You are browsing the archive for Autoriteit Toezicht Rechtspleging.

Gepest in de Zorg. Volhouden om Kwaliteitsonderzoek te doen.

2013/02/20 in 200 Jaar Ongewijzigd, Advocatuur, Autoriteit Toezicht Jeugdzorg, Autoriteit Toezicht Rechtspleging, Beperking Toegang Recht, Civiel Recht, Deskundigen

Er blijkt bij hulpverleningsorganisaties en zorgverleningsorganisaties in het algemeen een schijnopenheid te zijn. Zogenaamd vindt men het belangrijk om klantvriendelijk en open met vragen en klachten om te willen gaan.

Recent bleek mij door afstemming met klokkenluiders in de geestelijkgehandicaptenzorg dat de wijze van pesten van clienten en zorgers van clienten vrijwel identiek is als de wijze van pesten in de jeugdzorg. Er zijn zelfs al aanwijzingen dat in de ouderenzorg en geestelijke gezondheidszorg voor volwassenen hetzelfde te zien is. Tot mijn grote ontsteltenis blijkt de wijze van ketencorrumpering in de tbs-inrichtingen en penitentiaire inrichtingen vrijwel identiek te verlopen. De bureacratische ongevoelige, routinematige goedkeuring van tbs-verlengingsverzoeken door de rechter, blijkt een exact evenbeeld van de bizarre, routinematige goedkeuring van verzoeken voor verlenging van OTS. Het grote verschil bij de OTS voor jeugdigen is dat de initiele toekenning ook een routineuse, kritiekloze handeling is van de rechter. Vele studenten in HBO en WO-onderwijs zien hier meteen de getoonde video van Milgram. Als we ons niet te veel met een slachtoffer hoeven te identificeren, dan zijn we bijna zonder uitzondering allemaal in staat tot het toebrengen van dodelijk letsel. We praten meer goed naarmate er meer mede-pesters in onze groep hetzelfde zeggen en doen (Asch).

Toen ik de voormalige president van de rechtbank Zutphen over waarheidsvinding en de eindverantwoordelijkheid van de kinderrechter interviewde kwam mr. G. Vrieze met het argument van de “lijdelijke rechter in het civiel recht”. Op dit moment staat dat zelfs op de site rechtspraak.nl. Deze site blijkt ook oorspronkelijk erg veel het geesteskind van Vrieze te zijn geweest. Eerlijk is eerlijk, daarvoor wil ik persoonlijk Vrieze heel veel lof toezwaaien.

Maar het verhaal van de “lijdelijke rechter” klopt totaal niet. Het is waar dat de rechter niet mag weigeren om recht te spreken. Ook al vind een rechter een wet onuitvoerbaar, hij moet een uitspraak over de voorgelegde rechtsvraag doen. Zoals eerder beschreven, heeft hij een noodprocedure waarbij hij jurisprudentie mag creeren of mag volgen om tot een uitspraak te komen.

Met “lijdelijke rechter” wordt bedoeld dat het aan de partijen is om (al dan niet via een verplichte advocaat) de werkelijkheid bij de rechter onder de aandacht te brengen. Belangrijk in een college van Vrieze was: iedere partij dient gelijke toegang tot de rechter te hebben. Daar houdt Vrieze zich dus bewust weer geheel van de domme. Hij probeert eraan voorbij te gaan dat in de jeugdzorg de Raad voor de Kinderbescherming en BJZ steeds een 24-uurs toegang tot de kinderrechter hebben. Niets gelijke toegang dus. In de sfeer van TBS en penitentiare inrichtingen is er ook een 24-uurs toegang tot de rechter via het OM. Ook daar weer niet een gelijke toegang tot de rechter.

Het OM heeft directe toegang tot een rechter-commissaris, maar een verdachte of veroordeelde niet. De rechter-commissaris heeft geheime gesprekken met politie-functionarissen. De rechter-commissaris kan onderzoeken zo inrichten als het hem goed dunkt. Hij mag er zo lang over doen als hij wil. Hij mag het zo lang laten liggen als hij wil. Hij mag er de personenen in betrekken die hij wil. Het wordt een verdachte of veroordeelde niet toegestaan om bij een verhoor van een politiefunctionaris aanwezig te zijn. Als hij geluk heeft, is zijn advocaat bij een verhoor of andere onderzoekshandeling aanwezig. Advocaten blijken daar allerlei diensten gewoon simpelweg te kunnen weigeren. Advocaten weten heel goed dat de Orde van Advocaten bij klachten daarover zich feitelijk niet in de zaak wil gaan verdiepen. Met een schitterend eufemistisch woord voor “niet de zaak inhoudelijk willen bekijken”, noemt men dat: marginaal toetsen. Dhr. mr. Hoeksema heeft hierover al het nodige aan het parlement gerapporteerd. Over gelijke toegang tot de rechter gesproken. De rechter-commissaris stelt zijn onderzoeksbevindingen in de mij bekende gevallen niet eens aan de verdachte of veroordeelde (of diens advocaat) in afschrift ter beschikking. Alleen de collegiale rechter die in de hoofd-procedure heeft te oordelen, krijgt de bevindingen.

Ofwel advocaten kunnen hun gang gaan. Kan je disfunctioneren van advocaten dan aan de rechter voorleggen? In theorie ja. Maar ik beschik persoonlijk over een concrete procedure bij de kantonrechter, waarin de rechter “niets doen en niet communiceren (tussen advocaat en zijn client)” goedkeurt. Betreffende rechter keurde zelfs de hoogte van de declaratie goed waarin meer dan 24 uren in een etmaal werden gedeclareerd. Ik kende alleen het grapje onder advocaten. Dat een rechter dit ook werkelijk zou besluiten, had ik natuurlijk uitgesloten. Dat alles dus in het kader van de “lijdelijke rechter” die zich niet al te druk mag maken om actief op zoek te gaan naar de waarheid. Het aantal beschikkingen van procespartijen waar al op basis van oppervlakkige studie bepaald kan worden dat het civiele dwalingen zijn, is enorm. Heel veel partijen gaan niet in beroep in verband met gebrek aan vertrouwen of in verband met het ontbreken van de middelen daarvoor. Hoogleraren die studenten werkelijke beschikkingen laten nalopen op juistheid komen tot schokkende bevindingen.

Zodra iemand met een verweer gaat komen dat iedereen weer een eigen waarheid kan hebben, is de werkelijke reden meestal dat de echte argumenten tekort schieten. Dat is een argumentatie voor een gelovige dat God toch echt zou kunnen bestaan, hoewel we nooit harde bewijzen te zien krijgen als we erom vragen. Het is het argument van wetenschappers die geen hard, empirisch onderzoek op basis van herhaalbare waarnemeningen kunnen doen. Dhr. Stapel, andere sociaal-psychologen en andere gedragswetenschappers neigen wel eens tot dit argument. Beta-wetenschappers … halen hier veelal hun neus voor op.

De meting van een snelheidsovertreding is echt 1 waarheid. De rechter heeft geen boodschap aan uw eigen andere waarheden. Een niet betaalde rekening van 100 Euro, blijft een bedrag van 100 Euro. De som van 1 en 1 blijft 2. Als uw waarheid een andere is dan doet die er niet toe.

De rechter is vaak erg eerlijk en duidelijk. De waarheid van een politie-agent is voor hem meer waar dan uw waarheid. De agent is daar zelfs voor beedigd. De waarheid van medewerkers van zorg-instelingen blijkt voor het gemak door de rechter ook een hoger waarheidsgehalte te hebben gekregen. Niet voor niets wordt er voor gepleit om gezinsvoogden ook een eed te laten afleggen. Krijgen we meer integere bankiers als ze een eed hebben afgelegd? Zijn politie-agenten zorgvuldiger geworden in hun processen verbaal? Zijn beeidigde taxateurs juistere waardebepalingen gaan afgeven? Is er ooit onderzoek naar gedaan?

