Dossier Pesten (4)

Wendy Dikken
Warnsveld

Hierbij reageer ik, moeder van een dochter die jarenlang is gepest, op de brief van Thijs de Wit (Stentor, Uw Mening, 13 maart). Het begin over het ontstaan en hoe op te lossen begrijp ik nog, maar wat hij daarna schrijft gaat mij te ver. Thijs de Wit, ik kan u verzekeren dat pesten wel degelijk een groot probleem isen dat de pestkoppen er juist voor zorgen dat het kind, dat zij pesten juist in een isolement raakt. Ook al wordt dit kind niet overbeschermd en wordt het wel van huis uit geleerd om voor zichzelf op te komen. Een kind dat gepest wordt is bang, altijd angstig om gepakt te worden, boos, verdrietig, altijd buik- en hoofdpijn, onmachtig, onzeker, niet meer naar school willen gaan en zo kan ik nog wel even doorgaan. Dit heeft invloed op het gezin en de omgeving. Ouders die boos zijn, onmachtig omdat pesten vaak wordt afgedaan met: het gaat wel over, het is niet zo erg als het lijkt. Verdrietig omdat ze het kind zien veranderen van een leuke spontane meid, in een teruggetrokken, verdrietig en onzeker kind. Dus Thijs de Wit ik snap niet wat u als positief ervaart, maar waarschijnlijk bent u zelf nooit gepest of bent u juist een pestkop. Maar pesten mag niet worden goedgepraat en pestkoppen moeten juist gestraft worden in plaats van een onschuldig kind dat gepest wordt en hierdoor levenslang krijgt.

Leave a Reply