Did we know? Horror Judges? Secret Courts for … Child Matters? Judges creating their own foster childs? Dutch Governemental Organisations exceed the Horror of Dutroux!

– Arnhem – Netherlands – In the district of Gelderland a child-judge proudly tells she takes care of a foster child. It’s a documentary. A film crew is allowed to see some parts of her hidden work. That’s better for children she tells. We have to add: although there hasn’t been scientific or reasonable proof for the need of this secrecy. Youtube and Google will lead you to the documentary.

The judge, Mrs. mr Weijers van der Marck, turns out not to have any hesitation to cut contacts between children and their fathers. Even when it turns out mothers have an alibi for allegations because they prepare departure to a foreign country. Even when she can conclude herself a mother has deceived her by assuring her that she wasn’t preparing an emigration with her children. We as law-activists have all the written facts. This judge even cuts contacts between a father and his children, although the judge not even knows were the children are. The mother isn’t in court but abroad at the moment the judge does her investigation and rules her rule.

Yes. Fathers even get a civil order that they should stop having every kind of contact with their children. Even when they are not even charged with any wrong doing. Nowadays there is no way for fathers not to pay for their children, and that’s OK, of course. But on the other hand judges deny to implement the Dutch laws. The law says that it’s default that mother and father share their parental duties and “rights” likewise.

International organizations have confronted the Netherlands with a long existing illegal habit to use real “secret courts” for some subjects. In dutch: achter gesloten deuren. For example fiscal affairs and affairs about family and child matters. This is one of the reasons the “horror justice” could be kept secret for such a long time. Journalists, Quality Auditors, interested family and friends, they are not allowed to get the questions to the judge that parties in a procedure make. They are not allowed to see or hear the process of analyzing and weighing “facts” that the judge leads to his (very often her) final ruling. It’s nearly impossible for them to get the result from the legal process. Only procedure-results that have big attention in society are anonymized and publicized for a broader audience.

We would be very glad to have made some mistakes (cynical). We would be even more glad to correct them.

Without any parliamentary or civil control it’s allowed to judges to take children away from parents with manipulated, imaginary “proof of misconduct”. One unproven source (e.g. a complaining mother) is enough to hold away children from a father. For several years or even a complete childhood!

It turns out that judges even start to take care for children they “stole from parents” first. They become foster parents for children they steal themselves. Please convince us that this isn’t truth. This is exactly the same that happened to the children of the murdered opposition of the junta in Argentina under dictator Videla. People within the government and administration showed their “humanity” by taking care of children with “incapable parents”. Bureaucratic for … murdered. That they had their part in guilt for murdering fathers (and mothers!) they didn’t dare to tell. It resembles the illegal trade in Ethiopia in stolen children that were adopted in the West. A lot of people and organizations made nice profits by real selling of stolen children. At the end of the line some innocent (?!) people that wanted to care for those children became foster parents. African governments are trying to repatriate some of these stolen children.

Please, start with some fact finding. We know … our judges simply deny. Even written! Even in front of gathered journalists. They did the same after the Second World War. They denied and we should have trust in them. We liked to have. We liked to trust in a fairy tail of better people. Nobody can show what correctional actions were undertaken against nazified judges and their products during the German Occupation of the Netherlands. We have to assume … nearly nothing has been done to undo juridical wrong doing. A very despicable argument was used. Jewish judges were often overrepresented in the total population of judges. It had been a Jewish judge in the highest Dutch court that had been removed by the Germans … even after remarkable collaboration between him and the Germans. Afterwards several lower ranked Jewish judges were removed and brought to several concentration camps. Lots of them finally killed. The Non-Jewish majority in the legal system that was left after the war, seemed to misuse the argument of Jewish sacrifices. The “system” had made it’s sacrifices and focus should be on the future. History was history. Let’s not bother with cleaning up and removing “wrong” judges. This kind of reasoning is exactly the same of convicting and disqualifying fathers with their own sacrifices and “punishments”. Don’t talk about children’s rights and fathers role in it. It should be clear that there are fathers killing their children. Did the reader compare that figure to the number of killed children by mothers? He would be astonished.

A standard way of behaving of the Youth Care and Juridical System is: blaming fathers for the punishments they get from the system itself. Contact with children is lessened or even cut of, fathers get feeling insecure and depressive (who wouldn’t). Depressive might according to “professionals” lead to suicide. Fathers sometimes get more angry and frustrated. Depression, anger, frustration … really is suspected to lead to homicide and suicide. So … take away the children completely. This is really standard in the Netherlands. Simply ask fathers to react on internet-messages. And simply ask our editors and you will be provided by tens … even by hundreds of cases. Somebody who writes the above and rereads, will be questioning his own mental well being. This can’t be truth. But it is.

The normal habit in family tragedies like the one of Julian, Ruben and Jeroen, would have been: blame the father! Case closed. To many people have heard and seen what really happened in this case. For to many people it’s clear … the perpetrator … plays victim.

Stop this play.

