Bizarre Ervaringen van Radeloze Vader

Als radeloze vader heb ik al op diverse artikelen en op diverse sites gereageerd. Ook op deze site wil ik graag mijn belevenissen met anderen delen. Ik vind het heel belangrijk om reacties van anderen te ontvangen. Het liefst hoor en lees ik dat anderen veel betere ervaringen kunnen melden.

Met een groeiende groep mensen neem ik deel aan een aantal initiatieven:
(1) burgerinitiatief Rechtspleging en Toezicht
(2) burgerinitiatief Jeugdzorg en Toezicht
(3) Onderlinge Jeugdzorgvereniging Nederland

Ik wil graag iedereen oproepen om deze initiatieven te gaan ondersteunen. Dat kan door naam, adres, telefoonnummer en e-mail-adres naar justitieslachtoffers@gmail.com te sturen.
Daarnaast hoop ik ook andere mensen als auteur op deze site te kunnen gaan lezen. Graag verwijs ik mensen ook naar de site: http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.nl/

Groeten,
Radeloze Vader

Een Moe Gestreden Vader

Ik heb nu 8 jaar voor niets gestreden. Totaal afgebrand. Ik zit financieel en emotioneel
totaal aan de grond. Vechten heeft geen zin. Ik ben er ondertussen van overtuigd dat we te maken hebben met goed georganiseerde maffia.

BJZ; advocaten; de Raad voor de Kinderbescherming. Enzovoort.

Ik zie af van verder vechten om mijn kinderen nog terug te zien. Ik heb vele pogingen gedaan om de rechter eerlijk naar de feiten te laten kijken en recht te laten spreken.

Ik geloof niet meer in rechters.

Henry
Den Haag

Voorvechter van openbaarheid mr. Ribberink overleden. Open vizier op Twitter verplichten?

Ons bereikte het bericht, dat mr. A.E.M. Ribberink (Ton) op 31 januari 2013 op 85 jarige leeftijd is overleden. Hij was algemeen rijksarchivaris van 1968 tot in 1988. Hij zette zich in voor de Rijksarchiefdienst. De huidige Algemeen Rijksarchivaris, Martin Berendse, verbindt  namens directie en medewerkers van het Nationaal Archief het volgende motto aan dhr. Ribberink: “Openbaarheid voorkomt mythevorming.”

Dhr. Ribberink overleed te Voorburg. Hij werd op 13 december 1927 in Amersfoort geboren. Correspondentie-adres: Forellendaal 750 2553 KL Den Haag.

Merkwaardig dat juist met de komst van internet mensen meer misbruik gaan maken van zich verbergen. Wanneer Twitter en Facebook worden gevolgd, is inderdaad te zien dat bekende en onbekende Nederlanders de meest vreselijke dingen over zich heen krijgen. De afzender blijkt niet traceerbaar. Misschien dat er een plicht moet komen om bij het publiceren via Twitter en andere sociale media je identiteit prijs te geven als je je persoonlijk tot iemand richt in de openbare ruimte?

Uw mening is welkom.

Noodzaak van openbare, leesbare en niet-geannonimiseerde beschikkingen

Net als bij kinderen een OTS kan worden bepaald en na een strafrecht-procedure een TBS kan worden opgelegd, zo kan de rechter een persoon onder curatele plaatsen.

Een beperkte desk research moet al tot de overtuiging leiden dat OTS of TBS zeer routineus door de rechter wordt opgelegd en wordt verlengd. Het ergste is te vrezen bij de onder curatele plaatsing. Belangrijk is dat voor OTS en curatele slechts het bewijsgewicht  van civiele rechtspleging hoeft te worden gehanteerd. Dat betekent in de eerste plaats dat de procedure volledig achter gesloten deuren wordt gehouden. Het belang daarvoor licht echt niet bij de prive persoon van de onder-OTS-geplaatste of zijn verzorgers. Het ligt niet bij de persoon die onder curatele wordt geplaatst of de betrokkenen of belanghebbenden. Het is beslist een maatschappelijk belang dat deze procedures niet langer achter gesloten deuren plaatsvinden.

