Did we know? Horror Judges? Secret Courts for … Child Matters? Judges creating their own foster childs? Dutch Governemental Organisations exceed the Horror of Dutroux!

– Arnhem – Netherlands – In the district of Gelderland a child-judge proudly tells she takes care of a foster child. It’s a documentary. A film crew is allowed to see some parts of her hidden work. That’s better for children she tells. We have to add: although there hasn’t been scientific or reasonable proof for the need of this secrecy. Youtube and Google will lead you to the documentary.

The judge, Mrs. mr Weijers van der Marck, turns out not to have any hesitation to cut contacts between children and their fathers. Even when it turns out mothers have an alibi for allegations because they prepare departure to a foreign country. Even when she can conclude herself a mother has deceived her by assuring her that she wasn’t preparing an emigration with her children. We as law-activists have all the written facts. This judge even cuts contacts between a father and his children, although the judge not even knows were the children are. The mother isn’t in court but abroad at the moment the judge does her investigation and rules her rule.

Yes. Fathers even get a civil order that they should stop having every kind of contact with their children. Even when they are not even charged with any wrong doing. Nowadays there is no way for fathers not to pay for their children, and that’s OK, of course. But on the other hand judges deny to implement the Dutch laws. The law says that it’s default that mother and father share their parental duties and “rights” likewise.

International organizations have confronted the Netherlands with a long existing illegal habit to use real “secret courts” for some subjects. In dutch: achter gesloten deuren. For example fiscal affairs and affairs about family and child matters. This is one of the reasons the “horror justice” could be kept secret for such a long time. Journalists, Quality Auditors, interested family and friends, they are not allowed to get the questions to the judge that parties in a procedure make. They are not allowed to see or hear the process of analyzing and weighing “facts” that the judge leads to his (very often her) final ruling. It’s nearly impossible for them to get the result from the legal process. Only procedure-results that have big attention in society are anonymized and publicized for a broader audience.

We would be very glad to have made some mistakes (cynical). We would be even more glad to correct them.

Without any parliamentary or civil control it’s allowed to judges to take children away from parents with manipulated, imaginary “proof of misconduct”. One unproven source (e.g. a complaining mother) is enough to hold away children from a father. For several years or even a complete childhood!

It turns out that judges even start to take care for children they “stole from parents” first. They become foster parents for children they steal themselves. Please convince us that this isn’t truth. This is exactly the same that happened to the children of the murdered opposition of the junta in Argentina under dictator Videla. People within the government and administration showed their “humanity” by taking care of children with “incapable parents”. Bureaucratic for … murdered. That they had their part in guilt for murdering fathers (and mothers!) they didn’t dare to tell. It resembles the illegal trade in Ethiopia in stolen children that were adopted in the West. A lot of people and organizations made nice profits by real selling of stolen children. At the end of the line some innocent (?!) people that wanted to care for those children became foster parents. African governments are trying to repatriate some of these stolen children.

Please, start with some fact finding. We know … our judges simply deny. Even written! Even in front of gathered journalists. They did the same after the Second World War. They denied and we should have trust in them. We liked to have. We liked to trust in a fairy tail of better people. Nobody can show what correctional actions were undertaken against nazified judges and their products during the German Occupation of the Netherlands. We have to assume … nearly nothing has been done to undo juridical wrong doing. A very despicable argument was used. Jewish judges were often overrepresented in the total population of judges. It had been a Jewish judge in the highest Dutch court that had been removed by the Germans … even after remarkable collaboration between him and the Germans. Afterwards several lower ranked Jewish judges were removed and brought to several concentration camps. Lots of them finally killed. The Non-Jewish majority in the legal system that was left after the war, seemed to misuse the argument of Jewish sacrifices. The “system” had made it’s sacrifices and focus should be on the future. History was history. Let’s not bother with cleaning up and removing “wrong” judges. This kind of reasoning is exactly the same of convicting and disqualifying fathers with their own sacrifices and “punishments”. Don’t talk about children’s rights and fathers role in it. It should be clear that there are fathers killing their children. Did the reader compare that figure to the number of killed children by mothers? He would be astonished.

A standard way of behaving of the Youth Care and Juridical System is: blaming fathers for the punishments they get from the system itself. Contact with children is lessened or even cut of, fathers get feeling insecure and depressive (who wouldn’t). Depressive might according to “professionals” lead to suicide. Fathers sometimes get more angry and frustrated. Depression, anger, frustration … really is suspected to lead to homicide and suicide. So … take away the children completely. This is really standard in the Netherlands. Simply ask fathers to react on internet-messages. And simply ask our editors and you will be provided by tens … even by hundreds of cases. Somebody who writes the above and rereads, will be questioning his own mental well being. This can’t be truth. But it is.

The normal habit in family tragedies like the one of Julian, Ruben and Jeroen, would have been: blame the father! Case closed. To many people have heard and seen what really happened in this case. For to many people it’s clear … the perpetrator … plays victim.

Stop this play.

How many proofs do we have to suffer … to convince that judges really can’t control themselves?

A system that helps making false allegations about fathers being:
– mistreating their children
– sexual abusing children and partners
– stalking their ex-partners (when they have to get from and bring their children to the mother)

… being suspected of having suicidal thoughts …

is a real criminal system.

It’s really driving fathers into suicide. A system that makes it’s own truth.
Murdering fathers and letting them dig their own graves first.

A system that’s there for it’s own sake. Even assuring criminal income and profit to many people and organizations.
Not for the sake of children.
Not for the sake of fathers.
Not for the sake of family and society in general.

Sometimes perpetrators get names. As victims do. Sometimes they are remembered for ever and around the world. Sometimes they change roles after better reading and rereading. In this case mother Iris van der Schuit asked for sympathy as a mother in deep grief. She doesn’t mention the killed father, she doesn’t mention his family. She was only occupied with having to have her children as exclusive possession with not having to share them with her ex-partner, the father of Ruben en Julian van der Schuit. Pure selfishness. Now she has nothing. We don’t agree to this deed of Jeroen Denis. But we can understand his desperation. Sometimes the perpetrator is victim and the victim … might be the real perpetrator.

How many more avoidable family tragedies we can stand ?

Please Dutch Government
Please Dutch Parliament
Please European Parliament
Please United Nations

… do something.

Anass stond onder OTS. Collegiaal doorgeplaatst: bericht Martin Vrijland

Om onbereikbaarheid van deze informatie door overbelasting van websites of blokkades op sites te voorkomen neemt de redactie het artikel van Martin Vrijland zonder commentaar over.

De redactie neemt geen enkel standpunt in over juistheid of rechtmatigheid van verstrekte informatie. Bij een rechtmatige en redelijke vordering behoudt de redactie zich het recht voor onderstaande informatie te verwijderen.

Publicatie vindt plaats in verband met “groter maatschappelijk belang”.

Van groot belang is dat Anass onder toezicht stond/ of had gestaan. Ook hier was Bureau Jeugdzorg betrokken. De politie lijkt een soort reflexmatig gedrag te vertonen richting Bureau Jeugdzorg. De politie doet vaak zonder enige tegenspraak wat BJZ vraagt. Achteraf stelt de rechter vaak vast dat hetgeen BJZ gevraagd heeft, onrechtmatig is. Daarmee blijkt ook de politie regelmatig onrechtmatig te handelen.



Politierapport en rapport Forensisch Instituut van Anass, lees en huiver! *Update*

Posted on 11 maart 2013


Van een zeer betrouwbare bron ontving ik zowel het rapport van het Nederlands Forensisch Instituut (UPDATE lees hier de toelichting van een arts) als het Procesverbaal van de Politie Haaglanden. Lees dit alles goed. Nog nooit eerder is een rapport zo overduidelijk gestuurd in de richting het antwoord wat men graag wil verkopen als de uitslag: zelfmoord!

Brief OM

We beginnen met de brief van het OM aan advocaat Spong. Voor de volledigheid wijs ik u erop dat advocaat Spong inmiddels niet meer het belang van de familie verdedigt. Welke advocaat dit dan wel is laat ik nog even in het midden.Brief-OM-aan-Spong

Het OM weigert op voorhand elke vorm van inzage. De houding is meteen één van “de hakken in het zand“. Als er dan toch sprake is van zelfmoord waarom is men dan zo geheimzinnig? Wat heeft men te verbergen? Waarom wil men niet eens de ouders begeleiden naar de exacte vindplaats om aan te duiden aan welke tak Anass zich (naar men beweert) verhangen zou hebben? Er is namelijk geen stevige tak op die plek!

Waarom krijgt de familie geen enkele foto te zien? Niet van het sporen onderzoek, niet van de autopsie, niet van het NFI! Waarom wel foto’s van Anass met sjaal op de beveiligings camera’s van de school? Past dat nu eenmaal goed in de beeldvorming van zelfmoord met sjaal?

Brief Nederlands Forensisch Instituut

Ik zal hier eerst de brief van het Nederlands Forensisch Instituut plaatsen om daarna enig commentaar te geven over dit in mijn ogen slordig en bewust slecht in elkaar geflanst rapport. Ik kan me niet voorstellen dat een goede advocaat hier geen kritische vragen op stelt. Anders heb ik ze namelijk wel!


Valt u ook op dat er nergens gesproken wordt over onderzoek naar de geslachtsdelen of “lichaamsopeningen”? Behalve het gezicht en de hals wordt de rest van het lichaam van Anass niet besproken! De imam en twee andere getuigen die Anass gewassen hebben, hebben toch echt meer gezien! Binnenkort meer hier over! De imam heeft duidelijk uitgesproken dat er geen sprake kan zijn van zelfmoord.

Dit NFI rapport geeft er alle blijk van dat er een rapport aangepast is op de wens van het OM in plaats van dat er een volledig en gedetailleerde weergave van het gehele lichaam wordt gegeven. Niets over inwendig onderzoek. Men beperkt zich tot het hoofd en de nek.

Politierapport (Proces-verbaal van bevindingen)

Dan plaats ik nu het politierapport. Let u er vooral op hoe in beide rapporten gepoogd wordt om het zelfmoord verhaal sluitend te maken en er GEEN ENKEL ondersteunend bewijs geleverd wordt. Niets wordt er verteld over de periode tussen verdwijning en vinden. Niets wordt er verhelderd over een mogelijk telefoon-spoor bij de telecom provider. Niets wordt er gezegd over wie Anass gevonden heeft en over de wijze waarop ‘elk vezeltje en elk grassprietje’ Peter R. de Vries omgekeerd is om een mogelijke moord uit te sluiten. Alles is ingezet op zelfmoord! Zelfmoord moet het zijn en zelfmoord is de richting waar men het rapport naar toe schrijft.

De belangrijkste vraag die ik heb is de volgende: WAAR ZIJN DE FOTO’S!??


De sjaal van Anass

Om geloofwaardig te maken dat Anass zich aan zijn sjaal verhangen zou hebben komt men met foto’s van de school waarop zichtbaar is dat Anass een sjaal draagt. Maar waarom doet men wel zoveel moeite om die sjaal in beeld te brengen maar krijgt de familie geen foto’s te zien van de sjaal of de kleding zoals die aangetroffen is? Waarom krijgt de familie NIET de foto’s te zien van Anass in gevonden toestand? Waarom niet? Waarom niet? Waarom niet?

