Liegen met Misdaadcijfers bevestigt Noodsituatie Politie. Journalisten nemen Leugens over Aangiften en Opgeloste Zaken kritiekloos van Politie over.

2015/04/29 in Uncategorized

De redactie roept lezers op om mee te werken aan het tot stand komen van een “notaris loket” waar mensen hun “wens tot het doen van aangifte bij de politie” kunnen melden. Uit het geven van afschrift van een aangifte kan door derden worden geverifiëerd of de cijfers van de politie wel kloppen. Er kan daarmee eindelijk eens duidelijk gemaakt worden hoeveel mensen de politie blijkt weg te sturen. Het is al heel nuttig als mensen alleen maar melden dat ze aangifte willen doen. Desnoods kunnen mensen hun identiteit en de inhoud van een aan te geven zaak achterwege laten.

De bereidheid tot het doen van aangifte zou volgens de politie gelijk blijven. Dat meldt de politie aan het CBS. Meldt de politie ook aan het CBS hoe hoog haar eigen bereidheid is om aangiften op te nemen?

De afgelopen weken was bij het publiek een groeiende irritatie richting politie te zien. Door de jaren heen komt een zelfde verhaal van de politie steeds opnieuw terug. Een herhaling van het verhaal van: te druk, te weinig geld en te weinig waardering voor politiewerk. Bij velen kwamen schampere reacties los toen er aangekondigd werd dat het algemene telefoonnummer onbeantwoord zou blijven. Een “politie-vakbond-actie”.

Zijn de aangiften die de politie opneemt ook de aangiften die mensen werkelijk willen doen?

Hoe sturend is de politie bij het opnemen van een aangifte? “Zou u niet liever het zo en zo formuleren en dat past beter in het systeem”, wordt wel heel erg vaak opgetekend uit de verslagen van mensen die proberen iets bij de politie aan te geven of te melden. Verder wordt vaak gehoord: Als we het verhaal van u in het systeem willen zetten, zitten we hier meer dan deze hele middag. U wilt toch niet ook nog eens een dagdeel terug moeten komen?”

Door het vergelijken van de aantallen bij de “internet-notaris” met de “geslaagde pogingen van burgers voor het doen van aangifte” en met de daarop volgende oplossingscijfers voor de delicten, kan op een wetenschappelijk verantwoorde wijze worden gecontroleerd, waar de politie-en-justitie schoenen op dit moment wringen.

Een beperkt onderzoek van strafzaken in de actualiteit van het laatste jaar leert: zelfs bij geruchtmakende grote strafzaken blijkt de politie met schokkende onverschilligheid zaken te laten liggen en mensen weg te sturen. De Valkenburgse zedenzaak was weer een triest voorbeeld. De vader van het bewuste meisje van 16 jaar, werd gewoon weg gestuurd. Toen de politie het wel ging oppakken deden ze dat met een soort inhaalslag. Een inhaalslag van vastberadenheid en hoge moraal die ons de adem benam. Gevolg: alleen al 2 zelfdodingen als direct gevolg van het politie- en OM-optreden.

De politiefunctionarissen zeggen in veel gevallen zonder enige schaamte: “Ik ga hier geen aangifte van opnemen, want de dader zal toch niet opgespoord gaan worden. Dat heeft geen zin. We kunnen ons beter bezig houden met zaken die wel zin hebben, vindt u niet?”

“Mevrouw, we zijn geen administratiekantoor voor uw verzekeringsmaatschappij. Zegt u dat maar tegen uw verzekering. Wij zijn er voor strafrechtzaken.” Aldus een andere politieman/ vrouw.

“Meneer, ik heb het met mijn chef ook nog besproken, wat u wil aangeven dat is verduistering, dat is geen diefstal.” Aldus de mevrouw (BOA, bijzonder opsporingsambtenaar) die de aangifte opnam. De aangever repliceert: Aan alle vereisten voor diefstal is voldaan volgens mij en het nu juist politieonderzoek dan moet duidelijk maken of diefstal of verduistering bewezen kan worden.” De aangever probeert nog: “Hoe kan de politie op haar eigen onderzoek vooruit gaan lopen?” De BOA snoert de aangever de mond met: “Meneer als ik er een diefstal van moet gaan maken in het sytseem, dan zitten we hier morgen nog.”

Als aan de voordeur van de politie-justitie-keten de cijfers al niet kunnen kloppen, hoe kan de regering en onze volksvertegenwoordiging hier vervolgens iets nuttigs mee gaan doen? Zou het geen idee zijn om eerst aandacht aan het totstand komen van de aangifte cijfers te gaan besteden?

De politie wenst alleen in actie te komen als er een aangifte ligt. Bij een melden van een heterdaad diefstal met bekende dader laat de politie (in bij redactie bekende zaken!) gewoon pas een week later een aangifte-afspraak inplannen. In de dief … ging lachend heen!

De politie creëert dus een comfortabele vicieuze cirkel van “niets hoeven doen”.

Na afloop van het doen van aangifte krijgt het slachtoffer doodleuk te horen: “Ja het delict is eigenlijk al te lang geleden om nog zinvol onderzoek te kunnen doen!”

Heugelijke cijfers natuurlijk … al die afgenomen misdaadcijfers.

Of is er toch iets anders aan de hand?

Dat de politie al zo vele jaren als organisatie moeizaam draait, is algemeen bekend. Misschien wel veel schokkender: journalisten laten zich als “waarheid-politie” gijzelen door de politie. Geen journalist durft serieus aan de slag te gaan met het stinkende dossier van de gemanipuleerde aangifte-cijfers. De redactie beschikt over vele tientallen pogingen van mensen die hebben geprobeerd om in de media hun bewijzen over een slecht functionerende politie (en justitie) voor het voetlicht te krijgen. Veel journalisten zijn zelfs vrij eerlijk dat zij hun vingers niet durven branden. Zonder welwillende medewerking van medewerkers bij politie en justitie denken journalisten hun werk niet te kunnen doen. Het is geen geheim dat veel media het door “nieuwe media” moeilijk hebben. De moed bij deze “nieuwe media” lijkt echter ook maar zeer beperkt.

Graag uw reactie en uw medewerking voor de website “Burgerloket Aangifte Pogingen”.  We zien uw reactie graag tegemoet op ons bekende mailadres:  justitieslachtoffers@gmail.com.

Leave a reply

You must be logged in to post a comment.

Skip to toolbar