You are browsing the archive for Rechterlijke Organisatie.

Corrupte sport, corrupte wetenschap, corrupte rechtspleging …of valt het ons nu pas op?

2012/12/01 in Autoriteit Toezicht Rechtspleging, Bronnen, Civiel Recht, Onafhankelijk Toezicht, Parlementaire Enquete Rechtspleging, Rechterlijke Organisatie, Trias Politica, Uncategorized, Waarheidsvinding

Weer eens een goed bericht in deze donkere dagen voor kerst. Ik bekijk de gebeurtenissen met de volgende hoedanigheden: journalist, econoom, ICT’er en kwaliteitstoezichthouder binnen het ministerie van Justitie.

Slechts 1 van de 100 onderzoeken binnen de sociale psychologie wordt door collega’s gecontroleerd door het over te doen. In de rechtspleging is de score nog beroerder. Geen enkele civiele procedure wordt door (onafhankelijke) derden nagelopen op juistheid. Niet door collega rechters niet door anderen. OK … het recht is een geleerdheid en geen wetenschap.

Eigenlijk komt het steeds neer op het algemene verschijnsel dat personen en organisaties vaak door druk in de verleiding worden gebracht om toe te gaan werken naar een gewenst resultaat. Dat gewenste resultaat blijkt voor andere betrokkenen vaak heel anders te zijn.

Sporters die alles laten wijken voor het maar winnen. Dat doel heiligt alles. Rechters die het landsbelang en de maatschappelijke wenselijkheid moeten bevorderen. Dat doel heiligt alles. Wetenschappers die op het schild willen worden gehesen als top-producenten van kennis. Dat doel heiligt alles. De politie die zelf haar prioriteiten wel bepaald en zelf wel zal bepalen wanneer zij aangifte (verzoek om werkzaamheden) zal toestaan.

Het wetenschapsproces kan gewoon worden weergegeven als een algemeen proces van taakuitvoering door personen en organisaties:

(1) taakopdracht, waarvoor betaalt en algemeen beloont wordt; GEWOONLIJK NIET ZELF TE BEPALEN
(2) verzamelen van waarnemingen als data (en middelen)
(3) analyseren van data in het kader van de taakopdracht (verwerken van de middelen)
(4) vervaardigen van conclusie/ uitspraak (eindresultaat)
(5) presenteren van de uitspraak (eindresultaat)

(6) toegankelijk maken en houden van de tussen- en eindresultaten voor controle en procesherhaling
(7) toegankelijk houden van processtappen/ analysestappen
(8) permanent dragen van proces- en resultaatverantwoordelijkheid

Politie en justitie blijken in grote mate wel zelf hun “taakopdracht” te mogen (her-)formuleren. De politie bepaalt zelf haar werklast door in veel gevallen geen aangifte (meer) op te nemen. “Er is geen capaciteit dus uw aangifte zou anders toch maar op de stapel blijven liggen.” Meer dan eens is deze uitspraak door politiemensen aan onwetende burgers gedaan.

De rechter veroorlooft zich ook meteen bij aanvang van zijn werkproces om een aan hem voorgelegd probleem zelf te herdefiniëren en desnoods een andere vraag te beantwoorden dan door een procespartij naar voren wordt gebracht.

De rechter krijgt de vrijheid om de taakstellende wet (die de democratie hem dient te verschaffen) als jurisprudentie ter zijde te leggen. Niemand die hem daarop kan aanspreken. Iedere volgende rechter mag zich vervolgens op deze onstane jurisprudentie baseren als “hogere wet” dan de wet van onze volksvertegenwoordiging. De rechter maakt gewoon steeds zijn eigen spelregels.

Ziet de rechter geen mogelijkheid om de spelregels in de richting van een gewenst resultaat (uitspraak) te buigen dan bedient hij zich veelvuldig van het aanpassen van de basisdata waarop hij zich moet baseren. Een aantal soorten data (dossier) manipulatie die ook in het frauduleuze wetenschapsbedrijf zeer gangbaar zijn:

(1) laat data die niet dienstig is aan het gewenste resultaat buiten het dossier
(2) ontken dat data ooit aangekomen is en waargenomen kon worden
(3) schakel een stroman in die aan het gewenste resultaat dienstige data wil produceren tegen betaling; Bijvoorbeeld een deskundige. In het strafrecht valt ook te denken aan de “kroongetuige”.
(4) voeg gewenste data toe of wijzig data in gewenste richting

Als naar een resultaat moet worden toegewerkt en de data kan niet meer worden gemanipuleerd dan:

(1) zal de rechter (griffier) zich nog kunnen bedienen van manipulatie in de analysestappen, ookwel drogredeneren te noemen.
(2) hoe de rechter analyseert en concludeert hoeft hij niet op een verifiëerbare wijze te melden; er wordt geschermd met het geheim van de raadkamer en met de onafhankelijkheid van de rechter.

Komt een civiele rechter er helemaal niet meer uit dan kan hij hetzelfde doen als zijn ingehuurde deskundigen en stellen:

… de civiele rechter hoeft geen waarheidsvinding te doen.

