You are browsing the archive for Kind-Ouder-dossiers.

Magistratuur maakt met Ketenpartners steeds haar Eigen Gelijk

2012/03/27 in Achter gesloten Deuren, Ingezonden Berichten, Kind-Ouder-dossiers, Rechterlijke Organisatie, Redactioneel, Waarheidsvinding

Grootouders worden bij verzoek om herstel contact afgescheept met een klassieke drogreden. Waar blijft het belang van het kind?

Uit het onderstaande verhaal, beschikbaar gesteld door Vader Kenniscentrum, blijkt het vrij duidelijk. Een ketenpartner (al dan niet in samenwerking / samenspanning) met een onwelwillende ouder zorgt voor scheiding van kind van een ouder of groot-ouder.

Het gegeven dat het kind gescheiden is van de ouder of groot-ouder wordt als argument voor een gewenste situatie gebruikt. Kort samen gevat: “Het kind is gewend (geraakt) aan niet (meer) regelmatig interactie hebben met de (groot-)ouder. Het aanbieden van “verandering” aan het kind is (naar vooronderstelling) niet goed voor het kind.

De “verandering” is natuurlijk helemaal geen verandering, maar een herstel van de “natuurlijke” situatie.

Het begint ondertussen heel pervers te worden: de rechtsgeleerden “in charge” doen wel heel opzichtig hun best om professionaliteit en wetenschappelijkheid buiten de orde te plaatsen. De Hoge Raad zegt feitelijk steeds: drogredeneren mag, als je het maar een motivatie met aangehaalde wetsartikelen geeft. Het inzetten van rechtsmiddelen heeft dus maar beperkt nut.

Ondertussen begint het me duidelijk te worden dat het precies dezelfde mensen met het vak van “rechter” waren die het met hun geweten konden verenigen om “outcast vrouwen” op een brandstapel te laten verbranden. “In naam van het volk: te licht bevonden.” Een vraag aan de geschiedenis-geleerden/ wetenschappers: “Is er in de geschiedenis ooit een “denazificatie-proces” op een zittende groep van rechtsplegers georganiseerd? Hebben de rechters nooit hun volgen van “beulen” hoeven te verantwoorden? Ik denk dat ik het weet. Dat geeft dan te denken …

Als het erop aankomt laten rechters die de fout in gaan zeggen: Wij voerden slechts de wet uit. Of … we hebben de “deskundigen” slechts kunnen volgen. Zo kan natuurlijk iedereen wel rechter spelen. Eigen rechter spelen heet dat dan.

Een rechter moet overtuigen (verantwoorden) dat hij recht spreek. Niet omgekeerd, dat een rechter rechtvaardig en juist handelt, totdat van het tegendeel blijkt. De rechtzoekende moet niet hoeven betogen dat hem onrecht is aangedaan. De rechter moet verantwoorden dat hij recht spreekt. Rechtspreken is werkelijk een vak … waarin geprofessionaliseerd kan worden.

Alleen een rechter die kan verklaren hoe hij tot zijn oordeel komt en daarover met objectieve maatstaven zich verantwoord … kan professioneel zijn.

Met de goedwillende magistraten in het hoofd: … we gunnen Nederland eindelijk … de professionaliserende rechter. Laten we dus maar stoppen met benoemen voor het leven. Blijkbaar maakt dat rechters te gemakzuchtig. Rechters die zich bewijzen … zullen we maar al te graag steeds herbenoemen.

Zie het onderstaande schrijnende verhaal. De beschikking zal ook op deze site worden opgenomen. Tot zover de redactie .

Beschikking oma Thaila omgangsregeling met kleinkind Jori
Omgang afgewezen omdat er geen ‘family-life’ zou zijn volgens de rechter uit Leeuwarden.

Commentaar: Nee, maar oma Thaila is betrokken genoeg op haar kleinkind, maar vanwege het frustreren van contact door de moeder vraagt oma nou juist ook een omgangsregeling aan.
Hoe betrokken oma Thaila is blijkt alleen al uit het feit dat zij voor deze rechter helemaal uit Nijmegen naar Leeuwarden gekomen is om haar ‘family life’ en betrokkenheid bij haar kleinkind te bepleiten.

Afijn, zie voor de gehele uitspraak van de Rechtbank Leeuwarden in deze zaak:

Rechtspraak gelijkwaardig ouderschap – Vader Kennis Centrum nr. 379:
http://jurlex-ouderschap-nl.blogspot.com/2012/03/379-beschikking-oma-thaila.html

Peter Tromp
Vader Kennis Centrum

Noot van de Redactie:  Het Vader Kennis Centrum, komt net als KOG, nadrukkelijk op voor alle zorgdragers voor kinderen, hier dus nadrukkelijk ook voor oma’s. Ouder Kennis Centrum of Kindzorg Kennis Centrum was misschien ook zeer passend als naam geweest.

Peiling van de politiek van non-communicatie. Brief redactie aan nieuw “slachtoffer” van Raad voor de Kinderbescherming, afwachtende advocaat en goedgelovige rechter.

