Initiatiefnemers zoektocht bieden familie Jeroen Denis deelneming en excuus aan. Niet alleen oog voor Iris van der Schuit..

From: Marc Satijn
Sent: Tuesday, May 21, 2013 1:45 PM
To: justitieslachtoffers@gmail.com
Subject: Reactie n.a.v. berichtgeving familie Denis.

Geachte redactie/webmaster van Slachtofferjustitie.nl

Naar aanleiding van jullie (logische) berichtgeving vanuit de kant van de familie Denis zouden wij jullie willen verzoeken het onderstaande bericht aan hen over te brengen.

Allereerst wil ik, mede namens Wanda van de Bovenkamp, mijn oprechte deelneming uitspreken naar de familie van Jeroen Denis, vrienden en goede kennissen. De afgelopen 2 weken hebben wij de zoekacties georganiseerd naar de twee broertjes, ofwel de kinderen van Jeroen en Iris. Halverwege deze weken hebben wij een tweetal vrienden van Jeroen mogen ontmoeten op het Doornse Gat, die daar op de vindplaats van Jeroen een moment voor zichzelf wilden hebben.

Wij willen, ook naar de familie van Jeroen, benadrukken dat wij tijdens onze acties géén partij hebben getrokken. Mede in samenwerking met paragnost Peter van der Hurk hebben wij ook andere kanten van het verhaal besproken dan nu in de media iedere keer verschijnt. Wij zijn ons er zeer van bewust dat dit verhaal ook een andere kant heeft. De zin, zoals omschreven in jullie stuk “Dat terwijl heel Nederland bereid is om de moeder van de broertjes, Julian en Ruben, te ondersteunen. Het ene ondersteuningsinitiatief na het andere” hoop ik daarmee te ontkrachtigen. Dit omdat wij deze zoekacties hebben gestart met als doel Ruben en Julian zo snel mogelijk terug te krijgen.

En ja, wij hebben contact gehad met de familie van Iris. Dit per mail en Whatsapp, om zo persoonlijk contact te vermijden. Mocht de familie van Jeroen daar behoefte aan hebben, dan willen wij uiteraard ook hun vragen (als die er zijn) beantwoorden.

Ik hoop dat het mogelijk is ons medeleven over te brengen naar de familie, vrienden en kennissen van Jeroen.

Mede namens Wanda van de Bovenkamp,

Marc Satijn

 

===================================================================================

Reactie van een redactie-lid:

Beste Marc,

Zeer net bericht zond je ons. Open eerlijk en kwetsbaar! Moedig dat je onder peroonlijke naam schrijft. Zouden jullie aan de “andere kant” hebben geopereerd dan zouden jullie een enorme internet terreur over je heen hebben gekregen. Als 1 van de (vrijwillige) redactieleden pik ik jouw mail nu op. Ik spreek in een aantal gevallen ook op persoonlijke titel, maar wel in de geest van de totale redactie. Ik zend het door aan de familie van Jeroen. Laten we “de meest vergeten persoon” toch niet vergeten (geen familie): de huidige vriendin van Jeroen. Werkelijk niemand denkt aan haar. Zij is zelfs juist verdacht gemaakt, dat zij Jeroen wel zal hebben laten zitten. Gruwelijk natuurlijk.

Fijn dat jullie je zo betrokken hebt getoond. Kerels en meiden zoals jullie zijn er meer nodig. Hopelijk dat jullie je ook in wilt spannen voor het gezamelijk vragen van de vervolging van een aantal mensen die zich schuldig hebben gemaakt aan laster en smaad. Vervolgingsonderzoek naar diverse gevallen van valsheid in geschrifte, doen dwalen en bedrog is meer dan op z’n plaats. Doen van valse aangifte is niet een kwajongensdelict. Heel erg jammer dat een bepaald soort “nieuws jagers” jullie acties zo enorm stemmingmakend aan de moeder, Iris van der Schuit, hebben gelinkt.

Als redactie willen we ook een stuk analyse met jullie delen. We vinden evaluatie van het handelen van alle partijen belangrijk. Niet in de laatste plaats ons eigen handelen. Deze mail is ook een “praatstuk” voor verdere discussie binnen de redactie en binnen de vakgroepen en lotgenoten groepen die achter deze site “schuil” gaan.

