You are browsing the archive for 2013 June.

Dood Ilse en Sanne Graat en hun moeder schokt Cuijk. Verdachte was in geestelijke nood.

2013/06/21 in Uncategorized

lokale redacteur

– Cuijk – Op basis van berichtgeving van lokale redacteuren is slachtoffersjustitie.nl meteen tot publicatie van dit bericht gekomen om speculatie over betrokkenheid van de vader als brandstichter meteen tegen te spreken. Ook betrokkenheid van een verwarde man in een zender-mast, werd eerst tegen gesproken. Vandaag donderdag 20 juni 2013 om 17.41 kwam een bericht binnen dat de man toch verdacht wordt.

Heel zuiver moet nu gesteld worden: de politie ziet de vader van de meisjes niet als zeer waarschijnlijke verdachte. De vader is volgens onze gegevens ook nog niet als verdachte aangehouden voor onderzoek. Vanzelfsprekend zal de politie de komende dagen voor het onderzoek veel contact met de biologische vader van de meisjes hebben.

Opvallend is dat meteen weer automatisch veel verdachtmakingen richting de vader, Frank G. gaan. De redactie doet op iedereen een beroep om hier niet aan mee te doen. Wanneer uit onderzoek werkelijk feiten gaan spreken, kan alles anders worden.

Het direct verdacht blijven maken van vaders is dus misplaatst. Uit de statistiek blijkt dat moeders zelfs vaker tot doding van eigen kinderen komen. Moord en doodslag hebben vaak hun oorzaak in relationele spanningen. Een groot aantal doden komt voor rekening van heel andere relaties. Het gaat bijvoorbeeld om de dadergroepen: stiefouders en afgewezen geliefden.

Zowel vaders als moeders blijken momenteel op grote schaal in een radeloze situatie gebracht te worden, waaruit ze maar 1 uitweg zien. Daar is beslist ook niet altijd sprake van betrokkenheid van jeugdzorg. Toegegeven, zeer vaak is jeugdzorg bij gezinsdrama’s een deel van de oorzaak, in plaats van een deel van een oplossing.

De economische situatie, maar nog veel vaker, een onbegrepen ingrijpen van de rechter blijkt vaak oorzaak van radeloosheid. Een groot aantal ondernemers zijn in de afgelopen maanden in radeloosheid gebracht door onbegrijpelijk optreden van Belastingdienst en van de verantwoordelijke rechter. Ook hier geldt dat de wetgever aan de rechter de opdracht geeft om deskundigen kritisch te toetsen. Ook de Belastingdienst als deskundige moet worden getoetst. Uit vele procedure-dossiers van belastingplichtigen blijkt dat de rechter ook hier zijn taak in veel te veel gevallen niet serieus neemt.

Het in financiele wanhoop raken van burgers is dus beslist voor een deel veroorzaakt door onjuiste beschikkingen van de rechter.

Actueel is ook een groot aantal terugvorderingen door gemeenten, SVB en UWV van in het verleden verstrekte uitkeringen. Het gaat dan bijvoorbeeld om door de rechter (tijdelijk) toegestane terugvordering en verrekening van bijstand, WW en AOW. De redactie krijgt momenteel zaken toegezonden van moeders met kinderen die onmiddelijk bedragen van meer dan 80.000 Euro moeten terugbetalen omdat zij in het verleden zouden hebben samengewoond. De nationale tv bracht al eens onder onze aandacht dat mensen van boven de 65 jaar, grote navorderingen krijgen wegens vermeend te veel genoten AOW. Reden: de 65-plussers zouden hebben samengewoond en daarmee teveel AOW hebben genoten. Ofwel voor bijstand- en AOW-gerechtigden is een indruk kunnen wekken van samenwonen nogal riskant geworden.

Naast inkomensverlies door werkloosheid en faillisement is er nog nauwelijks aandacht voor de bovenstaande groep mensen.

Het is goed om een overzicht te blijven maken van de zaken die mensen tot extreme wanhoopsdaden drijven. Het is goed om bijvoorbeeld te verwijzen naar de publicaties van A.J. Verheugt. De herdruk van zijn belangrijkste publicatie over dit thema is weer beschikbaar gekomen vanuit herdruk.

In het geval van de brand in Cuijk is nog helemaal verder niets bekend. Laat iedereen dus zeer voorzichtig zijn met het doen van suggesties.

Kinderombudsman Marc Dullaert maakt Minachting van Kinderrechten van Herenigingskinderen van Asielzoekers duidelijk

2013/06/07 in Uncategorized

een verslaggever

– Den Haag – Diverse kranten melden de opmerkingen van kinderombudsman Marc Dullaert. De Volkskrant doet verslag bij monde van Jeroen Visser en Joost de Vries in een artikel in de krant van donderdag 6 juni 2013.

De IND blijkt methoden te hanteren die voor kinderen binnen Nederland niet gehanteerd mogen worden. Kinderen worden gehoord op een wijze die in Nederland niet wordt toegestaan. Het zou gaan om 3910 kinderen die in de periode tussen 2008 en 2011 zouden hebben willen proberen zich te herenigen met hun gevluchte ouders. Dullaert is door de Tweede Kamer in 2011 aangesteld.

