Jeroen Denis wilde statement maken over het enorme onrecht tegen kinderen en vaders. TV met Opsporing Verzocht: Julian en Ruben van der Schuit.

2013/05/15 in Achter gesloten Deuren, Autoriteit Toezicht Jeugdzorg, Autoriteit Toezicht Rechtspleging, Kind-Ouder-dossiers

een verslaggever

Ondertussen heeft het gevraagde contact met de familie van Jeroen Denis plaats gevonden. Dank aan allen die van zich hebben laten horen. De familie is beslist nog niet overtuigd van zelfdoding. Wel geeft de familie aan dat Jeroen een duidelijke boodschap wilde overbrengen.

Jeroen was verbijsterd over het gemak waarmee op basis van leugen en bedrog een rechter kinderen op afstand van een vader zet. Geen bewijzen, niets. Je hoeft niet eens van geweld of seksuele mistanden te worden beschuldigd. Het is civiel recht … maar de straffen die aan ouders worden uitgedeeld zijn vele malen erger dan in het strafrecht. Straffen die indruisen tegen diverse wetten, de grondwet en internationale verdragen. Kinder- en familierechters die volledig straffeloos uit de bocht mogen blijven vliegen. Niemand die ze tot de orde wil roepen. Niemand die zegt dat hij rechters tot de orde kan roepen. Rechter lijkt het alibi voor straffeloosheid voor de ergst voorstelbare misdaden.

Kunt u als lezer zich voorstellen dat uw kinderen wordt verboden om contact met u als ouder te hebben?
De rechter keert het om: die zegt dat u geen contact met uw kinderen mag zoeken. Sterker nog: u moet er maar voor zorgen dat uw familie en vrienden ook geen contact met de kinderen zoeken. Maar de jeugdhulpverlening stelt gewoon tegen de kinderen dat zij geen contact met hun ouder mogen zoeken. Kunt u zich voorstellen wat je zou moeten doen als je kind toch contact met jou zoekt? Linksom of rechtsom zal het kind in verwarring raken en zich schuldig gaan voelen.

Jeroen mag dan nog geen contactverbod hebben gekregen, bij het anders bepalen van zorgtijden, zegt de rechter in zijn beschikking in veel gevallen er toch bij dat je buiten “je eigen tijd” geen contact met je kind mag zoeken. Voorzichtig weet de rechter dat hij iets onrechtmatigs en ongrondwettigs vraagt. Maar familierechtbeschikkingen zijn natuurlijk een soort “gedoog-richting-gevende” documenten die bedoeld zijn als basis voor verdeel-en-heers-spelen. De redactie beschikt zelfs al over cases dat de rechter aanzet om zijn eigen beschikking te overtreden. Wekt het dan verbazing dat de rechter zijn gezag kwijt raakt?

Binnen het familierecht worden achter de gesloten deuren (die zijn in het belang van het kind!) beschikkingen uitgevaardigd die feitelijk voor de buitenwereld geheim blijven. Beschikkingen die vaak volledig in strijd zijn met wetten en jurisprudentie van andere rechtsgebieden waar de deuren meer open zijn. Nederland legt de internationale aanwijzingen dat het meer openheid in de rechtspleging zou moeten betrachten, vrijwel geheel naast zich neer. De onfeilbare, “goddelijke” rechter mag het zelf bepalen.

Tal van internationale organisaties hebben Nederland op een zwarte lijst geplaatst als het gaat om de behartiging van kinderrechten en rechten van ouders en andere kind-verzorgers.

Een contact-verbod had Jeroen nog niet, maar stap voor stap zag hij de mogelijkheid om opvoedingszorg aan zijn kinderen te geven worden afgenomen. Op basis van onwil, onkunde, leugen en boze opzet.

Dat is voor heel veel justitie-slachtoffers heel herkenbaar. Het gaat dan ook niet alleen om vaders die worden gecriminaliseerd, maar ook om diverse andere personen.

