Professor Heertje Krijgt 3 Maal Applaus van BJZ-Gedupeerden in Kortgeding 6 Mei Rechtbank Amsterdam

– AMSTERDAM – rechtbankverslag Radeloze Vader

In de eerste plaats was het gisteren (6 mei) precies 1 jaar geleden dat de wake-up-call van Jeroen Denis aan de Nederlandse samenleving is gedaan. Hij had uit vaderliefde het meest gruwelijke liefdesoffer voor zijn kinderen over. Een offer dat slechts enkelen van ons werkelijk doorleefd kunnen invoelen. Velen van ons keuren het uiteindelijk af. We hopen dat de boodschap van Jeroen een keerpunt in de jeugdzorg en kind-ouder-vervreemding heeft mogen worden.

Op de zitting is aan Ruben en Julian gerefereerd door advocaat mr. Loonstein. Duidelijk werd naar voren gebracht dat de rapportage over de negatieve bijdrage van de Jeugdzorg snoeihard was.

Heertje bracht naar voren dat hij Nederland wil wakker schudden met vele voorbeelden van inhumaan optreden van de jeugdzorg.

De rechter en de jeugdzorg probeerden Heertje aan te spreken op allerlei uitspraken van anderen die zouden voortborduren op een publicatie van hem in geheel andere media. De rechter wilde weten wat Heertje vond van uitspraken op GeenStijl waar Heertjes artikelen waren overgenomen. Heertje had daar zelf helemaal niet gepubliceerd. Hoe kan de rechter en BJZ hem dan ter verantwoording roepen voor onbeschofte en onbeschaafde reacties op GeenStijl?

Tijdens de zitting pleegde de rechter achteloos nog even haar eigen censuur. Mr Loonstein had aan pers zijn pleitnota in afschrift gegeven. Iets wat de betere advocaten altijd proberen te doen. Liefst nog ruim voor zitting. Dat de rechter deze pleitnota van de journalisten terug eiste en expliciet 1 journalist/ stagiair-bij-een-advocaten-kantoor daarvan uitzonderde, is ongehoord. Reden zou zijn dat de naam van de beide in geding gebrachte gezinsvoogden erin zouden staan. De rechter verkeerde kennelijk in de veronderstelling dat de journalisten die namen nog niet zouden hebben. Helemaal bont maakte rechter mevrouw mr Berkhout het door zelfs na protest van de journalisten te melden dat de journalist die zijn pleitnota mocht houden, al een geheimhoudingsverbintenis was aangegaan. De rechter had de andere journalisten niet eens gevraagd of zij zich aan enige geheimhouding hadden gecommitteerd.

Na persoonlijke bijdragen van Heertje tijdens de zitting gaven de aanwezigen tot 3 keer toe een applaus. Ter zitting ongebruikelijk en niet helemaal zoals de rechter dat wenst. Duidelijk was dat BJZ-gedupeerden nieuwe hoop putten uit de bijdrage van professor Heertje.

Velen verbonden zich spontaan aan het enige tijd geleden in gang gezette Burgerinitiatief Rechtspleging en Jeugdzorg. Een drietal initiatieven om te komen tot 50.000 deelnemers die van de volksvertegenwoordiging toezicht op de rechtspleging willen afdwingen en in het bijzonder in zaken met kinderen. Het aantal dwalingen in het civiele recht is nog vele malen overweldigender, dan al is gebleken in het strafrecht. Iedere week ongeveer een strafrecht-dwaling zoals bij Lucia de Berk. Iedere dag tientallen dwalingen zoals in het geval van Jeroen Denis. Het is een zeer pijnlijke misvatting om te denken dat er in het civiele recht geen straffen worden opgelegd aan onschuldigen. Het is een misvatting om te denken dat het civiele recht niet rechtstreeks mensen (waaronder de kinderen zelf!!!!) de dood in drijft. Het civiele recht blijkt allesbehalve geciviliseerd. Precies dat wil professor Heertje anders zien. De civiele rechter nodigt uit tot inhumaan gedrag, praat dat achteraf goed en dekt dat achteraf toe. De rechter houdt in ruil voor leugens de deskundigen (jeugdzorg) uit de wind. Zij worden immuun voor aanspreekbaarheid en aansprakelijkheid. Nu de rechter dat al zo vele jaren kritiekloos blijft doen, is niet meer te spreken van een rechter die wordt bedrogen, subsidiar in dwaling wordt gebracht. Met andere woorden de rechter kan zich niet beroepen op dat hij tegen zijn zin wordt misleid. Er zijn vele getuigen uit de geheime zittingen van de jeugd- en familierechter die de rechter letterlijk citeren met: “Als rechter kan ik niet anders dan volledig vertrouwen op de “deskundigen-rapportages.”
Ondertussen is de rechter opzettelijk en actief aan het handelen: hij/zij vraagt te kwader trouw en actief om bedient te worden met leugens en onjuiste rapportages. In de juridische literatuur wordt dan gewoon eenvoudig gezegd dat de rechter dan zelf ook een leugenaar wordt. De bewijzen dat de jeugdzorgrapportages van geen kanten deugen worden expliciet aan alle rechters in hun opleiding aangeboden. Er zijn juristen op gepromoveerd (o.a. prof. dr. mr. Hoefnagels). Rechters die worden geconfronteerd met duidelijke, ondubbelzinnige beschikkingen van een (collega-)rechter maken de omtrekkende beweging dat een rechter geen waarheidsvinding hoeft te doen. Als een advocaat dergelijke beschikkingen niet expliciet inbrengt, doet de rechter eenvoudig of de beschikking niet bestaan. Dat is minachting van de wet door de rechter zelf. Andere burgers die zich niet gedragen conform zo’n beschikking krijgen daar zelfs sancties voor. Waar hebben we “geen waarheidsvinding hoeven doen”, eerder gehoord? Wie durft met dergelijke juristen verder in discussie? Waar staat dat in de wet … een rechter die niet aan waarheidsvinding hoeft te doen? Een aantal juristen blijkt er erg gemakkelijk mee weg te komen dat zij hun eigen wetten verzinnen.

Gelukkig waren er nu veel andere medestanders gekomen. Ik schat ongeveer 30 mensen. Bij de vorige zitting was een publiek van 4 mensen wat mager te noemen. Wel pijnlijk dat de rechter deze 4 mensen zonder ruggespraak met Heertje naar huis liet sturen door de zitting als niet openbaar te kwalificeren. Wat veel Nederlanders niet blijken te weten, is dat rechters dit iedere dag tientallen keren doen. Meestal verkeren de proces-/ procedure-partijen niet in een positie dat ze zich daar tegen kunnen verweren. Nederland heeft een rechtspraak die misschien wel voor meer dan 40% geheim verloopt. Dat geeft te denken. Als daarbij de brievenbus voor ontlastend bewijs is dichtgeplakt en de rechter een onderbouwing in zijn uitspraak te vermoeiend vindt, dan blijkt Nederland plotseling niet meer het braafste jongetje in de klas. Dan is er voor het professionaliseren van de rechtspleging nog een hoop werk te verzetten.

Oh ja, het komt goed. BJZ bracht naar voren dat zij gaan professionaliseren en … er komt tuchtrecht voor gezinsvoogden. Lekker makkelijk als daarbij geen namen mogen worden genoemd.

In de zitting viel in het algemeen op dat de rechter wel waarheidsvinding met stevige vragen naar professor Heertje deed. Waarheidsvinding richting BJZ heb ik gisteren niet echt meegekregen. Misschien was dat bij mij een gekleurde bril. Door rechters zelf en door advocaten wordt al niet meer ontkend dat in Nederland een klasse-justitie geldt. Moeten we ons dan neerleggen bij deze klasse-justitie? Overheidsdienaren zouden anders mogen worden behandeld voor de wet als gewone burgers? Misdrijven door werknemers in de tijd van de baas, zijn geen misdrijven?

… straks zelfs handelen van ambtenaren … met verbod hun namen te noemen?

Uitspraak over het mogen noemen van namen in de context die professor Heertje gebruikte … op 20 mei 2014, rechtbank Amsterdam.