Dullaert nam een steekproef van 459 IND-dossiers met daarin 1672 kinderen (tussen 2008 en 2011) die een aanvraag deden om zich te herenigen met hun gevluchte ouder of ouders in Nederland.

Dullaert vindt het onjuist: “De bewijslast kwam volledig bij de kinderen te liggen.”

Er wordt niet ontkend dat er vooral rond bijvoorbeeld Somalische vluchtelingen veel fraude is geweest en dat dat voor alle asielkinderen tot een slechtere behandeling heeft geleid. Onduidelijk is waarom subjectieve verhoor-onderzoeken in de plaats zijn gekomen van het vroegere DNA-onderzoek.

Fred Teeven: “Als er op te veel of op essentiele punten tegenstrijdige verklaringen worden afgelegd, kan er niet van worden uitgegaan dat er sprake is geweest van een feitelijke gezinsband.”

De ombudsman doet een beroep op de overheid om de dossiers vanaf 2008 tot 2011 te herbezien. Veel Nederlanders zullen benieuwd zijn wanneer Dullaert een beroep doet op de Nederlandse overheid om eindelijk iets te gaan doen aan de frauduleuze rapportages over de Nederlandse kinderen die de dupe zijn van de Nederlandse Jeugdzorg en Raad voor de Kinderbescherming.

Onverschillig Justitie-apparaat Betekent voor veel Langgestraften in het Buitenland een Doodstraf

2013/06/07 in Uncategorized

een verslaggever

Vandaag werd weer eens aandacht besteed aan het bizarre feit dat langgestraften met gevangenisstraffen van langer dan 3 jaar gewoon moeten blijven zitten in een buitenlandse gevangenis. Als bij overbrengen van een gevangene naar Nederland een restant-straf van minder dan een half jaar zou gelden dan wordt de gevangene het uitzitten van de straf in Nederland geweigerd. Minister Opstelten neemt geen afstand van dit rare bureaucratische feit. De grond voor dit handelen zou in internationale verdragen liggen.

In feite doet het Nederlandse justitie-apparaat een buitenlands proces over en komt tot een andere strafmaat dan het betreffende andere land. Dat getuigt niet van veel respect voor dat andere land.

Voor gevangenen in Zuidamerikaanse gevangenissen betekend dat niet zelden het in de ogen gaan zien van de dood. Ziekten onder Nederlandse gevangenen maken daar vele slachtoffers. Zelfs dodelijke slachtoffers. Individuele gevallen halen in veel gevallen de media niet.

Het mag duidelijk zijn dat de Nederlandse samenleving ook van de gevangenen zelf een bijdrage mag vragen. De betreffende gevangenen erkennen in veel gevallen ook ruiterlijk hun schuld. Vaak gaat het om drugs-delicten.

Duidelijk is dat Nederland beslist niet zijn best doet om voor haar burgers op te komen.

Onverschillige Bureaucratie van Justitie brengt Slachtoffers Indentiteitsfraude tot Wanhoop en erger.

2013/06/07 in Uncategorized

een verslaggever

De samenwerking, of liever het gebrek eraan, van ketenpartners rond de rechter brengen maar liefst 600.000 Nederlanders in problemen. Voor een groot aantal mensen ontstaat een ruime periode van onterecht als “verdachte” aangemerkt te worden. Bij veel omstanders en betrokkenen in het juridische systeem is er volstrekt onvoldoende besef van ondraaglijk leiden door het onterecht verdachte zijn. In het algemeen lijkt justitie daar veel te lichtzinnig mee om te gaan. Het is absoluut zeker dat verdachtmakingen ieder jaar een aantal van tientallen mensen tot een zelfdoding drijft.

Bij identiteitsfraude gaan criminelen overeenkomsten aan op de naam en persoonskenmerken van andere burgers. Dat zijn bijvoorbeeld bankrekeningen, huurovereenkomsten, koopcontracten en dergelijke. In de Volkskrant van vandaag, vrijdag 7 juni 2013, wordt er opnieuw aandacht aan dit thema gegeven. Het artikel is van de hand van Wil Thijssen.

Wil Thijssen rapporteert een schadepost van 350 miljoen Euro. Dat zou volgen uit een onderzoek van het Ministerie van Binnenlandse Zaken onder 5 duizend Nederlanders.

Uit een zekere gemakzucht weigert de rechter waarheidsvinding te laten plaatsvinden. Er is wederom sprake van een heimelijkheidsmisdrijf waar de rechter door zijn handelen de daders aanmoedigt een misdrijf te plegen en de slachtoffers extra straft. Wederom ontstaat er een situatie van wie het eerst komt die het eerst maalt. Degene die het eerste een (denoods leugenachtige!) stelling betrekt, heeft allerhande voordelen op een slachtoffer dat hoopt dat hij zijn rechten gewaarborgd krijgt. Er ontstaat een situatie dat het slachtoffer mag gaan bewijzen dat hij niet iets misdaan heeft.

