Door Politie Gelderland Mishandelde Journalist blijkt Getuige van Moord

2015/10/15 in Uncategorized

– Arnhem, rechtbankverslaggever – ( art. 3015 )

Aan media (ook aan de site SlachtoffersJustitie.nl) is gevraagd om lang te wachten met berichtgeving over de gebeurtenissen in Oosterhout (Gld) op 10 september 2014. Ondertussen moeten nu zaken in de openbaarheid gebracht gaan worden.

De politie blijkt rond 13u.30 gebeld te zijn door een journalist over een moord van een arts op een oude, zieke alleenstaande oude man. De arts heeft tegenover de politie de kern van zijn handelingen schriftelijk verklaard.

In verwarring en paniek heeft de politie niet geweten hoe te handelen. De journalist die (zo bevestigd nu ondertussen ook een proces verbaal van de recherche) was rechtmatig bij zijn omgebrachte vriend aanwezig. De politie volgde klakkeloos het verzoek van de huisbazin, om iedereen bij de overledene weg te sturen. Onrechtmatig handelen van de politie, aangezien er een schriftelijk aangewezen opdrachtgever voor de uitvaart was. De journalist en andere naasten hadden alle recht (Wet op de lijkbezorging) om bij de overledene werkzaamheden behorend bij de uitvaart en de nalatenschap uit te voeren. De dochters van R.v.A. hadden ondanks herhaalde pogingen van R.v.A. (en anderen) niets van zich laten horen om de nalatenschap of de uitvaart te gaan accepteren.

De notaris uit Elst (Gld) moest onverrichter zake huiswaarts keren. Hij kon geen akte voor een executeur testamentair meer opmaken omdat de arts de man al volledig gesedeerd had met onder andere 10 mg morfine. Wat zeer merkwaardig was, was dat de notaris niet rapporteerde aan degene die hem had ingeroepen maar aan de huisbazin van de zieke man. Met de mededelingen van de notaris heeft de huisbazin vervolgens een bizar eigen plan getrokken. Een plan dat beslist niet in het belang van R.v.A. was en niet in het belang van zijn nalatenschap. De huisbazin was al eens executeur testamentair geweest, maar om duidelijke redenen wilde R.v.A. dat niet opnieuw. Hij had het executeurschap voor de huisbazin ingetrokken. Op maandag middag was de eigen huisarts duidelijk te verstaan gegeven dat van vervroeging van een euthanasie geen sprake kon zijn om reden van “makkelijker op de agenda” van de euthanaserende arts. Een andere arts dan de eigen huisarts zou de euthanasie uitvoeren. Degene die met de eigen huisarts op maandag sprak en duidelijk maakte dat niet van de afspraak afgeweken diende te worden was een schriftelijk aangewezen naaste van R.v.A. De zieke en zijn naasten hadden zich op het afgesproken tijdstip ingesteld.

In de nacht van dinsdag op woensdag 10 oktober waren er geen medische gebeurtenissen geweest die tot een ad hoc vervroeging van de euthanasie rechtvaardiging gaven. De huisarts beschikte bovendien over alle gegevens van de belangenbehartigende naaste van de zieke. Hij heeft niet gebeld. Ook de eigen huisarts heeft niet gebeld over een onhoudbaar verslechterde situatie of dergelijke.

De journalist was nog tot het begin van de nacht bij zijn vriend geweest. Zijn vriend nam zeer duidelijk afscheid met de woorden “Tot morgen!”. Een normaal afscheid tussen de vrienden werd dus door de arts wreed onmogelijk gemaakt. Een overduidelijk voorbeeld van een onrechtmatig uitgevoerde euthanasie. In juridische termen kan alleen gesproken worden van weloverwogen, opzettelijke doodslag, moord.

De journalist heeft duidelijk aan de euthanaserende arts, de politie en de schouwarts gevraagd goed te zien op bewaren van alle terzake doende bewijzen voor, tijdens en na de uitgevoerde euthanasie. De valsheid in geschrifte van de arts blijkt min of meer toevallig uit de nadrukkelijke aanwezigheid van een notaris op het moment dat de arts verklaarde “nog contact met R.v.A. te hebben gehad”. De zieke kon helaas beslist met niemand meer contact maken, ook niet met de euthanaserende arts. De zieke kon al zeker niet meer kenbaar maken dat hij inderdaad vervroeging van de euthanasie wenste.

We mogen hopen dat dit eigenmachtig vervroegen van een euthanasie door een arts niet een vaker voorkomende gewoonte is. Dit alles schokt het vertrouwen in de zorgvuldigheid van een arts bij een euthanasie. Een vervroeging om medische noodzaak is uitgesloten. Te meer omdat het maandag als mogelijke wens van de arts zelf al door de huisarts werd gecommuniceerd met de journalist.