Zat er wel mos op die sjaal? Zat er wel mos op de handen? Bewijs dat eens!!! U kunt het wel zeggen, maar wij willen bewijs! Wij vertrouwen U Overheid niet meer! Kom met ondersteunend beeldmateriaal! Op zijn minst naar de familie! Er zijn te veel openstaande vragen (zie onder)!!


Lidtekens AnassHoe kan het dat Anass op deze foto (klik om te vergroten) een perfect horizontale wurgstreep van ongeveer 1 cm breed heeft en dat beide rapporten (NFI rapport pagina 1 & Politierapport pagina 3 onderaan) spreken over 5 cm breedte? Wilt u weten wat 5 cm is? Ga voor de spiegel staan en houd wijsvinger t/m pink voor uw keel en vergelijk die breedte met de striem in de nek van Anass. Dit is gewoon een bewezen grove leugen in beide rapporten! Lang leve de i-Phone (in dit geval)!

De sjaal als zelfmoord middel is simpelweg een verzonnen, in elkaar gedraaid verhaal. Punt 1 omdat er geen stevige tak in de boom is Punt 2 omdat de striem in de nek veel te klein is en meer duidt op een wurgstriem met een wurgband van 1 cm breed.

De boom

Onderstaan ziet u een filmopname van de vindplaats van Anass tijdens mijn aller eerste begeleiding daarnaar toe door twee oudere buurtbewoonsters. Oordeelt u zelf of iemand zich daar in kan verhangen. Let goed op de bomen. Op 2:14 minuut maak ik een shot omhoog. Daar zit simpelweg geen tak stevig genoeg om je aan te verhangen als 1.69 meter lang zijnde jongen.

En dan nog? Was de infrarood apparatuur van de helikopter kapot? Zaten de neuzen van de speur(drugs)honden verstopt?


Opvallend in het politierapport

In het politierapport staat geen verklaring voor de taser-plekken op het gezicht van Anass. Er wordt slechts gesproken over [quote] “oppervlakkige huidbeschadigingen in het gelaat“.

Wederom wordt ook in dit rapport in alle toonaarden gezwegen over inwendig onderzoek. Is Anass onderzocht op seksueel misbruik? En zo nee, waarom niet? En zo ja, waarom wordt daar dan geen verslag van gedaan? En nogmaals: waarom krijgt de familie geen foto’s te zien!!? Waarom lijkt er in het hele rapport ingezet te worden op een zelfmoord en wordt er met geen woord gerept over het sporen onderzoek!? Wat is er onderzocht? Welke sporen? Nogmaals: Waar zijn de foto’s? U kunt maar wat roepen!!

Pagina 3 bovenaan: “zich in de hals evenwijdige lopende indrukken bevonden met een patroon, welke overeen kwamen met de sjaal“. Welk patroon? Evenwijdige? Ik zie maar 1 streep van 1 cm! Nogmaals: foto’s van de sjaal om de nek graag! En ook alle foto’s van Anass lichaam!

Ook in dit rapport wordt niet of nauwelijks over de rest van het lichaam van Anass gesproken. Heel gehaaid noemt men alleen de lijkvlekken. Bent u ook zo benieuwd naar de getuigenverklaring van de imam en de twee andere mensen die Anass gewassen hebben? Zij beweren dat er toch echt meer aan de hand was met het lichaam van Anass! En waarom ondersteunt het OM dit niet met bewijsmateriaal in de vorm van foto’s naar de familie? Zijn ze de foto’s kwijt? Zijn de computers gecrasht? Wat gaan ze verzinnen?

Foto’s van Anass op vindplaats

Arts en patholoog Ann Maes zegt op pagina 2 van zijn rapport [quote] “Voorafgaande aan de  sectie werd mij enkele foto’s getoond van de overledene op de plaats van aantreffen“. De familie moet deze foto’s ook zien! Kom op met die foto’s! Maar ook de foto’s van het forensisch onderzoek graag! En natuurlijk alle foto’s van de lijkschouwing. Maar ook de foto’s van het postmortaal onderzoek in het ziekenhuis te Gouda. En de foto’s van het mos op de sjaal en kleding (alhoewel dat natuurlijk eenvoudig aan te brengen valt). Het Forensisch instituut kan wel wat roepen, maar als op voorhand door het OM vermeld wordt dat ze er alles aan zullen doen om te voorkomen dat er meer gegevens beschikbaar worden gesteld, is dat uitermate verdacht!  Elke stukje bewijsmateriaal moet op tafel komen!

Men gaat toch uit van zelfmoord? Dat is al in de media geroepen? Waarom zegt het OM dan (zie bovenste brief) [quote] “ben ik voornemens de rechter-commissaris te vorderen om mij machtiging te verlenen tot het weigeren van de kennisneming…“? Wat heeft men te verbergen? En als men nog rekening houdt met moord, waarom hoort de familie dit dan niet? Wordt de familie of iemand in de familie als verdachte beschouwd? Waarom WEL in de media roepen dat de politie zeker weet dat het om zelfmoord gaat en waarom dan zoveel moeite doen en zelfs dreigen met de rechter om NIET alle informatie te verstrekken?

Getuige verklaring

Volgens een getuige heeft de politie de eigenaar van het pannankoekhuisje aan de Storm van ‘s Gravenzandweg een geheimhoudingsverklaring laten tekenen. Waarom moet deze man zijn mond houden? Wat heeft hij gezien?

Openstaande vragen

  1. Wat waren de overige verwoningen op zijn lichaam op basis waarvan de imam en twee andere getuigen concludeerde dat Anass vermoord werd?
  2. Waar zijn de foto’s behorende bij de onderzoeken?
  3. Wat was het exacte tijdstip van overlijden?
  4. Hoe komt Anass aan de taser sporen in zijn gezicht?
  5. Waar was hij tussen het vindmoment van zijn fiets en het moment dat hij ’s ochtends gevonden werd?
  6. Wie vond Anass nu eigenlijk echt? De Duinrell bewaker, een agent of een onbekende vrouw met een Cocker Spaniel?
  7. Wie zette zijn telefoon uit?
  8. Welk spoor is er bekend van de telefoon bij de provider tot het moment van uitzetten?
  9. Waarom werd beweerd dat er grondig sporenonderzoek is verricht terwijl er een hoop rommel (inclusief condoom) op de vindplaats aangetroffen werd?
  10. Waarom is er sprake van een spel Geocaching op en nabij de vindplaat van Anass en is hier niets mee gedaan in het onderzoek?
  11. Waarom was er in een rouwadvertentie van de voetbalvereniging als sprake van zelfmoord terwijl dit nog niet de officiële lezing was?
  12. Waarom is er een COC adviseur die kinderen op basisscholen adviseert in de mogelijkheden van homoseksualiteit en transseksualiteit (ook op de school van Anass), die beweert dat hij een homoseksuele relatie heeft met een agent die zijn geheimhoudingsplicht schendt?
  13. Waarom beweert deze getuige dat hij van deze agent begrepen heeft dat er drugshonden zijn ingezet bij de zoektocht naar Anass?
  14. Waarom heeft de politie alleen flyers uitgedeeld met een telefoonnummer en niet alle buurtbewoners ondervraagt met een notitieblok of opname apparatuur?
  15. Wat is er onderzocht aan de ambulancemelding 17:43 uur in de straat van Anass?
  16. Wat is er bekend van de vermeende zelfmoord op de zelfde avond op het Duinrell terrein nabij de vindplaats van Anass?
  17. Wie zijn de (drie) blonde jongens waarmee Anass is gezien?
  18. Wie is de man in Joggingbroek die door de verslaggever van Omroepwest en een zoontje van een vrouw werd gezien?
  19. Waar zijn de inbeslaggenomen beelden van de getuige die een man zag rond 21:30 uur terhoogte van het pannenkoekhuis?
  20. Waarom hebben de helicopter en de ‘drugshonden’ (in plaats van speurhonden) Anass niet gevonden op de avond van de zoekactie?
  21. Zijn de camerabeelden van de Tango  tegenover het bosje in beslag genomen (zoals wel gebeurd is bij het pannenkoekhuis) en wat is daarop te zien?
  22. Zijn de medewerkers en beveiligers van Duinrell gehoord?
  23. Waarom was er zoveel politie aanwezig bij de begrafenis van iemand die zelfmoord zou hebben gepleegd?
  24. Waarom roept een Marokkaanse tijdens een interview bij Omroepwest op om te geloven in de zelfmoord en wordt door de (veel te gretig lachende) presentatrice het woord complottheorie gebruikt (zie dit Youtube filmpje)?
  25. Wat is de theorie achter zijn zelfmoord en dat Anass na een nacht rond te hebben gewandeld weer terug gaat naar het bosje om zelfmoord te plegen?
  26. Waarom weigert de politie de familie de vindplaats aan te wijzen?
  27. Waarom dreigt het OM met de rechter om verdere informatie te verstrekken?
  28. Waarom komt er geen enkel inwendig onderzoek voor in de rapporten?
  29. Waarom ligt de focus op de hals en het gezicht en wordt de rest praktisch genegeerd?
  30. Waar is het sporenonderzoek en de resultaten daarvan?


Men schrijft een rapport, maar komt met geen enkel ondersteunend bewijsmateriaal om de inhoud van het rapport aan te kunnen toetsen. In feite komt het er op neer dat er gezegd wordt: dit is het NFI rapport en dit is het proces-verbaal en daar moet u het maar mee doen. Het NFI liegt immers niet. De politie liegt ook niet. Dit zijn immers goud eerlijke mensen die trouw hebben gezworen aan de koningin! Aan wie? Ja, aan de koningin. Niet aan het volk, niet aan de ouders van een kind dat mogelijk vermoord is, nee aan de koningin. Maar hoeven deze instituten dan geen bewijs te leveren voor hun conclusies? Kennelijk niet! Ik ruik Machiavelli…u ook?

Share this:

Vind ik leuk:

Over martinvrijland

Martin Vrijland is een gewone Nederlands burger. Maar hij durft onafhankelijk na te denken over alle aspecten van het leven. Al zijn hele leven heeft hij moeite met bepaalde processen in de maatschappij die ogenschijnlijk door bijna niemand aangevochten worden of als problematische beschouwd worden. Het valt hem op dat veel mensen toch nadrukkelijk kudde gedrag vertonen. Hij startte deze weblog om mensen uit de kudde te trekken en zich daarboven te verheffen. Eye openers geven. Een geliefde quote van Morphius in The Matrix is: “This is your last chance. After this, there is no turning back. You take the blue pill – the story ends, you wake up in your bed and believe whatever you want to believe. You take the red pill – you stay in Wonderland and I show you how deep the rabbit-hole goes.”. Een ander belangrijke quote van Morpheus uit The Matrix: “The Matrix is a system, Neo. That system is our enemy. But when you’re inside, you look around, what do you see? Businessmen, teachers, lawyers, carpenters. The very minds of the people we are trying to save. But until we do, these people are still a part of that system and that makes them our enemy. You have to understand, most of these people are not ready to be unplugged. And many of them are so inured, so hopelessly dependent on the system, that they will fight to protect it.”