Dit kon in het bijzijn van een collega-journalist worden opgetekend uit de mond van mr Vrieze, voormalig rechtbankpresident te Zutphen. Dezelfde magistraat die in kort geding een burgemeester verbood aan naburige graven voorbij te lopen tijdens een dodenherdenking.

De werkwijze in de rechtspleging is vele eeuwen in de meeste landen (jurisdicties) bijna hetzelfde.

Meer en meer pikt de burgerij het niet meer dat er beroepsbeoefenaren zijn die zich boven de wet plaatsen. Zelfs niet van rechters. De burger eist openheid en toezicht. De vooruitgang is te zien aan het aanpakken van bijvoorbeeld pedofiele geestelijken, niet functionerende medici, zelfverrijkende bankiers, introverte politici, losgeslagen eigengereide eurofielen, doping gebruikende sportlieden, frauderende wetenschappers. Ze waren er altijd al … maar ze worden nu ondertussen beter aangepakt.

Wat gedaan wordt is meestal helemaal niet iets nieuws. Maar nu met snelle communicatie en goede registratie kan een burger zelf ook de analyse en conclusie maken.

Het goede nieuws … er is nu internet.

Toezicht en burger initiatieven worden een klein beetje makkelijker.

In god willen velen van ons niet meer geloven … ondanks geleerden in de gods-geleerdheid. Willen we in de plaats daarvan geloven in de waarheid … of vinden we geloof in leugens en bedrog comfortabeler. Is er geloof in de waarheid … of een overtuiging in de noodzaak van waarheid? In de huidige rechtspleging willen steeds meer mensen ook niet langer geloven … ondanks de rechtsgeleerden. Daarvoor in de plaats wil de burgerij een transparante open op waarneembare waarheid gebaseerde rechtspleging. Dus rechtspleging op een objectievere, wetenschappelijker basis.

Een wetenschapper die nog durft te stellen dat iedereen zijn eigen waarheid mag hebben, verdient verguisd te worden. Het zal duidelijk zijn dat er 1 waarheid is, maar dat ieder daar selectief van waarneemt wat hem goed uitkomt. Niemand is in staat de gehele waarheid op ieder willekeurig moment te kunnen bevatten. Bescheidenheid zou ons passen.

Er zijn ondertussen steeds meer professionals die kiezen voor de waarheid als de basis voor hun professie. Professionals behoren op basis van de universele vereisten voor professionaliteit zich in de eerste plaats te baseren op harde, zuivere wetenschap.

Boeven … wees gewaarschuwd!

justitieslachtoffers.nl

==================================

West Memphis Three (Puttense moordzaak in de Verenigde Staten, Staat Arkansas)

2012/11/08 in Autoriteit Toezicht Rechtspleging, Bronnen, Diversen, Rechterlijke Organisatie, Strafrecht

We konden vanavond (7 november 2012) een documentaire zien op de VPRO televisie. Het speelt in de staat Arkansas in de Verenigde Staten. Heel vergelijkbaar met onze Puttense moordzaak en de Deventer moordzaak. Een geconstrueerde dader veroordelen is belangrijker dan een werkelijk schuldige veroordelen.

Kern is een rechter die weigert nieuw bewijs in ogenschouw te nemen en een Openbaar Ministerie dat niet wil toegeven fouten te kunnen hebben gemaakt.

Opvallend is dat overal ter wereld hetzelfde probleem speelt. Al zeer veel jaren lang. We mogen af en toe zelfs voorzichtig ons afvragen of het misschien elders nog veel erger gesteld is met de kwaliteit van de rechtspleging.

De documentaire is een aanrader. Om de zaak te schetsen hieronder de beschrijving in Wikipedia.

The West Memphis Three are three men who were tried and convicted as teenagers in 1994 of the 1993 murders of three boys in West Memphis, Arkansas. Damien Echols was sentenced to death, Jessie Misskelley, Jr. was sentenced to life imprisonment plus two 20-year sentences, and Jason Baldwin was sentenced to life imprisonment. During the trial, the prosecution asserted that the children were killed as part of a satanic ritual.[1][2][3] A number of documentaries have been based on the case, and celebrities and musicians have held fund raisers in the belief that they are innocent.

In July 2007, new forensic evidence was presented in the case and a status report jointly issued by the State and the Defense team stated, “Although most of the genetic material recovered from the scene was attributable to the victims of the offenses, some of it cannot be attributed to either the victims or the defendants.” On October 29, 2007, the defense filed a Second Amended Writ of Habeas Corpus, outlining the new evidence.[4]

Following a successful decision in 2010 by the Arkansas Supreme Court regarding newly produced DNA evidence,[5] the West Memphis Three reached a deal with prosecutors. On August 19, 2011, they entered Alford pleas, which allow them to assert their innocence while acknowledging that prosecutors have enough evidence to convict them. Judge David Laser accepted the pleas and sentenced the three to time served. They were released with ten-year suspended sentences, having served 18 years and 78 days in prison.[6]

Het bovenstaande is dus ontleend aan Wikipedia. Het is boeiend om te weten wat er verder gebeurde met de rechter die keer op keer zijn eerste beslissing overeind probeerde te houden en weigerde te heropenen in verband met nieuw DNA-bewijs.

