Ontsporen van jeugdigen onder de hoede van Jeugdzorg

(Tevens verschenen als bijdrage op de site JoepZander.nl rond de strijd van de familie Cohen om de zoon van hun dochter, hun kleinkind. Om hem uit de greep van jeugdzorg te houden. Barak Cohen mag van de rechter niet bij zijn grootouders komen wonen. Moeder wil niet voor Barak zorgen en vindt het beter dat hij in een tehuis wordt geplaatst (aldus ongeverifieerde bronnen!). Moeder wil niet dat haar zoon verzorgd wordt door haar eigen ouders. Dit alles aldus publicaties op krant en op internet. Onze redactie is niet volledig in hoor en wederhoor geslaagd. Dat moeder inderdaad niet voor Barak wil zorgen staat voor de redactie allerminst vast!)

een redacteur

Laat ons niet vergeten dat het normaal gesproken voor ouders heel moeilijk is om eigen vlees en bloed af te vallen. Begrijp dat je kleinkind ook je eigen bloed is. Ouders kunnen later concluderen dat ze te ongenuanceerd pro dochter gebleven zijn. Het is dan zelfs moedig om zaken nog recht te willen gaan zetten.

Nergens kan worden geconcludeerd dat de grootouders een contact van kleinkind met moeder blijvend zouden willen frustreren. Ik stel vast dat heel veel mensen de constellatie snel in een vooringenomenheid gaan lezen. Veel mensen hebben ten onrechte aangenomen dat de grootouders wel de ouders zullen zijn van een ouder die door deze boze (niet functionerende) moeder van hun kleinkind zijn beroofd. Mensen lezen vaak wat ze wensen te lezen. Het is comfortabel om structuren snel te “mogen herkennen”. Daar maken politie en jeugdzorg iedere dag veelvuldig handig gebruik van. Mijn mening: ik ben nog niet overtuigd van een blijvende ongeschiktheid van moeder. Maar die waarheid kan prima bestaan naast de waarheid van een geschikte buiten beeld gebrachte/ geraakte biologische vader. Zelfs naast … ook ouders van moeder … die niet blijvend ongeschikt hoeven te zijn.

Het is een keuze van de jeugdzorg dat ze het niet aandurven om een complexe familie-opstelling te vereenvoudigen met begeleiging om “in het belang van het kind” er voor te zorgen dat een degelijke opvoedingssituatie met continuiteit kan worden geboden. Het laten werken van een opvoedingssituatie in een pleeggezin is heel erg moeilijk. In een jeugdverzorgingsinstelling is het bijna onmogelijk.

Criminelen blijken vaak mensen die makkelijk in het plaatje passen of … gemakkelijk passend zijn te maken. De lezer is op dat punt meteen te verwijzen naar de publicaties van professor Ton Derksen.
Zie http://www.justitieslachtoffers.nl . De politie blijkt regelmatig zo graag per se met een dader te komen, dat het hen minder uitmaakt of de dader het werkelijk gedaan heeft (tunnelvisie).

In gezonde sociale ontwikkeling mag je veronderstellen dat ouders een herstelde band met hun dochter wensen en vice versa.

Blijkbaar heeft moeder zich overtuigd (cq laten overtuigen) dat zij momenteel niet de verzorgende van Barak kan zijn. Puur statistisch blijken grootouders meestal second best te zijn als op een andere biologische ouder niet kan worden terug gevallen. De Raad voor de Kinderberscherming en BJZ willen dat om praktische reden vaak ontkennen. Ze stellen zeer vaak dat dat precies in de jou betreffende zaak toevallig niet op zou gaan.

Vergeet ook niet dat BJZ er heel nadrukkelijk voor kiest om geen onderzoek te doen naar welke familie-betrekkingen een kind in de jeugdzorg heeft. Dat zou je anders verwachten. Dit is precies een van de vragen die BJZ altijd afdoet met “we kunnen niet aan waarheidsvinding doen”. Daar kan nog enige teleurstellling uit spreken. Zoiets van we zouden het wel willen, maar … .lukt niet. Niet zelden durft men het gewoon “zakelijk, hard” te formuleren als: “We doen niet aan waarheidsvinding.” De betreffende gezinsvoogd (of collega) wordt geacht zich bij die logische omstandigheid te hebben neergelegd.

Bedenk dat BJZ een groot belang ziet in het nooit veranderen van standpunt. Precies hetzelfde gebeurt in de organisatie van de politie. Het is eerder toegestaan te gaan jokken dan om toe te geven dat het ook anders kan of zelfs anders zou moeten. Hierover wordt steeds meer bekend. Alweer… , vaak wordt dat tunnelvisie genoemd.

Uit diverse cases blijkt dat de jeugdzorg eerder geneigd is om te gaan bouwen op een nieuwe relatie van een biologische ouder dan op een buitenbeeld gekomen andere biologische ouder. Professor Van Vollenhoven heeft vanuit circa 35 case-studies dit pijnlijk bloot gelegd. Een biologische vader waar de kinderen door de politie in opdracht van BJZ worden weggesleurd terwijl de kinderen smeken om in veiligheid bij hun echte vader te mogen blijken. Pijnlijk om dat als onderzoeker op te moeten tekenen als je ondertussen de wetenschap van moord op dat kind hebt. Door: … moeder en nieuwe partner.