Binnen de sfeer van relaties en ex-relaties moeten mensen … dus ook kinderen … ook beschermd worden tegen: seksueel misbruik, geweld, diefstal, valsheid in geschrifte, laster en smaad. Dat zou een heleboel zaken schelen die nu het justitie- en hulpverleningsapparaat belasten. Dat zou heel veel zaken in de misdaadstatistieken schelen. Laten we ook niet vergeten hoe vaak dames dader van geweld in gezinssfeer zijn. Ook tegen kinderen. Ook tegen partners. Criminaliseren heeft geen zin … liever zinvolle hulp … om geweld en misdrijven te voorkomen.

Nadat ik (spreek als redactielid even voor mezelf!) vernam hoe het verhaal werkelijk in elkaar zat, toen ben ik gaan hopen dat de kinderen niet meer gevonden zouden worden. Niet voordat heel Nederland had kunnen begrijpen wat er werkelijk was gebeurd. Het is een wetenschap dat het “eindeloos” lang duurt om mensen van dit soort waarheden te doordringen. Het terugvinden had dus “eindeloos” lang moeten duren. Daar was is persoonlijk heel dubbel in. Ik weet een klein beetje meer van de psychologie achter familiedrama’s. Ik weet notabene dat vrouwen een groter aandeel hebben binnen de dadergroep voor familiedrama’s dan mannen. Het maatschappelijke beeld klopt dus niet met de wetenschappelijke werkelijkheid. Er moet dus een heleboel nuance worden onderscheiden. Toch zijn dingen vaak heel plat en eenvoudig. De personen die het belang voor het kind te pas en te pas in hun mond nemen blijken vaak verdacht. Zeer vaak zijn het de personen die geen echte argumenten in kunnen brengen.

Een partner belasteren met onwaarheden mag nooit. Dat doe je je kinderen niet aan. Iris heeft haar kinderen daar dus ook een hele lange tijd mee belast. Als we als maatschappij ons niet hadden laten manipuleren hadden Julian en Ruben absoluut zeker nog geleefd. Omdat de vader in zijn bestaan diverse tegenslagen kreeg, had hij het extra nodig om te leunen op de liefdevolle zorg die hij aan zijn kinderen kon geven. Dat geeft iedere ouder in moeilijke tijden troost en zingeving in zijn leven. Stel je voor dat een ouder dat wordt ontnomen op basis van leugen van maar 1 onbewezen bron, uit de mond van alleen de moeder, onder druk gezet door metname haar vader. Wij kennen op dit punt de zaak ook niet volledig, maar onze database van vergelijkbare zaken onthuld meestal een duidelijk alibi. De statistiek zegt bijvoorbeeld dat moeders met een nieuwe relatie met een verhuiswens bereid zijn om werkelijk alles in het werk te stellen om dat mogelijk te maken. De wens om te verhuizen blijkt vaak een alibi voor een reeks van diskwalificatie en laster.

Ik zie dat jullie worstelden met een zelfde vraag als die wij stellen. Kan je mensen zo uitgesproken gaan helpen als je ze niet persoonlijk in de ogen hebt kunnen kijken en als je niet een aantal checks hebt kunnen doen?

Daar hebben wij ook geen antwoord op. Advocaten zitten steeds met een vergelijkbaar probleem. Zoals we op zoveel geen antwoord hebben. Nogmaals bedankt voor jullie zeer volwassen benadering van het drama. Jullie zijn een soort van leiders waar ik trots op ben. Maar als leider weet je dat je ook regelmatig voor een karretje gespannen blijkt te zijn.