91 reacties op Politierapport en rapport Forensisch Instituut van Anass, lees en huiver! *Update*

  1. Pingback: Anass Aouargh – ANSAAR-Forum
  2. fleur98 zegt:

    Bij pagina 3 van 4 staat bij: wijze aantreffen stoffelijk overschot.
    ” Het stoffelijk overschot werd liggend op de grond aangetroffen.
    Om zijn hals was ZEER STRAK een sjaal geknoopt. ”

    Er wordt beweerd dat de sjaal om een tak heeft gezeten ( zelfmoord ). Er worden echter geen splinters van een tak gevonden in de sjaal van Anass maar uitsluitend aan één kant een spoor van algen ( aan de binnen of buitenkant v.d sjaal….. wordt niet specifiek benoemd ).

    Kan Anass met een zéér strakke sjaal om de hals van de tak zijn gegleden.
    Antwoord: Uitgesloten. Sjaal zat té strak om de hals. Bovendien waren er geen schaafwonden v.d tak ) aanwezig in zijn hals.
    Is de tak afgebroken?
    Antwoord: Uitgesloten. Hij was dan gevonden met de tak die dwars door de sjaal heen moest steken.
    Is de knoop v.d sjaal na geruime tijd losgeraakt?
    Antwoord: Uitgesloten. Hij lag immers op de grond met de sjaal zeer strak om de hals GEKNOOPT.

    De suggesties onder het kopje ” wijze aantreffen stoffelijk overschot ” waarbij wordt vermeld op welke wijze Anass wellicht op de grond was beland, is volstrékt onrealistisch dus lariekoek.
    Ook in dit gedeelte v.h rapport wordt het tegendeel van “zelfmoord ” aangeleverd cq aangetoond!

  3. Dat er sprake is van een ‘zwaarwegend opsporingsbelang’ kan dat betekenen dat er naast de ‘doofpot’ misschien toch nog een onderzoek loopt naar een misdrijf?

  4. sascha1234 zegt:

    Hallo Martin, goed stuk! Ik vroeg mij alleen af of jij eigenlijk de film hebt gezien die van het lichaam van Anass is gemaakt? Er zijn in NL ook onafhankelijke forensische onderzoekers die wellicht een licht kunnen werpen op zijn lichaam. Mocht deze tot volledige andere conclusies komen dan kun je de politie en het NFI hiermee confronteren. Misschien een idee?

    • Nee, ze willen immers niets geven..dus zelfs geen beelden aan de ouders.
      Ja een onafhankelijk onderzoek is wenselijk. Dit had een advocaat natuurlijk direct moeten eisen!

      • Maar wie/welke instantie zou dat ‘onafhankelijke’ onderzoek dan moeten uitvoeren?

        • bezorgdemoeder zegt:

          Ik heb op dit moment nog het meest vertrouwen in de paragnosten van “Het zesde zintuig”..nooit verwacht dat ik dat nog eens zou zeggen en ik verheug me enorm op een goede advocaat bij Pauw en Witteman!

          • De leugenmachine ‘de main stream media’ die vanaf dag 1 dit dwaalspoor heeft helpen verkopen gaat er zeker niet in betrokken worden. Zij hebben geen enkele credits opgebouwd.
            Sorry, maar ik kan niet zoveel met dit soort uitspraken. We hoeven geen paragnosten of andere bedriegers in deze serieuze kwestie. Gewoon de logische redenatie (door sommen complotdenken genaamd) volgen. Ieder mens met een gemiddeld IQ kan bedenken dat de uitleg die gegeven wordt niet klopt, onvolledig is en alles behalve antwoorden geeft.

      • sascha1234 zegt:

        Daar ben ik het helemaal met je eens! Ik had gedacht dat de familie van Anass foto’s en een filmopname had gemaakt met een iPhone zoals je dat kunt zien op de ‘still’-opname van Anass en dat die beelden evt. gebruikt kunnen worden voor een onafhankelijk onderzoek.

  5. Hoi Martin,
    Goed stuk weer! Wat ik alleen niet begrijp, is waarom je vragen stelt bij het spel Geocaching. Ik ben zelf een Geocacher. Het is een soort schatzoeken. Je zet de coordinaten van de ‘Cache’ (doosje met logboekje en evt. goodies om te ruilen) in je GPS, je gaat zoeken, je schrijft je naam op het logboekje in de cache, plaatst de cache weer terug en je logt online dat je hem gevonden hebt. Ik denk niet dat de politie er wat aan heeft om dit te onderzoeken. Aangezien dit gewoon een spel is. Het enige wat ze zouden kunnen doen is contact opnemen met de mensen die de cache die avond/nacht/ochtend gevonden hebben. Misschien dat hen iets gezien hebben. ALS de cache al gevonden is rond die tijd.
    Ik kon het toch niet laten om hierop te reageren, aangezien ik al eerder vraagtekens rond Geocaching zag.
    Ik lees graag je blogs, ben heel benieuwd waar het allemaal op uit komt.
    Groetjes Kelly

    • Dat kistje lag daar in het gefilmde luik op de vinplaats van Anass.
      Het gaat er dus vooral om dat dit aantoont dat de forensisch onderzoekers van alles onberoerd hebben gelaten. Dan mag je toch concluderen dat er niet echt minutieus onderzoek is gepleegd.
      En ik ben dat niet met je eens. Als je uit gaat van een mogelijk misdrijf behoor je letterlijk alles te onderzoeken.

    • berendopforum zegt:

      het maakt niet uit of er een doos met het spel risk of monopolie of geocaching lag in een luik, dat het niet is onderzocht is MEGA BIZAR. En ik kijk niet eens CSI.

  6. Om dit alles kun je Nederland ook geen rechtstaat noemen. Politie/OM maken uit wat voor rechter komt.Let wel O.v.J. is politie/OM functionaris 1 partij ! en brengt voor wat politie zegt.
    Meeste nabestaanden door verdriet overmand laten het daarom vaak zo! De politie/OM beerput is veel dieper als wij weten.

  7. berendopforum zegt:

    op website van forensisch instituut zie al snel dat bij gevonden minderjarigen zedenset(je) wordt afgenomen (van lichaamsopeningen, genatalia, evt haar), bij verdenking van een zedenmisdrijf.
    vraag me af of er sprake was van drogering/’onder invloed’ zijn / medicijngebruik en wat tijdstip van overlijden is.

  8. Al Haqq zegt:

    Dit is te bizar voor woorden! Ik heb vanaf het begin niet geloofd dat het om zelfmoord ging. Hoe kan Anass niet gevonden zijn, terwijl het bos al eerder op die dag doorzocht was. Bovendien werden er al uitspraken gedaan dat het om zelfmoord ging alvorens het onderzoek was afgerond.
    Wat een grove leugens over een onschuldige jongen.
    Ik wens de nabestaanden veel geduld en doorzettingsvermogen om de waarheid te achterhalen.

    لَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ اِلَّا بِالله – Er is geen kracht of macht buiten die van God

    • maasdonk zegt:

      @all Haqq helemaal mee eens de hogere macht lost het op dit is niet de bedoeling van het leven op aarde leugens bedrog en massacontrole!!!
      Laat gerechtigheid komen voor alle slachtoffers van de zgn ,,elite,, in mijn wereld hebben zij een andere benaming nl scum off the earth maffiatrash!!!

  9. diannerocks zegt:

    Heeey Martin,
    Ik volg je blog nu al weken en wil je via deze weg laten weten dat ik ontzettend blij ben met jou als medeburger van dit o’zo fijne nederland….(bleeehhhh)
    Wat een werk heb je verzet….Ga zo door….tot de waarheid aan het licht komt!
    Ik ga nu eerst je stichting steunen met een kleine bijdrage!
    Je bent een kanjer! Arme Anass….Arme familie om zo bedonderd te worden….Arm Nederland….

  10. dat zwaarwegend opsporingsbelang, er wordt dus klaarblijkelijk nog steeds gespoord. Is het onderzoek nog niet afgelopen ?? Het slachtoffer lag op de grond.Is de tak afgebroken ????/Het wordt nu echt tijd dat er naast een advocaat een objectief particulier recherche bureau wordt ingeschakeld. Waar blijft de persconferentie. ?? De publieke omroep ? tegenlicht Zembla ??

    • Anti deVriesmaffia zegt:

      goed idee Sandra, neem jij dan even contact op met Tegenlicht of Zembla?
      of Pauw en Witwasman, of probeer Peter R e Vries anders, die heeft toch niets te doen.

      • berendopforum zegt:

        je was me net voor! dat wilde ik net typen, misschien komt (zelfverklaarde pedojager) P R de vries dit allemaal nog rechtzetten. Volgens mijn vergeten veel mensen naar de afbeelding in de header van deze blog te kijken………………. (Hint : Kennedy)

        • wandeltje zegt:

          Ik ben eens hééél benieuwd of we binnenkort (in pak ‘m beet 1 à 2 jaar) horen over bijvóórbeeld politie-”medewerkers”, van bijvóórbeeld bureau Wassenaar, die bijvóórbeeld zelfmoord hebben gepleegd c.q. onder miraculeuze wijze om het leven zijn gekomen c.q. in grote psychische moeilijkheden zijn gekomen….. (Voor de mensen die net inschakelen: zie zaak-Edith Post.)

  11. fleur98 zegt:

    De sjaal zat niet strak maar zéér strak om de hals van Anass, aldus het rapport.
    Daar past geen tak tussen!
    Ook de wurgafdruk in de hals van Anass geeft overduidelijk aan dat er geen sprake was van verhanging.
    De vader van Anass gaf aan dat zijn zoon is vermoord.
    Ik ben het daar 100% mee eens!

  12. Pingback: Familie Anass over lichaam en de advocaat |
  13. wandeltje zegt:

    En vanmiddag weer wat interessants gehoord.
    Er wordt gefluisterd dat de media, aanwezig op de donderdag dat Anass gevonden werd (MSM), het aanwezige publiek (lees: schoolgenoten en sensatiezoekers) werd geïnstrueerd om, als de camera’s op hen gericht werden, elkaar huilend in de armen te vallen…..
    Dat staat namelijk wel betrokken.

  14. Pingback: Eerste schandalen nieuwe paus | ThePostOnline

Geef een reactie


Get every new post delivered to your Inbox.Join 76 other followers

Recht op kennis van staat voor kinderen. Embryodonatie mag niet annoniem gebeuren.

een verslaggever

Vandaag werd bekend gemaakt dat in Nederland een eerste kind is geboren na donatie van een embryo van een ander ouderpaar. Ik moest meteen denken aan de publicatie van collega-redacteur Bart. Hij brengt het eeuwenoude probleem van verduistering van staat voor kinderen graag onder de aandacht. Terecht! Kinderen hebben recht op de wetenschap wie hun moeder is en wie hun vader.

Het is aan de artsen om zorgvuldig te selecteren welke vrouwen een embryo van een ander ouderpaar geimplanteerd mogen krijgen. Dat werd naar voren gebracht. Er volgt na donatie geen enkele informatieuitwisseling tussen biologische ouders en “adoptie-ouder” of “adoptie-ouders”.