Deze rechter werd gekozen in de Eerste Kamer van de VS, de Senaat. Zoals bekend een kamer binnen de volksvertegenwoordiging van de VS. De Tweede Kamer in de VS is genaamd House of Representatives, ofwel Huis van Afgevaardigden.

Misschien wordt langzaam duidelijk dat de Amerikaanse burgers niet altijd zo blij met hun volksvertegenwoordigers zijn. Op dit moment zit het de Amerikaan totaal niet lekker dat het huis van afgevaardigden steeds zo dwars ligt en het functioneren van de president zo verlamd. In de VS is een politieke carriere voor rechters heel normaal.

Ook in Nederland komt het zeer regelmatig voor dat rechters de politiek in gaan. Inderdaad mogen we ons afvragen of dat altijd wel zo wenselijk is. Wat raar dat rechters een hoofdrol hebben in het totstand komen van wetten die zij zelf moeten gaan uitvoeren.

Daarnaast mogen we ons afvragen of het wenselijk is dat metname ook ambtenaren (uitvoerende macht) in de politiek oververtegenwoordigd zijn.

Conclusie mag dus waarschijnlijk zijn dat er nog wat aan de Trias Politica gesleuteld mag worden. In ieder geval gaat het niet alleen in Nederland gruwelijk fout in de rechtspleging en de controle daarop.

Grappig tot slot is te weten dat Clinton gouverneur van Arkansas was en advocaat in Little Rock. Jokken was een vaardigheid die ook Clinton goed bezat. Wat ongemakkelijk dat ook Obama jurist is. Hoewel eerlijkgezegd … hoogleraren recht (zoals Obama) worden door juristen weer heel anders bezien. Dat juristen later in hun dagelijks werk met respect over hun leermeesters spreken, kan ik helaas lang niet altijd zeggen.

Er wordt nu gezegd dat het politieke klimaat in de VS helemaal verrot is. Is het in Nederland beter? Vaststaat in ieder geval dat er een hoop werk verzet moet worden.

De redactie.

Justitieslachtoffers.nl geschokt door Weigeren Aangifte Ouders Tim Ribberink

2012/11/07 in Autoriteit Toezicht Rechtspleging, Rechterlijke Organisatie, Redactioneel, Strafrecht, Te Volgen en Gevolgde Zaken

De redactie is geschokt over de wijze waarop de politie wederom geweigerd blijkt te hebben om op juiste wijze aangifte op te nemen.
Nogmaals wijst de redactie op het eerder op deze site geplaatste bericht.

Dat mr Moszkowicz niet helemaal voldoende aandacht aan zijn bijscholing heeft besteed, is nu ook zonneklaar gezien zijn juridische leuterpraatje bij Shownieuws. De aangifte had wel degelijk opgenomen moeten worden. Er is sprake van diverse strafbare feiten en er is om diverse juridische redenen tot vervolging en veroordeling van de “pestkop” op internet te komen.

Naar aanleiding van de ONJUISTE berichten over het niet kunnen vervolgen van pesten het volgende.

Het is beslist onjuist dat er niets strafrechtelijk tegen pesten is te ondernemen.
Het is echter wel begrijpelijk dat de officier van justitie niet steeds direct uit zichzelf “een aangifte” gaat doen. Dat zou namelijk kunnen. Zelfs zonder aangifte kan een officier vervolgen. Ondertussen kan er zelfs vervolgd en veroordeeld worden zonder lichaam van een slachtoffer voor het geweldsdelicht doodslag cq. moord.

Het is mogelijk om als groep burgers samen naar de politie te gaan en aangifte te doen van smaad en/ of laster en/ of valsheid in geschrifte.
Het zich uitgeven voor een ander (identiteitsfraude) is bovendien ook strafbaar. Daarnaast zijn er mogelijkheden die zijn te verbinden aan computer-huisvrede-breuk.

Voldoende mogelijkheden dus, maar er moeten wel mensen samen willen werken.
Dat blijkt steeds het grootste probleem. Zo spelen we “pestkoppen” steeds in de kaart.

Heel begrijpelijk dat de ouders van Tim Ribberink nu wel even iets anders aan hun hoofd hebben dan aangifte doen.

Een “class suit” is in Nederland niet mogelijk, maar een gemeenschappelijke aangifte kan wel heel goed.
De ervaring van gebruikers van deze site is in het algemeen:
… de politie probeert aangifte doen … altijd te ontmoedigen …
Wellicht kan dat iets te maken hebben met de problemen van de politie ;-).

De grap is vervolgens dat overeenkomstige vervolgingspogingen door Justitie toch in 1 procedure samengevoegd kunnen worden.
Voorbeelden: rellen Project X in Haren, liquidatie proces Holleeder cs., enzovoort.
Eigenlijk maakt Justitie er dan een soort “class suit” van.

Wie wil samen met ons tot een aangifte tegen de laatste grote pestkop(pen) van Tim Ribberink komen?
Laat het ons graag weten.