Alle medewerkers weten dat de rechter blind vaart op hun rapportages. Vanuit kwaliteitsmanagement is het een absoluut gegeven dat daar een zeker “oprekken van de waarheid” gaat ontstaan. Dat is een statistische zekerheid, niet een geringe waarschijnlijkheid. Iemand die vrijelijk kan verklaren en daar nooit enige controle op ontmoet, zal een grote vrijheid gaan nemen. De algemene zekerheid is steeds: er zal gejokt gaan worden.

Volksvertegenwoordigers hebben duidelijk gemaakt dat de rechter goed moet checken of deskundigen en andere medewerkers bij ketenpartners van justitie de waarheid spreken en naar waarheid (volledig, tijdig en juist) over bijvoorbeeld kinderen verklaren.

Nu blijkt dat in diverse ketenprocessen de rechter weigert om de wet uit te voeren. Als laatste in de keten durft zelfs de rechter te verklaren dat hij zich niet (meer) geroepen voelt om waarheidsvinding te doen.

In mijn colleges rechten heette dat nog: de rechter begaat een onrechtmatige daad, subsidiair een strafbaar feit, meer subsidiair een ambtsdelict, meest subsidiair … het halsdelict voor een rechter.

Nu begint mij duidelijk te worden waarom diverse hoogleraren niet zo’n hoge pet op hebben van advocaten en van rechters. Dat is erg jammer. Ik had heel graag nog een poosje in dat sprookje willen blijven geloven. In geschrift zal ik hier geen namen van hoogleraren noemen. In klein commite zal ik even vrij durven spreken als de betreffende hoogleraren. Dit is een moment dat ik me realiseer hoe ongelofelijk kostbaar vrije meningsuiting is. Van de andere kant realiseer ik me hoe enorm uit de hand gelopen de terreur in de ketenprocessen met de rechter zijn.

Zonder volledig te zijn, wie zij slachtoffer van deze gecorrumpeerde ketens? Ik noem:
– onze kinderen in de jeugdzorg
– onze (geestelijk) gehandicapte medemens in een zorginstelling
– onze veroordeelden in tbs- en penitentiaire inrichtingen
– onze patienten in medische zorginrichtingen (zoals ziekenhuizen)
– onze clienten in instellingen voor geestelijke gezondheidszorg
– …

Het inrichten van toezicht moeten we echt ter hand nemen. We moeten er niet alleen over praten.

Met deze wetenschap verbaast het mij niet meer dat de president van de rechtbank Zutphen zonder enige collegiale gene liet passeren dat de veroordeelden in de Puttense moordzaak op basis van ondeugdelijk deskundigen onderzoek, onschuldig een levenslang uitzaten.

Bij nuchter onafhankelijk kwaliteitsonderzoek mag van mij een eed of belofte verder achterwege blijven. Laten we gewoon blijven herhalen dat jokken niet mag. En pesten ook niet!

Radeloze vader
oscar1966@live.nl

Gevallen rechtbankpresident Gert Vrieze door het hof terecht gewezen. Citaat Vrieze: “Rechter hoeft niet aan waarheidsvinding te doen.”

2013/02/19 in Autoriteit Toezicht Rechtspleging

Het blijkt ondertussen een patroon. Tegen de tijd dat rechters met pensioen mogen, wanen zij zich God zelve. Vandaag kwam het bericht dat Gert Vrieze zijn plaats als rechter dient te kennen volgens het hof.

Samen met een journalist van Wegener kon ik uit de mond van Gert Vrieze optekenen dat hij vindt dat een rechter niet aan waarheidsvinding hoeft te doen. Hij liet zijn gehoor in verbazing en vertwijfeling achter.

Enkele maanden later deed Gert Vrieze de bizarre uitspraak als voorzieningenrechter (kort geding). De burgemeester van Vorden (gemeente Bronckhorst) werd verboden om langs bepaalde graven op de begraafplaats te lopen.

In de Gelderlander vandaag, 19 februari 2013. link naar Artikel.
Ouder bericht. link naar Artikel.

Hulde aan de journalisten die deze zaak verder volgden. Laten we eens niet de boodschapper verantwoordelijk maken en de zender van de boodschap aanspreken.

 

Radeloze Vader
oscar1966@live.nl

===============================================================
Exerpten uit de auteursrechtelijk beschermde artikelen, om wetenschappelijke reden en  met bron:

‘Aalderink weigert dialoog dodenherdenking’

Geplaatst in Gelderlander op: 09 juni 2012
Henk Aalderink heeft een permanente vlaggenparade op zijn bureau met alle vlaggen van de Europese Unie-landen. foto Theo Kock
foto Theo Kock

VORDEN/AMSTERDAM – De kleine Joodse organisatie Federatief Joods Nederland (FJN) is teleurgesteld in de opstelling van burgemeester Henk Aalderink van de gemeente Bronckhorst. Aalderink wordt door de club die het kort geding tegen de gemeente over de omstreden dodenherdenking in Vorden aanspande verweten dat hij de rechtsgang verkiest boven de dialoog.

“Hij heeft de kans laten lopen om met diverse betrokken partijen in debat te gaan over de toekomst van 4 mei”, zegt woordvoerder Victor Loonstein, zoon van voorzitter en advocaat Herman Loonstein van FJN.

Exerpt uit Bericht van vandaag 19 februari in De Gelderlander:

ARNHEM (ANP) – De voorzieningenrechter in Zutphen heeft burgemeester Henk Aalderink en zijn ambtenaren ten onrechte verboden langs een graf met Duitse soldaten te lopen tijdens de dodenherdenking in Vorden, op 4 mei vorig jaar.

 

Dat heeft het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden dinsdag bepaald in het door de gemeente Bronckhorst aangespannen hoger beroep.
Volgens het hof had de voorzieningenrechter onvoldoende reden om in te grijpen in de lokale herdenking op 4 mei. Het Comité 4 Mei Vorden besloot vorig jaar in overleg met de gemeente om tijdens de dodenherdenking in Vorden voor het eerst ook langs een graf met gesneuvelde Duitse soldaten te lopen. Deelnemers aan de herdenking konden kiezen of zij dat na afloop van de officiële ceremonie ook wilden.
Respectloos
De organisatie Federatief Joods Nederland (FJN) vond dat plan respectloos, spande een geding aan en werd in het gelijk gesteld. De gemeente hield zich aan het verbod, maar ging in hoger beroep omdat burgemeester Aalderink vond dat de voorzieningenrechter zich te veel mengde in plaatselijke aangelegenheden. Het hof gaf hem daarin dinsdag gelijk.
===============================================================

Ook Ketenproces in Geestelijk Gehandicaptenzorg gecorrumpeerd. Voorstel voor Jurisprudentie Kamer.

2013/02/19 in 200 Jaar Ongewijzigd, Autoriteit Toezicht Jeugdzorg, Autoriteit Toezicht Rechtspleging, Onafhankelijk Toezicht

Op Nederland 1 bij Studio Max Live kwam vandaag (rond 13u.15) weer een vader aan het woord met horror belevenissen met Justitie en ketenpartners. Dit keer in de Gehandicaptenzorg.

Vader Egbert Schroten vraagt sinds 2005 aandacht voor het tekort schieten van de zorg aan zijn verstandelijk beperkte zoon. Ook moeder verwoordde wat er aan de hand is.

Egbert Schroten is Voorzitter van Klokkenluiders. Meer voluit: de stichting
Klokkenluiders (Verstandelijk) Gehandicapten Zorg. De lezer is bij deze ook verwezen naar een artikel:
Trouw 30 maart: Klachten zorg serieus nemen!
Gepubliceerd op 03/04/2012
http://www.kansplus.nl/2012/04/03/artikel-trouw-30-maart-klachten-zorg-serieus-nemen/
Een andere actieve vader in deze stichting is:
Ko Orlebeke, emeritus hoogleraar biologische psychologie. Hij is secretaris.

In de casus van vader Egbert Schroten gaat het om de zorginstelling Philadelphia.

De structuren voor medische zorg, jeudzorg, ouderenzorg en gehandicaptenzorg blijken veel congruente onderdelen te hebben. Bepaalde onderdelen zijn exact dezelfde.