De fictie van onschuld tot het tegendeel is bewezen, blijkt volstrekt verdwenen.

Er lijkt volstrekt vergeten te worden dat valsheid in geschrifte, bedrog en diefstal in civiele trajecten en civiele juridische procedures ook strafrecht procedures zouden moeten opleveren. In zeer veel gevallen blijken strafbare feiten gewoon afgehandeld te worden in civiele procedures. Beter is te zeggen dat ze eigenlijk gebaggateliseerd worden. Ook hier blijkt weer de ongewenstheid van het maken van het onderscheid tussen straf- en civielrecht. Dat onderscheid is nooit echt te verantwoorden geweest op grond van harde juridische feiten. Het blijkt veelal terug te voeren op organisatorische redenen en oorzaken: bijvoorbeeld de verdeling van personele middelen over terreinen. Binnen Justitie waren niet lang geleden ook ingewijden die wezen op heel veel onwenselijke effecten bij het dwangmatig onderverdelen van juridische feiten over verschillende terreinen. Het leidt tot verkokering en versnippering zonder een totaal overzicht. Het wekt de schijn van noodzaak om te verdelen, daar waar het eigenlijk logisch gezien helemaal niet kan. Bij een familierecht zaak waar sprake is van een schijnhuwelijk kunnen heel goed ook kinderen betrokken zijn. Is het dan familierecht, kinderrecht, strafrecht of een combinatie? Moeten de civiele aspecten en het belang van het kind dan in een andere aparte zaak behandeld worden? Wie binnen justitie zou dat moeten bewaken en moeten regisseren? Het werkt een soort verdeel en heers acteren in de hand. Verdeel en heers bij diverse partijen: bedoeld en onbedoeld. Verdeel en heers bij criminelen en calculerende burgers als procespartijen, maar ook verdeel en heers in de advocatuur en bij de magistratuur.

Vaak slaan juristen een discussie het liefst zo snel mogelijk dood met: er is een wereld van verschil tussen civiel en straf-recht. In feite is dat steeds een vlucht naar voren, omdat men niet werkelijk met argumenten tegen stellingen van rechtzoekende burgers kan komen. De aanval wordt als beste verdediging gekozen. Zo probeert men ook goed te praten dat rechters al betogen dat rechters niet waarheidsvinding centraal hoeven te stellen in procedures.

Sinds 2007 zouden 2 miljoen Nederlanders met identiteitsfraude zijn geconfronteerd. Alleen voor de burgers zelf zou dat al een schadelast van 3 miljard Euro hebben veroorzaakt. Dus de schade voor bedrijven en overheid is daar nog niet eens meegerekend. Politie en Marechaussee zijn zich er meer en meer van bewust dat er moet worden geinvesteerd in document-expertise. De Marechaussee ondersteunt de politie vanuit expertise-centra in: Schiphol, Rotterdam, Eindhoven en Zwolle.

Voor criminelen blijkt een paspoort met een burgerservicenummer en andere identiteitskenmerken veel geld waard. Veel illegalen zijn ook bereid om hun toevlucht tot dergelijke criminele feiten te willen nemen, om hun verblijf in Nederland veilig te kunnen stellen.

Groepsproces. Hypothese: Kinddodingen door moeders worden ondergerapporteerd op Wikipedia.

2013/06/04 in Uncategorized

onderzoeksgroep Vervolgonderzoek Verheugt cs
(Contact mogelijk via redactie. Voegt u gerust andere bij u bekende zaken toe met uw gebruikersaccount of stuurt u gerust een email. Graag met bron van de door u gevonden casus)

Als laboratorium-experiment is de versie van een lemma dinsdag 3 juni 2013 om 23u.00 genomen.
Te toetsen hypothese: vermeldingen van kinddodingen door moeders worden ondergerapporteerd.

Betreft Wikipedia Lemma: Lijst van familiedrama’s met dodelijke afloop

Stand van onderzoek: over 2012 en 2013 konden al meteen met enig googlen 2 cases worden toegevoegd.
Bij voortschrijden van onderzoek kan dus meteen het lemma worden bijgewerkt. Mogelijk dat andere Wikipedianen verklaringen voor de onderrapportage kunnen geven.

Zeer opvallend is dat het er blijkbaar bij alle moderatoren tussendoor is geslopen dat bij dit lemma ook duidelijke bronnen vermeld hadden moeten worden. Die ontbreken namelijk volledig. De lijst blijkt heel erg incompleet. Er komt heel gemakkelijk een beeld naar voren dat mannen oververtegenwoordigd zijn in de dadergroep.