Zie en hoor het verslag van het kortgeding van professor Heertje zelf.
https://www.youtube.com/watch?v=zn2Mal2VVAQ

Niet onvermeld mag blijven dat BJZ zelf in het wilde weg dagvaardingen heeft laten uitbrengen en daarbij zelf aan onbetrokken derden de naam van een kind in kwestie heeft geopenbaard. Vervolgens liet BJZ de dagvaardingen tegen GeenStijl en tegen de uitgever Prometheus vallen. Ook wat slordig dat BJZ de inschrijving bij de Kamer van Koophandel niet op orde heeft laten brengen na de zoveelste naamswijziging. Aangezien de rechtspersoon op de dagvaarding niet bestaat had de rechter BJZ het verzoek formeel juridisch niet-ontvankelijk dienen te verklaren. Maar ja, BJZ staat als collega-overheidsorganisatie boven de wet, zo lijkt het. In jargon heet dit: keten-corrumpering. Mensen die samen moeten werken en samen naar een “eind-produkt” moeten zien te komen, blijken geneigd om elkaar steeds meer met verder groeiende leugentjes en leugens te bedienen. Wat ondertussen bewezen kan worden: de rechter blijkt te kwader trouw actief te vragen om “voor-gejokt” te worden. Maar ja: dichtgeplakte brievenbussen.

Misschien dat professor Heertje de tape van de brievenbussen kan rukken.

Net als veel rechters bedient BJZ zich vaak van de retorische figuur van de dubbele “waarheid” in haar aantijgingen. Professor Heertje mag enerzijds geen onderzoek doen naar privacy gevoelige zaken, anderzijds had hij volgens BJZ zich beter in de zaak moeten verdiepen. Niemand mag privacy gevoelige zaken over een kind melden, BJZ mag dat wel.

Keer op keer probeerde professor Heertje duidelijk te maken dat hij helemaal niet op individuele voorbeelden wil focussen. Het gaat hem om de algemene methoden en handelwijzen van BJZ.

Ziet u ook dat er betere controle op de rechtspleging en jeugdzorg moet komen, verklaar u dan altublieft medestander van het Burger Initiatief Rechtspleging en Jeugdzorg. Toelichting vindt u onder andere op deze website. Er is een menu-optie bovenaan deze website met de omschrijving “Burger Initiatief”.

Wraking van rechtbank Amsterdam door professor Heertje met succes

De wrakingskamer van de rechtbank in Amsterdam heeft op vrijdagmiddag een beslissing uitgesproken. De kortgeding-rechter op de zaak van BJZ Amsterdam tegen professor Arnold Heertje moet worden vervangen door een andere rechter. De rechter had niet mogen bepalen dat de zitting achter gesloten deuren moest plaatsvinden.

De rechter had dat besloten zonder eerst Heertje te raadplegen. Het verzoek voor een geheime zitting was gedaan door Bureau Jeugdzorg. Heertje had al aangegeven bezwaar te hebben tegen een dergelijke zitting achter gesloten deuren.

Volgens een woordvoerder van de rechtbank had de rechter daarom eerst hoor en wederhoor moeten toepassen voordat het besluit werd genomen. Het kort geding vindt nu dinsdag rond de klok van 15.00 uur plaats, meldde de rechtbank.

Bureau Jeugdzorg eist dat Heertje in zijn columns zwijgt over de identiteit van twee gezinsmanagers (gezinsvoogden). Volgens de instantie lijden de medewerkers schade als Heertje hun namen noemt.

Veel onrechtmatig en verkeerd handelen van Nederlandse ambtenaren, zorgverleners en deskundigen blijft heel bewust aan het grote publiek onttrokken. Enkele terreinen waar procedurepartijen geen waarborgen met onafhankelijke getuige-toehoorders en getuige-toeschouwers kunnen krijgen zijn:
– zaken waarin kinderen aan de orde komen
– zaken waarin familierelaties centraal staan (ook erfrecht en successierechten)
– zaken waarin een arbeidsrelatie centraal staat
– zaken waarin sociale zekerheid en fiscale zaken aan de orde komen van individuele burgers
– zaken waarin de openbare orde, de staatsveiligheid of internationaal geclassificeerde (geheime) aangelegenhede aan de orde komen
– zaken waarin lopend strafrechtelijk onderzoek geschaad kan worden
– zaken waarin de rechter strijd met de goede zeden verondersteld

Anders dan in vele andere landen in Europa kent Nederland geen toezichthoudende (controlerende) rol toe aan aangewezen “gewone” burgers.

De Nederlandse gerechten blijken vrij slecht op de hoogte van de achterliggende redenen voor het wrakingsrecht. Er blijkt bijvoorbeeld ook onbekendheid met het recht om zonder advocaat toch altijd rechters bij alle niveau’s van rechtbanken te kunnen wraken. Ten onrechte doen hoven voorkomen dat een procedurepartij of verdachte niet zonder advocaat een verzoek tot wraking kan doen. Ten onrechte beriep het hof Arnhem zich bijvoorbeeld op “jurisprudentie” van nog voor het jaar 1850! Er blijkt ook onbekendheid met de mogelijkheid dat men met een wraking zijn eigen advocaat moet kunnen heenzenden. Vanwege die noodzaak, ligt het dus al meteen voor de hand dat men ook zonder advocaat 1 of meer rechters tegelijk moet kunnen wraken. De reden voor wraking van de rechter kan heel goed gelegen zijn in een onwenselijke relatie tussen de eigen advocaat en de te wraken rechter. Centraal moet kunnen staan dat een burger een eerlijke procedure (proces) kan krijgen. Bij bepaalde hoedanigheden van een rechter of bepaalde gedragingen van een rechter kan een vermoeden van partijdigheid van een rechter ontstaan. Als de in te stellen wrakingskamer de redelijkheid van dat vermoeden moet bevestigen, dient zij het verzoek tot wraking toe te wijzen.

Wanneer tijdens (of kort voor zitting) een bezwaar tegen de eigen advocaat blijkt te ontstaan en de rechter zou het heenzenden van de eigen advocaat en het verdagen van de zitting met een redelijke termijn niet overnemen dan zou daarmee een ogenblikkelijke wrakingsgrond voor die rechter ontstaan. Een procedurepartij heeft recht op een raadsman als hij dat wenst. Sterker nog een procedurepartij is voor het doen van proceshandelingen afhankelijk van een advocaat. Een procedurepartij is verplicht om zich te laten vertegenwoordigen. De procedurepartij moet een redelijke termijn krijgen om een nieuwe raadsman te zoeken. De raadsman (m/v) heeft een redelijke termijn nodig om het dossier voor te bereiden. Dat een procedurepartij zelf geen proceshandelingen kan doen, mag gelden als niet meer van deze tijd. Het bevestigd de oude situatie dat Nederland in de eerste plaats een monarchie, in de tweede plaats (door delegatie van de koning aan de rechter) een jurocratie en pas … in de laatste plaats een democratie was. De jurocratie heeft zich feitelijk tot de dag van vandaag buiten de democratie geplaatst gehouden. Alle wetten kunnen met jurisprudentie worden uitgehold of ter zijde worden gelegd. De volksvertegenwoordiging heeft daar geen enkele zeggenschap over willen hebben. Ten onrechte met een verwijzing naar respect voor de Trias Politica.

Het mag volstrekt duidelijk zijn dat in de rechtsvraag die de kortgeding-rechter kreeg voorgelegd helemaal geen namen van kinderen of van medewerkers aan de orde hoeven te komen. BJZ leunt op de wetenschap dat de rechter het meestal toch wel toewijst als BJZ een geheime zitting wenst. Alleen als er erg veel media-aandacht is dan wil de rechter nog wel eens voorzichtiger worden. Hoe zat dat ook al weer met de wraking in het proces tegen Geert Wilders? De wrakingsgrond was heel erg zwak, toch stuurde de wrakingskamer liever richting een vervangen van de gewraakte rechter. De rechtbank wilde de maatschappelijke opinie niet tegen zich krijgen. Detail: de strafpleiters Herman Loonstein en Max Moszkowitcz zijn goede bekenden van elkaar. Mr Loonstein staat in dit geding professor Heertje bij.

Als de wraking was afgewezen dan zou dinsdag aanstaande het geding worden voortgezet op het punt waar het was stil gelegd. Nu de wraking is toegewezen zal het geding van voren af aan worden gevoerd.

=======

Eerder verschenen:
http://www.slachtoffersjustitie.nl/wordpress/?p=2558

http://www.slachtoffersjustitie.nl/wordpress/?p=2549

http://www.slachtoffersjustitie.nl/wordpress/?p=2541

http://www.slachtoffersjustitie.nl/wordpress/?p=2532

Lees ook bijvoorbeeld in het Parool: Jeugdzorg daagt Arnold Heertje over column (29-04-14)

Professor Heertje wraakt Jeugdzorg-doofpot-rechter. Rechter probeert alles achter gesloten deuren te houden. Beerput van Jeugdzorg-Rechter-kongsi gaat nu wellicht eindelijk open.

