GGZ-Lobby tegen Jeugdwet faalt vanwege gepleegde “Oorlogsmisdaden”

(- onderhanden conceptversie 12 feb. 2014 -)

NIJMEGEN – werkgroep sociologie

De staatssecretaris heeft het hardop durven zeggen. De discussie over de bevindingen van onderbehandeling en overbehandeling van kinderen in de Jeugdzorg speelt waarschijnlijk al tientallen jaren. Diagnoses op bestelling van een bezetter zijn verwerpelijk. Ambtenaren die “bewijzen” voor elkaar construeren duiden op overheidsterreur en zijn beslist fascistoide te noemen.

Vrede is de voortzetting van Oorlog met andere middelen. Zo luidde het citaat van: …

Oorlog is de voortzetting van Vrede … ook met andere middelen … Deze uitspraak moeten we voor onze eigen verantwoording nemen. Hij laat zich echter vrij eenvoudig onderbouwen.

De menselijke natuur in sociologisch psychologische zin blijft steeds dezelfde. Hoewel we ons graag in vredestijd voorstellen dat misdaden in een oorlog van een andere orde zijn. Gepleegd in een ondertussen verlaten wereld, door niet meer actueel bestaande misdadigers.

Zand er over! Er is werk aan de winkel. “Nie wieder Krieg!” Niet zeuren maar poetsen. Geen oude koeien uit de sloot halen. Iedereen heeft geleden, dus probeer nu niet zieliger te doen. Enkele herkenbare, waar te nemen uitspraken.

Er zijn diverse mechanismen om niet te hoeven zien, niet te hoeven veranderen, niet te hoeven concluderen, niet te hoeven handelen, niet te hoeven helpen, niet te hoeven bijstaan. Er zijn kortom diverse mechanismen om zichzelf te ontslaan van de taak om rechtvaardig te handelen. Die taak is veel meer een (mogelijke) waarde en een (mogelijke) norm.

In de voorstelling dat waarden aan normen ten grondslag liggen, zouden we graag zien dat rechtvaardig moeten zijn een waarde is. We zouden willen zien dat alle normen getoetst moeten kunnen worden tegen die waarde. Normen die niet aan die waarde voldoen, zouden moeten worden los gelaten. Die normen zouden moeten worden verworpen.

Is het waar dat de GGZ oorlogsmisdaden heeft gepleegd?

Hebben we het willen weten en willen uitzoeken in 1945? Nee, niet of nauwelijks.

Beslist een onderwerp voor verder onderzoek in het kader van historisch materiaal over de “Bijzondere Rechtspleging” na de bezetting.

Heeft de Jeugdzorg (rechters incluis!) zich in vredestijd schuldig gemaakt aan diagnoses op bestelling en vergelijkbare onvrijwillige deportatie en veroordelingen als in WO II. Helaas … daarop is het antwoord zonder enig voorbehoud … JA!

Als lezer kunnen we u alleen serieus nemen als u hier dan ogenblikkelijk om de bewijzen zou vragen. Bij voorkeur zien we een historisch wetenschappelijke benadering. Geen probleem, we zien u graag als deelnemer in de onderzoeken van onze werkgroep! Meld u zich bij voorkeur bij ons aan! We kunnen u voorzien van diverse onderzoeksdossiers. Stuk voor stuk dossiers waar we zien dat we de grootst mogelijke moeite willen doen om ontwijkings-mechanismen te laten inschakelen. Stuk voor stuk dossiers waar we het liefst ons laten overtuigen dat ze gaan over een wereld die ondertussen niet meer bestaat. Dat ze gaan over daders die vandaag de dag niet meer vrij rondlopen.

De werkelijkheid roept ons helaas met een grote stapel dossiers over echte mensen … en vooral echte kinderen … tot de orde. Werkelijk, het is echt gebeurd. Het blijft gebeuren: iedere dag weer.

Is de jeugdzorgketen ooit ter verantwoording geroepen door de politiek? Nee, is het antwoord. Politiek is vaak wat huichelachtig. De schuldigen, de nalatigen krijgen gewoon geen geld meer als er opnieuw verdeeld moet worden. De collaborerende schuldige blijft alleen staan met lege handen op moment dat de koek opnieuw verdeeld wordt.

Van monsters wordt wel eens de kop afgehakt en voor de buehne worden een aantal meelopers (die we als groep wel kunnen missen!) gestraft.

De werkelijke daders in de top blijven na iedere oorlog behendig op hun plaats zitten. De massa laat zich (mis-)leiden door het argument van de noodzakelijke rust en orde. Laat ons overgaan tot de orde van de dag … om de oorlog snel te vergeten!

De jeugd-GGZ gaat als collaborerende kinderen-mishandelende ketenpartner een hele hoge prijs betalen. Daarmee is de aandacht van de echte daders in de top afgeleid.

Vrede is oorlog … voortgezet met andere middelen.

Als de kinder-zorg bij de gemeenten is gelegd, worden we geacht om niet meer over de oorlog te spreken.

 

Leave a Reply