Georganiseerde Kindermishandeling. Oud Nieuws: wordt gepleegd door Jeugdzorg zelf.

Mijn zoon hoort niet thuis bij jeugddelinquenten

WESTBROEK – L. Benvenuti

08/02/14

Arnold Heertje schrijft dat de bureaucratie van kinderen producten heeft gemaakt, wat uitmondt in georganiseerde kindermishandeling (O&D, 7 februari). Dat is helaas oud nieuws. Komend schooljaar wordt de Wet passend onderwijs ingevoerd. Deze wet regelt dat ieder leerplichtig kind in Nederland is verzekerd van een plaats op school. Was er niet al een Leerplichtwet? De Leerplichtwet regelt de plichten van ouders, niet het recht op onderwijs van kinderen. Hierdoor is de regering in verlegenheid gebracht; daar moest een oplossing voor komen.

Mijn zoon heeft een zeer ernstige vorm van dyslexie. Hij heeft op school extra ondersteuning nodig, waar scholen geen geld voor krijgen. Daarom kon of wilde geen school hem aannemen. Vanuit mijn buitenlandse achtergrond begreep ik niet dat de staat zo’n situatie accepteert. Ik vroeg hulp aan het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap.

Na twee jaar zoeken ging het ministerie tot mijn schrik aansturen op opname van mijn zoon in een niet-vrijwillige voorziening ‘voor jongeren die moeten leren omgaan met regels’. Een voorziening voor jeugddelinquenten. Dat mijn zoon daar niet thuishoorde en er niet beter van zou worden was blijkbaar niet relevant. Want er was een plek. Geen fatsoenlijke plek, maar wel een plek.

Wat is passend onderwijs? Het systeem wordt beschermd tegen de kinderen die er niet in passen. Inderdaad, een georganiseerde vorm van kindermishandeling.

Naschrift redactie: Deze reactie verscheen ook in de afdeling Opinie en Debat van de Volkskrant van 8 februari 2014. Het genoemde artikel van Heertje verscheen ook al eerder op deze site. Door gebruik van de zoekfunctie op deze site kunt u het terugzoeken.

 

 

Perverse Kindermishandeling door Militante Overheidsfunctionarissen in Jeugdzorg. Oproep aan Ons Parlement.

Te groot deel jeugdzorg is volstrekt onmenselijk

AMSTERDAM – Arnold Heertje, econoom

In de jeugdzorg zijn de kinderen om wie het gaat uit beeld verdwenen. Een deel van de kinderen wordt op lichtvaardige gronden onder toezicht geplaatst. Is die horde eenmaal genomen dan zijn deze kinderen speelbal van instellingen als de Raad voor de Kinderbescherming, de Bureau’s Jeugdzorg, stichtingen ten behoeve van pleegouders, particuliere instellingen voor jeugdzorg en het Leger des Heils. De kinderen worden onnodig uit huis geplaatst, komen in internaten terecht en worden willekeurig overgeplaatst naar andere scholen dan de hun vertrouwde. De bureaucratie maakt van de kinderen producten, waarmee veel geld wordt verdiend en waaraan veel werkgelegenheid wordt ontleend ten behoeve van medewerkers, die zich begeleiders, gezinsvoogden, teamleiders of relatiemanagers noemen.

In het oosten van het land zijn twee kinderen van ongeveer 12 jaar weggehaald bij hun moeder, omdat deze alleen Russisch spreekt en daarom ongeschikt wordt geacht de kinderen op te voeden. De moeder is al enige jaren in juridische procedures verwikkeld om de kinderen thuis te krijgen, maar stuit op het enorme financiële belang bij het handhaven van de status quo van toezichthoudende partijen. Dit leidt er toe dat de kinderen weken zijn verstoken van tijdige medische hulp. (Schriftelijk aandringen door een buitenstaander bij het internaat Entrea in Nijmegen op onmiddellijk bezoek aan een arts, had succes.)

In Amsterdam is door jeugdzorg een kind ontvoerd uit de school waar hij meer dan drie jaar tot volle tevredenheid van hemzelf, zijn moeder en de schoolleiding op zat. Hij is naar een geheime plaats gebracht, zodat ook zijn moeder niet langer weet waar hij verblijft. Medewerkers van Bureau Jeugdzorg in Amsterdam (BJAA) weigeren ansichtkaarten en attenties van vriendjes van zijn vorige school en van familieleden door te geven aan het kind. Je waant je even niet langer in het vredige Nederland. (Een buitenstaander heeft er bij directeur Gerritsen van BJAA op aangedrongen zijn medewerkers te verzoeken het inhumane pad te verlaten.) Het is niet moeilijk de lijst van schrijnende voorbeelden uit te breiden met soortgelijke ervaringen in andere plaatsen.

Dat in Nederland zich in een belangrijk deel van de jeugdzorg afschuwelijke taferelen afspelen, is niet aanvaardbaar. Onder het mom van kinderbescherming is in een te groot aantal gevallen sprake van georganiseerde kindermishandeling. Af en toe wordt de samenleving opgeschrikt door dramatische uitlopers van deze benauwende en inhumane situaties.

De parlementaire beraadslagingen over de nieuwe wetgeving moeten recht doen aan de noodzaak de jeugdzorg op de werkvloer te humaniseren. Aan de huidige perverse financiële prikkels dient een einde te komen. Voorts is het noodzakelijk dat de medewerkers, die zich eerder gedragen als geüniformeerde officieren dan als liefdevolle mensen die kinderen bij de hand nemen en een begripvolle omgeving bieden, plaatsmaken voor deskundigen met hart voor hun vak. Is er iets belangrijker in deze soms hardvochtige wereld dan het levensgeluk van onze kinderen?

Naschrift redactie:
Deze ingezonden brief verscheen ook in de Volkskrant van 6 februari 2014. Arnold Heertje is emeritus hoogleraar Economie aan de Universiteit van Amsterdan.