You are browsing the archive for 2013 May.

Advocaat Geert Jan Knoops: tot 3 procent van lang veroordeelden is onschuldig. Slapende Tweede Kamer. Emotionele Programmering.

2013/05/27 in Uncategorized

pleidooi van wetenschapsjournalist

– Hilversum – Het feit dat mr Knoops een schatting voor Brandpuntreporters durft te geven van 3 procent betekend nog al wat. Knoops is herzieningsspecialist en specialist van internationaal recht. Het betekend dat de nog niet hard te bewijzen “werkelijke getallen” nog veel hoger zullen liggen. Hoeveel mensen worden door ons bijna Middeleeuwse rechtssysteem civiel en strafrechtelijk volledig kapot gemaakt? Onschuldig kapot gemaakt! Zijn we ondertussen niet toe aan iets beters? Ook al zien we als beginpunt bijvoorbeeld het jaar 1795, het lijkt volstrekt achterhaald.

Deskundige professor Ton Derksen die zijn hele leven onderzoek deed naar de kwaliteit van waarheidsvinding in de Nederlandse rechtspleging deed al eens de schatting dat van de langgestraften (langer dan 10 jaar) er ongeveer 30 gevangen zitten terwijl ze onschuldig zijn. Dat betreft dan alleen de gestraften met een gevangenisstraf. Het civielrecht kent straffen die zelfs zwaarder zijn dan gevangenisstraf. Voor het goede begrip een beperkte opsomming van civiele straffen:
– contact verbod van vaders (ouders) met hun kinderen
– niet optreden van de rechter tegen gefingeerd rechterlijk verbod aan kinderen tot contact met verzorgers
– bedrijfssluiting
– volledig ontneming inkomen
– vermogensontneming
– beroepsverbod
– gebiedsverbod (voor asielzoekers gaat dat mogelijk zelfs een strafrechtelijke zaak worden)
Het gaat erom dat we ons niet blind moeten staren op strafrecht. Ook al krijgt strafrecht meer aandacht van de klassieke media. Dat heeft weer alles te maken met het te noemen thema: emotionele programmering. Hoeveel moeite moet de zender doen om bij zijn ontvanger de bedoelde emotie in de goede omvang op te roepen?

In geschreven vorm blijkt een bericht als dit weinig invloed te hebben. Dat terwijl het bericht eigenlijk meteen heel Nederland zou moeten alarmeren en tot onmiddelijke actie zou moeten aanzetten. Zo’n bericht als dit komt toch niet echt bij mensen binnen. Dat lijkt veroorzaakt te worden door “emotioneel programmeren”. Via geschreven berichten weet de zender nooit echt dezelfde emotie met dezelfde intensiteit op te roepen als de ontvanger nog niet identieke ervaringen heeft.

Een geschreven bericht kan wel eenvoudig bij lotgenoten dezelfde intense emotie opnieuw laten herleven.

Enkele dagen geleden werden we ongevraagd (in het bijzijn van onze kinderen) geconfronteerd met de beelden van een Nigeriaanse man die het gerechtvaardigd had gevonden om een Britse militair te onthoofden op klaar lichte dag, gewoon midden op straat.

Iedereen in de wereld kreeg bijna dezelfde visuele informatie als omstanders en voorbijgangers film-opnames van een aantal mobiele telefoons. Zijn handen, zijn mes en zijn slagersbijl drupten nog van het bloed.

Kinderen bleken er vaak nauwelijks op te reageren. Waar worden de grenzen gelegd door de media?
De media staan machteloos. Als de media niet publiceren dan doen individuen dat op grotre schaal via internet. Alle gewone burgers zijn freelance journalist en nieuws-cameraman/vrouw geworden.

Beeldcultuur betekent eigenlijk dat we met de sterkst mogelijke middelen de waarheid willen zien en willen laten zien.

Mr Knoops trad in de documentaire van Brandpunt voor het voetlicht met Martien Hunnik. Martien is jaren lang opgesloten voor de moord op Bart van der Laar. Een showbizpersoonlijkheid die manager was voor een aantal artiesten. Dat speelde begin jaren tachtig. Het leven van Martien is door Justitie (lees een rechter) volledig kapot gemaakt.

Door de tijd de kinderen een tijd niet teruggevonden te laten blijven heeft de vader van Ruben en Julian voor een zeer intense emotionele programmering van Nederland gezorgd. Als hij direct samen met de kinderen was gevonden dan was het drama slechts het zoveelste gezinsdrama van dit jaar geworden.

Er zijn gruwelijke beelden nodig en “cliff hangers” om de omstanders te doordringen van de waarheid.

Wanneer is iemand in staat om de andere gevallen van onschuldig “veroordeelde vaders” van beeldmateriaal te voorzien dat wel binnenkomt bij mensen? Wanneer is er eens een film te maken van de andere dwalingen waar mensenlevens worden verwoest?

We kunnen echt niet volstaan met de politie of andere deskundigen de schuld te geven.
Een rechter hoeft niet te veroordelen! Hij hoeft aangevoerd bewijsmateriaal niet voor zoete koek te slikken. Een officier van Justitie hoeft geen asielzoekers als crimineel te bestempelen, omdat heel Nederland dat zou zeggen. Van een rechter en van een Officier van Justitie mag je een zekere autonomie verwachten. Zijn onafhankelijkheid moet hij weten te bewaren door verantwoording af te leggen en transparant op te treden.

Vroeger dacht ik dat rechters eigenzinnige, stevige persoonlijkheden waren die alles eerst met eigen ogen wilden zien. Ik dacht dat het mensen waren die “deskundigen” ook kritische vragen stelden. Na alle civiele en strafrechtelijke dwalingen waar de redactie nu de beschikking heeft gekregen.

Het misdrijf van misdadige rechtersbeschikkingen blijkt nog steeds onbestraft te blijven. Ook al zijn het feitelijke vader-dood-strafbeschikkingen of bijvoorbeeld fiscale, economische dood-straf-beschikkingen. Achter gesloten van civiel recht blijkt nog meer mogelijk te zijn dan in het strafrecht.

