Pesten en “Logics of Communication and Knowledge” (Floor Sietsma)

Op de Universiteit van Amsterdam is Floor Sietsma dinsdag 11 december 2012 gepromoveerd op haar proefschrift “Logics of Communication and Knowledge”.

Op haar 12e, als jongste student ooit aan een Nederlandse universiteit begonnen. Met haar 20 jaar nu, zou zij de jongste doctor (dr.) ooit zijn.

Op dezelfde dag koos Fleur Bloemen uit Staphorst een zelfdoding als bevrijding van pest-gedrag. Op moment van schrijven schrik ik … Floor … Fleur. Wat moet je als individu met de moed om anders dan “de gemiddelde” te durven zijn? In ieder geval is het een uitnodiging aan pesters om aandacht op je te vestigen. Kennis … dat plaatst meteen centraal dat je dat wilt delen … en ter discussie durft te stellen. Pedagogiek?

Is het toevallig dat Floor Sietsma nog een andere studie is gestart? Volgens bericht in de krant, inderdaad ja … Pedagogische Wetenschappen aan de UvA. Daar gaat het niet alleen om overtuigen en “opvoeden” van academische kennis-collega’s, maar gaat het om het breder verspreiden van “ontwikkeling en groei” aan metname kinderen.

Het pest-gedrag wordt ook op grote schaal ervaren door partijen in justitiële keten-procedures. Pesten is met nadruk een groepsproces. Het heeft alles te maken met onvermogen en angst van individuen in een groep.

Het heeft alles te maken met bang te zijn om de controle te verliezen als blijkt dat zaken niet objectief zeker vast te stellen zijn. Dan wordt een individu onzeker over zijn positie in de groep. Er wordt een vlucht naar voren (meestal in onwaarheid) gemaakt om de aandacht af te leiden en te leiden naar een zondebok.

Met misbruik van het principe “veel stemmen doen veel gelden” … soms als democratie betitelt met … de meeste stemmen gelden … wordt een groepsmisdrijf gepleegd.

De rechter blijkt zich gewild of ongewild in Animal Farm op te houden. “All animals are equal but some are more equal than others” (George Orwell). De rechter stelt gewoon ter zitting (strafzaak Zutphen 10 december) dat hij af moet gaan op verklaringen van autoriteiten. Ook al stelt de verdachte bewijzen te hebben van de onjuistheid in verklaringen van autoriteiten, de rechter kan zich niet de tijd veroorloven daarnaar te kijken.

De Poolse zwerver in de omgeving van Rotterdam blijkt incidenteel geluk gehad te hebben. De rechter ging toch gewicht aan zijn verklaring geven, nadat de autoriteiten onderling elkaar afvielen. In het korps wisselen agenten nog wel eens de waarheid rond aanhoudingen en publiek-contacten. Vanuit die druk is het soms onmogelijk voor een rechter om een leugen met een leugen toe te laten dekken.

Er zijn momenteel diverse integriteits-breuken door burgers aan de kaak gesteld. Op dit moment loopt bijvoorbeeld een zaak tegen een wijkagent in Apeldoorn. Gegevens zijn bij de redactie bekend.

Politiefunctionarissen weten dat (noodgedwongen) de rechter hun verklaringen boven iedere twijfel zal verheffen. Er is een “zekerheid” dat hun ambtsedige verklaring (proces verbaal) absoluut voor waar zal worden aangenomen. Daar vliegen politiemensen dus ook wel eens mee uit de bocht door kleine en grote leugens in hun verklaring op te nemen.

Wat heeft dit alles met elkaar te maken? Pesten, corruptie, integriteit, zelfdoding?

Het is de waarheid. Er valt moeilijk mee te leven als een ander je niet wil geloven. Een gepest kind, een van zijn kinderen beroofde ouder … ze voelen zich op een gemene manier gecriminaliseerd … beticht van dingen …

… die niet waar zijn! Waarbij niemand de bewijzen wil zien … Waar de “autoriteit” vanuit de behoefte van behouden van gezag … slachtoffers uitlacht en in de kou laat staan.

Waarom … willen we afdwingen dat andere mensen zijn zoals … we denken dat ze moeten zijn. Waarom hebben we zondebokken nodig? Waarom criminaliseren?

Hoe is het mogelijk dat we kinderen tegen hun wil een BJZ-traject geven “in hun belang” omdat ze zo bedreigd worden in hun ontwikkeling?