2012/03/21 in Achter gesloten Deuren, Advocatuur, Autoriteit Toezicht Jeugdzorg, Autoriteit Toezicht Rechtspleging, Belangen Advocaten, Beperking toegang recht door verplichte vertegenwoordiging, Civiel Recht, Deskundigen, Forum, Kind-Ouder-dossiers, Strafrecht, Vervreemdingssyndroom, Waarheidsvinding

Heel veel sterkte!

We wensen jou veel sterkte. We hebben een heel groot “lek boven”. Nu nog de grote groep mannen (ook vrouwen!!!!) die het betreft een duidelijk gezicht geven en voor goede samenwerking gaan zorgen.

We zullen met meer begrip en inzicht niet direct het verlies van onze kinderen voorkomen.
Laten we sterk zijn om ze terug te winnen en daarvoor blijven vechten. Advocaten zijn regelmatig meer blokken aan het been dan bijstand … helaas. Ze hebben helaas ook een enorm belang bij het heersende onrecht. Ze zijn er zelfs deel van. Het is als een dokter die nooit zieken krijgt, die in de verleiding komt om mensen zelf eerst ziek te maken.
De brandweerman die het wachten op brand beu is … en zelf fikkie stookt.

Dat lijken idiote voorbeelden, maar helaas komen eigenlijk gebeurd precies dit op grote schaal in de jeugdzorg. Als we niet naar die voorvallen zoeken (door kwaliteitscontrole en onafhankelijk toezicht) dan zullen we ze ook bijna nooit vinden. Heel soms geven betrokkenen het uit schuldbesef toe en laten ons “vinden” wat we niet aan het zoeken waren.
Veel van die “idiote gevallen” roepen een natuurlijk psychologisch proces bij ons op dat we waar mogelijk eerst onze “waarnemingen” proberen te ontkennen. Ontkennen komt dan neer op wel waarnemen, maar niet in het geheugen willen inprenten of willen inprenten met een beter draaglijke “valse/gekleurde herinnering”. Dr. Freud wist ons al te overtuigen dat dat zelfs een overlevingsmechanisme voor individuen is.

Wij zijn er getuige van geweest dat de jeugdzorg eerst onrust bij de kinderen veroorzaakte en vervolgens dat als alibi gebruikte om kinderen naar een jeugd-psychiater toe te sturen. Gezonde kinderen!!!! Van wie is een dergelijke jeugd-psychiater voor zijn inkomen afhankelijk?

Je raadt het al voor indicatiestelling en doorverwijzing zijn jeugdzorginstellingen afhankelijk van … van BJZ!!!!
Ons aangereikte kennis bij Economie Havo-3/4- en VWO-3/4 was:
– een monopolie is ongezond en leidt tot prijs en kwaliteitproblemen! (1 leverancier en meer afnemers)
– een monopsonie is ongezond en leidt tot prijs en kwaliteitproblemen! (meer aanbiediers en maar 1 afnemer)
Het was mogelijk ook stof voor Mavo-3.

Rechters en advocaten lijken geselecteerd te worden voor het sluiten van ogen en oren. Via de voormalige Rijkspsychologische Dienst (RPD) zijn zelfs bewijzen gevonden dat dit inderdaad al speelt bij de toetsing en selectie van kandidaten voor de opleiding tot rechter. Er lijken vrij duidelijk krachten op een rechter te werken om juist te voorkomen dat bewijsmateriaal van “verdachten en slachtoffers” bij de rechter terecht kan komen. Ze moeten bereid zijn het bestaande systeem te willen blijven volgen … en vooral niet zelf kritisch na te denken.

Grappig is nu juist dat functionerende rechters een zelfbeeld presenteren dat zij onafhankelijk en “eigenwijs” denken te zijn. Zij zeggen tot hun uitspraken te komen zonder “last of ruggespraak”.

Het is nog maar kort geleden dat rechters op hun uitspraken de stempel lieten zetten “In naam der koning” of “In naam der koningin”. Juridisch was de laatste stempel zelfs fout. De functie van de koningin was volgens de wet namelijk koning (m/v).

Als erebaan ter genoegdoening voor loyaal optreden werden edellieden en hun kinderen door de koning tot rechter benoemd. Dit werd natuurlijk nooit zo geformuleerd. Bekijkt u eens de namenlijsten bij de rechtbanken en bij juridische publicaties. Nog steeds treffen we een lange lijst met mensen met adellijke titelatuur. Het wordt minder, maar nog steeds is er een oververtegenwoordiging van adellijke mensen in de rechtspleging.

Voor buitenstaanders blijkt het niet kritisch laten plaatvinden van waarheidsvinding ook in het strafrecht een groot probleem te zijn. Vele gevangenen blijken zonder objectief bewezen schuld levenslang te hebben uitgezeten. We zien hier helaas alleen nog maar het topje van de ijsberg. (Vergelijk de onderzoeken van Ton Derksen en anderen). Maurice de Hondt blijkt niet alleen goed te kunnen peilen en te kunnen rekenen, maar helaas heeft hij in veel meer gelijk. Ook hij liet zich in vergaande mate “motiveren” door wat er met een van zijn kinderen gebeurde door de “goede zorgen” van bureaucraten van de verkeerde soort. In het civiele recht is zakkenvullen en jokken een nationale sport !!