Jeroen Denis blijkt 1 van de velen die in het civiele recht de dood in is gedreven. Juristen en jeugdzorgers die hun uiterste best doen om niet emotioneel geprogrammeerd te worden. Zij blijken zeer intensief elkaar zaken toe te spelen om de werkelijkheid niet onder ogen te hoeven zien. Het ene rookgordijn na het andere.

Vadervervreemding is net als verkrachting van een vrouw niet iets waarvan je kan stellen dat een vader zelf medeschuldig is. Van een verkrachte vrouw werd vroeger inderdaad ook vaak makkelijk gesteld dat die medeschuldig was. Schandalig natuurlijk.

Vadervervreemding is een eenzijdig misdrijf van een moeder tegen haar kind en de vader van het kind.
Het wordt tijd dat het als geweldsmisdrijf door de wetgever in het wetboek opgenomen gaat worden.

Vadervervreemding is niet een misdrijf waaraan een vader medeschuldig is. Daarom is het ook volstrekt ongepast om het een ruzie-scheiding of een vecht-scheiding te noemen. Het gedrag van een vervreemde vader is het gevolg van een misdrijf van een vrouw tegen een man en tegen een kind. De zogenaamde vechtscheiding is een gevolg van het gepleegde misdrijf van vervreemding. De term “vechtscheiding” wekt een indruk waar gevochten wordt daar zullen er ook wel 2 schuld hebben. Dat is bij een vervreemding van kinderen een gruwelijke misleiding. De kinderen zijn de dupe. De verdeling van het tafelzilver zal ze koud laten. Dat een ouder heel geniepig wordt afgesneden, laat hen beslist niet koud.

Een groot deel van Nederland legt de oorzaak nog steeds bij een “zogenaamde vechtscheiding” dat terwijl zonneklaar is dat het startpunt een eenzijdig misdrijf van moeder was, namelijk kind-vader-vervreemding.
De term vechtscheiding wordt steeds gebezigd door mensen die het oorspronkelijke misdrijf niet willen zien of niet kunnen zien.

Vadervervreemding is een misdrijf … zeer vaak levensbedreigend. Zeer vaak levensverwoestend. Nu mag duidelijk zijn dat het ook zeer vaak dodelijk is.

Hoeveel gezinsdrama’s, rechterlijke en ambtelijke onverschilligheid (en ondeskundigheid) moet Nederland nog ondergaan? Laten we juristen en jeugdzorgers onophoudelijk hun zakken vullen over de hoofden van onze kinderen?

Wanneer worden de echte beelden eens getoond? Wanneer worden de echte beelden eens gezien? Wanneer wordt eens onderkend hoe gruwelijk de groepsdelicten van onverschilligheid en onkunde zijn voor onze kinderen?

De constatering van mr Knoops, dat alleen de mensen met veel geld in staat worden gesteld om hun onschuld te bewijzen is ronduit schokkend. Bij een aantal slachtoffers van rechters, was dat echter ook al bekend.

Wanneer staan er eens een aantal sociaal-psychologen op die niet hun eigen onderzoeksmateriaal denken te moeten verzinnen? Heren, dames, uw onderzoeksmateriaal ligt iedere dag op straat. Varierend van een gedode Britse militair tot een de dood in gedreven ontvaderde vader.

Als wetenschappers op hun handen blijven zitten en de relevante onderzoeksvragen laten liggen is dat ook een soort fraude in de richting van onze hand die wetenschappers voedt. Of is het zo dat de politiek echt niet wil luisteren. Dan is het dus toch weer de (mede-)schuld van ons allemaal.

Emotionele programmering en gebrek aan betrokkenheid in groepsprocessen verdient eindelijk eens aandacht. Wetenschappers laten dringende onderzoeksvragen liggen. Onverschilligheid en ondeskundigheid leidt tot gruwelijke misdrijven in vereniging. Als we daar met elkaar niets aan doen maken we ons zelf mededaders.

Neem een voorbeeld aan advocaat Geert Jan Knoops en beroeps-luis-in-de pels Alex Brenninkmijer, onze ombudsman. Inderdaad zijn er velen die duidelijk waarschuwen. De tweedekamerleden houden echter vaak liever hun vingers in hun oren … en een bord voor hun hoofd.

Doe iets. Doe je werk!

Belevenissen van een Verdrietige Oma; een andere oma

2013/05/26 in Uncategorized

sitegebruikster Verdrietige Oma

De situatie wat er nu is gebeurd met de vader en zijn kinderen , doet mij erg denken aan onze eigen situatie.

Ook wij zien onze kleinkinderen niet meer. Maar voor ons is er nog hoop dat we ze ooit terug zien. We mogen aannemen dat ze nog in leven zijn. Voor ons is er nog hoop. Ze zijn verweg ergens in het buitenland. Waar weten we niet. De moeder heeft beloofd dingen over de kinderen te gaan vertellen. Die belofte is niet nagekomen. We moeten het doen met een kaartje met kerst en met onze verjaardagen. We houden ons hart vast dat zelfs dat contact de kinderen gestopt wordt.

Een verdrietige oma.

 

===================================
Redactie
Er is momenteel een groot aantal gebruikers dat een account voor de website heeft aangevraagd.
Het aanmaken van uw account kan soms even duren. De automatische registratie-functie is door grote drukte op de site helaas nu niet bruikbaar. De redactie maakt de gebruikers-accounts dus handmatig. Met het account kan dan vervolgens op een goede discrete manier van het Forum gebruik worden gemaakt. Uw gebruikersnaam is onherkenbaar-annoniem. U kan uw naam steeds opnieuw zichtbaar of onzichtbaar maken. Het forum heeft een aantal grote voordelen boven bijvoorbeeld Facebook. Voor het Forum Ruben_Julian_Jeroen moeten echter nog een aantal zaken geprogrammeerd worden. Graag uw begrip.