Het thema heeft grote overeenkomsten met het zijn van zaaddonor of draagmoeder.
Kan dit iets zijn waar de wetgever voor een wettelijk kader moet gaan zorgen?

Moet hier het recht van het kind om te weten wat zijn afkomst (staat) is, niet hoger staan dan de vurige wens van ouders om kinderen te hebben?

Een Moe Gestreden Vader

Ik heb nu 8 jaar voor niets gestreden. Totaal afgebrand. Ik zit financieel en emotioneel
totaal aan de grond. Vechten heeft geen zin. Ik ben er ondertussen van overtuigd dat we te maken hebben met goed georganiseerde maffia.

BJZ; advocaten; de Raad voor de Kinderbescherming. Enzovoort.

Ik zie af van verder vechten om mijn kinderen nog terug te zien. Ik heb vele pogingen gedaan om de rechter eerlijk naar de feiten te laten kijken en recht te laten spreken.

Ik geloof niet meer in rechters.

Den Haag

Jaarbericht KOG aan Justitieslachtoffers (als donateur van KOG)

Integraal geven we het Jaarbericht van KOG weer, zoals dat ook op de site DarkHorse is verschenen. Markeringen en opmaak van Sven Snijer hebben wij overgenomen.

Justitieslachtoffers.nl is donateur van KOG en brengt van harte de werkzaamheden van KOG en haar sympatisaten bij u onder de aandacht.

Wij roepen u op om ook op deze publicatie te reageren, zodat we lotgenoten van bizarre ervaringen met Jeugzorg en Rechtspleging op een discrete manier met elkaar in contact kunnen brengen.

Brief van Stichting KOG aan donateurs 


Haarlem, november 2012
Beste donateurs,
“In 2011 heeft KOG tot nu toe uiteraard weer heel veel telefoontjes beantwoord, de website wat verder bijgewerkt, en voorts aandacht gegeven aan twee onderwerpen:
de deuren van de rechtszaal open, en de wijziging van de maatregelen van kinderbescherming.”
Het bovenstaande schreven wij oktober 2011. In 2012 kunnen we dit helaas herhalen, met de toevoeging dat het er niet naar uitziet dat we iets bereikt hebben op de twee onderwerpen.
Aan u heeft het niet gelegen! U hebt bijna allemaal de mooie kaart vanAlice Jansen gestuurd aan Kamerleden. Sommigen van u hebben er een heleboel verspreid in hun kennissenkring om te laten versturen. Maar helaas.
De deuren van de rechtszaal zijn dichter dan tevoren: ook een kort geding over familie- en jeugdrecht is nu achter gesloten deuren.

Herziening kinderbeschermingsmaatregelen grotendeels pas in werking januari 2015

In Familie- en JeugdRecht van september 2012 is te lezen in de rubriek Actualiteiten:
“Herziening kinderbeschermingsmaatregelen op 1 januari 2015 in werking
… Indien het wetsvoorstel tot wet wordt verheven, wordt voorgesteld het wetsvoorstel op 1 januari 2015 in werking te laten treden met uitzondering van de toetsende taak voogdij, de maatregel van opgroeiondersteuning en het netwerkberaad.. … Het laatstgenoemde deel van het wetsvoorstel zou gelijktijdig in werking kunnen treden met de decentralisatie van de jeugdzorg van provinciaal naar gemeentelijk niveau. (Kamerstukken I 2011/12, 32 015, nr.C)”

Op 13 december 2010 hebben Alice Jansen en Truus Barendse een gesprek gevoerd op het Hoofdkantoor van de Raad voor de Kinderbescherming. De Raad zei, dat de opgroeiondersteuning die wel wet zou worden en ots light genoemd werd, in de praktijk “natuurlijk gewoon een ots” zou zijn. Het enige light eraan is, dat een jongere hem makkelijker krijgt.)
De opgroeiondersteuning zal dus eerder dan 2015 ingevoerd worden.Mr ir P.J.A. Prinsen, die een Open Brief aan de Tweede Kamer heeft gestuurd over de herziening kinderbeschermingsmaatregelen die is ondertekend door 76 advocaten, mailde op 18 oktober 2012:
Stand van zaken en actualiteit:
  • Op 27 juli 2012 is, na meer dan een jaar wachten, de Memorie van Antwoord van de Staatssecretaris verschenen.
  • A.s. dinsdag 23 oktober 2012 zal een nader verslag door de E.K. worden vastgesteld.
  • Direct na publicatie in FJR is de (volledige) open brief op 17 oktober 2012 per e-mail verzonden naar de Griffie van de Eerste Kamer.
  • De nadere Memorie van Antwoord en (naar alle waarschijnlijkheid) de mondelinge behandeling door de E.K. zal niet lang op zich laten wachten.
  • Los daarvan en min of meer toevallig: op 1 november a.s. vindt in Leiden het congres “De OTS 90 jaar: versleten of vitaal?”plaats. Daarin is ruim plaats ingeruimd voor een debat over het w.o.
En verder:
Het voornemen bestaat om met een uit de ondertekenaars te formeren delegatie gesprekken aan te gaan met E.K.-fractiewoordvoerders (in een formele hoorzitting wellicht?) alsmede met de rechterlijke macht, Orde van Advocaten etc.”U ziet, niet iedereen heeft de strijd opgegeven. Je weet maar nooit.Nederland beschermt zich het heen en weer. De consultatiebureaus zoeken risicofactoren in gezinnen, iedereen die beroepshalve met kinderen werkt is verplicht te speuren naar signalen van verwaarlozing en mishandeling en die signalen te melden bij de AMK’s, basisscholen zijn benaderd met poppenhuizen waarmee de leerkrachten signalen van narigheid makkelijk zouden kunnen opmerken. Gelukkig is dit weer voorbij.
Men had dus niet erg veel geleerd van de mislukking van de anatomisch-correcte-poppen-methode. De poppenhuis-methode zou bovendien worden toegepast door amateurs, die de signalen doorgeven aan andere amateurs (AMK), die ze weer doorgeven aan de derde groep amateurs (RvdK), die een verzoekschrift doet uitgaan aan de kinderrechter. Drie instanties achter dit verzoek! Want wij schrijven wel op grond van de opleidingen en al uw ervaringen ‘amateurs’, maar dit zijn de professionals.
Wie is de rechter dan om te twijfelen aan de noodzaak van het verzoekschrift?!
Sybe Bijleveld Advies heeft een rapport opgesteld voor de Eerste Kamer, waarin staat dat 75% van de onderzoeken van de Raad voor de Kinderbescherming tot een aanvraag OTS leidt, en in de restgroep van 25% een deel zit dat wellicht voor de Maatregel Van Opvoedondersteuning in aanmerking komt.
De rechter besluit in 95% van de aanvragen tot een maatregel. In de groep van 5% afwijzingen zit een groep die wellicht wel een MVO zou krijgen.      Op 28 september 2012 meldde NRC, dat de Centra voor Jeugd en Gezin, die 1,2 miljard euro hebben gekost, allesbehalve populair zijn. “Haagse gezinscentra krijgen per dag ‘een handjevol’ ouders over de vloer, in Rotterdam komen er wekelijks zes ouders naar een inloopspreekuur. Amsterdamse inlooppunten zien 5 tot 10 ouders per week. In gemeenten als Eindhoven en Breda worden de inlooppunten helemaal niet meer gebruikt. … Veel ouders associëren het centrum met Bureau Jeugdzorg, dat bij zware problemen in actie komt.” en verderop in de krant: “Volgens hoogleraar forensische psychologie Corine de Ruiter van de Universiteit Maastricht is van begin af aan niet goed nagedacht over de opzet van de gezinscentra. ‘Mensen die behoefte hebben aan opvoedadvies, gaan een boek lezen of kijken op internet. En de echte probleemgezinnen, de ouders die hun kinderen slaan, zoeken juist geen hulp en gaan er dus ook niet naar toe. Dat we nu met lege inloopcentra zitten, hadden we vooraf ook kunnen bedenken. Het CJG is niets anders gebleken dan een nieuwe bureaucratische laag in de jeugdzorg.'”
Ouders hebben dus goed begrepen dat ALLE mensen die met kinderen werken verplicht zijn ALTIJD met beschermersogen te kijken, en een MELDPLICHT hebben. Zo kweek je wel zorgmijders.En nog meer mogelijk goed nieuws:
In Binnenlands Bestuur van 29 oktober 2012 staat een artikel van Yolanda de Koster:
De korting van 32 miljoen euro op het budget voor jeugdzorg per 2013 is onacceptabel. Het is onverenigbaar met de groei aan hulpvragen en daarmee maatschappelijk onverantwoord. Ook druist het in tegen eerdere gemaakte afspraken met het kabinet.
Dat stelt het Interprovinciaal Overleg (IPO) in een brief op poten aan de Tweede en Eerste Kamer. Het IPO roept de Kamers op om staatssecretaris Marlies Veldhuijzen van Zanten (VWS, CDA) terug te fluiten. Het IPO vindt dat de doeluitkering vrijwillige jeugdzorg voor 2013 op ‘tenminste’ het niveau van 2012 moet worden vastgesteld. Het gaat dan om bijna 1,1 miljard euro. De Tweede Kamer debatteert volgende week over de voorgenomen budgetkorting van 2,65 procent per 2013.
Ambulante jeudgzorg
Er is nog steeds een toenemende vraag naar – met name- ambulante jeugdzorg en pleegzorg. Het Sociaal Cultureel Planbureau gaat uit van een groei van 4,1 procent over 2012 en 4,2 procent over 2013. Tegenover een groei van in totaal 8,3 procent dreigt een daling van de doeluitkering met 2,65 procent. Daarmee groeit het gat tussen beschikbare middelen en behoefte aan jeugdzorg met bijna 11 procent, stelt het IPO.

Decentralisatie gemeenten
Met de voorgenomen korting schendt de staatssecretaris bovendien de Bestuursafspraken die met het kabinet Rutte I zijn gemaakt. De bezuiniging op de jeugdzorg zou pas plaatsvinden nadat de provinciale jeugdzorg naar gemeenten is gedecentraliseerd. Die decentralisatie staat per 2015 op de rol. …
Ook de benoeming van prof. dr Ido Weijers als bijzonder hoogleraar Jeugdbescherming aan de Universiteit Utrecht in januari 2012 lijkt goed nieuws.

