You are browsing the archive for Uncategorized.

President Hof Arnhem moet zich verantwoorden voor Chaos bij Hof. Ook President Rechtbank en directeur Bedrijfsvoering als Getuigen opgeroepen.

2015/12/03 in Advocatuur, Autoriteit Toezicht Rechtspleging, Belangen Advocaten, Organisatorische onmogelijkheden voor advocaten, Strafrecht, Uncategorized

– Rechtbankverslaggever Arnhem – (art.3088)

Een voormalig kwaliteitsauditor bij het ministerie van Justitie heeft collega’s op laten roepen om hen te (laten) bevragen over de administratieve chaos bij het hof Arnhem-Leeuwarden. Hij deed bij de wrakingskamer een verzoek voor oproepen van 3 getuigen. Hij wil vaststellen wie nu eigenlijk aangesproken zou kunnen worden op de chaos. Wie is verantwoordelijk voor niet beantwoorden van post, niet telefonisch bereikbaar zijn en het zoekraken van dossiers voorafgaand aan een zitting? De directeur Bedrijfsvoering? De president van de rechtbank? De president van het Hof? Aangezien het OM in procedures uiteindelijk een ondergeschikte positie ten opzichte van de rechter krijgt, zijn de Hoofd Officier van Justitie en de Hoofd Advocaat Generaal niet als getuigen opgeroepen.

De justitiemedewerker is als verslaggever onrechtmatig door de politie bij de euthanasie van een goede vriend aangehouden. De politie heeft zelf onderzoek gedaan en collega’s tot de orde geroepen. De recherche stelde vast dat de politie niet zomaar een nabestaande bij een overledene mag wegsturen. Zeker niet als de overledene hem schriftelijk heeft aangewezen om zijn uitvaart te gaan organiseren. In paniek en verwarring bleek de politie blindelings de huisbazin van de overledene te hebben gevolgd. Diverse rouwenden werd door de politie de toegang tot de overledene geweigerd. Dat was op verzoek van de huisbazin. De gebeurtenissen voltrokken zich op 10 september 2014 in Oosterhout, bij Nijmegen.

Alles nam een aanvang met een arts die een dag eerder dan afgesproken euthanasie uitvoerde. Daardoor kwamen notaris en nabestaanden bij de overledene toen die al volledig gesedeerd was. Zij kregen de zieke niet meer te spreken en konden geen afscheid meer nemen. In een woord: bizar. Door valse processen verbaal en meineed trachtte en tracht de plaatselijke politie haar gezicht nog te redden en de zaak in de dofpot te krijgen. De politie heeft na onderzoek zelf vastgesteld dat er fouten zijn gemaakt en dat de euthenaserende arts door de onrechtmatige vervroeging strikt genomen moord heeft gepleegd. Maar als alle collega’s bij Justitie (in het zogenaamde vervolg van de strafrechtketen) blijven weigeren om deze verbalen te lezen, dan zou het maar zo kunnen zijn dat men gaat slagen in deze “doof-pot-aanpak”. Ook hier gaat de oude regel op: “Er zijn vaak meer mensen met een belang bij onrecht, dan mensen met een belang bij recht in actie te krijgen.” Recht voor anderen vinden we allemaal “heel belangrijk”, maar het moet ons niet te veel werk of problemen opleveren. Het staat zelfs letterlijk in dienstvoorschriften als “eigen lijf eerst”, “eigen veiligheid eerst” of bij de krijgsmacht: “Zelfhulp en Kameradenhulp”, ook precies in die volgorde. ZHKH is het accroniem. Voor hulp aan burgers of vijand is al helemaal geen aandacht.

Door de personele onrust en verhuizingen blijken OM, rechtbank en hof strafdossiers nauwelijks nog te willen bestuderen voorafgaand aan zittingen. Advocaten worden hier dagelijks mee geconfronteerd en kunnen dit niet meer aan hun cliënten uitleggen. Ter zitting laat een rechter zonder gene weten dat “hij de baas is”. Alleen wil de rechter niet horen dat hij ook “de baas zou moeten zijn” in de voorbereiding van de zitting. Dezelfde rechter probeert dan weg te duiken en af te schuiven op “anderen binnen Justitie”.

Het OM blijkt vrijwel het gehele dossier bij de rechtbank te zijn “kwijtgeraakt”. Volgens de administratie is het eerste aanleg strafdossier niet aan de hoger-beroeprechters aangeboden. De verdediging van de journalist mocht voorafgaand aan de voordracht van de tenlastelegging “voor hem” niet eens (preliminair) verweer voeren dat vrijwel het gehele strafdossier ter zitting ontbrak.

De verslaggever maakt nu, notabene in zijn eigen zaak, melding van diverse voorvallen van meineed waar Justitie blijkbaar geen raad mee weet. Een adviserende jurist zegt hierover: “Deze zaak is zo bizar, hier kan je wel een feuilleton over gaan schrijven.”

Hoewel van het OM geen getuigen zijn gevraagd, is meer aandacht voor de chaos, specifiek bij het OM, natuurlijk ook van belang. Rechtszoeken zien vaak de grote administratieve ongelukken helemaal niet of pas te laat. Advocaten worden hier echter dagelijks mee geconfronteerd.

Zowel de voorzittend raadsheer, mr Rijkers, als de advocaat-generaal, mw. mr. H. Wijbrandts, gaf er op zitting van de wrakingskamer blijk van dat de verdediging nog voorafgaand aan het voordragen van de tenlastelegging (door mw. Wijbrandts) de voorzitter verlof had gevraagd om preliminair te verweren. De kern daarvan is dat de verdediging als het ware vraagt, voorafgaand aan de inhoudelijke behandeling “voorzitter” te mogen zijn voor eigen agenda-punten ter zitting, om zich vervolgens te onderwerpen aan de orde van de voorzittend raadsheer in de inhoudelijke behandeling. Precies om reden van orde, behoren preliminaire verweren niet door de inhoudelijke behandeling te worden “gevlochten”. Dat zou het bewaken van de zittingsorde voor de voorzittende rechter namelijk vrijwel onmogelijk maken.

Ook nog na de voordracht van de tenlastelegging heeft de verdediging van de journalist de rechter herinnerd aan de noodzakelijke behoefte om preliminair te verweren. Toen de rechter hautain verklaarde dat “hij de baas” was ter zitting, kon de verdeding niet anders dan de rechter (raadsheer) wraken. Zonder strafdossier van eerste aanleg kan geen enkele advocaat vertrouwen op een onpartijdige rechter. De rechter heeft het dossier niet zoek gemaakt, maar als hij het weigert dat ter kennis te nemen, maakt hij zich wel medeschuldig aan de chaos. Een rechter die fouten van anderen willens en wetens verborgen wil houden en er niet van wil horen, laadt beslist een vermoeden van partijdigheid op zich.