Voor Jeroen, Julian en Ruben (Gedicht van lezeres Petra Schenkeveld-Evers)

2013/05/25 in Uncategorized

Lezeres Petra Schenkeveld-Evers

Streep hun naam niet door
Al zijn zij tot stof vergaan
Streep hun naam niet door
Alsof ze nooit hebben bestaan
Want ik wil weer verder leven
Maar ik weet niet hoe dat moet
‘k Hoor bij hen die achterblijven
Overleven dat vergt veel moed
Streep daarom hun naam niet door
Noem hen en laat me weten
Dat ook jij niet zult vergeten
Zo alleen kan ik verder gaan.
 
Voor altijd samen rust in vrede Jeroen, Julian en Ruben.

Namen worden alleen vermeld na persoonlijke aanwijzing van auteur – default is anoniem. Ook laten verschijnen op Facebook. Contact met de auteurs is via de redactie mogelijk. Via justitieslachtoffers@gmail.com

Dit zal mogelijk ook als Topic op Forum verschijnen.
Er is grote behoefte aan gedachtenuitwisseling over de zaak.

De gedachte nu is een vrij discussieforum op deze site met duidelijke forum-regels en moderatie. Iedereen die al verzoeken over de mail heeft gedaan, zal daarop ook zeker antwoord krijgen. Dit “project” is natuurlijk nooit zo groot bedoeld geweest. De site heeft natuurlijk een veel bredere missie. De zaak van Jeroen is voor ons echter meteen zo groot geworden dat de redactie alle andere werkzaamheden in feite heeft laten vallen. Jeroen heeft een medium gezocht bij leven en dat niet gevonden. Misschien dat wij dat nu voor een klein deel mogen blijven. Opdat Jeroen nooit vergeten zal worden. Niet als een held … maar als een vader. Voor Ruben en Julian was hun vader zeker wel een held. Een held waar ze niet van wilden worden gescheiden. Twee helden en een vader die elkaar ook in de dood vasthouden. Twee helden en een vader die wij bij leven nu vasthouden.

Voor Ruben en Julian was hun pappa een held.
Mogen alle pappa’s gewoon weer helden worden?
Mag Jeroen ooit weer gewoon een held worden?

Wie stopt het afnemen van onze helden?
Wie stopt het afnemen van onze pappa’s?

Pappa’s zullen de eersten zijn die weten dat ze geen helden zijn, maar
Gewoon pappa’s

Radeloze vader

Quis custodiet ipsos custodes?

2013/05/24 in Uncategorized

Radeloze Vader

Een lezeres stuurde de redactie deze spreuk. Graag deel ik die met iedereen. De gedichten stromen nu ook binnen. Kom ik ook op terug. Laat ook even weten of je naam bij het gedicht mag verschijnen of liever niet.

Quis custodiet ipsos custodes?

is a Latin phrase traditionally attributed to the Roman poet Juvenal from his Satires, which is literally translated as “Who will guard the guards themselves?” (Wikipedia)

Velen onder ons zijn op de een of de andere manier bewaker.

Rechters zijn ook bewakers.

Goede professionele rechters vragen zelf om hun bewakers.
Dat is het enige dat hen onafhankelijk kan maken.

Een onafhankelijke rechter is iets heel anders dan een rechter die zich niet te verantwoorden heeft.
Verantwoorden is vaak moeilijk en vermoeiend. Toch is dat het enige dat rechters rust kan geven.

Wij zijn allemaal regelmatig rechter. Weten we dan niet hoe moeilijk het is om rechtvaardige rechter te zijn? Als rechter heb ik vaak gefaald. Daar waar ik het kon recht zetten

… gaf mij dat rust.

Radeloze Vader

Julian en Ruben van der Schuit, Jeroen Denis. Mooiste afscheid … geen afscheid.

2013/05/24 in Uncategorized

Radeloze Vader

– Gelderland – 24 mei 2013 – Schaam me dat nog geen 500 mensen vriend van de pagina op Facebook zijn geworden. De wijsheid en warmte van de mensen hier maakt wel iets goed. Ben een gedicht met de woorden van mijn kinderen aan het maken, zal dat met jullie delen. Ik heb het natuurlijk over de pagina op Facebook voor Ruben en Julian die aandacht besteed aan hun liefdevolle, warme, veilige wereld bij de familie Denis. De familie die wel met respect spreekt over moeder Iris van der Schuit en haar familie. Of de familie van der Schuit met respect sprak over vader Jeroen Denis zal uit lopend (strafrechtelijk) onderzoek verder moeten gaan blijken. Heel Nederland ziet nu toe dat het OM het strafrechtelijke onderzoek volledig zal doen. Het voorliggende delict is mede: laster en smaad met dood tot gevolg (ten gevolge). Dat is een ook levensdelict. Nu al staan juristen met een zogenaamde artikel 12 procedure klaar om het OM scherp te houden.

Waarom laster en smaad “normaal” door het OM niet vervolgd wordt, is een zeer interessant onderwerp van studie. Laster en smaad is momenteel in de gehele samenleving op grote schaal aanwezig. Het lijkt ook iets van alle tijden. In de rechtspleging heeft men er grote moeite mee. Op deze site worden diverse zaken verzameld en voor studie ter beschikking gesteld aan de gehele internationale academische wereld. Daarnaast wordt informatie ter beschikking gesteld aan iedereen met belangstelling.

Nu zoek ik een geschikte manier om alle gedichten (voor Ruben, Julian en Jeroen) van anderen te bundelen en op het internet toegankelijk te houden.

Roep iedereen op om vooral iets met de wijsheid van onze kinderen te doen. Zij laten niet voor zich bepalen, wat voor grote mensen is, en waar zij niet mee belast zouden moeten worden.

Kinderen vragen wat ze willen weten. Wat ze niet kunnen plaatsen … gaat vaak volledig langs ze heen. Net grote mensen dus. 😉

Kan niet goed met Facebook uit de voeten. Na een browsercrash gisteravond tijdens afstemming met de pagina-beheerster raakte ik het nodige aan “schrijfsels” kwijt. Mede daarom mijn matige enthousiasme voor Facebook.

Iedereen bedankt voor het zoeken van de verbindingen. Dit maakt Nederland weer een beetje mooier.

Ruben, Julian, Jeroen, … ik neem geen afscheid. Ik wil iedere dag bij jullie blijven. Iedere dag wil ik met jullie spreken. Ik kan het mijn 2 jongens niet meer vragen, maar ik denk dat zij ook aan jullie zullen denken.