Citaten uit zijn oratie (te vinden in de congresbundel Parens patriae en prudentie, grondslagen van jeugdbescherming; ISBN 978 90 8850 319 1, prijs euro 13,90):
“Laten we echter steeds bedenken dat kinderbescherming niet draait om de vraag wanneer de opvoeding ermee door kan of ‘goed genoeg’ is. Het draait om de vraag of er sprake is van concrete schade voor het kind en een reële kans op herhaling. …
In het vervolg van mijn verhaal wil ik proberen tot een nadere bepaling te komen van de voorstelling van een prudente overheid op het gebied van de opvoeding. Ik zal het begrip prudentie in deze context nader invullen door het aan de ene kant af te zetten tegen perfectionisme en aan de andere kant tegen preventionisme.
… Perfectionisme impliceert een soort ‘luxe’-opvatting van kinderbescherming. Als we maar enigszins realistisch zijn, moeten we immers erkennen dat we juist als het echt slecht met kinderen gaat, nog heel vaak en eigenlijk structureel tekortschieten: …Wat verbeelden we ons dan wel, als we ons ook nog even met al die ouders en kinderen willen gaan bemoeien, waar geen sprake is van duidelijke schade, maar waar het niet helemaal gaat zoals wij denken dat voor de kinderen het beste zou zijn?
Dat brengt me bij mijn tweede punt, de kwestie van het preventionisme. Daarmee bedoel ik een doorschietende preventie. De kern van de kinderbescherming is preventie, het voorkomen van schade voor het kind. … Dit aspect van prudentie lijkt aan het begin van de eenentwintigste eeuw tegen de achtergrond van schokkende gezinsdrama’s weer vrij plotseling uit beeld te raken.
Daarvoor in de plaats is vanaf het begin van de nieuwe eeuw weer een sterk wantrouwen jegens de ouders teruggekomen, nu echter niet tegen die kleine groep waarvan we al sinds mensenheugenis weten dat ze een gevaar vormen voor hun kinderen, en ook zelfs niet tegen de ouders in de achterbuurten en/of met weinig geld, maar tegen ALLE ouders. … Dit algehele wantrouwen jegens de ouders gaat gelijk op met een zeer uitgesproken en omvattend streven naar preventie in termen van het absoluut willen uitsluiten van risico’s en het bieden van ‘zekere veiligheid’. …Het bestaan van ‘veel risico’s’ geeft allerminst uitsluitsel over het mogelijk voorkomen van mishandeling of een andere vorm van schade voor het kind. …
Een eerste indicatie van het streven naar
uitsluiten van risico’s zien we in de recente enorme toename van het aantal ondertoezichtstellingen en uithuisplaatsingen van minderjarigen. Dit wordt algemeen beschouwd als het ‘Savannah’-effect,  … Daarna werd het motto in dit veld ‘liever te vroeg dan te laat’. …
Een tweede sterke indicatie voor die nieuwe radicale streven naar veiligheid zien we in het wetsvoorstel herziening kinderbeschermings-maatregelen
… de derde ontwikkeling die ik hier wil aanstippen. Dit betreft de aanleg van een amper nog te volgen aantal digitale kinddossiers, van het Elektronisch Leerlingdossier tot het Dossier Warme Overdracht van kinderdagverblijf naar basisschool, van de Verwijsindex Risicojongeren tot Pro-Kid, …, van het Justitieel Casusoverleg tot het Elektronisch Kind Dossier. Dat laatste is intussen vanwege alle kritiek omgedoopt tot Digitaal Dossier Jeugdgezondheidszorg. Met Roel Pieterman kunnen we hier met recht spreken van een ‘voorzorgcultuur’. “Uit de bijdrage aan het symposium op deze dag van prof. dr Caroline Forder (sinds 2010 hoogleraar Kinderrechten aan de Vrije Universiteit Amsterdam, sinds 2012 werkzaam bij Fischer advocaten te Haarlem):
“Begin volgend jaar treedt een grote wet in werking met een nieuwe alomvattende regeling van de kinderbeschermingsmaatregelen. Er staat zeker een aantal nuttige en wenselijke wetswijzigingen in. Toch zal die wet niet echt een oplossing bieden voor de veelvuldige verdragsschendingen (EVRM) die bij een uithuisplaatsing om de haverklap aan de orde zijn. Mijn hypothese is dat rechters bij de toepassing van de regels veel te onkritisch zijn en de daarop van toepassing zijnde verdragsbepalingen niet toepassen. Vandaar mijn stelling: rechters stellen veel te veel vertrouwen in de raad voor de kinderbescherming – en de stichting Bureau Jeugdzorg, die het overigens pas echt bont maakt.”En dan staat op 20 oktober in Trouw een artikeltje van prof. Weijers, waarin hij zegt dat de Bureaus jeugdzorg vaak slecht werk leveren, en dat daarom de Raad voor de Kinderbescherming, onafhankelijk en deskundig, hard nodig zal zijn als direct de kinderbescherming van de provincies naar de gemeenten gaat.
Wie heeft de leerstoel van Weijers ingesteld? De Raad voor de Kinderbescherming.Actualiteit >>
Professioneel werken in jeugdzorg wordt wettelijk vastgelegd  Ook goed nieuws?
Nieuwsbericht | 02-11-2012
De ministerraad heeft op voorstel van staatssecretaris Veldhuijzen van Zanten van Volksgezondheid, Welzijn en Sport en staatssecretaris Teeven van Veiligheid en Justitie ingestemd met het wetsvoorstel professionalisering jeugdzorg.
Het wetsvoorstel verplicht jeugdzorgwerkers en gedragswetenschappers om zich te registreren bij een wettelijk register. Ook verbinden zij zich aan een beroepscode. Als sluitstuk van de professionalisering van de jeugdzorg komt er tuchtrechtspraak in de jeugdzorg. Met deze wettelijke instrumenten worden jeugdzorgwerkers beter toegerust en wordt de kwaliteit van de beroepsuitoefening in de gehele jeugdzorg op een hoger, professioneler plan getild.
Permanente educatie Jeugdzorgprofessionals maken met registratie in een beroepsregister hun vakbekwaamheid aantoonbaar. Om geregistreerd te blijven, moeten zij verplicht deelnemen aan bij- en nascholing. Zo ontstaat er voor de werkers in de jeugdzorg een systeem van permanente educatie.
Het sluitstuk is het tuchtrecht. Hiermee wordt het mogelijk dat beroepsmatig handelen van jeugdzorgprofessionals door vertegenwoordigers van de eigen beroepsgroep wordt getoetst. Beroepsbeoefenaren kunnen daarmee leren van complexe zaken en verbeteringen doorvoeren. Tuchtrecht betekent voor jeugdzorgcliënten dat zij worden beschermd tegen ernstig falende professionals. Die kunnen in het uiterste geval door het tuchtrechtcollege uit het register worden geschrapt.
Registratie loopt
Het wetsvoorstel schrijft voor dat jeugdzorgwerkers en gedragswetenschappers in de jeugdzorg uiterlijk 1 januari 2014 allemaal geregistreerd moeten zijn. Instellingen zijn vanaf dat moment verplicht om met geregistreerde professionals te werken. … De ministerraad heeft ermee ingestemd het wetsvoorstel voor advies aan de Raad van State te zenden. De tekst van het wetsvoorstel en van het advies van de Raad van State worden openbaar bij indiening bij de Tweede Kamer.Het staat iedereen vrij een geluidsopname te maken van een gesprek waaraan hij zelf deelneemt. Verder is het uiteraard een kwestie van goede manieren om dat te melden aan de gesprekspartners.
KOG heeft alle Bjz’s gevraagd hoe zij tegenover opnames staan. Als je het niet stiekem hoeft te doen heb je niet alleen een opname, maar ook de  preventieve werking daarvan (en helaas ook de kans dat je iemand heel erg tegen de haren in hebt gestreken).
Er is zeer verschillend gereageerd (binnenkort op www.stichtingkog.info).
Het bontst maakt Noord-Holland het:
“BJZNH heeft als beleid dat het maken van geluids- en/of video-opnamen door cliënten of andere betrokkenen van gesprekken met medewerkers van BJZNH niet is toegestaan. Dit geldt ook voor het maken van opnamen tijdens huisbezoeken.
De reden hiervan is dat van dergelijke opnamen makkelijk misbruik kan worden gemaakt en dat het moeilijk is hier stappen tegen te ondernemen en dat BJZNH haar medewerkers wil beschermen tegen onrechtmatig gebruik van gemaakte opnamen.”
Wij verbieden u om nota bene in uw eigen huis te doen wat u gewoon mag doen. En waarom? Wij willen onze medewerkers beschermen tegen onrechtmatig gebruik. Wat is er dan toch zo mis met het werk van die medewerkers?Bjz Overijssel schreef er eens goed over na te gaan denken, en vroeg KOG wat wij er zelf van vinden. Onze reactie:
“Het is een goed voornemen om expliciete regels over het opnemen van gesprekken op te stellen. Het lijkt ons verkeerd dat zolang het nog geen algemeen gebruik is dat Bureau jeugdzorg opnamen maakt, de beslissing over toestemming voor het zelf maken van een opname bij de individuele medewerker ligt.
Over het opnemen van gesprekken is de gedachte van stichting Kinderen-Ouders-Grootouders als volgt:
Bureau jeugdzorg maakt standaard van gesprekken een geluidsopname.
De medewerker deelt dit aan het begin van het gesprek mee.
In de ruimtes waar gesprekken worden gevoerd hangt een bordje dat meedeelt dat
     er een opname van het gesprek wordt gemaakt en
     alle aanwezigen een kopie krijgen.
Het enige doel van opnames is verzekerd zijn van de juiste weergave van het gesprek.
Opnames in beeld voegen niets toe.
Iedereen is altijd gebaat bij een juiste weergave van het gesprek, zeker ook de kinderen.
Het maakt dan ook geen verschil of ouders al dan niet in een scheidingssituatie verkeren.
De aanwezigen spreken af de opname niet in bredere kring te laten horen.”Het kan altijd nog gekker:
– Een donateur heeft ons gemeld dat een leerplicht-ambtenaar haar gezin veel last heeft bezorgd. Een AMK-melding doen zonder contact met haar (alleen kopie van de melding in de bus), weigeren haar telefonisch te woord te staan, mailen dat ze geen dossiers bijhoudt als de moeder het dossier van haar kind opvraagt. Zij heeft de Nationale ombudsman gebeld die bereid was onmiddellijk contact op te nemen. Misschien moeten meer mensen de No bellen?
– Een donateur heeft een schriftelijke aanwijzing gekregen dat hij zijn handtekening moet zetten zodat Bjz altijd en overal in zijn dossiers kan kijken.
Een AMK wil 24 uur per etmaal weten waar een baby is, nadat met second opinion is gebleken dat botbreuken niet door mishandeling waren veroorzaakt. Goed, dan geen uithuisplaatsing, maar wel een “black box”.
– Op 3 september 2012 heeft de raad voor de kinderbescherming geschreven aan KOG:
“Na het afsluiten van een ondertoezichtstelling ligt er geen formele taak voor de Raad voor de Kinderbescherming, noch voor Bureau Jeugdzorg.
Wel kunnen er in een individuele situatie afspraken met de hulpverlening worden gemaakt, bij voorkeur in overleg met betrokkenen, over terugkoppeling mocht de hulpverlening niet het gewenste resultaat opleveren.”
Hebt u het goed gezien: BIJ VOORKEUR in overleg met betrokkenen.
Het secretariaat wordt toch niet overgenomen. Truus Barendse gaat weer door.KOG heeft een nieuwe folder. Als u denkt dat u een stapeltje in de wachtkamer van uw huisarts wilt leggen, of bijvoorbeeld in de bibliotheek, laat u dit dan even weten.
Liefst per e-mail (kog@upcmail.nl) anders per telefoon 0235321223.Wij hebben voor een habbekrats van de uitgever een grote stapel Jungles van de jeugdzorg gekregen. Als u er een gratis wilt ontvangen: kog@upcmail.nl of per telefoon 0235321223. Wij houden ons ook aanbevolen voor adressen waar mensen komen die er iets aan hebben.
Maakt u voor 2013 minimaal € 20 over op rekeningnummer 9634691?
Verder vragen wij van u:

  –  uw ervaringen met advocaten, negatief maar vooral positief zodat wij kunnen adviseren
  –  uitspraken van rechters zodat anderen zich erop kunnen beroepen.Truus Barendse, secretaris KOG

 Geplaatst door op 07:05

3 reacties naar aanleiding van de publicaties door Sven Snijer:

  1. Het hebben van een Meldcode is straks verplicht, niet het melden!
    Echte beroepskrachten kunnen dus hun geweten raadplegen en zo nodig eerst op diagnostiek door een echte specialist aandringen – i.p.v. de gang via de amateuristische jeugdzorgwerkers.