Duidelijk is dat ook de familie van Jeroen al gecriminaliseerd is. Diverse computers werden door de politie in beslag genomen voor onderzoek. Juist nu heeft de familie behoefte aan communicatie-middelen zou je denken? Je zoon pleegt volgens de politie zelfmoord en dan wordt je daarbij ook nog eens als familie als mededaders behandeld!

Waar is de politie van Utrecht als je aangifte doet van het niet meegeven van je kinderen door hun moeder, terwijl dat in de beschikking van de rechter staat. Omgekeerd … als een vader even 30 minuten te laat is dan hangt BJZ in overleg met de politie (waartoe moeder zich gewend heeft) al aan de telefoon. De politie schroomt niet om vaders dan op grove wijze onder druk te zetten dat zij zich aan de beschikking van de rechter dienen te houden. BJZ blijkt enerzijds de beschikking van de rechter aan zijn laars te lappen en vraagt moeder expliciet om zich daar niet aan te houden, maar anderzijds slaan zij daar vaders wel mee om hun oren als het hen uitkomt.

Wij waren altijd voor meer gelijkheid tussen mannen en vrouwen. Vrouwen moesten meer rechten krijgen. Er moest terecht aandacht komen voor meer veiligheid voor vrouwen. Nu moeten we ondertussen echter vragen of vrouwen met het geweld tegen vaders willen stoppen. Feitelijk moeten we vrouwen vragen om de rechten van kinderen op een vader beter te respecteren. We blijken een kudde van meeheulende mannen ook wakker te moeten schudden.

Het gemak waarmee na een kind-vader-vervreemdende actie van een moeder gesproken wordt door de “hulpverleners” over een “vechtscheiding”, waar beiden wel schuld moeten hebben, is stuitend.

Het is precies vergelijkbaar met te zeggen dat een vrouw door een vreemde is verkracht, omdat ze een korte rok droeg. Ook medeschuldig dus. Net zo idioot om van een vermoorde persoon te zeggen dat zijn dood zijn eigen schuld is, omdat hij met de dader bekend was en zelf het risico dus had opgezocht. Er is de redactie bijvoorbeeld een casus bekend dat de politie weigerde aangifte van een overval op een woning op te nemen. Reden: de bewoner dacht 1 van de overvallers wel te kennen.

In de opzet van een niet functionerende politie valt het inderdaad nog sterker op dat snel geprobeerd wordt om de schuld bij het slachtoffer zelf neer te leggen. Dat is ook in het buitenland waar te nemen.

Jeroen wilde aandacht voor en discussie over het verwerpelijke optreden van kinderrechter, BJZ (RvdK) en zijn ex-partner, Iris van der Schuit. Het zou zeer ontgoochelend zijn als die discussie er niet zou komen door een door ons allen gevreesde ontknoping met de vondst van Julian en Ruben.

De inhoud van de brief is ook ons niet bekend geworden, maar die is voorspelbaar. Diverse personen zijn bij de redactie bekend die op vrijdag “een overval” van BJZ hebben kregen. Dat daarbij gesteld werd: “We maken ons zorgen of u niet suicidaal bent. Voor alle zekerheid zorgen we ervoor dat de kinderen dit weekend niet bij u komen.”

Door “jeugdhulp” zelf veroorzaakte ellende gebruikt men rustig tegen ouders te gebruiken.
Er zijn diverse gevallen bij de redactie bekend dat BJZ psychologische verklaringen verzon of vervalste en daarmee een reden creeerde om van de rechter kinderen bij hun vader (incidenteel moeder!) weg te houden.

Als je dan als vader nog niet gek bent, zou je dat er van worden. Als je als vader je nog niet zelf van het leven wilde beroven, zouden deze justitie-misdaden je tot zelfdoding drijven. Dat is dan allemaal misschien nog niet zo erg (cynisch!). Veel erger is dat velen volledig zich kunnen inbeelden dat je moorddadige neigingen op deze daders kan krijgen.