Steunbetuigers, lieve mensen ik zie jullie gedichten graag op de e-mail tegemoet.
Net als jullie steunbetuigingen gewoon naar justitieslachtoffers@gmail.com

Radeloze Vader

Uitvaart van Jeroen Denis in besloten kring. Uitvaart voor Ruben en Julian ook besloten.

2013/05/22 in Uncategorized

een verslaggever

– Wijk bij Duurstede – De familie van Jeroen heeft vandaag gevraagd om de komende dagen even helemaal met rust gelaten te worden. De burgemeester van Wijk bij Duurstede benadrukte dat er door de familie is gekozen voor een uitvaart van Jeroen in een kleine besloten kring. Mogelijk komt de familie over enige tijd met nieuwe mededelingen. Veel mensen in de redactie en in de doelgroepen voor deze site identificeren zich enorm met Jeroen en zijn familie. Naast het delict dat Jeroen heeft begaan zijn zeer veel andere zware delicten begaan. De aandacht voor die delicten willen wij niet laten verslappen.

De uitvaart van Ruben en Julian zal ook in besloten kring zijn. Alle familie, ook de familie van Jeroen, is uitgenodigd om bij de uitvaart aanwezig te zijn.

Een oproep aan iedereen om de gevraagde rust en beslotenheid te respecteren.

Ruben, Julian, Jeroen …
Het mag niet voor niets zijn!

Aan ons nu om nog een beetje duidelijk te maken wat er is gebeurd. Maar het lukt ons al zolang niet. Ook nu zal niet iedereen luisteren naar wat pappa Jeroen heeft willen duidelijk maken. Mensen willen niet horen dat hij juist heel goed naar jullie heeft geluisterd.

Ruben, Julian, Jeroen …
Het mag niet voor niets zijn!
Rust in vrede

Burgemeester bezoekt ouders Jeroen Denis (zie bronvermelding)

2013/05/22 in Uncategorized

overgenomen bericht van RTV Utrecht
Door de nieuwsredactie · geplaatst: woensdag 22 mei 2013, 12:21 uur (update: 16:22 uur)

PROVINCIE UTRECHT – Burgemeester Tjapko Poppens van Wijk bij Duurstede heeft woensdagmorgen een bezoek gebracht aan de ouders van de omgekomen Jeroen Denis, de vader van de broertjes Ruben en Julian uit Zeist. Burgemeester Koos Janssen van Zeist belde met de ouders.

“De ouders van de vader hebben drie dierbaren verloren. Hun zoon, die zelfmoord pleegde, en hun twee kleinzoontjes Ruben en Julian, met wie ze zeer close waren en een sterke band hadden. Hun verdriet is heel heftig en heel dubbel”, zei Poppens na het bezoek. Hij vertelde dinsdag al in U Vandaag over de situatie in Wijk.

Poppens: “Bij de ouders overheerst onbegrip en ongeloof. Hun betrokkenheid bij hun kleinkinderen is enorm. Wat hun verdriet nog complexer maakt, is dat ze natuurlijk treuren om de zelfgekozen dood van hun zoon en tegelijkertijd part noch deel hebben gehad aan wat hij zeer waarschijnlijk heeft gedaan.”

VRIENDEN
De 38-jarige vader woonde in Vleuten, maar groeide op in Wijk bij Duurstede. Daar wonen nog veel familieleden en jeugdvrienden van hem. “Hij kende Cothen, waar hij de jongens in een afwateringsbuis verstopte, ook goed”, aldus Poppens. Volgens de burgemeester heeft de Wijkse gemeenschap veel begrip voor het verdriet van de familie van de vader.

De ouders en een broer en zus nemen binnenkort afscheid van hun zoon en broer. Dat doen zij in zo besloten mogelijke kring, laat de burgemeester weten. Ook de uitvaart van de broertjes heeft binnenkort in besloten kring plaats. Zeist en Wijk bij Duurstede zorgen voor rouwbegeleiding, als daar behoefte aan is.

Denis werd dinsdag 7 mei dood gevonden in het Doornse Gat. Hij had zelfmoord gepleegd. Vervolgens is bijna twee weken massaal gezocht naar zijn twee zoontjes. Die bleken te zijn omgebracht, hoogstwaarschijnlijk door hun vader, en werden gevonden in een sloot in Cothen.

Ouders van Jeroen Denis geweerd van uitvaart voor hun kleinkinderen Ruben en Julian.

2013/05/22 in Uncategorized

een verslaggever

– Wijk bij Duurstede – Uit eerste hand hebben we vernomen dat de ouders van Jeroen Denis zich niet in staat gesteld voelen om naar de uitvaart van hun eigen kleinkinderen te gaan. De broer van Jeroen liet weten dat hij en familie wel voor de uitvaart van Ruben en Julian zijn uitgenodigd. Na aanvankelijke correctie van de kop boven dit artikel, is na overleg met diverse andere betrokkenen toch de oorspronkelijke titel weer boven dit artikel geplaatst (op 19 mei 2014).

De ouders van Jeroen zijn volledig gebroken en gaven dinsdag jongstleden aan naar verwachting niet in staat te zijn naar de uitvaart te kunnen gaan.

Gruwelijk dat welk medium dan ook berichtgeving als deze moet doen. Helaas moeten we niet vergeten dat er de ernstigst mogelijke strafbare feiten aan de orde zijn. De Nederlandse samenleving als geheel, voelt zich geschokt. Er moet vooral aandacht komen voor de strafbare feiten van anderen dan de vader die hem tot zijn radeloze waanhoopsdaad hebben gedreven. In dit geval moet wellicht niet eens in de eerste plaats naar een falen van BJZ en Raad voor de Kinderbescherming worden gekeken.