Als bewijs voor de redelijkheid van mijn zorg, volsta ik even met 1 link naar jurisprudentie: LJN: BX0753, Gerechtshof ‘s-Gravenhage , 200.097.829/01
http://zoeken.rechtspraak.nl/detailpage.aspx?ljn=BX0753

Denkt u zich eens in wanneer de appelant volledig was ingestort na de beschikking in eerste aanleg en niets meer had willen ondernemen. Denkt u eens in dat de advocaat de termijn voor hoger beroep even per ongeluk zou hebben laten lopen? Advocaten dienen geen termijnen te laten lopen, natuurlijk. Dacht u dat het in de praktijk nooit eens mis ging? Hoeveel voorbeelden wilt u dat ik u bezorg? Inderdaad … er had weinig hoeven te gebeuren of deze persoon zou … levenslang … onder curatele hebben gestaan.

De privacy wetgeving werkt averechts. Het lijkt steeds moeilijker te worden voor omstanders om het functioneren van de rechters, curatoren, betrokkenen en belanghebbenden, te volgen.

De maatregel van onder curatele stelling is bij uitstek een publieke maatregel. Iedere partij in een overeenkomst heeft de verantwoordelijkheid om te toetsen of een contractant, overeenkomst-partij, wel handelingsbekwaam en handelingsbevoegd is. Iemand die onder curatele is gesteld, wordt daarmee handelingsonbekwaam. Iemand die onder curatele staat mag bij de bakker geen brood kopen, geen krantenabonement afsluiten, etc. Iedere leveringsovereenkomst is op grond van de hoedanigheid van “onder curatele staan” door de curator of een andere belanghebbende te ontbinden. In de praktijk mag hier dan welliswaar de hand mee worden gelicht, maar strikt genomen mag een buschauffeur een onder curatele geplaatste zonder begeleider niet in zijn bus toelaten om te gaan vervoeren.

De bakker moet zich van een rechtmatige leveringsovereenkomst voor 100 slagroomtaarten aan een onder curatele gestelde zelf overtuigen door het curatele register op “rechtspraak.nl” te raadplegen. Dat iemand een stoornis heeft als hij 100 slagroomtaarten besteld, is waarschijnlijker dan wanneer hij slechts een half brood besteld.

Ongereguleerde macht van de rechter in het civiele recht bij onder curatele stelling, blijkt uit een aantal wonderlijke hoger beroepen in de jurisprudentie. Alleen binnen de gestelde termijn voor een rechtsmiddel (hoger beroep) kan een onder curatele gestelde, een toets van de beschikking vragen. Als de grond voor onder curatele plaatsing komt te ontvallen, omdat een stoornis wordt genezen of drank- of drugsmisbruik niet meer aan de orde is, dan is een betreffende persoon niet meer handelingsbekwaam om curatele aan te vechten. Een heel merkwaardige vorm van levenslang … in het civiele recht. Nadere studie van bijvoorbeeld de Advocatenwet ligt voor de hand. Kan een advocaat wel een opdracht aannemen van iemand die handelingsonbekwaam is? Dat is namelijk feitelijk ook een leveringsovereenkomst.

In de Volkskrant van 8 februari stond de volgende openbare mededeling op pagina 28:

Bij beschikking van de Kantonrechter te Den Haag d.d. 5 februari 2013 is onder curatele gesteld mevrouw Leticia Priscilla Savanne Golverdingen, geboren te Zoetermeer op 23 november 1994, wonende te Bromelia 1, 2631 VK Nootdorp, en zijn tot curatoren benoemd de heer Franciscus Johannes van Lith en de heer Leendert Reatsch, beiden wonende te Lutjeloosterweg 24, 9697 VB Blijham.

De zorginstelling waar de onder curatele gestelde verblijft is als volgt vast te stellen. http://www.keerkring.net/images/stories/nieuwsbrief_nov_2012.pdf

Wanneer ik op 8 februari 2013 het curateleregister op rechtspraak.nl raadpleeg vind ik deze persoon echter (nog) niet terug. Hoe waarschijnlijk is het dat een onder curatele gestelde een “wakkere” bakker zijn of haar geboortedatum gaat vermelden? En de naam en de geboortenaam moet de “wakkere” bakker achterhalen en bij het zoeken in het register kunnen opgeven.

Een vergelijkbaar probleem ontstaat bij registraties in het huwelijksgoederen register. In het zakelijk verkeer zou je dus bij het afsluiten van overeenkomsten steeds moeten kunnen nagaan wat vermogensrechtelijk iemands staat is. Gehuwd of ongehuwd? Op huwelijksevoorwaarden? Wie controleert dat als hij een overeenkomst afsluit? Volgens het burgerlijk wetboek kunnen nietige en vernietigbare overeenkomsten ontstaan.