De redactie

Gezamelijke aangifte tegen pesten Tim Ribberink

2012/11/07 in Beperking Toegang Recht, Diversen, Psychische Mishandeling, Rechterlijke Organisatie, Strafrecht, Te Volgen en Gevolgde Zaken

Naar aanleiding van de ONJUISTE berichten over het niet kunnen vervolgen van pesten het volgende.

Het is beslist onjuist dat er niets strafrechtelijk tegen pesten is te ondernemen.
Het is echter wel begrijpelijk dat de officier van justitie niet steeds direct uit zichzelf “een aangifte” gaat doen. Dat zou namelijk kunnen. Zelfs zonder aangifte kan een officier vervolgen. Ondertussen kan er zelfs vervolgd en veroordeeld worden zonder lichaam van een slachtoffer voor het geweldsdelicht doodslag cq. moord.

Het is mogelijk om als groep burgers samen naar de politie te gaan en aangifte te doen van smaad en/ of laster en/ of valsheid in geschrifte.
Het zich uitgeven voor een ander (identiteitsfraude) is bovendien ook strafbaar. Daarnaast zijn er mogelijkheden die zijn te verbinden aan computer-huisvrede-breuk.

Voldoende mogelijkheden dus, maar er moeten wel mensen samen willen werken.
Dat blijkt steeds het grootste probleem. Zo spelen we “pestkoppen” steeds in de kaart.

Heel begrijpelijk dat de ouders van Tim Ribberink nu wel even iets anders aan hun hoofd hebben dan aangifte doen.

Een “class suit” is in Nederland niet mogelijk, maar een gemeenschappelijke aangifte kan wel heel goed.
De ervaring van gebruikers van deze site is in het algemeen:
… de politie probeert aangifte doen … altijd te ontmoedigen …
Wellicht kan dat iets te maken hebben met de problemen van de politie ;-).

De grap is vervolgens dat overeenkomstige vervolgingspogingen door Justitie toch in 1 procedure samengevoegd kunnen worden.
Voorbeelden: rellen Project X in Haren, liquidatie proces Holleeder cs., enzovoort.
Eigenlijk maakt Justitie er dan een soort “class suit” van.

Wie wil samen met ons tot een aangifte tegen de laatste grote pestkop(pen) van Tim Ribberink komen?
Laat het ons graag weten.

De redactie

Magistratuur maakt met Ketenpartners steeds haar Eigen Gelijk

2012/03/27 in Achter gesloten Deuren, Ingezonden Berichten, Kind-Ouder-dossiers, Rechterlijke Organisatie, Redactioneel, Waarheidsvinding

Grootouders worden bij verzoek om herstel contact afgescheept met een klassieke drogreden. Waar blijft het belang van het kind?

Uit het onderstaande verhaal, beschikbaar gesteld door Vader Kenniscentrum, blijkt het vrij duidelijk. Een ketenpartner (al dan niet in samenwerking / samenspanning) met een onwelwillende ouder zorgt voor scheiding van kind van een ouder of groot-ouder.

Het gegeven dat het kind gescheiden is van de ouder of groot-ouder wordt als argument voor een gewenste situatie gebruikt. Kort samen gevat: “Het kind is gewend (geraakt) aan niet (meer) regelmatig interactie hebben met de (groot-)ouder. Het aanbieden van “verandering” aan het kind is (naar vooronderstelling) niet goed voor het kind.

De “verandering” is natuurlijk helemaal geen verandering, maar een herstel van de “natuurlijke” situatie.

Het begint ondertussen heel pervers te worden: de rechtsgeleerden “in charge” doen wel heel opzichtig hun best om professionaliteit en wetenschappelijkheid buiten de orde te plaatsen. De Hoge Raad zegt feitelijk steeds: drogredeneren mag, als je het maar een motivatie met aangehaalde wetsartikelen geeft. Het inzetten van rechtsmiddelen heeft dus maar beperkt nut.

Ondertussen begint het me duidelijk te worden dat het precies dezelfde mensen met het vak van “rechter” waren die het met hun geweten konden verenigen om “outcast vrouwen” op een brandstapel te laten verbranden. “In naam van het volk: te licht bevonden.” Een vraag aan de geschiedenis-geleerden/ wetenschappers: “Is er in de geschiedenis ooit een “denazificatie-proces” op een zittende groep van rechtsplegers georganiseerd? Hebben de rechters nooit hun volgen van “beulen” hoeven te verantwoorden? Ik denk dat ik het weet. Dat geeft dan te denken …

Als het erop aankomt laten rechters die de fout in gaan zeggen: Wij voerden slechts de wet uit. Of … we hebben de “deskundigen” slechts kunnen volgen. Zo kan natuurlijk iedereen wel rechter spelen. Eigen rechter spelen heet dat dan.

Een rechter moet overtuigen (verantwoorden) dat hij recht spreek. Niet omgekeerd, dat een rechter rechtvaardig en juist handelt, totdat van het tegendeel blijkt. De rechtzoekende moet niet hoeven betogen dat hem onrecht is aangedaan. De rechter moet verantwoorden dat hij recht spreekt. Rechtspreken is werkelijk een vak … waarin geprofessionaliseerd kan worden.

Alleen een rechter die kan verklaren hoe hij tot zijn oordeel komt en daarover met objectieve maatstaven zich verantwoord … kan professioneel zijn.