Studenten krijgen ook onomwonden te horen dat je alleen in de toptechniek en in het recht een topsalaris kan verdienen. Het gaat hier wel om onze kinderen !!!! Zij blijken niet een gewaarborgd recht op een gezonde opvoeding (met contact met beide ouders en families) te hebben.

Mijn casus (als redactielid) in het kort. Ik was co-ouder. Moeder wilde naar het buitenland kunnen verhuizen met haar partner. De oude vertrouwde list werd van stal gehaald: non-communicatie-strategie en diskwalificatie en criminalisering van de vader. Als iedere leek het ziet … waarom de rechter en de hulpverlening niet? Voor alle duidelijkheid: er zijn ook ratten van vaders die dit op moeders los laten. Resultaat is: achteloze ontvadering door uiteindelijk de rechter. Nog belangrijker:  kinderen met zware psychische beschadiging die vaak eindigt in Parental Alienation Syndrom (PAS).

De rechter maakte zichzelf willens en wetens schuldig aan zware mishandeling in vereniging. Ondertussen wellicht tijd om met een aantal ouders rechters daarvoor op de reguliere wijze aan te spreken: aangifte doen van mishandeling, dwaling, bedrog en plichtsverzuim in vereniging.

Probleempje: alleen als we met heel veel ouders tegelijk aangifte gaan doen tegen de ontspoorde functionarissen (rechters en “deskundigen”) vinden we een advocaat die dat bereid is voor ons op te gaan pakken. In individuele gevallen blijken advocaten zich niet hieraan te willen branden. Ze nemen je zaak simpelweg niet van je aan. Ofwel: de toegang tot het recht blijkt nihil te zijn.

Ook al is het direct vast te stellen dat je als ouder opkomt voor de rechten van je eigen kind, en dat je allerlei mishandeling van je kind kan bewijzen, dan nog zeggen de familie-recht advocaten steeds het volgende. “Als het je werkelijk om je kinderen gaat, dan probeer je je relatie met de andere ouder te normaliseren!” Ze willen blijkbaar niet zien dat in veel gevallen de andere ouder er allerlei belang bij denkt te hebben om: te doen voorkomen dat er “een slechte communicatie bestaat tussen de ouders”. Er zijn blijkbaar maar heel weinig mensen die de juiste definitie van “communicatie” willen vinden en weten toe te passen. Als de intentie van de zender is om een boodschap NIET over te krijgen dan is de communicatie vanuit de positie van de zender (meestal moeders!) nu JUIST OPTIMAAL. De jeugdhulpverlening zou dus moeten melden aan de Raad (Raad voor de Kinderbescherming) dat er in “onze” gevallen “een zeer goede” communicatie plaatsvindt.

Worden kinderen en vaders werkelijk gevolgd, en wordt ook de kwaliteit van de communicatie vanuit hun positie als zender en ontvanger gemeten, dan ontstaat een heel ander beeld. “Leuk om te weten” is dat de Raad voor de Kinderbescherming en BJZ zelf zeggen dat ze niet aan waarheidsvinding doen. Als je als “van kind te vervreemden” ouder doorvraagt dan komt dat “verdedigingsinstrument” tot inzet bij de jeugdzorgmedewerker. Ze zeggen feitelijk: we gaan ook helemaal niet (professioneel) onderzoeken! Feitelijk roepen ze maar iets om bij de rechter hun zin te krijgen en steun te krijgen voor wat ze doen. En belangrijker: later nooit ter verantwoording te kunnen worden geroepen. De rechter zei het immers ook! Het is een al tientallen jaren bestaand agreement tussen rechters en jeugdzorg om “elkaar in een rol te bevestigen”. Verdeel en heers heet dat ook wel. Wie bevestigt onze kinderen in hun rol dat zij graag beide ouders willen behouden?

Waarom doen rechters zaken met deskundigen die onomwonden zeggen niet professioneel deskundig te willen zijn?

In mei 2014 mengde zich eindelijk ook weer eens een andere academicus als kritischer toeschouwer op het bizarre doen en laten van de jeugdzorg. De econonoom emeritus hoogleraar Arnold Heertje kon zijn ogen en oren niet geloven in wat hij opgevoerd zag worden. Toegegeven: wat jeugdzorg en rechter samen te weeg brengen is ook niet te geloven. Je kan het pas geloven als je als ouder met je kind zelf slachtoffer wordt van het systeem. Dan is het dus te laat. Je kan dan niet anders dan proberen er te zijn voor als je kind behoefte krijgt om naar je terug te keren. Wachten en nog eens wachten. Ook het proces van (deels) ongedaan maken van de vervreemding kosten vervreemd kind en vervreemde ouder veel energie … en veel pijn. Deels ongedaan maken, want … de verloren kindertijd … geeft niemand hen terug.

Met een paar kritische vragen is ook meteen vast te stellen dat men weigert om bestaande wetenschappelijke kennis toe te passen. Het is dus ook niet verwonderlijk dat Pieter van Vollenhoven en de ombudsman en vele anderen vaststellen: de jeugdzorg is verre van professioneel … en helaas … de rechtspleging is dat DUS ook niet. Mijn (redactielid, steller dezes) werk was het om de mate van professionaliteit van medewerkers van justitie vast te stellen … gefocust op de ICT-mensen. Nu ik tegen wil en dank dat onderzoek ook moet doen bij mijn collega’s tijdens hun werk in het primaire proces, de rechtspleging zelf … moet ik van de ene verbazing in de andere vallen.