De euthanaserende arts vond de aanwezigheid van de journalist vanzelfsprekend minder prettig. Hij heeft alles in het werk gesteld om de aandacht van zijn verwerpelijke handelen af te leiden door de aandacht op de “lastige” journalist te vestigen. De schouwarts wilde vervolgens collegiaal zijn en volgde die houding richting de “getuige van moord”. De politie wist niet goed wat te doen, “dus” koos de politie ook maar voor verwijdering van de “getuige”. Er werd letterlijk tegen de vertrouweling van de zieke gezegd: “Jij bent waarschijnlijk uit op diefstal van zaken in de nalatenschap.”

De journalist werd naar buiten geleid met de woorden van een politieman: “Als je niet snel de trap af gaat, gooi ik je eraf!”
Ook daarvan was een getuige.

De journalist en een andere kennis van R.v.A. werd verzocht om op het terras in de tuin te gaan wachten.

Even later vroeg de huisbazin aan de politie om voor haar rust de aanwezige rouwenden te vragen op de openbare weg te gaan wachten. Klakkeloos heeft de politie ook dit aan de rouwenden gevorderd. Ondertussen had de journalist het opdrachtgeverschap voor de uitvaart en de eigendom van het graf van de uitvaartbegeleider geaccepteerd. De huisbazin had zich ten overstaan van vele getuigen, waaronder de politie uit verdere betrokkenheid bij de uitvaart terug getrokken. Ze sprak gewoon uit dat zij respect wilde voor haar belang om “het gehuurde snel weer opnieuw te kunnen verhuren”. Bizar.

De journalist blijft met een andere rouwende enige tijd in zijn auto op de openbare weg wachten. Om over de situatie te kunnen gaan communiceren met de meerdere van de betreffende agenten en met bijvoorbeeld een advocaat, vroeg de journalist een agent om zijn naam of dienstnummer. Daarop werd de agent meteen agressief en weigerde het nummer verstaanbaar of leesbaar te geven.

Niet de moordende arts, maar de getuige werd met geweld aangehouden. Vele meinedige verklaringen van de betreffende politie-functionarissen volgden. Een van de agenten zou zelfs door verzet (wederspannigheid) van de verdachte letsel hebben opgelopen.

Uit de gemaakte filmopname blijkt echter dat de agent in kwestie volstrekt ongeschonden om de “verdachte” heen blijft lopen als die al lange tijd is “uitgeschakeld” en achterin de surveillance-auto plaats heeft genomen.

Er zouden nog vele bizarre gebeurtenissen blijken te volgen. Het wachten is op verdere actie van het OM om de politie tot de orde te roepen en voor de hand liggende aangiften op te gaan nemen. En … we durven het nauwelijks in de mond te nemen … onderzoek te doen naar de feiten om de rechter in staat te stellen recht te gaan doen.

Zes van Breda Weer Veroordeeld. Ondanks Ontbreken (Technisch) Bewijs

2015/10/14 in Uncategorized

– Den Haag, rechtbankverslaggever –

Een schok is door Nederland gegaan nu de rechters (raadsheren) van het gerechtshof het pad van bekennen van dwalingen lijken te hebben verlaten. Ontkennen werkte immers eeuwenlang veel beter, zo lijkt nu weer het devies. Een tragische trendbreuk. Er is besloten dat het maar eens afgelopen moet zijn met de dwalingen.

Niet de eerste de beste juristen wijzen op de sinds jaar en dag bestaande gewoonte dat “van horen zeggen” met verklaringen van getuigen nooit voldoende mag zijn voor bewezenverklaring van een levensdelict waarvoor een straf van meer dan 5 jaar wordt gevorderd en wordt gevonnist.Van politie tot het einde van de keten zijn de instituties in staat van faillisement geraakt, zo lijkt het. Geldgebrek? Gebrek aan leiding? Gebrek aan politieke wil? Worden de feiten weg gelachen?

Als redactie hebben we het strafdossier nog niet volledig bestudeerd. Wellicht dat we grote missers maken. Maar ook advocaat Geert Jan Knoops heeft zich al eerder over de zaak uitgelaten in deze richting. De Hoge Raad verwees de zaak terug naar het gerechtshof Den Haag om het hof zich volledig opnieuw over de zaak uit te laten spreken.

Steeds duidelijker blijken we als samenleving nog steeds in staat tot “heksenprocessen” en “heksenverbrandingen”. Ook daar moeten we Maarten het Hart bijvallen, zoals hij schreef in het voorwoord in het boek Lucia de B.

Journalist door Politie Elst (Gld) Zonder Grond Aangehouden met Geweld

2015/10/14 in Uncategorized

– Arnhem, rechtbankverslaggever –

Een vals verklarende (dus corrupte), politieman blijkt van een “lastige” journalist te hebben willen afkomen. Toen de journalist hem om zijn dienstnummer of naam vroeg, wilde de agent dat niet geven. De agent vorderde op de openbare weg aan de reeds weggelopen journalist om weg te gaan, maar sprong toen letterlijk op zijn rug en zette een nekklem bij de journalist. Extra onverantwoord want de journalist al ten gevolge van 2 hernia’s forse rugproblemen. Toch ging hij meteen op vordering op de grond liggen. Diverse omstanders waren aanwezig en er werden foto’s en film gemaakt.
De journalist was ter plaatse puur voor een prive-aangelegenheid, dus niet vooral in hoedanigheid van journalist. Hij was vriend en uitgever van de overledene. De journalist was aangewezen om na overlijden van zijn vriend o.a. de uitvaart te regelen.