Het is dus eigenlijk bovenmenselijk dat zovelen (meest mannen) toch een uitweg vinden en zich blijken in te kunnen houden. De verwachting is echter dat er een geest uit de vles aan het komen is. In de afgelopen jaren is het geweld tegen rechters en jeugdzorgers geexplodeerd. Misschien soms te begrijpen?

Als vader doet het mij vreselijk pijn om kinderen het slachtoffer te zien zijn. Hun mening wordt onder de 12 jaar niet gevraagd.

Mensen … wanneer geven we de minister … een dwingende opdracht om dit te laten stoppen?
Hoeveel Fortuinen en Wildersen moeten we nog voorbij zien trekken?

Vaders worden op grote schaal voorgesorteerd voor zelfdoding en doding van hun kinderen als enige uitweg. Daar zijn wij dus met z’n allen medeschuldig aan! Hoe gruwelijk is het dan om na een dergelijke wanhoopsdaad alle schuld in de schoenen van een dergelijke vader te schuiven? Moeders of vaders die hun kinderen doden, doen dat beslist niet vanuit een boosaardig zelfzuchtig motief. Het belangrijkste: ze zijn te voorkomen? Alweer onze eigen verantwoordelijkheid. Eerst iemand gek maken … en het hem daarna zelfs verwijten. Hoe gek kunnen we het maken?

Wanneer wordt er opgetreden tegen vrouwelijk geweld in relaties? Financieel vaders te gronde richten en opzettelijke kind-vader-vervreemding zijn ernstige vormen van geweld! Wanneer wordt gestopt met het gedogen van diefstal tussen ex-partners? Stop diefstal van kinderen en kinderlevens!

Kinderdoding valt niet goed te praten. Ieder moet dat zien te voorkomen. Maar laten we met elkaar onze volledige verantwoordelijkheid zien. We moeten stoppen met een ouder de dood in te pesten. Of het nu onze ex-partner is of wie dan ook. Het is iemand vermoorden … en hem tevoren eerst zijn eigen graf laten graven. Daar hebben we toch vaak zo’n moralistisch oordeel over? Waarom accepteren we volstrekt ongefundeerd ingrijpen van de kinderrechter en familierechter dan wel? De rechter weet aan wie hij vraagt “te onderzoeken” en voor hem “te gaan jokken”. Normaal gesproken mag je stellen dat als je zaken blijft doen met corrupte, frauduleuze deskundigen, dat je als rechter op enig moment medeschuldig aan deze fraude wordt. Hoe ging het ook alweer bij Lucia de Berk, Ina Post, De Puttense moordzaak en bij de Zes van Breda? Niet de schuld van de rechter natuurlijk, maar van zijn deskundigen! (cynisch). De rechter kiest en bepaalt zijn eigen deskundigen. Alleen al daardoor krijgt hij extra verantwoordelijkheid voor toetsing van hun kwaliteit. Er zijn diverse verzoeken hiertoe aan diverse rechters gericht om dat beter te doen. Ze blijven weigeren. Niet gek dus dat je dan op enig moment als rechter zelf ter verantwoording wordt geroepen. Heel Nederland beklaagt zich over de kwaliteit van de jeugdzorg, maar de rechter ziet geen wezenlijke problemen. Hij gaat voort met de ketenpartners waar hij al zo lang “goed” mee samenwerkt.

Rechters hebben tot principe verheven dat zij ook nooit mogen terugkijken op hun eigen “goddelijke” beschikkingen. Zij mogen niet onderzoeken of wat zij beoogden te bereiken met hun beschikking, ook werkelijk is gelukt.

Een rechter is verboden te leren van zijn eigen fouten. Zelfs als in een incidenteel geval een rechter zijn eigen dwaling wil gaan rechtzetten, dan wordt hem dat onmogelijk gemaakt. Hij krijgt niet eens de middelen om te zien wat het effect van zijn handelen is. Toegegeven, dikwijls lijkt het er ook op dat hij wil voorkomen dat hij die middelen krijgt.

… welke kinderen worden het slachtoffer van de volgende “goddelijke” fouten?

HELP! HELP!

Leave a reply

You must be logged in to post a comment.

Skip to toolbar