Namens
De onderzoekssite “justitieslachtoffers.nl”:
WILLEN WIJ ONZE KINDEREN ONSCHULDIG LEVENSLANG GEVEN?
Kijk ook eens op onze site:
http://www.justitieslachtoffers.nl/
Of richt uw reactie aan: justitieslachtoffers@gmail.com

Hoogachtend,
Redactie

 

(Bijwerking en aanvulling van dit artikel, op verzoek van lezers, op 1 september 2015. Eerste publicatie op 21 maart 2012.)

Nadere informatie over mr Quik-Schuijt

2012/03/11 in Autoriteit Toezicht Jeugdzorg, Autoriteit Toezicht Rechtspleging, Civiel Recht, Deskundigen, Kind-Ouder-dossiers, Onafhankelijk Toezicht, Parlementaire Enquete Jeugdzorg, Parlementaire Enquete Rechtspleging, Politiek, Rechterlijke Organisatie, Strafrecht, Trias Politica, Tuchtrecht Jeugdzorg, Waarheidsvinding

Mr. A.C. (Nanneke) Quik-Schuijt

foto Mr. A.C. (Nanneke) Quik-Schuijt Nanneke Quik (1942) is sinds 12 juni 2007 lid van de SP-fractie in de Eerste Kamer. Zij was tot oktober 2007 kinderrechter in Utrecht. Mevrouw Quik is voorzitter van de commissie voor de Verzoekschriften uit de Eerste Kamer.

SP
in de periode 2007-heden: lid Eerste Kamer

 
 

voornamen (roepnaam)

Anna Catharina (Nanneke)

 
 

personalia

geboorteplaats en -datum
Wageningen, 2 november 1942

 

partij/stroming

partij(en)

   PvdA (Partij van de Arbeid), van 1972 tot 2002
   SP (Socialistische Partij), vanaf 2002

 

 

loopbaan

   gerechtssecretaris eerste klasse, Arrondissementsrechtbank te Utrecht, van 1974 tot 1975
   (kinder)rechter-plaatsvervanger, Arrondissementsrechtbank te Utrecht, van 1975 tot 1990
   rechter Arrondissementsrechtbank te Utrecht, van 1 februari 1990 tot oktober 2007
   vicepresident Arrondissementsrechtbank (kinderrechter) te Utrecht, van april 1990 tot oktober 2007
   lid Eerste Kamer der Staten-Generaal, vanaf 12 juni 2007

 

 

nevenfuncties

huidige

   lid bestuur Stichting Expertise Centrum, kind in de pleegzorg
   adviseur Stichting omgangshuis “Tussenthuis” te Utrecht
   plaatsvervangend voorzitter klachtencommissie jeugdzorg, Leger des Heils
   lid discussiepanel voor ‘Novum’ (tijdschrift van de rechterlijke macht)
   panellid radioprogramma ‘Schuld en boete’, Villa VPRO

vorige

   lid bestuur zes katholieke basisscholen
   lid bestuur sportvereniging
   lid parochie vergadering
   plaatsvervangend voorzitter klachtencommissie Nederlandse Vereniging van vrij-gevestigde psychotherapeuten, van 1 januari 2001 tot 1 september 2005
   lid commissie van beroep Vereniging van Advocaat-scheidingsbemiddelaars, van 1 januari 2004 tot 31 december 2004
   docent juridische opleidingen OSR, Utrecht, van 1 februari 2005 tot 1 maart 2006
   docent opleiding Family Mediator Edumonde, vanaf 2001

 

 

opleiding

lager onderwijs

   “Ecole Communale” te Saint Michel-sur-Orge (Frankrijk)

voortgezet onderwijs

   gymnasium-a, R.K. “Edith Stein Lyceum” te ‘s-Gravenhage, van 1956 tot 1961

academische studie

   Nederlands recht, Rijksuniversiteit Leiden, van september 1961 tot 1 maart 1967

post-academisch onderwijs

   opleiding tot rechter (r.a.i.o.), vanaf 1967

overige opleidingen

   opleiding mediator te Haarlem, van 2001 tot 2002

stages e.d.

   stage bij de Raad voor de Kinderbescherming te Utrecht
   stage op een advocatenkantoor

 

 

wetenswaardigheden

verkiezingen

   Stond in 2011 bij de Eerste Kamerverkiezingen op de 9e (onverkiesbare) plaats op de SP-kandidatenlijst

woonplaats
Zeist

hobby’s

   volleybal
   wandelen

 

 

familie/gezin

huwelijk/samenlevingsvorm
gehuwd te ‘s-Gravenhage, 18 maart 1967

kinderen
2 dochters

stief-, pleeg- en/of adoptiefkinderen
1 pleegzoon

vader
W.J. Schuijt, Wilhelmus Johannes

moeder
A. Boom, Antje

familierelaties
Dochter van W.J. Schuijt, Tweede en Eerste Kamerlid 

Bovenstaande gegevens zijn ontleend aan het biografisch archief van het Parlementair Documentatiecentrum (PDC) van de Universiteit Leiden en betreffen vooral de periode waarin iemand politiek en bestuurlijk actief is of was.
Aanvullingen en gemotiveerde correcties ontvangt PDC graag. U kunt hiervoor de “reageer-keuze” aan de rechterzijde van deze pagina gebruiken of uw aanvullingen per post sturen naar PDC, antwoordnummer 10801, 2501 BW Den Haag of per email aan info@biografieen.com.