De politie deed klakkeloos wat de huisbazin vroeg. Meer dan tien jaar woonde de nestor van de Nederlandse Vaderbeweging alleen in een woning op hetzelfde erf als zijn huisbazin. Sinds ongeveer 1980 had hij niets meer vernomen van zijn beide dochters. Een vader die Dwaze Vader als geuzentitel wilde dragen, maar nooit enig geweld had gebruikt. Hij verdiende zijn brood met zijn pen als vertaler en auteur. De politie zette de opdrachtgever voor de uitvaart uit de woning van de overledene en belette het ook andere nabestaanden om bij de overledene te komen. Zonder enig opgaaf van reden. De wet op de lijkbezorging schrijft echter voor dat nabestaanden in een gehuurde woning gewoon het recht hebben om aanwezig te zijn om in de laatste wil voor de overledene te voorzien en zijn uitvaart ter hand te nemen. Politie-onderzoek later bevestigde ook dat de journalist opdrachtgever was voor de uitvaart.

Belangrijk is dat de politie verzet van de journalist (bij zijn aanhouding) verzonnen heeft. Sterker nog: er werd verzonnen dat een agent bij de aanhouding letsel had opgelopen. Rusland en Turkije kunnen ondertussen Nederland confronteren met eigen intimidatie van burgers en journalisten en corrupte politiemensen. Kort geleden was nog aan de orde dat het OM van een journalist alle telefoongegevens had opgevraagd om te kijken of hij contact had gehad met iemand die verdacht werd van een strafbaar feit (Anne Boer, uitgeverij Wegener). Vorige week kwam een andere integriteitskwestie bij de politie in de publiciteit. Even voor alle duidelijkheid: corruptie hoeft helemaal niets te maken te hebben met er (ook) geld voor ontvangen.

Na een extreem lange periode van in hechtenis (voor vooronderzoek) kon de journalist na 3 dagen huiswaarts. De toevoeging “aanhouding waarbij letsel ontstond bij een agent” lijkt puur te zijn gedaan om de journalist langer vast te houden en om hem het regelen van de uitvaart nog veel moeilijker te maken.

Stellen we ons einde van het leven zo voor? Dat terwijl je beide kinderen van het doodsbed van jou als hun zieke Dwaze Vader weten? Dat terwijl deze dochters vanaf 1980 door PAS (kind-ouder-vervreemdingssyndroom) niets meer aan jou als hun vader hebben laten horen? Wat als ook aan het einde van je leven iedereen je blijkt te verraden, omdat dat in het dagelijks werk nu eenmaal makkelijker werkt of meer oplevert?
De journalist heeft ondertussen aangifte gedaan bij het OM in Arnhem. We zijn als redactie heel benieuwd hoe het hof met deze artikel-12-achtige situatie wenst om te gaan. Zal het hof het OM en de politie weer automatisch in (collegiale) bescherming nemen?

We blijven deze zaak op de voet volgen. Als gewone burgers kunt u gewoon bij de zitting aanwezig zijn in het gerechtshof Arnhem om 16u.10. Neemt u (zoals altijd) voor de zekerheid rijbewijs of paspoort mee.

Hof Arnhem Buigt zich Vrijdag 16 Oktober over Corruptie bij Politie. Tweede Integriteitskwestie in 1 Week.

2015/10/13 in Uncategorized

– rechtbankverslaggever Arnhem –

Navraag bij OM en hof in Arnhem leverde ons nieuwe informatie over de nieuwe kwestie rond integriteit binnen de Nationale Politie. Het betreft inderdaad de regio Gelderland Midden.

In de zitting moet ons meer duidelijk worden waar het precies om zou gaan. De zitting is zoals alle strafzaken openbaar. De geplande aanvang is 16u.10 in het Paleis van Justitie te Arnhem. Bij navraag deelt het hof de samenstelling van de 3 raadsheren van de ingeplande meervoudige kamer en de verantwoordelijke advocaat-generaal (“officier van justitie”) mede.

Het parketnummer is 21-006682-14. De zitting is 16 oktober 2015 om 16u.10.

Accreditatie is voor journalisten niet verplicht, maar wordt door het gerecht wel op prijs gesteld. Voor normale burgers is de zitting openbaar en ook gewoon toegankelijk. Het maken van beeld- of geluidsopnames moet wel met het gerecht worden overlegd.

Via de redactie is voor media een aantal persberichten beschikbaar. De redactie deelt in overleg diverse bronnen.

Politie Gelderland ook Opgeschrikt door Corruptie Kwestie. Nieuwe Integriteitskwestie Nationale Politie.

