Justitie en Politie Blijken Belang te Hebben bij Valse Aangiften. Mensen worden zelfs onderdruk gezet vals aan te geven.

2014/07/10 in Uncategorized

De valse beschuldiging van Frans

De redactie werd met een bericht verwezen naar de website van Frans. Frans is 1 van de de vele slachtoffers van een valse beschuldiging door een ex-partner.

In veel gevallen blijkt de maatschappelijke boosheid over misstanden bijvoorbeeld in de zorg zich te richten op een zorguitvoerende organisatie. Het gaat dan om een ziekenhuis, een instelling voor ouderenzorg, gehandicaptenzorg, de politie, een woningbouwcorporatie of een onderwijsinstelling, etc. De opsomming is eindeloos. De hoogste in rang in de keten: de rechter, weet vaak kunstig buiten schot te blijven. De rechter verschanst zich comfortabel achter zijn (veelal) gesloten deuren. Wat de rechter doet en niet doet mag gewoon geheim blijven. Zogenaamd hebben we als samenleving afgesproken dat niemand de rechter mag controleren. Ook onze volksvertegenwoordigers moeten zich er (zogenaamd) bij neer leggen dat zij niets over het functioneren van (individuele) rechters mogen zeggen. Ze zouden al helemaal niets mogen zeggen over individuele zaken van individuele rechters.

Steeds is de gedachte dat voor het bepalen van goed en kwaad, slagen of falen, rechtvaardig of onrechtvaardig eerst een zo objectief mogelijke waarheid moet worden vastgesteld. Door wie? Dat is een terugkerend dilemma? We nemen aan dat de rechter zich bevindt aan het einde van een “voedselketen” voor de waarheid. De rechter is de hoogste baas in deze piramide. Uiteindelijk laten we hem het laatste woord spreken over wat waarheid is.

Het duurt een lange tijd voordat we ons willen laten overtuigen dat een rechter helemaal niet geinteresseerd is in de waarheid en niets dan de waarheid.

Justitie blijkt meer in het nieuws te komen met dubieuze dwalingen in (straf-)rechtszaken uit het verleden dan over gewaardeerde rechtspleging uit het heden. Nu weer met toch de heropening van de Deventer Moordzaak (Ernst Louwes). Ook weer met de aandacht voor de Moordzaak Bart van der Laar (Martien Hunnik).

Valse aangiften tegen ex-partners worden niet bestraft. De gebleken onschuldige “beoogde daders” blijven achter met een verwoest leven. Niet zelden leidt de maatschappelijke ongeinteresseerdheid tot een inderdaad in criminaliteit afglijden van radeloze “ex-verdachten” en “onschuldig veroordeelden”. Wilco Viets (Puttense Moordzaak) lijkt weer een nieuw verdrietig voorbeeld te zijn.

Yvo Buruma (Radboud Universiteit, Nijmegen) stelde ook al vast: mensen die manipuleren worden met ons huidige systeem bereidwillig geholpen en beschermd en de vals beschuldigde moet maar bewijzen dat hij onschuldig is.

Ziet u beslist eens de verhalen van Frans en zijn huidige partner Monique over hoe bizar er met mensen wordt omgesprongen. Frans werd rond 2005 vals beschuldigigd en vrijgesproken. De kinderen heeft Frans echter tot de dag van vandaag niet meer mogen zien. We spreken 2014. Waar hebben deze kinderen het aan verdiend om hun vader niet te mogen zien? Wie spreekt er nog van de politieman die aanzette tot valse aangifte. Wie spreekt er nog van de leugens die de officier van justitie dacht te moeten maken?

Naast Buruma, spreken Peter van Koppen en Ton Derksen zich duidelijk uit dat de hedendaagse rechtspleging vaak een bizarre schijnvertoning is. Peter van Koppen is rechtspsycholoog. Ton Derksen is wetenschapsfilosoof en statisticus met een focus op juridische waarheidsvinding. Hij is emeritus hoogleraar aan de Radboud Universiteit te Nijmegen. Yvo Buruma was ook hoogleraar aan de Rechtenfaculteit van de Radboud Universiteit. Met degelijke publicaties wist Ton Derksen eerst een extra aanzet te doen om de zaak van Lucia de Berk herzien te krijgen. Nu blijkt hij na enkele jaaren geduld met zijn publicatie “Leugens over Louwes” ook aan heropening van de Deventer Moordzaak te hebben bijgedragen. Wanneer gaat ons rechtssysteem en onze politie op de schop?

Leest u beslist eens de artikelen op de site van Frans.
http://www.gevolgenvanvalseaangifte.nl/2013/02/

Als rechters zich als groep mogen uitspreken dat zij alleen zaken willen doen met exclusieve hofleveranciers met “lange strafbladen” mogen we op zijn minst vragen gaan stellen bij de integriteit van deze rechters als groep. Gelukkig laat dat nog steeds een mogelijkheid open dat er capabele rechters overblijven. Bij advocaten is duidelijk gebleken dat zij zichzelf niet kunnen controleren. Eerder bleek dat ook al bij accountants en notarissen. Waarom zouden rechters wel in staat zijn om toezicht op zichzelf te kunnen houden? Waarom zouden rechters zelfs zonder toezicht van zichzelf kunnen functioneren? Wie houdt nog staande dat rechters altijd garant staan voor een operste wijsheid en rechtvaardigheid? Wie zou dit ueberhaupt van zichzelf durven te denken … ook al is er een volksoploop om u heen die u op het schild wil hijsen? Zou een psycholoog of psychiater u niet ogenblikkelijk willen plezieren met een diagnose als narcisme of iets dergelijks?

Leave a reply

You must be logged in to post a comment.

Skip to toolbar