You are browsing the archive for 2015 April.

Liegen met Misdaadcijfers bevestigt Noodsituatie Politie. Journalisten nemen Leugens over Aangiften en Opgeloste Zaken kritiekloos van Politie over.

2015/04/29 in Uncategorized

De redactie roept lezers op om mee te werken aan het tot stand komen van een “notaris loket” waar mensen hun “wens tot het doen van aangifte bij de politie” kunnen melden. Uit het geven van afschrift van een aangifte kan door derden worden geverifiëerd of de cijfers van de politie wel kloppen. Er kan daarmee eindelijk eens duidelijk gemaakt worden hoeveel mensen de politie blijkt weg te sturen. Het is al heel nuttig als mensen alleen maar melden dat ze aangifte willen doen. Desnoods kunnen mensen hun identiteit en de inhoud van een aan te geven zaak achterwege laten.

De bereidheid tot het doen van aangifte zou volgens de politie gelijk blijven. Dat meldt de politie aan het CBS. Meldt de politie ook aan het CBS hoe hoog haar eigen bereidheid is om aangiften op te nemen?

De afgelopen weken was bij het publiek een groeiende irritatie richting politie te zien. Door de jaren heen komt een zelfde verhaal van de politie steeds opnieuw terug. Een herhaling van het verhaal van: te druk, te weinig geld en te weinig waardering voor politiewerk. Bij velen kwamen schampere reacties los toen er aangekondigd werd dat het algemene telefoonnummer onbeantwoord zou blijven. Een “politie-vakbond-actie”.

Zijn de aangiften die de politie opneemt ook de aangiften die mensen werkelijk willen doen?

Hoe sturend is de politie bij het opnemen van een aangifte? “Zou u niet liever het zo en zo formuleren en dat past beter in het systeem”, wordt wel heel erg vaak opgetekend uit de verslagen van mensen die proberen iets bij de politie aan te geven of te melden. Verder wordt vaak gehoord: Als we het verhaal van u in het systeem willen zetten, zitten we hier meer dan deze hele middag. U wilt toch niet ook nog eens een dagdeel terug moeten komen?”

Door het vergelijken van de aantallen bij de “internet-notaris” met de “geslaagde pogingen van burgers voor het doen van aangifte” en met de daarop volgende oplossingscijfers voor de delicten, kan op een wetenschappelijk verantwoorde wijze worden gecontroleerd, waar de politie-en-justitie schoenen op dit moment wringen.

Een beperkt onderzoek van strafzaken in de actualiteit van het laatste jaar leert: zelfs bij geruchtmakende grote strafzaken blijkt de politie met schokkende onverschilligheid zaken te laten liggen en mensen weg te sturen. De Valkenburgse zedenzaak was weer een triest voorbeeld. De vader van het bewuste meisje van 16 jaar, werd gewoon weg gestuurd. Toen de politie het wel ging oppakken deden ze dat met een soort inhaalslag. Een inhaalslag van vastberadenheid en hoge moraal die ons de adem benam. Gevolg: alleen al 2 zelfdodingen als direct gevolg van het politie- en OM-optreden.

De politiefunctionarissen zeggen in veel gevallen zonder enige schaamte: “Ik ga hier geen aangifte van opnemen, want de dader zal toch niet opgespoord gaan worden. Dat heeft geen zin. We kunnen ons beter bezig houden met zaken die wel zin hebben, vindt u niet?”

“Mevrouw, we zijn geen administratiekantoor voor uw verzekeringsmaatschappij. Zegt u dat maar tegen uw verzekering. Wij zijn er voor strafrechtzaken.” Aldus een andere politieman/ vrouw.