2015/10/12 in Uncategorized

– rechtbankverslaggever Arnhem – ( art. 2988 )

Volgens goed geinformeerde bronnen is aangifte gedaan bij het OM in Arnhem van corruptie door een aantal politie-functionarissen in de politie-regio Gelderland Midden. Na een jaar vol intimidatie van burgers is aangifte gedaan bij de Officier van Justitie in Arnhem. Het zou gaan om gebeurtenissen in Oosterhout (Gelderland) ergens in 2014. De politiemensen zouden behoren tot het team Elst (Gelderland).

Om juridische belangen van een aantal mensen niet te schaden, is niet eerder over de affaire gepubliceerd. Een aantal media hebben ondertussen aangegeven zich ondertussen vrij te voelen om er over te gaan publiceren. De betrokken burgers zijn echter nog niet scheutig met meer feiten. We hopen zo spoedig mogelijk meer te kunnen melden. Ook in deze kwestie valt op dat de politie zelf nergens aangifte van wenst op te nemen. Noodgedwongen stappen mensen nu rechtstreeks naar de Officier van Justitie, om de politie op te laten dragen dat onderzoek naar voorliggende aangiften wordt gedaan.

Al eind 2014 was aangifte gedaan van bewezen meineed van een aantal agenten. Bij navraag bij het OM bleek met het onderzoek nog geen voortgang te zijn bereikt. De betreffende Officier van Justitie, bleek de organisatie te hebben verlaten. Een van de vele voorbeelden dat er in de administratie van het OM ook veel mis zit op dit moment. De aangifte tegen de betreffende agenten is opnieuw bij het OM onder de aandacht gebracht. De administratie van de gerechten zelf blijkt ook op een zorgelijk niveau te zijn aangeland. Daarover zal de redactie in de komende dagen meer melden. Wat gebeurt er als u als verzoeker of als verdachte een brief aan een gerecht stuurt? Wat gebeurt er als u als verdachte een brief aan het OM stuurt? Heeft uw advocaat meer succes?

Een politieman die met zijn dienstwapen een slachting aanricht in de prive-sfeer en er een hennep-plantage op blijkt na te houden, terwijl hij overdag gewoon drugs-onderzoeken draait in een hogere politierang (affaire Kekerdom, regio Gelderland Zuid). Een Turkse agent die verzint dat iemand zei zelfmoord te willen plegen (2012, Apeldoorn). Een agent die ongevraagd een woning insluipt (2012, regio Apeldoorn) en zonder enige mededeling aan de bewoner weer wegglipt. Opvallend vaak komt terug dat agenten zeer agressief reageren op een verzoek om hun naam of dienstnummer. Zeer zorgelijk!

Een politieman die dreigt iemand van de trap te gooien (2015, regio Gelderland Midden). Een andere agent die meteen tot aanhouding met geweld overgaat bij een beleefde vraag om zijn naam of dienstnummer (2015, Gelderland Midden). Een agent van Regio Noord-Oost die iemand naar binnen vraagt, laat vast houden en vervolgens de eigenaar van het pand vraagt om aangifte van lokaal-vrede-breuk te gaan doen. Een agent die intimiderend zijn dienstpas bij een “verdachte” op tafel gooit en vervolgens overgaat tot aanhouding met geweld (Gelderland Noord-Oost).

Heeft u ook ervaringen met integriteitsschendingen door politiemensen? Laat het ons weten. We proberen een zo compleet mogelijk dossier bij te houden en dat te delen met andere media en met politiek verantwoordelijken. We zullen uw zaken heel strikt geheim houden en alleen in overleg meer openbaar maken.

 

Politici Gegijzeld door “Afpoeiercentrale” die Politie heet. Volkskrant en Dagblad van het Noorden vallen elkaar bij: aannemen van Aangiften moet beter en onafhankelijker

2015/07/30 in Uncategorized

– rechtbankverslaggever –
Ondertussen berichten alle media over de onwil bij de politie om werk op te gaan pakken. Te beginnen met dubieuze weigeringen om aangifte van strafbare feiten op te nemen. Vanaf 6 juni 2015 mengt ook het Dagblad van het Noorden zich in de merkwaardige praktijken van de politie. Een eigen verslaggeefster zegt in een cafe te zijn aangerand. Zij spreekt schande van de onwil van de politie. Zij kreeg een opgelegde bedenktijd van 2 weken, voordat zij haar aangifte kon doen bij de politie. Door kostbare tijd te laten verlopen, speelt de politie bewust daders in de kaart. Alleen als burgers, zoals deze verslaggeefster, zelf hun zaak 99% oplossen, dan ziet de politie zich alsnog voor voldongen feiten. Dan ziet de politie zich genoodzaakt ook zelf onderzoek te doen.