Noodzakelijke achtergrond bij rechter Anna Catharina (Nanneke) Quik-Schuijt

2012/03/11 in 200 Jaar Ongewijzigd, Achter gesloten Deuren, Autoriteit Toezicht Jeugdzorg, Autoriteit Toezicht Rechtspleging, Civiel Recht, Deskundigen, Internationaal Recht, Kind-Ouder-dossiers, Onafhankelijk Toezicht, Parlementaire Enquete Jeugdzorg, Parlementaire Enquete Rechtspleging, Rechterlijke Organisatie, Strafrecht, Trias Politica, Tuchtrecht Jeugdzorg, Waarheidsvinding

Van de Redactie: 

Het onderstaande is de lemma uit Wikipedia in de status van 10 maart 2012. Heel voorzichtig kan de vraag worden gesteld of deze rechter loyaal de wet heeft willen uitvoeren. Daarin staat namelijk al geruime tijd het uitgangspunt van gelijkwaardig ouderschap. Ook in internationale verdragen heeft Nederland zich geconformeerd tot het uitgangspunt dat het ziekteverwekkend is voor een kind om de zorg van slechts 1 ouder te krijgen. Onder andere door Gardner is gewezen op de gevolgen van Parental Alienation Syndrome. Gelijkwaardig ouderschap wordt in het belang van het kind geacht. Er is geen enkele controle op de rechter of de rechter de wet ook werkelijk uitvoert. Zeker in individuele gevallen mag de wetgever dat niet toetsen.  Het mag zeer merkwaardig heten dat na 200 jaar rechterlijke organisatie-ontwikkeling … er nog steeds geen enkel onafhankelijk toezicht op de rechtspleging bestaat. De rechter is ook maar een mens … maakt ook fouten … en begaat onrechtmatige daden … en strafbare feiten. De rechter rijdt ook wel eens te hard (strafbaar feit en delict). Gek genoeg worden rechters bijna nooit ontslagen. Men neme bijvoorbeeld ook kennis van de onderzoeken van RTL TV. Zijn zij werkelijk zo onkreukbaar als we dat met z’n allen wensen? Of zijn we niet in staat inzicht in het functioneren van individuele rechters te verkrijgen? Betekent een onafhankelijke rechter dat hij geen controle verdient? Is het professioneel om te willen functioneren zonder controle? Hoe kan een wetgevende macht toestaan dat het niet eens kan controleren of haar wetten worden uitgevoerd?

De hierboven gestelde vragen willen beslist niet suggeren dat mw. Quik Schuijt steeds in een negatief antwoord geplaatst moet worden. Wel is het zo dat er nogal wat ervaringsdeskundigen slechte ervaringen met haar als rechter hebben gehad.

In debat blijkt zij zich van kwalijke retoriek te bedienen. Zie daartoe onder andere de door mr Peter Prinsen vastgelegde gegevens over haar.

Opvallend is de enorme regelmaat waarmee mw. Quik- Schuijt aan het woord komt als representant van de rechterlijke macht en van kinderrechters in het bijzonder. Recent trad zij nog op de voorgrond bij Vara Ombudsman.

Heel stuitend is het gemak waarmee zij de schuld bij gezinsvoogden legt. De rechter is namelijk eindverantwoordelijk. Een rechter die nooit vragen stelt aan de jeugdzorg is medeschuldig aan veroorzaakte dwaling en bedrog. Een rechter die weigert bewijs hiervan in ogenschouw te nemen pleegt een voor rechters bestaand halsmisdrijf: valsheid in geschrifte in georganiseerde vereniging.

Het is helaas bekend dat de Nederlandse rechter veel moeite heeft om valsheid in geschrifte vast te stellen. Men denke dan ook aan boekhoudfraudes en corruptiezaken. Daarnaast komt de rechter zelden tot een bewezen-verklaring van laster en smaad. Dat zijn precies de thema’s waar het in rapportages van de jeugdzorg en in het familierecht om gaat. Dat deze thema’s civiel recht dadelijk in strafrecht transformeren, ontgaat vele civielrecht-juristen. Of het komt hen beter uit, want dan hoeft er niet omslachtig bewijs geleverd te worden. Je zegt gewoon … ach het is maar civiel. Precies dat is waarschijnlijk ook een reden dat een aantal strafrechtjuristen zich totaal niet in dit civiele recht thuis voelen. Zij blijken zich metname niet thuis te voelen in het jeugd- en familierecht.

Plaagstootje: sinds kort is het extra strafbaar om in georganiseerde vereniging een misdrijf te plegen. Achteloze ontoudering met ontneming van gezag en het opleggen van een contactverbod geldt volgens psychologen, psychiaters en pedagogen als kindermishandeling.