De gewraakte rechter, mr Rijkers, blijkt notabene zelf van het OM afkomstig. Hij was daar onder andere Advocaat Generaal (a.h.w. Officier van Justitie bij het Hof). Op vrijdag 11 december zal de wrakingskamer uitspraak doen over de wraking van mr Rijkers.

Juridische Stappen tegen T-Mobile na Aankondiging Diefstal Klant-Tegoeden

2015/12/01 in ConsumentenRecht, T-Mobile Claims, Uncategorized

– Redactie Consument en Recht – (art. 3076)

Geachte mede-consumenten,

Consumenten moeten zich aan afspraken houden. Leveranciers als T-Mobile moeten dat ook. In de afgelopen jaren is gebleken dat de geschillencommissies niet goed hebben gefunctioneerd. De wildgroei aan rookgordijen rond belbundels, beltegoeden, etc. is niet bestreden. Als er al goede uitspraken zouden zijn gekomen, dan zijn de geschillencommissies er op z’n minst niet in geslaagd om hun “jurisprudentie” goed voor het voetlicht te brengen. Voor consumenten ontstond niet een richtinggevend kader voor “communiceren met de leveranciers”. Een hele grote groep burgers heeft hier verbazing en verontrusting over geuit. Een grote groep consumenten blijkt “slachtoffer van justitie” te zijn geworden, omdat er niets is gebeurd en de bedrijven hun gang konden gaan met jokken en zelfs bedriegen. Het gemak waarmee T-Mobile nu zegt dat afspraken met verkopers die in strijd zijn “met documenten”, als “niet bestaand” moeten worden beschouwd is stuitend. Dat is wel heel duidelijk bedrog (in vereniging). Actueel is: T-Mobile probeert weer met klanten “mondeling” oplossingen via de klantenservice te maken. Vandaag nog diverse berichten van gebelde benadeelden. Zodra een klant zaken op schrift wil hebben krijgt deze te horen: “U moet mij toch gewoon op mijn woord geloven? Ik heb toch ook geen reden om aan uw verhaal te twijfelen?” Meteen dus de waarschuwing van ons. We herhalen waarschijnlijk de waarschuwing die u uzelf ook al meermaals heeft gegeven: zorgt u dat de afspraken duidelijk op papier komen. Ook een nieuw “aanbod” dat men u doet.

De opgelegde afspraak met consumenten dat als zij binnen de overeenkomst in het zelfde bel-contract zouden blijven dat dan het aan T-Mobile toevertrouwde “afnemerskrediet” geldig zou blijven, was al een afspraak die de rechter in vroeger dagen hoogstwaarschijnlijk zou hebben verworpen in het voordeel van consumenten. Velen van ons zullen deze “worg-verbintenis” die moest worden aangegaan herkennen.

“U heeft bij ons uw winterbanden opgeslagen. Als u niet nog dit jaar een nieuwe auto bij ons koopt, dan zullen uw banden ons eigendom worden en we zullen u daar niet financieel voor compenseren.”
Ziet u de economisch-juridische analogie? Toch bespottelijk als onze garage dat zou stellen? Wat doet u als uw garage zegt: “Uw klacht is terecht, we gaan het teveel betaald verrekenen met uw volgende facturen.” ? Van afnemerskrediet is veel vaker sprake dan consumenten zich realiseren. Weinigen gaan steeds overal meteen dwarsliggen. Gelukkig maar. Maar wat denkt u dat uw rechtspositie is als uw garage voor dat moment failliet gaat?

De juristen en “deskundigen” bij Kassa en Radar hebben zeer grote onzin gesproken. Ze gaven notabene zelf aan onze cases niet te kennen. Bij veel mensen heeft dat een indruk gewekt dat de zaak tegen T-Mobile kansloos zou zijn. Volgens het Burgerlijk Wetboek zijn er echter heel redelijke kansen om de rechter te overtuigen. Het bewust een krediet niet terugbetalen kan zelfs als flessentrekkerij worden bestempeld. Het (stilletjes) eenzijdig bepalen zaken ten laste van het krediet te brengen ook. De administratie en het vermogen om zaken te bewijzen ligt veelal aan de kant van de leverancier. Uit uw wijnvat (uw tegoed) tappen telecombedrijven wel heel erg makkelijk hun eigen flessen wijn. Uit een fles (bij een ander) uit een wijnvat tappen, is de Vlaamse zegswijze “flessentrekken” voortgekomen.

In de komende dagen gaan we verder met het bundelen van klachten.
Het aantal is nogal schokkend, dus de administratie zal een hele kluif worden.

We willen u ervoor waarschuwen dat u beslist wel een schriftelijke afwijzing van het “aanbod” van T-Mobile moet doen, met daarbij een uiting van uw klacht.

Door het grote te verwachten aantal, zullen de rechtbanken zelf waar mogelijk zaken willen bundelen. Daardoor zal dan als het ware een class suit ontstaan. Eigenlijk kent de Nederlandse rechtspleging die procedure niet. Een aantal advocaten kan dan in onderlinge afstemming in dezelfde procedure opereren. Er kan ook een stichting worden opgericht met belanghebbenden. Veel hangt daarbij af van bereidheid bij de rechtbanken. Dat is grotendeels nog helemaal niet formeel geregeld. Trouwens, ook het functioneren van de geschillencommissies was vaak “informeel” geregeld. Strikt genomen konden geschillencommissies geen jurisprudentie voortbrengen. Aangezien zelfs ambtenaren van Justitie en van de Rechtspleging zitting hadden in de commissies ontstonden onofficiele sub-rechtbanken. De rechters bij de gerechten stelden vaak verplicht om eerst bij de geschillencommissie aan te kloppen en dan pas bij hen. De politiek heeft die schimmigheid “gedoogd” of misschien moeten we zeggen zelfs aangemoedigd. De manier van organiseren lijkt typisch Nederlands, nu breekt ons dat als consumenten op.

Aangekondigde diefstal is aankondiging van een misdrijf, daarvoor kan de consument bij ons weten direct naar de rechtbank.
Dat heeft onze voorkeur. Liefst met een aantal zaken en een aantal advocaten tegelijk. Alleen zal iemand een regie-rol moeten willen vervullen.

In volgorde zijn de volgende afspraken het duidelijkst door T-Mobile aan klanten gecommuniceerd:
– Flex consumenten
– Flex zakelijk (nog geen verdere info over !!!)
– Flex Sim Only
– Flex Relax

In deze aflopende volgorde achten we na eerste analyse uw vordering het meest kansrijk. Flex werd aangeboden vanaf 2007, als we het goed begrepen, en tot in 2011.