Ook hier is te zien hoe belangrijk de eindverantwoordelijkheid van de rechter is. Aangezien de dagelijkse zorg door onderaannemers wordt uitgevoerd, valt de verantwoordelijke rol van de rechter niet of nauwelijks op. Uiteindelijk is het natuurlijk de politiek die de controle en de wet- en regelgeving niet goed op orde heeft gebracht. De politiek weet nog steeds niet op welke wijze ze zich verantwoordelijk kan maken voor een juiste controle op de rechter.

Politici zijn eigenlijk totaal niet op de hoogte van het wettelijk kader dat voorgaande volksvertegenwoordigers hebben geschapen. Het wordt dan heel logisch dat de politiek totaal vergeet om te toetsen of de goed bedoelde wetten ook werkelijk worden uitgevoerd. De politiek is in een naieve veronderstelling dat de rechter de rol van handhaver van de wet op zich neemt. Korte onderzoeken in het veld geven meteen het onweerlegbare beeld dat de rechter juist de eerste blijkt te zijn die de wetten irrelevant verklaart. Steeds weer valt op dat de eigen wet van de rechter de enige belangrijke leidraad voor de rechter vormt, namelijk de jurisprudentie. Rechters beargumenteren hun keuzes feitelijk alleen met keuzes van collega-rechters in voorgaande (vergelijkbare) gevallen. Dan valt regelmatig op dat rechters zich luk raak beroepen op uitspraken waarvan ook al 1 of meer spiegelbeeldige uitspraken in de jurisprudentie bestaan. Kortom in de jurisprudentie weet de rechter altijd een uitspraak te vinden die uitkomt op de uitspraak die de rechter zelf in zijn hoofd had. De rechter argumenteert feitelijk toe naar de uitspraak die hij aan het begin van zijn oordeelsvorming als doel heeft geformuleerd. Iedere serieuze rechtsgeleerde en iedere wetenschapper zal onmiddelijk stellen dat oordeelsvorming zo niet mag werken. De praktijk is helaas een andere. Rechters zouden zich op dat punt prima kunnen verweren. Ze zouden bijvoorbeeld uitgebreider hun juridische argumentatie in een beschikking kunnen opnemen.

Er is om bovenstaande redenen direct een logisch voorstel te doen: de Jurisprudentie Kamer. Het ministerie zou een instelling kunnen oprichten die toetst welke beschikkingen als jurisprudentie dienen te worden aangemerkt op basis van een uitgebreide, duidelijke, juiste argumentatie. Het zou zo moeten worden dat niet alle beschikkingen meteen ook jurisprudentie worden. Er moeten duidelijk kwaliteitscriteria aan jurisprudentie-beschikkingen worden gesteld. Dat moet gelden voor strafrecht-beschikkingen en voor civielrecht-beschikkingen.

De Jurisprudentie Kamer zou ook een soort van proef-procedures kunnen aanwijzen. Dat wil zeggen dat zij terreinen moet aanwijzen waar noodzaak van jurisprudentie is te verwachten. Dat zij meer tijd en middelen beschikbaar laat stellen om uitgebreidere argumentatie in beschikkingen mogelijk te maken. Dat zij verantwoordelijkheid neemt om beoogde jurisprudentie te toetsen tegen een aantal kwaliteitscriteria. Bekend is dat er al beleid is geformuleerd om de argumentatie in strafrecht-beschikkingen in het algemeen beter en uitgebreider te laten vastleggen. Het ligt voor de hand dat het civiel recht hier moet volgen. Het ligt ook zeer voor de hand om een aantal deskundige, niet beroepsmatig juridisch actieve burgers in deze Kamer te laten opnemen. Een onafhankelijke positie en een eindverantwoordelijkheid aan volksvertegenwoordigingen is ondertussen een voor de hand liggende eis.

De Jurisprudentie Kamer zou binnen het nieuw in te richten Toezicht Rechtspleging een duidelijk onderdeel kunnen vormen van de in te richten verbetering van parlementair toezicht op de rechtspleging. Na 200 jaar is het afbouwen van de Trias Politica geen overbodige luxe.

De nieuw op te richten Burgerautoriteit Toezicht Rechtspleging kan naast deze Jurisprudentie Kamer ook overeenkomstige taken uitvoeren als de Nationale Ombudsman. Nadrukkelijk dient deze autoriteit meer mogelijkheden te krijgen om wel naar individuele procedures van individuele burgers te kunnen kijken.

Zijn rol als klokkenluider stelt Egbert Schroten als volgt voor:
– individuele dossiers in gehandicaptenzorg analyseren
– de verschillende dossiers rubriceren per soort
– per soort de dossiers bundelen en daarbij adviseren
– adviezen aanbieden

Dhr. Schroten constateerd dat er steeds wordt geprobeerd om klokkenluiders te isoleren en voor te stellen dat de klokkenluider een zeldzaam unieke klacht heeft. Er wordt veel aangedaan om te voorkomen dat een klokkenluider lotgenoten kan ontmoeten. Hij beschrijft zijn ervaringen met de Nationale Zorgautoriteit en met de Inspektie Gezondheidszorg (IGZ).

De BTR kan ook een adviserende rol in het wetgevingsproces spelen die overeenkomt met Raad van State en Eerste Kamer. Zij kan signaleren dat wetten te kort schieten, omdat er opvallende aantal jurisprudentie-beschikkingen nodig blijken. Jurisprudentie dient tenslotte een “noodverband” van de rechter te blijven. Zodra de rechter zich structureel alleen op jurisprudentie blijkt te baseren, is duidelijk dat de wet tekort schiet. Of de rechters schieten te kort. Dat laatste is in de huidige beelvorming nog vrijwel onmogelijk. De gemiddelde burger wil graag blijven geloven in de onfeilbare rechter. Maar helaas … zoals zo vele sprookjes … De onfeilbare rechter is … een achterhaald … sprookje. Iedere goede, serieuze rechter zal dit als eerste durven te erkennen. Gelukkig zijn er vele deskundige rechters. Misschien mag de rechter zijn eigen wens op controle en meedenken door de gewone burgers wat duidelijker uit dragen. Of krijgt ook daar de boodschapper (media) weer de schuld?

Graag hoor ik een reactie van dhr. Schroten en van U. Uw reactie op deze site is meer dan welkom.

Radeloze Vader
oscar1966@live.nl

Bizarre Ervaringen van Radeloze Vader

2013/02/15 in Autoriteit Toezicht Jeugdzorg, Autoriteit Toezicht Rechtspleging, Onderlinge Jeugdzorgvereniging Nederland

Als radeloze vader heb ik al op diverse artikelen en op diverse sites gereageerd. Ook op deze site wil ik graag mijn belevenissen met anderen delen. Ik vind het heel belangrijk om reacties van anderen te ontvangen. Het liefst hoor en lees ik dat anderen veel betere ervaringen kunnen melden.

Met een groeiende groep mensen neem ik deel aan een aantal initiatieven:
(1) burgerinitiatief Rechtspleging en Toezicht
(2) burgerinitiatief Jeugdzorg en Toezicht
(3) Onderlinge Jeugdzorgvereniging Nederland

Ik wil graag iedereen oproepen om deze initiatieven te gaan ondersteunen. Dat kan door naam, adres, telefoonnummer en e-mail-adres naar justitieslachtoffers@gmail.com te sturen.
Daarnaast hoop ik ook andere mensen als auteur op deze site te kunnen gaan lezen. Graag verwijs ik mensen ook naar de site: http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.nl/

Groeten,
Radeloze Vader

Tuchtrechtuitspraken tegen Jeugdrechtadvocaat

2013/01/30 in Advocatuur, Autoriteit Toezicht Rechtspleging, Belangen Advocaten, Civiel Recht, Deskundigen, Kind-Ouder-dossiers

anonieme auteur,
bekend bij de redactie.