Welke ouder en welke advocaat durven het aan om aangifte van kindermishandeling tegen rechters te gaan doen? Hoe lang blijft het: We hebben het niet geweten? En … de wetgever schreef ons voor dat wij moesten vertrouwen op onderzoek van onze huisdeskundigen … de Raad voor de Kinderbescherming en de Bureau’s Jeugdzorg?

De katholieke kerk bleek meer dan 20 eeuwen nodig te hebben om toe te geven als “barmhartige, godvrezende dienaren” kinderen de meest vreselijke dingen aan te doen.

Wellicht dat een manlijke strafrechtjurist mr Quik Schuijt (en ons allen) uit kan leggen waarom zo weinig mannen zich op hun plek voelen als kinderrechter?

Dit aldus de site-redactie

 

Nanneke Quik-Schuijt

 

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

 

 

 

Ga naar: navigatie, zoeken

 

Nanneke Quik-Schuijt
Afbeelding gewenst
Naam Anna Catharina (Nanneke) Quik-Schuijt
Geboren Wageningen, 2 november 1942
Functie Lid van Eerste Kamer
Sinds 12 juni 2007
Partij PvdA (1972-2002), SP (vanaf 2002)
Politieke functies
2007-heden Lid Eerste Kamer
Parlement & Politiek – biografie
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Anna Catharina (Nanneke) Quik-Schuijt (Wageningen, 2 november 1942) is senator voor de SP en voormalig kinderrechter en vicepresident bij de rechtbank Utrecht. Zij treedt veelvuldig in de media op, op persoonlijke titel dan wel als spreekbuis van de werkgroep Kinderrechters van de Nederlandse Vereniging voor Rechtspraak.

Zij maakt zich herhaaldelijk druk om de kwaliteit van de jeugdzorg en het belang van de rechten van het kind. Zij maakt zich ook zorgen over het geringe aantal mannelijke kinderrechters[1].

Zij huldigde het standpunt dat jonge kinderen voor 100% afhankelijk zijn van moeders en dat gerechtelijke maatregelen om omgangsregelingen af te dwingen meestal niet in het belang van het kind zijn[2]. In april 2007 zei ze in het dagblad De Pers dat het kind hoort bij diegene van de ouders die het kind opvoedt.

Zij ageerde als kinderrechter tegen de invoering van het omgangsrecht in 1990[3]. Deze opvattingen van Quik-Schuijt zijn sinds eind jaren tachtig onderwerp van discussie in de publieke media en de vakpers[4]

Quik-Schuijt nam herhaaldelijk deel aan schaduwkabinetten van de SP. De SP is voorstander van gelijkwaardig ouderschap (verkiezingsprogramma 2006). Ze zit inmiddels in de Eerste Kamer der Staten-Generaal voor de SP, na op 17 maart 2007 door de partijraad op de lijst te zijn gezet[5]. Binnen de rechterlijke macht vindt een discussie plaats over nevenfuncties als deze.

Een commissie van rechters, waaronder leden van de Nederlandse Vereniging van Rechtspraak en rechtbankpresidenten, heeft in een leidraad vertegenwoordigende politieke functies onverenigbaar verklaard met de functie van rechter, teneinde de schijn van belangenverstrengeling te vermijden. Nadat deze kwestie in de pers[6] aan de orde was gesteld deelde Quik-Schuijt mede dat ze zo snel mogelijk na het zitting nemen in de senaat haar rechtersfuncties zal neerleggen.

[bewerken] Familie

Ze is een dochter van oud-KVP-politicus en journalist Wim Schuijt (1909-2009).

[bewerken] Publicaties

  • Vernieuwen & investeren. Innovatief jeugdbeleid en jeugdonderzoek, 1999 Van Gorcum. (medeauteur)
  • De rechter als omgangsregelaar: onmachtig of ongeschikt? In “Het recht of het belang van het kind”, Van Gorcum, 1989, ISBN 9023225082
  • Het Arnhemse Hof en de rechtspositie van pleegouders, 1999 In: Tijdschrift voor Familie- en Jeugdrecht, FJR ; jaargang 21 : nr 4, p. 75-77
  • Children’s Advocates. Schuijt, N., 2001. In I. Sagel-Grande (Ed.), In the best interest of the child. Conflict resolution for and by children and juveniles. Amsterdam: Rozenberg Publishers.

[bewerken] Bronnen, noten en/of referenties

Bronnen, noten en/of referenties:

  1. http://www.emancipatie.nl/_documenten/nws/2006/augustus/NRC060817b.pdf
  2. “En jonge kinderen zijn nou eenmaal 100 procent afhankelijk van hun moeder. Dus als er niet een heel klein beetje medewerking is van die moeder, dan kan het kind niet zonder grote schade voor zijn ontwikkeling naar die vader worden gesleurd.” zie transcript Twee Vandaag, TV-programma Het zwarte schaap op 22-6-2002
  3. “Omdat een door de rechter opgelegde voogdij en/of omgangsregeling een onding is”. A.C. Quik-Schuijt in “Het recht of het belang van het kind”, Van Gorcum, 1989, ISBN 9023225082
  4. Ouder, Kind en Omgang” in Tijdschrift voor Familie- en Jeugdrecht, 1992- 2 waarin Mr. Ir. P.J.A. Prinsen een aantal opvattingen van Quik-Schuijt analyseert
  5. Kandidatenlijst Eerste Kamer vastgesteld, www.sp.nl
  6. Rechters horen niet in de senaat, NRC, 31 maart 2007

Parlementaire Enquete Jeugdzorg

2012/03/10 in Civiel Recht, Kind-Ouder-dossiers, Parlementaire Enquete Jeugdzorg, Parlementaire Enquete Rechtspleging, Politiek, Trias Politica

Afgelopen vrijdag 9 maart was een uitzending te zien van Vara Ombudsman.

