You are browsing the archive for 2014 July.

Justitie en Politie Blijken Belang te Hebben bij Valse Aangiften. Mensen worden zelfs onderdruk gezet vals aan te geven.

2014/07/10 in Uncategorized

De valse beschuldiging van Frans

De redactie werd met een bericht verwezen naar de website van Frans. Frans is 1 van de de vele slachtoffers van een valse beschuldiging door een ex-partner.

In veel gevallen blijkt de maatschappelijke boosheid over misstanden bijvoorbeeld in de zorg zich te richten op een zorguitvoerende organisatie. Het gaat dan om een ziekenhuis, een instelling voor ouderenzorg, gehandicaptenzorg, de politie, een woningbouwcorporatie of een onderwijsinstelling, etc. De opsomming is eindeloos. De hoogste in rang in de keten: de rechter, weet vaak kunstig buiten schot te blijven. De rechter verschanst zich comfortabel achter zijn (veelal) gesloten deuren. Wat de rechter doet en niet doet mag gewoon geheim blijven. Zogenaamd hebben we als samenleving afgesproken dat niemand de rechter mag controleren. Ook onze volksvertegenwoordigers moeten zich er (zogenaamd) bij neer leggen dat zij niets over het functioneren van (individuele) rechters mogen zeggen. Ze zouden al helemaal niets mogen zeggen over individuele zaken van individuele rechters.

Steeds is de gedachte dat voor het bepalen van goed en kwaad, slagen of falen, rechtvaardig of onrechtvaardig eerst een zo objectief mogelijke waarheid moet worden vastgesteld. Door wie? Dat is een terugkerend dilemma? We nemen aan dat de rechter zich bevindt aan het einde van een “voedselketen” voor de waarheid. De rechter is de hoogste baas in deze piramide. Uiteindelijk laten we hem het laatste woord spreken over wat waarheid is.

Het duurt een lange tijd voordat we ons willen laten overtuigen dat een rechter helemaal niet geinteresseerd is in de waarheid en niets dan de waarheid.

Justitie blijkt meer in het nieuws te komen met dubieuze dwalingen in (straf-)rechtszaken uit het verleden dan over gewaardeerde rechtspleging uit het heden. Nu weer met toch de heropening van de Deventer Moordzaak (Ernst Louwes). Ook weer met de aandacht voor de Moordzaak Bart van der Laar (Martien Hunnik).

Valse aangiften tegen ex-partners worden niet bestraft. De gebleken onschuldige “beoogde daders” blijven achter met een verwoest leven. Niet zelden leidt de maatschappelijke ongeinteresseerdheid tot een inderdaad in criminaliteit afglijden van radeloze “ex-verdachten” en “onschuldig veroordeelden”. Wilco Viets (Puttense Moordzaak) lijkt weer een nieuw verdrietig voorbeeld te zijn.

Yvo Buruma (Radboud Universiteit, Nijmegen) stelde ook al vast: mensen die manipuleren worden met ons huidige systeem bereidwillig geholpen en beschermd en de vals beschuldigde moet maar bewijzen dat hij onschuldig is.

Ziet u beslist eens de verhalen van Frans en zijn huidige partner Monique over hoe bizar er met mensen wordt omgesprongen. Frans werd rond 2005 vals beschuldigigd en vrijgesproken. De kinderen heeft Frans echter tot de dag van vandaag niet meer mogen zien. We spreken 2014. Waar hebben deze kinderen het aan verdiend om hun vader niet te mogen zien? Wie spreekt er nog van de politieman die aanzette tot valse aangifte. Wie spreekt er nog van de leugens die de officier van justitie dacht te moeten maken?

Naast Buruma, spreken Peter van Koppen en Ton Derksen zich duidelijk uit dat de hedendaagse rechtspleging vaak een bizarre schijnvertoning is. Peter van Koppen is rechtspsycholoog. Ton Derksen is wetenschapsfilosoof en statisticus met een focus op juridische waarheidsvinding. Hij is emeritus hoogleraar aan de Radboud Universiteit te Nijmegen. Yvo Buruma was ook hoogleraar aan de Rechtenfaculteit van de Radboud Universiteit. Met degelijke publicaties wist Ton Derksen eerst een extra aanzet te doen om de zaak van Lucia de Berk herzien te krijgen. Nu blijkt hij na enkele jaaren geduld met zijn publicatie “Leugens over Louwes” ook aan heropening van de Deventer Moordzaak te hebben bijgedragen. Wanneer gaat ons rechtssysteem en onze politie op de schop?

Leest u beslist eens de artikelen op de site van Frans.
http://www.gevolgenvanvalseaangifte.nl/2013/02/

Als rechters zich als groep mogen uitspreken dat zij alleen zaken willen doen met exclusieve hofleveranciers met “lange strafbladen” mogen we op zijn minst vragen gaan stellen bij de integriteit van deze rechters als groep. Gelukkig laat dat nog steeds een mogelijkheid open dat er capabele rechters overblijven. Bij advocaten is duidelijk gebleken dat zij zichzelf niet kunnen controleren. Eerder bleek dat ook al bij accountants en notarissen. Waarom zouden rechters wel in staat zijn om toezicht op zichzelf te kunnen houden? Waarom zouden rechters zelfs zonder toezicht van zichzelf kunnen functioneren? Wie houdt nog staande dat rechters altijd garant staan voor een operste wijsheid en rechtvaardigheid? Wie zou dit ueberhaupt van zichzelf durven te denken … ook al is er een volksoploop om u heen die u op het schild wil hijsen? Zou een psycholoog of psychiater u niet ogenblikkelijk willen plezieren met een diagnose als narcisme of iets dergelijks?