Rosa Timmer, de verslaggeefster van het Dagblad van het Noorden, moest eerst zelf over haar eigen zaak in de krant gaan schrijven. Zij werd in een Gronings café door een onbekende man in haar kruis gegrepen, vertelde zij. Peter R. de Vries trok in haar zaak ook fel van leer tegen de politie bij het programma RTL Boulevard. Van hem ook de kwalificatie “Afpoeiercentrale”. De Vries heeft dat nu ondertussen al diverse keren gedaan. Hij doet geen moeite om zijn eigen frustratie over de weigerachtigheid van de politie voor zich te houden.

In de Valkenburgse Zedenzaak deed Peter R. de Vries al eens hetzelfde. De vader van Kimberly, het geprostitueerde meisje, had tevergeefs bij de politie aangeklopt. Vervolgens gingen politie en justitie met “overdreven” flinkheid met de zaak aan de slag. De angst voor verdere imago-schade bij de politie heeft in ieder geval wel tot doortastender optreden bij de verdwijning van Lisa Tuk mogen leiden.

Hoeveel verhalen van afgepoeierde burgers hebben politici nu nog nodig om het “aangeven van strafbare feiten” bij de “oplosser van de problemen” weg te gaan halen? Zelfs het OM is niet een logische plaats om de aangiften te laten opnemen. Het OM is de opdrachtgever, toezichthouder en controleur van de politie. Laat het opnemen van aangiften doen door een onafhankelijke (burger-)organisatie met direct toezicht van volksvertegenwoordigers. In civiele zaken fungeren derden bijna altijd als de aannemers van de “aangiften”. Vervolgens kan dat met een advocaat aan een rechter worden voorgelegd. Partijen willen in de meeste gevallen graag beiden voorkomen dat het uiteindelijk bij een rechter moet worden neergelegd.

Vandaag (30 juli 2015) werd het verhaal van Rosa Timmer ook nog eens gebracht door de Volkskrant, door Nadia Ezzeroili. Dit leentje buur spelen bij elkaar, is een wat goedkope vorm van journalistiek. Beter ware het geweest als Nadia de moeite had genomen om zich te verdiepen in 1 van de andere duizenden niet-gepubliceerde zaken. Ze had politici om een reactie kunnen vragen. Het geeft wel aan dat heel breed in de media hetzelfde probleem wordt geconstateerd. Wie doet er dan eens iets mee?

Volgens “bronnen” zou het OM zelf toegeven dat zij de politie vraagt om 2 weken bedenktijd af te dwingen bij mensen die aangifte willen doen van aanranding. Door gemelde achterstanden laat de politie zaken sowieso vaak eerst minimaal 2 weken liggen. Waarom zou een aangever/ aangeefster niet 2 weken bedenktijd kunnen houden na het schriftelijk laten vastleggen van de aangifte? Hier is bovendien het zogenaamde politie-sepot voor uitgevonden. Nog voordat een officier van justitie zich over een zaak uitspreekt geeft de politie bij een politie-sepot zelf aan,dat verder onderzoek en vervolging (volgens de politie) niet tot een kansrijke vervolging kan leiden. De officier kan ook tot sepot van een voorgelegde zaak besluiten. Onze redactie heeft de OM-instructie niet bevestigd kunnen zien. Het lijkt er meer op dat het weer gaat om 1 van de vele “Verdeel en Heers”- smoezen van de politie. De rij van politiesmoezen wordt steeds indrukwekkender. Alleen al door hun eigen ongespeelde onwetendheid zorgen politiewoordvoerders voor een hoop desinformatie. Dat lijkt hun belangrijkste functie zoals hun werkgever dat wenst. Door de gezaaide verwarring en opgeroepen vragen, weten ze vaak extra tijd voor de politie te winnen en druk van de ketel te halen bij het grote publiek. Of de “2-weken-bedenktijd-instructie” landelijk beleid van het OM is, is al helemaal niet na te gaan. Ieder uur dat men met deze “verdeel en heers acties” aan speurende journalisten weet te ontfutselen, wordt onthouden aan zinvoller journalistiek werk. Belangrijker is dat de politie weer slaagt in haar opzet: de aandacht is afgeleid van de “afpoeiercentrale”. De politie verkeerd in een de staat van faillisement. Onze goedwillende politiemensen verdienen een betere organisatie. Onze justitie verdient betere voormannen. Bejaarde, zich voortslepende ministers met grote geheugen problemen, zoals bij Ivo Opstelten, pakken rampzalig uit voor de organisaties binnen Justitie.

Of politie-sepot wel zou mogen bestaan, is een hele andere discussie. Ook daar zou de politiek eens nader over mogen spreken. Iedere keer krijgt de burger voorbeelden van “slagers die hun eigen vlees mogen keuren”. Bij de voorbeelden van recente aanhoudingen met ongepast geweld komt dit spreekwoord in een nog ongelukkiger beeld te staan. Burgers stellen steeds vaker: “Waar de politie weinig of niets zou moeten doen, doen ze veel. Waar de politie veel zou moeten doen, doen ze niets!”