Heertje wraakt rechter in kortgeding van jeugdzorg tegen hem

AMSTERDAM -Het kort geding van Bureau Jeugdzorg Amsterdam tegen publicist professor Arnold Heertje is vandaag niet verder voortgezet. De advocaat van Heertje wil een nieuwe rechter, omdat de rechter had besloten de zaak achter gesloten deuren te voeren zonder Heertje te polsen.

In het kort geding wil Bureau Jeugdzorg eisen dat Heertje in zijn columns zwijgt over de identiteit van twee gezinsmanagers (gezinsvoogden).  Een woordvoerster van Bureau Jeugdzorg verwacht dat beide partijen elkaar volgende week opnieuw treffen.

Heertje: „Ik wil het kort geding graag in de openbaarheid voeren. Bureau Jeugdzorg wil procederen achter gesloten deuren. De rechter heeft het verzoek van Jeugdzorg ingewilligd zonder mij te raadplegen. Daar heb ik me vandaag tegen verzet, ik ben daarover immers niet gehoord.”

De raadsman van Heertje is in de eerste plaats strafpleiter en rechtsgeleerde. Advocaat mr Loonstein was hoogleraar aan de Radboud Universiteit in Nijmegen.

In het strafrecht zijn zittingen in principe openbaar. Bij veel civielrechtelijke zittingen wil in de eerste plaats de rechter zelf geen pottenkijkers. Uit onderzoeken blijkt namelijk dat er op dergelijke zittingen veel onrechtmatigs gebeurt. Er wordt door mensen van bijvoorbeeld de jeugdzorg zeer veel valsheid in geschrifte en bedrog gepleegd. Dat zijn strafbare feiten die gepleegd bij andere rechters tot lang-jarige celstraffen kunnen leiden. Ondertussen kan zelfs bewezen worden dat de rechter zelf aanzet tot bedrog en valsheid in geschrifte. Eigenlijk voor de Tweede Kamer voldoende om een parlementaire enquete te gaan organiseren. Onze volksvertegenwoordigers lijken echter vaak geneigd om de rechtspleging met rust te laten, omdat zij geleerd hebben de Trias Politica te moeten respecteren. Nu er spijker harde bewijzen zijn dat jeugd- en familierechters weigeren om wetten uit te voeren zou de Tweede Kamer in deze uitzonderlijke situatie het verloop van individuele civiele zaken moeten gaan volgen. Er zal dan blijken dat rechters de Tweede Kamer gewoon schofferen. Rechters schofferen bovendien hun eigen collega’s. Er blijkt dat een groot aantal rechters zich boven de wet verheven voelen. Er blijkt minachting voor de wetgever en de democratische rechtsorde. Al te makkelijk ons afzetten tegen de corrupte rechters in Rusland, Turkije en bijvoorbeeld Egypte blijkt dus nogal hypocriet. Nederland heeft zelf ook een aantal zeer forse integriteitsproblemen in haar rechterlijke organisatie.

Bewijzen genoeg van integriteitsproblemen onder rechters, maar gek genoeg wil niemand die zien. Of durft niemand? Na de Tweede Wereldoorlog vond Bijzondere Rechtspleging voor de oorlogsjaren plaats. Alleen een discussie over het “op bestelling van de bezetter” functioneren van rechters konden belanghebbenden voorkomen. De discussie over de politie in bezettingstijd is eigenlijk pas in de laatste 10-jaar voorzichtig naar een hoger niveau getild. De gang van zaken rond de jeugdzorg wordt dus in historisch opzicht zeer terecht vergeleken met het functioneren van Duitsers, Nederlanders en Nederlandse organisaties in de bezettingstijd. Sociologen en psychologen zien exact vergelijkbare gedragingen bij betrokkenen.

Recent is de redactie nog geinformeerd door een psycholoog die zijn beklag deed. De psycholoog had voor een vader een verklaring opgesteld dat er niets met vader aan de hand was. Hij kon prima voor zijn beide kinderen blijven zorgen. Jeugdzorg keerde de conclusie van de psycholoog 180-graden om en stelde dat vader een psychologisch risico was. Heel “collegiaal” verstrekte de jeugdzorg een “samenvatting” van de korte rapportage van de psycholoog aan de rechter. Moet u zich voorstellen dat de originele rapportage van de psycholoog maar 2 A4-tjes besloeg. De rechter wilde alleen deze samenvatting lezen en niet het origineel. Daar is de rechter op zitting nog eens expliciet om gevraagd. De rechter volgde het “bewijs” van BJZ klakkeloos en beschikte zoals BJZ dat wenste. De rechter had geen boodschap aan de wil van de kinderen, of aan de wil van de vader en de familie van de kinderen.

Achter gesloten deuren weigert de rechter de zitting te laten notuleren. De rechter weigert altijd om een audio-opname te maken. Het procesverbaal laat een rechter pas uitwerken als er een bijzonder vervolg op een zitting moet komen in de vorm van een wraking of een hoger beroep. Dat procesverbaal is niet te vergelijken met notulen. De rechter laat daar alleen wat hoofdlijnen vermelden die de rechter zelf wenst. Een van de weinige vervolgingen van foute rechters had bijvoorbeeld te maken met bewijs van “aanpassing van het proces verbaal” op een manier die de rechter beter uitkwam. Helaas voor deze rechter ging het daar om een strafrecht-zitting en waren er bewijzen voor de vervalsing van het proces verbaal. Het hof Arnhem heeft daar voor deze rechter gevolgen aan verbonden. Normaal gesproken krijgt niemand te zien dat de rechter formeel het laatste woord heeft over wat er in het proces verbaal wordt opgenomen door de griffier.

Familie- en jeugdrechters zijn zelfs al zover afgezakt, dat ook zij stellen niet aan waarheidsvinding te hoeven doen. De redactie beschikt over bewijs van herhaling van deze uitspraak door de rechtbankpresident mr Vrieze, van de rechtbank Zutphen. Rechters voelen zich vrij om strafbare feiten in civiele zittingen volledig te laten lopen. Dat wordt meer en meer verklaarbaar omdat blijkt dat de rechter leugenachtige rapportages bij de Raad voor de Kinderbescherming (RvdK) bestelt en geleverd krijgt. De RvdK schakelt daar vaak weer de onderaannemer BJZ voor in. BJZ schroomt ook niet om tegen betaling weer “deskundigen” valse rapportages te laten opstellen. Valse rapportages voor veel geld. Er blijken zelfs diverse “deskundigen” bereid te zijn om fictieve (dus valse!) diagnoses bij kinderen en bij ouders te stellen. Ook hier zijn diverse instanties in Nederland in het bezit van diverse bewijzen tegen diverse deskundigen. In het GGZ-veld is het ook geen geheim dat dit 1 van de redenen is, dat er in de afgelopen jaren steeds meer autisme en ADHD diagnoses zijn gesteld.

Het is een standaard drukmiddel van de jeugdzorg om mentaal gezonde verzorgers een psychologisch onderzoek te laten ondergaan. Over onbeheersbare zorgkosten gesproken!

De wrakingskamer doet vrijdagmiddag uitspraak over het wrakingsverzoek.

Door professor Heertje genoemde Namen staan gewoon op het Internet. Openbare “Vonnissen” van op Voorspraak van Jeugdzorg Veroordeelde Ouders.

– AMSTERDAM – verslaggever, Radeloze Vader

Bureau Jeugdzorg Regio Amsterdam doet er alles aan om doofpotten te creeren. Mensen die niet “meewerken” worden geintimideerd. Het aanspannen van juridische procedures met overheidsmiddelen mag ook intimidatie heten. Gelukkig heeft professor Heertje de moed om zich niet te laten intimideren. Ware beschaafde wetenschap betekent dat je eerlijk met open vizier (en naam) zegt waar je het mee eens bent en waarmee niet. Als econoom-in-opleiding was ik het beslist niet altijd overal met Heertje eens. Het Israel-standpunt kan hier en daar ook wel enige nuance hebben, dunkt mij. Ik ken Heertje toch als iemand die daarover ook wel een debat durft aan te gaan. Het is goed om te melden dat secretaris-generaal Joris Demmink zich ook bediende van deze juridische terreur. Notabene terreur gericht tegen journalisten. Die terreur is misschien nog wel veel erger dan de wel of niet bewezen seksuele escapes van dhr. Demmink.

Een deel van de vonnissen en beschikkingen van de Nederlandse rechtspleging zijn gelukkig (nog) openbaar. Er werken krachten die proberen te bewerkstelligen dat ook rechters en andere functionarissen zich meer in anonimiteit kunnen gaan hullen. Dat zou meer dan gruwelijk worden. Veroordelingen in geheime rechtbanken achter gesloten deuren, op basis van zelfverzonnen veelal zelfs geheime wetten (jurisprudentie) op basis van geheim bewijs en aangevoerd bewijs van geheime deskundigen, ondersteund door geheime getuigen.

