Moszkowicz luidt kanteling in corruptie binnen Rechtspleging in? Opkomst van de tuchtrechter?

rechtbankverslaggever

Den Bosch – Een duidelijk aangeslagen Bram Moszkowicz moest een vernietigend oordeel over zijn laakbare handelen als advocaat aanhoren.

Er ligt alleen al bij de redactie van justitieslachtoffers.nl een groot aantal zaken tegen advocaten die vrijwel identiek zijn. Wat gaat de orde met deze zaken op termijn doen?

Opvallend is ook dat er een tsunami aan zaken tegen dekens in aantocht is. Er zijn zelfs een aantal zaken waarbij nu bijvoorbeeld kantonrechters volledig in hun hemd zijn komen te staan.

Bijvoorbeeld het niet tijdig verstrekken van een gespecificeerde nota zal een aantal advocaten, met terugwerkende kracht enorm kunnen gaan opbreken. Aantoonbaar helemaal niets voorbereiden en geen enkel schriftelijk verzoek van clienten opvolgen, is een veel gehoorde klacht. Op het laatst een vervanger sturen om een client bij te staan, wordt ook veel gehoord.

Daar waar advocaten structureel wanprestatie leveren, wordt het moeilijk om rechters ter verantwoording te roepen. Toch hoort de rechter op toereikende rechtsbijstand van clienten toe te zien. De wet heeft namelijk burgers verplicht om zich te laten bijstaan door een advocaat. Daarbij heeft de rechter wederom een toezichtstaak. Het zal duidelijk zijn dat de rechter deze taak probeert te verdoezelen.

Het aantal zaken dat advocaten en rechters elkaar over en weer de hand boven het hoofd houden is talrijk. Dat is ook de ervaring van critici in Duitsland en in Belgie. Alleen als advocaten of rechters het heel bont maken, zien college zich genoodzaakt om de rotte appel in de mand, te laten vallen. Moszkovicz had het heel bont gemaakt, dat was bijzonder duidelijk. Het is echter niet de verdienste van de Orde geweest dat deze zaak voor kwam. Klanten van Moskovicz die de Orde en de media zijn blijven bestoken met gelijksoortige klachten verdienen de eer.

De Orde van Advocaten heeft een groot aantal identieke klachten tegen Moszkovicz stelselmatig buiten proberen te houden. Verschillende dekens hebben diverse ontevreden clienten van Moszkovicz proberen te ontmoedigen om er een tuchtklacht van te maken. Geen wonder dat nu meer en meer clienten alsnog een klacht zijn gaan indienen. Dekens proberen de werklast aan tuchtzaken te beperken om naar mensen met klachten op de rem te blijven staan. Iets vergelijkbaars is ook te zien bij het misbruiken van vorm-vereisten in procedures door rechters en het niet opnemen van aangiften door de politie. Alle werk dat je bij de voordeur buiten weet te houden, scheelt natuurlijk.

Vanuit de hoek van de tuchtrechters worden nu ook de reguliere rechters tot de orde geroepen. Het tuchtrecht lijkt volwassen te worden en een gelijkwaardige plaats te gaan opeisen naast de reguliere arrondissements- en ressorts-rechters.

Meer en meer zal duidelijk worden dat de maatschappij voor een veel groter deel zal moeten gaan leunen op andere rechters. Weinigen realiseren zich dat gewone rechters voor maar een heel klein aandeel in het totaal van overheidsbeschikkingen (en vonnissen) verantwoordelijk zijn. Denkt u eens aan het met een beschikking vaststellen van uw belastingaangifte, uw snelheidsbekeuring, de toestemming voor uw dakkappel, enz.