De Volkskrant meldt dat een woordvoerster van de politie Groningen reageerde dat er geen sprake is van een ontmoedigingsbeleid. “Natuurlijk willen wij ook de dader pakken. Maar een aangifte kun je niet terugdraaien. Een rechtszaak kan soms heftiger zijn dan een slachtoffer had gedacht. Daarom proberen we slachtoffers tijdens een intakegesprek duidelijk te maken dat ze een aangifte goed moeten overwegen wanneer ze minder emotioneel zijn.” ”Onzin”, vindt Timmer. “Waarom moeten daar per se twee weken overheen gaan? Bij een mishandeling kun je direct aangifte doen. Als er al een bedenktijd nodig is, dan kan dat veel korter. Drie dagen moet voldoende zijn.”

Heeft u zelf het idee op deze manier slachtoffer van de politie te zijn geworden? Laat het ons weten, dan kunnen we u in contact brengen met een lotgenotenorganisatie.
U kunt een e-mail sturen aan: justitieslachtoffers@gmail.com.

Voor Ouders Door Ouders, wie zijn we ?

2015/06/26 in Uncategorized

– Redactie Rotterdam (en omstreken) –

Voor ouders door ouders wil ouders, grootouders en kinderen die te maken hebben met jeugdzorg, ondersteunen. Ook ouders die te maken hebben met WSG of andere instanties kunnen bij ons terecht.

We bieden een luisterend oor, lotgenotencontact, themabijeenkomsten en hulp bij het begrijpbaar maken van rapportages, indicatie-besluiten en rechterlijke uitspraken. We kunnen meegaan naar gesprekken met de gezinsvoogd, de jeugdzorg- of de voogdij-instelling. We willen er ook zijn om te helpen bij opvoedingsvragen en vragen rond omgang.

Het is ons doel om ouders en instanties dichter bij elkaar brengen.

Kan u hierbij helpen? Wij zijn steeds op zoek naar naar “maatjes” om ouders samen met ons te ondersteunen. De kinderen willen we graag voorop stellen.

by Hans B.

Voor Ouders Door Ouders ZH

2015/06/25 in Uncategorized

– Redactie Rotterdam (en omstreken) –

We zijn zeer geholpen met meerdere artikelen over ouder-vervreemding.

Het doel van Voor Ouders Door Ouders ZH is het helpen en ondersteunen van ouders, in het belang van de kinderen.

We willen heel breed en compleet ondersteuning bieden en dat steeds verder uitbouwen.

Met vriendelijke groeten,
Hans B.

Enkele Aanbevolen Links voor Ouders Vervreemde Kinderen

2015/06/25 in Uncategorized

– Radeloze Vader –

Vaders zijn nog steeds oververtegenwoordigd als slachtoffer van het delict “Kindervervreemding”. Laat duidelijk zijn dat kinderen zo mogelijk nog meer slachtoffer zijn.

Vaderdag Trofee Vaderkenniscentrum

Facebook Groep Oudervervreemding/ Ouderverstoting

Misschien als uiting van de tijd en van emancipatie worden ook steeds meer moeders slachtoffer van “kindervervreemding” door een expartner en/of ondeskundige personen in de omgeving van hun kinderen. De Jeugdzorg en jeugdzorginstellingen blijken zich juist zelf ook op grote schaal schuldig te maken aan het delict. Wetenschappelijk is in de laatste jaren aangetoond dat jeugdzorg kindermisbruik faciliteert en daarvoor verantwoordelijk moet worden gesteld. De kinderen die aan kindermisbruik ten prooi vallen zijn vaak tevens slachtoffer van PAS (oudervervreemdings- en verstotingssyndroom). Zij worden dus dubbel belast door de mensen die betogen kinderen te beschermen.

In de symptomen bij PAS (bij dader en betreffend kind) komen elementen van andere stoornissen naar voren. Zoals bij alle stoornissen worden symptomen gedeeld met andere stoornissen. Bij PAS zijn overeenkomsten te zien met oude ziektebeelden als:

– PTSS (bij betreffende kinderen)
– Münchausen bij Proxy ( bij daders)
– Stockholm Syndroom (bij betreffende kinderen)
– Narcisme (bij daders)
– Borderline (bij daders)

Door vermoedelijk de extra invloed van farmaceuten en aan farmaceuten gelieerde (metname) psychiaters is PAS in de DSM V niet opgenomen. De DSM geld voor zorgverleners en ziektekostenverzekeraars als leidraad gebruikt voor het stellen en erkennen van diagnoses.

Met de laatste DSM is de discussie omtrent dit handboek enorm aangezwollen. Zorgverleners geven nu zelf aan dat de invloed van medicijn-fabricanten wel erg opzichtig is geworden. Daarmee is het gezag van het handboek enorm terug gelopen.