Het publiek maakt bij het vluchtige lezen van de krant … de nuances niet. Een man bij de moeder … dat moet dan dus wel de biologische vader zijn. Geweld door een man … bij een kind … , dat moet dan dus wel de vader zijn. Geweld door een persoon, dat moet dan wel een man zijn. “Ouder vermoord 3 kinderen”, dat kan alleen maar een geweldadige man geweest zijn. “De statistieken zeggen dat er meer geweld tegen kinderen door vrouwen wordt gepleegd.” Dat moet dus statistiek zijn, die niet klopt. Voor wie het echt interesseert … hij/ zij kan de wetenschappelijke bronnen krijgen.

Alvast een pijnlijke nuance bij de recente “moeder-en-massa-moord” in de Verenigde Staten. De door haar zoon vermoorde moeder was in 2008 gescheiden. Cynisch: “Gelukkig voor onze voorgeprogrammeerde, gewenste beeldvorming: de dader was man.” Kleine kantekening: opvallend is hier dat een 20-jarige in deze context wel al snel “man” is gemaakt en niet “jongeman” of “kind”. De reden: dat past technisch niet goed wanneer er chocolade-letters boven een artikel gezet “moeten” worden. En meer van dat soort smoezen.

Ik ken de case niet, maar ik zie al weer overeenkomsten met de massa-moordenaar Breivik (Oslo, Noorwegen). Hoe was het daar gesteld met “Justice for Father” en zijn familie. Hoe was het daar gesteld met “Justice for Child”?

Was er jeugdzorg betrokken geweest bij Breivik? Ik weet het antwoord, hoewel ik mijn bron nog niet heb kunnen/ mogen checken. Weet u het antwoord?

Er zijn diverse gevallen bekend dat BJZ heel sterk haar best doet om bijvoorbeeld meldingen van (seksuele) mishandeling van nieuwe partners niet serieus te (hoeven) nemen.

Er zijn zelfs diverse gevallen bekend dat biologische ouders aangifte of melding maken van zorgwekkende gebeurtenissen bij hun ex-partner. Daarbij zou het dan gaan om een nieuwe partner die (mede-) dader zou zijn.

Voor de buitenwacht volstrekt onbegrijpelijk blijken deze biologische ouders zelf de zorgtaak en/ of contactregeling met het betreffende kind te verliezen op basis van volstrekt geconstrueerde feiten.

Door de volstrekt gecorrumpeerde relatie van de ketenpartners BJZ, politie, OM en rechter, slippen dergelijke frauduleuze rapportages er gewoon door. De rechter stelt zonder blikken of blozen dat hij geen andere kans ziet dan “de autoriteit” BJZ (en ketenpartners) te geloven. De meeste mensen krijgen dan zelfs enig medelijden met een rechter.

Voor de beter ingevoerden onder ons, zal meteen een rechter te binnen kunnen schieten. Rechter Salomon van de rechtbank Amsterdam zag het heel scherp. Aangezien hij dacht als rechter niet de tools te krijgen om wel onderzoek naar de behandelingen en rapportages van de jeugdzorg te mogen doen, koos hij er voor om niet langer “jeugdrechter”  te zijn. Waarschijnlijk erg jammer voor Amsterdam om een dergelijke rechter te moeten zien vertrekken. Zie: http://www.justitieslachtoffers.nl

Mij zijn medewerkers binnen BJZ bekend die door deze werkwijze ook overspannen dit “speelveld” van BJZ hebben moeten verlaten. Een individu dat binnen BJZ werkelijk gaat zien hoe het werkt, kan zich daar dan vaak niet meer handhaven.

Op het moment dat een kind een gezinsvoogd met veel moeite weet te overtuigen dat het geen enkele noodzaak ziet om een contact met grootouders (of andere familie) te laten verbreken gaan bepaalde gezinsvoogden nog wel eens door de knieen. Vaak is dat het begin voor een verzuim-periode voor een gezinsvoogd, omdat de werkelijkheid in conflict blijft met het geweten.

Gezinsvoogden moet je dus “geweten” toe wensen.
Dat dat heel veel pijn en het kiezen van een andere functie betekent, wens je daarentegen niemand.

Vertrouwen in kinderen en vrijheid voor kinderen blijkt in de praktijk vaak veel beter.

Waarom gaat het in veel opzichten met ouderloze kinderen beter als in een land waar (nog) geen jeugdzorg bestaat?

Is de jeugdzorg er voor de kinderen? Of zijn de kinderen er voor de jeugdzorg?

Steeds zal de jeugdzorg bij ontspoorde kinderen proberen te stellen: “Zonder onze bemoeienis zou het veel eerder en veel erger zijn afgelopen met een kind.”

Waarom probeert de rechter en de jeugdzorg studie naar de effectiviteit van hun handelen zo krampachtig te voorkomen. Waarom is er geen openheid over enquetes onder volwassenen die als kinderen “beschermt” zijn door de jeugdzorg en door de rechter?

Ook daar komt de mening van kinderen de jeugdzorg en de rechter eventjes niet uit. Je kan een kind ten slotte niet altijd helemaal serieus nemen. Je moet als volwassene ook af en toe een kind durven bevoogden.

Op de site  http://www.justitieslachtoffers.nl  kunt u meer achtergrond informatie vinden over bijvoorbeeld rechter Salomon of over ervaringen van advocaat Van Ruth. U kan ook daar eventueel op deze bijdrage reageren. Natuurlijk mag dat ook hier op de site van Joep.

Ik wens iedereen:
geweten,
fijne feestdagen en een wijs 2013!

============================================================

 

One thought on “Ontsporen van jeugdigen onder de hoede van Jeugdzorg

  1. Pingback: Kind vlucht voor jeugdzorg | Joep Zander weblog

Leave a Reply