In december is door de Orde van Advocaten een nogal lugubere beslissing genomen tegen advocaat Jan van Ruth. Niet alleen Bram Moszkowicz wordt hard aangepakt door een deken, zo blijkt. Op 21 mei 2012 had Jan van Ruth ook al een veroordeling van de Orde gekregen. Zie daartoe de link: voorw_schorsing_4wkn_$YA2921$

In de laatste maand van 2012 is echter zelfs een volledige schorsing als advocaat opgelegd. Van collega’s heeft Jan van Ruth dus absoluut geen hulp gekregen om door een wellicht moeilijke tijd heen te komen. Kan de orde niet onderzoeken of er gezondheids- of familie-omstandigheden kunnen zijn die collegiale hulp vereisen? Kan een advocaat zich daar voor verzekeren?

Het definitieve verbod om nog als advocaat op te treden blijkt uit: def_schorsing_$YA3578$

Het Eindhovens Dagblad bracht ook het bericht. Jan van Ruth had het al zien aankomen dat de Orde hem aan de kant wilde zetten. Hij had zichzelf al laten schrappen van het tableau.

Voor verzorgers die hij bijgestaan heeft in zaken rond Bureau Jeugdzorg is het heel pijnlijk.
Velen weten hoe medewerkers van BJZ de meest vreselijke dingen tegen kinderen en tegen verzorgers zeggen. Dat er zelfs op grote schaal misdrijven tegen kinderen worden toegedekt, worden uitgelokt of zelfs door BJZ-medewerkers zelf worden gepleegd.

In zijn praktijk heeft Jan van Ruth alleen al 2 clienten bijgestaan die voor de rechter werden geconfronteerd met een “gekverklaring” van een deskundige, waarbij de deskundige bezwoer nooit die “gekverklaring” te hebben afgegeven. Ik wil het nog niet eens hebben over de kinderen die de BJZ werden ingezogen en die plotseling ineens ADHD en autisme zouden hebben. In Italie noemt men dat gewoon corruptie.

Hoe de gang van zaken in het tuchtrecht voor advocaten moet worden genoemd? Ik laat het aan de lezer.

Als je voor BJZ nog niet gek was, dan zul je het er bijna van moeten worden. Als je nog niet gek was dan maken ze je dat wel.

Sterkte Jan, we hopen dat je je snel herpakt en ons in onze strijd tegen BJZ niet in de steek laat! OK, U heeft gelijk … de strijd moet zich richten op de corrupte rechters. Willens en wetens zonder tegenonderzoeken deskundigen tegen betaling voor je laten jokken, mag dat corruptie heten? Als advocaat moet je natuurlijk nog voorzichtiger zijn in de bewoordingen die je gebruikt bij het disfunctioneren van rechters.

Moeilijk … zo niet onmogelijk vak, het vak van advocaat.

Nieuwe website familie Hokke voor slachtoffers keten-criminaliteit rond kindvervreemding

2013/01/05 in Autoriteit Toezicht Jeugdzorg, Autoriteit Toezicht Rechtspleging, Civiel Recht, Forum

De redactie kan van harte aanbevelen om eens een kijkje te gaan nemen op de volgende website.

Beleefdheid van onze kant blijkt vaak misplaatst. Dat zullen vele ervaringsdeskundigen in de Jeugdzorg en Echtscheidingsindustrie maar al te goed weten.

Momenteel hebben wij ons sterk laten triggeren door het probleem van PTSS bij bedrogen kinderen en hun vervreemde “achterblijver-verzorgers”. Bij kinderen blijkt vervreemdingscriminaliteit een serieus probleem … maar zeker ook bij de vervreemde achterblijvers.

Kinderen zelf … en achterblijvers … spelen vaak op z’n minst met gedachten aan zelfdoding en homocide. Waarom doet onze samenleving hier niets aan? Het kost kapitalen in geld … maar belangrijker … in mensenlevens. Verwoeste levens … en gestopte levens.

Zelf introduceert de site zich met:
Prouder. De site voor trotse ouders, die vals beschuldigd zijn
en voor opa’s en oma’s, broers, zussen en vrienden die er ook last van hebben dat dit in Nederland kan.

http://www.prouder.nl/category/view/missie-en-visie

Deze website wil zich ontwikkelen tot een platform voor verzorgers van kinderen die zijn gecriminaliseerd door onprofessionele hulpverleners in de Jeugdzorg en onprofessioneel handelen van politie en anderen. Velen blijken zich te laten misleiden door toneelstukken over de hoofden van kinderen.

Het probeert met positieve actie … in de geest van deze website … verzorgers van kinderen (niet alleen biologische ouders!) zich niet in de eerste plaats slachtoffer te laten voelen. Maar juist samen anderen wakker te willen schudden.

ACTIE dus !!!
justitieslachtoffers.nl

Zware aanklachten tegen Bureau Jeugdzorg met diverse voorbeelden van slachtoffers

2012/12/28 in Achter gesloten Deuren, Autoriteit Toezicht Jeugdzorg, Autoriteit Toezicht Rechtspleging, Bronnen, Civiel Recht, Deskundigen, Internationaal Recht, OJN, Onafhankelijk Toezicht, Onderlinge Jeugdzorgvereniging Nederland, Parlementaire Enquete Jeugdzorg, Waarheidsvinding

Het onderstaande filmpje van TV Gelderland geeft weer een aantal cases van kinderen die door Bureau Jeugdzorg sterk zijn getraumatiseerd … en dus zwaar zijn mishandeld.

In Gelderland is ook actief: oudernetwerk.nl
http://www.oudernetwerkjeugdzorg.nl/

Zij krijgen ondersteuning van:
zorgbelang.nl http://www.zorgbelang.nl/
en in het bijzonder van Zorgbelang Gelderland http://www.zorgbelanggelderland.nl/

http://www.youtube.com/watch?v=sFT3MwMkRaA&feature=endscreen

Hoeveel bewijzen zijn er nu nog nodig om maatregelen tegen BJZ te gaan nemen?Waarom laten zoveel politici en media dit steeds liggen?

justitieslachtoffers.nl

Nieuwe titels over onafhankelijkheid van onderzoek, fraude en ketencriminaliteit.

2012/12/28 in Autoriteit Toezicht Rechtspleging, Belangen Advocaten, Beperking Toegang Recht, Deskundigen

Onderzoeksjournalist Frank van Kolfschooten beschrijft in zijn boek ‘Ontspoorde wetenschap’ tientallen  fraude- en plagiaatzaken in de Nederlandse wetenschapsgeschiedenis. Hoe heeft dit kunnen gebeuren?

Met ‘Kroongetuige’ schreven Marc Josten en Rob Smits een roman over advocaten die verstrikt raken in de georganiseerde misdaad. Dhr. Josten is onderzoeksjournalist en dhr. Smits is functionaris bij het Openbaar Ministerie.

Van de hand van Pieter van Vollenhoven verscheen een boek over zijn ervaringen met onderzoek naar veiligheid. Het verscheen onder de titel: Hier onveilig? Onmogelijk! Het werd uitgegeven bij Balans. Pieter van Volenhoven benadrukt keer op keer het belang van onafhankelijk onderzoek. Helaas kan in het boek snel worden geconcludeerd dat Van Volenhoven erg voorzichtig moet communiceren. Gelukkig kan de lezer op voorhand zich zijn spagaat voorstellen. De verschillende eindrapporten van de zaken die hij beschrijft zijn vaak veel scherper en meer uitgesproken. Het onderstreept eigenlijk des te meer hoe moeilijk het is om voldoende ruimte te krijgen om onafhankelijk te onderzoeken en vrijelijk daarover te publiceren. De redactie heeft dit boek al wat beter bestudeerd en kan het zeker aanraden.

Van de site: http://www.maatschappijenveiligheid.nl/en-de-zilveren-prof-mr-pieter-van-vollenhoven-penning-2012-gaat-naar/

onderstaande tekst:
En de zilveren Prof Mr Pieter van Vollenhoven Penning 2012 gaat naar …
Maandag 17 december was de Stichting Maatschappij en Veiligheid samen met de twaalf bronzen penning winnaars te gast bij de opname voor het Kerstconcert 2012 van De Telegraaf. Dit concert, dat plaatsvond in de kathedraal Sint Bavo in Haarlem, werd georganiseerd in het kader van de Telegraaf Kerstactie ‘Kerstgroet aan de Hulpverleners’.