“Meneer, ik heb het met mijn chef ook nog besproken, wat u wil aangeven dat is verduistering, dat is geen diefstal.” Aldus de mevrouw (BOA, bijzonder opsporingsambtenaar) die de aangifte opnam. De aangever repliceert: Aan alle vereisten voor diefstal is voldaan volgens mij en het nu juist politieonderzoek dan moet duidelijk maken of diefstal of verduistering bewezen kan worden.” De aangever probeert nog: “Hoe kan de politie op haar eigen onderzoek vooruit gaan lopen?” De BOA snoert de aangever de mond met: “Meneer als ik er een diefstal van moet gaan maken in het sytseem, dan zitten we hier morgen nog.”

Als aan de voordeur van de politie-justitie-keten de cijfers al niet kunnen kloppen, hoe kan de regering en onze volksvertegenwoordiging hier vervolgens iets nuttigs mee gaan doen? Zou het geen idee zijn om eerst aandacht aan het totstand komen van de aangifte cijfers te gaan besteden?

De politie wenst alleen in actie te komen als er een aangifte ligt. Bij een melden van een heterdaad diefstal met bekende dader laat de politie (in bij redactie bekende zaken!) gewoon pas een week later een aangifte-afspraak inplannen. In de dief … ging lachend heen!

De politie creëert dus een comfortabele vicieuze cirkel van “niets hoeven doen”.

Na afloop van het doen van aangifte krijgt het slachtoffer doodleuk te horen: “Ja het delict is eigenlijk al te lang geleden om nog zinvol onderzoek te kunnen doen!”

Heugelijke cijfers natuurlijk … al die afgenomen misdaadcijfers.

Of is er toch iets anders aan de hand?

Dat de politie al zo vele jaren als organisatie moeizaam draait, is algemeen bekend. Misschien wel veel schokkender: journalisten laten zich als “waarheid-politie” gijzelen door de politie. Geen journalist durft serieus aan de slag te gaan met het stinkende dossier van de gemanipuleerde aangifte-cijfers. De redactie beschikt over vele tientallen pogingen van mensen die hebben geprobeerd om in de media hun bewijzen over een slecht functionerende politie (en justitie) voor het voetlicht te krijgen. Veel journalisten zijn zelfs vrij eerlijk dat zij hun vingers niet durven branden. Zonder welwillende medewerking van medewerkers bij politie en justitie denken journalisten hun werk niet te kunnen doen. Het is geen geheim dat veel media het door “nieuwe media” moeilijk hebben. De moed bij deze “nieuwe media” lijkt echter ook maar zeer beperkt.

Graag uw reactie en uw medewerking voor de website “Burgerloket Aangifte Pogingen”.  We zien uw reactie graag tegemoet op ons bekende mailadres:  justitieslachtoffers@gmail.com.

Als een Vader zijn Ontvoerde Kinderen meer dan 3 Jaar niet heeft mogen zien … en niet heeft mogen spreken.

2015/04/15 in Uncategorized

– Radeloze Vader –

Het is moeilijk te beschrijven als je kinderen weer hun verjaardag hebben gevierd zonder jou als vader.
Wat doen moeders hun kinderen aan als ze hen verbieden om contact met hun vader te hebben?

Dit is niet alleen geweld van vrouwen tegen kinderen, maar het is ook geweld tegen mannen.

Recent was er aandacht voor moeders die aandacht en erkenning zoeken door hun eigen kinderen ziek te maken en te doen voorkomen dat ze ziek zijn. De jeugdzorg en jeugdgezondheidszorg gaven aan dat beter te willen onderkennen. Dat schiet weinig op als moeders die doen voorkomen dat er iets mis is met vaders, meteen worden geloofd. Of tenminste het voordeel van de twijfel krijgen. Uit voorzorg wordt contact met vaders stilgelegd. Als een vader terugkomt bij de rechter na bijvoorbeeld een half jaar en de kinderen zijn vertrokken naar het buitenland, dan kijkt de rechter de andere kant op. Dan is het geen zaak meer van deze rechter, zo stelt de rechter. Een contactverbod dat uit voorzorg wordt opgelegd om “rust” en “gezondheid” voor kinderen te bevorderen, zou maximaal een half jaar mogen betreffen. Het is aan vaders om dan weer diep in de buidel te tasten en opnieuw een verzoek aan de rechter te laten doen.