    De fuik van spookachtige OTS-sen kan vermeden worden door meteen naar diagnostiek te stappen. 

  2. Iedereen weet intussen dat het een puinhoop is, maar de overheid .. :


    Een EEG zou waarschijnlijk een vlakke lijn opleveren.   

  3. Typisch Nederlandse oplossing, niet het (bekende) probleem aanpakken, maar de deuren dicht houden ..

    Gezien de resultaten van valide onderzoeken komen (gelukkig) t.z.t. de maatschappelijke kosten (verloren arbeidspotentieel, GGZ, criminaliteit) vanzelf bij dezelfde samenleving terecht die de puinhoop laat bestaan.

     (aldus de mensen die reageerden via de site van Sven Snijer)

Primeur: Nederlandse rechter stelt vast dat oma’s recht op zorgtaak hebben, als … Oproep aan alle oma’s: Dien verzoek tot omgangsregeling in!!!

Een heel erg verdrietige uitspraak voor … in de eeste plaats Jori, de (klein-)zoon van Johan Claus en zijn moeder Thalia.

Deze uitspraak geldt als jurisprudentie. Als er wel meer zorg mogelijk was geweest voor oma aan haar kleinzoon, dan had de rechter niet anders gekund dan het verzoek toe te wijzen. Zo stelt deze rechter als schaamlap … en kluitje in het riet.

Ik ben heel benieuwd welke argumentatie andere rechters aan hun afwijzing van omgang voor oma’s hebben gegeven.

Wanneer we andere beschikkingen boven water krijgen waaruit een andere argumentatie in de zelfde omstandigheden kunnen vinden, stellen we dus door kwaliteittoetsing op de eindproducten van de rechtspleging vast:

Jurisprudentie wordt vaak onrechtmatig, inconsistent, ongrondwettig, in strijd met beginselen van behoorlijk bestuur, in strijd met geratificeerde internationale verdragen … in strijd met goede zeden … enz. enz … MISBRUIKT.

Niemand roept de rommelende rechter tot de orde. De wet is de wet … ook voor de rechter. De rechter heeft helemaal nooit de ruimte gekregen in het civiele recht om een EIGEN WET over de Wet heen te gaan leggen. De civiele rechter blijkt vaak zelf “eigen rechter te spelen”. De rechter is niets anders dan een natuurlijke persoon die recht spreekt vanuit het instituut De Rechter. Vele rechters blijken De Rechter te minachten. Volgens De Rechter is dat strafbaar. De rechter blijkt vaak niet goed met zijn meervoudige persoonlijkheid(sstoornis) om te kunnen gaan. Velen blijken zich inderdaad met De Rechter te vereenzelvigen zonder enige … zelfreflectie en zelfkritiek. Met welke stoornis een scherp observerende psycholoog of psychiater dan op de proppen denkt te moeten komen, zal de oplettende lezer zelf kunnen vaststellen. De redactie verwijst graag door naar waardevolle informatie op andere sites, zoals: http://www.moeilijkemensen.nl/

Kleine noot nog. De meervoudige persoonlijkheidsstoornis, is uit. Het wordt nu gezien als een wetenschappelijke misleiding van een scoringsgerichte, zelfgenoegzame Amerikaanse psychologe. In de psychologie is kennis niet zo spijkerhard als in de andere wetenschappen. Het goede nieuws: na dwaling vind men toch het goede of het betere pad weer terug. Er kan toegegeven worden: We zaten er met velen naast. Excuses!

Laten we hopen dat de rechters ook wat vaker de grootsheid van De Rechter hebben en toegeven: Sorry, we hebben de wet nog niet durven uitvoeren. We hebben niet kunnen begrijpen. Het excuus met: Sorry, we hebben niet WILLEN begrijpen … is wat veel gevraagd. Laten we dat excuus maar niet vragen.

Weer een duidelijke illustratie … werk aan de winkel voor de Autoriteit Toezicht Rechtspleging.

De redactie.


Dit artikel:http://www.slachtoffersjustitie.nl/wordpress/?p=532

Gerefereerde beschikking: http://www.slachtoffersjustitie.nl/wordpress/?p=526

Eerder artikel: http://www.slachtoffersjustitie.nl/wordpress/?p=523

Citaat van een in functie zijnde Nederlandse rechter: “De rechter hoeft niet actief zijn best te doen om waarheidsvinding plaats te laten vinden.” (Bron is bij de redactie bekend.)






Hechtingsproblematiek bij kinderen in de rechtspraak – Beslissingen over kinderen in problematische opvoedingssituaties – Inzichten uit gehechtheidsonderzoek


Redactie: met dank aan Vader Kennis Centrum. Zie de pdf-file die wordt vermeld of volg de onderstaande link voor de integrale tekst. Rechten berusten bij de in de documenten genoemde auteurs en organisaties. Documenten zijn algemeen breed op internet verspreid en toegankelijk gemaakt.


377. Hechtingsproblematiek bij kinderen in de rechtspraak – Beslissingen over kinderen in problematische opvoedingssituaties – Inzichten uit gehechtheidsonderzoek


Hechtingsproblematiek bij kinderen

Bron: Raad voor de Rechtspraak, Research Memoranda Nummer 6 / 2010, Jaargang 6, 2010


Jeugdrechters nemen beslissingen die verstrekkende gevolgen kunnen hebben voor kinderen en ouders. Het betreft beslissingen over bijvoorbeeld uithuisplaatsing van een kind of het toewijzen van een kind aan één van de ouders. Voor het nemen van gefundeerde beslissingen is er bij jeugdrechters behoefte aan actuele kennis over de oorzaken, de ontwikkeling en gevolgen van hechtingsrelaties.


Op verzoek van de jeugdrechters is een overzicht gemaakt van de beschikbare kennis over hechting op een zodanige wijze dat deze jeugdrechters ondersteunt bij het nemen van beslissingen die gefundeerd zijn op actuele wetenschappelijke inzichten en onderzoeksresultaten.
Uitvoering: prof. dr. Femme Juffer (hoogleraar Adoptie, Universiteit Leiden)

Actuele status

Beslissingen over kinderen in problematische opvoedingssituaties, Inzichten uit gehechtheidsonderzoek

 Research memorandum 6-2010


Contactinfo Raad voor de Rechtspraak

Wetenschappelijk adviseur: Suzan Verberk
E-mail: s.verberk@rechtspraak.nl
Telefoon: (070) 361 9742

Programmamanager: Karin van Blijswijk
E-mail: c.van.blijswijk@rechtspraak.nl

Beslissingen over kinderen in problematische opvoedingssituaties – Inzichten uit gehechtheidsonderzoek

Bron: Raad voor de Rechtspraak, Research Memoranda Nummer 6 / 2010, Jaargang 6, 2010

Auteur: Prof. dr. Femmie Juffer, Hoogleraar adoptieonderzoek, Universiteit Leiden

Peiling van de politiek van non-communicatie. Brief redactie aan nieuw “slachtoffer” van Raad voor de Kinderbescherming, afwachtende advocaat en goedgelovige rechter.

Heel veel sterkte!

We wensen jou veel sterkte. We hebben een heel groot “lek boven”. Nu nog de grote groep mannen (ook vrouwen!!!!) die het betreft een duidelijk gezicht geven en voor goede samenwerking gaan zorgen.

We zullen met meer begrip en inzicht niet direct het verlies van onze kinderen voorkomen.
Laten we sterk zijn om ze terug te winnen en daarvoor blijven vechten. Advocaten zijn regelmatig meer blokken aan het been dan bijstand … helaas. Ze hebben helaas ook een enorm belang bij het heersende onrecht. Ze zijn er zelfs deel van. Het is als een dokter die nooit zieken krijgt, die in de verleiding komt om mensen zelf eerst ziek te maken.
De brandweerman die het wachten op brand beu is … en zelf fikkie stookt.

Dat lijken idiote voorbeelden, maar helaas komen eigenlijk gebeurd precies dit op grote schaal in de jeugdzorg. Als we niet naar die voorvallen zoeken (door kwaliteitscontrole en onafhankelijk toezicht) dan zullen we ze ook bijna nooit vinden. Heel soms geven betrokkenen het uit schuldbesef toe en laten ons “vinden” wat we niet aan het zoeken waren.
Veel van die “idiote gevallen” roepen een natuurlijk psychologisch proces bij ons op dat we waar mogelijk eerst onze “waarnemingen” proberen te ontkennen. Ontkennen komt dan neer op wel waarnemen, maar niet in het geheugen willen inprenten of willen inprenten met een beter draaglijke “valse/gekleurde herinnering”. Dr. Freud wist ons al te overtuigen dat dat zelfs een overlevingsmechanisme voor individuen is.

Wij zijn er getuige van geweest dat de jeugdzorg eerst onrust bij de kinderen veroorzaakte en vervolgens dat als alibi gebruikte om kinderen naar een jeugd-psychiater toe te sturen. Gezonde kinderen!!!! Van wie is een dergelijke jeugd-psychiater voor zijn inkomen afhankelijk?

Je raadt het al voor indicatiestelling en doorverwijzing zijn jeugdzorginstellingen afhankelijk van … van BJZ!!!!
Ons aangereikte kennis bij Economie Havo-3/4- en VWO-3/4 was:
– een monopolie is ongezond en leidt tot prijs en kwaliteitproblemen! (1 leverancier en meer afnemers)
– een monopsonie is ongezond en leidt tot prijs en kwaliteitproblemen! (meer aanbiediers en maar 1 afnemer)
Het was mogelijk ook stof voor Mavo-3.

Rechters en advocaten lijken geselecteerd te worden voor het sluiten van ogen en oren. Via de voormalige Rijkspsychologische Dienst (RPD) zijn zelfs bewijzen gevonden dat dit inderdaad al speelt bij de toetsing en selectie van kandidaten voor de opleiding tot rechter. Er lijken vrij duidelijk krachten op een rechter te werken om juist te voorkomen dat bewijsmateriaal van “verdachten en slachtoffers” bij de rechter terecht kan komen. Ze moeten bereid zijn het bestaande systeem te willen blijven volgen … en vooral niet zelf kritisch na te denken.

Grappig is nu juist dat functionerende rechters een zelfbeeld presenteren dat zij onafhankelijk en “eigenwijs” denken te zijn. Zij zeggen tot hun uitspraken te komen zonder “last of ruggespraak”.