Om de lezer opzoekwerk en mogelijk extra anonimisering door Justitie te besparen, plaats ik hier integraal de uitspraak zoals die vandaag 30 april 2014 via onderstaande link kon worden geraadpleegd.

Als je bang bent om als deskundige op je deskundigheid en waarheidsvinding te worden aangesproken, kan je volgens mij het beste een ander vak kiezen.

Misbruik maken van het argument van “de privacy” is vaker bij veelplegers van misdrijven te horen. Ook vooral bij diegenen die graag de gelegenheid van het begaan van misdrijven open willen laten. Velen willen graag zo veel mogelijk ruimte houden om ooit nog eens “pragmatisch te jokkebrokken”. OM en zittende magistratuur blijken jokkebrokken vaak actief te stimuleren. Men vind het veroordelen van iemand belangrijker dan niemand veroordelen. In het civiele recht wordt eigenlijk niet anders beschikt. De grootste leugens worden vaak dankbaar als basis geaccepteerd voor de meest vreselijke overwegingen.

Een oude juridische wijsheid luidde: “Hij die achteloos een leugenaar naspreekt, wordt zelf ook een leugenaar.” Niet alle rechters blijken deze wijsheid nog paraat te hebben. In de actualiteit geldt natuurlijk ook: “Ieder die een pestkop achteloos naspreekt, wordt zelf ook een pestkop.”

Om burgers zo veel mogelijk in nevelen te laten dwalen is in Amsterdam sprake van gezinsmanagers in plaats van gezinsvoogden. Als BJZ niet uit bepaalde discussies denkt te komen stellen ze inderdaad dat “ze zelf niets in de uitvoering doen”. Ze managen alleen wat anderen (zouden moeten) doen. Aldus een anonieme zegsvrouw binnen BJZ.

===================================================

ECLI:NL:GHAMS:2014:549

Instantie
Gerechtshof Amsterdam
Datum uitspraak
23-01-2014
Datum publicatie
05-03-2014
Zaaknummer
200.138.090/02
Rechtsgebieden
Personen- en familierecht
Bijzondere kenmerken
Hoger beroep
Inhoudsindicatie

Verzoek vrouw tot schorsing van de werking van de bestreden beschikking ten aanzien van het gezag en de hoofdverblijfplaats afgewezen.

Wetsverwijzingen
Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering 360, geldigheid: 2014-03-05
Vindplaatsen
Rechtspraak.nl

Uitspraak

GERECHTSHOF AMSTERDAM

Afdeling civiel recht en belastingrecht

Team III (familie- en jeugdrecht)

Uitspraak: 23 januari 2014

Zaaknummer: 200.138.090/02

Zaaknummer eerste aanleg: C/13/441900 / FA RK 09-8346 + C/13/455957 / FA RK 10-2810 + C/13/450327 / FA RK 10-871 (EV/DR/LB-IZ)

in de zaak van:

[…],

wonende te […],

verzoekster,

advocaat: mr. R.A. Korver te Amsterdam,

tegen

[…],

wonende te […],

verweerder,

advocaat: mr. J.M. Wigman te ’s-Gravenhage.

1 Het geding in hoger beroep

1.1.Partijen worden hierna respectievelijk de vrouw en de man genoemd.
1.2.De vrouw heeft in haar op 2 december 2013 ingekomen beroepschrift verzocht de schorsing te bevelen van de werking van de beschikking van 27 november 2013 van de rechtbank Amsterdam, met kenmerk C/13/441900/FA RK 09-8346 + C/13/455957 / FA RK 10-2810 + C/13/450327 / FA RK 10-871 (EV/DR/LB-IZ), ten aanzien van het gezag en de hoofdverblijfplaats.
1.3.De vrouw heeft op 9, 13 en 15 januari 2014 nadere stukken ingediend. De vrouw heeft op 13 januari 2014 haar verzoek gewijzigd.
1.4.De man heeft op 13 januari 2014 een verweerschrift ingediend.
1.5.Stichting Bureau Jeugdzorg Agglomeratie Amsterdam, locatie Amsterdam (hierna: BJAA) heeft op 13 en 21 januari 2014 nadere stukken ingediend.
1.6.De man heeft op 22 januari 2014 nadere stukken ingediend.
1.7.De zaak is op 23 januari 2014 ter terechtzitting behandeld.
1.8.Ter terechtzitting zijn verschenen:- de vrouw, bijgestaan door haar advocaat en mr. H. Loonstein;- de man, bijgestaan door zijn advocaat;- mevrouw R. Lastdrager, mevrouw J. Steetzel en mevrouw M. Kamping, vertegenwoordigers van BJAA, bijgestaan door mr. E. Lam, advocaat te Amsterdam;- mevrouw F.L.M. Huizinga, vertegenwoordiger van de Raad voor de Kinderbescherming, regio Amsterdam, locatie Amsterdam (hierna: de Raad).

2 De feiten

2.1.Partijen zijn [in] 2000 gehuwd. Hun huwelijk is op 16 juli 2010 ontbonden door inschrijving van de echtscheidingsbeschikking van 16 juni 2010 van de rechtbank Amsterdam in de registers van de burgerlijke stand. Uit hun huwelijk is geboren […] (hierna: [de minderjarige]) [in] 2006. [de minderjarige] verblijft momenteel in een crisispleeggezin.

3 Het geschil in hoger beroep

3.1.Bij de bestreden beschikking is, voor zover thans van belang:

  • -de man met de uitoefening van het gezag over [de minderjarige] belast voor zover de bevoegdheid daartoe niet door een eerdere rechterlijke beslissing is uitgesloten;
  • -bepaald dat [de minderjarige] hoofdverblijfplaats zal hebben bij de man;
  • -bepaald in het kader van een omgangsregeling dat de vrouw met [de minderjarige] omgang zal hebben in een frequentie en op een wijze zoals door BJAA te bepalen.
3.2.De vrouw verzoekt, zoals gewijzigd bij brief van 13 januari 2014, de werking van de bestreden beschikking ten aanzien van het gezag en de hoofdverblijfplaats te schorsen. Voorts verzoekt zij de door BJAA gesuperviseerde omgang met de man alsmede de op initiatief van de vrouw gestarte gesprekken tussen de vrouw en de man onder leiding van BJAA voort te zetten.
3.3.De man verzoekt het schorsingsverzoek van de vrouw af te wijzen.

4 Beoordeling van het verzoek

4.1.

De vrouw stelt zich op het standpunt dat sprake is van een noodtoestand. [de minderjarige] woonde vanaf zijn geboorte bij haar en het ging met hem bij haar goed. Als gevolg van de bestreden beschikking is [de minderjarige] op 28 november 2013 abrupt weggerukt uit zijn vertrouwde omgeving en in een pleeggezin geplaatst. De man leefde sinds december 2008 apart van [de minderjarige].

Gelet op zijn jonge leeftijd dient – aldus de vrouw – de grootst mogelijke behoedzaamheid in acht te worden genomen om te voorkomen dat [de minderjarige] tot een speelbal verwordt: [de minderjarige] was al getraumatiseerd en wordt als gevolg van de bestreden beschikking opnieuw getraumatiseerd. De vrouw betoogt dat de rechtbank zich onvoldoende rekenschap heeft gegeven van de risico’s van haar beslissing.

Daarnaast stelt de vrouw dat sprake is van feitelijke onjuistheden. Er is voldoende bewijs voorhanden om het vermoeden van seksueel misbruik en lichamelijke mishandeling van [de minderjarige] door de man aan te nemen. De rechtbank is met het wijzigen van de hoofdverblijfplaats en het gezag een stap verder gegaan dan de deskundigen en BJAA hadden geadviseerd. Volgens de vrouw dient het herstellen van de oude situatie en het van daaruit vormgeven van de omgang tussen [de minderjarige] en de man onder verdere begeleiding van BJAA in het belang van [de minderjarige] te worden geacht. Het belang van [de minderjarige] dient zwaarder te wegen dan het belang van de man, aldus de vrouw.