Temidden van verschillende muzikale gasten was prof. mr. Pieter van Vollenhoven aanwezig om de zilveren penning uit te reiken aan Rob Smit uit Hindeloopen. Rob Smit was voorgedragen door de Koninklijke Nederlandse Redding Maatschappij voor zijn enorme inzet en uithoudingsvermogen als reddingswerker. De Stichting Maatschappij en Veiligheid feliciteert  Rob Smit van harte met de zilveren penning!

Niet te verwarren met Rob Smits, … toeval.

Leuk om even te vermelden:  Van Vollenhoven Institute in Leiden. Het is hier te vinden: http://law.leiden.edu/organisation/metajuridica/vvi/staff/

justitieslachtoffers.nl

 

 

Corrupte sport, corrupte wetenschap, corrupte rechtspleging …of valt het ons nu pas op?

2012/12/01 in Autoriteit Toezicht Rechtspleging, Bronnen, Civiel Recht, Onafhankelijk Toezicht, Parlementaire Enquete Rechtspleging, Rechterlijke Organisatie, Trias Politica, Uncategorized, Waarheidsvinding

Weer eens een goed bericht in deze donkere dagen voor kerst. Ik bekijk de gebeurtenissen met de volgende hoedanigheden: journalist, econoom, ICT’er en kwaliteitstoezichthouder binnen het ministerie van Justitie.

Slechts 1 van de 100 onderzoeken binnen de sociale psychologie wordt door collega’s gecontroleerd door het over te doen. In de rechtspleging is de score nog beroerder. Geen enkele civiele procedure wordt door (onafhankelijke) derden nagelopen op juistheid. Niet door collega rechters niet door anderen. OK … het recht is een geleerdheid en geen wetenschap.

Eigenlijk komt het steeds neer op het algemene verschijnsel dat personen en organisaties vaak door druk in de verleiding worden gebracht om toe te gaan werken naar een gewenst resultaat. Dat gewenste resultaat blijkt voor andere betrokkenen vaak heel anders te zijn.

Sporters die alles laten wijken voor het maar winnen. Dat doel heiligt alles. Rechters die het landsbelang en de maatschappelijke wenselijkheid moeten bevorderen. Dat doel heiligt alles. Wetenschappers die op het schild willen worden gehesen als top-producenten van kennis. Dat doel heiligt alles. De politie die zelf haar prioriteiten wel bepaald en zelf wel zal bepalen wanneer zij aangifte (verzoek om werkzaamheden) zal toestaan.

Het wetenschapsproces kan gewoon worden weergegeven als een algemeen proces van taakuitvoering door personen en organisaties:

(1) taakopdracht, waarvoor betaalt en algemeen beloont wordt; GEWOONLIJK NIET ZELF TE BEPALEN
(2) verzamelen van waarnemingen als data (en middelen)
(3) analyseren van data in het kader van de taakopdracht (verwerken van de middelen)
(4) vervaardigen van conclusie/ uitspraak (eindresultaat)
(5) presenteren van de uitspraak (eindresultaat)

(6) toegankelijk maken en houden van de tussen- en eindresultaten voor controle en procesherhaling
(7) toegankelijk houden van processtappen/ analysestappen
(8) permanent dragen van proces- en resultaatverantwoordelijkheid

Politie en justitie blijken in grote mate wel zelf hun “taakopdracht” te mogen (her-)formuleren. De politie bepaalt zelf haar werklast door in veel gevallen geen aangifte (meer) op te nemen. “Er is geen capaciteit dus uw aangifte zou anders toch maar op de stapel blijven liggen.” Meer dan eens is deze uitspraak door politiemensen aan onwetende burgers gedaan.

De rechter veroorlooft zich ook meteen bij aanvang van zijn werkproces om een aan hem voorgelegd probleem zelf te herdefiniëren en desnoods een andere vraag te beantwoorden dan door een procespartij naar voren wordt gebracht.

De rechter krijgt de vrijheid om de taakstellende wet (die de democratie hem dient te verschaffen) als jurisprudentie ter zijde te leggen. Niemand die hem daarop kan aanspreken. Iedere volgende rechter mag zich vervolgens op deze onstane jurisprudentie baseren als “hogere wet” dan de wet van onze volksvertegenwoordiging. De rechter maakt gewoon steeds zijn eigen spelregels.

Ziet de rechter geen mogelijkheid om de spelregels in de richting van een gewenst resultaat (uitspraak) te buigen dan bedient hij zich veelvuldig van het aanpassen van de basisdata waarop hij zich moet baseren. Een aantal soorten data (dossier) manipulatie die ook in het frauduleuze wetenschapsbedrijf zeer gangbaar zijn:

(1) laat data die niet dienstig is aan het gewenste resultaat buiten het dossier
(2) ontken dat data ooit aangekomen is en waargenomen kon worden
(3) schakel een stroman in die aan het gewenste resultaat dienstige data wil produceren tegen betaling; Bijvoorbeeld een deskundige. In het strafrecht valt ook te denken aan de “kroongetuige”.
(4) voeg gewenste data toe of wijzig data in gewenste richting

Als naar een resultaat moet worden toegewerkt en de data kan niet meer worden gemanipuleerd dan:

(1) zal de rechter (griffier) zich nog kunnen bedienen van manipulatie in de analysestappen, ookwel drogredeneren te noemen.
(2) hoe de rechter analyseert en concludeert hoeft hij niet op een verifiëerbare wijze te melden; er wordt geschermd met het geheim van de raadkamer en met de onafhankelijkheid van de rechter.

Komt een civiele rechter er helemaal niet meer uit dan kan hij hetzelfde doen als zijn ingehuurde deskundigen en stellen:

… de civiele rechter hoeft geen waarheidsvinding te doen.

Dit kon in het bijzijn van een collega-journalist worden opgetekend uit de mond van mr Vrieze, voormalig rechtbankpresident te Zutphen. Dezelfde magistraat die in kort geding een burgemeester verbood aan naburige graven voorbij te lopen tijdens een dodenherdenking.

De werkwijze in de rechtspleging is vele eeuwen in de meeste landen (jurisdicties) bijna hetzelfde.

Meer en meer pikt de burgerij het niet meer dat er beroepsbeoefenaren zijn die zich boven de wet plaatsen. Zelfs niet van rechters. De burger eist openheid en toezicht. De vooruitgang is te zien aan het aanpakken van bijvoorbeeld pedofiele geestelijken, niet functionerende medici, zelfverrijkende bankiers, introverte politici, losgeslagen eigengereide eurofielen, doping gebruikende sportlieden, frauderende wetenschappers. Ze waren er altijd al … maar ze worden nu ondertussen beter aangepakt.

Wat gedaan wordt is meestal helemaal niet iets nieuws. Maar nu met snelle communicatie en goede registratie kan een burger zelf ook de analyse en conclusie maken.

Het goede nieuws … er is nu internet.

Toezicht en burger initiatieven worden een klein beetje makkelijker.

In god willen velen van ons niet meer geloven … ondanks geleerden in de gods-geleerdheid. Willen we in de plaats daarvan geloven in de waarheid … of vinden we geloof in leugens en bedrog comfortabeler. Is er geloof in de waarheid … of een overtuiging in de noodzaak van waarheid? In de huidige rechtspleging willen steeds meer mensen ook niet langer geloven … ondanks de rechtsgeleerden. Daarvoor in de plaats wil de burgerij een transparante open op waarneembare waarheid gebaseerde rechtspleging. Dus rechtspleging op een objectievere, wetenschappelijker basis.

Een wetenschapper die nog durft te stellen dat iedereen zijn eigen waarheid mag hebben, verdient verguisd te worden. Het zal duidelijk zijn dat er 1 waarheid is, maar dat ieder daar selectief van waarneemt wat hem goed uitkomt. Niemand is in staat de gehele waarheid op ieder willekeurig moment te kunnen bevatten. Bescheidenheid zou ons passen.