Wat heb je aan een beschikking als je er niet uit kan halen wie de aangestelde curatoren zijn? Hoe kan je dan op een juiste wijze met een onder curatele gestelde omgaan? Schiet het annonimiseren af en toe niet vresselijk door? In de Staatscourant worden de volledige personalia ook vermeld. Zie bijvoorbeeld:
http://docs.liigl.nl/officielebekendmakingen.nl/sc/2011/20111027/stcrt-2011-19581.pdf

Wat heb je aan een gepubliceerde beschikking van een tuchtrechtprocedure tegen een arts of tegen een advocaat, als je helemaal niet te zien krijgt dat het … jouw arts is … of dat het … jouw advocaat betreft?

Graag uw reacties.

 

 

 

 

 

 

 

Conflictanalyse op basis van Cognitieve Dissonantie Theorie (deel 1: cognigrammen)

De cognitieve dissonantie theorie (CDT) is een van de meest waardevolle theorien van de psychologie gebleken. Door vergelijkbaar met de historische wetenschappen belangen en feiten als geheugen-bouwstenen (cognities) aan personen te koppelen, is gedrag vaak goed te verklaren. Zelfs paradoxaal gedrag blijkt na inventarisatie vaak heel logisch.

Casus 1
Op een eenzame landweg met weinig passerend verkeer blijken mensen met pech vaak eerder geholpen te worden. Hoe is dat te verklaren?

Oplossing Casus 1

persoon A —- (+) —- persoon (die straks pech met zijn auto krijgt) C_1

—- (+) —- auto C_2

—- (+) —- auto (staat van onderhoud) C_3

—- (+) —- route (goed op weg) C_4

—- (+) —- tijd (goed op schema om tijdig aan te komen op afspraak) C_5

Een uitgangspunt in de theorie is dat een persoon steeds zal proberen een positieve verbinding met de verschillende cognities te houden. Ook zal de persoon proberen om de verbanden tussen de cognities positief te houden.

Als er negatieve verbanden blijken te bestaan, dan zal een individu dingen doen om de dissonantie tussen zaken te reduceren. Het individu probeert de zaken te laten kloppen, zodat hij een zo possitief mogelijk gevoel kan blijven koesteren.

Een relatie tussen cognities heeft een richting en een intensiteit (ofwel gewicht).

Wanneer er een negatieve verbinding of negatieve cognitie manifest wordt dan zal het individu proberen om met meer positieve cognities te compenseren. Ook ontkenning kan optreden, dat zou een alternatieve positieve cognities genoemd kunnen worden misschien.

De werkwijze om meer positieve cognities te gaan koppelen, wordt bolsteren genoemd.
Het activeren van geheugeninhoud in organismen is niet discreet. Bedoeld wordt dat ook iets een beetje meer en een beetje minder kan worden onthouden. Van helemaal bewust kan het verdwijnen tot helemaal vergeten. Met andere worden in organismen is het een continue grootheid.

In de meeste automatiserings-middelen, zoals computers, is onthouden wel discreet. Het is onthouden of het is niet onthouden. Er zit niets tussen.

Het zal meteen opvallen dat cognigrammen zich goed lenen om volledig als model en als tabellen in een computerprogramma te zetten. Het kan ook niet verbazen dat cybernetica en psychologie elkaar dicht gaan naderen bij toepassing van deze theorie.

Hoe mensen staan tegenover de cognities in hun geheugen is heel persoonlijk, maar toch zijn er duidelijke algemeenheden te bepalen. Ook daar geldt een soort democratisch: meeste stemmen gelden.

Na optreden van pech en stil komen te staan zal het “persoonlijke beeld” veranderen.

persoon A —- + —- persoon (die straks pech met zijn auto krijgt) C_1
Als pech niet zelf verwijtbaar is dan blijft dit een positieve relatie.
Stel dat met koud weer met een oude accu is doorgereden, dan wordt het
zelfbeeld mogelijk wel (-)

—- (+) —- auto C_2
Als de persoon nooit problemen met deze auto heeft zal het best (+) blijven.

—- (+) —- auto (staat van onderhoud) C_3

—- (+) —- route C_4

—- (-) —- tijd C_5
Bij pech is in veel gevallen het te laat kunnen komen op een afspraak een eerste zorg.