Met de goedwillende magistraten in het hoofd: … we gunnen Nederland eindelijk … de professionaliserende rechter. Laten we dus maar stoppen met benoemen voor het leven. Blijkbaar maakt dat rechters te gemakzuchtig. Rechters die zich bewijzen … zullen we maar al te graag steeds herbenoemen.

Zie het onderstaande schrijnende verhaal. De beschikking zal ook op deze site worden opgenomen. Tot zover de redactie .

Beschikking oma Thaila omgangsregeling met kleinkind Jori
Omgang afgewezen omdat er geen ‘family-life’ zou zijn volgens de rechter uit Leeuwarden.

Commentaar: Nee, maar oma Thaila is betrokken genoeg op haar kleinkind, maar vanwege het frustreren van contact door de moeder vraagt oma nou juist ook een omgangsregeling aan.
Hoe betrokken oma Thaila is blijkt alleen al uit het feit dat zij voor deze rechter helemaal uit Nijmegen naar Leeuwarden gekomen is om haar ‘family life’ en betrokkenheid bij haar kleinkind te bepleiten.

Afijn, zie voor de gehele uitspraak van de Rechtbank Leeuwarden in deze zaak:

Rechtspraak gelijkwaardig ouderschap – Vader Kennis Centrum nr. 379:
http://jurlex-ouderschap-nl.blogspot.com/2012/03/379-beschikking-oma-thaila.html

Peter Tromp
Vader Kennis Centrum

Noot van de Redactie:  Het Vader Kennis Centrum, komt net als KOG, nadrukkelijk op voor alle zorgdragers voor kinderen, hier dus nadrukkelijk ook voor oma’s. Ouder Kennis Centrum of Kindzorg Kennis Centrum was misschien ook zeer passend als naam geweest.

Geert Corstens: ‘Toegang tot het recht in gevaar’

2012/03/19 in Politiek, Rechterlijke Organisatie

(voor onderzoeksdoelen is het artikel integraal opgenomen; opmerkingen van de redactie zijn tussengeplaatst. Bron: rechtspraak.nl)

Den Haag , 19-3-2012

De toegang tot de rechter is serieus in gevaar als het plan van het kabinet voor kostendekkend griffierecht doorgaat. Dat zegt Geert Corstens, president van de Hoge Raad, in een interview met NRC Handelsblad gepubliceerd op zaterdag 18 maart.

Ongewenst

Corstens noemt de verhoging van de griffierechten (de eigen bijdrage voor een gang naar de rechter) ongewenst. “In een behoorlijk geregelde rechtsstaat moet de burger uiteindelijk naar de overheidsrechter kunnen. Dat de regering erop aandringt ook andere mogelijkheden te gebruiken, is prima. Maar we moeten zorgen dat burgers die niet naar een arbiter kunnen, wel naar de rechter kunnen. Dat is nu in gevaar.”

Vestigingsklimaat

Corstens waarschuwt in het interview ook voor de gevolgen voor het economische vestigingsklimaat die het duurder maken van de gang naar de rechter veroorzaakt. “We moeten ons niet uit de markt prijzen, als je tenminste ambitie hebt als land. Als een groot bedrijf bij een Nederlandse rechtbank 250.000 euro moet betalen maar het in België voor 50.000 euro kan afdoen, gaan ze daar heen.”

Veiligheid

De president van de Hoge Raad ziet eigenlijk niet hoe er bezuinigd kan worden op de rechterlijke macht, afgezien van voortschrijdende efficiency-maatregelen. Hij plaatst ook kanttekens bij het uitgangspunt van besparing. “Vergeet niet, de rechter is een fundament van de rechtsstaat. Die moet zorgen voor interne veiligheid. Dat is de oudste opdracht van de overheid! Dat verlangen de burgers. Dat kost dus geld.”

Diederik Aben

In het interview gaat Corstens ook in op het terugtrekken van de kandidatuur van advocaat-generaal Diederik Aben als raadsheer bij de Hoge Raad vorig jaar, nadat de PVV bezwaren had aangetekend. Aanleiding was dat Aben in een notitie had geschreven dat de beslissing om de rechters in het Wilders-proces te vervangen wegens vooringenomenheid onjuist was. De president van de Hoge Raad zegt dat de naam van Aben op de komende aanbevelingslijst weer terug te vinden zal zijn, zij het op een lagere plaats. “We hebben de schade beperkt en bereikt dat hij niet definitief als kandidaat-raadsheer is afgevoerd. Na verloop van tijd zal ik hem weer voordragen”, aldus Corstens. Hij denkt dat Aben op termijn wel raadsheer kan worden. “Ik heb indicaties dat de Kamercommissie na verloop van tijd – misschien moeten er eerst nog verkiezingen overheen – zal instemmen met onze aanbeveling. Zijn kwaliteiten worden door niemand in twijfel getrokken.”