Door de berichtgeving heeft Iris onterecht in een rol van slachtoffer kunnen gaan zitten, terwijl zij (met medestanders) aantoonbaar dader was in de zin dat zij Jeroen de dood in heeft gedreven. Relatie zwaar onder druk. Relatie stuk. Nieuwe relatie ondergaat ook een enorme druk. Politie wil gesprek met jou voor mishandeling van je kinderen (omdat je ex dat zegt). Rechter beperkt jouw zorgtaak (omgangsregeling of bezoekregeling is absoluut verkeerde term in deze!), dat alleen omdat jou ex je belastert met onbewezen verdachtmakingen. Hulpverlening is enorm onder druk gezet om toch in te gaan grijpen terwijl veel hulpverleners wisten dat moeder kwade opzet had. Ze wilden dat lange tijd niet doen. Nu blijkt dat ze zich toch hebben laten verleiden om de vader te gaan “beperken”. De rechter is daar zonder waarheidsvinding en zonder gedegen onderzoek in meegegaan. Stel je ook eens voor hoe enorm de druk op een nieuwe relatie wordt als je als liefhebbende vader deze langzame foltering van “onvermijdelijk” afnemen van je kinderen moet ondergaan. Deze nieuwe partners zien wel de vrijwel gehele “objectieve” waarheid van de ontvadering (ontoudering) van een onschuldige ouder aan zich voltrekken. De nieuwe partner van Jeroen is ook helemaal uit het veld geslagen en kan letterlijk niets uitbrengen. Dat betekend dat de eerlijke (objectieve) verdediging met feiten vanuit de familie van Jeroen helemaal stil is komen te liggen. De maatschappelijke reactie is zoals altijd: iemand die zich niet verdedigd, is dus schuldig! Dat is voor mij persoonlijk reden geweest om van een zeer grote afstand toch een aantal nachten door te werken om de waarheid voor het voetlicht te brengen. Hoe gruwelijk die waarheid ook blijkt te zijn.

Komt nog “even” bij dat de onderneming van Jeroen in zwaarder weer leek te zijn terechtgekomen. Kan je je de stapeling van radeloosheid en boosheid “op de wereld” bij Jeroen voorstellen? Jeroen had juist een contra-alibi om zijn kinderen te doden. In zijn leven had hij het zorg kunnen geven aan zijn kinderen juist heel hard nodig. Daarom “vechten” juist 50% co-ouder-vaders zo hard tegen het afnemen van hun kinderen. Naarmate dat afnemen meer is gebaseerd op leugen en bedrog worden ze radelozer en vechten ze harder. Kan je dergelijke vaders die “mede door kinderen gevraagde” strijd voeren om de kinderen niet van hun vader te laten afsnijden zo wegzetten als gewetenloze of gestoorde potentiele moordenaars?

Ik hoop dat jullie jullie medewerking ook willen verlenen aan de ophanden zijnde actie om deze vorm van kindermishandeling te laten stoppen? Soms zijn we ons niet eens bewust van onze eigen misdaden. Soms weten we niet dat we mede-dader blijken te zijn.

Mede-dader in vooringenomenheid, afwachtendheid en passiviteit. Dat herkennen jullie vast. Mensen zijn heel moeilijk in actie te krijgen. Als er een zekere groep voortrekkers het voorbeeld geeft, dan volgen de horden. Jeroen heeft moeten ervaren dat hij moest leven in een omgekeerde wereld. De leugenaar en de manipulator wordt door de rechter geholpen en de goedwillende vader en burger krijgt op z’n donder. In die wereld lijkt hij niet meer te hebben willen leven. Vanaf dat punt distantieert de redactie zich van wat Jeroen gedaan heeft. Maar delicten moeten steeds los van elkaar vervolgd worden. Het delict dat Jeroen gepleegd heeft, mag niet betekenen dat er geen onderzoek meer komt naar de hieraan ten grondslag liggende delicten.

Het is dus natuurlijk pervers om nu BJZ te gaan verwijten dat zij eerder hadden kunnen en moeten ingrijpen. Door ingrijpen van buitenaf is de natuurlijke balans tussen de van nature soms tegenstrijdige rol van de beide ouders verstoord. Ook binnen relaties voor de eeuwigheid zijn er meningsverschillen over de opvoeding. Met gezond conflict waar de buitenwereld zich alleen op grote afstand mee bemoeit lopen die conflicten niet uit de hand. Veel ouders hebben er vrede mee het er alleen over eens te zijn dat ze van mening verschillen en dat ze dingen anders oplossen. Dat is ook de kracht van een “compleet” team van ouders. Misschien onverwacht, maar in dit geval moet onze site duidelijk voor een deel stelling nemen in het voordeel van BJZ. Als er iets postiefs over BJZ te melden is dan behoren we dat ook te doen.

Als leugenaars en manipulatoren merken dat dingen lukken dan herhalen ze hun gedrag en gaan steeds een stapje verder.