Persoon B rijdt met zijn auto langs en ziet dat Persoon A stilstaat met pech.

persoon B —- (+) —- persoon B C_

—- (+/-) —- Ik ga NIET helpen C_

—- (+/-) —- Ik ga WEL helpen C_

Hoe gaat Persoon B in gedachten redeneren om uit zijn dilemma te komen. Persoon B wil eruit komen met zo min mogelijk niet rijmende cognities in zijn hoofd.

Welke cognities zal Persoon B erbij gaan halen en intensiever in zijn denken centraal gaan plaatsen? Meest waarschijnlijk is dat iemand snel gaat denken: “Als ik nu niet help dan kan het wel eens heel lang duren voordat er weer iemand voorbij komt die zou kunnen helpen!”

Op een drukke weg “vergoeilijkt” iemand zijn niet helpen waarschijnlijk veel makkelijker en veel sneller. “Er zijn genoeg anderen die kunnen helpen, waarom zou ik het doen?”, kan gedacht worden.

Voorlopig zal ik niet verwijzen naar allerhande literatuur over Cognitieve Dissonantie Theorie. Te zijner tijd wil ik graag een aantal titels aanhalen.

Tot slot is het goed om te weten dat de Cognitieve Gedragstherapie ook op deze theorie is gebaseerd.

Het met veel mensen in een gecorrumpeerd systeem samen blijven werken is enerzijds op de CDT te baseren maar anderzijds is het te verhelderen met Speltheorie. Eigenlijk is de speltheorie ook weer te herleiden tot CDT. Bij speltheorie moeten we bijvoorbeeld denken aan Prisonnersdilemma en Chickengame. Ook de motivatietheorie is belangrijk. Te denken is dan aan Milgram en Asch. Gedrag wordt erg beinvloed door conformiteit met gedrag van anderen (Asch) en bereidheid om onder sociale druk te straffen (Milgram) of te belonen.

Advies: wraking rechter moet anders

Onderstaande bijdrage is naar aanleiding van een bericht van de NOS van donderdag 20 dec 2012.

Een hogere rechter moet gaan oordelen over een wraking van een rechter. Een rechter zou niet langer beoordeeld moeten worden door zijn eigen collega’s van dezelfde rechtbank.  Dat is een advies uit een onderzoek in opdracht van de Raad voor de Rechtspraak.

Men brengt ook advies uit hoe oneigenlijk gebruik van de wrakingsprocedure kan worden voorkomen. Het is onwenselijk dat het achterliggende doel is om een proces te vertragen. Volgens de onderzoekers zou het vaak de bedoeling zijn om te vertragen. Duidelijke bewijzen kunnen de onderzoekers echter daarvan niet geven.

Het wraken van een rechter mag alleen als er wordt getwijfeld aan de onpartijdigheid van de rechter volgens de onderzoekers. Wanneer de wet erop wordt nageslagen kan echter worden geconcludeerd dat het gaat om de onpartijdigheid van de gehele procedure waarvoor de rechter eindverantwoordelijk is.

In vroeger tijden kon zelfs een griffier worden gewraakt om bijvoorbeeld te voorkomen dat eenzijdig verslag zou worden gelegd in het nadeel van een procespartij. Bij grote bezwaren tegen het functioneren van een griffier, kan nu alleen de (verantwoordelijke) rechter worden gewraakt.

Oneigenlijk gebruik

Door een wrakende partij op te laten draaien voor veel meer kosten, zou oneigenlijk gebruik van de procedure volgens het advies kunnen worden tegengegaan. Dat advies is ronduit absurd te noemen. Het zou de toegang tot de rechter nog verder belemmeren.

Het is merkwaardig dat rechters zo afhoudend zijn ten aanzien van open en eerlijk handelen en een goede, onafhankelijke, burgelijke controle. De volksvertegenwoordigers maken de wetten waar de rechters een eed of belofte op moeten afgeven. Toch merkwaardig dat de volksvertegenwoordiging niet in de gelegenheid zou worden gesteld om te toetsen of de wet ook werkelijk op de juiste wijze wordt uitgevoerd. Dat is niet aan de rechter, maar aan de volksvertegenwoordiger.

Het aantal wrakingsverzoeken is de afgelopen jaren flink gestegen. In 2007 waren het er 248 en in 2011 al 557. De meeste verzoeken werden afgewezen.

De lezer moet als achtergrond-feit meewegen, dat het onderzoek ook door rechters en verbonden juristen zelf is gedaan. Het advies is ook ten behoeve van … de rechters zelf, zij zijn verenigd in de Raad voor de Rechtspraak.