Naar aanleiding van de vorige uitzending waarin voor de 2e keer aandacht was besteed aan de gruwelijke misstanden binnen de jeugdzorg, werd nu dit voorgelegd aan politici. De levens van kinderen blijken op een bizarre manier vernield te worden. Kinderen die hard de jeugdzorg nodig hebben, blijven juist in de kou staan. Afgelopen donderdag bleek dat maar weer eens in het programma Opgelicht van de Tros. Daar moest een 16- jarig meisje meehelpen om haar eigen moeder door de politie gearresteerd te krijgen. Moeder had het leven van haar dochter volstrekt kapot gemaakt door leugens en oplichting.

Ongelooflijk moedig van dit 16-jarige meisje. Als BJZ in deze zaak betrokken was geweest, dan had dit meisje hoogstwaarschijnlijk dit niet kunnen doen. Is het niet merkwaardig dat kinderen zelf grote angst hebben voor BJZ? Vergelijk bijvoorbeeld de uitingen van Laura Dekkers (zeilmeisje) en diverse volwassenen die vroeger als kind ervaringsdeskundige waren.

Er wordt ook vaak vergeten dat de kerkelijke organisaties die recent zo hard van hun voetstuk gevallen zijn ook functioneerden onder een mom van Jeugdzorg-organisatie.

Als we voor een bouwfraude en een woningbouwcorporatie-beleggingsfraude wel meteen een parlementaire enquete op zijn plaats vinden, waarom …

… is de gezondheid van onze kinderen niet een parlementaire enquete waard?

Om nog maar niet te spreken over het leed dat rechters (als eindverantwoordelijken!!!) en jeugdzorg over ouders, grootouders en andere betrokkenen bij kinderen uitstorten.

Waarom benoemt mevrouw Quik-Schuijt niet de eind-verantwoordelijkheid van de rechter in de jeugdzorg-dwalingen?

De jeugdzorg verschuilt zich achter de eind-verantwoordelijkheid van de rechter! De rechter verschuilt zich achter … de deskundigen, de jeugdzorg! Dit is al tientallen jaren gaande. Is nu niet de politiek aan de beurt?

Als zo duidelijk door diverse personen kan worden aangetoond dat er door rechters zelfs strafbare feiten worden gepleegd, waarom zijn dan nog geen straf-processen tegen rechters aanhangig gemaakt? Durven ouders niet? Durven advocaten niet? Kunnen ouders of advocaten niet?

Als duidelijk aan te tonen is dat het gebruik van jurisprudentie volstrekt ongrondwettig en in strijd met internationaal recht plaatsvind, waarom gebeurd daar dan niets mee? Moet de wetgevende macht geen betere controle op de rechterlijke macht (als mede-wetgevende macht !!!) uitoefenen? Waar dient de parlementaire enquete ook al weer voor?

Names de redactie van deze site

 

 

Protected: Volkskrant 10-03-2012; rechter Fred Salomon: ‘We zijn in het verleden echt te soft geweest’

2012/03/10 in 200 Jaar Ongewijzigd, Achter gesloten Deuren, Autoriteit Toezicht Jeugdzorg, Autoriteit Toezicht Rechtspleging, Civiel Recht, Deskundigen, Kind-Ouder-dossiers, Onafhankelijk Toezicht, Politiek, Rechterlijke Organisatie, Strafrecht, Waarheidsvinding

This content is password protected. To view it please enter your password below:

VPRO Themauitzending “Kwaad bloed” op Nederland 2

2012/02/27 in Autoriteit Toezicht Jeugdzorg, Autoriteit Toezicht Rechtspleging, Deskundigen, Kind-Ouder-dossiers, Onafhankelijk Toezicht, Tuchtrecht Jeugdzorg

Vanavond was er de VPRO Themauitzending “Kwaad bloed” op Nederland 2 van 20.25 –
22:00 uur – http://goo.gl/mLI0T Veel aangrijpende verhalen over falende rechtspleging.

Opvallend is dat hier alweer een medewerker van de overheid duidelijk zelf slachtoffer is van de overheid. Politie-rechercheur Bas, ziet door bizar handelen van onder ander de Raad voor de Kinderbescherming 10 jaar zijn kinderen niet.

Overduidelijk kindermishandeling door de organisatie die wordt geacht kinderen te beschermen. Weer bewezen kindermishandeling door de Raad voor de Kinderbescherming. Een keurige burger en keurige politieman mag zijn kinderen nu 10 jaar niet zien en geen contact hebben.