Op Facebook zien we dat “schreeuwerige benadeelden” net doen alsof ze de voorwaarden, overeenkomsten en facturen van de andere groepen hebben gelezen en beter kennen dan wie ook. Feitelijk dezelfde reactie als de juristen en zegslieden bij Kassa en Radar die niet voor zichzelf maar als “deskundigen” spraken. Deze mensen zorgen voor een hoop onrust binnen de groep van benadeelden. Deze groep proberen we “buiten de deur” te houden. We merken ook nog op dat de deskundige van GSMhelpdesk (bij Kassa) gewoon ordinaire zakelijke belangen heeft. Deze deskundige is beslist niet onafhankelijk en staat zeker niet aan de kant van de consumenten, die objectief (volgens ons!) het recht aan hun kant hebben. Ook het verhaal op internet van mr Engelfriet, slaat de plank behoorlijk mis. Hij kon zich diverse zaken niet voorstellen en wist de cases niet precies, dat meldde hij. Maar de werkelijkheid blijkt zo te zijn dat T-Mobile inderdaad het onvoorstelbare heeft aangedurfd. Mensen onvoorstelbare dingen voorhouden komt heel slecht “over”. Dan wordt de boodschapper vaak als eerste als “ongeloofwaardig” afgeserveerd. Of consumenten oordelen over andere consumenten dat die dan wellicht het “onderste uit de kan” willen hebben. Dat is hier volgens mij bij u helemaal niet aan de orde !!!! Uw klacht is meer dan terecht.

Het voelt als een soort belediging, maar in principe is de redacteur “Consument en Recht” voor deze website (schrijver dezes) ook niet onafhankelijk. Hij moet wellicht eerlijk stellen dat hij aan de kant van de consumenten staat.
Toch is het voorstelbaar dat hij in bepaalde zaken om objectief, juridische redenen de zijde van leveranciers denkt te moeten kiezen. Maar ja wat is objectief? In deze is objectief beschouwd als: “Wat is afgesproken?” en “Hoe is het afgesproken?”

Laat u niet verleiden om overhaast uw beltegoed met een 0900-nummer te gaan verbellen. Ons bereikten berichten dat T-Mobile de betreffende nummers technisch heeft geblokkeerd en daarnaast op basis van de Algemene Voorwaarden vorderingen op haar klanten kan gaan instellen als “Misbruik van het netwerk” en dergelijke. Ook hier weer heel veel bangmakerij waarschijnlijk. Maar T-Mobile is met die bangmakerijk duidelijk begonnen. Als we niets doen zijn de klanten van T-Mobile hun geld kwijt. Dat is het risico van vooruitbetalen. Bij niet leveren of “niet zoals afgesproken” leveren kan de leverancier een lange neus trekken en het initiatief voor reclameren bij de afnemer leggen. Laat u ook niet verleiden om van uw kant als consument met een ander abonnement accoord te gaan. T-Mobile kan dan gemakkelijk zeggen dat u “toch accoord met het vervallen van (bundel-)tegoed” was.

Vraagt u tenminste verlenging van uw huidige abonnement tot u een betere oplossing heeft gekregen om uw tegoed te verbruiken of te laten restitueren. Daartoe kan het initiatief dat we nu als groep startten goed bijdragen.

T-Mobile doet voorkomen dat er een technische reden is voor de beeindiging. Dat is onzin. Niemand van de consumenten wil een bepaald soort abonnement. Het gaat er de consument om dat de prestaties tegen dezelfde voorwaarden geleverd blijven worden. Het wel of niet overboeken van een tegoed is een zuiver administratieve handeling en heeft helemaal niets met techniek te maken.

Dat de techniek geen goede reden is, blijkt ook uit het feit dat Flex Zakelijk door T-Mobile niet gestopt zou gaan worden. De bedragen daar zijn nog vele malen groter en men zal daar mogelijk bang zijn voor veel duurdere advocaten.
Wij zullen ons naarmate de groep verder groeit ook door meer en duurdere advocaten kunnen laten bijstaan. De afwegingen van de rechter laten zich echter niet precies voorspellen, helaas.

Heeft u al juridische contacten (b.v. via uw rechtsbijstandverzekering) of bent u in contact met andere benadeelden, meldt het ons alstublieft. Wilt u uw klacht of opmerkingen op deze site gepubliceerd zien. Stuur uw e-mail naar: justitieslachtoffers@gmail.com

Volgt u ook de berichten op deze web-site. Weest u ook voorzichtig met belangenbehartiger-initiatieven (dus ook met ons Knipogende emoticon Emoticon ). In het verleden liften gedupeerden regelmatig mee op “het verdriet” van een grote groep om er een ecomisch initiatief op te laten drijven. Blijft dus waakzaam. Niet alleen leveranciers nemen loopjes met de waarheid. Helaas.

Redacteur Consument en Recht

Administratieve Chaos bij Gerechten in Arnhem escaleert en leidt tot Noodgedwongen Wrakingen

2015/11/26 in Uncategorized

***** PERSBERICHT *****         t e n   b e h o e v e   v a n   A N P    e n   o v e r i g e   m e d i a                           (art. 3070)

Advocaten en rechtzoekenden worden nu op ontoelaatbare wijze geconfronteerd met de administratieve chaos bij rechtbank Arnhem en hof van Arnhem-Leeuwarden.

Er wordt aan de laatste noodrem getrokken. Procedures worden (tijdelijk) stilgelegd door een verantwoordelijk voorzittend rechter te wraken omdat bijvoorbeeld de helft van een strafdossier blijkt te zijn verdwenen. Als een rechter daar vervolgens niet van wenst te horen en er al helemaal geen actie op wenst te ondernemen dan kan de verdediging niets anders dan een vermoeden van partijdigheid bij de rechter te uiten: de rechter wraken. Rechters doen voorkomen dat zij er niet bekend mee zijn dat zij eindverantwoordelijk zijn voor de kwaliteit van een procedure. Als grote delen van strafdossiers voorzittende en bijzittende rechters niet meer bereiken en zij toch onder zogenaamde tijdsdruk tot een geforceerde uitspraak proberen te komen dan ontstaat daar onweerlegbaar een vermoeden van partijdigheid bij betreffende rechters. Dat gaat nog vele stappen verder dan een rechter die de verdediging een deskundige of een getuige niet toestaat.

Er is aangetoond dat rechters en raadsheren dossiers voorafgaand aan de zitting in het geheel niet meer bestuderen. Zelfs van een vonnis in eerste aanleg blijkt men niet meer op de hoogte te zijn bij een hogerberoep-zitting.

Brieven worden niet beantwoord. Advocaten krijgen stukken niet. Een rechter (raadsheer) blijkt zich gewoon voor een ander uit te geven. Mensen bij de administratieve afdelingen zijn niet aanwezig, bellen niet terug en doen op vele manieren niet wat zij vroeger wel zouden hebben gedaan.