Er zijn ondertussen steeds meer professionals die kiezen voor de waarheid als de basis voor hun professie. Professionals behoren op basis van de universele vereisten voor professionaliteit zich in de eerste plaats te baseren op harde, zuivere wetenschap.

Boeven … wees gewaarschuwd!

justitieslachtoffers.nl

==================================

Jaarbericht KOG aan Justitieslachtoffers (als donateur van KOG)

2012/11/21 in Autoriteit Toezicht Jeugdzorg, Autoriteit Toezicht Rechtspleging, Kind-Ouder-dossiers, OJN, Onafhankelijk Toezicht, Onderlinge Jeugdzorgvereniging Nederland, Politiek, Vervreemdingssyndroom, Waarheidsvinding

Integraal geven we het Jaarbericht van KOG weer, zoals dat ook op de site DarkHorse is verschenen. Markeringen en opmaak van Sven Snijer hebben wij overgenomen.

Justitieslachtoffers.nl is donateur van KOG en brengt van harte de werkzaamheden van KOG en haar sympatisaten bij u onder de aandacht.

Wij roepen u op om ook op deze publicatie te reageren, zodat we lotgenoten van bizarre ervaringen met Jeugzorg en Rechtspleging op een discrete manier met elkaar in contact kunnen brengen.

Brief van Stichting KOG aan donateurs 

http://www.stichtingkog.info/

 
Haarlem, november 2012
 
Beste donateurs,
 
“In 2011 heeft KOG tot nu toe uiteraard weer heel veel telefoontjes beantwoord, de website wat verder bijgewerkt, en voorts aandacht gegeven aan twee onderwerpen:
de deuren van de rechtszaal open, en de wijziging van de maatregelen van kinderbescherming.”
Het bovenstaande schreven wij oktober 2011. In 2012 kunnen we dit helaas herhalen, met de toevoeging dat het er niet naar uitziet dat we iets bereikt hebben op de twee onderwerpen.
Aan u heeft het niet gelegen! U hebt bijna allemaal de mooie kaart vanAlice Jansen gestuurd aan Kamerleden. Sommigen van u hebben er een heleboel verspreid in hun kennissenkring om te laten versturen. Maar helaas.
De deuren van de rechtszaal zijn dichter dan tevoren: ook een kort geding over familie- en jeugdrecht is nu achter gesloten deuren.

Herziening kinderbeschermingsmaatregelen grotendeels pas in werking januari 2015

 
In Familie- en JeugdRecht van september 2012 is te lezen in de rubriek Actualiteiten:
“Herziening kinderbeschermingsmaatregelen op 1 januari 2015 in werking
… Indien het wetsvoorstel tot wet wordt verheven, wordt voorgesteld het wetsvoorstel op 1 januari 2015 in werking te laten treden met uitzondering van de toetsende taak voogdij, de maatregel van opgroeiondersteuning en het netwerkberaad.. … Het laatstgenoemde deel van het wetsvoorstel zou gelijktijdig in werking kunnen treden met de decentralisatie van de jeugdzorg van provinciaal naar gemeentelijk niveau. (Kamerstukken I 2011/12, 32 015, nr.C)”

(
Op 13 december 2010 hebben Alice Jansen en Truus Barendse een gesprek gevoerd op het Hoofdkantoor van de Raad voor de Kinderbescherming. De Raad zei, dat de opgroeiondersteuning die wel wet zou worden en ots light genoemd werd, in de praktijk “natuurlijk gewoon een ots” zou zijn. Het enige light eraan is, dat een jongere hem makkelijker krijgt.)
De opgroeiondersteuning zal dus eerder dan 2015 ingevoerd worden.Mr ir P.J.A. Prinsen, die een Open Brief aan de Tweede Kamer heeft gestuurd over de herziening kinderbeschermingsmaatregelen die is ondertekend door 76 advocaten, mailde op 18 oktober 2012:
Stand van zaken en actualiteit:
  • Op 27 juli 2012 is, na meer dan een jaar wachten, de Memorie van Antwoord van de Staatssecretaris verschenen.
  • A.s. dinsdag 23 oktober 2012 zal een nader verslag door de E.K. worden vastgesteld.
  • Direct na publicatie in FJR is de (volledige) open brief op 17 oktober 2012 per e-mail verzonden naar de Griffie van de Eerste Kamer.
  • De nadere Memorie van Antwoord en (naar alle waarschijnlijkheid) de mondelinge behandeling door de E.K. zal niet lang op zich laten wachten.
  • Los daarvan en min of meer toevallig: op 1 november a.s. vindt in Leiden het congres “De OTS 90 jaar: versleten of vitaal?”plaats. Daarin is ruim plaats ingeruimd voor een debat over het w.o.
En verder:
 
Het voornemen bestaat om met een uit de ondertekenaars te formeren delegatie gesprekken aan te gaan met E.K.-fractiewoordvoerders (in een formele hoorzitting wellicht?) alsmede met de rechterlijke macht, Orde van Advocaten etc.”U ziet, niet iedereen heeft de strijd opgegeven. Je weet maar nooit.Nederland beschermt zich het heen en weer. De consultatiebureaus zoeken risicofactoren in gezinnen, iedereen die beroepshalve met kinderen werkt is verplicht te speuren naar signalen van verwaarlozing en mishandeling en die signalen te melden bij de AMK’s, basisscholen zijn benaderd met poppenhuizen waarmee de leerkrachten signalen van narigheid makkelijk zouden kunnen opmerken. Gelukkig is dit weer voorbij.
 
Men had dus niet erg veel geleerd van de mislukking van de anatomisch-correcte-poppen-methode. De poppenhuis-methode zou bovendien worden toegepast door amateurs, die de signalen doorgeven aan andere amateurs (AMK), die ze weer doorgeven aan de derde groep amateurs (RvdK), die een verzoekschrift doet uitgaan aan de kinderrechter. Drie instanties achter dit verzoek! Want wij schrijven wel op grond van de opleidingen en al uw ervaringen ‘amateurs’, maar dit zijn de professionals.
 
Wie is de rechter dan om te twijfelen aan de noodzaak van het verzoekschrift?!
Sybe Bijleveld Advies heeft een rapport opgesteld voor de Eerste Kamer, waarin staat dat 75% van de onderzoeken van de Raad voor de Kinderbescherming tot een aanvraag OTS leidt, en in de restgroep van 25% een deel zit dat wellicht voor de Maatregel Van Opvoedondersteuning in aanmerking komt.
De rechter besluit in 95% van de aanvragen tot een maatregel. In de groep van 5% afwijzingen zit een groep die wellicht wel een MVO zou krijgen.      Op 28 september 2012 meldde NRC, dat de Centra voor Jeugd en Gezin, die 1,2 miljard euro hebben gekost, allesbehalve populair zijn. “Haagse gezinscentra krijgen per dag ‘een handjevol’ ouders over de vloer, in Rotterdam komen er wekelijks zes ouders naar een inloopspreekuur. Amsterdamse inlooppunten zien 5 tot 10 ouders per week. In gemeenten als Eindhoven en Breda worden de inlooppunten helemaal niet meer gebruikt. … Veel ouders associëren het centrum met Bureau Jeugdzorg, dat bij zware problemen in actie komt.” en verderop in de krant: “Volgens hoogleraar forensische psychologie Corine de Ruiter van de Universiteit Maastricht is van begin af aan niet goed nagedacht over de opzet van de gezinscentra. ‘Mensen die behoefte hebben aan opvoedadvies, gaan een boek lezen of kijken op internet. En de echte probleemgezinnen, de ouders die hun kinderen slaan, zoeken juist geen hulp en gaan er dus ook niet naar toe. Dat we nu met lege inloopcentra zitten, hadden we vooraf ook kunnen bedenken. Het CJG is niets anders gebleken dan een nieuwe bureaucratische laag in de jeugdzorg.'”
Ouders hebben dus goed begrepen dat ALLE mensen die met kinderen werken verplicht zijn ALTIJD met beschermersogen te kijken, en een MELDPLICHT hebben. Zo kweek je wel zorgmijders.En nog meer mogelijk goed nieuws:
In Binnenlands Bestuur van 29 oktober 2012 staat een artikel van Yolanda de Koster:
De korting van 32 miljoen euro op het budget voor jeugdzorg per 2013 is onacceptabel. Het is onverenigbaar met de groei aan hulpvragen en daarmee maatschappelijk onverantwoord. Ook druist het in tegen eerdere gemaakte afspraken met het kabinet.
Doeluitkering
Dat stelt het Interprovinciaal Overleg (IPO) in een brief op poten aan de Tweede en Eerste Kamer. Het IPO roept de Kamers op om staatssecretaris Marlies Veldhuijzen van Zanten (VWS, CDA) terug te fluiten. Het IPO vindt dat de doeluitkering vrijwillige jeugdzorg voor 2013 op ‘tenminste’ het niveau van 2012 moet worden vastgesteld. Het gaat dan om bijna 1,1 miljard euro. De Tweede Kamer debatteert volgende week over de voorgenomen budgetkorting van 2,65 procent per 2013.
Ambulante jeudgzorg
Er is nog steeds een toenemende vraag naar – met name- ambulante jeugdzorg en pleegzorg. Het Sociaal Cultureel Planbureau gaat uit van een groei van 4,1 procent over 2012 en 4,2 procent over 2013. Tegenover een groei van in totaal 8,3 procent dreigt een daling van de doeluitkering met 2,65 procent. Daarmee groeit het gat tussen beschikbare middelen en behoefte aan jeugdzorg met bijna 11 procent, stelt het IPO.