Beter is het om te stellen: kinderen is het verboden en onmogelijk gemaakt om contact met hun vader te hebben. Klein detail: een rechter bepaald helemaal geen verbod aan de kinderen dat zij geen contact met hun vader mogen hebben. Zeer kwalijk: de jeugdzorg maakt het er zelf van dat kinderen geen contact met vader en zijn familie mogen zoeken.

Houdt u vast!  Om de “standaard reden”:  … geen contact met hun vader is rustiger voor de kinderen. Wanneer worden we wakker? Wie durft deze zaak onafhankelijk te gaan onderzoeken?

Een zoveelste uiting van behoefte aan de zojuist gestarte Autoriteit Toezicht Rechtspleging (ATR). Ook deze zaak zal beter bekeken gaan worden. Dank aan het journalistieke werk van onder andere Maarten Slagboom. Andere “autoriteiten” die zich met verbetering van onafhankelijk toezicht op de rechtspleging bezig houden zijn: opiniepeiler Maurice de Hond, wetenschapper Ton Derksen en advocaat Knoop.

 Dringende oproep aan alle lezers op deze site: Meld uw eigen zaak op deze site !!!

Er zijn heel veel lotgenoten. Deel met elkaar wat u met jeugdzorg-organisaties heeft meegemaakt. Begin januari was er bijvoorbeeld een televisie-uitzending over Margreet de Wolff. Op een bizarre wijze heeft BJZ en de Raad voor de Kinderbescherming zonder degelijke reden 5 kinderen hun moeder afgenomen.

Ook u kan het u overkomen dat u uw kinderen afgenomen krijgt. Ook u kan het overkomen dat u als onschuldige toch verdachte wordt in een strafrechtelijk onderzoek. Ook u kan “bestolen” worden in een civiele procedure. De rechter is helaas niet verplicht om bewijzen vast te stellen.

De voormalig president van de rechtbank Zutphen, mr Vrieze,  herhaalde wat zijn collega’s al eerder hadden gezegd. Een Nederlandse rechter hoeft niet aan waarheidsvinding te doen. Mr Vrieze wist ook te melden dat hij in ongeveer 40 jaar als rechter bijna nooit gejok had meegemaakt:  … meestal ging het eerder om misverstanden.

Soms moet de vraag opkomen: leven we in een ander land als deze rechter? Met deze opmerking zegt de rechter dus dat de vele mensen die alleen nog maar via de media van zich kunnen laten spreken … hetgeen zij zeggen … allemaal jokken. Het is deze rechter niet duidelijk geworden hoe gemakkelijk de rechter geloof hecht aan frauduleuze rapporten van deskundigen. Deze president is blijkbaar het gejok van deskundigen vergeten dat onder zijn ogen leidde tot het moeten uitzitten van een levenslange gevangenisstraf door de 2 vaders van de Puttense Moordzaak. Ook hier hebben kinderen mee straf gekregen.

Welke rechter geeft deze kinderen een jeugd met hun vader terug?

Welke rechter geeft de dochter van Lucia de Berk een jeugd met steun en zorg van haar moeder terug? Moet zij nog vertrouwen hebben in dit systeem van rechtspleging? Wie geeft de kinderen van Ernst Louwes hun nog een jeugd terug met een vader?

Hoeveel dwalingen moeten we nog voorbij zien komen?

Misschien moeten we wel zo positief zijn dat we constateren dat er nu in ieder geval een besef bestaat dat het mogelijk is dat gehouden dat de rechter faalt. Er kan nu ten minste over worden gesproken. Misschien dat we daardoor ten onrechte het idee krijgen dat het zo slecht is gesteld met de kwaliteit van de rechtspleging, dat het slechter gaat dan vroeger. Dat er veel recht gezet moet gaan worden, is bij een grote groep mensen ondertussen bekend.

Er blijkt een grote behoefte aan het ontmaskeren van frauderende organisaties zoals bijvoorbeeld BJZ en bijvoorbeeld de Raad voor de Kinderbescherming.

Een dringend verzoek aan u om op enigerlei wijze uw steun te geven. Laten we met elkaar gaan werken aan het voorkomen van justitie-slachtoffers.

 

Secretaris Autoriteit Toezicht Rechtspleging

 

To do lijst voor OJN, Onderlinge Jeugdzorgvereniging Nederland

2012/01/29 in Autoriteit Toezicht Jeugdzorg, Deskundigen, Kind-Ouder-dossiers, OJN, Onderlinge Jeugdzorgvereniging Nederland, Politiek, Tuchtrecht Jeugdzorg, Waarheidsvinding

To do lijst voor OJN, Onderlinge Jeugdzorgvereniging Nederland

Nog niet zo lang geleden hebben een aantal ouders het initiatief genomen om samen concrete dingen te doen waardoor de jeugdzorg in Nederland ondersteund kan worden om te professionaliseren en beter werkelijk de belangen van kinderen te kunnen gaan dienen.

Uit diverse onderzoeken is gebleken dat kinderen eerder verder beschadigd worden dan worden geholpen. Te denken is aan onderzoeken van de Ombudsman en de Raad voor de Veiligheid.

De eerste stap is het creeren van een ontmoetingsplaats tussen kinderen, ouders, grootouders, pleegouders, enz. enz.

Secretaris OJN (Secretary Cooperative Youthcare Netherlands)

 

Skip to toolbar