en desnoods een andere vraag te beantwoorden dan door een procespartij naar voren wordt gebracht.

De rechter krijgt de vrijheid om de taakstellende wet (die de democratie hem dient te verschaffen) als jurisprudentie ter zijde te leggen. Niemand die hem daarop kan aanspreken. Iedere volgende rechter mag zich vervolgens op deze onstane jurisprudentie baseren als “hogere wet” dan de wet van onze volksvertegenwoordiging. De rechter maakt gewoon steeds zijn eigen spelregels.

Ziet de rechter geen mogelijkheid om de spelregels in de richting van een gewenst resultaat (uitspraak) te buigen dan bedient hij zich veelvuldig van het aanpassen van de basisdata waarop hij zich moet baseren. Een aantal soorten data (dossier) manipulatie die ook in het frauduleuze wetenschapsbedrijf zeer gangbaar zijn:

(1) laat data die niet dienstig is aan het gewenste resultaat buiten het dossier
(2) ontken dat data ooit aangekomen is en waargenomen kon worden
(3) schakel een stroman in die aan het gewenste resultaat dienstige data wil produceren tegen betaling; Bijvoorbeeld een deskundige. In het strafrecht valt ook te denken aan de “kroongetuige”.
(4) voeg gewenste data toe of wijzig data in gewenste richting

Als naar een resultaat moet worden toegewerkt en de data kan niet meer worden gemanipuleerd dan:

(1) zal de rechter (griffier) zich nog kunnen bedienen van manipulatie in de analysestappen, ookwel drogredeneren te noemen.
(2) hoe de rechter analyseert en concludeert hoeft hij niet op een verifiëerbare wijze te melden; er wordt geschermd met het geheim van de raadkamer en met de onafhankelijkheid van de rechter.

Komt een civiele rechter er helemaal niet meer uit dan kan hij hetzelfde doen als zijn ingehuurde deskundigen en stellen:

… de civiele rechter hoeft geen waarheidsvinding te doen.

Dit kon in het bijzijn van een collega-journalist worden opgetekend uit de mond van mr Vrieze, voormalig rechtbankpresident te Zutphen. Dezelfde magistraat die in kort geding een burgemeester verbood aan naburige graven voorbij te lopen tijdens een dodenherdenking.

De werkwijze in de rechtspleging is vele eeuwen in de meeste landen (jurisdicties) bijna hetzelfde.

Meer en meer pikt de burgerij het niet meer dat er beroepsbeoefenaren zijn die zich boven de wet plaatsen. Zelfs niet van rechters. De burger eist openheid en toezicht. De vooruitgang is te zien aan het aanpakken van bijvoorbeeld pedofiele geestelijken, niet functionerende medici, zelfverrijkende bankiers, introverte politici, losgeslagen eigengereide eurofielen, doping gebruikende sportlieden, frauderende wetenschappers. Ze waren er altijd al … maar ze worden nu ondertussen beter aangepakt.

Wat gedaan wordt is meestal helemaal niet iets nieuws. Maar nu met snelle communicatie en goede registratie kan een burger zelf ook de analyse en conclusie maken.

Het goede nieuws … er is nu internet.

Toezicht en burger initiatieven worden een klein beetje makkelijker.

In god willen velen van ons niet meer geloven … ondanks geleerden in de gods-geleerdheid. Willen we in de plaats daarvan geloven in de waarheid … of vinden we geloof in leugens en bedrog comfortabeler. Is er geloof in de waarheid … of een overtuiging in de noodzaak van waarheid? In de huidige rechtspleging willen steeds meer mensen ook niet langer geloven … ondanks de rechtsgeleerden. Daarvoor in de plaats wil de burgerij een transparante open op waarneembare waarheid gebaseerde rechtspleging. Dus rechtspleging op een objectievere, wetenschappelijker basis.

Een wetenschapper die nog durft te stellen dat iedereen zijn eigen waarheid mag hebben, verdient verguisd te worden. Het zal duidelijk zijn dat er 1 waarheid is, maar dat ieder daar selectief van waarneemt wat hem goed uitkomt. Niemand is in staat de gehele waarheid op ieder willekeurig moment te kunnen bevatten. Bescheidenheid zou ons passen.

Er zijn ondertussen steeds meer professionals die kiezen voor de waarheid als de basis voor hun professie. Professionals behoren op basis van de universele vereisten voor professionaliteit zich in de eerste plaats te baseren op harde, zuivere wetenschap.

Boeven … wees gewaarschuwd!

justitieslachtoffers.nl

==================================

Skip to toolbar