====================================================================================================
lemma integraal; na toevoeging van 2 extra gevonden cases

Een ”’familiedrama met dodelijke afloop”’ is een dramatische gebeurtenis in familieverband waarbij (een of meer) doden te betreuren zijn. Vaak wordt met ”familiedrama” of ”gezinsdrama” een gebeurtenis aangeduid waarbij een of meer gezinsleden worden gedood door een ander gezinslid en de dader (vaak de vader of de moeder) vervolgens [[zelfmoord]] pleegt. In de recente geschiedenis hebben er verschillende familiedrama’s in [[Nederland]] en [[België]] plaatsgevonden.[http://nos.nl/artikel/138035-dader-van-familiedrama-is-vaak-afhankelijk.html Dader van familiedrama is vaak afhankelijk], [[NOS Nieuws]], 19 februari 2010 Oorzaken van familiedrama’s worden meestal in de relationele en psychische sfeer gezocht, zoals problemen rondom een [[echtscheiding]], een als uitzichtloos ervaren situatie et cetera.

== Overzicht van enkele recente familiedrama’s in Nederland ==
* In juli 2002 steekt een vader (35 jaar) in [[Roermond (stad)|Roermond]] zijn huis in brand. Zes van zijn zeven kinderen vinden hierbij de dood.
* In december 2003 steekt een man in [[Schiedam]] van 30 jaar zijn vriendin en twee kinderen dood.
* In mei 2004 vermoordt in [[Berghem (Oss)|Berghem]] een moeder haar drie kinderen. Zij pleegt daarna zelfmoord door voor de trein te springen.
* In oktober 2004 wordt in [[Naaldwijk]] een moeder met drie kinderen gevonden. Zij hebben ernstige steekwonden, waaraan de moeder overlijdt.
* In december 2004 wordt in [[Ruurlo]] een 22-jarige vrouw door haar ex-man vermoord. Ook haar moeder komt naar aanleiding hiervan om het leven.
* In januari 2005 vindt de politie in een woning in [[Zoetermeer]] twee dode kinderen. De moeder pleegt [[zelfmoord]] door voor de trein te springen.
* In april 2005 vindt het [[Zoetermeers familiedrama]] plaats: een man uit [[Zoetermeer]] doodt voor de komst van zijn minnares zijn 31-jarige vrouw en zijn dochters van 3 en 5 jaar. Later worden de lichamen in [[Alphen (Noord-Brabant)|Alphen]] gevonden.
* Ook in april 2005 vermoordt een man in [[Hilversum]] zijn drie kinderen en zijn vrouw, waarna hij de hand aan zichzelf slaat.
* In maart 2006 schiet een man uit [[Zoetermeer]] zijn ex-vriendin dood en schiet haar stiefvader neer. Zij laat twee kinderen van 6 en 8 jaar achter.
* In juni 2006 worden een meisje van bijna twee en een jongetje van zes maanden dood gevonden in een woning in [[Purmerend]].
* In juli 2006 worden in een woning in [[Ermelo (Nederland)|Ermelo]] de lichamen gevonden van een politieman en een vrouw. Uit onderzoek blijkt dat de politieman zijn vrouw met zijn dienstwapen heeft doodgeschoten en daarna zichzelf.
* In december 2006 wordt een vijfjarig jongetje dood aangetroffen in een woning in [[Apeldoorn (stad)|Apeldoorn]]. De 27-jarige moeder meldt zich kort daarna bij het politiebureau.
* In maart 2007 worden in een woning in [[Hengelo (Gelderland)]] de levenloze lichamen van een moeder en twee kinderen aangetroffen. De vader wordt zwaargewond naar het ziekenhuis overgebracht.
* Ook in maart 2007, nauwelijks een week na het familiedrama in Hengelo, springt een man samen met zijn twee kinderen in de buurt van [[Haarlem]] voor de trein, na eerst zijn schoonmoeder te hebben vermoord.
* In september 2007 steekt een 29-jarige man uit [[Melissant]] zijn 31-jarige vrouw en 3-jarige kind neer.
* In oktober 2007 brengt een 37-jarige moeder haar 16-jarige kind om het leven in een huis in [[Enschede]] alvorens in [[Hengelo (Overijssel)]] voor de trein te springen.
* In november 2007 brengt een 38-jarige man in zijn woning in [[Middelburg (Zeeland)|Middelburg]] zijn zoontje van 5 en dochtertje van 2 jaar om het leven. Daarna pleegt hij zelfmoord.
* In februari 2008 worden 2 kinderen vermoord gevonden in [[Roosendaal]]. De vader van de kinderen is in eerste instantie spoorloos. Vermoed wordt dat hij de kinderen heeft omgebracht en daarna weggelopen is van huis. Half maart wordt de auto van de man met daarin zijn stoffelijk overschot opgevist uit een kanaal bij [[Westdorpe]].
* In juni 2008 wordt een 14-jarig meisje dood aangetroffen in haar huis in [[Arnhem]] nadat haar 46-jarige moeder haar had gedrogeerd met [[antidepressiva]] en [[slaappillen]] en vervolgens bij een open gasfles in de woonkamer is gaan liggen. Het meisje stierf aan de gevolgen van de ingenomen medicatie en het ingeademde gas. Haar moeder werd gered en zit tot op heden vast.
* In mei 2009 worden 2 tieners (16 en 17 jaar), hun moeder en een 46-jarige man dood gevonden in [[Zwijndrecht (Nederland)|Zwijndrecht]]. Later wordt in [[Bavel]] het stoffelijk overschot van de 43-jarige (ex-)vriendin van de man, gevonden.[http://www.bndestem.nl/algemeen/binnenland/5044190/Familiedrama-politie-bevestigt-vermoedens.ece Familiedrama: politie bevestigt vermoedens], [[BN/De Stem]], 30 mei 2009
* In juni 2009 brengt een 46-jarige man zijn twee kinderen om het leven in een huis in [[Almere]]. De ex-vrouw slaat alarm als ze haar kinderen gaat ophalen en er niet wordt opengedaan.
* In november 2009 brengt een 45-jarige man zijn 7-jarige zoon om het leven in een huis in [[Oisterwijk (plaats)|Oisterwijk]]. Na de moord springt de man nabij station Oisterwijk zelf voor de trein.
* In maart 2010 berooft een man in [[Zierikzee]] zijn 2 kinderen van 9 en 19 jaar van het leven. Zijn vrouw raakt bij haar vlucht gewond. De man pleegt even later zelfmoord.
* In april 2010 berooft een man in [[Groot-Ammers]] zijn zoon van 18 jaar van het leven. De man pleegt later zelfmoord.
* In september 2011 verhangt een man in [[Veldhoven]] zijn eenjarig zoontje en stuurt een foto van het kind naar de mobiele telefoon van de moeder. De man pleegt later zelfmoord.
* In oktober 2012 brengt een man in [[Schalkwijk (Utrecht)]] zijn vrouw en hun twee dochters om het leven, waarna hij hun boerderij in brand steekt en zelfmoord pleegt.
* In de nacht 16 op 17 januari 2012 [[Terwolde]] 2 kinderen omgebracht door moeder. Poging zelfdoding moeder mislukt.
* In april 2013 wordt in [[Roosendaal]] een omgebracht jongetje gevonden. Zijn moeder had een poging tot zelfdoding gedaan.
* In mei 2013 wordt in [[Zeist]] het lichaam gevonden van een man die zelfmoord heeft gepleegd. Zijn twee zoontjes, met wie hij op stap was, worden na twee weken van [[vermissing]] dood teruggevonden.

