Enkele Aanbevolen Links voor Ouders Vervreemde Kinderen

– Radeloze Vader –

Vaders zijn nog steeds oververtegenwoordigd als slachtoffer van het delict “Kindervervreemding”. Laat duidelijk zijn dat kinderen zo mogelijk nog meer slachtoffer zijn.

Vaderdag Trofee Vaderkenniscentrum

Facebook Groep Oudervervreemding/ Ouderverstoting

Misschien als uiting van de tijd en van emancipatie worden ook steeds meer moeders slachtoffer van “kindervervreemding” door een expartner en/of ondeskundige personen in de omgeving van hun kinderen. De Jeugdzorg en jeugdzorginstellingen blijken zich juist zelf ook op grote schaal schuldig te maken aan het delict. Wetenschappelijk is in de laatste jaren aangetoond dat jeugdzorg kindermisbruik faciliteert en daarvoor verantwoordelijk moet worden gesteld. De kinderen die aan kindermisbruik ten prooi vallen zijn vaak tevens slachtoffer van PAS (oudervervreemdings- en verstotingssyndroom). Zij worden dus dubbel belast door de mensen die betogen kinderen te beschermen.

In de symptomen bij PAS (bij dader en betreffend kind) komen elementen van andere stoornissen naar voren. Zoals bij alle stoornissen worden symptomen gedeeld met andere stoornissen. Bij PAS zijn overeenkomsten te zien met oude ziektebeelden als:

– PTSS (bij betreffende kinderen)
– Münchausen bij Proxy ( bij daders)
– Stockholm Syndroom (bij betreffende kinderen)
– Narcisme (bij daders)
– Borderline (bij daders)

Door vermoedelijk de extra invloed van farmaceuten en aan farmaceuten gelieerde (metname) psychiaters is PAS in de DSM V niet opgenomen. De DSM geld voor zorgverleners en ziektekostenverzekeraars als leidraad gebruikt voor het stellen en erkennen van diagnoses.

Met de laatste DSM is de discussie omtrent dit handboek enorm aangezwollen. Zorgverleners geven nu zelf aan dat de invloed van medicijn-fabricanten wel erg opzichtig is geworden. Daarmee is het gezag van het handboek enorm terug gelopen.

Voor wetenschappers in andere vakgebieden (b.v. Statistiek, Wiskunde, Methodologie) valt vooral op dat beschrijving van ziektebeelden (stoornissen) steeds na enkele jaren volledig omgegooid wordt. Dat maakt de beschrijvingen dus met terugwerkende kracht onbetrouwbaar. Hele ziektebeelden verdwijnen gewoon weer uit de DSM. Zo zult u ook Borderline niet meer in de DSM vinden. Als we goed geïnformeerd zijn is het nu: Emotieregulatie-stoornis of iets dergelijks. Wetenschapsfraude bij de Sociale Wetenschappen doet de betrouwbaarheid van de wetenschappelijke resultaten ook geen goed. De Meervoudige Persoonlijkheidsstoornis blijkt nu achteraf ook een handig stuk commerciële wetenschapsfraude te zijn die het tot opname in de DSM had weten te brengen.

Ten onrechte probeert de rechtspleging het delict te ontkennen en als een “civiele” zaak neer te zetten. De rechters zijn niet geneigd om dingen zwaar, strafrechtelijk te laten bewijzen. Ze zijn ook niet geneigd om onvrijwillige bewijsvergaring rond slachtoffers en daders in te zetten. Verplicht forensisch psychologisch/ psychiatrisch onderzoek wordt nagelaten. Als de daders zich niet willen laten onderzoeken, dan worden ze niet onderzocht en “moeten ze worden vrijgesproken” van het delict van zware kindermishandeling (en ouder-vervreemding in het bijzonder).

Het onderscheid tussen civiele en strafrechtelijke bewijsvoering blijkt metname een uitvinding van de rechtspleging zelf te zijn. Daarmee kan een hoop extra werk buiten de deur gehouden worden. In het Burgerlijk Wetboek staat nu juist expliciet dat “zwaarwegende feiten” moeten worden aangedragen om te kunnen stellen dat een kind “klem en verloren” komt te zitten. Dit klemcriterium wordt nu juist ook vaak door zorgverleners gebruikt om kinderen geheel of gedeeltelijk aan gezag van 1 of beide ouders te onttrekken. De rechter hanteert het klemcriterium klakkeloos, zonder bewijs en second opion te eisen. Het is voldoende dat daders stellen dat er onrust bij het kind is en dat de ontwikkeling dus gevaar loopt. De rechter onderzoekt bijna nooit of de dader zelf de onrust in belangrijke mate teweeg brengt. Zeer regelmatig zegt een rechter expliciet dat hij blind wenst te varen op de rapporten van de “verzoekende” deskundigen (BJZ en Raad voor de Kinderbescherming). Natuurlijk al onbestaandbaar dat de deskundige gelijktijdig belanghebbende, verzoekende partij kan zijn! Elders in het procesrecht is dat vaak onmogelijk. De verzoeker kan en “mag” dus zijn eigen “bewijs” creëren. Helemaal een gotspe dat de rechter ter zitting BJZ en RvdK als strikt onafhankelijk betiteld. Ook de instellingen zelf laten geen gelegenheid onbenut om onafhankelijkheid te stellen. De bekende regel is: als iemand regelmatig zijn eigen onafhankelijkheid wenst te beklemtonen, dan mag je verwachten dat de onafhankelijkheid dus blijkbaar regelmatig ter discussie wordt gesteld. Toehoorders zijn dan juist gewaarschuwd: onafhankelijk?

Moeders met van hen vervreemde kinderen, die bijvoorbeeld internationale artikelen vertalen:

Steinhaus en De Leeuw

Een site over geestelijke gezondheid en stoornissen:

moeilijkemensen.nl

 

Leave a Reply