Er lijkt steeds duidelijker te worden dat het pas misging toen instanties zich door moeder lieten verleiden om in te gaan grijpen. Uit niets is gebleken dat ingrijpen door instanties werkelijk gerechtvaardigd was. Er was zoals vaak in dit soort zaken maar 1 bron die onophoudelijk haar gelijk wilde halen. Die ene bron staat nu … ook … met lege handen. Een vader met een statement voor alle omstanders die zich mede-dader maken en zich laten verleiden tot criminalisering van ouders. De kille statistieken leren dat gecriminaliseerde ouders uiteindelijk de “voorspellers” uit radeloosheid hun gelijk maar gaan gunnen. Een wrede vorm van self-fulfilling prophecies (zichzelf waarmakende voorspellingen).

Mede-daders aan deze vorm van kindermishandeling en kindermoord zouden eindelijk ook vervolgd moeten gaan worden. Dan alleen heeft het statement van Jeroen enige zin gehad. Het misdrijf van de mede-daders is zo mogelijk zwaarder nog dan van de radeloze vader. In ieder geval is het offer te groot.

Dit kan stoppen. Dit moet stoppen. Mensen, spreek kind-ouder-vervreemders meteen aan. Laat het niet uit de hand lopen. Dit heeft niets, maar dan ook niets, met een vechtscheiding te maken.

Vader Iris van der Schuit probeerde Jeroen Denis kapot te maken. Verdeel en heers binnen Justitie.

2013/05/22 in Uncategorized

een verslaggever

– Wijk bij Duurstede – Diverse bronnen geven heel expliciet aan wat de vader van Iris van der Schuit gedaan heeft om het leven van zijn ex-schoonzoon, notabene de vader van zijn kleinkinderen onmogelijk te maken. De gevolgen voor de kinderen Ruben en Julian en hun vader zijn zoals bekend verschrikkelijk. De heer van der Schuit is uitgenodigd voor weerwoord. Helaas hebben we nog niets van Iris of haar familie vernomen. We hopen alsnog van hen te vernemen.

De familie Van der Schuit lijkt ook nog niets te hebben ondernomen richting de familie Denis om enig begrip te tonen voor het onmetelijke verdriet dat de ouders van Jeroen om Jeroen en de kleinkinderen hebben. Ook in de richting van de vriendin van Jeroen is niet een zichtbare blijk van medeleven of enig begrip gekomen.

Dit alles doet de moeder en haar familie steeds verder in een ander daglicht komen.

Uitgerekend BJZ heeft niet snel willen ingrijpen om Jeroen zijn vaderschap feitelijk te ontnemen. Om nog onverklaarbare reden heeft de Raad voor de Kinderbescherming wel een grote stap aan de rechter geadviseerd.

Er lijkt een verschil van mening tussen BJZ en de Raad voor de Kinderbescherming te zijn gegroeid. Dat de Raad voor de Kinderbescherming nu schuld bij BJZ probeerd neer te leggen is abject. Normaal gesproken zitten BJZ en Raad op 1 lijn. Zij houden elkaar voortdurend uit de wind. Er lijkt een rolverdeling van geacteerde saamhorigheid en van geacteerde verschillen van inzicht te bestaan. Verdeel en heers lijkt het motto. BJZ is ooit opgericht vanuit de Raad, omdat de Raad te partijdig zou zijn. De partijdigheid lijkt nu alleen maar versterkt te zijn door het mogen gijzelen van een stroman-organisatie. De Raad blijkt precies te kunnen bepalen wat BJZ doet en niet doet. Achter de schermen blijkt de Raad de dienst uit te maken over wat er aan de rechter wordt voorgelegd.

Nu lijkt de vader van Iris zich zelfs directere toegang tot de Raad voor de Kinderbescherming te hebben verschaft. Dat vader werkzaam zou zijn voor het ministerie van Justitie of anderszins relaties met Justitie onderhoudt verdient op zijn minst nader onderzoek.

Een verwijt dat BJZ eerder zorg bij de vader voor zijn kinderen had moeten weghalen is zeer stuitend.
Deskundigen zijn er van overtuigd dat juist de eerste lijn van terughoudendheid had moeten worden doorgezet.

Zonder de onprofessionele uitspraak van de kinderrechter op direct advies van de Raad voor de Kinderbescherming zouden Ruben en Julian, maar ook hun vader, nog hebben geleefd. Werkelijk honderden gezinnen hebben met hetzelfe horror optreden van Raad en kinderrechter te maken gehad. Wat voor miljoenen mensen in Nederland onvoorstelbaar is, gebeurt echt.

Of BJZ inderdaad anders aan de Raad heeft geadviseerd, zal uit onderzoek nog moeten blijken. De beschuldiging dat BJZ dubbelspel speelt, moet als “horror beeld” beslist van tafel kunnen. Noodzaak voor onderzoek dus.

In andere gevallen heeft het er alle schijn van dat de Raad en BJZ alleen naar buiten toe een indruk proberen te wekken dat ze het niet met elkaar eens zijn. Dat zou de indruk moeten wekken dat het beslist 2 verschillende, onafhankelijke organisaties zijn.

Organisatie-onderzoekers hebben echter al diverse keren vastgesteld, dat achter de schermen AMK, BJZ en Raad voor de Kinderbescherming als 1 organisatie opereren. Het kind-dossier wordt volledig gedeeld. Het personeel wordt gedeeld. De directe toegang tot de rechter wordt gedeeld. Het AMK wordt exclusief bemand door BJZ. Naar ouders toe is dat alles een opzettelijke en kwalijke misleiding.

De wet voor de rechterlijke organisatie sluit de directe toegang van de jeugdzorg (in hoedanigheid van procespartij!) tot de rechter feitelijk uit. Maar het valt blijkbaar niemand op dat deze uitzondering heel vreemd is en juridisch eigenlijk niet kan. Gelijke toegang tot de rechter is een hoeksteen binnen onze rechtspleging. Tenminste dat kon de redactie optekenen uit de mond van een voormalig rechtbankpresident. Uit onze colleges weten we ons dat ook nog te herinneren.

Vooral de rol van de Raad voor de Kinderbescherming lijkt in de zaak van de broertjes heel dubieus.
Door meteen naar “anderen” te wijzen is zeer verdacht.