Bij medewerkers van het OM gebeurd precies hetzelfde. Officieren van Justitie en Advocaten Generaal zijn onbereikbaar en lezen het dossier in het geheel niet voorafgaand aan zittingen. Door reorganisaties bij het OM is er begrijpelijk heel veel onrust bij medewerkers. Onrust die deels een extra verklaring voor de volstrekte chaos van dit moment zou kunnen zijn. Ook tussen OM en ZM worden stukken niet meer goed gewisseld.

Op 16 oktober 2015 is wederom een voorzittend rechter (raadsheer) gewraakt. Hij wilde onder andere zijn naam niet gewoon geven en hij had aantoonbaar het strafdossier niet gelezen. Hij wilde toch liefst binnen 10 minuten de zitting er door jagen.

Op vrijdag aanstaande, 27 november 2015, om 10u.15 zal de wrakingskamer in Arnhem zich uitspreken over het wraken van een rechter die geen verantwoordelijkheid en geen maatregelen wenst te nemen voor de chaos in de administratie. Er kan bijna gesteld worden dat de rechter gewraakt moest worden voor de gehele niet funtionerende bedrijfsvoering bij OM en ZM. Voor de goede orde: Officieren van Justitie en Advocaten Generaal kunnen niet gewraakt worden. Een rechtbank als geheel kan ook niet gewraakt worden. Alleen een individuele rechter die in het geheel niet wil optreden tegen de chaos kan gewraakt worden. Dat is in bepaalde gevallen een meer politieke verantwoordelijkheid en een eindverantwoordelijkheid. Als de individuele rechter daarnaast ook zelf nog diverse vermoedens van partijdigheid op zich laadt, dan wordt de situatie helemaal onhoudbaar.

Deze wraking geldt als geheel uniek in de Nederlandse juridische historie. Uiteindelijk doel is aandacht en verbetering vragen voor de nu onhoudbare situatie bij de rechtbank en het hof. Uit uitlatingen van advocaten bij de andere arrondissementen en ressorten moet helaas worden geconcludeerd dat ook daar de situatie volledig aan het escaleren is.

Het pleidooi voor de wraking:    Pleitaantekeningen_Wraking_151016_1610$ geannonimiseerd $

T-Mobile kondigt schaamteloos diefstal van tegoeden aan. Beltegoed? Belbundel? Rekening Courant tegoed? Afnemerskrediet? Circa honderdduizend klanten worden gedupeerd.

2015/11/18 in ConsumentenRecht, T-Mobile Claims, Uncategorized

– Bedrogen T-Mobile-klant – (art. 3061)

Hoe rekende T-Mobile maandelijks af met klanten die bijvoorbeeld waren overgenomen van Orange?

Hier een voorbeeld van een klant die zich tot de redactie heeft gewend. De betreffende klant kreeg zijn “dreigmail” op 11 november jongstleden. De klant kreeg geen carnavaleske gevoelens. Er kwamen wel gedachten van narren en jokers. Het ging misschien om het kiezen van een prins en een raad van 11, maar niet om “de klant als koning”.

T_mobile_factuur_nov_2015_geannonimiseerd

Het is nog zoeken naar kwalificaties. Een aangekondigde diefstal is nog geen diefstal. Het is ook geen bedreiging. Of toch wel?

Wat was nu ook al weer flessentrekkerij?

Hoe heet het delict dat iemand aan de deur iets onder dwang verkoopt, dat anders uw huis in waarde zal dalen? U zult een investering moeten doen om diefstal of verlies te voorkomen. Wat deden de medewerkers van T-Mobile?

U heeft een tegoedbon van een bloemenzaak, maar de bloemenzaak is overgeschakeld om cadeau-artikelen te gaan verkopen. “Tja, dat zijn geen bloemen, dus voor cadeau-artikelen zullen we de tegoedbon niet accepteren.”, zegt de voormalige bloemist tegen u. Wat was ook al weer het “ouderwetse” afnemerskrediet? Is een klant die zijn leverancier geld toevertrouwt om zijn dienstverlening op niveau te houden met rationele investeringen een “naieve consument”?

Mag een bedrijf een ander bedrijf overnemen en afspreken om alle met klanten gemaakte afspraken te respecteren? Is een beltegoed geen tegoed? Is een bedrag uitgedrukt in geld om te gaan besteden aan diverse toekomstige verrichtingen een beltegoed? Een tegoed dat ook voor 0900-diensten, Internet of SMS-verkeer is te gebruiken, is dat een beltegoed? Is het geen zaak? De redactie heeft al diverse dingen in het Burgerlijk Wetboek gechecked. De Hoge Raad en de hoven hebben al diverse uitspraken gedaan die meer duidelijkheid geven.

We roepen u op om te mailen naar de redactie met uw klacht. We zoeken afstemming met de Consumentenbond en met Stichting Achmea Rechtsbijstandverzekering. Kijkt u ook eens naar de explosie van klachten die te vinden is bij de Consumentenbond en hun website: http://www.klachtenkompas.nl/t-mobile

Het zal duidelijk zijn dat een enorme groep consumenten in de afgelopen jaren slachtoffer is geworden van de laksheid en incompetentie in onze rechtspleging. Juristen van 30 jaar geleden zouden zich de haren uit hun hoofd schamen bij het zien van de juridische vragen die nu “weer opnieuw” beantwoord zouden moeten worden.

Heel erg duidelijk heeft T-Mobile rekening courant verhoudingen met haar klanten waar het hier om gaat. Het is onweerlegbaar een vorm van afnemerskrediet. Een reeks aan wijzigingen heeft de klant onvrijwillig maar moeten accepteren. Het kwam neer op blijven betalen, anders is het opgebouwde tegoed “weg”.

Juridisch van belang: T-Mobile doet heel erg haar best om te benadrukken dat het geen contracten ontbindt of beeindigt. Het past contracten slechts aan met een nieuwe invulling. Als je niets laat horen, nemen zij aan dat je accoord gaat. Eenzijdig een overeenkomst wijzigen en slechts een maand reactietijd geven aan een klant is al helemaal van de gekken. Is het rationeel om in 1 maand Euro 1000,- op te gaan bellen, internetten en te SMS-en?

Duizenden mensen blijken een afnemerskrediet bij T-Mobile te hebben uitstaan van MEER DAN 500 Euro !!! Het lijkt erop dat zelfs meer dan 1000 Euro in vele duizenden gevallen aan de orde is. In totaal zou het volgens T-Mobile om circa 80.000 klanten gaan. Hoeveel zijn het er dan werkelijk ????

Er zou een paniek-voetbal met Omzetbelasting bij T-Mobile aan de orde kunnen zijn. Het zou interessant zijn om te weten hoe de Belastingdienst tegen het “spaarpotje” is blijven aankijken. Voor de Belastingdienst kan ook sprake zijn van uitgestelde BTW-heffing. T-Mobile wil eind dit jaar de boeken sluiten en zo gunstig mogelijk voor de dag kunnen komen om goed “verkocht te kunnen worden” aan een andere partij in de telecom-markt.