Decentralisatie gemeenten
Met de voorgenomen korting schendt de staatssecretaris bovendien de Bestuursafspraken die met het kabinet Rutte I zijn gemaakt. De bezuiniging op de jeugdzorg zou pas plaatsvinden nadat de provinciale jeugdzorg naar gemeenten is gedecentraliseerd. Die decentralisatie staat per 2015 op de rol. …
Ook de benoeming van prof. dr Ido Weijers als bijzonder hoogleraar Jeugdbescherming aan de Universiteit Utrecht in januari 2012 lijkt goed nieuws.


 
Citaten uit zijn oratie (te vinden in de congresbundel Parens patriae en prudentie, grondslagen van jeugdbescherming; ISBN 978 90 8850 319 1, prijs euro 13,90):
“Laten we echter steeds bedenken dat kinderbescherming niet draait om de vraag wanneer de opvoeding ermee door kan of ‘goed genoeg’ is. Het draait om de vraag of er sprake is van concrete schade voor het kind en een reële kans op herhaling. …
In het vervolg van mijn verhaal wil ik proberen tot een nadere bepaling te komen van de voorstelling van een prudente overheid op het gebied van de opvoeding. Ik zal het begrip prudentie in deze context nader invullen door het aan de ene kant af te zetten tegen perfectionisme en aan de andere kant tegen preventionisme.
… Perfectionisme impliceert een soort ‘luxe’-opvatting van kinderbescherming. Als we maar enigszins realistisch zijn, moeten we immers erkennen dat we juist als het echt slecht met kinderen gaat, nog heel vaak en eigenlijk structureel tekortschieten: …Wat verbeelden we ons dan wel, als we ons ook nog even met al die ouders en kinderen willen gaan bemoeien, waar geen sprake is van duidelijke schade, maar waar het niet helemaal gaat zoals wij denken dat voor de kinderen het beste zou zijn?
Dat brengt me bij mijn tweede punt, de kwestie van het preventionisme. Daarmee bedoel ik een doorschietende preventie. De kern van de kinderbescherming is preventie, het voorkomen van schade voor het kind. … Dit aspect van prudentie lijkt aan het begin van de eenentwintigste eeuw tegen de achtergrond van schokkende gezinsdrama’s weer vrij plotseling uit beeld te raken.
 
Daarvoor in de plaats is vanaf het begin van de nieuwe eeuw weer een sterk wantrouwen jegens de ouders teruggekomen, nu echter niet tegen die kleine groep waarvan we al sinds mensenheugenis weten dat ze een gevaar vormen voor hun kinderen, en ook zelfs niet tegen de ouders in de achterbuurten en/of met weinig geld, maar tegen ALLE ouders. … Dit algehele wantrouwen jegens de ouders gaat gelijk op met een zeer uitgesproken en omvattend streven naar preventie in termen van het absoluut willen uitsluiten van risico’s en het bieden van ‘zekere veiligheid’. …Het bestaan van ‘veel risico’s’ geeft allerminst uitsluitsel over het mogelijk voorkomen van mishandeling of een andere vorm van schade voor het kind. …
Een eerste indicatie van het streven naar
uitsluiten van risico’s zien we in de recente enorme toename van het aantal ondertoezichtstellingen en uithuisplaatsingen van minderjarigen. Dit wordt algemeen beschouwd als het ‘Savannah’-effect,  … Daarna werd het motto in dit veld ‘liever te vroeg dan te laat’. …
Een tweede sterke indicatie voor die nieuwe radicale streven naar veiligheid zien we in het wetsvoorstel herziening kinderbeschermings-maatregelen
… de derde ontwikkeling die ik hier wil aanstippen. Dit betreft de aanleg van een amper nog te volgen aantal digitale kinddossiers, van het Elektronisch Leerlingdossier tot het Dossier Warme Overdracht van kinderdagverblijf naar basisschool, van de Verwijsindex Risicojongeren tot Pro-Kid, …, van het Justitieel Casusoverleg tot het Elektronisch Kind Dossier. Dat laatste is intussen vanwege alle kritiek omgedoopt tot Digitaal Dossier Jeugdgezondheidszorg. Met Roel Pieterman kunnen we hier met recht spreken van een ‘voorzorgcultuur’. “Uit de bijdrage aan het symposium op deze dag van prof. dr Caroline Forder (sinds 2010 hoogleraar Kinderrechten aan de Vrije Universiteit Amsterdam, sinds 2012 werkzaam bij Fischer advocaten te Haarlem):
“Begin volgend jaar treedt een grote wet in werking met een nieuwe alomvattende regeling van de kinderbeschermingsmaatregelen. Er staat zeker een aantal nuttige en wenselijke wetswijzigingen in. Toch zal die wet niet echt een oplossing bieden voor de veelvuldige verdragsschendingen (EVRM) die bij een uithuisplaatsing om de haverklap aan de orde zijn. Mijn hypothese is dat rechters bij de toepassing van de regels veel te onkritisch zijn en de daarop van toepassing zijnde verdragsbepalingen niet toepassen. Vandaar mijn stelling: rechters stellen veel te veel vertrouwen in de raad voor de kinderbescherming – en de stichting Bureau Jeugdzorg, die het overigens pas echt bont maakt.”En dan staat op 20 oktober in Trouw een artikeltje van prof. Weijers, waarin hij zegt dat de Bureaus jeugdzorg vaak slecht werk leveren, en dat daarom de Raad voor de Kinderbescherming, onafhankelijk en deskundig, hard nodig zal zijn als direct de kinderbescherming van de provincies naar de gemeenten gaat.
Wie heeft de leerstoel van Weijers ingesteld? De Raad voor de Kinderbescherming.Actualiteit >>
 