== Overzicht van enkele familiedrama’s in België ==
*26 november 1995 – De [[gynaecoloog]] Yves Van Trappen (35) schiet in de vroege ochtend zijn vrouw Leen (35) en hun drie kinderen Laura (6), Eline (4) en Anne-Sophie (2) dood in hun huis in [[Deerlijk]]. Alle vier worden ze gedood in hun slaap. Een uur later pleegt Van Trappen zelfmoord. Het motief wordt nooit duidelijk.
*17 februari 1999 – Freddy Bilsen (47) uit [[Linden (België)|Linden]] doodt zijn vrouw Gisèle Pauly (48) en hun kinderen Eva (13) en Sara (17) met een hakbijl. Daarna pleegt hij zelfmoord.
*11 december 1999 – De ex-bankdirecteur Frans Brems (43) uit [[Langdorp]] vermoordt zijn vrouw Monique Willems (43) en hun twee kinderen Lies (20) en Leen (14). De man had financiële problemen, zo blijkt uit een afscheidsbrief.
*1 september 2003 – Een dokter van [[Syrië|Syrische]] afkomst wurgt in [[Vilvoorde]] zijn zoontje van zeven en dochtertje van vijf. Daarna verhangt hij zichzelf.
*13 november 2004 – Amissa Kazengwa (46) uit [[Sint-Jans-Molenbeek]] rijdt met zijn wagen naar [[Brussegem]]. In de wagen zitten zijn kinderen Hélène (4), Arnold (5), Rashidi (14), Sakina (15) en Salumu (17). Kazengwa heeft ze verdoofd. In Brussegem gooit hij benzine over de wagen en steekt hem in brand. Kazengwa zelf en zijn kinderen komen om.
*13 maart 2005 – Hilde Paepe (35) uit [[Roeselare]] doodt haar vijfjarige dochtertje Romy en pleegt daarna zelfmoord. De vrouw kon niet verkroppen dat haar man bezoekrecht kreeg.
*4 oktober 2005 – In [[Koksijde]] doodt Raoul Lhoir (44) zijn drie kinderen Laura (9), Gauthier (7) en Audrey (5). Hij schiet de kinderen en daarna ook zichzelf dood. Zijn echtgenote Valerie, moeder van de kinderen, had hem verlaten en dat kon de man niet aan.
*2 februari 2006 – Christian W. (38) in [[Temse]] doodt zijn vriendin Priscilla C. (47), hun twee zonen Christopher (14) en Randy (12) en hun geadopteerde dochtertje Yakina (7). Hij plaatst barbecuevuurtjes vlakbij hun slaapkamer. De kinderen stikken. Daarna pleegt hij zelfmoord. Het paar was uit elkaar gegaan en de man kon dat niet verkroppen.