Geachte T-Mobile klanten, kom in actie !!!!

Het kan geen kwaad om nu brieven naar T-Mobile te sturen. Het kan geen kwaad om u klacht ook op de site van de consumentenbond te plaatsen.

Graag ontvang ik OOK een mailtje van u. Richt u dat mailtje bij voorkeur naar de redactie van deze site:
justitieslachtoffers@gmail.com

Op de site van de Consumentenbond vindt u mijn klacht onder nummer:
# 139767 (gedateerd 23 november rond 12 uur).

We zullen dan uw klachten gebundeld aanbieden aan een rechtbijstandverzekering. We zullen een strafrecht-advocaat gaan vragen om op te gaan treden tegen de delicten “economische chantage”, eenzijdige contractbreuk en dreiging met diefstal.

 

Huisarts Tromp. OM en Inspectie Gezondheidszorg dreven Huisarts Tuitjenhorn de Dood in.

2015/10/25 in Uncategorized

– B. Mulder, arts-jurist gezondheidsrecht, Apeldoorn –          (art. 3044; tevens verschenen in Stentor vrijdag 23 oktober 2015)

De inspectie (IGZ) reageert (Stentor 19-10-15) op kritiek van mevrouw Spaansen (Stentor 17-10-15) over de manier waarop de inspectie haar en de familie Tromp heeft behandeld. Huisarts Tromp (Tuitjenhorn) is tot zelfdoding gebracht, nadat hij als moordenaar werd behandeld.

Haar man was echter al zo ernstig ziek, dat hij de ochtend niet zou halen. In het eigen jargon van de inspectie heet het, dat de inspectie “zich niet herkent”, in de kritiek. Ofwel: “We zien het niet en nemen ook niet de moeite er naar te kijken”. In dat jargon geldt als “gesprek” de mededeling “houd uw mond, u krijgt er uw man en uw huisarts niet mee terug en anders zullen we zorgen dat het u zoveel geld en tijd kost, dat u enig resultaat zelf ook niet zult overleven”. Gesprekken, waarvan u de uitnodiging pas krijgt na de datum van gesprek of waarvoor u vergeefs komt omdat de inspectie “vergeten”is tijdig af te zeggen: ze tellen allemaal mee. Met de zogenaamde dodelijke dosis morfine kun je onder voorwaarden zelfs autorijden en we hebben tuchtcolleges en toetsingscommissies om daarover te oordelen. De inspectie speelt echter graag eigen rechtertje door vast een voorschot te nemen met karaktermoord.

 

Naschrift Redactie:

Naar de zaak van huisarts Tromp doet de redactie al lange tijd onderzoek. Om een aantal redenen hebben we er nog niet over gepubliceerd. De ervaringen van de briefschrijver over het laakbare gedrag van IGZ roept zoveel herkenning op bij diverse deskundigen en lezers dat we de ingezonden brief van dhr. Mulder niet aan de lezers wilden onthouden.

 

 

 

Advocaten Luiden Noodklok over Chaos bij Administratie van Gerecht Arnhem – Leeuwarden

2015/10/24 in Uncategorized

– rechtbankverslaggever Arnhem –      (art. 3040)

De redactie heeft van diverse raadslieden en procesdeelnemers vernomen dat er heel veel mis is bij de administratie van het gerecht Arnhem – Leeuwarden. Er zijn echter sterke aanwijzingen dat het gaat om een landelijk probleem. Advocaten luiden de noodklok over kwaliteit van de administratie van OM en Gerechten. Rechters accepteren het van elkaar passeren dat ze zaken niet voorbereiden. Post komt zogenaamd niet binnen. Post raakt zoek. De redactie heeft ontvangstbevestigingen van het gerecht Arnhem onder ogen gekregen van stukken waarvan de ontvangst glashard wordt ontkent. OM en gerechten komen afspraken niet na om stukken te wisselen. Te pas en te onpas worden op het laatste moment weer andere rechters aan zaken gekoppeld. Ook daar waar rechters al met procespartijen hebben gecommuniceerd. Daar is bijvoorbeeld sprake van als een rechter-commissaris op een zaak moet functioneren. Het is theoretisch en praktisch onmogelijk dat iedere rechter op ieder moment ogenblikkelijk alle kennis zal verkrijgen over een zaak die hij “even” onder ogen krijgt. Vijf minuten voor zitting een andere rechter gaan vervangen is per definitie in het nadeel van procesdeelnemers. Is het niet voor een verdachte dan moet het wel voor een benadeelde van de verdachte negatief zijn. Is het niet voor een verzoeker dan moet het wel negatief zijn voor de tegenpartij van de verzoeker.

Rechters klaagden al enkele jaren dat ze meer tijd voor zittingsvoorbereiding wilden krijgen. Nu blijken ze ondertussen het van elkaar te accepteren dat ze volledig zonder voorbereiding naar hun zittingen gaan. Dit natuurlijk met dramatische gevolgen voor de “nietsvermoedende” rechtzoekenden. Advocaten en hun cliënten voelen zich steeds vaker geschoffeerd door rechters die met intimideren proberen te verdoezelen dat ze de zaak niet goed hebben kunnen of willen voorbereiden. Hogere productie-aantallen blijken belangrijker, dan het produceren van een goed product: recht voor de rechtzoekenden.

Het OM en de Gerechten hebben het afgelopen jaar volgens opgave veel minder zaken hoeven behandelen. Toch blijkt hun administratie nog verder op een onacceptabel peil te zijn gekomen.

Rechters en medewerkers van het OM beginnen zittingen zonder op de hoogte te zijn van de ingekomen stukken van de procesdeelnemers. Zelfs na bijna een halfjaar moeten advocaten en andere betrokkenen vaak nog op antwoord wachten.

Vaak voelt helemaal niemand zich voor zaken verantwoordelijk. Dat betreft zaken voor eerste aanleg bij de rechtbanken, maar ook voor zaken voor de gerechtshoven en de andere rechterlijke colleges, zoals bijvoorbeeld de Centrale Raad van Beroep, de Hoge Raad en de Raad van State.

Ook rechters zien zich niet als verantwoordelijk voor de briefwisselingen op de zaken die zij op zitting doen. Dat is onjuist naar onze mening. Het is echter zo dat vaak pas kort voor een zitting een zaak aan een bepaalde rechter (of team van rechters) wordt gekoppeld. Zijn er nu nog mensen die niet begrijpen waarom “de rechter” vaak wordt verweten dat hij geen regie over zaken voert? Rechters zeggen namelijk ook het principe te koesteren dat zij zich niet hebben te bemoeien met zaken die worden behandeld door een collega-rechter. Rechter Rinus Otte maakte er geen geheim van dat hij als rechters-manager moest vaststellen dat rechters grote moeite hebben zich door een collega te laten managen.