Meeste ‘vechtscheidingen’ zijn geen ‘vechtscheidingen’. Jeugdbescherming kleunt meestal mis.

2014/07/09 in Uncategorized

Jan Storms – wetenschappelijk onderzoeker – 19 juni 2014 –

Jeugdbescherming kleunt meestal mis.
Meeste moeilijke scheidingen zijn geen ‘vechtscheiding’.

Dit is de conclusie van Jan Storms, auteur van het boek Destructieve relaties op de schop
– psychopathie herkennen en hanteren, waarvan volgende week de negende druk in een herwerkte
en uitgebreide uitgave verschijnt.

Het cliché ‘waar twee vechten, hebben twee schuld’ is niet van toepassing op de meeste
scheidingen waarna jarenlange onenigheid over de kinderen bestaat. In werkelijkheid zijn het meestal relaties
waarin één twistzieke ouder de kinderen inzet als wapen om er de andere ouder mee te treffen waar het het
meest pijn doet, nl. in zijn liefde voor de kinderen.
Een twistzieke ouder lijdt in vele gevallen aan een ernstig gewetensgebrek – psychopathie,
eerder niet in de zwaar criminele, maar in de huis-tuin-en-keukenvariant – gecombineerd met
aspecten van verschillende persoonlijkheidsstoornissen.

Kinderen en beschermende ouders zijn slachtoffer
Mensen die aan psychopathie lijden bezitten vaak aanzienlijke manipulatieve vaardigheden,
waarmee zij zich in het leven staande houden. De medewerkers van raden voor de kinderbescherming,
meldpunten kindermishandeling en voogdijinstellingen hebben niet door dat door de wol geverfde oplichters
hen bespelen. Met volle overtuiging gaan ze deze psychisch zieke mensen ‘helpen’ en leveren in talrijke gevallen
de kinderen aan hen uit. Wanneer naderhand blijkt dat de mooie façade uit scheuren bestaat,
komen jeugdbeschermers niet op hun eerdere mening terug.
Fouten worden zelden toegegeven of hersteld. De kinderen en de beschermende ouder zijn
dan het slachtoffer, niet alleen van de gestoorde ouder, maar ook van de instanties die zich door
de twistzieke ouder op sleeptouw hebben laten nemen.

Waarheidsvinding en psychologisch onderzoek noodzakelijk
Volgens Jan Storms zijn deze gevallen te ingewikkeld om door voogden en raadsonderzoekers te
worden beoordeeld. Wel zouden zij op de hoogte moeten zijn van het feit dat deze stoornissen
veel voorkomen en vaak moeilijk te herkennen zijn. Wanneer zij op grond van enige training op dit
gebied en op grond van informatie van een van de ouders of van de kinderen vermoeden dat er
van een stoornis sprake zou kunnen zijn, zouden zij deze gevallen moeten overdragen aan op dit
terrein gespecialiseerde teams. Deze deskundigen hebben dan de taak om uit te vissen hoe de
vork werkelijk aan de steel zit, middels een gedegen feitenonderzoek, gesprekken met intimi en
gericht psychologisch onderzoek.

De oplossing voor deze moeilijke scheidingen is vrij eenvoudig: leg het zwaartepunt van de
opvoeding bij de geestelijk gezonde, beschermende ouder en geef deze mét de kinderen rust.
Pogingen om de communicatie te verbeteren moeten worden gestaakt. Het is voor beschermende
ouders en kinderen die al heel wat psychisch en vaak ook fysiek geweld hebben moeten verduren
extra traumatiserend. Het heeft geen zin een beroep te doen op redelijkheid wanneer een stoornis
er juist in bestaat dat iemand geen redelijkheid kent.

Familierechters kunnen kinderen een veilige haven bezorgen
De familierechters kunnen een sleutelrol spelen. Zij moeten ervan doordrongen zijn dat de
jeugdbeschermers ondeskundig zijn op dit gebied en dat hun rapporten meestal tot stand zijn
gekomen op aansturen van een handig manipulerende ouder die zij niet doorzien. Wanneer de
verhalen van de ouders – en eventueel ook de kinderen – zo ver uiteen lopen dat zij onmogelijk
tegelijkertijd waar kunnen zijn, dan is er meestal bij één ouder – en in een enkel geval bij beide –
sprake van een stoornis. Het vaststellen van de materiële waarheid en passend psychologisch
onderzoek zijn dan aangewezen. Wanneer dit wordt nagelaten, zoals nu nog meestal gebeurt, dan
zijn verkeerde beslissingen ten koste van kinderen de trieste norm.

Over Jan Storms
Jan Storms is bewustzijnsdeskundige. Hij ondernam een academische studie van de vedische
wetenschap (de spirituele en wetenschappelijke traditie van het oude India) en bestudeerde
exacte- en menswetenschappen in het licht van de fundamenten van kennis (B.A.- en
M.A.-graad). Hij heeft meer dan dertig jaar ervaring in het onderricht aangaande bewustzijn/
geweten en bewustzijnsontwikkeling.

Sinds 2006 maakte hij een studie van psychopathie (het ontbreken van bewustzijn/geweten) die
resulteerde in:
• het succesboek Destructieve relaties op de schop – psychopathie herkennen en hanteren,
uitgegeven bij AnkhHermes,
2010 – 2014, negende, herziene druk
• een nieuw, wetenschappelijk gefundeerd psychopathie-construct
• een effectieve therapeutische aanpak van de diepe trauma’s die teweeggebracht worden
door langdurige interacties met mensen die aan psychopathie lijden.

Indien u een interview wenst met Jan Storms, graag contact opnemen via
communicatie@psychopathie.info

Skip to toolbar