 
 

Nadere informatie over mr Quik-Schuijt

2012/03/11 in Autoriteit Toezicht Jeugdzorg, Autoriteit Toezicht Rechtspleging, Civiel Recht, Deskundigen, Kind-Ouder-dossiers, Onafhankelijk Toezicht, Parlementaire Enquete Jeugdzorg, Parlementaire Enquete Rechtspleging, Politiek, Rechterlijke Organisatie, Strafrecht, Trias Politica, Tuchtrecht Jeugdzorg, Waarheidsvinding

Mr. A.C. (Nanneke) Quik-Schuijt

foto Mr. A.C. (Nanneke) Quik-Schuijt Nanneke Quik (1942) is sinds 12 juni 2007 lid van de SP-fractie in de Eerste Kamer. Zij was tot oktober 2007 kinderrechter in Utrecht. Mevrouw Quik is voorzitter van de commissie voor de Verzoekschriften uit de Eerste Kamer.

SP
in de periode 2007-heden: lid Eerste Kamer

 
 

voornamen (roepnaam)

Anna Catharina (Nanneke)

 
 

personalia

geboorteplaats en -datum
Wageningen, 2 november 1942

 

partij/stroming

partij(en)

   PvdA (Partij van de Arbeid), van 1972 tot 2002
   SP (Socialistische Partij), vanaf 2002

 

 

loopbaan

   gerechtssecretaris eerste klasse, Arrondissementsrechtbank te Utrecht, van 1974 tot 1975
   (kinder)rechter-plaatsvervanger, Arrondissementsrechtbank te Utrecht, van 1975 tot 1990
   rechter Arrondissementsrechtbank te Utrecht, van 1 februari 1990 tot oktober 2007
   vicepresident Arrondissementsrechtbank (kinderrechter) te Utrecht, van april 1990 tot oktober 2007
   lid Eerste Kamer der Staten-Generaal, vanaf 12 juni 2007

 

 

nevenfuncties

huidige

   lid bestuur Stichting Expertise Centrum, kind in de pleegzorg
   adviseur Stichting omgangshuis “Tussenthuis” te Utrecht
   plaatsvervangend voorzitter klachtencommissie jeugdzorg, Leger des Heils
   lid discussiepanel voor ‘Novum’ (tijdschrift van de rechterlijke macht)
   panellid radioprogramma ‘Schuld en boete’, Villa VPRO

vorige

   lid bestuur zes katholieke basisscholen
   lid bestuur sportvereniging
   lid parochie vergadering
   plaatsvervangend voorzitter klachtencommissie Nederlandse Vereniging van vrij-gevestigde psychotherapeuten, van 1 januari 2001 tot 1 september 2005
   lid commissie van beroep Vereniging van Advocaat-scheidingsbemiddelaars, van 1 januari 2004 tot 31 december 2004
   docent juridische opleidingen OSR, Utrecht, van 1 februari 2005 tot 1 maart 2006
   docent opleiding Family Mediator Edumonde, vanaf 2001

 

 

opleiding

lager onderwijs

   “Ecole Communale” te Saint Michel-sur-Orge (Frankrijk)

voortgezet onderwijs

   gymnasium-a, R.K. “Edith Stein Lyceum” te ‘s-Gravenhage, van 1956 tot 1961

academische studie

   Nederlands recht, Rijksuniversiteit Leiden, van september 1961 tot 1 maart 1967

post-academisch onderwijs

   opleiding tot rechter (r.a.i.o.), vanaf 1967

overige opleidingen

   opleiding mediator te Haarlem, van 2001 tot 2002

stages e.d.

   stage bij de Raad voor de Kinderbescherming te Utrecht
   stage op een advocatenkantoor

 

 

wetenswaardigheden

verkiezingen

   Stond in 2011 bij de Eerste Kamerverkiezingen op de 9e (onverkiesbare) plaats op de SP-kandidatenlijst

woonplaats
Zeist

hobby’s

   volleybal
   wandelen

 

 

familie/gezin

huwelijk/samenlevingsvorm
gehuwd te ‘s-Gravenhage, 18 maart 1967

kinderen
2 dochters

stief-, pleeg- en/of adoptiefkinderen
1 pleegzoon

vader
W.J. Schuijt, Wilhelmus Johannes

moeder
A. Boom, Antje

familierelaties
Dochter van W.J. Schuijt, Tweede en Eerste Kamerlid 

Bovenstaande gegevens zijn ontleend aan het biografisch archief van het Parlementair Documentatiecentrum (PDC) van de Universiteit Leiden en betreffen vooral de periode waarin iemand politiek en bestuurlijk actief is of was.
Aanvullingen en gemotiveerde correcties ontvangt PDC graag. U kunt hiervoor de “reageer-keuze” aan de rechterzijde van deze pagina gebruiken of uw aanvullingen per post sturen naar PDC, antwoordnummer 10801, 2501 BW Den Haag of per email aan info@biografieen.com.