Professioneel werken in jeugdzorg wordt wettelijk vastgelegd  Ook goed nieuws?
Nieuwsbericht | 02-11-2012
De ministerraad heeft op voorstel van staatssecretaris Veldhuijzen van Zanten van Volksgezondheid, Welzijn en Sport en staatssecretaris Teeven van Veiligheid en Justitie ingestemd met het wetsvoorstel professionalisering jeugdzorg.
Het wetsvoorstel verplicht jeugdzorgwerkers en gedragswetenschappers om zich te registreren bij een wettelijk register. Ook verbinden zij zich aan een beroepscode. Als sluitstuk van de professionalisering van de jeugdzorg komt er tuchtrechtspraak in de jeugdzorg. Met deze wettelijke instrumenten worden jeugdzorgwerkers beter toegerust en wordt de kwaliteit van de beroepsuitoefening in de gehele jeugdzorg op een hoger, professioneler plan getild.
Permanente educatie Jeugdzorgprofessionals maken met registratie in een beroepsregister hun vakbekwaamheid aantoonbaar. Om geregistreerd te blijven, moeten zij verplicht deelnemen aan bij- en nascholing. Zo ontstaat er voor de werkers in de jeugdzorg een systeem van permanente educatie.
Tuchtrecht
Het sluitstuk is het tuchtrecht. Hiermee wordt het mogelijk dat beroepsmatig handelen van jeugdzorgprofessionals door vertegenwoordigers van de eigen beroepsgroep wordt getoetst. Beroepsbeoefenaren kunnen daarmee leren van complexe zaken en verbeteringen doorvoeren. Tuchtrecht betekent voor jeugdzorgcliënten dat zij worden beschermd tegen ernstig falende professionals. Die kunnen in het uiterste geval door het tuchtrechtcollege uit het register worden geschrapt.
Registratie loopt
Het wetsvoorstel schrijft voor dat jeugdzorgwerkers en gedragswetenschappers in de jeugdzorg uiterlijk 1 januari 2014 allemaal geregistreerd moeten zijn. Instellingen zijn vanaf dat moment verplicht om met geregistreerde professionals te werken. … De ministerraad heeft ermee ingestemd het wetsvoorstel voor advies aan de Raad van State te zenden. De tekst van het wetsvoorstel en van het advies van de Raad van State worden openbaar bij indiening bij de Tweede Kamer.Het staat iedereen vrij een geluidsopname te maken van een gesprek waaraan hij zelf deelneemt. Verder is het uiteraard een kwestie van goede manieren om dat te melden aan de gesprekspartners.
 
KOG heeft alle Bjz’s gevraagd hoe zij tegenover opnames staan. Als je het niet stiekem hoeft te doen heb je niet alleen een opname, maar ook de  preventieve werking daarvan (en helaas ook de kans dat je iemand heel erg tegen de haren in hebt gestreken).
Er is zeer verschillend gereageerd (binnenkort op www.stichtingkog.info).
Het bontst maakt Noord-Holland het:
 
“BJZNH heeft als beleid dat het maken van geluids- en/of video-opnamen door cliënten of andere betrokkenen van gesprekken met medewerkers van BJZNH niet is toegestaan. Dit geldt ook voor het maken van opnamen tijdens huisbezoeken.
De reden hiervan is dat van dergelijke opnamen makkelijk misbruik kan worden gemaakt en dat het moeilijk is hier stappen tegen te ondernemen en dat BJZNH haar medewerkers wil beschermen tegen onrechtmatig gebruik van gemaakte opnamen.”
Wij verbieden u om nota bene in uw eigen huis te doen wat u gewoon mag doen. En waarom? Wij willen onze medewerkers beschermen tegen onrechtmatig gebruik. Wat is er dan toch zo mis met het werk van die medewerkers?Bjz Overijssel schreef er eens goed over na te gaan denken, en vroeg KOG wat wij er zelf van vinden. Onze reactie:
“Het is een goed voornemen om expliciete regels over het opnemen van gesprekken op te stellen. Het lijkt ons verkeerd dat zolang het nog geen algemeen gebruik is dat Bureau jeugdzorg opnamen maakt, de beslissing over toestemming voor het zelf maken van een opname bij de individuele medewerker ligt.
Over het opnemen van gesprekken is de gedachte van stichting Kinderen-Ouders-Grootouders als volgt:
Bureau jeugdzorg maakt standaard van gesprekken een geluidsopname.
De medewerker deelt dit aan het begin van het gesprek mee.
In de ruimtes waar gesprekken worden gevoerd hangt een bordje dat meedeelt dat
     er een opname van het gesprek wordt gemaakt en
     alle aanwezigen een kopie krijgen.
Het enige doel van opnames is verzekerd zijn van de juiste weergave van het gesprek.
Opnames in beeld voegen niets toe.
Iedereen is altijd gebaat bij een juiste weergave van het gesprek, zeker ook de kinderen.
Het maakt dan ook geen verschil of ouders al dan niet in een scheidingssituatie verkeren.
De aanwezigen spreken af de opname niet in bredere kring te laten horen.”Het kan altijd nog gekker:
– Een donateur heeft ons gemeld dat een leerplicht-ambtenaar haar gezin veel last heeft bezorgd. Een AMK-melding doen zonder contact met haar (alleen kopie van de melding in de bus), weigeren haar telefonisch te woord te staan, mailen dat ze geen dossiers bijhoudt als de moeder het dossier van haar kind opvraagt. Zij heeft de Nationale ombudsman gebeld die bereid was onmiddellijk contact op te nemen. Misschien moeten meer mensen de No bellen?
– Een donateur heeft een schriftelijke aanwijzing gekregen dat hij zijn handtekening moet zetten zodat Bjz altijd en overal in zijn dossiers kan kijken.
Een AMK wil 24 uur per etmaal weten waar een baby is, nadat met second opinion is gebleken dat botbreuken niet door mishandeling waren veroorzaakt. Goed, dan geen uithuisplaatsing, maar wel een “black box”.
– Op 3 september 2012 heeft de raad voor de kinderbescherming geschreven aan KOG:
“Na het afsluiten van een ondertoezichtstelling ligt er geen formele taak voor de Raad voor de Kinderbescherming, noch voor Bureau Jeugdzorg.
Wel kunnen er in een individuele situatie afspraken met de hulpverlening worden gemaakt, bij voorkeur in overleg met betrokkenen, over terugkoppeling mocht de hulpverlening niet het gewenste resultaat opleveren.”
Hebt u het goed gezien: BIJ VOORKEUR in overleg met betrokkenen.
Het secretariaat wordt toch niet overgenomen. Truus Barendse gaat weer door.KOG heeft een nieuwe folder. Als u denkt dat u een stapeltje in de wachtkamer van uw huisarts wilt leggen, of bijvoorbeeld in de bibliotheek, laat u dit dan even weten.
Liefst per e-mail (kog@upcmail.nl) anders per telefoon 0235321223.Wij hebben voor een habbekrats van de uitgever een grote stapel Jungles van de jeugdzorg gekregen. Als u er een gratis wilt ontvangen: kog@upcmail.nl of per telefoon 0235321223. Wij houden ons ook aanbevolen voor adressen waar mensen komen die er iets aan hebben.
 
Maakt u voor 2013 minimaal € 20 over op rekeningnummer 9634691?
Verder vragen wij van u:

  –  uw ervaringen met advocaten, negatief maar vooral positief zodat wij kunnen adviseren
  –  uitspraken van rechters zodat anderen zich erop kunnen beroepen.Truus Barendse, secretaris KOG

 Geplaatst door op 07:05

3 reacties naar aanleiding van de publicaties door Sven Snijer:

  1. Het hebben van een Meldcode is straks verplicht, niet het melden!
    Echte beroepskrachten kunnen dus hun geweten raadplegen en zo nodig eerst op diagnostiek door een echte specialist aandringen – i.p.v. de gang via de amateuristische jeugdzorgwerkers.

    De fuik van spookachtige OTS-sen kan vermeden worden door meteen naar diagnostiek te stappen. 

     
  2. Iedereen weet intussen dat het een puinhoop is, maar de overheid .. :

    zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz

    Een EEG zou waarschijnlijk een vlakke lijn opleveren.   

  3. Typisch Nederlandse oplossing, niet het (bekende) probleem aanpakken, maar de deuren dicht houden ..

    Gezien de resultaten van valide onderzoeken komen (gelukkig) t.z.t. de maatschappelijke kosten (verloren arbeidspotentieel, GGZ, criminaliteit) vanzelf bij dezelfde samenleving terecht die de puinhoop laat bestaan.

     (aldus de mensen die reageerden via de site van Sven Snijer)

Skip to toolbar