Professor Heertje Krijgt 3 Maal Applaus van BJZ-Gedupeerden in Kortgeding 6 Mei Rechtbank Amsterdam

– AMSTERDAM – rechtbankverslag Radeloze Vader

In de eerste plaats was het gisteren (6 mei) precies 1 jaar geleden dat de wake-up-call van Jeroen Denis aan de Nederlandse samenleving is gedaan. Hij had uit vaderliefde het meest gruwelijke liefdesoffer voor zijn kinderen over. Een offer dat slechts enkelen van ons werkelijk doorleefd kunnen invoelen. Velen van ons keuren het uiteindelijk af. We hopen dat de boodschap van Jeroen een keerpunt in de jeugdzorg en kind-ouder-vervreemding heeft mogen worden.

Op de zitting is aan Ruben en Julian gerefereerd door advocaat mr. Loonstein. Duidelijk werd naar voren gebracht dat de rapportage over de negatieve bijdrage van de Jeugdzorg snoeihard was.

Heertje bracht naar voren dat hij Nederland wil wakker schudden met vele voorbeelden van inhumaan optreden van de jeugdzorg.

De rechter en de jeugdzorg probeerden Heertje aan te spreken op allerlei uitspraken van anderen die zouden voortborduren op een publicatie van hem in geheel andere media. De rechter wilde weten wat Heertje vond van uitspraken op GeenStijl waar Heertjes artikelen waren overgenomen. Heertje had daar zelf helemaal niet gepubliceerd. Hoe kan de rechter en BJZ hem dan ter verantwoording roepen voor onbeschofte en onbeschaafde reacties op GeenStijl?

Tijdens de zitting pleegde de rechter achteloos nog even haar eigen censuur. Mr Loonstein had aan pers zijn pleitnota in afschrift gegeven. Iets wat de betere advocaten altijd proberen te doen. Liefst nog ruim voor zitting. Dat de rechter deze pleitnota van de journalisten terug eiste en expliciet 1 journalist/ stagiair-bij-een-advocaten-kantoor daarvan uitzonderde, is ongehoord. Reden zou zijn dat de naam van de beide in geding gebrachte gezinsvoogden erin zouden staan. De rechter verkeerde kennelijk in de veronderstelling dat de journalisten die namen nog niet zouden hebben. Helemaal bont maakte rechter mevrouw mr Berkhout het door zelfs na protest van de journalisten te melden dat de journalist die zijn pleitnota mocht houden, al een geheimhoudingsverbintenis was aangegaan. De rechter had de andere journalisten niet eens gevraagd of zij zich aan enige geheimhouding hadden gecommitteerd.

Na persoonlijke bijdragen van Heertje tijdens de zitting gaven de aanwezigen tot 3 keer toe een applaus. Ter zitting ongebruikelijk en niet helemaal zoals de rechter dat wenst. Duidelijk was dat BJZ-gedupeerden nieuwe hoop putten uit de bijdrage van professor Heertje.

Velen verbonden zich spontaan aan het enige tijd geleden in gang gezette Burgerinitiatief Rechtspleging en Jeugdzorg. Een drietal initiatieven om te komen tot 50.000 deelnemers die van de volksvertegenwoordiging toezicht op de rechtspleging willen afdwingen en in het bijzonder in zaken met kinderen. Het aantal dwalingen in het civiele recht is nog vele malen overweldigender, dan al is gebleken in het strafrecht. Iedere week ongeveer een strafrecht-dwaling zoals bij Lucia de Berk. Iedere dag tientallen dwalingen zoals in het geval van Jeroen Denis. Het is een zeer pijnlijke misvatting om te denken dat er in het civiele recht geen straffen worden opgelegd aan onschuldigen. Het is een misvatting om te denken dat het civiele recht niet rechtstreeks mensen (waaronder de kinderen zelf!!!!) de dood in drijft. Het civiele recht blijkt allesbehalve geciviliseerd. Precies dat wil professor Heertje anders zien. De civiele rechter nodigt uit tot inhumaan gedrag, praat dat achteraf goed en dekt dat achteraf toe. De rechter houdt in ruil voor leugens de deskundigen (jeugdzorg) uit de wind. Zij worden immuun voor aanspreekbaarheid en aansprakelijkheid. Nu de rechter dat al zo vele jaren kritiekloos blijft doen, is niet meer te spreken van een rechter die wordt bedrogen, subsidiar in dwaling wordt gebracht. Met andere woorden de rechter kan zich niet beroepen op dat hij tegen zijn zin wordt misleid. Er zijn vele getuigen uit de geheime zittingen van de jeugd- en familierechter die de rechter letterlijk citeren met: “Als rechter kan ik niet anders dan volledig vertrouwen op de “deskundigen-rapportages.”
Ondertussen is de rechter opzettelijk en actief aan het handelen: hij/zij vraagt te kwader trouw en actief om bedient te worden met leugens en onjuiste rapportages. In de juridische literatuur wordt dan gewoon eenvoudig gezegd dat de rechter dan zelf ook een leugenaar wordt. De bewijzen dat de jeugdzorgrapportages van geen kanten deugen worden expliciet aan alle rechters in hun opleiding aangeboden. Er zijn juristen op gepromoveerd (o.a. prof. dr. mr. Hoefnagels). Rechters die worden geconfronteerd met duidelijke, ondubbelzinnige beschikkingen van een (collega-)rechter maken de omtrekkende beweging dat een rechter geen waarheidsvinding hoeft te doen. Als een advocaat dergelijke beschikkingen niet expliciet inbrengt, doet de rechter eenvoudig of de beschikking niet bestaan. Dat is minachting van de wet door de rechter zelf. Andere burgers die zich niet gedragen conform zo’n beschikking krijgen daar zelfs sancties voor. Waar hebben we “geen waarheidsvinding hoeven doen”, eerder gehoord? Wie durft met dergelijke juristen verder in discussie? Waar staat dat in de wet … een rechter die niet aan waarheidsvinding hoeft te doen? Een aantal juristen blijkt er erg gemakkelijk mee weg te komen dat zij hun eigen wetten verzinnen.

