200 Jaar Duivelskringen met Verdeel en Heers

Paleis van Justitie Arnhem

Als 1 van de vele verslaggevers voor deze web-krant wil ik in mijn bijdragen u graag prikkelen om met mij na te denken. Na te denken over een aantal zaken waar we 200 jaar lang nauwelijks vragen over stelden. Ik vraag u om deelgenoot te worden van de gedachten zoals die al door rechtsfilosofen zijn gedeeld voor de Franse Revolutie. Gedachten die al geformuleerd werden voordat Napoleon een stempel op onze rechterlijke organisatie ging drukken. Als beginpunt voor de moderne (?!) rechterlijke organisatie houd ik aan 1815.

Misschien wel leuk om even in herinnering te brengen: de eerste personen die aangezocht werden om als minister voor een staatshoofd de rechterlijke organisatie vorm te gaan geven, probeerden voor de eer te bedanken.

Er is een groot verschil tussen de theoretische wenselijkheid voor de inrichting van het rechtssysteem en het uiteindelijke resultaat van de maatschappelijke krachten.

De rechter is in alle landen van de wereld in alle jaren van de geschiedenis steeds misbruikt om een uitweg te organiseren uit onoplosbare problemen. Voor Nederland was dat bijvoorbeeld de problematiek rond het onteigenen van gronden voor de aanleg van spoorwegen. Vergelijk nu de onteigening van SNS-aandeelhouders. In ruil voor het gaan opknappen van rot-klussen voor de koning, het parlement en de uitvoerende macht kreeg de rechter een onschendbaarheid. De bedoeling was dus steeds dat de rechter zich voor het karretje van anderen liet spannen.

Wat doet de rechter om op zijn beurt ook buiten schot te blijven?
Waarom moet een procespartij zich door een advocaat laten vertegenwoordigen?
Waarom controleert het ministerie van Justitie zich feitelijk alleen intern in een gesloten systeem?
Controleert de rechter het OM?
Controleert het OM de rechter?
Wat doet de rechter om de samenleving “bestuurbaar” te houden?
Wat doet de rechter als hij geen middelen heeft voor goed onderzoek?
Wat doet de rechter als de politiek opdracht tot onrecht geeft?
Laat de rechter zich wel voor karretjes spannen?
Waarom is de rechter zo volgzaam aan zogenaamde deskundigen?
Wie zijn die deskundigen?
Wie controleert de juistheid van deskundigen oordelen?
Waarom wordt er onderscheid tussen strafrecht en overig recht gemaakt?
Waarom hebben we in Nederland geen recht om als burger aanklager of mede-aanklager te zijn?
Waarom kan een advocaat niet als aanklager in strafrecht zaken optreden in plaats of naast een officier van justitie?
Waarom zijn er geen toetsen op jurisprudentie?
Waarom is er geen OM taak om jurisprudentie aan een hogere rechter voor te leggen?
Waarom mag jurisprudentie in zeer duidelijke tegenspraak zijn met andere jurisprudentie?
Waarom wordt toegestaan dat jurisprudentie in tegenspraak is met de wet?
Waarom wordt jurisprudentie niet buiten de orde geplaatst als er een nieuwe wet van kracht is geworden?
Waarom wordt er niet gestructureerd naar de volksvertegenwoordiging gecommuniceerd dat de rechter in grote mate blijkt te moeten terugvallen op jurisprudentie?
Waarom signaleert de volksvertegenwoordiging niet dat de rechter blijkbaar vaak “noodverbanden” moet aanleggen met het zich baseren op bestaande of nieuw te vormen jurisprudentie-beschikkingen?

Waarom namen burgers niet meer eigen initiatieven om procedures en uitspraken van rechters te toetsen op juistheid?

Het stellen van vragen is veel eenvoudiger dan ze te beantwoorden.

Waarom zijn er procedures waar geen democratische controle op kan plaatsvinden, omdat ze achter gesloten deuren mogen blijven? Is het niet juist in het belang van bijvoorbeeld kinderen of belastingplichtigen dat de hele wereld toezicht kan houden op een integere argumentatie van de rechter? Dat de hele wereld kan toetsen of in redelijkheid voldoende onderzoek is gedaan?

De geschiedenis leert dat de rechter in een aantal gevallen vrij expliciet om een list met “onwaarheid” wordt gevraagd om een oplossing te vinden om een achterstand in te voeren rechtszaken weg te werken. De rechter moest regelmatig een list verzinnen om een burgemeester niet bedolven te laten worden onder onoplosbare zaken. De rechter mocht regelmatig schaamlappen ophouden voor de koning. Met nadruk moet ook worden geconstateerd dat de volksvertegenwoordiging ook graag onoplosbare, lastige individuele problemen bij de koning neerlegde. Tot voor kort werden in Nederland diverse lastige kwesties opgelost met Koninklijke Besluiten. In een parlementaire democratie met een koning onder ministeriele verantwoordelijkheid komt de koning er in persoon al helemaal niet meer aan te pas. De koning leent alleen zijn naam aan de functie.

Rechtvaardigheid kan nooit geschieden op een basis van onwaarheid. Daar hebben we dus een fors probleem. We krijgen de rechters die we als volk verdienen. Wellicht dat we de rechter als burgers betere randvoorwaarden kunnen gaan verschaffen. Dat kan beginnen met een positief constructieve houding: betere controle op het werk van de rechter. Graag breng ik onder uw aandacht het burgerinitiatief Toezicht Rechtspleging. Er hebben zich al enkele tientallen mensen sympatisant verklaard voor dit burgerinitiatief Toezicht Rechtspleging. Graag verwijs ik naar de andere auteurs op deze web-krant, justitieslachtoffers.nl.

Graag uw reactie naar:      justitieslachtoffers@gmail.com
Nog liever zien wij u hier terug als auteur met een POST of een COMMENT.

One thought on “200 Jaar Duivelskringen met Verdeel en Heers

  1. Dit is een voorbeeld van een REPLY.
    Niet zo erg logisch dat WordPress dit ook een COMMENT noemt.
    Om de verwarring compleet te maken wordt er zelfs gesproken over POST COMMENT, terwijl een POST ook een zelfstandig bericht is in WordPress.

    Duidelijk moet zijn dat een COMMENT een reactie (reply) is op een zelfstandig bericht (ofwel POST) op deze site.

Leave a Reply