Waarom kan deze jeugdzorg en de rechter kinderen dan een dag na hun 16e verjaardag direct als volwassenen willen berechten? Waarom heeft het kind het dan ineens allemaal aan zichzelf te danken gehad?

Horen we jeugdzorg over de oververtegenwoordiging in de gevangenissen van daders die in de knoop zijn geraakt door de bemoeienissen van de jeugdzorg die overechts hebben gewerkt?

Hoeveel horen we over de mogelijke ontsporing van Breivik (Noorwegen) door de opvoedingsproblemen van zijn alleenstaande moeder? Een beetje gemakkelijk om dat achteraf maar op het bordje van “een beestachtige dader” te leggen. Zo komt een samenleving er veel te gemakkelijk mee weg dat ze in zoveel opzichten de andere kant wil op kijken en stelt … we doen niet aan waarheidsvinding.

Een vader die na de scheiding in Frankrijk gaat wonen. Wilde Breivik geen contact met zijn vader? Werd hem dat contact misschien door iemand belet? Zo ja … door wie?

Wordt het niet eens tijd om helder te definieren wat pesten is? Wordt ons misschien helder dat de maatschappelijke kosten astronomisch zijn? Wordt nog eens duidelijk dat het om leven of dood gaat?

Zou het zo kunnen zijn dat meer waarheidsvinding in de rechtspleging juist legere gevangenissen zou kunnen opleveren? Kan je niet beter criminaliteit voorkomen dan het zelf te kweken?

Moeten rechters en politiemannen … zelf vaak als “anders” in hun jeugd gepest en geschokt in hun “gevoel voor rechtvaardigheid” … beter gaan onderkennen dat ze niet moeten afreageren met … op hun beurt … burgers pesten.

Aan de burgers de opdracht om met goede wetten en middelen te komen voor de rechter en de politieman. We mogen ondertussen wel eens wakker worden … We moeten pesten ook willen volgen … en willen vervolgen. Staat het al als misdrijf in de wet?

Ondertussen zijn journalisten en burgers in het algemeen het zat om rond pesten en zelfdodingen nog langer aan de gevraagde doofpot-aanpak van de autoriteiten mee te doen. Er over zwijgen is in het belang van degenen die er steeds maar niets aan hebben willen doen. Het is niet in het belang van de mensen die zelfdoding gekozen hebben of die dit nog overwegen. Processen achter gesloten deuren zijn met internationaal recht verboden. Nederland heeft echter nog steeds diverse (schijn-)processen achter gesloten deuren. Zie bijvoorbeeld de verklaringen van de advocaat-getuigen Jan van Ruth, Peter Prinsen en diverse andere confrères en amici. De autoriteiten en rechters schermen er mee dat achter gesloten deuren in het belang van partijen zou zijn. Maar is het in het belang van de waarheid? Kunnen partijen ermee gediend zijn dat de waarheid niet bovenaan staat? Kan een partij vooraf weten dat hij statistisch gezien beter af is met verminking van de waarheid? Zijn we als maatschappij er bij gebaat dat een procespartij behorend tot een bepaalde groep structureel wordt bevoordeeld met geconstrueerde feiten? Wat staat hierover in onze grondwet?

Wanneer het u interesseert kan ik u uitleggen waarom er voor bedrog, dwaling, laster en smaad bijna nooit een vervolging door het OM wordt gestart. Alle mogelijkheden om effectief tegen pesten op te treden zijn al lang voor handen.

… autoriteiten die zelf … meepesten … moeten ter verantwoording worden geroepen. Zie daar het werkterrein voor de Autoriteit Toezicht Rechtspleging. We zijn benieuwd hoe de Tweede Kamer de werkzaamheden van deze organisatie gaat steunen en verder durft vorm te gaan geven. Als we kijken naar de strijd die moest worden geleverd om andere controle organisaties op de rails te krijgen, dan concluderen we dat het een lange moeizame weg is. Voorbeelden: de Ombudsman, de Raad voor de Veiligheid, inspecties, etc. etc. We delen uiteindelijk met elkaar een overtuiging dat het moet.

Het feit dat de ontwikkeling van de autoriteiten rond rechtspleging en jeugdzorg precies overeenkomstig verloopt in (bijna) alle landen van de wereld relativeert veel. In die zin hoeven rechters en autoriteiten zich niet alleen schuldig te voelen. Er is hoop als je het wil zien dat er gepest wordt … door wie … en waarom …

… tijd om het pesten te laten stoppen.

justitieslachtoffers.nl

 

 

Leave a Reply