Gelukkig waren er nu veel andere medestanders gekomen. Ik schat ongeveer 30 mensen. Bij de vorige zitting was een publiek van 4 mensen wat mager te noemen. Wel pijnlijk dat de rechter deze 4 mensen zonder ruggespraak met Heertje naar huis liet sturen door de zitting als niet openbaar te kwalificeren. Wat veel Nederlanders niet blijken te weten, is dat rechters dit iedere dag tientallen keren doen. Meestal verkeren de proces-/ procedure-partijen niet in een positie dat ze zich daar tegen kunnen verweren. Nederland heeft een rechtspraak die misschien wel voor meer dan 40% geheim verloopt. Dat geeft te denken. Als daarbij de brievenbus voor ontlastend bewijs is dichtgeplakt en de rechter een onderbouwing in zijn uitspraak te vermoeiend vindt, dan blijkt Nederland plotseling niet meer het braafste jongetje in de klas. Dan is er voor het professionaliseren van de rechtspleging nog een hoop werk te verzetten.

Oh ja, het komt goed. BJZ bracht naar voren dat zij gaan professionaliseren en … er komt tuchtrecht voor gezinsvoogden. Lekker makkelijk als daarbij geen namen mogen worden genoemd.

In de zitting viel in het algemeen op dat de rechter wel waarheidsvinding met stevige vragen naar professor Heertje deed. Waarheidsvinding richting BJZ heb ik gisteren niet echt meegekregen. Misschien was dat bij mij een gekleurde bril. Door rechters zelf en door advocaten wordt al niet meer ontkend dat in Nederland een klasse-justitie geldt. Moeten we ons dan neerleggen bij deze klasse-justitie? Overheidsdienaren zouden anders mogen worden behandeld voor de wet als gewone burgers? Misdrijven door werknemers in de tijd van de baas, zijn geen misdrijven?

… straks zelfs handelen van ambtenaren … met verbod hun namen te noemen?

Uitspraak over het mogen noemen van namen in de context die professor Heertje gebruikte … op 20 mei 2014, rechtbank Amsterdam.

Zie en hoor het verslag van het kortgeding van professor Heertje zelf.
https://www.youtube.com/watch?v=zn2Mal2VVAQ

Niet onvermeld mag blijven dat BJZ zelf in het wilde weg dagvaardingen heeft laten uitbrengen en daarbij zelf aan onbetrokken derden de naam van een kind in kwestie heeft geopenbaard. Vervolgens liet BJZ de dagvaardingen tegen GeenStijl en tegen de uitgever Prometheus vallen. Ook wat slordig dat BJZ de inschrijving bij de Kamer van Koophandel niet op orde heeft laten brengen na de zoveelste naamswijziging. Aangezien de rechtspersoon op de dagvaarding niet bestaat had de rechter BJZ het verzoek formeel juridisch niet-ontvankelijk dienen te verklaren. Maar ja, BJZ staat als collega-overheidsorganisatie boven de wet, zo lijkt het. In jargon heet dit: keten-corrumpering. Mensen die samen moeten werken en samen naar een “eind-produkt” moeten zien te komen, blijken geneigd om elkaar steeds meer met verder groeiende leugentjes en leugens te bedienen. Wat ondertussen bewezen kan worden: de rechter blijkt te kwader trouw actief te vragen om “voor-gejokt” te worden. Maar ja: dichtgeplakte brievenbussen.

Misschien dat professor Heertje de tape van de brievenbussen kan rukken.

Net als veel rechters bedient BJZ zich vaak van de retorische figuur van de dubbele “waarheid” in haar aantijgingen. Professor Heertje mag enerzijds geen onderzoek doen naar privacy gevoelige zaken, anderzijds had hij volgens BJZ zich beter in de zaak moeten verdiepen. Niemand mag privacy gevoelige zaken over een kind melden, BJZ mag dat wel.

Keer op keer probeerde professor Heertje duidelijk te maken dat hij helemaal niet op individuele voorbeelden wil focussen. Het gaat hem om de algemene methoden en handelwijzen van BJZ.

Ziet u ook dat er betere controle op de rechtspleging en jeugdzorg moet komen, verklaar u dan altublieft medestander van het Burger Initiatief Rechtspleging en Jeugdzorg. Toelichting vindt u onder andere op deze website. Er is een menu-optie bovenaan deze website met de omschrijving “Burger Initiatief”.

Leave a Reply