Het is nog maar kort geleden dat rechters op hun uitspraken de stempel lieten zetten “In naam der koning” of “In naam der koningin”. Juridisch was de laatste stempel zelfs fout. De functie van de koningin was volgens de wet namelijk koning (m/v).

Als erebaan ter genoegdoening voor loyaal optreden werden edellieden en hun kinderen door de koning tot rechter benoemd. Dit werd natuurlijk nooit zo geformuleerd. Bekijkt u eens de namenlijsten bij de rechtbanken en bij juridische publicaties. Nog steeds treffen we een lange lijst met mensen met adellijke titelatuur. Het wordt minder, maar nog steeds is er een oververtegenwoordiging van adellijke mensen in de rechtspleging.

Voor buitenstaanders blijkt het niet kritisch laten plaatvinden van waarheidsvinding ook in het strafrecht een groot probleem te zijn. Vele gevangenen blijken zonder objectief bewezen schuld levenslang te hebben uitgezeten. We zien hier helaas alleen nog maar het topje van de ijsberg. (Vergelijk de onderzoeken van Ton Derksen en anderen). Maurice de Hondt blijkt niet alleen goed te kunnen peilen en te kunnen rekenen, maar helaas heeft hij in veel meer gelijk. Ook hij liet zich in vergaande mate “motiveren” door wat er met een van zijn kinderen gebeurde door de “goede zorgen” van bureaucraten van de verkeerde soort. In het civiele recht is zakkenvullen en jokken een nationale sport !!

Studenten krijgen ook onomwonden te horen dat je alleen in de toptechniek en in het recht een topsalaris kan verdienen. Het gaat hier wel om onze kinderen !!!! Zij blijken niet een gewaarborgd recht op een gezonde opvoeding (met contact met beide ouders en families) te hebben.

Mijn casus (als redactielid) in het kort. Ik was co-ouder. Moeder wilde naar het buitenland kunnen verhuizen met haar partner. De oude vertrouwde list werd van stal gehaald: non-communicatie-strategie en diskwalificatie en criminalisering van de vader. Als iedere leek het ziet … waarom de rechter en de hulpverlening niet? Voor alle duidelijkheid: er zijn ook ratten van vaders die dit op moeders los laten. Resultaat is: achteloze ontvadering door uiteindelijk de rechter. Nog belangrijker:  kinderen met zware psychische beschadiging die vaak eindigt in Parental Alienation Syndrom (PAS).

De rechter maakte zichzelf willens en wetens schuldig aan zware mishandeling in vereniging. Ondertussen wellicht tijd om met een aantal ouders rechters daarvoor op de reguliere wijze aan te spreken: aangifte doen van mishandeling, dwaling, bedrog en plichtsverzuim in vereniging.

Probleempje: alleen als we met heel veel ouders tegelijk aangifte gaan doen tegen de ontspoorde functionarissen (rechters en “deskundigen”) vinden we een advocaat die dat bereid is voor ons op te gaan pakken. In individuele gevallen blijken advocaten zich niet hieraan te willen branden. Ze nemen je zaak simpelweg niet van je aan. Ofwel: de toegang tot het recht blijkt nihil te zijn.

Ook al is het direct vast te stellen dat je als ouder opkomt voor de rechten van je eigen kind, en dat je allerlei mishandeling van je kind kan bewijzen, dan nog zeggen de familie-recht advocaten steeds het volgende. “Als het je werkelijk om je kinderen gaat, dan probeer je je relatie met de andere ouder te normaliseren!” Ze willen blijkbaar niet zien dat in veel gevallen de andere ouder er allerlei belang bij denkt te hebben om: te doen voorkomen dat er “een slechte communicatie bestaat tussen de ouders”. Er zijn blijkbaar maar heel weinig mensen die de juiste definitie van “communicatie” willen vinden en weten toe te passen. Als de intentie van de zender is om een boodschap NIET over te krijgen dan is de communicatie vanuit de positie van de zender (meestal moeders!) nu JUIST OPTIMAAL. De jeugdhulpverlening zou dus moeten melden aan de Raad (Raad voor de Kinderbescherming) dat er in “onze” gevallen “een zeer goede” communicatie plaatsvindt.

Worden kinderen en vaders werkelijk gevolgd, en wordt ook de kwaliteit van de communicatie vanuit hun positie als zender en ontvanger gemeten, dan ontstaat een heel ander beeld. “Leuk om te weten” is dat de Raad voor de Kinderbescherming en BJZ zelf zeggen dat ze niet aan waarheidsvinding doen. Als je als “van kind te vervreemden” ouder doorvraagt dan komt dat “verdedigingsinstrument” tot inzet bij de jeugdzorgmedewerker. Ze zeggen feitelijk: we gaan ook helemaal niet (professioneel) onderzoeken! Feitelijk roepen ze maar iets om bij de rechter hun zin te krijgen en steun te krijgen voor wat ze doen. En belangrijker: later nooit ter verantwoording te kunnen worden geroepen. De rechter zei het immers ook! Het is een al tientallen jaren bestaand agreement tussen rechters en jeugdzorg om “elkaar in een rol te bevestigen”. Verdeel en heers heet dat ook wel. Wie bevestigt onze kinderen in hun rol dat zij graag beide ouders willen behouden?

Waarom doen rechters zaken met deskundigen die onomwonden zeggen niet professioneel deskundig te willen zijn?

In mei 2014 mengde zich eindelijk ook weer eens een andere academicus als kritischer toeschouwer op het bizarre doen en laten van de jeugdzorg. De econonoom emeritus hoogleraar Arnold Heertje kon zijn ogen en oren niet geloven in wat hij opgevoerd zag worden. Toegegeven: wat jeugdzorg en rechter samen te weeg brengen is ook niet te geloven. Je kan het pas geloven als je als ouder met je kind zelf slachtoffer wordt van het systeem. Dan is het dus te laat. Je kan dan niet anders dan proberen er te zijn voor als je kind behoefte krijgt om naar je terug te keren. Wachten en nog eens wachten. Ook het proces van (deels) ongedaan maken van de vervreemding kosten vervreemd kind en vervreemde ouder veel energie … en veel pijn. Deels ongedaan maken, want … de verloren kindertijd … geeft niemand hen terug.

Met een paar kritische vragen is ook meteen vast te stellen dat men weigert om bestaande wetenschappelijke kennis toe te passen. Het is dus ook niet verwonderlijk dat Pieter van Vollenhoven en de ombudsman en vele anderen vaststellen: de jeugdzorg is verre van professioneel … en helaas … de rechtspleging is dat DUS ook niet. Mijn (redactielid, steller dezes) werk was het om de mate van professionaliteit van medewerkers van justitie vast te stellen … gefocust op de ICT-mensen. Nu ik tegen wil en dank dat onderzoek ook moet doen bij mijn collega’s tijdens hun werk in het primaire proces, de rechtspleging zelf … moet ik van de ene verbazing in de andere vallen.

De onderzoekssite “justitieslachtoffers.nl”:
Kijk ook eens op onze site:
Of richt uw reactie aan: justitieslachtoffers@gmail.com



(Bijwerking en aanvulling van dit artikel, op verzoek van lezers, op 1 september 2015. Eerste publicatie op 21 maart 2012.)

Zur Elternentfremdung. Over Oudervervreemding.

Integrale weergave uit de verwezen website.


VfK Logo

Aus Wilhem Reich “Charakteranalyse” zur Eltern-Kind-Entfremdung

Das Buch “Charakteranalyse” des Wiener Psychoanalytikers Wilhelm Reich erschien erstmals 1933. In Nazideutschland war das Buch verboten, erreichte aber 2006 seine 8. deutsche Neuauflage, entsprechend der U.S. Fassung ab 1945: Kiepenheuer &Witsch, Köln, 8te Auflage, 1971, 1989, ISBN 10: 3-462-01982-1, ISBN 13: 978-3-462-01982-7.
 Im Kapitel VI. Die emotionelle Pest  (Seiten 330.-372 ), geschrieben 1945, finden sich Beschreibungen, in denen wir heute Fälle erkennen, die unter den von Richard Gardner etwa 1985 eingeführten Begriff ” Parental Alienation Syndrome (PAS)” fallen würden.
Auf Seite 335 ist eine kurze Bemerkung:
Eine Mutter etwa, die sich der Methoden der Politik bediente, um ihr Kind dem Gatten zu entfremden, fiele unter diesen erweiterten Begriff der politischen emotionellen Pest; ebenso ein streberischer Wissenschaftler, der sich nicht durch sachliche Leistungen, sondern mittels der Methoden der Intrige zu einer hohen sozialen Stellung emporarbeitet, die in keiner Weise seinen Leistungen entspricht.

Auf Seite 341:
Ein Vater, der aus Haß gegen seine Frau, die ihm, sagen wir, untreu wurde, das gemeinsame Kind fur sich in Anspruch nimmt, handelt aus ehrlichster Überzeugung »im Interesse des Kindes«; aber er erweist sich als völlig unzugänglich jeder Korrektur, wenn das Kind unter der Trennung von der Mutter leidet oder sogar zugrunde geht; der pestkranke Vater wird sekundär allerhand Begründungen finden, um seine Überzeugung aufrecht zu erhalten, daß er es mit dem Kinde »gut meine«, wenn er es von der Mutter fernhält; er ist nicht zu überzeugen, daß das wirkliche Motiv sadistische Bestrafung der Mutter ist..

 Das erscheint hoch relelevant, weil es einen Aspekt beschreibt, den man immer in schweren PAS Fällen findet, seltsamerweise meist sogar bei entfremdenden Elternteilen, die auf Grund ihres Bildungsstandes oder sogar zusätzlich noch Berufsausbildung eigentlich in der Lage sein müssten die ernsthaften Auswirkungen ihres Verhaltens auf das Kind zu erkennen.
Diese Beschreibung entspricht übrigens auch genau der Geschichte die Theodor Fontane in seinem berühmten Roman  “Effi Briest” (1894-95) erzählt. Fontane beschreibt auch das mechanische Verhalten des entfremdeten Kindes bei den wenigen Kontakten mit seiner Mutter. [Der von Reich eingeführte Begriff ,,pestkrank” für solche Persönlichkeitsstörungen, wie hier beim entfremdenden Vater, hat sich allerdings nicht durchgesetzt, auch nicht andere seiner vielen sehr originellen Ideen.]  