Voor wetenschappers in andere vakgebieden (b.v. Statistiek, Wiskunde, Methodologie) valt vooral op dat beschrijving van ziektebeelden (stoornissen) steeds na enkele jaren volledig omgegooid wordt. Dat maakt de beschrijvingen dus met terugwerkende kracht onbetrouwbaar. Hele ziektebeelden verdwijnen gewoon weer uit de DSM. Zo zult u ook Borderline niet meer in de DSM vinden. Als we goed geïnformeerd zijn is het nu: Emotieregulatie-stoornis of iets dergelijks. Wetenschapsfraude bij de Sociale Wetenschappen doet de betrouwbaarheid van de wetenschappelijke resultaten ook geen goed. De Meervoudige Persoonlijkheidsstoornis blijkt nu achteraf ook een handig stuk commerciële wetenschapsfraude te zijn die het tot opname in de DSM had weten te brengen.

Ten onrechte probeert de rechtspleging het delict te ontkennen en als een “civiele” zaak neer te zetten. De rechters zijn niet geneigd om dingen zwaar, strafrechtelijk te laten bewijzen. Ze zijn ook niet geneigd om onvrijwillige bewijsvergaring rond slachtoffers en daders in te zetten. Verplicht forensisch psychologisch/ psychiatrisch onderzoek wordt nagelaten. Als de daders zich niet willen laten onderzoeken, dan worden ze niet onderzocht en “moeten ze worden vrijgesproken” van het delict van zware kindermishandeling (en ouder-vervreemding in het bijzonder).

Het onderscheid tussen civiele en strafrechtelijke bewijsvoering blijkt metname een uitvinding van de rechtspleging zelf te zijn. Daarmee kan een hoop extra werk buiten de deur gehouden worden. In het Burgerlijk Wetboek staat nu juist expliciet dat “zwaarwegende feiten” moeten worden aangedragen om te kunnen stellen dat een kind “klem en verloren” komt te zitten. Dit klemcriterium wordt nu juist ook vaak door zorgverleners gebruikt om kinderen geheel of gedeeltelijk aan gezag van 1 of beide ouders te onttrekken. De rechter hanteert het klemcriterium klakkeloos, zonder bewijs en second opion te eisen. Het is voldoende dat daders stellen dat er onrust bij het kind is en dat de ontwikkeling dus gevaar loopt. De rechter onderzoekt bijna nooit of de dader zelf de onrust in belangrijke mate teweeg brengt. Zeer regelmatig zegt een rechter expliciet dat hij blind wenst te varen op de rapporten van de “verzoekende” deskundigen (BJZ en Raad voor de Kinderbescherming). Natuurlijk al onbestaandbaar dat de deskundige gelijktijdig belanghebbende, verzoekende partij kan zijn! Elders in het procesrecht is dat vaak onmogelijk. De verzoeker kan en “mag” dus zijn eigen “bewijs” creëren. Helemaal een gotspe dat de rechter ter zitting BJZ en RvdK als strikt onafhankelijk betiteld. Ook de instellingen zelf laten geen gelegenheid onbenut om onafhankelijkheid te stellen. De bekende regel is: als iemand regelmatig zijn eigen onafhankelijkheid wenst te beklemtonen, dan mag je verwachten dat de onafhankelijkheid dus blijkbaar regelmatig ter discussie wordt gesteld. Toehoorders zijn dan juist gewaarschuwd: onafhankelijk?

Moeders met van hen vervreemde kinderen, die bijvoorbeeld internationale artikelen vertalen:

Steinhaus en De Leeuw

Een site over geestelijke gezondheid en stoornissen:

moeilijkemensen.nl

 

Honderden Euro’s Belastingverhoging en Uitgavenstijging voor Ouders (Parents for Justice?)

2015/06/24 in Uncategorized

– Redactie Economie –

Vanaf  1 januari 2015 gaat het besteedbaar inkomen van ouders die kosten moeten dragen voor aan hun zorg ontrokken kinderen HONDERDEN euro’s dalen.

Met ingang van 1 januari 2015 kunnen ouders betaalde uitgaven voor hun niet thuiswonende kinderen niet meer aftrekken van hun fiscaal inkomen. Kinderalimentatie was al niet meer direct af te trekken van het inkomen. Partneralimentatie daarentegen wel. Elders in de aangifte konden pas de kosten voor kinderen in aanmerking worden genomen.

Van ouders vervreemde kinderen zouden als gelijkwaardig beschouwd dienen te worden met alle andere kinderen. Om die reden hebben we “vervreemde” toch uit de kop bij dit artikel laten weghalen. Inderdaad: er is vast een grote groep ouders die er door het kabinetsbeleid wel op vooruit gaan (volgens het kabinet!). Na enig rekenwerk blijft ook veel minder van die stelling overeind.