====================================================================================================

Bronnen
Het lijkt me juist om zeker bij dit lemma en dit onderzoeksartikel een bron te noemen. Ik stel voor liefst een rechterlijke beschikking (straf-vonnis) als bron te vermelden, dan wel goed traceerbare plaatsen delict. Er kan worden verwezen naar het onderzoek van A.J. Verheugt. Het onderzoek lopend tot circa 2003 zet kinddodingen van ouders op een rij en is verschenen onder de titel “Moordouders”. Eenvoudig op boekensites te googlen.

Terwolde, 16 januari 2012: rechtbank Zutphen 5 februari 2013, straf-beschikking; eis OM van 16 jaar gevolgd. Roosendaal, april 2013: slechts artikel website Hart van Nederland over aanhouding van moeder op 8 mei 2013.

Jesse Frederik in de Volkskrant over Sweder van Wijbergen, Mathijs Bouwman en Sylvester Eijffinger

2013/06/01 in Uncategorized

redacteur Economie
(artikel in wording; reageert u al gerust!)

– Amsterdam – Op zaterdag 1 juni 2013 verscheen van de hand van de hand van Jesse Frederik in de Volkskrant een artikel over voorspellingen en duidingen van een aantal economen.

Hoe hebben economen zich uitgelaten bij het begin van de huidige economische malaise? Wat werden later hun bespiegelingen? Het is een beschouwing van uitlatingen van Sweder van Wijbergen, Mathijs Bouwman en Sylvester Eijffinger

Een lezenswaardig artikel dat uw aandacht en uw reactie beslist verdient.

Jesse Frederik (1989) is freelance journalist bij Folow the Money, een platform voor financiele onderzoeksjournalistiek.

“Follow the Money” is een belangrijk uitgangspunt dat ook veelvuldig gehanteerd wordt door diverse Sociologisch Psychologisch onderzoekers. Het is zeer bepalend hoe in een land mensen en organisaties zich verdelen, maar ook binnen organisaties verklaart het zeer veel.

Consultants versus zwak management. Managementparadoxen (1)

2013/06/01 in Uncategorized

een manager
(creatie artikel nog gaande; nog niet definitief!; voel u vrij om alvast te reageren en bij te dragen!)

Een manager hoopt morgen ook nog op z’n plek te zitten. Je wilt vandaag dus geen fouten maken die morgen tot je ontslag leiden. Zwak management drijft vaak op zwakke medewerkers, maar bungelt vooral onder nog zwakker “hoger management”.

Managen is gewoon leiding geven of nog korter leiden. Iedere moeder en iedere vader die voor kinderen zorgt is ook gewoon manager. Aan leiden is niets verhevens. Het vorm geven van leiden is vaak voor een groot deel nemen van lijden dat de geleide mensen hebben. Niet raar dat in moeilijke situaties veel mensen liever geleid worden dan leiding geven. In de moeilijke situaties is niet een hoge beloning zichtbaar maar de grote hoeveelheid lijden die de leider op zich moet nemen. Nog steeds niet iets meelijwekkends. Weer moeten het de sterkste schouders zijn die de zwaarste lasten (lijden) dragen. In een paar stappen is aannemelijk gemaakt dat leiders ook fysiek wat beter opgewassen moeten zijn tegen zware belasting. Maar het komt ook heel sterk op de mentale belastbaarheid aan. Om die reden is leiderschap beslist niet alleen voorbehouden aan de fysiek sterkste individuen. Ervaringsdeskundigen in moeilijke situaties worden vaak geloofwaardige leiders.

Geloofwaardigheid heeft alles te maken met draagvlak. In termen van conformiteitsbeginsel: hoeveel mensen zijn bereid om zich achter de mening en aanpak van de manager te scharen. Meer medestanders betekent meer gezag in en rond de organisatie. In overheidsorganisaties wordt de angst om standpunten in te nemen en voor keuzes te gaan staan, vaak vertaald naar het inhuren van medestanders in de vorm van ingehuurde consultants, adviseurs, coaches, deskundigen, en zo voort.

Voor falen geven managers elkaar meestal geen ruimte. We krijgen wat we verdienen, blijkbaar. Zou een betere manager meer ruimte geven voor falen?
Als er in de hoogste top van een organisatie een (politieke) afrekencultuur heerst dan vertaald dat zich door in de cultuur lager in de organisatie. In plaats van dat fouten maken getolereerd wordt, worden de lagere leiders (managers) bang gemaakt om fouten te maken. Snel duidelijke standpunten innemen wordt afgestraft. Het feitelijk niet kiezen door en links en rechts tegelijk te gaan, voor en tegen tegelijk te zijn, wordt beloond. Met meel in de mond spreken en wollig taalgebruik spreken en schrijven wordt beloond.

Consultants blijken vaak ingehuurde zwartepieten of stromannen om te gaan zeggen wat de opdrachtgevende leider gezegd wil hebben. Als vervolgens veel weerstand ontstaat over een ingenomen standpunt wil de leider kunnen zeggen: “Dit voorstel om het zo te doen kwam van de adviseur, de deskundige.”

Zaterdag 1 juni 2013 verscheen een boeiend artikel in de Volkskrant van Sterre Lindhout en Merijn Rengers.

Een aantal lijnen uit dat artikel wil ik terug laten komen als voorbeeld bij de bovenstaande beschouwing.