Noodzakelijke achtergrond bij rechter Anna Catharina (Nanneke) Quik-Schuijt

2012/03/11 in 200 Jaar Ongewijzigd, Achter gesloten Deuren, Autoriteit Toezicht Jeugdzorg, Autoriteit Toezicht Rechtspleging, Civiel Recht, Deskundigen, Internationaal Recht, Kind-Ouder-dossiers, Onafhankelijk Toezicht, Parlementaire Enquete Jeugdzorg, Parlementaire Enquete Rechtspleging, Rechterlijke Organisatie, Strafrecht, Trias Politica, Tuchtrecht Jeugdzorg, Waarheidsvinding

Van de Redactie: 

Het onderstaande is de lemma uit Wikipedia in de status van 10 maart 2012. Heel voorzichtig kan de vraag worden gesteld of deze rechter loyaal de wet heeft willen uitvoeren. Daarin staat namelijk al geruime tijd het uitgangspunt van gelijkwaardig ouderschap. Ook in internationale verdragen heeft Nederland zich geconformeerd tot het uitgangspunt dat het ziekteverwekkend is voor een kind om de zorg van slechts 1 ouder te krijgen. Onder andere door Gardner is gewezen op de gevolgen van Parental Alienation Syndrome. Gelijkwaardig ouderschap wordt in het belang van het kind geacht. Er is geen enkele controle op de rechter of de rechter de wet ook werkelijk uitvoert. Zeker in individuele gevallen mag de wetgever dat niet toetsen.  Het mag zeer merkwaardig heten dat na 200 jaar rechterlijke organisatie-ontwikkeling … er nog steeds geen enkel onafhankelijk toezicht op de rechtspleging bestaat. De rechter is ook maar een mens … maakt ook fouten … en begaat onrechtmatige daden … en strafbare feiten. De rechter rijdt ook wel eens te hard (strafbaar feit en delict). Gek genoeg worden rechters bijna nooit ontslagen. Men neme bijvoorbeeld ook kennis van de onderzoeken van RTL TV. Zijn zij werkelijk zo onkreukbaar als we dat met z’n allen wensen? Of zijn we niet in staat inzicht in het functioneren van individuele rechters te verkrijgen? Betekent een onafhankelijke rechter dat hij geen controle verdient? Is het professioneel om te willen functioneren zonder controle? Hoe kan een wetgevende macht toestaan dat het niet eens kan controleren of haar wetten worden uitgevoerd?

De hierboven gestelde vragen willen beslist niet suggeren dat mw. Quik Schuijt steeds in een negatief antwoord geplaatst moet worden. Wel is het zo dat er nogal wat ervaringsdeskundigen slechte ervaringen met haar als rechter hebben gehad.

In debat blijkt zij zich van kwalijke retoriek te bedienen. Zie daartoe onder andere de door mr Peter Prinsen vastgelegde gegevens over haar.

Opvallend is de enorme regelmaat waarmee mw. Quik- Schuijt aan het woord komt als representant van de rechterlijke macht en van kinderrechters in het bijzonder. Recent trad zij nog op de voorgrond bij Vara Ombudsman.

Heel stuitend is het gemak waarmee zij de schuld bij gezinsvoogden legt. De rechter is namelijk eindverantwoordelijk. Een rechter die nooit vragen stelt aan de jeugdzorg is medeschuldig aan veroorzaakte dwaling en bedrog. Een rechter die weigert bewijs hiervan in ogenschouw te nemen pleegt een voor rechters bestaand halsmisdrijf: valsheid in geschrifte in georganiseerde vereniging.

Het is helaas bekend dat de Nederlandse rechter veel moeite heeft om valsheid in geschrifte vast te stellen. Men denke dan ook aan boekhoudfraudes en corruptiezaken. Daarnaast komt de rechter zelden tot een bewezen-verklaring van laster en smaad. Dat zijn precies de thema’s waar het in rapportages van de jeugdzorg en in het familierecht om gaat. Dat deze thema’s civiel recht dadelijk in strafrecht transformeren, ontgaat vele civielrecht-juristen. Of het komt hen beter uit, want dan hoeft er niet omslachtig bewijs geleverd te worden. Je zegt gewoon … ach het is maar civiel. Precies dat is waarschijnlijk ook een reden dat een aantal strafrechtjuristen zich totaal niet in dit civiele recht thuis voelen. Zij blijken zich metname niet thuis te voelen in het jeugd- en familierecht.

Plaagstootje: sinds kort is het extra strafbaar om in georganiseerde vereniging een misdrijf te plegen. Achteloze ontoudering met ontneming van gezag en het opleggen van een contactverbod geldt volgens psychologen, psychiaters en pedagogen als kindermishandeling.

Welke ouder en welke advocaat durven het aan om aangifte van kindermishandeling tegen rechters te gaan doen? Hoe lang blijft het: We hebben het niet geweten? En … de wetgever schreef ons voor dat wij moesten vertrouwen op onderzoek van onze huisdeskundigen … de Raad voor de Kinderbescherming en de Bureau’s Jeugdzorg?

De katholieke kerk bleek meer dan 20 eeuwen nodig te hebben om toe te geven als “barmhartige, godvrezende dienaren” kinderen de meest vreselijke dingen aan te doen.

Wellicht dat een manlijke strafrechtjurist mr Quik Schuijt (en ons allen) uit kan leggen waarom zo weinig mannen zich op hun plek voelen als kinderrechter?