De wetenschap dat er dus lange tijd “niemand” inhoudelijk over de zaak gaat, is ronduit schokkend.

Daarin ligt dus een deel van de verklaring dat er zoveel misgaat bij het OM en de gerechten. Niemand weet het. Maar ook niemand wil het weten. Niemand is verantwoordelijk. Ook de rechters dus niet.

Bij het OM zijn diverse vestigingen samengevoegd en dat heeft veel consequenties voor de administratie gehad. Zo verdween bijvoorbeeld de administratieve ondersteuning van het OM bij de rechtbank Zutphen. Maar vergelijkbaars gebeurde op meer plaatsen.

Organisatorisch werden arrondissementen en ressorten samengevoegd of herschikt. Zo moesten de gerechtshoven van Arnhem en Leeuwarden ook 1 administratie gaan vormen.

We stellen vanuit de geluiden van advocaten en van rechtzoekenden vast dat er heel veel mis is met de administratie. Er is zoveel mis dat de kwaliteit van de rechtspleging daar zeker enorm onder leidt.

De slechte administratie zal er zelfs toe gaan leiden dat advocaten een rechter persoonlijk ter verantwoording moeten gaan roepen voor “de half-fabrikaten” waar de rechter mee aan de slag denkt te kunnen gaan op zijn zitting.

Een officier van justitie of een griffier, of een administratief medewerken van een gerecht kan niet op zitting door een advocaat of procesdeelnemer ter verantwoording worden geroepen. Door slechte administratie of proces-voorbereiding ontstaat beslist een vorm van partijdigheid. Alleen de rechter zou hierom gewraakt kunnen worden. Als ontlastend bewijs of onderzoek niet op tijd bij de rechter kan binnenkomen kan onmogelijk van een eerlijk proces sprake zijn. Dan kan onmogelijk sprake zijn van een onpartijdige rechter. Dat is nu feitelijk ook steeds de spil waar het om draaide bij de geruchtmakende gerechtelijke dwalingen van de laatste jaren.

Een rechter die willens en wetens zonder goede administratie en goede postbestelling toch tot berechting ter zitting overgaat kan beslist niet meer onpartijdig worden genoemd.

Alvast een verklaring voor een stijging van het aantal wrakingen van rechters persoonlijk dat mag worden verwacht. Tenminste een te verwachten stijging als de kwaliteit niet snel verbetert.

Advocaten zullen over het grote geheel gezien echter niet veel voordeel in wraken kunnen zien, omdat iedere cliënt in potentie evenveel last van de administratieve chaos heeft. Als een wraking wordt toegewezen zal ongetwijfeld een andere rechter de zaak moeten voorzetten met een net zo slechte administratieve ondersteuning.

Het is echter een noodrem die advocaten en cliënten kunnen hanteren die een signaal afgeeft. Net doen of je een dichtgeplakte brievenbus hebt en of je nooit thuis bent, is door de eeuwen heen een effectieve manier gebleken om “als rechter uit de wind te blijven”.

Dat met een lager volume aan te behandelen zaken het allemaal wel beter zou gaan, is in ieder geval bewezen onjuist.

Niet alleen bij de politie is nu een alarmerende, onwerkbare situatie ontstaan. Ook bij OM en de gerechten wordt de burger nu op steeds schokkender wijze slachtoffer van een niet functionerende overheid.

Belangrijk is dat geen enkele instantie voor onze volksvertegenwoordigers de prestaties van OM en gerechten meet. Er is eenvoudig nog helemaal geen kwaliteitscontroleur. Net als bij de politie mag een officier van justitie en een rechter zichzelf controleren. Weer die slager die zijn eigen vlees mag blijven keuren. Journalisten of Wet Openbaarheid van Bestuur kunnen maar beperkt iets betekenen. OM en gerechten hebben zich in veel opzichten boven de wet laten plaatsen.

Vinden we een rechtvaardige rechtspleging belangrijk genoeg voor enig toezicht? Voor enige controle? Human Rights Watch en Amnesty International, maar ook andere juridische activisten, worden steeds kritischer op Nederland. We zijn in veel gevallen beslist niet het grote voorbeeld dat we denken te zijn.

De rechters blijken maar heel beperkt bereid te zijn om de eigen organisatie tot de orde te roepen. De rechter speelt regelmatig een rol dat hij het OM tot de orde roept, maar slechts zelden dat hij zijn eigen administratie tot de orde roept. De mate waarin een hogere rechter een lagere rechter om reden van zijn gevoerde administratie terecht wijst is ook teleurstellend beperkt.

Als redactie komen we steeds weer opnieuw tot de slotsom dat het hoogste tijd is om naast de Nationale Ombudsman een Speciale Ombudsman Rechterlijke Organisatie te gaan instellen. Een speciale ombudsman om te benaderen als burgers “vermorzeld worden door juridische raderen”.

De Nationale Ombudsman en alle toezichthouders op kwaliteit moeten zich uiteindelijk baseren op een rechter die in laatste instantie voor kwaliteitswaarborgen moet zorgen. Als de rechter zelf zijn zaken niet op orde blijkt te hebben, blijkt onze samenleving uiteindelijk op drijfzand te rusten.

Na langere tijd het moeten doen met slechte kwaliteit, ontstaat een zekere gewenning. Bij een gevoelig proces als dat van de rechtspleging moeten we iedere gewenning met kracht willen voorkomen.

Waarom zouden rechters, officieren van justitie of hun administratieve staf zich niet aan gemaakte afspraken hoeven te houden? Waar accepteren we het dat we na een halfjaar nog niets vernomen hebben op een brief? Waarom zouden we dit van een rechter of van een officier van justitie wel moeten accepteren?

Als dit geen bedreiging van onze rechtstaat is, wat is het dan wel?

OM en Gerechten Ontevreden over Postbestelling door PostNL (TNT Post)

2015/10/24 in Uncategorized

– rechtbankverslaggever –      (art. 3036)

PostNL (TNT Post) heeft in de ogen van veel klanten in de laatste jaren aan betrouwbaarheid en kwaliteit moeten inleveren. Klanten kennen diverse voorbeelden van post-bestellers die moedwillig poststukken aan het begin of juist het einde van de straat bij “buren” in de brievenbus gooiden. Aangetekende stukken waarbij men niet meer aanbelde maar meteen een niet-thuis-bericht door de brievenbus gooide. Of leegstaande huizen waar ook “per ongeluk” post van buren werd bezorgd. De Belastingdienst of het CJIB legt bewijslast voor niet ontvangen van poststukken gewoon bij de ontvanger. Boetes voor niet tijdig reageren of niet tijdig betalen worden zonder pardon opgelegd. Alles gebaseerd op de “oude aanname” dat alles bezorgd werd, en alles binnen ten hoogste 2 werkdagen.