Met de tragische afloop probeerd de Raad achteraf zijn eigen gelijk te creeren. Zij bouwt een cirkel-redenatie dat alle schuld bij Jeroen ligt, dat hij zelf schuld zou zijn aan het kwijt raken van zijn kinderen en aan zijn behoefte om een einde te maken aan zijn leven. Werkelijk te bizar voor woorden.

Uiteindelijk worden oorzaak en gevolg op een onvergeeflijke manier door de werkelijke daders achter de dood van Jeroen, volledig omgekeerd.

Dat daders feiten omdraaien, gebeurt helaas wel vaker. Helaas gebeurt het ook vaker dat we daar als samenleving te laat achter komen. Er kan zeker door gemeente, provincie en departement van Justitie niet worden volstaan met slechts een intern onderzoek. Dat doet de oude handelwijze van de vertrouwde doofpot vermoeden. Hoe het in de zaak rond Savanna liep weten we allemaal nog. Ook toen moest voor de buehne een gezinsvoogd maar worden geofferd en bleven de werkelijke schuldigen vrijuit gaan. Ook toen had een vader het nakijken en vond zijn kind de dood. Ook toen is de verantwoordelijke kinderrechter steeds weggedoken. Niet zo snugger van ons dat we dat hebben laten gebeuren. Hand in eigen boezem als slapende burgers is dus ook gepast.

Initiatiefnemers zoektocht bieden familie Jeroen Denis deelneming en excuus aan. Niet alleen oog voor Iris van der Schuit..

2013/05/22 in Uncategorized

From: Marc Satijn
Sent: Tuesday, May 21, 2013 1:45 PM
To: justitieslachtoffers@gmail.com
Subject: Reactie n.a.v. berichtgeving familie Denis.

Geachte redactie/webmaster van Slachtofferjustitie.nl

Naar aanleiding van jullie (logische) berichtgeving vanuit de kant van de familie Denis zouden wij jullie willen verzoeken het onderstaande bericht aan hen over te brengen.

Allereerst wil ik, mede namens Wanda van de Bovenkamp, mijn oprechte deelneming uitspreken naar de familie van Jeroen Denis, vrienden en goede kennissen. De afgelopen 2 weken hebben wij de zoekacties georganiseerd naar de twee broertjes, ofwel de kinderen van Jeroen en Iris. Halverwege deze weken hebben wij een tweetal vrienden van Jeroen mogen ontmoeten op het Doornse Gat, die daar op de vindplaats van Jeroen een moment voor zichzelf wilden hebben.

Wij willen, ook naar de familie van Jeroen, benadrukken dat wij tijdens onze acties géén partij hebben getrokken. Mede in samenwerking met paragnost Peter van der Hurk hebben wij ook andere kanten van het verhaal besproken dan nu in de media iedere keer verschijnt. Wij zijn ons er zeer van bewust dat dit verhaal ook een andere kant heeft. De zin, zoals omschreven in jullie stuk “Dat terwijl heel Nederland bereid is om de moeder van de broertjes, Julian en Ruben, te ondersteunen. Het ene ondersteuningsinitiatief na het andere” hoop ik daarmee te ontkrachtigen. Dit omdat wij deze zoekacties hebben gestart met als doel Ruben en Julian zo snel mogelijk terug te krijgen.

En ja, wij hebben contact gehad met de familie van Iris. Dit per mail en Whatsapp, om zo persoonlijk contact te vermijden. Mocht de familie van Jeroen daar behoefte aan hebben, dan willen wij uiteraard ook hun vragen (als die er zijn) beantwoorden.

Ik hoop dat het mogelijk is ons medeleven over te brengen naar de familie, vrienden en kennissen van Jeroen.

Mede namens Wanda van de Bovenkamp,

Marc Satijn

 

===================================================================================

Reactie van een redactie-lid:

Beste Marc,

Zeer net bericht zond je ons. Open eerlijk en kwetsbaar! Moedig dat je onder peroonlijke naam schrijft. Zouden jullie aan de “andere kant” hebben geopereerd dan zouden jullie een enorme internet terreur over je heen hebben gekregen. Als 1 van de (vrijwillige) redactieleden pik ik jouw mail nu op. Ik spreek in een aantal gevallen ook op persoonlijke titel, maar wel in de geest van de totale redactie. Ik zend het door aan de familie van Jeroen. Laten we “de meest vergeten persoon” toch niet vergeten (geen familie): de huidige vriendin van Jeroen. Werkelijk niemand denkt aan haar. Zij is zelfs juist verdacht gemaakt, dat zij Jeroen wel zal hebben laten zitten. Gruwelijk natuurlijk.

Fijn dat jullie je zo betrokken hebt getoond. Kerels en meiden zoals jullie zijn er meer nodig. Hopelijk dat jullie je ook in wilt spannen voor het gezamelijk vragen van de vervolging van een aantal mensen die zich schuldig hebben gemaakt aan laster en smaad. Vervolgingsonderzoek naar diverse gevallen van valsheid in geschrifte, doen dwalen en bedrog is meer dan op z’n plaats. Doen van valse aangifte is niet een kwajongensdelict. Heel erg jammer dat een bepaald soort “nieuws jagers” jullie acties zo enorm stemmingmakend aan de moeder, Iris van der Schuit, hebben gelinkt.

Als redactie willen we ook een stuk analyse met jullie delen. We vinden evaluatie van het handelen van alle partijen belangrijk. Niet in de laatste plaats ons eigen handelen. Deze mail is ook een “praatstuk” voor verdere discussie binnen de redactie en binnen de vakgroepen en lotgenoten groepen die achter deze site “schuil” gaan.

Binnen de sfeer van relaties en ex-relaties moeten mensen … dus ook kinderen … ook beschermd worden tegen: seksueel misbruik, geweld, diefstal, valsheid in geschrifte, laster en smaad. Dat zou een heleboel zaken schelen die nu het justitie- en hulpverleningsapparaat belasten. Dat zou heel veel zaken in de misdaadstatistieken schelen. Laten we ook niet vergeten hoe vaak dames dader van geweld in gezinssfeer zijn. Ook tegen kinderen. Ook tegen partners. Criminaliseren heeft geen zin … liever zinvolle hulp … om geweld en misdrijven te voorkomen.