Die twijfel breekt heel veel kinderen op. Er zijn nogal wat kinderen die gaan denken dat de weggehouden ouder geen belangstelling voor ze heeft. De kinderen weten vaak niet dat rechters zonder enig onderzoek contactverboden blijven opleggen op grond van valse beschuldigingen tegen veelal vaders. Helaas zijn er ook bijvoorbeeld moeders die wegkwijnen in hun geboorteland nadat ze in een buitenland hun kinderen hebben moeten achterlaten.

De vader uit dit bericht (- identiteit is bij redactie bekend- ) ziet geen andere mogelijkheid dan zijn brieven op het internet te zetten. Hij heeft na 3 jaar ontvoering van zijn kinderen nog geen verblijfadres van de kinderen gekregen. De Nederlandse rechtbank stelt wel vast niet te weten waar de kinderen verblijven. Maar weet te melden dat het goed met de kinderen gaat omdat de moeder dat als de deskundige heeft weten te melden. Die deskundigheid is ook voldoende om de OTS eraf te halen. Achteraf is de vraag: waarom heeft de rechtbank ueberhaubt een OTS ingesteld? Het blijkt niet gericht te zijn geweest op veiligheid voor de kinderen. De rechtbank en zijn “deskundigen” zien meteen zich niet meer als verantwoordelijk als de kinderen tegen afspraak met de rechter toch naar het buitenland zijn meegenomen. In veel gevallen vindt een rechter het wel prima als hem/haar in een procedure blijkt dat hij/zij is voorgelogen.

http://4qa.org/wp4tw/index.php/archives/127

http://4qa.org/wp4tw/index.php/archives/129

 

Verzwijgen Klachten tegen Politie is alarmerend. Doofpot bij Politie en Justitie. Opzet Ministerie van Veiligheid en Justitie.

2015/04/14 in Uncategorized

– Redactie –

We kennen de recente filmpjes over onbegrijpelijk, onproffesioneel handelen van de politie in de Verenigde Staten. Voor de redactie reden om de Nederlandse situatie eens op een rijtje te zetten. Enkele dagen geleden werd ons weer een filmpje gezonden over politie-optreden op “verzoek” van BJZ en Raad voor de Kinderbescherming. De behandeling van kinderen door politie-functionarissen is nog steeds om “wanhopig van door de grond te zakken”. De politie lijkt zich gretig te bedienen van enorme criminalisering van mannen. De hoedanigheid van “vader van kind”, “bezoeker aan een minderjarige prostituee” , “man in nabijheid van een overledene”, “man in nabijheid van een snelle auto of motor” is meer dan gebruikelijk reden voor een man om slachtoffer te worden van “we zullen de zondaar wel eens een lesje leren”. De politie wenst daarbij niet eerst de moeite van waarheidsvinding doen. De macho-cultuur bij de politie leidt er nog steeds toe dat er vaak een patroon ontstaat van: ” Dames zie mij als man eens flink een man aanpakken. Mannen  kijk maar goed wat we met jullie doen als het de politie niet bevalt.”

De redactie krijgt maandelijks brieven en e-mails van mensen die op een merkwaardige manier door de politie zijn behandeld. Vuurwapengeweld is bij de Nederlandse politie nog niet aan de orde van de dag. Wel zien we op een aantal terreinen een toename. Door terrorisme dat hoog op de agenda staat, is de politie zenuwachtiger. In de afgelopen jaren heeft de politie zelfs bij kinderen geen aanwezigheid meer geaccepteerd van speelgoed dat sterk op echte wapens lijkt.