Dit aldus de site-redactie

 

Nanneke Quik-Schuijt

 

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

 

 

 

Ga naar: navigatie, zoeken

 

Nanneke Quik-Schuijt
Afbeelding gewenst
Naam Anna Catharina (Nanneke) Quik-Schuijt
Geboren Wageningen, 2 november 1942
Functie Lid van Eerste Kamer
Sinds 12 juni 2007
Partij PvdA (1972-2002), SP (vanaf 2002)
Politieke functies
2007-heden Lid Eerste Kamer
Parlement & Politiek – biografie
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Anna Catharina (Nanneke) Quik-Schuijt (Wageningen, 2 november 1942) is senator voor de SP en voormalig kinderrechter en vicepresident bij de rechtbank Utrecht. Zij treedt veelvuldig in de media op, op persoonlijke titel dan wel als spreekbuis van de werkgroep Kinderrechters van de Nederlandse Vereniging voor Rechtspraak.

Zij maakt zich herhaaldelijk druk om de kwaliteit van de jeugdzorg en het belang van de rechten van het kind. Zij maakt zich ook zorgen over het geringe aantal mannelijke kinderrechters[1].

Zij huldigde het standpunt dat jonge kinderen voor 100% afhankelijk zijn van moeders en dat gerechtelijke maatregelen om omgangsregelingen af te dwingen meestal niet in het belang van het kind zijn[2]. In april 2007 zei ze in het dagblad De Pers dat het kind hoort bij diegene van de ouders die het kind opvoedt.

Zij ageerde als kinderrechter tegen de invoering van het omgangsrecht in 1990[3]. Deze opvattingen van Quik-Schuijt zijn sinds eind jaren tachtig onderwerp van discussie in de publieke media en de vakpers[4]

Quik-Schuijt nam herhaaldelijk deel aan schaduwkabinetten van de SP. De SP is voorstander van gelijkwaardig ouderschap (verkiezingsprogramma 2006). Ze zit inmiddels in de Eerste Kamer der Staten-Generaal voor de SP, na op 17 maart 2007 door de partijraad op de lijst te zijn gezet[5]. Binnen de rechterlijke macht vindt een discussie plaats over nevenfuncties als deze.

Een commissie van rechters, waaronder leden van de Nederlandse Vereniging van Rechtspraak en rechtbankpresidenten, heeft in een leidraad vertegenwoordigende politieke functies onverenigbaar verklaard met de functie van rechter, teneinde de schijn van belangenverstrengeling te vermijden. Nadat deze kwestie in de pers[6] aan de orde was gesteld deelde Quik-Schuijt mede dat ze zo snel mogelijk na het zitting nemen in de senaat haar rechtersfuncties zal neerleggen.

[bewerken] Familie

Ze is een dochter van oud-KVP-politicus en journalist Wim Schuijt (1909-2009).

[bewerken] Publicaties

  • Vernieuwen & investeren. Innovatief jeugdbeleid en jeugdonderzoek, 1999 Van Gorcum. (medeauteur)
  • De rechter als omgangsregelaar: onmachtig of ongeschikt? In “Het recht of het belang van het kind”, Van Gorcum, 1989, ISBN 9023225082
  • Het Arnhemse Hof en de rechtspositie van pleegouders, 1999 In: Tijdschrift voor Familie- en Jeugdrecht, FJR ; jaargang 21 : nr 4, p. 75-77
  • Children’s Advocates. Schuijt, N., 2001. In I. Sagel-Grande (Ed.), In the best interest of the child. Conflict resolution for and by children and juveniles. Amsterdam: Rozenberg Publishers.

[bewerken] Bronnen, noten en/of referenties

Bronnen, noten en/of referenties:

  1. http://www.emancipatie.nl/_documenten/nws/2006/augustus/NRC060817b.pdf
  2. “En jonge kinderen zijn nou eenmaal 100 procent afhankelijk van hun moeder. Dus als er niet een heel klein beetje medewerking is van die moeder, dan kan het kind niet zonder grote schade voor zijn ontwikkeling naar die vader worden gesleurd.” zie transcript Twee Vandaag, TV-programma Het zwarte schaap op 22-6-2002
  3. “Omdat een door de rechter opgelegde voogdij en/of omgangsregeling een onding is”. A.C. Quik-Schuijt in “Het recht of het belang van het kind”, Van Gorcum, 1989, ISBN 9023225082
  4. Ouder, Kind en Omgang” in Tijdschrift voor Familie- en Jeugdrecht, 1992- 2 waarin Mr. Ir. P.J.A. Prinsen een aantal opvattingen van Quik-Schuijt analyseert
  5. Kandidatenlijst Eerste Kamer vastgesteld, www.sp.nl
  6. Rechters horen niet in de senaat, NRC, 31 maart 2007

Protected: Volkskrant 10-03-2012; rechter Fred Salomon: ‘We zijn in het verleden echt te soft geweest’

2012/03/10 in 200 Jaar Ongewijzigd, Achter gesloten Deuren, Autoriteit Toezicht Jeugdzorg, Autoriteit Toezicht Rechtspleging, Civiel Recht, Deskundigen, Kind-Ouder-dossiers, Onafhankelijk Toezicht, Politiek, Rechterlijke Organisatie, Strafrecht, Waarheidsvinding

This content is password protected. To view it please enter your password below:

Skip to toolbar