Op dit moment zijn er veel organisaties en personen die er alle belang bij hebben dat er geen strafrechtelijk onderzoek komt naar het aanzetten tot zelfmoord en tweevoudige moord. Helaas zit BJZ dan toch weer wel in dat rijtje van belanghebbenden. Dit is lastig onderzoek waarvan men zal proberen te stellen dat het geen maatschappelijk doel dient. Je moet eens met kinderen praten die hun verhaal kwijt willen dat ze het zo moeilijk vinden dat zij “voelen” en zien dat een ouder probeert er voor te zorgen dat ze minder naar de andere ouder mogen.

Mensen die naar die kinderverhalen luisteren, zullen meteen weten, hoeveel we gewoon van kinderen kunnen leren. Ouders horen andere ouders niet in diskrediet te brengen.

Extra pijnlijk voor de ouders en familie van Jeroen is, dat mensen rondom de familie nu rapporteren dat de familie het zolang voor Iris zijn blijven opnemen. De familie zag geen belang in het in diskrediet brengen van de moeder van hun kleinkinderen, moeder van hun neefjes, moeder van hun speelkameraadjes, enz. Als je het spreekwoord “keer de andere wang toe” toepast in je leven, wordt je daar in het aardse leven echt niet altijd voor beloond, zo blijkt.

Bij bepaalde criminele gedragingen wordt het een maatschappelijk belang om namen van daders en slachtoffers publiek te maken. Om die reden kunnen wij ook niet anders dan net als de andere media de naam van moeder noemen. Moeder heeft bovendien de media zelf opgezocht en selectief het belangrijkste deel van de waarheid tot de dood van de 3 gezinsleden verzwegen.

Statistisch gezien blijkt in de huidige Nederlandse rechtspleging over de volle breedte leugen meer te lonen dan waarheid. In de rechtspleging rond kinderen in het wel heel extreem. Als wetenschappelijke bron site (we proberen bronnen te verzamelen) en toegankelijk te maken voor andere wetenschappers en voor alle belangstellenden die zich op wetenschap verder willen baseren, in plaats van op “onderbuik journalistiek voor de massa”. Het soort van journalistiek dat “de niet bestaande grote meerderheid” naspreekt in plaats van informeert.

Alweer eerlijkheid van onze kant. Juist de Telegraaf lijkt in de berichten die wij volgden er positief uit te springen. Wel 2 kanten van het verhaal … en (voorzichtig) … wel enige fact finding.

Vandaag (ondertussen gisteren) is weer kort contact met de directe familie van Jeroen Denis geweest. Op 22 mei zal daar een evenwichtig artikel over moeten verschijnen op de site. De gruwelijke rol van de vader van Iris van der Schuit blijkt nu met een journalistieke zorgvuldigheid wereldkundig gemaakt te kunnen worden. Daarna aan ons de klus om ook voor verdere wetenschappelijke follow up voor deze feiten te gaan zorgen. Er is alle reden voor studenten en hun begeleidende wetenschappers om hier hun tanden in te gaan zetten. Vervolgens mogen we ook journalistiek bewaken dat dat ook werkelijk gebeurd.

Ook wij zijn steeds met Ruben en Julian bezig. Alleen wij zoeken door terwijl ze nu “gevonden” zijn. Wij willen ze helemaal “terugvinden” … en nooit meer kwijt raken. Wij willen veiligheid bieden voor alle kinderen die vermist raken. Kinderen die geofferd worden aan “verstopte belangen van volwassenen”. Wij willen dat echte schuldigen ook echt snel ontmaskerd worden om deze tragedies te voorkomen. Het zou heel makkelijk zijn om alle schuld nu bij Jeroen Denis neer te leggen. Wij zoeken door naar de daders achter de daad van Jeroen.

Na interne afstemming over deze mail en jullie bericht, kan het goed zijn dat andere redactieleden graag nog iets willen toevoegen aan dit “hardop nadenken en evalueren”. Dan kan het dus zijn dat we er nog op terug komen.

Bedankt voor jullie inzet. Nederland heeft zich even ontworsteld aan passiviteit en negativiteit. We hoopten op een ander resultaat. We blijven op jullie rekenen !!! De familie krijgt vanzelfsprekend jouw/ jullie bericht.

Steeds meer mensen blijken zich nu heel erg bedrogen te voelen.
Dat gevoel dat delen we.

redactie slachtoffersjustitie.nl
deels op persoonlijke titel van een redacteur

Leave a Reply