4.2.De man heeft de stellingen van de vrouw gemotiveerd betwist. Hij voert aan dat geen sprake is van een noodtoestand, omdat de situatie door de begeleiding van BJAA met voldoende waarborgen is omkleed. [de minderjarige] heeft geen paniekreacties gehad bij contact met de man en heeft zijn rust weer gevonden. Het doorkruisen van het ingezette hulpverleningstraject is niet in zijn belang. Bij toewijzing van het schorsingsverzoek zouden de vrouw en haar familie weer de gelegenheid krijgen om het schadelijke handelen jegens [de minderjarige] en de man te continueren, met alle negatieve gevolgen van dien. Het belang van [de minderjarige] om de huidige situatie en het ingezette hulpverleningstraject voort te zetten, prevaleert boven het belang van de vrouw. Dat sprake is van een juridische of feitelijke misslag bestrijdt de man. Hij verwijst naar de omvang van het dossier, de uitgebreide rapportages, het horen van diverse getuige-deskundigen, het verhandelde ter zitting, de adviezen en bevindingen van de Raad en BJAA, de meervoudige behandeling van de zaak en de uitgebreide bestreden beschikking.
4.3.De Raad heeft ter zitting in hoger beroep geadviseerd het schorsingsverzoek af te wijzen.
4.4.Het hof neemt tot uitgangspunt dat voor schorsing van de tenuitvoerlegging van de bestreden beschikking omtrent het gezag en de hoofdverblijfplaats slechts plaats is, indien tenuitvoerlegging misbruik van executiebevoegdheid oplevert. Een dergelijk misbruik zou in het onderhavige geval aan de orde zijn indien de man, mede gelet op de – voor hem kenbare – belangen van de vrouw die door de tenuitvoerlegging zullen worden geschaad, geen in redelijkheid te respecteren belang heeft bij het gebruikmaken van zijn bevoegdheid om in afwachting van de uitkomst van het hoger beroep tot tenuitvoerlegging over te gaan. Hiervan kan met name sprake zijn indien de beschikking klaarblijkelijk op een juridische of feitelijke misslag berust, of indien na de beschikking voorgevallen of aan het licht gekomen feiten meebrengen dat de executie van de beschikking klaarblijkelijk een noodtoestand zou doen ontstaan voor de vrouw of [de minderjarige]. Daarbij behoort de kans van slagen van het aangewende rechtsmiddel in de regel buiten beschouwing te blijven.
4.5.

Het hof overweegt als volgt. De stelling van de vrouw dat sprake is van een klaarblijkelijke juridische of feitelijke misslag, is naar het oordeel van het hof, mede gelet op hetgeen de man in dat verband heeft aangevoerd, onvoldoende onderbouwd. Dat de vrouw het inhoudelijk niet eens is met de bestreden beschikking omtrent het gezag en de hoofdverblijfplaats is duidelijk, doch dit is onvoldoende reden om een misslag aan te nemen.

Daarnaast is niet gebleken dat thans sprake is van een noodtoestand op grond van na de bestreden beschikking voorgevallen of aan het licht gekomen feiten. Ter terechtzitting is gebleken dat [de minderjarige] thans nog in een crisispleeggezin verblijft. Tevens is op basis van de overgelegde stukken en het verhandelde ter terechtzitting duidelijk dat BJAA het contact tussen [de minderjarige] en de man gefaseerd opbouwt en zorgvuldig begeleidt. Uit de observaties van BJAA en de verkregen informatie van school en het pleeggezin, blijkt niet dat de veiligheid van [de minderjarige] thans in het geding is.

Het hof is van oordeel dat ook anderszins geen gronden voor schorsing aanwezig zijn. Daarbij gaat het hof ervan uit dat bij de vraag of de executie van de bestreden beschikking al dan niet geschorst moet worden, de belangen van [de minderjarige] voorop dienen te staan. Het hof is van oordeel dat de belangen van [de minderjarige] thans vergen dat, vooruitlopend op een definitieve beslissing van dit hof over het gezag en de hoofdverblijfplaats, op dit moment zo min mogelijk onomkeerbare stappen worden gezet en zo min mogelijk verdere onrust wordt gecreëerd. Schorsing van de bestreden beschikking en terugplaatsing bij de vrouw zijn hiermee in strijd. Het hof zal het schorsingsverzoek van de vrouw dan ook afwijzen.

4.6.Het hof vertrouwt erop dat BJAA bij het nemen van vervolgstappen ten aanzien van de hoofdverblijfplaats van [de minderjarige] rekening houdt met het gegeven dat het hof nog een definitieve beslissing heeft te nemen. Daarbij moet worden gewaakt voor onomkeerbare stappen.
4.7.Gelet op hetgeen onder 4.5 is overwogen komt het hof niet toe aan het verzoek van de vrouw tot het voortzetten van de door BJAA gesuperviseerde omgang met de man alsmede de op haar initiatief gestarte gesprekken tussen haar en de man onder leiding van BJAA.
4.8.Dit leidt tot de volgende beslissing.

5 Beslissing

Het hof:

wijst af het verzoek van de vrouw tot schorsing van de werking van de bestreden beschikking ten aanzien van het gezag en de hoofdverblijfplaats.

Deze beschikking is gegeven door mrs. A.R. Sturhoofd, M.F.G.H. Beckers en J.W. van Zaane in tegenwoordigheid van mr. S.P.M. van Boheemen als griffier, en in het openbaar uitgesproken op 23 januari 2014.

===================================================

Bron:  http://uitspraken.rechtspraak.nl/inziendocument?id=ECLI%3ANL%3AGHAMS%3A2014%3A549

Zie hoe mr. Lam veel Geld verdiend over de Hoofden van Onze Kinderen. Kindermishandeling met Jeugdzorg is Big Business.

– AMSTERDAM- verslaggever, Radeloze Vader

Om u een inkijkje te geven in de relaties met jeugdzorg van de advocaat die professor Heertje morgen tegenover zich treft. Dat deze advocaat zich goed heeft ingeleefd in de wereld van de jeugdzorg mag duidelijk zijn. Of zij werkelijk “in het belang van het kind” opereert, durf ik niet te stellen. Het kortgeding dient morgen 1 mei 2014 bij de rechtbank Amsterdam. Aanvang 10.00.

Het onderstaande staat openbaar op de website van het advocatenkantoor waar mevrouw mr Lam werkt.

=====================================
mr. Esther Lam

Esther Lam heeft na haar studie eerst een aantal jaar als secretaris bij de rechtbank Haarlem en de familiesector van het gerechtshof Amsterdam gewerkt en heeft binnen het hof de overstap gemaakt naar een leidinggevende functie. Van 2006 tot 2010 heeft zij op de juridische afdeling van Bureau Jeugdzorg Noord-Holland gewerkt en in februari 2010 de overstap gemaakt naar de advocatuur. Als advocaat is zij gespecialiseerd in het familie- en jeugdrecht.

Esther geeft cursussen en trainingen aan advocaten, kinderrechters, studenten en (beleids)medewerkers in de jeugdzorg (Bureau’s Jeugdzorg, gemeenten, GGD, Jeugd-GGZ e.d.) over het jeugdrecht, de Wet op de jeugdzorg/wetsvoorstel Jeugdwet, privacyvraagstukken, de gesloten jeugdzorg en over wet- en regelgeving in het sociale domein. Daarnaast heeft zij samen met mw. mr. J. Huitema een ouderschapswijzer ontwikkeld waarin op eenvoudige wijze en door middel van tekeningen wordt uitgelegd wie volgens de wet de ouders van het kind, wie het gezag uitoefent en welke rechten en plichten daarbij horen. De ouderschapswijzer is bedoeld als praktische ondersteuning in de dagelijkse praktijk van de professional in de jeugdzorg. Voor bestellingen of vragen hierover kunt u haar een mail sturen.

Doordat Esther bij de rechtspraak en de praktijk van de jeugdzorg heeft gewerkt en nu advocaat is, heeft zij vanuit diverse invalshoeken gezien hoe ingewikkeld het familie en jeugdrecht kan zijn. In artikel 3 IVRK is bepaald dat het belang van het kind de eerste overweging moet zijn. Maar wat is nu eigenlijk het belang van het kind? Daarover verschillen ouders onderling of ouders en instellingen als Bureau Jeugdzorg en de Raad voor de Kinderbescherming wel eens van mening. En toch zal er een beslissing genomen moeten worden over waar het kind woont, hoe de verdeling tussen de zorgtaken van de ouders is en of het kind dat ernstig in zijn ontwikkeling wordt bedreigd wel of niet thuis kan blijven wonen als ouders niet in staat lijken te zijn het kind een veilige en stabiele opvoedsituatie te bieden. Esther richt zich voornamelijk op het verlenen van juridische bijstand aan professionals en jeugdzorgorganisaties en wil op die manier een steentje bijdragen aan een goede kwaliteit van de jeugdzorg.

