Honderden Euro’s Belastingverhoging en Uitgavenstijging voor Ouders (Parents for Justice?)

2015/06/24 in Uncategorized

– Redactie Economie –

Vanaf  1 januari 2015 gaat het besteedbaar inkomen van ouders die kosten moeten dragen voor aan hun zorg ontrokken kinderen HONDERDEN euro’s dalen.

Met ingang van 1 januari 2015 kunnen ouders betaalde uitgaven voor hun niet thuiswonende kinderen niet meer aftrekken van hun fiscaal inkomen. Kinderalimentatie was al niet meer direct af te trekken van het inkomen. Partneralimentatie daarentegen wel. Elders in de aangifte konden pas de kosten voor kinderen in aanmerking worden genomen.

Van ouders vervreemde kinderen zouden als gelijkwaardig beschouwd dienen te worden met alle andere kinderen. Om die reden hebben we “vervreemde” toch uit de kop bij dit artikel laten weghalen. Inderdaad: er is vast een grote groep ouders die er door het kabinetsbeleid wel op vooruit gaan (volgens het kabinet!). Na enig rekenwerk blijft ook veel minder van die stelling overeind.

Voor lage inkomens en voor hoge inkomens gaat het honderden euro’s verschil uitmaken. Door berekeningsfouten kan het zelfs aan de orde komen voor mensen die denken beschermd te zijn door bijvoorbeeld de bijstandsnorm. Het kan nog geruime tijd duren voordat individuen hun gelijk juridisch hebben bereikt dat instanties een financiële misser hebben gemaakt. Maar hoe kan een rechter achteraf een genoegdoening bieden voor “in de schulden raken” en het “niet meer zien zitten”. Bij “zaken doen met de overheid” is dat een soort “all in the game” moeten we maar geloven. Wellicht dat jurisprudentie rond de uitbetaling van persoonsgebonden budgetten (door SVB) iets kan gaan laten kantelen. Mogen overheidsfunctionarissen alles maar ongestraft fout kunnen doen? Mogen zij zich steeds verschuilen achter “de overheid”. We hebben de overheid nog nooit iets fout zien doen. U wel?

Door een veel hoger fiscaal netto, besteedbaar inkomen zullen de bedoelde belastingplichtigen allerlei lagere toeslagen en tegemoetkomingen gaan krijgen. Ook bij de gemeente zal minder recht ontstaan op ondersteuning voor allerlei uitgaven. Het inkomen is immers veel hoger dan in voorgaande jaren! Vanzelfsprekend geldt dit voor alle bedragen die berekend worden op basis van een netto fiscaal inkomen. Dus wellicht (tzt) ook voor huursubsidie, inkomensafhankelijke huurverhoging en dergelijke. Tenminste in het geval er niet na het bruto inkomen gekeken zou worden. Onbezonnen fiscale maatregelen van politici blijken allerlei domino-effecten op te roepen.

Anderzijds kunnen ouders die effectief hun zorgtaak wel kunnen invullen en “hoofdouder” hebben weten te worden, naast kinderbijslag ook andere kindgebonden toeslagen opstrijken. Daarnaast hoeven ze ontvangen kinderalimentatie niet als inkomen op te geven. De ex-partner mag de belasting over dat inkomen betalen. Heel langzaam onstaat er enige aanpassing bij de Belastingdienst, dat gelijkberechtiging van mensen centraal dient te staan bij co-ouders die ook onderling stellen dat er een 50-50 verdeling tussen hen is en dat zij het als onrechtmatig beschouwen dat een kind bijvoorbeeld niet op 2 adressen bij de gemeente kan worden ingeschreven. De zwart-wit Basisadministratie-inschrijving is een juridisch feit met ook een domino-effect. Een domino-effect dat een ouder staande voor koning Salomo tot onzichtbare ouder maakt. Onzichtbaren die aan hun kind “trekken” zijn op voorhand kansloos. Onzichtbaren zijn bij uitstek geschikt om voor de rechter de zwaarste last te laten dragen. Wie zal de rechter daar ter verantwoording kunnen roepen?

Ouders die geconfronteerd zijn met onttrekking van zorgtaken door instanties en/of ex-partner krijgen van de politiek dus een extra “kado”. Het wordt misschien nu tijd om een actiegroep “Parents for Justice” op te gaan richten?

Er blijken namelijk ook diverse moeders op bizarre wijze van de zorg voor hun kinderen te zijn “beroofd”. Er is aarzeling om beroofd tussen aanhalingstekens te zetten. Er zijn door ons (de redacteuren die voor dit artikel zich durven laten aanspreken!) geen feiten gevonden dat er niet van werkelijke beroving is te spreken. Zelfs beroving met geweld, kan met wetenschappelijke onderbouwing worden gesteld.

Zorginstellingen blijken ook belang te hebben om de aan kinderen te relateren gelden binnen te halen. Zij incasseren bijvoorbeeld indirect de gelden die ouders moeten betalen als onderhoudsbijdrage voor hun kinderen. Het gaat om wat vroeger vaak werd genoemd (kinder-)alimentatie.

Even voor juristen: een rechterlijke beschikking maakt feiten nog niet rechtmatig! Zelfs voor het langere tijd doen dwalen en bedriegen van de rechter is een “verdeel en heers oplossing” gevonden in juridische termen: misbruik van recht. Degene die het eerste misbruikt, misbruikt het best. Voor het zich laten misleiden kan de Nederlandse rechter zich verschuilen achter een verschoningsrecht. Er zijn jurisdicties waar rechters toch al iets meer zijn aan te spreken worden op een soort bewezen onverantwoordelijke onverschilligheid. Nederland denkt voorop te lopen … de waarheid is wel eens anders.

Recht blijkt een zaak van vraag en aanbod. Daarover gaan we nog verder in gesprek met Arnold Heertje. De politiek wentelt bij voorkeur af op maatschappelijke groepen die het minst effectief zich kunnen verweren. Groepen die het zwakst zijn. Curieus genoeg blijken dat vaak de midden-inkomens. Ook zonder gene laat men hogere lasten terecht komen bij ouderen, zieken en slachtoffers van misdrijven. Is een groep niet in staat om zich te verenigen en in harmonie met 1 mond te gaan spreken dan is het politieke lot van de zwakkeren bezegeld. De niet georganiseerden bepalen de prijs.

Vervreemde kinderen moeten overleven door zo veel mogelijk te ontkennen. Je organiseren als kind is dan wel het laatste dat gaat lukken. Wie komt er op voor vervreemde kinderen?

 

Leave a reply

You must be logged in to post a comment.

Skip to toolbar