Een groter belang voor de tuchtrechtspraak roept echter ook veel nieuwe problemen op. Tuchtrechtspraak probeert namelijk in veel gevallen weer opnieuw zaken achter gesloten deuren te kunnen behandelen. De afgelopen jaren is nu juist daar zo tegen gestreden. Er is gestreden voor meer openheid in de rechtspleging. Er is gestreden voor minder “vriendjes-politiek” van magistraten (staand en zittend!) onder elkaar. Er wordt gestreden voor meer onafhankelijk toezicht van burgers op rechters, advocaten en deskundigen. De strijd tegen vriendjes-politiek tussen magistratuur en advocatuur is eigenlijk nog niet eens begonnen. Deze site en de site Justizgeschaedigte.de hebben daar een soort twijfelachtige eer gekregen, het spits te mogen afbijten.

Vandaag een klein succes. Er is echter nog een lange weg te gaan tegen andere grote ego’s die zichzelf als door god gezonden en onfeilbaar zien. Er functioneren nog vele andere ego’s die de wet aan hun laars lappen en wetten voor zichzelf maken die hen beter uitkomen.

Een zeer duidelijk probleem is ook de bevestiging van de verwevenheid tussen advocatuur en magistratuur. Advocaten fungeren in een tuchtprocedure ook als formele rechter. Hun beslissing heeft de zelfde formele betekenis als die van een gewone rechtbank-rechter. Wat velen niet weten is dat er sowieso advocaten in actieve dienst gelijktijdig in een ander arrondisement optreden als rechtbanksrechter (daaronder dus ook gerechtshof-rechtbanken). In alle gerechten (hoven en lagere rechtbanken) functioneren advocaten met 2 petten op. Daarnaast blijken rechters toezichthouders op zichzelf en juridisch adviseur voor partijen die zij ook als procespartij tegenover zich kunnen krijgen. Consequent rekenen rechters procespartijen af op belangenverstrengeling en de risico’s daarvan. Maar de wet, de normen en het fatsoen gelden niet voor rechters en advocaten zelf.

Het is echt niemand meer uit te leggen:
– rechters zijn ook officieren van justitie
– officieren van justitie zijn ook rechters
– advocaten zijn ook rechters
– advocaten zijn rechters binnen de eigen beroepsgroep
– rechters zijn onderzoekscoördinatoren (min of meer ook officieren van justitie) in politionele kwesties

In het buitenland komt daar nog bij:
– advocaten zijn ook openbaar aanklagers (officieren van justitie) !

Meer en meer wordt duidelijk dat de verdeling van verantwoordelijkheden over verschillende natuurlijke personen een schijnvertoning is. Het wordt duidelijk dat het een in twee eeuwen opgebouwde verdeel- en heersstrategie is om … de koning te gerieven … en uit de wind te houden. Oorspronkelijk ging het om een “koning” … die zichzelf tot keizer dacht te kunnen kronen. Napoleon dus. Het systeem van Napoleon kwam de gevestigde orde in de volgende eeuwen wel goed uit. De gevestigde orde heeft het “terreur systeem” daarom maar in stand gehouden. Terreur is bij uitstek een overheidsmonopolie. Gelukkig valt het algemeen belang in veel gevallen samen met het gemanipuleerde, juridische belang. Het staat echter vast dat de individuele belangen van rechtzoekenden vaak verdrukt worden in het totaal van belangen. Dus recht is helaas vaak ver te zoeken. Of the record maken advocaten en hoogleraren hier al niet meer een discussiepunt van.

Dat maakt in een oogopslag ook duidelijk dat het voor gewone burgers bijna ondoenlijk is om het gehele systeem aan een gezond, kritisch toezicht te onderwerpen.

Het huidige systeem blijkt ziek tot op het bot. Het systeem werkt clientalisme en nepotisme in de hand. Het is een snoepwinkel voor personen met narcistische persoonlijkheidskenmerken.

Misschien is het argument van Teeven dat hij “de magistraten-wereld” zo goed kent, wel het belangrijkste argument dat hij niet de aangewezen persoon is om orde op zaken te gaan stellen.

Misschien een begin van meer wet … voor ons allemaal.

Wie volgt?

Leave a Reply