Zie verder onder het kopje ‘Publicaties’ voor haar publicaties.
Telefoon: (085) 88 80 889
Fax: (085) 88 80 884
E-mail:

lam@keizerhof.nl

=====================================
Bron:  http://www.keizerhof.com/advocaten.html#esther

Kinderen over Corrupte Rechters. Morgen 1 Mei om 10.00 Kortgeding Jeugdzorg Amterdam tegen prof. Arnold Heertje. Rechtbank Amsterdam

– AMSTERDAM – verslaggever, Radeloze Vader

Fathers for Justice verzamelt korte berichtjes over foute rechters. Kinderrechters blijken zich in grote mate schuldig te maken aan kindermishandeling. Ook in hun prive-tijd richting hun eigen kinderen. Ook richting kinderen waar zij beroepsmatig mee in aanraking komen. Het isoleren van kinderen van hun biologische ouders (zonder enig degelijk bewijs!) is maar 1 voorbeeld van foute rechters. Ook seksuele delicten van rechters zijn er te over. Veelal verdwijnen die delicten in de doofpot. De slachtoffers zelf horen er nooit meer wat van. De slachtoffers horen bijvoorbeeld ook niet of de rechters inderdaad de opgelegde straffen hebben moeten ondergaan.

– – – – – – – – – – – – – – – – –  July 11th, 2013

Judge Sir Nicholas Wilson

Some years ago, Judge Wilson (now of the Supreme Court) refused to let my sisters and me (then aged 6, 8 & 10) see our Dad. Because the effect on our mother of us seeing him “would be catastrophic on her”. The judge put our mothers’ anger before our needs.

Posted by Lisa Harris

– – – – – – – – – – – – – – – – –
http://www.contactdeniers.com/

De persoonlijkheidseisen waar rechters op worden geselecteerd (bron: 1990 RPD Nederland ) blijkt grote overeenkomst te hebben met de persoonlijkheidskenmerken op basis waarvan diagnoses als bijvoorbeeld narcisme worden gesteld (bron: DSM IV). Is dat toeval? Een rechter wordt geacht snel te beslissen en met overtuiging en gezag die beslissing staande te houden.

Zelfreflectie, zelfrelativering en zelftwijfel worden als ongewenste persoonlijkheidskenmerken voor rechters gezien.

Het willen leren uit genomen beslissingen en daarom terugkijken op effectiviteit en doelmatigheid van gedane activiteiten geldt als universele eis voor professionaliteit. Het transparant en inzichtelijk maken van gemaakte overwegingen voor collega’s en buitenstaanders is een andere universele eis voor professionaliteit.

Rechters krijgen van elkaar en van hogerhand de opdracht om vooral niet meer terug te komen op eerder gemaakte beschikkingen. Hoe verkeerd en aantoonbaar onjuist ze ook mogen zijn. In theorie is er een mogelijkheid voor heropening van oude civiele zaken waar gedwaald is. Een rechter zou ook zelf later kunnen inzien dat hij zich heeft laten dwalen of zich heeft vergist. Bij mijn weten is daar nog nooit gebruik van gemaakt.

Steeds wordt alleen verwezen naar een hogere rechter waar een rechtzoekende in beroep zou kunnen komen tegen een beschikking van een lagere rechter (zgn. hoger beroep).

In Nederland is in zaken rond kinderen het hoger beroep echter afgeschaft. We worden dus op grote schaal voorgelogen. Een kind dat wil protesteren tegen het feit dat het geen contact mag leggen met de vader moet sowieso wachten tot een jaar later zijn hoger beroep heeft gediend.

Wie geeft kinderen dat soort afgenomen jaren met hun vader en hun familie weer terug?

Zelfs rechters stellen tegenover diverse journalisten dat zij vinden dat zij niet aan waarheidsvinding hoeven te doen. Kinderen mogen niet eens de namen noemen van de mensen waardoor zij zich mishandeld voelen.  De jeugdzorg stelt gewoon dat de organisatie als geheel moet worden aangesproken.

Individuele daders van kindermishandeling (bijvoorbeeld communicatie-belemmering-kind-met-vader) mogen niet persoonlijk worden aangesproken. Met deze redenatie zou het dus ook onjuist zijn dat soldaten worden aangesproken op het uitvoeren van moordpartijen. Met deze redenatie zou een kampbeul in een concentratiekamp altijd vrijuit moeten gaan. Zijn we in ons denken echt zo hypocriet en inconsequent?

Ook in Nederland zijn diverse dossiers bekend van kinderen die door rechters zijn weggehaald bij hun ouders en die door de rechter zijn geplaatst bij een beter “bevriend” pleeggezin. Dat alles in het belang van het kind. In Zutphen functioneerde zelfs lange tijd een rechter die zelf zorg droeg voor uithuisgeplaatste kinderen.

Er zijn diverse dossiers bekend van rechters die “op werkbezoek” gingen naar in instellingen geplaatste kinderen. Kinderen werden dan geacht op een bijzondere wijze hun dankbaarheid aan deze zorgzame rechters te betuigen.

Zou de jeugzorg inderdaad een bom onder de moderne rechtspleging kunnen blijken te zijn?

Kinderen zelf hebben er geen goed woord voor over. In Groot Brittanie is er een web-site voor opgezet.

Ook Nederlandse kinderen en verzorgers kunnen een bericht op deze website achterlaten.

Hoe kunnen kinderen zich tegen mishandelende volwassenen verweren als de rechter hen verbiedt om de namen van deze mensen te noemen?

Wie durft nog te zeggen dat kinderen rechten hebben?

Wie durft nog te zeggen dat vaders rechtvaardig worden behandeld.Voor rechters blijken vaders een welkome kwetsbare groep om te criminaliseren. Vele “criminele” omstanders van kinderen moedigen de rechter alleen maar aan dat te doen.

Heksenprocessen, … nog iedere dag.

Heksenverbrandingen … nog iedere dag. Alleen nu heten de heksen “vaders”.

 

“Verbranding van kinderen”  …. nog iedere dag.

Kinderen worden letterlijk de dood in gedreven met een verbod op contact met hun familie. Kinderen redeneren ook terug. Als wij onze vader niet mogen bellen dan moet hij wel een beestachtige crimineel zijn. Hij is mijn vader … dan moet ik dus ook voor misschien wel de helft een onmens zijn. Er zijn alarmerende cijfers van kinderen die ontsporen na door Jeugdzorg te zijn “behandeld”. Jeugdzorg probeert het doen van dergelijke onderzoeken zo moeilijk mogelijk te maken. Na de tijd bij jeugdzorg wordt er met het grootste gemak extreem hard geoordeeld over dezelfde jeugdigen. De Noorse massamoordenaar Breivik is slechts 1 van de zeer vele voorbeelden. Wie zijn geschiedenis bestudeert gaat “helaas” een klein beetje beter begrijpen waarom hij zo’n woede had opgebouwd tegen de “sociale, socialistische” samenleving die het “in het belang van het kind” beter wist wat goed voor hem was. Na studie ga je ook vermoeden waarom de vader van Breivik zich verbitterd is gaan terugtrekken in Frankrijk en niets meer met het “sociale” Noorwegen te maken wilde hebben. Een ambtenaren-land dat het zijn zoon onmogelijk wilde maken om contact met zijn vader te hebben.

Iedere keer moeten we blijven benadrukken dat er ook een minderheid van getroffen moeders is. Moeders die met valse beschuldigingen van anderen geen contact mogen blijven onderhouden met hun eigen kinderen. Is Nederland een land dat schuldige, foute ambtenaren zich in anonimiteit en onschendbaarheid kunnen verschuilen? Waar slachtoffers wordt verboden de naam van hun beulen te onthullen? Waar over kinderen wordt gesproken in het belang van het kind … in plaats van met de kinderen.

Morgen horen we wat de “dagkoers” is. Wat de rechter morgen bepaalt zal voortaan onderdeel van de Nederlandse wet uitmaken. Anderzijds weten vaders, hun kinderen en hun familie maar al te goed hoe openlijk rechters “de wet” aan hun laars lappen. Hoe rechters met hun “jurisprudentie” de wet van het parlement buiten werking plaatsen. Hoe niemand iets te zeggen heeft over wat jurisprudentie wordt en wat jurisprudentie blijft. In de democratie met zijn (tot heden bewust!) ongecontroleerde rechterlijke macht … blijkt het volk eigenlijk helemaal niets te vertellen te hebben. Meer en meer blijken we te leven in een juristocratie.

Wanneer we de rechters ongemoeid zo voort laten gaan … verdienen we niet beter!
Wanneer we rechters zo voort laten gaan, verdienen we onze kinderen niet!

… kinderen verdienen beter!