Nadat ik (spreek als redactielid even voor mezelf!) vernam hoe het verhaal werkelijk in elkaar zat, toen ben ik gaan hopen dat de kinderen niet meer gevonden zouden worden. Niet voordat heel Nederland had kunnen begrijpen wat er werkelijk was gebeurd. Het is een wetenschap dat het “eindeloos” lang duurt om mensen van dit soort waarheden te doordringen. Het terugvinden had dus “eindeloos” lang moeten duren. Daar was is persoonlijk heel dubbel in. Ik weet een klein beetje meer van de psychologie achter familiedrama’s. Ik weet notabene dat vrouwen een groter aandeel hebben binnen de dadergroep voor familiedrama’s dan mannen. Het maatschappelijke beeld klopt dus niet met de wetenschappelijke werkelijkheid. Er moet dus een heleboel nuance worden onderscheiden. Toch zijn dingen vaak heel plat en eenvoudig. De personen die het belang voor het kind te pas en te pas in hun mond nemen blijken vaak verdacht. Zeer vaak zijn het de personen die geen echte argumenten in kunnen brengen.

Een partner belasteren met onwaarheden mag nooit. Dat doe je je kinderen niet aan. Iris heeft haar kinderen daar dus ook een hele lange tijd mee belast. Als we als maatschappij ons niet hadden laten manipuleren hadden Julian en Ruben absoluut zeker nog geleefd. Omdat de vader in zijn bestaan diverse tegenslagen kreeg, had hij het extra nodig om te leunen op de liefdevolle zorg die hij aan zijn kinderen kon geven. Dat geeft iedere ouder in moeilijke tijden troost en zingeving in zijn leven. Stel je voor dat een ouder dat wordt ontnomen op basis van leugen van maar 1 onbewezen bron, uit de mond van alleen de moeder, onder druk gezet door metname haar vader. Wij kennen op dit punt de zaak ook niet volledig, maar onze database van vergelijkbare zaken onthuld meestal een duidelijk alibi. De statistiek zegt bijvoorbeeld dat moeders met een nieuwe relatie met een verhuiswens bereid zijn om werkelijk alles in het werk te stellen om dat mogelijk te maken. De wens om te verhuizen blijkt vaak een alibi voor een reeks van diskwalificatie en laster.

Ik zie dat jullie worstelden met een zelfde vraag als die wij stellen. Kan je mensen zo uitgesproken gaan helpen als je ze niet persoonlijk in de ogen hebt kunnen kijken en als je niet een aantal checks hebt kunnen doen?

Daar hebben wij ook geen antwoord op. Advocaten zitten steeds met een vergelijkbaar probleem. Zoals we op zoveel geen antwoord hebben. Nogmaals bedankt voor jullie zeer volwassen benadering van het drama. Jullie zijn een soort van leiders waar ik trots op ben. Maar als leider weet je dat je ook regelmatig voor een karretje gespannen blijkt te zijn.

Door de berichtgeving heeft Iris onterecht in een rol van slachtoffer kunnen gaan zitten, terwijl zij (met medestanders) aantoonbaar dader was in de zin dat zij Jeroen de dood in heeft gedreven. Relatie zwaar onder druk. Relatie stuk. Nieuwe relatie ondergaat ook een enorme druk. Politie wil gesprek met jou voor mishandeling van je kinderen (omdat je ex dat zegt). Rechter beperkt jouw zorgtaak (omgangsregeling of bezoekregeling is absoluut verkeerde term in deze!), dat alleen omdat jou ex je belastert met onbewezen verdachtmakingen. Hulpverlening is enorm onder druk gezet om toch in te gaan grijpen terwijl veel hulpverleners wisten dat moeder kwade opzet had. Ze wilden dat lange tijd niet doen. Nu blijkt dat ze zich toch hebben laten verleiden om de vader te gaan “beperken”. De rechter is daar zonder waarheidsvinding en zonder gedegen onderzoek in meegegaan. Stel je ook eens voor hoe enorm de druk op een nieuwe relatie wordt als je als liefhebbende vader deze langzame foltering van “onvermijdelijk” afnemen van je kinderen moet ondergaan. Deze nieuwe partners zien wel de vrijwel gehele “objectieve” waarheid van de ontvadering (ontoudering) van een onschuldige ouder aan zich voltrekken. De nieuwe partner van Jeroen is ook helemaal uit het veld geslagen en kan letterlijk niets uitbrengen. Dat betekend dat de eerlijke (objectieve) verdediging met feiten vanuit de familie van Jeroen helemaal stil is komen te liggen. De maatschappelijke reactie is zoals altijd: iemand die zich niet verdedigd, is dus schuldig! Dat is voor mij persoonlijk reden geweest om van een zeer grote afstand toch een aantal nachten door te werken om de waarheid voor het voetlicht te brengen. Hoe gruwelijk die waarheid ook blijkt te zijn.

Komt nog “even” bij dat de onderneming van Jeroen in zwaarder weer leek te zijn terechtgekomen. Kan je je de stapeling van radeloosheid en boosheid “op de wereld” bij Jeroen voorstellen? Jeroen had juist een contra-alibi om zijn kinderen te doden. In zijn leven had hij het zorg kunnen geven aan zijn kinderen juist heel hard nodig. Daarom “vechten” juist 50% co-ouder-vaders zo hard tegen het afnemen van hun kinderen. Naarmate dat afnemen meer is gebaseerd op leugen en bedrog worden ze radelozer en vechten ze harder. Kan je dergelijke vaders die “mede door kinderen gevraagde” strijd voeren om de kinderen niet van hun vader te laten afsnijden zo wegzetten als gewetenloze of gestoorde potentiele moordenaars?

Ik hoop dat jullie jullie medewerking ook willen verlenen aan de ophanden zijnde actie om deze vorm van kindermishandeling te laten stoppen? Soms zijn we ons niet eens bewust van onze eigen misdaden. Soms weten we niet dat we mede-dader blijken te zijn.

