Door Politie Gelderland Mishandelde Journalist blijkt Getuige van Moord

2015/10/15 in Uncategorized

– Arnhem, rechtbankverslaggever – ( art. 3015 )

Aan media (ook aan de site SlachtoffersJustitie.nl) is gevraagd om lang te wachten met berichtgeving over de gebeurtenissen in Oosterhout (Gld) op 10 september 2014. Ondertussen moeten nu zaken in de openbaarheid gebracht gaan worden.

De politie blijkt rond 13u.30 gebeld te zijn door een journalist over een moord van een arts op een oude, zieke alleenstaande oude man. De arts heeft tegenover de politie de kern van zijn handelingen schriftelijk verklaard.

In verwarring en paniek heeft de politie niet geweten hoe te handelen. De journalist die (zo bevestigd nu ondertussen ook een proces verbaal van de recherche) was rechtmatig bij zijn omgebrachte vriend aanwezig. De politie volgde klakkeloos het verzoek van de huisbazin, om iedereen bij de overledene weg te sturen. Onrechtmatig handelen van de politie, aangezien er een schriftelijk aangewezen opdrachtgever voor de uitvaart was. De journalist en andere naasten hadden alle recht (Wet op de lijkbezorging) om bij de overledene werkzaamheden behorend bij de uitvaart en de nalatenschap uit te voeren. De dochters van R.v.A. hadden ondanks herhaalde pogingen van R.v.A. (en anderen) niets van zich laten horen om de nalatenschap of de uitvaart te gaan accepteren.

De notaris uit Elst (Gld) moest onverrichter zake huiswaarts keren. Hij kon geen akte voor een executeur testamentair meer opmaken omdat de arts de man al volledig gesedeerd had met onder andere 10 mg morfine. Wat zeer merkwaardig was, was dat de notaris niet rapporteerde aan degene die hem had ingeroepen maar aan de huisbazin van de zieke man. Met de mededelingen van de notaris heeft de huisbazin vervolgens een bizar eigen plan getrokken. Een plan dat beslist niet in het belang van R.v.A. was en niet in het belang van zijn nalatenschap. De huisbazin was al eens executeur testamentair geweest, maar om duidelijke redenen wilde R.v.A. dat niet opnieuw. Hij had het executeurschap voor de huisbazin ingetrokken. Op maandag middag was de eigen huisarts duidelijk te verstaan gegeven dat van vervroeging van een euthanasie geen sprake kon zijn om reden van “makkelijker op de agenda” van de euthanaserende arts. Een andere arts dan de eigen huisarts zou de euthanasie uitvoeren. Degene die met de eigen huisarts op maandag sprak en duidelijk maakte dat niet van de afspraak afgeweken diende te worden was een schriftelijk aangewezen naaste van R.v.A. De zieke en zijn naasten hadden zich op het afgesproken tijdstip ingesteld.

In de nacht van dinsdag op woensdag 10 oktober waren er geen medische gebeurtenissen geweest die tot een ad hoc vervroeging van de euthanasie rechtvaardiging gaven. De huisarts beschikte bovendien over alle gegevens van de belangenbehartigende naaste van de zieke. Hij heeft niet gebeld. Ook de eigen huisarts heeft niet gebeld over een onhoudbaar verslechterde situatie of dergelijke.

De journalist was nog tot het begin van de nacht bij zijn vriend geweest. Zijn vriend nam zeer duidelijk afscheid met de woorden “Tot morgen!”. Een normaal afscheid tussen de vrienden werd dus door de arts wreed onmogelijk gemaakt. Een overduidelijk voorbeeld van een onrechtmatig uitgevoerde euthanasie. In juridische termen kan alleen gesproken worden van weloverwogen, opzettelijke doodslag, moord.

De journalist heeft duidelijk aan de euthanaserende arts, de politie en de schouwarts gevraagd goed te zien op bewaren van alle terzake doende bewijzen voor, tijdens en na de uitgevoerde euthanasie. De valsheid in geschrifte van de arts blijkt min of meer toevallig uit de nadrukkelijke aanwezigheid van een notaris op het moment dat de arts verklaarde “nog contact met R.v.A. te hebben gehad”. De zieke kon helaas beslist met niemand meer contact maken, ook niet met de euthanaserende arts. De zieke kon al zeker niet meer kenbaar maken dat hij inderdaad vervroeging van de euthanasie wenste.

We mogen hopen dat dit eigenmachtig vervroegen van een euthanasie door een arts niet een vaker voorkomende gewoonte is. Dit alles schokt het vertrouwen in de zorgvuldigheid van een arts bij een euthanasie. Een vervroeging om medische noodzaak is uitgesloten. Te meer omdat het maandag als mogelijke wens van de arts zelf al door de huisarts werd gecommuniceerd met de journalist.

De euthanaserende arts vond de aanwezigheid van de journalist vanzelfsprekend minder prettig. Hij heeft alles in het werk gesteld om de aandacht van zijn verwerpelijke handelen af te leiden door de aandacht op de “lastige” journalist te vestigen. De schouwarts wilde vervolgens collegiaal zijn en volgde die houding richting de “getuige van moord”. De politie wist niet goed wat te doen, “dus” koos de politie ook maar voor verwijdering van de “getuige”. Er werd letterlijk tegen de vertrouweling van de zieke gezegd: “Jij bent waarschijnlijk uit op diefstal van zaken in de nalatenschap.”

De journalist werd naar buiten geleid met de woorden van een politieman: “Als je niet snel de trap af gaat, gooi ik je eraf!”
Ook daarvan was een getuige.

De journalist en een andere kennis van R.v.A. werd verzocht om op het terras in de tuin te gaan wachten.

Even later vroeg de huisbazin aan de politie om voor haar rust de aanwezige rouwenden te vragen op de openbare weg te gaan wachten. Klakkeloos heeft de politie ook dit aan de rouwenden gevorderd. Ondertussen had de journalist het opdrachtgeverschap voor de uitvaart en de eigendom van het graf van de uitvaartbegeleider geaccepteerd. De huisbazin had zich ten overstaan van vele getuigen, waaronder de politie uit verdere betrokkenheid bij de uitvaart terug getrokken. Ze sprak gewoon uit dat zij respect wilde voor haar belang om “het gehuurde snel weer opnieuw te kunnen verhuren”. Bizar.

De journalist blijft met een andere rouwende enige tijd in zijn auto op de openbare weg wachten. Om over de situatie te kunnen gaan communiceren met de meerdere van de betreffende agenten en met bijvoorbeeld een advocaat, vroeg de journalist een agent om zijn naam of dienstnummer. Daarop werd de agent meteen agressief en weigerde het nummer verstaanbaar of leesbaar te geven.

Niet de moordende arts, maar de getuige werd met geweld aangehouden. Vele meinedige verklaringen van de betreffende politie-functionarissen volgden. Een van de agenten zou zelfs door verzet (wederspannigheid) van de verdachte letsel hebben opgelopen.

Uit de gemaakte filmopname blijkt echter dat de agent in kwestie volstrekt ongeschonden om de “verdachte” heen blijft lopen als die al lange tijd is “uitgeschakeld” en achterin de surveillance-auto plaats heeft genomen.

Er zouden nog vele bizarre gebeurtenissen blijken te volgen. Het wachten is op verdere actie van het OM om de politie tot de orde te roepen en voor de hand liggende aangiften op te gaan nemen. En … we durven het nauwelijks in de mond te nemen … onderzoek te doen naar de feiten om de rechter in staat te stellen recht te gaan doen.

Leave a reply

You must be logged in to post a comment.

Skip to toolbar