Stop het pesten! Stop kindermishandeling! Stop ongecontroleerde rechtspleging! Stop contactbelemmering voor kinderen met hun ouders! Stop het koesteren van het nalaten van waarheidsvinding “in het belang van het kind”. Kinderen … willen de waarheid!

http://www.contactdeniers.com/

Voor Jeroen, Julian en Ruben (Gedicht van lezeres Petra Schenkeveld-Evers)

Lezeres Petra Schenkeveld-Evers

Streep hun naam niet door
Al zijn zij tot stof vergaan
Streep hun naam niet door
Alsof ze nooit hebben bestaan
Want ik wil weer verder leven
Maar ik weet niet hoe dat moet
‘k Hoor bij hen die achterblijven
Overleven dat vergt veel moed
Streep daarom hun naam niet door
Noem hen en laat me weten
Dat ook jij niet zult vergeten
Zo alleen kan ik verder gaan.
 
Voor altijd samen rust in vrede Jeroen, Julian en Ruben.

Namen worden alleen vermeld na persoonlijke aanwijzing van auteur – default is anoniem. Ook laten verschijnen op Facebook. Contact met de auteurs is via de redactie mogelijk. Via justitieslachtoffers@gmail.com

Dit zal mogelijk ook als Topic op Forum verschijnen.
Er is grote behoefte aan gedachtenuitwisseling over de zaak.

De gedachte nu is een vrij discussieforum op deze site met duidelijke forum-regels en moderatie. Iedereen die al verzoeken over de mail heeft gedaan, zal daarop ook zeker antwoord krijgen. Dit “project” is natuurlijk nooit zo groot bedoeld geweest. De site heeft natuurlijk een veel bredere missie. De zaak van Jeroen is voor ons echter meteen zo groot geworden dat de redactie alle andere werkzaamheden in feite heeft laten vallen. Jeroen heeft een medium gezocht bij leven en dat niet gevonden. Misschien dat wij dat nu voor een klein deel mogen blijven. Opdat Jeroen nooit vergeten zal worden. Niet als een held … maar als een vader. Voor Ruben en Julian was hun vader zeker wel een held. Een held waar ze niet van wilden worden gescheiden. Twee helden en een vader die elkaar ook in de dood vasthouden. Twee helden en een vader die wij bij leven nu vasthouden.

Voor Ruben en Julian was hun pappa een held.
Mogen alle pappa’s gewoon weer helden worden?
Mag Jeroen ooit weer gewoon een held worden?

Wie stopt het afnemen van onze helden?
Wie stopt het afnemen van onze pappa’s?

Pappa’s zullen de eersten zijn die weten dat ze geen helden zijn, maar
Gewoon pappa’s

Radeloze vader

Quis custodiet ipsos custodes?

Radeloze Vader

Een lezeres stuurde de redactie deze spreuk. Graag deel ik die met iedereen. De gedichten stromen nu ook binnen. Kom ik ook op terug. Laat ook even weten of je naam bij het gedicht mag verschijnen of liever niet.

Quis custodiet ipsos custodes?

is a Latin phrase traditionally attributed to the Roman poet Juvenal from his Satires, which is literally translated as “Who will guard the guards themselves?” (Wikipedia)

Velen onder ons zijn op de een of de andere manier bewaker.

Rechters zijn ook bewakers.

Goede professionele rechters vragen zelf om hun bewakers.
Dat is het enige dat hen onafhankelijk kan maken.

Een onafhankelijke rechter is iets heel anders dan een rechter die zich niet te verantwoorden heeft.
Verantwoorden is vaak moeilijk en vermoeiend. Toch is dat het enige dat rechters rust kan geven.

Wij zijn allemaal regelmatig rechter. Weten we dan niet hoe moeilijk het is om rechtvaardige rechter te zijn? Als rechter heb ik vaak gefaald. Daar waar ik het kon recht zetten

… gaf mij dat rust.

Radeloze Vader

Julian en Ruben van der Schuit, Jeroen Denis. Mooiste afscheid … geen afscheid.

Radeloze Vader

– Gelderland – 24 mei 2013 – Schaam me dat nog geen 500 mensen vriend van de pagina op Facebook zijn geworden. De wijsheid en warmte van de mensen hier maakt wel iets goed. Ben een gedicht met de woorden van mijn kinderen aan het maken, zal dat met jullie delen. Ik heb het natuurlijk over de pagina op Facebook voor Ruben en Julian die aandacht besteed aan hun liefdevolle, warme, veilige wereld bij de familie Denis. De familie die wel met respect spreekt over moeder Iris van der Schuit en haar familie. Of de familie van der Schuit met respect sprak over vader Jeroen Denis zal uit lopend (strafrechtelijk) onderzoek verder moeten gaan blijken. Heel Nederland ziet nu toe dat het OM het strafrechtelijke onderzoek volledig zal doen. Het voorliggende delict is mede: laster en smaad met dood tot gevolg (ten gevolge). Dat is een ook levensdelict. Nu al staan juristen met een zogenaamde artikel 12 procedure klaar om het OM scherp te houden.

Waarom laster en smaad “normaal” door het OM niet vervolgd wordt, is een zeer interessant onderwerp van studie. Laster en smaad is momenteel in de gehele samenleving op grote schaal aanwezig. Het lijkt ook iets van alle tijden. In de rechtspleging heeft men er grote moeite mee. Op deze site worden diverse zaken verzameld en voor studie ter beschikking gesteld aan de gehele internationale academische wereld. Daarnaast wordt informatie ter beschikking gesteld aan iedereen met belangstelling.

Nu zoek ik een geschikte manier om alle gedichten (voor Ruben, Julian en Jeroen) van anderen te bundelen en op het internet toegankelijk te houden.

Roep iedereen op om vooral iets met de wijsheid van onze kinderen te doen. Zij laten niet voor zich bepalen, wat voor grote mensen is, en waar zij niet mee belast zouden moeten worden.

Kinderen vragen wat ze willen weten. Wat ze niet kunnen plaatsen … gaat vaak volledig langs ze heen. Net grote mensen dus. 😉

Kan niet goed met Facebook uit de voeten. Na een browsercrash gisteravond tijdens afstemming met de pagina-beheerster raakte ik het nodige aan “schrijfsels” kwijt. Mede daarom mijn matige enthousiasme voor Facebook.

Iedereen bedankt voor het zoeken van de verbindingen. Dit maakt Nederland weer een beetje mooier.

Ruben, Julian, Jeroen, … ik neem geen afscheid. Ik wil iedere dag bij jullie blijven. Iedere dag wil ik met jullie spreken. Ik kan het mijn 2 jongens niet meer vragen, maar ik denk dat zij ook aan jullie zullen denken.

Steunbetuigers, lieve mensen ik zie jullie gedichten graag op de e-mail tegemoet.
Net als jullie steunbetuigingen gewoon naar justitieslachtoffers@gmail.com

Radeloze Vader

Gepest in de Zorg. Volhouden om Kwaliteitsonderzoek te doen.

Er blijkt bij hulpverleningsorganisaties en zorgverleningsorganisaties in het algemeen een schijnopenheid te zijn. Zogenaamd vindt men het belangrijk om klantvriendelijk en open met vragen en klachten om te willen gaan.

Recent bleek mij door afstemming met klokkenluiders in de geestelijkgehandicaptenzorg dat de wijze van pesten van clienten en zorgers van clienten vrijwel identiek is als de wijze van pesten in de jeugdzorg. Er zijn zelfs al aanwijzingen dat in de ouderenzorg en geestelijke gezondheidszorg voor volwassenen hetzelfde te zien is. Tot mijn grote ontsteltenis blijkt de wijze van ketencorrumpering in de tbs-inrichtingen en penitentiaire inrichtingen vrijwel identiek te verlopen. De bureacratische ongevoelige, routinematige goedkeuring van tbs-verlengingsverzoeken door de rechter, blijkt een exact evenbeeld van de bizarre, routinematige goedkeuring van verzoeken voor verlenging van OTS. Het grote verschil bij de OTS voor jeugdigen is dat de initiele toekenning ook een routineuse, kritiekloze handeling is van de rechter. Vele studenten in HBO en WO-onderwijs zien hier meteen de getoonde video van Milgram. Als we ons niet te veel met een slachtoffer hoeven te identificeren, dan zijn we bijna zonder uitzondering allemaal in staat tot het toebrengen van dodelijk letsel. We praten meer goed naarmate er meer mede-pesters in onze groep hetzelfde zeggen en doen (Asch).