Er wordt gesproken over de Haarlemse scholengroep Dunamare. Als cadeau aan de medewerkers werd een groot, duur feest georganiseerd. Niet alle medewerkers konden zich er werkelijk feestelijk voelen. Het Teyler College, 1 van de locaties van Dunamare, had net bekend moeten maken dat het moest sluiten.

Hoe kan er zo’n tegenstelling ontstaan tussen de werkvloer van docenten en de top van de schoolleiding? Albert Strijker was bestuursvoorzitter. Dunamare docenten durfden zich niet bij naam te laten noemen.

De personen in het artikel en hun opstelling in het sociale systeem:
Albert Strijker
Sophie de Boer, rechterhand van de bestuursvoorzitter Albert Strijker
GMR = Gemeenschappelijke Medezeggenschapsraad
Thea Hendriks, ouder en lid van de GMR van Dunamare
CBE Group = Consultants in Business Excellence
CBE had goede contacten met het bestuur, dat legde de GMR op enig moment nadrukkelijk bloot.
Bestuurder De Boer, was bijgeschoold door CBE.
CBE draaide trainingen en trajecten op Dumare.
Programma “Van school naar maatschappelijke onderneming”
Programma “Dumare op Koers”
Een school zat in een “traject” met de naam “High Performance School”
Zes medewerkers van Dumare zaten in een traject met de naam “Teamleider Room” en “Executive Room”
De vriendin van Strijker, bestuursvoorzitter, bleek ex-directeur van het te sluiten Teyler College.
Opvallend is: deze vriendin van de bestuursvoorzitter met innige contacten met CBE, stapt over naar CBE als medewerker/ ingehuurde zelfstandige.

CBE is gevestigd aan de Herengracht.

CBE heeft in de afgelopen jaren handig gebruik weten te maken van de markt voor “schaalverkleining” aan de kant van het ministerie van Onderwijs in Zoetermeer en tegelijkertijd de markt van “schaalvergroting” op de “werkvloer”.

CBE leverde consultants voor verkleining van “Zoetermeer” als onderwijs-moloch. Voor de enorme schaalvergroting voor het MBO tot ROC-reuzen leverde CBE ook diverse advies-uren. ROC, staat voor “Regionaal Opleidingen Centrum” of “Regionaal Opleidings Centrum”.

CBE Academica is de opleidingsafdeling van CBE, ook aan de Herengracht gevestigd.

CBE werd in 1986 opgericht door Pim Pollen (59). Na een half jaar trad ook toe Margareth de Wit (50). Zij is echtgenoot van Pim Pollen en mede-aandeelhouder in CBE. In 2001 trad ook toe oud-topambtenaar Olaf McDaniel (56).

Premier Balkenende wordt door de journalisten van de Volkskrant genoemd als de initiator van het beperken van de uitgaven aan dure adviseurs door bijvoorbeeld het ministerie van Onderwijs en Wetenschappen in Zoetermeer.

CBE heeft veel zzp’ers en freelancers in dienst. Het betaalt de bijzondere VU-leerstoel Publiek Recht van hoogleraar Goos Minderman.

Jongerenvoorman Sywert van Lienden heeft stage gelopen bij CBE. Pim Pollen, de directeur van CBE, heeft Sywert van Lienden gratis kantoorruimte ter beschikking gesteld om zijn G500-beweging op de kaart te gaan zetten.

BON-voorman Ad Verbrugge heeft eerder een kritisch artikel over CBE en bijvoorbeeld Pim Pollen geschreven. BON, staat voor Beter Onderwijs Nederland.
Vervolgens heeft Pim Pollen een nogal doorgeschoten reactie op zijn Weblog gezet. Deze weblog van CBE-oprichter Pim Pollen is inmiddels weer van het internet gehaald. Voor historische controleerbaarheid, vermeld ik het citaat integraal:
“Hun werkwijze (redactie: van BON) doet erg lijken op de NSDAP kort voor de Tweede Wereldoorlog. Doelen willen ze andere mensen opleggen door op hun websites discussies te beginnen waarvoor ze overigens – volgens een paar kleine lettertjes elders op hun site – geen verantwoording dragen. Schoolleiders worden hier met volslagen irrationele onzin met pek besmeurd en onder het motto van democratie mag dat gewoon in Nederland. Ab Verbrugge, de grote voorman, mengt zich natuurlijk niet in dit soort afglijders maar laat zijn bruinhemden het werk doen. (…) BON is niet anders dan een F-side clubje, veel geschreeuw maar zonder enige inhoud. Helaas is dat soort populair in Nederland (…) ”

CBE was ook zeer actief in het drama rond de scholenreus Amarantis en bij de Rotterdamse Stichting BOOR. BOOR worstelt met een bestuurscrisis en een grote (bouw-)fraudezaak.