Seiten 348-349: Typischer Kampf ums Kind in Scheidungsfällen :
Versuchen wir nun, diese Differenzierungen an einfachen Beispielen aus dem Alltagsleben zu überprüfen: Nehmen wir als erstes Beispiel den Kampf ums Kind, der sich bei Ehescheidungen in typischer Weise
abzuspielen pflegt.
Wir haben drei verschiedene Reaktionen zu erwarten: die rationale, die charakterneurotisch-gehemmte and die emotionell pestkranke Reaktion.
a. Rational: Vater and Mutter kämpfen um gesunde Entwicklung des Kindes mit rationalen Begründungen and Mitteln. Sie können prinzipiell einig sein, dann ist es leicht; sie können aber auch sehr verschiedener Meinung sein. Sie werden in jedem Falle im Interesse des Kindes es vermeiden, hinterhältige Methoden zu benützen. Sie werden mit dem Kinde offen sprechen und es entscheiden lassen. Sie werden ihr eigenes Interesse am Besitz des Kindes ausschalten. Sie werden sich von den Neigungen des Kindes führen lassen. Wenn der eine oder andere Ehepartner Trinker oder geisteskrank ist, wird diese Tatsache dem Kinde unter größtmöglicher Schonung als ein tapfer zu tragendes Unglück in entsprechender Weise vermittelt werden. Das Motiv ist immer Vermeidung einer Schädigung des Kindes. Die Haltung ist bestimmt durch Opferung der persönlichen Interessen.
b. Charakterneurotisch: Der Kampf ums Kind ist durch Rücksichten aller Art, durch Scheu vor Öffentlichkeit etc., gebremst. Die Führung im Konflikt hat nicht so sehr das Interesse des Kindes als die Anpassung an die öffentliche Meinung. Die charakterneurotischen Eltern fügen sich dem üblichen Brauch in solchen Dingen, also etwa der Ansicht, daß das Kind unter allen Umständen bei der Mutter bleibt, oder sie ziehen einen Gerichtsbeschluß zu Rate. Wenn einer der Ehepartner Trinker oder geisteskrank ist, dann besteht die Neigung zur Aufopferung, zur Verhüllung der Tatsache mit dem Resultat, daB das Kind sowohl wie der andere Ehepartner leiden und gefährdet werden: Die Ehescheidung wird vermieden. Das Motiv des Verhaltens ist durch den Satz »Wir wollen kein Aufsehen erregen« geprägt. Die Haltung ist bestimmt durch Resignation.
c. Emotionell pestkrank: Die Rettung des Kindes ist regelmäßig ein vorgeschobenes und, wie das Ergebnis zeigt, unerfülltes Motiv. Das wahre Motiv ist die Rache am Partner durch Beraubung der Freude am Kinde. Der Kampf ums Kind bedient sich daher der Diffamierung des Partners, gleichgültig, ob er gesund oder krank ist. Das Fehlen jeder Rücksicht auf das Kind kommt darin zum Ausdruck, daß seine Liebe zum anderen Elternteil nicht in Rechnung gestellt wird. Dem Kinde wird, um es vom anderen Partner zu trennen, beigebracht, daß der Betreffende Trinker oder geisteskrank ist, was nicht der Wahrheit entspricht. Das Ergebnis ist Schädigung des Kindes, das Motiv ist Rache am Partner und seine Vernichtung sowie Herrschaft über das Kind und nicht Liebe für das Kind.

Seiten 359-360:
Ich möchte hier ein klinisches Beispiel aus meiner ärztlichen Erfahrung einschalten.
Bei einer Ehetrennung hatte die Mutter mit dem Vater der Kinder die Vereinbarung getroffen, daß die Kinder zunächst bei der Mutter verbleiben, daß sie aber, wenn sie das 14. Lebensjahr erreichten, sich selbst freiwillig entscheiden sollten, bei wem sie weiterleben wollten. Eines der Kinder äußerte schon mit 12 Jahren den Wunsch, beim Vater zu leben. Daraufhin griff die Mutter zum Mittel der Diffamierung des Vaters, der abwesend war. Dem Kinde wurde die Überzeugung beigebracht, daß der Vater ein Mensch wäre, der andere Menschen beherrschen wollte, man müßte vor ihm auf der Hut sein, denn man könnte sich seinem Einfluß nicht mehr entziehen, wenn man einmal unter ihn geraten wäre. Diese Diffamierung war um so unverständlicher, als der Vater an der genau entgegengesetzten Schwäche litt, Menschen seiner Umgebung uneingeschränkte Freiheit zu lassen. Das Argument der Pestreaktion  wurde erst einige Jahre später verständlich: Die Entfremdung des Vaters war offenbar nicht völlig geglückt, denn die Mutter griff zu einem schärferen Mittel. Sie brachte den Kindern die Uberzeugung bei, daß der Vater verrückt geworden and daher gefährlich wäre. Dies wirkte. Das Kind entwickelte eine neurotische Selbstversagung. Seine Charakterhaltung begann sich immer mehr dahin zu entwickeln, daß man sich gerade das, was man am sehnlichsten wünschte, zu versagen hatte.Das wurde nun zu einem Zwang. Der Einfluß der Mutter verinnerlichte sich im Kinde in so hohem Grade, daß das Kind sich jahrelang den heißen Wunsch, den Vater zu besuchen, versagte. Obwohl es später einsah, daß die Verrücktheitserklärung des Vaters ein Mittel, es fernzuhalten, gewesen war, behielt es die nun phobisch gewordene Angst, den Vater zu besuchen, bei. Obwohl es nun erwachsen war, war es unfähig, sich von der Mutter zu lösen and sein eigenes Leben zu führen. Es schob seinen Entschluß, das mütterliche Haus zu verlassen, immer wieder hinaus. Es war deutlich, daß eine Zwangshemmung es im Hause der Mutter festhielt. Genau das also, was diese Mutter dem Vater des Kindes zugeschrieben hatte, war komplett gelungen. Im Leben des Kindes hatte sich ein irreparabler Bruch festgesetzt. Die Selbstversagung durchaus rationaler Wünsche war zu einer dauernden Grundhaltung geworden. Obwohl sie den Vater sehr schätzte und liebte, vermochte sie es nicht über sich zu bringen, mit ihm auch nur wenige Tage in den Ferien oder bei ähnlichen Anlässen zu verbringen.

Das ist vielleicht das relevanteste Zitat, da es auch beschreibt was im Kinde passiert, als Folge des entfremdenden Verhaltens seines betreuenden Elternteils  Dass dieser Elternteil dem anderen etwas vorwirft  (hier: andere beherrschen zu wollen) was nur auf ihn selbst zutrifft, nennt man heute in der Psychiatrie “Projektion”.

Zur Homepage von Väter für Kinder  Impressum

Joep Zander over eerste beschrijving Oudervervreemdingssyndroom (PAS)


20 maart 2012

Het ouderverstotingssyndroom werd volgens de gangbare opvattingen in 1985 voor het eerst beschreven door Richard Gardner. In 1992 volgde zijn lijvige hoofdwerk het eerste artikel op. Toen Bernet een paar jaar geleden de geschiedenis van dit begrip uitdiepte kwam hij tot veler verbazing uit bij Wilhelm Reich die in 1949 al min of meer een omschrijving van het begrip had gegeven in zijn boek “Character analysis”. Of al eerder? Het boek stamt immers uit 1933?
Bij het uitwerken van mijn laatste artikel stuitte ik weer op die verwijzing. Ik ontdekte ook dat Bernet deze kennis in een volgend artikel weer had laten zitten en de geschiedenis van de beschrijving van ouderverstoting weer ergens bij Wallerstein liet aanvangen.
Dus besloot ik het zelf een en ander uit te zoeken. De Engelse versie van Reichs boek was volgens het catalogussysteem Picarta alleen in Leiden te vinden. Maar na wat omzwervingen bleek een Duitse versie hier in Deventer in de Atheneumbibliotheek aanwezig. Samen met de bibliothecaresse probeerde ik uit te zoeken hoe het zat met de verschillende drukken. Uiteindelijk kwam ik zelf tot de conclusie dat Reich het oorspronkelijke werk in het Duits had geschreven maar de aanvulling in 1945 in het Engels. Hij verbleef toen in de States. Het kostte wat moeite om het door Bernet aangehaalde citaat te vinden omdat ik dus nu met een andere editie zat. Gelukkig bleek er in Duitsland een vaderorganisatie te zijn ( Väter für Kinder) die het allemaal al eens had uitgezocht. In het Duits dan wel. Ik was zeer verbaasd te lezen hoe precies Reich het ouderverstotingssyndroom had omschreven, preciezer dan ik op grond van het citaat van Bernet verwachtte. Inclusief de vrij essentiële verinnerlijking van de verstoting bij het kind. Gardner verwees niet naar Reich. Bernet eerst wel. Reich werd vele malen verketterd in zijn leven. Door de communisten, de nazi’s de psychoanalytische vereniging, de Amerikanen. Het kon niet op. Toch had hij mooie ideeën die dus zijn tijd soms ver vooruit waren.

Ik citeer het belangrijkste stuk:

Ich möchte hier ein klinisches Beispiel aus meiner ärztlichen Erfahrung einschalten.
Bei einer Ehetrennung hatte die Mutter mit dem Vater der Kinder die Vereinbarung getroffen, daß die Kinder zunächst bei der Mutter verbleiben, daß sie aber, wenn sie das 14. Lebensjahr erreichten, sich selbst freiwillig entscheiden sollten, bei wem sie weiterleben wollten. Eines der Kinder äußerte schon mit 12 Jahren den Wunsch, beim Vater zu leben. Daraufhin griff die Mutter zum Mittel der Diffamierung des Vaters, der abwesend war. Dem Kinde wurde die Überzeugung beigebracht, daß der Vater ein Mensch wäre, der andere Menschen beherrschen wollte, man müßte vor ihm auf der Hut sein, denn man könnte sich seinem Einfluß nicht mehr entziehen, wenn man einmal unter ihn geraten wäre. Diese Diffamierung war um so unverständlicher, als der Vater an der genau entgegengesetzten Schwäche litt, Menschen seiner Umgebung uneingeschränkte Freiheit zu lassen. Das Argument der Pestreaktion wurde erst einige Jahre später verständlich: Die Entfremdung des Vaters war offenbar nicht völlig geglückt, denn die Mutter griff zu einem schärferen Mittel. Sie brachte den Kindern die Uberzeugung bei, daß der Vater verrückt geworden and daher gefährlich wäre. Dies wirkte. Das Kind entwickelte eine neurotische Selbstversagung. Seine Charakterhaltung begann sich immer mehr dahin zu entwickeln, daß man sich gerade das, was man am sehnlichsten wünschte, zu versagen hatte.Das wurde nun zu einem Zwang. Der Einfluß der Mutter verinnerlichte sich im Kinde in so hohem Grade, daß das Kind sich jahrelang den heißen Wunsch, den Vater zu besuchen, versagte. Obwohl es später einsah, daß die Verrücktheitserklärung des Vaters ein Mittel, es fernzuhalten, gewesen war, behielt es die nun phobisch gewordene Angst, den Vater zu besuchen, bei. Obwohl es nun erwachsen war, war es unfähig, sich von der Mutter zu lösen and sein eigenes Leben zu führen. Es schob seinen Entschluß, das mütterliche Haus zu verlassen, immer wieder hinaus. Es war deutlich, daß eine Zwangshemmung es im Hause der Mutter festhielt. Genau das also, was diese Mutter dem Vater des Kindes zugeschrieben hatte, war komplett gelungen. Im Leben des Kindes hatte sich ein irreparabler Bruch festgesetzt. Die Selbstversagung durchaus rationaler Wünsche war zu einer dauernden Grundhaltung geworden. Obwohl sie den Vater sehr schätzte und liebte, vermochte sie es nicht über sich zu bringen, mit ihm auch nur wenige Tage in den Ferien oder bei ähnlichen Anlässen zu verbringen.

Alle citaten bij Väter für Kinder

Met dank aan Joep Zander voor deze academische zoektocht: