Michael Boogerd en ontwikkelingen rond doping. Justitie ziet illegale vervaardiging van doping niet als illegale vervaardiging van medicijnen.

2013/03/06 in 200 Jaar Ongewijzigd, Achter gesloten Deuren, Advocatuur

een verslaggever

Michael Bogaard deed vandaag zijn biecht dat hij minstens 10 jaar lang doping heeft gebruikt. Om zijn sportcarriere te kunnen hebben, was het onvermijdelijk om doping te gebruiken. Hoeveel mensen moeten niet een gedroomde carriere laten schieten, omdat ze ergens niet voldoende van hebben? Al was het maar niet voldoende geluk. Of kunnen we alles bereiken als we het alleen maar heel erg graag willen?

Enkele dagen geleden werd op tv (VPRO) aandacht besteed aan doping in de amateursport.

De reporter werd te woord gestaan door een pr-medewerker van een rechtbank. Schokkend was het om te zien dat een individuele medewerker in naam van Justitie enorme onzin mag spreken. Wat mij betreft over de grens van rechtmatig handelen voor een overheidsfunctionaris.

De reporter ging in op een rechtszaak tegen personen die illegaal medicijnen produceerden. Hij vroeg of justitie meer aandacht aan vervolging van illigale producenten van doping wilde gaan besteden. Het gaat bij doping altijd om misbruik van preparaten die als medicijn voor mens of dier zijn geproduceerd.

De pr-medewerker gebruikte een standaard truuk om de vraag niet te beantwoorden, namelijk door een juridische leugen neer te leggen. Ze had dus beter gewoon tegen de reporter kunnen zeggen dat ze zijn vraag niet wilde beantwoorden. Ze stelde: “Het gaat vandaag in deze zaak om vervaardiging van medicijnen. Het gaat niet over doping.”Dat statement herhaalde ze een aantal keren. De juridische leugen is dat alle medicijnen op enig moment als doping kunnen worden gebruikt. Dat maakt de opspoorbaarheid en vervolgbaarheid ook zo goed als onmogelijk. Een sporter met diabetes kan gemakkelijk wat meer insuline spuiten om zijn spierherstel en energie-opname wat te bespoedigen. Zo zijn er nog tientallen voorbeelden te noemen. In hetzelfde spel, moeten alle spelers vooraf zich conformeren aan dezelfde spelregels. De overheid kan steeds bevorderen dat dat gebeurt. Duidelijke regels vooraf en bij iedereen duidelijk gemaakt.

Het is waar dat de prioriteiten voor onderzoek en vervolging in de eerste plaats door de politiek moeten worden bepaald.

Maar het is misschien wel raadzaam dat er gezocht gaat worden naar een medicijn voor Justitie-functionarissen om niet al te makkelijk een bord voor hun hoofd te plaatsen. Om niet te gemakkelijk de vingers in hun oren te kunnen stoppen.

“We gaan pas iets doen aan onrechtvaardigheid als het ons volledig ondubbelzinnig is gevraagd.”, is het gehanteerde motto. Als je waarheid steeds herdefinieerd, kan je de vraag of je aan waarheidsvinding moet laten doen voorlopig nog even uistellen.

Als het OM geen capaciteit heeft om allerlei misstanden aan de kaak te stellen, geef je een duidelijk argument voor een verandering in de strafrecht-rechtspleging. Geef iedereen die in staat is om een advocaat te betalen, de gelegenheid om zaken voor de rechter te laten brengen als ze in strijd zijn met een (straf-)wet. Wellicht dat veel meer mensen ondertussen in staat geacht moeten worden om zonder advocaat een procedure te voeren. Waarom blijft verplichte procesvertegenwoordiging overeind? Moet een drempel worden opgeworpen om de rechter niet te overbelasten. Misschien zou je veel-procedeerders op enig moment inderdaad meer de werkelijke kosten van een procedure moeten laten dragen.

Naast de officier van justitie zou dus heel goed meer ruimte kunnen worden geboden aan andere aanklagers of mede-aanklagers. Bij een straf-onderzoek zouden ook andere partijen, als ze aan duidelijke waarborgen blijken te kunnen voldoen, onderzoeksprivileges moeten kunnen krijgen.

Moet de politie per se het monopolie behouden op het doen van strafrechtelijk onderzoek?
Wetend dat we het procesmonopolie voor advocaten eigenlijk al niet meer vol kunnen houden?

Is wat goede journalisten doen, in feite niet ook strafrechtelijk onderzoek? Natuurlijk!
Dat maakt de verantwoordelijkheid en de kwetsbaarheid van journalisten dus ook zo groot.

Leave a reply

You must be logged in to post a comment.

Skip to toolbar