Toen ik de voormalige president van de rechtbank Zutphen over waarheidsvinding en de eindverantwoordelijkheid van de kinderrechter interviewde kwam mr. G. Vrieze met het argument van de “lijdelijke rechter in het civiel recht”. Op dit moment staat dat zelfs op de site rechtspraak.nl. Deze site blijkt ook oorspronkelijk erg veel het geesteskind van Vrieze te zijn geweest. Eerlijk is eerlijk, daarvoor wil ik persoonlijk Vrieze heel veel lof toezwaaien.

Maar het verhaal van de “lijdelijke rechter” klopt totaal niet. Het is waar dat de rechter niet mag weigeren om recht te spreken. Ook al vind een rechter een wet onuitvoerbaar, hij moet een uitspraak over de voorgelegde rechtsvraag doen. Zoals eerder beschreven, heeft hij een noodprocedure waarbij hij jurisprudentie mag creeren of mag volgen om tot een uitspraak te komen.

Met “lijdelijke rechter” wordt bedoeld dat het aan de partijen is om (al dan niet via een verplichte advocaat) de werkelijkheid bij de rechter onder de aandacht te brengen. Belangrijk in een college van Vrieze was: iedere partij dient gelijke toegang tot de rechter te hebben. Daar houdt Vrieze zich dus bewust weer geheel van de domme. Hij probeert eraan voorbij te gaan dat in de jeugdzorg de Raad voor de Kinderbescherming en BJZ steeds een 24-uurs toegang tot de kinderrechter hebben. Niets gelijke toegang dus. In de sfeer van TBS en penitentiare inrichtingen is er ook een 24-uurs toegang tot de rechter via het OM. Ook daar weer niet een gelijke toegang tot de rechter.

Het OM heeft directe toegang tot een rechter-commissaris, maar een verdachte of veroordeelde niet. De rechter-commissaris heeft geheime gesprekken met politie-functionarissen. De rechter-commissaris kan onderzoeken zo inrichten als het hem goed dunkt. Hij mag er zo lang over doen als hij wil. Hij mag het zo lang laten liggen als hij wil. Hij mag er de personenen in betrekken die hij wil. Het wordt een verdachte of veroordeelde niet toegestaan om bij een verhoor van een politiefunctionaris aanwezig te zijn. Als hij geluk heeft, is zijn advocaat bij een verhoor of andere onderzoekshandeling aanwezig. Advocaten blijken daar allerlei diensten gewoon simpelweg te kunnen weigeren. Advocaten weten heel goed dat de Orde van Advocaten bij klachten daarover zich feitelijk niet in de zaak wil gaan verdiepen. Met een schitterend eufemistisch woord voor “niet de zaak inhoudelijk willen bekijken”, noemt men dat: marginaal toetsen. Dhr. mr. Hoeksema heeft hierover al het nodige aan het parlement gerapporteerd. Over gelijke toegang tot de rechter gesproken. De rechter-commissaris stelt zijn onderzoeksbevindingen in de mij bekende gevallen niet eens aan de verdachte of veroordeelde (of diens advocaat) in afschrift ter beschikking. Alleen de collegiale rechter die in de hoofd-procedure heeft te oordelen, krijgt de bevindingen.

Ofwel advocaten kunnen hun gang gaan. Kan je disfunctioneren van advocaten dan aan de rechter voorleggen? In theorie ja. Maar ik beschik persoonlijk over een concrete procedure bij de kantonrechter, waarin de rechter “niets doen en niet communiceren (tussen advocaat en zijn client)” goedkeurt. Betreffende rechter keurde zelfs de hoogte van de declaratie goed waarin meer dan 24 uren in een etmaal werden gedeclareerd. Ik kende alleen het grapje onder advocaten. Dat een rechter dit ook werkelijk zou besluiten, had ik natuurlijk uitgesloten. Dat alles dus in het kader van de “lijdelijke rechter” die zich niet al te druk mag maken om actief op zoek te gaan naar de waarheid. Het aantal beschikkingen van procespartijen waar al op basis van oppervlakkige studie bepaald kan worden dat het civiele dwalingen zijn, is enorm. Heel veel partijen gaan niet in beroep in verband met gebrek aan vertrouwen of in verband met het ontbreken van de middelen daarvoor. Hoogleraren die studenten werkelijke beschikkingen laten nalopen op juistheid komen tot schokkende bevindingen.

Zodra iemand met een verweer gaat komen dat iedereen weer een eigen waarheid kan hebben, is de werkelijke reden meestal dat de echte argumenten tekort schieten. Dat is een argumentatie voor een gelovige dat God toch echt zou kunnen bestaan, hoewel we nooit harde bewijzen te zien krijgen als we erom vragen. Het is het argument van wetenschappers die geen hard, empirisch onderzoek op basis van herhaalbare waarnemeningen kunnen doen. Dhr. Stapel, andere sociaal-psychologen en andere gedragswetenschappers neigen wel eens tot dit argument. Beta-wetenschappers … halen hier veelal hun neus voor op.

De meting van een snelheidsovertreding is echt 1 waarheid. De rechter heeft geen boodschap aan uw eigen andere waarheden. Een niet betaalde rekening van 100 Euro, blijft een bedrag van 100 Euro. De som van 1 en 1 blijft 2. Als uw waarheid een andere is dan doet die er niet toe.

De rechter is vaak erg eerlijk en duidelijk. De waarheid van een politie-agent is voor hem meer waar dan uw waarheid. De agent is daar zelfs voor beedigd. De waarheid van medewerkers van zorg-instelingen blijkt voor het gemak door de rechter ook een hoger waarheidsgehalte te hebben gekregen. Niet voor niets wordt er voor gepleit om gezinsvoogden ook een eed te laten afleggen. Krijgen we meer integere bankiers als ze een eed hebben afgelegd? Zijn politie-agenten zorgvuldiger geworden in hun processen verbaal? Zijn beeidigde taxateurs juistere waardebepalingen gaan afgeven? Is er ooit onderzoek naar gedaan?

Alle medewerkers weten dat de rechter blind vaart op hun rapportages. Vanuit kwaliteitsmanagement is het een absoluut gegeven dat daar een zeker “oprekken van de waarheid” gaat ontstaan. Dat is een statistische zekerheid, niet een geringe waarschijnlijkheid. Iemand die vrijelijk kan verklaren en daar nooit enige controle op ontmoet, zal een grote vrijheid gaan nemen. De algemene zekerheid is steeds: er zal gejokt gaan worden.

Volksvertegenwoordigers hebben duidelijk gemaakt dat de rechter goed moet checken of deskundigen en andere medewerkers bij ketenpartners van justitie de waarheid spreken en naar waarheid (volledig, tijdig en juist) over bijvoorbeeld kinderen verklaren.

Nu blijkt dat in diverse ketenprocessen de rechter weigert om de wet uit te voeren. Als laatste in de keten durft zelfs de rechter te verklaren dat hij zich niet (meer) geroepen voelt om waarheidsvinding te doen.

In mijn colleges rechten heette dat nog: de rechter begaat een onrechtmatige daad, subsidiair een strafbaar feit, meer subsidiair een ambtsdelict, meest subsidiair … het halsdelict voor een rechter.

Nu begint mij duidelijk te worden waarom diverse hoogleraren niet zo’n hoge pet op hebben van advocaten en van rechters. Dat is erg jammer. Ik had heel graag nog een poosje in dat sprookje willen blijven geloven. In geschrift zal ik hier geen namen van hoogleraren noemen. In klein commite zal ik even vrij durven spreken als de betreffende hoogleraren. Dit is een moment dat ik me realiseer hoe ongelofelijk kostbaar vrije meningsuiting is. Van de andere kant realiseer ik me hoe enorm uit de hand gelopen de terreur in de ketenprocessen met de rechter zijn.

Zonder volledig te zijn, wie zij slachtoffer van deze gecorrumpeerde ketens? Ik noem:
– onze kinderen in de jeugdzorg
– onze (geestelijk) gehandicapte medemens in een zorginstelling
– onze veroordeelden in tbs- en penitentiaire inrichtingen
– onze patienten in medische zorginrichtingen (zoals ziekenhuizen)
– onze clienten in instellingen voor geestelijke gezondheidszorg
– …

Het inrichten van toezicht moeten we echt ter hand nemen. We moeten er niet alleen over praten.

Met deze wetenschap verbaast het mij niet meer dat de president van de rechtbank Zutphen zonder enige collegiale gene liet passeren dat de veroordeelden in de Puttense moordzaak op basis van ondeugdelijk deskundigen onderzoek, onschuldig een levenslang uitzaten.

Bij nuchter onafhankelijk kwaliteitsonderzoek mag van mij een eed of belofte verder achterwege blijven. Laten we gewoon blijven herhalen dat jokken niet mag. En pesten ook niet!

Radeloze vader
oscar1966@live.nl