Vraagtekens bij het systeem van rechtsmiddelen

Met andere woorden vraagtekens bij het hanteren van hoger beroep. De procespartijen zijn veel meer gebaat bij het voorkomen van rechterlijke fouten. Als er iets fout gaat, moet dat snel recht gezet kunnen worden. Daartoe leent zich een hogerberoep totaal niet. Dat is ook het voornaamste argument waarom het advies erg onzinnig genoemd kan worden.

Wanneer er twijfels over de kwaliteit van een procedure tot een zeker moment zijn. En daarmee twijfels over een onpartijdige procedure. Dan moet die kwaliteit kunnen worden beoordeeld. Vervolgens moet de kwaliteit ook kunnen worden verbeterd. Als een andere rechter meteen beschikbaar is, waarom zou die dan niet mogen worden aangezocht? Vanuit een goede bedrijfsvoering zijn rechtbanken nu ook al van mening dat procespartijen eigenlijk ruim van te voren moeten worden geinformeerd over de toegewezen rechter in een procedure. Veelal zijn het de advocaten die het niet zo nodig vinden om navraag bij de griffie te doen. Dat is ook al weer een duidelijk punt van kritiek dat richting advocaten terecht kan worden ingebracht. Verrassingen op zitting zouden ook advocaten kunnen en moeten voorkomen.

Wat is de eeuwenoude oplossing om wraking van rechters te voorkomen: openbare rechtspleging, waarin onafhankelijke deskundigen en journalisten gewoon mee kunnen kijken bij de zitting en bij onderdelen van de procedure. Wanneer diverse partijen van te voren weten welke documenten voorgelegd zijn en welke rechter de verantwoordelijkheid krijgt, is al ruim van te voren een grief tegen een bepaalde rechter te melden.

Er zijn diverse waarborgen voor privacy en dergelijke te verzinnen. De werkelijkheid is dat het argument van privacy vaak misbruikt wordt om de zaken lekker binnenskamers te kunnen houden. Men probeert gewoon de kans op tegenstreving te beperken.

Nog steeds worden er in veel zaken allerlei valse argumenten gehanteerd om procedures achter gesloten deuren te laten plaatsvinden. Dat terwijl Nederland internationaal al een aantal keren op de vingers is getikt.

De adviseurs gaan er bovendien volledig aan voorbij dat de rechters van rechtbank en hof ook steeds vaker hun koffie bij dezelfde koffie-automaat halen. Zeker met invoering van de nieuwe gerechtelijke kaart zitten rechter en hogere rechter vaker naast elkaar in hetzelfde gerechtsgebouw. Rechters hebben grote moeite met het oordelen over collega’s. Steeds  wordt gesteld dat rechters onafhankelijk zijn, en dat zelfs andere rechters zich niet te bemoeien hebben met hun oordeelsvorming. Volstrekt misplaatst natuurlijk. Alleen al vanuit de bestaande praktijk met mogelijkheden voor hoger beroep, blijkt dat de rechter helemaal niet onafhankelijk is. Hij heeft zich naast de wet, ook te onderwerpen aan zijn hogere rechter(s). Binnen strafprocedures zijn de rechters ook vanuit ministerie en volksvertegenwoordiging gedwongen om hun vonnissen beter op schrift te beargumenteren. Meer en meer zal die eis ook bij civiele procedures gesteld gaan worden.

Stop met procedures achter gesloten deuren

Bij behandeling van procedures in openbaarheid kan de rechter ook juist anderen laten meehelpen om onderbouwing en draagvlak voor zijn beschikkingen te krijgen. In Duitsland is het zelfs zo dat gewone burgers bij procedures naast de rechter zitten om mee te kijken als een soort jury-lid om toe te zien of mensen een eerlijke procedure krijgen.  De rechter dient het oordeel van deze burger dan zelfs voor zijn eindoordeel mee te laten wegen.

In diverse procedures heeft de rechter geoordeeld dat controle binnen een beperkte groep van collega’s heel onwenselijk is. Waarom zou een rechter zich daarvan kunnen uitzonderen?

Ook internationaal komt steeds meer discussie over de wijsheid van het hanteren van een hoger beroep om de kwaliteit van rechtspleging te bevorderen. Het kost veel tijd en zeer veel extra geld, terwijl het zeer de vraag is of de kwaliteit omhoog gaat.

Helaas dus een zeer onzinnig advies.

justitieslachtoffers.nl