Het ministerie van Justitie en Veiligheid heeft deze ontevredenheid vertaald naar het zelf opzetten van een koeriersdienst. Het OM is de coördinerend opdrachtgever die ervoor moet zorgen dat rechterlijke brieven op tijd worden bezorgd. Het gaat bijvoorbeeld om post voor mensen die op een rechtszitting worden verwacht.

Er zijn duidelijke aanwijzingen dat deze dienst ook nog problemen met het kwaliteitspeil heeft. We nodigen lezers uit om te laten weten of zij goede of slechte ervaringen hebben met de eigen post-dienst. Hebben de gerechten en het OM hun doel wel bereikt? Betere postbestelling?

Rechter mr Rijkers (of mr Rijken ???) om Bedrog en Misdragingen gewraakt als Rechter. Vrijdag 16 oktober 2015, Hof Arnhem.

2015/10/19 in Uncategorized

– rechtbankverslaggever Arnhem –     (art. 3027)

Vrijdag 16 oktober 2015 was de zitting in het gerechtshof Arnhem om 16u.10. Een aantal belangstellenden had de moeite genomen om de zitting als publiek bij te wonen. Tot het moment dat de “verdachte” de rechtszaal in ging stond als voorzitter voor de kamer van het gerechtshof Arnhem mr. Abbink als voorzitter voor de zaak gepland. De verdachte, een nogal grote brede man, had natuurlijk veel weg van een crimineel zoals een krachtdadige politieman en rechter zich die zou wensen. Hij mocht als vrij burger het hoger beroep aanhangig maken en zelfs … vrij de zittingzaal in wandelen. Detail: hij was door de politierechter alleen voorwaardelijk veroordeeld voor “wederspannigheid” bij een politieaanhouding. Maar ook dat was voor de “verdachte” ondraaglijk.

Achter de tafel bleek echter stilletjes een andere rechter (raadsheer) te hebben plaatsgenomen. Hij gaf zich dus voor Abbink uit! Hij opende de zitting om 16u.20. Hij had grote haast, want hij had nog 10 minuten in te halen, want de zitting stond op de rol voor 16u.10.

Pleitaantekeningen mocht de verdachte niet aan de magistraten uitreiken. Hij kreeg niet de tijd om even de spullen uit zijn tas te pakken. Ook de mensen op de rij voor het publiek hadden zich nog niet echt kunnen installeren. De rechter opende de zitting meteen.

Na vraag van de verdediging van de verdachte gaf de rechter toe niet Abbink te zijn. Het toeval wil dat er nu juist in Arnhem bij het hof deze beide namen voorkomen, zo bleek uit later onderzoek. De verdeding stelde de vraag of de rechter dan wel in staat was geweest om het gehele strafdossier voldoende door te nemen? Kan dat in minder dan 5 minuten? Of klopt ook op dit punt de administratie van de rechtbank (hof) niet? Als de verdediging niet toevallig rechter Abbink van gezicht dacht te kennen, dan was de vraag helemaal niet opgekomen.

De voorzitter, was pas bereid om na aandringen en herhalen zijn naam te geven. Hij noemde zijn naam: waarschijnlijk Rijkers of Rijken. De verdediging mocht dit niet verifieren. De naam van de andere rechters en de officier van justitie (advocaat-generaal) wilde hij niet geven. “Als zij hun naam willen geven, moeten zij dat zelf maar doen. “, was op te tekenen uit de mond van de onbekend blijvende voorzitter. Hij ging niet in op het verzoek om de andere rechters dan in de gelegenheid te stellen hun naam te geven.

De verdediging van de verdachte werd de mond gesnoerd. De advocaat-generaal kreeg gelegenheid om het ten laste gelegde toe te lichten. Dat bleek echter alleen het oplezen van de Tenlastelegging (eerste aanleg bij de politierechter) te zijn.

De vooringenomenheid en het gebrek aan voorbereiding bleek uit een pijnlijk bewijs ter zitting. De voorzittend raadsheer sprak uit dat “de verdachte” een forse veroordeling had gekregen en … las (?!) er even overheen dat de veroordeling voorwaardelijk was, en dat de verdachte nu juist zelfs tegen de voorwaardelijke veroordeling in beroep gekomen was.
De rechter sprak een veronderstelling uit dat hij een fors gestrafte crimineel voor zich had. Zijn hele houding was: “Ik zal die verdachte wel eens even. En dat zal ik binnen een korte zitting-tijd doen ook.”

Rechter Rijkers (?!)  leek de standaard truc toe te passen bij “niet voorbereid hebben van een zitting”. Hij vroeg de verdachte zijn verhaal maar te doen. De verdachte kan dan onmogelijk zijn hele strafdossier oplezen. De “verdachte” had bovendien (om zittingstijd te sparen!) juist pleitaantekeningen opgesteld die hij de rechters voor aanvang van de zitting had proberen aan te bieden. De rechter weigerde opnieuw de pleitaantekeningen (pleitnota) aan te nemen. Ook hier deed de voorzitter dat wel tevens uit naam van zijn bijzitters. Toen was de maat vol en werd de onverantwoord haastige en onredelijke raadsheer gewraakt.

De gewraakte rechter weerhield na zijn wraking de griffier er bovendien van om de aanwezige getuigen in het pv van terechtzitting op te nemen. Ook werd nagelaten om de verdediging voor het pv, zoals opgemaakt tot dan toe, voor gezien te laten tekenen.

Een regelmatig waargenomen aanpak van een niet-voorbereide rechter is dan om vaak de verdediging te onderbreken dat er niet voldoende tijd is en dat precies verteld wordt, waar de rechter niet in geinteresseerd is. Dat heet “in de hoek zetten van een verdachte”. Bij een dwaling van een rechter in zijn eindoordeel wordt gesteld: de verdachte of zijn verdediging had het dan maar beter en vollediger ter zitting aan de orde moeten stellen. Er is dan ter zitting onvoldoende van gebleken … en onvoldoende bewezen … of onvoldoende weersproken. In het civiel recht is dat nog veel vaker gehoord. In het strafrecht komt het daar nu blijkbaar ook steeds vaker op neer.

De verdediging had geen behoefte om deze truc te ondergaan. Er zat helaas niets anders op dan wraking. Reiskosten voor niets gemaakt. Parkeerkosten van 6,50 voor niets. Bij Justitie en Veiligheid draait het blijkbaar heel vaak om verdeel en heers en intimideren. De verdachte had om nog een andere duidelijke reden helemaal geen belang bij het moeten wraken: hij had getuigen bereid weten te vinden om eigener beweging toch naar het hof te komen. Het is de vraag of deze getuigen zonder formele “uitnodiging” van het OM een volgende keer weer opnieuw kunnen komen of … willen komen.

