Dolmatov’s Dood bevestigt Rechtspleging in Vreemdelingenketen volstrekt onder de Maat. Diverse dodelijke slachtoffers door falende bureaucratie.

2013/04/16 in 200 Jaar Ongewijzigd, Autoriteit Toezicht Rechtspleging, Beperking Toegang Recht, Waarheidsvinding

Parlementair verslaggever

Dat het systeem van 2 keer hoger beroep absoluut geen garantie geeft op een goede rechtspleging bleek weer heel duidelijk uit de volstrekt Kafkajaanse gang van zaken rond de Russische activist Dolmatov. Een keer het systeem blind vertrouwen en niet tijdig de registratie doen en iemand wordt de dood in gedreven. Vele zaken zijn door het lange tijdsverloop bij moeten toepassen van rechtsmiddelen (hoger beroep) volstrekt niet meer ongedaan te maken. De gevolgen zijn bijna nooit met geld te compenseren. Daar komt ook nog bij dat de mogelijkheid van 2 keer hoger beroep al steeds vaker los gelaten blijkt te worden.

Het is beslist geen toeval dat het buitenland ons wijst op onze levensverwoestende jeugdzorg en onze levensverwoestende vreemdelingenbehandeling en asielprocedures.

Er is ondertussen een forse lijst van vermoorde en de dood in gedreven vreemdelingen ontstaan. Als je mensen in een ongeschikt gebouw opsluit en dat gebouw vliegt in brand met een aantal dodelijke slachtoffers dan draagt Nederland daar natuurlijk een verantwoordelijkheid. Mensen die notabene waren opgesloten zonder dat zij een strafbaar feit hadden gepleegd. Dan komen daarbij de mensen die tot zelfmoord komen, omdat geen enkel individu de onverschilligheid, de onzekerheid en de fouten van disfunctionerende ambtenaren in deze situaties kan verdragen. De vreemdelingen zijn al vaak extra kwetsbaar en gekwetst als zij hier in een procedure belanden. Vanzelfsprekend hebben we het dan niet over de economische avonturiers en gelukszoekers. Van Dolmatov kan bijvoorbeeld niemand betogen dat die voor economische verbetering zich in Rusland had geengageerd.

De Nederlandse overheid probeert angstvallig onderzoek naar vermoorde vreemdelingen tegen te werken en te verzwijgen. Het gaat daarbij om moorden in Europa door buitenlandse agenten, maar ook om moorden na vrijwillige en gedwongen terugkeer naar het land van herkomst. Nederland gebruikt een beproefde aanpak. Als je het niet onderzoekt, kan je met enig gemak zeggen dat het er niet is.

Naar analogie wil Justitie alle onderzoek tegenhouden naar kinderen die door de jeugdzorg in grote problemen zijn gebracht in plaats van geholpen.

De Inpectie Justitie en Veiligheid moet samen met de Ombudsman een soort laatste redmiddel kunnen vormen. Het is opvallend hoe volstrekt onbeschoft er met de Ombudsman wordt omgegaan door de huidige bewindslieden. Men zegt hem gewoon ronduit dat men hem maar lastig vindt.

Toen nog voor de zelfdoding van Dalmatov de ombudsman, Alex Brenninkmeijer schriftelijk het ministerie van Opstelten en Teeven (Veiligheid en Justitie) tot spoed maande om wat te doen aan de onhoudbare behandeling van vreemdelingen in vreemdelingenbewaring te gaan doen, kreeg hij geen reactie. Na telefonisch contact zei men hem toe dan maar een brief als reactie aan hem te zenden. Enige tijd later, bleek het duidelijk te laat. Wederom was er iemand in uiterste geestelijke nood gebracht. Dalmatov had een einde aan zijn leven gemaakt.

Hij had in verband met zijn net gestarte hogerberoep helemaal niet in vreemdelingenbewaring gezet mogen worden.

Wie gaat deze ambtelijke terreur stoppen? Hoeveel ministers moeten hier nog op worden heen gezonden?

Waarom zijn er nog geen ministers op het dramatisch slecht functioneren van de kinderrechters en de jeugdzorg heen gezonden?
Komt dat omdat een deel van het niet functioneren is toe te schrijven aan ketenpartners uit andere ministeries?
Zijn we ondertussen zo gewend geraakt aan het levensverwoestende functioneren van de rechter en zijn jeugdzorgdeskundigen?
Of is het echt zo simpel, dat we het vergeten te onderzoeken?

Waarom wordt geaccepteerd dat rechters met enige gewichtige trots verkondigen dat zij niet de effectiviteit van hun beschikkingen behoren te gaan volgen?
Welke functionaris kan daar nog mee wegkomen? Ik weet niet of ik het goed doe, want ik hoor niet te weten of ik het goed doe, is wat rechters zonder gene betogen. Waarom worden werknemers die strafbare nalatigheid en bedrog plegen vervolgd … maar ambtenaren nooit?

Waarom moeten ministers opstappen, maar ambtenaren nooit?

Rechters die als eindverantwoordelijken vreemdelingen in vreemdelingenbewaring plaatsen al helemaal … nooit?
Rechters die als eindverantwoordelijken kinderen aan mishandelende en frauderende personen en organisaties toevertrouwen al helemaal … nooit?
Rechters die als eindverantwoordelijken onschuldige verdachten tot levenslang veroordelen en … afschuiven op falende deskundigen … nooit?
Waarom vindt de ombudsman geen gehoor?
Waarom vindt mr Pieter van Vollenhoven geen gehoor?
Waarom vinden honderdduizenden gewone burgers geen gehoor?

Hoe lang moet dit nog zo doorgaan?

Leave a reply

You must be logged in to post a comment.

Skip to toolbar