Femke Halsema publiceerde met haar commissie over het drama bij Amarantis. Het rapport “Niet onwettig, maar wel onwenselijk” presenteert signalen over mogelijke onregelmatigheden. Halsema (bedoeld natuurlijk cs !) was kritisch over Leo Lensen, medewerker bij CBE. Tot vorig jaar was Leo Lensen “Academic Dean” van CBE. Halsema noemde de twee petten voor Lensen “ongepast”. Lensen ontving salaris van Amarantis en deed tegelijkertijd allerhande klussen voor CBE.

==========
Work in progress:
Bestuursvoorzitter Bert Molenkamp

Hoofd huisvesting (van welke organisatie, van Amarantis?)

Twee corporaties. Woningbouwcorporaties?

Marcel Wintels, puinruimer bij het gevallen Amarantis.
Bestuurder bij Wielrenbond/ unie?
Actief lid van CDA.
Politieke functies van Marcel Wintels:

Dries Mosch, gemeenteraadslid Rotterdam, Leefbaar Rotterdam. Hij was degene dei de BOOR-affaire in gang zette aldus de journalisten van de Volkskrant.

=======

Een anonieme ex-medewerker van CBE:
“Wat CBE doet klinkt prachtig, maar heeft uiteindelijk weinig met onderwijskwaliteit te maken.”
De vrouw verliet CBE “in goede verstandhouding” omdat ze de consultancybenadering uiteindelijk te leeg vond: “Het bleef vooral bij brallen over leiderschap.” Over bestuurders en schoolleiders zegt de oud-medewerker van CBE: “Zij moeten zich achter de oren krabben voor ze zich voor veel geld laten feteren. Consultants kunnen het onderwijs niet of nauwelijks veranderen. Het zijn boven alles mensen met een uurloon. Het gaat hen om targets en geld.”

Verder stelt de ex-medewerkster: “Onderwijs is een beetje een sneue sector. Bestuurders zijn vooral witte oude mannen. Pollen weet hoe die generatie denkt. CBE appelleert aan het gevoel een echte directeur te zijn. Stel je voor dat je bestuurder bent van een school in Doetinchem en je mag met CBE meevaren in een bootje over de Herengracht. Je mag praten over China, over ondernemen en over al die lastige docenten. Die besuurders voelden zich heel wat.”

De Volkskrant: “Dat mensen vooral anoniem over CBE spreken, heeft te maken met de reputatie van Pim Pollen. CBE-angehoerigen die reputatieschade bezorgen bonjourt hij er direct uit. Zo verging het Wim Blok en ook Leo Lenssen. Na het kritische rapport werd hij zonder pardon terzijde geschoven. Een duiventil noemt de oud-medewerker het CBE-adviseursbestan. Zij stelde: “Het verloop is groot. Als het misgaat, is er geen solidariteit.” ”

Tegen de Volkrant stelde Pollen:
“Het zijn huurlingen.” Daarmee doelend op Leo Lenssen en Wim Blok. Pollen van CBE vervolgt met: “We hebben de samenwerking met Lensen en Blok verbroken omdat zij het zichzelf onmogelijk hebben gemaakt om te functioneren. De context was besmet.”

De agressiviteit van Pollen ondervond ook Ad Verbrugge en zijn organisatie Beter Onderwijs Nederland (BON). Ad Verbrugge met BON hadden een negatief verhaal over CBE en over Pollen geschreven. De reactie van Pollen op dat stuk is in het bovenstaande al eerder aangehaald.

De machtige rol van consultants als van CBE lijkt op zijn retour. De Volkskrant: “CBE doet precies wat een consultancybureau moet doen: het verkoopt datgene waaraan de markt behoefte heeft. Het faciliteert het grootste en meeslepende bedrijfje spelen waar schooldirecteuren naar hunkeren. Maar mede naar aanleiding van de debacles bij BOOR en Amarantis is het tij gekeerd.

De oud-medewerkster van CBE: “Het onderwijs is uitgeboardroamd. De buitenwereld gaat erachter komen dat mensen in scholen die bestuurspraat niet meer willen. Maar op sessies van CBE wordt die nog steeds doorverteld.”

De Volkskrant:”Ook de liefde tussen Albert Strijker van Dunamare en CBE lijkt intussen bekoeld. Zij vriendin (voormalig directeur van Teyler College) werkt niet meer bij CBE. Het commerciele wereldje beviel haar niet meer, had Strijker verklaard. Mijn vriendin miste lokalen en leerlingen. Het High Performance-traject van CBE bij Dunamare is ook gestopt. Strijker vertelde dat dat Dunamare is tegengevallen.

Albert Strijker, bestuursvoorzitter van de onderwijsgroep Dunamare tot slot over CBE:
“Het leidde niet tot onderwijskundige verbetering. CBE maakte de beloftes niet waar. We vonden de prijs-kwaliteitverhouding niet goed en zijn tussentijds afgehaakt.”

Als uw indirecte verslaggever, voeg ik daar aan toe:
“Als consultants weer vertrokken zijn, dan zijn zij gewilde kapstok om het eigen falen aan op te hangen. En de schuld af te schuiven. Gelooft u mij als manager deed ik daar ook aan mee. De momenten dat ik dat niet deed … kreeg ik van mijn eigen management … een rekening.”

Skip to toolbar