Iedereen is meer met zichzelf en het voortbestaan van de eigen organisatie bezig, dan met recht doen.

Hoe onpartijdig en onbevooroordeeld is een rechter die zich voor een ander uitgeeft en die weigert om kennis te nemen van het strafdossier? Mag een rechter een pleitnota weigeren? Mag een rechter van alle andere rechters, de griffier en de aanklager de identiteit geheim houden? Hoe kan je dan bepalen als verdachte dat je een eerlijk proces mag verwachten en dat er geen belangenconflicten hoeven te bestaan rond de nevenbetrekkingen van de betreffende rechters. De rechtbankpresident van Zutphen heeft al eens direct na opening van een zitting geschorst, omdat een bijzitter zich door een collega had moeten laten vervangen. De president stelde dat de “verzoeker” in de gelegenheid moest worden gesteld om tijdens de zitting te bepalen of “enig bezwaar van partijdigheid” bij deze rechter kon bestaan. Op z’n minst zou in het gerecht het nevenfunctieregister geraadpleegd moeten kunnen worden. Een verzoeker of verdachte, hoeft daar natuurlijk geen gebruik van te maken.

Ook tijdens de zitting is het legitiem dat een “rechtzoekende” nog vraagt om schorsing voor onderzoek naar een rechter. Het kan ook zijn dat de rechtzoekende een chiquere escape aan een rechter wil aanbieden. Er kan een rechter in overweging worden gegeven om zich te verschonen.

Vanaf het begin door een voorzittend rechter overal de mond gesnoerd krijgen geeft niet bepaald een gevoel van onpartijdigheid en onbevooroordeeldheid bij de rechtzoekende.

Voor wetenschappers en geleerden (zoals rechters en verdediging) is het heel onbehoorlijk om geen vragen aan elkaar te mogen stellen en aan elkaar te beantwoorden? Het is heel onbehoorlijk om de rechtzoekende wel om zijn identiteit te vragen, maar die zelf niet te willen geven. Voor een rechter is dat bovendien onrechtmatig. Als de verdediging niet in de gelegenheid gesteld wordt om overeenkomst van rechtsopvatting met de rechters te mogen vaststellen, zou alles plotseling geheim worden. Het uiteindelijk concluderen over schuld/ onschuld is ten slotte een geheim van de raadkamer. Ook dat wordt niet met de verdachte of zijn verdediging gedeeld.

Volledig geheime en anonieme procesvoering kan nooit een garantie van onpartijdig- en onbevooroordeeldheid dragen.

Het is afwachten hoe de wrakingskamer over dit onbeschaafde en onrechtmatige gedrag van rechter (raadsheer) mr J.W. Rijkers zal oordelen. Of was het toch mr G.J. Rijken?

Politie Manipuleert voor 7e Jaar op Rij Misdaadcijfers. CBS doet niet aan waarheidsvinding. Slager mag gewoon eigen vlees keuren.

2015/10/19 in Uncategorized

– verslaggever Veiligheid en Justitie –

Iedereen die de afgelopen jaren geprobeerd heeft ergens aangifte van te doen bij de politie, weet wat de werkelijke reden is voor de gedaalde cijfers. Minder aangiften van geweld, minder van inbraak, minder van beroving, minder van vernieling, etc.

De politie neemt namelijk al ruime tijd alleen aangiften op waarbij ze redelijker wijs verwachten dat er een dader voor de rechter gebracht zal gaan worden. Dus geen zaken die het OM toch niet wil voorleggen bij de rechter. Het OM heeft zo haar prioriteiten. Als het even kan geen zaken die de rechter niet (zwaar) zal bestraffen. De rechter heeft zo zijn prioriteiten.

De politie heeft geen tijd, geen geld en geen energie voor opsporing. De politie moet zo haar prioriteiten stellen.
Bovendien wordt de politie erg onderbetaald, zo vinden veel politiemensen.

Alleen D66 stelt nu wat kanttekeningen bij de opstelling van de politie. Waarom blijven zoveel aangiften liggen vraagt D66?
De vraag zou eigenlijk moeten zijn: “Waarom wenst de politie maar zo weinig aangiften op te nemen?”

Komt er eens iemand op het idee om de aangiften bijvoorbeeld door de gemeente en door burger-vrijwilligers op te laten nemen? Het gaat dan alleen om het opnemen van de hoeveelheid “gevraagd onderzoek”. Een aangifte is namelijk niets anders dan een verzoek om onderzoek te laten doen door de politie (of andere overheidsdiensten!). Dan wordt vanzelf duidelijk hoeveel van de ingediende aangiften daadwerkelijk door de politie onderzocht gaan worden. Daar kan de politie overal zelf prioriteiten bepalen. De burger en de politiek kunnen dan beoordelen of ze de politieprioriteiten deelt.

Naarmate het slechter met de politie gaat, neemt de politie minder aangiften op. Kan het nog slechter met de politie gaan?
Er is in ieder geval nog ruimte om de cijfers verder te laten dalen. Gewoon nog minder aangiften opnemen.

Het CBS rapporteert braaf de aantallen die “officieel geregistreerd zijn”. Alleen de politie en het OM mogen vertellen wat “officieel” is. Zou het niet heerlijk zijn als wij als burgers ook onze eigen rapportcijfers in mochten vullen?

Arnhemse Toprechter (raadsheer) Rinus Otte Maakt Overstap naar Openbaar Ministerie (OM)

2015/10/15 in Uncategorized

– Arnhem, rechtbankverslaggever –

Uit de eerste hand hebben we vernomen dat rechter (raadsheer) M. Otte (Rinus) voor het Openbaar Ministerie gaat werken. Zijn werkzaamheden in Arnhem heeft hij tijdelijk en waarschijnlijk – deels – neergelegd. Zijn werkzaamheden voor de RUG (Rijksuniversiteit Groningen) gaan gewoon door.

De overgang is op detacheringsbasis. Rechters worden voor het leven benoemd. Wanneer Otte met de werkzaamheden bij het OM stopt kan hij in zijn huidige functie gewoon weer verder gaan.

Duidelijk blijkt hier dat de onafhankelijke positie van OM tegenover de zittende magistratuur alleen maar een heel theoretische is. Wanneer de redactie Rechterlijke Ambtenaren confronteert met zelfs gelijktijdig optreden voor OM en ZM (zittende magistratuur) volgt enige verbazing. Dat achten de meeste juristen onmogelijk. Enige analyse van de registers geeft snel uitsluitsel. Er blijken dus diverse mensen binnen het OM ook werkelijk opgeroepen te worden om als rechter of raadsheer ergens bij te springen.

Misschien is de dubbele pet niet te voorkomen. Dat de dubbele petten dan in ieder geval eerlijk worden toegegeven, ware zuiverder.

De rechter is onafhankelijk? Waarvan? Van wie?

Skip to toolbar