De redactie stelt vast dat er een groot aantal klachten tegen de politie lopen rond “intimidatie aanhoudingen” en misbruik van aanhouding op grond van “lokaalvredebreuk”. Uit eerste hand heeft de redactie zelfs een geval vernomen van een aanhouding voor lokaalvredebreuk waar de politie achteraf aan een directeur van een school vroeg om aangifte te gaan doen van lokaalvredebreuk, “omdat anders de politie geen grond voor aanhouding wist te hebben.” De betreffende directeur had namelijk helemaal niet gesommeerd om de school te verlaten. De aanhoudende agent (brigadier) vroeg de directeur “te sommeren” terwijl de betreffende “arrestant” al vast gehouden werd en helemaal geen gevolg aan een sommatie tot vertrek uit de school kon geven.

Een rouwende die in afwachting was van de komst van de uitvaartondernemer om zijn overleden vriend te laten ophalen, werd aangehouden omdat het volgens de agent ongepast was om de agent om zijn naam of dienstnummer te vragen. De man werd 3 dagen vast gehouden. De agent pleegde meermaals meineed. De rechtsgang over deze gepleegde meineed loopt nog.

Op grote schaal blijkt de politie achteraf aanhoudingsgronden te verzinnen. Zeer regelmatig wordt zeer grof in processen verbaal door agenten gelogen. De rechter voelt zich daar steeds machteloos. Nu er steeds vaker filmpjes opduiken, kan de rechter ook steeds vaker niet anders dan politie-agenten corrigeren. Helaas. In veel gevallen worden mensen op valse gronden aangehouden terwijl er geen getuigen aanwezig zijn.

Nog vers in het geheugen ligt een aanhouding van een fysiek gehandicapte man in Apeldoorn. Hij werd aangehouden bij een alcolhol-controle en vertelde dat hij MS had. De politie maakte daar na een ongerechtvaardigde aanhouding van: de arrestant meldde dat hij een mes had. “Mes” en “MS”, natuurlijk heel vanzelfsprekend om dat te verwarren.

Hopelijk blijven schokende filmpjes van schietende Nederlandse politie-agenten ons bespaard. Hoewel ligt ook meteen een herinnering voor de hand. Een ruime tijd geleden pleegde een Amsterdamse hondengeleider een reeks leugens in zijn procesverbaal. Hij probeerde achteraf een dodelijk schot op een feestvierende voetballer te rechtvaardigen. Zijn elftal genoten had het toekijken. Helaas niemand kon het filmen. De agent ging lange tijd vrijuit. Totdat … ja totdat … er een filmpje van de gebeurtenissen opdook.

Wat heel merkwaardig is: mensen kunnen feitelijk een valse aanhouding of een vals proces verbaal helemaal nergens bij het Openbaar Ministerie aangegeven. In ieder geval niet bij de politie, die weigert aangifte op te nemen. De politie heeft de mogelijkheid om klachten en aangiften tegen de politie zelf tegen te houden en uit de publiciteit te houden. In theorie zou er een mogelijkheid zijn om direct bij een officier van justitie een aangifte te laten opnemen. De redactie beschikt echter nog niet over voorbeelden dat dat lezers van Justitieslachtoffers.nl ook werkelijk is gelukt.

De politie meldt dat op diverse terreinen het aantal aangiften terugloopt. Nederland zou dus van mening zijn dat het allemaal veiliger is geworden. De politie verzwijgt echter dat als iemand vandaag bestolen wordt en de dader direct kan aanwijzen, de bestolene pas volgende week aangifte kan doen. Er zou grote achterstand zijn. De politie is in problemen gekomen door de reorganisatie. De politie krijgt te weinig geld. Etc., etc.

Waarom vermijdt de Nationale Ombudsman om zich uit te spreken over ambtenaren binnen Veiligheid en Justitie?  Waarom heeft de Nederlandse burger geen gelegenheid om op een gebruikelijke (professionele) manier over het functioneren van de politie te klagen?

Het ministerie van Justie en Veiligheid is al diverse keren door diverse mensen over het ontbreken van een juiste klachtenprocedure geinformeerd: helaas is er dus sprake van opzet en nalatigheid.

 

Skip to toolbar