Voor lage inkomens en voor hoge inkomens gaat het honderden euro’s verschil uitmaken. Door berekeningsfouten kan het zelfs aan de orde komen voor mensen die denken beschermd te zijn door bijvoorbeeld de bijstandsnorm. Het kan nog geruime tijd duren voordat individuen hun gelijk juridisch hebben bereikt dat instanties een financiële misser hebben gemaakt. Maar hoe kan een rechter achteraf een genoegdoening bieden voor “in de schulden raken” en het “niet meer zien zitten”. Bij “zaken doen met de overheid” is dat een soort “all in the game” moeten we maar geloven. Wellicht dat jurisprudentie rond de uitbetaling van persoonsgebonden budgetten (door SVB) iets kan gaan laten kantelen. Mogen overheidsfunctionarissen alles maar ongestraft fout kunnen doen? Mogen zij zich steeds verschuilen achter “de overheid”. We hebben de overheid nog nooit iets fout zien doen. U wel?

Door een veel hoger fiscaal netto, besteedbaar inkomen zullen de bedoelde belastingplichtigen allerlei lagere toeslagen en tegemoetkomingen gaan krijgen. Ook bij de gemeente zal minder recht ontstaan op ondersteuning voor allerlei uitgaven. Het inkomen is immers veel hoger dan in voorgaande jaren! Vanzelfsprekend geldt dit voor alle bedragen die berekend worden op basis van een netto fiscaal inkomen. Dus wellicht (tzt) ook voor huursubsidie, inkomensafhankelijke huurverhoging en dergelijke. Tenminste in het geval er niet na het bruto inkomen gekeken zou worden. Onbezonnen fiscale maatregelen van politici blijken allerlei domino-effecten op te roepen.

Anderzijds kunnen ouders die effectief hun zorgtaak wel kunnen invullen en “hoofdouder” hebben weten te worden, naast kinderbijslag ook andere kindgebonden toeslagen opstrijken. Daarnaast hoeven ze ontvangen kinderalimentatie niet als inkomen op te geven. De ex-partner mag de belasting over dat inkomen betalen. Heel langzaam onstaat er enige aanpassing bij de Belastingdienst, dat gelijkberechtiging van mensen centraal dient te staan bij co-ouders die ook onderling stellen dat er een 50-50 verdeling tussen hen is en dat zij het als onrechtmatig beschouwen dat een kind bijvoorbeeld niet op 2 adressen bij de gemeente kan worden ingeschreven. De zwart-wit Basisadministratie-inschrijving is een juridisch feit met ook een domino-effect. Een domino-effect dat een ouder staande voor koning Salomo tot onzichtbare ouder maakt. Onzichtbaren die aan hun kind “trekken” zijn op voorhand kansloos. Onzichtbaren zijn bij uitstek geschikt om voor de rechter de zwaarste last te laten dragen. Wie zal de rechter daar ter verantwoording kunnen roepen?

Ouders die geconfronteerd zijn met onttrekking van zorgtaken door instanties en/of ex-partner krijgen van de politiek dus een extra “kado”. Het wordt misschien nu tijd om een actiegroep “Parents for Justice” op te gaan richten?

Er blijken namelijk ook diverse moeders op bizarre wijze van de zorg voor hun kinderen te zijn “beroofd”. Er is aarzeling om beroofd tussen aanhalingstekens te zetten. Er zijn door ons (de redacteuren die voor dit artikel zich durven laten aanspreken!) geen feiten gevonden dat er niet van werkelijke beroving is te spreken. Zelfs beroving met geweld, kan met wetenschappelijke onderbouwing worden gesteld.

Zorginstellingen blijken ook belang te hebben om de aan kinderen te relateren gelden binnen te halen. Zij incasseren bijvoorbeeld indirect de gelden die ouders moeten betalen als onderhoudsbijdrage voor hun kinderen. Het gaat om wat vroeger vaak werd genoemd (kinder-)alimentatie.

Even voor juristen: een rechterlijke beschikking maakt feiten nog niet rechtmatig! Zelfs voor het langere tijd doen dwalen en bedriegen van de rechter is een “verdeel en heers oplossing” gevonden in juridische termen: misbruik van recht. Degene die het eerste misbruikt, misbruikt het best. Voor het zich laten misleiden kan de Nederlandse rechter zich verschuilen achter een verschoningsrecht. Er zijn jurisdicties waar rechters toch al iets meer zijn aan te spreken worden op een soort bewezen onverantwoordelijke onverschilligheid. Nederland denkt voorop te lopen … de waarheid is wel eens anders.

Recht blijkt een zaak van vraag en aanbod. Daarover gaan we nog verder in gesprek met Arnold Heertje. De politiek wentelt bij voorkeur af op maatschappelijke groepen die het minst effectief zich kunnen verweren. Groepen die het zwakst zijn. Curieus genoeg blijken dat vaak de midden-inkomens. Ook zonder gene laat men hogere lasten terecht komen bij ouderen, zieken en slachtoffers van misdrijven. Is een groep niet in staat om zich te verenigen en in harmonie met 1 mond te gaan spreken dan is het politieke lot van de zwakkeren bezegeld. De niet georganiseerden bepalen de prijs.

Vervreemde kinderen moeten overleven door zo veel mogelijk te ontkennen. Je organiseren als kind is dan wel het laatste dat gaat lukken. Wie komt er op voor vervreemde kinderen?

 

Skip to toolbar