Mede-dader in vooringenomenheid, afwachtendheid en passiviteit. Dat herkennen jullie vast. Mensen zijn heel moeilijk in actie te krijgen. Als er een zekere groep voortrekkers het voorbeeld geeft, dan volgen de horden. Jeroen heeft moeten ervaren dat hij moest leven in een omgekeerde wereld. De leugenaar en de manipulator wordt door de rechter geholpen en de goedwillende vader en burger krijgt op z’n donder. In die wereld lijkt hij niet meer te hebben willen leven. Vanaf dat punt distantieert de redactie zich van wat Jeroen gedaan heeft. Maar delicten moeten steeds los van elkaar vervolgd worden. Het delict dat Jeroen gepleegd heeft, mag niet betekenen dat er geen onderzoek meer komt naar de hieraan ten grondslag liggende delicten.

Het is dus natuurlijk pervers om nu BJZ te gaan verwijten dat zij eerder hadden kunnen en moeten ingrijpen. Door ingrijpen van buitenaf is de natuurlijke balans tussen de van nature soms tegenstrijdige rol van de beide ouders verstoord. Ook binnen relaties voor de eeuwigheid zijn er meningsverschillen over de opvoeding. Met gezond conflict waar de buitenwereld zich alleen op grote afstand mee bemoeit lopen die conflicten niet uit de hand. Veel ouders hebben er vrede mee het er alleen over eens te zijn dat ze van mening verschillen en dat ze dingen anders oplossen. Dat is ook de kracht van een “compleet” team van ouders. Misschien onverwacht, maar in dit geval moet onze site duidelijk voor een deel stelling nemen in het voordeel van BJZ. Als er iets postiefs over BJZ te melden is dan behoren we dat ook te doen.

Als leugenaars en manipulatoren merken dat dingen lukken dan herhalen ze hun gedrag en gaan steeds een stapje verder.

Op dit moment zijn er veel organisaties en personen die er alle belang bij hebben dat er geen strafrechtelijk onderzoek komt naar het aanzetten tot zelfmoord en tweevoudige moord. Helaas zit BJZ dan toch weer wel in dat rijtje van belanghebbenden. Dit is lastig onderzoek waarvan men zal proberen te stellen dat het geen maatschappelijk doel dient. Je moet eens met kinderen praten die hun verhaal kwijt willen dat ze het zo moeilijk vinden dat zij “voelen” en zien dat een ouder probeert er voor te zorgen dat ze minder naar de andere ouder mogen.

Mensen die naar die kinderverhalen luisteren, zullen meteen weten, hoeveel we gewoon van kinderen kunnen leren. Ouders horen andere ouders niet in diskrediet te brengen.

Extra pijnlijk voor de ouders en familie van Jeroen is, dat mensen rondom de familie nu rapporteren dat de familie het zolang voor Iris zijn blijven opnemen. De familie zag geen belang in het in diskrediet brengen van de moeder van hun kleinkinderen, moeder van hun neefjes, moeder van hun speelkameraadjes, enz. Als je het spreekwoord “keer de andere wang toe” toepast in je leven, wordt je daar in het aardse leven echt niet altijd voor beloond, zo blijkt.

Bij bepaalde criminele gedragingen wordt het een maatschappelijk belang om namen van daders en slachtoffers publiek te maken. Om die reden kunnen wij ook niet anders dan net als de andere media de naam van moeder noemen. Moeder heeft bovendien de media zelf opgezocht en selectief het belangrijkste deel van de waarheid tot de dood van de 3 gezinsleden verzwegen.

Statistisch gezien blijkt in de huidige Nederlandse rechtspleging over de volle breedte leugen meer te lonen dan waarheid. In de rechtspleging rond kinderen in het wel heel extreem. Als wetenschappelijke bron site (we proberen bronnen te verzamelen) en toegankelijk te maken voor andere wetenschappers en voor alle belangstellenden die zich op wetenschap verder willen baseren, in plaats van op “onderbuik journalistiek voor de massa”. Het soort van journalistiek dat “de niet bestaande grote meerderheid” naspreekt in plaats van informeert.

Alweer eerlijkheid van onze kant. Juist de Telegraaf lijkt in de berichten die wij volgden er positief uit te springen. Wel 2 kanten van het verhaal … en (voorzichtig) … wel enige fact finding.

Vandaag (ondertussen gisteren) is weer kort contact met de directe familie van Jeroen Denis geweest. Op 22 mei zal daar een evenwichtig artikel over moeten verschijnen op de site. De gruwelijke rol van de vader van Iris van der Schuit blijkt nu met een journalistieke zorgvuldigheid wereldkundig gemaakt te kunnen worden. Daarna aan ons de klus om ook voor verdere wetenschappelijke follow up voor deze feiten te gaan zorgen. Er is alle reden voor studenten en hun begeleidende wetenschappers om hier hun tanden in te gaan zetten. Vervolgens mogen we ook journalistiek bewaken dat dat ook werkelijk gebeurd.

Ook wij zijn steeds met Ruben en Julian bezig. Alleen wij zoeken door terwijl ze nu “gevonden” zijn. Wij willen ze helemaal “terugvinden” … en nooit meer kwijt raken. Wij willen veiligheid bieden voor alle kinderen die vermist raken. Kinderen die geofferd worden aan “verstopte belangen van volwassenen”. Wij willen dat echte schuldigen ook echt snel ontmaskerd worden om deze tragedies te voorkomen. Het zou heel makkelijk zijn om alle schuld nu bij Jeroen Denis neer te leggen. Wij zoeken door naar de daders achter de daad van Jeroen.

Na interne afstemming over deze mail en jullie bericht, kan het goed zijn dat andere redactieleden graag nog iets willen toevoegen aan dit “hardop nadenken en evalueren”. Dan kan het dus zijn dat we er nog op terug komen.

Bedankt voor jullie inzet. Nederland heeft zich even ontworsteld aan passiviteit en negativiteit. We hoopten op een ander resultaat. We blijven op jullie rekenen !!! De familie krijgt vanzelfsprekend jouw/ jullie bericht.

Steeds meer mensen blijken zich nu heel erg bedrogen te voelen.
Dat gevoel dat delen we.

redactie slachtoffersjustitie.nl
deels op persoonlijke titel van een redacteur

Skip to toolbar