How many proofs do we have to suffer … to convince that judges really can’t control themselves?

A system that helps making false allegations about fathers being:
– mistreating their children
– sexual abusing children and partners
– stalking their ex-partners (when they have to get from and bring their children to the mother)

… being suspected of having suicidal thoughts …

is a real criminal system.

It’s really driving fathers into suicide. A system that makes it’s own truth.
Murdering fathers and letting them dig their own graves first.

A system that’s there for it’s own sake. Even assuring criminal income and profit to many people and organizations.
Not for the sake of children.
Not for the sake of fathers.
Not for the sake of family and society in general.

Sometimes perpetrators get names. As victims do. Sometimes they are remembered for ever and around the world. Sometimes they change roles after better reading and rereading. In this case mother Iris van der Schuit asked for sympathy as a mother in deep grief. She doesn’t mention the killed father, she doesn’t mention his family. She was only occupied with having to have her children as exclusive possession with not having to share them with her ex-partner, the father of Ruben en Julian van der Schuit. Pure selfishness. Now she has nothing. We don’t agree to this deed of Jeroen Denis. But we can understand his desperation. Sometimes the perpetrator is victim and the victim … might be the real perpetrator.

How many more avoidable family tragedies we can stand ?

Please Dutch Government
Please Dutch Parliament
Please European Parliament
Please United Nations

… do something.

Father-alienating mother Iris van der Schuit makes 3 victims in the Netherlands.

– Wijk bij Duurstede- Netherlands –

Reports are confirmed now. Father has commited suicide after a fraudulous custody procedure that took his children away more and more. A procedure that tortures several hundreds of children, fathers and father-family each year. Magistrates even admit that they don’t feal responsible for factfinding (waarheidsvinding). Police more or less admits that they criminalize fathers. Now a criminalized father in his utter dispair has thougth: “Let it be … let me be a criminal. I want rest for myself … and for my so beloved children.” Unfortunatedly only fathers tortured this same way, do understand. Please let’s stop this child mistreating. Don’t forget all family and friends that are involved.

Now his children are found dead. The complete dutch population was looking for them. Everybody started with sympathy for the mother first. And than she turned out to be not the victim in the first place but the responsible person herself. The mother that made the false allegations to the father of maltreating his own children has been informed by the police. She was involved in identifying her children. The corpses have supposedly been in cold water (around 10 degrees Celsius) for about 14 days. Identification was already prepared by the police. So practically it had been a matter of minutes to make the forensic 99,9 percent identification. Only for preparing publication some delay was made by the police.

In remembrance to all. Let us find strength to bring the responsible people to justice. That should not stop with the “death penalty” the father got.

Justice for all

Familie Jeroen Denis spreekt dank uit voor steun. Meer en meer twijfel over rol van Iris van der Schuit. Oplopende tijd om uw reacties te beantwoorden.

de redactie

De redactie van deze site wil zich niet neerzetten als de spreekbuis voor de familie van Jeroen Denis. Graag zouden we de reacties via e-mail allemaal aan u op korte termijn 1 op 1 willen beantwoorden. Bij deze enorme aantallen van berichten gaat dat niet lukken.

Er is tot nu maar een paar keer kort contact geweest met de familie van Jeroen. Die contacten waren echter zeer intens en zeer informatief. En helaas zeer veel herkenning van wat er “standaard” gebeurt.

De familie (van Jeroen) is beloofd om alle betrokkenen die via deze site van meeleven met de familie van Jeroen hebben getuigd de dank van de familie over te brengen. De familie en de vriendin van Jeroen zijn lamgeslagen en niet tot veel contact in staat. Dat terwijl heel Nederland bereid is om de moeder van de broertjes, Julian en Ruben, te ondersteunen. Het ene ondersteuningsinitiatief na het andere.

Zelfs de burgemeester van Zeist spreekt met geen woord over het verdriet van de opa en oma “van de andere kant”. Schande!

Enkele dagen geleden gaf de familie aan nog over diverse dingen te willen nadenken. Mogelijk wenst de familie ook bij de uitvaart van Jeroen volledig met rust gelaten te worden. Duidelijk is dat de familie zich enorm in de steek gelaten voelt.

We kunnen niet anders doen dan te herhalen. We wensen u als familie en betrokkenen allemaal heel veel sterkte. Vanzelfsprekend wensen we ook moeder Iris van der Schuit en haar familie alle sterkte met het hanteren van angst en verdriet. Dat neemt niet weg dat we Iris en andere betrokkenen op de meest indringend mogelijke manier willen confronteren met het misdrijf dat zij blijken te hebben gepleegd. Dat opzettelijke kind-ouder-vervreemding een misdrijf is, is bij veel mensen een beetje weggezakt. Helaas is er deze gruwelijke zaak voor nodig om dat weer meer onder de aandacht te krijgen.

Hier is geen sprake van een vechtscheiding. Het is een eenzijdige actie van de moeder geweest om de vader bij zijn kinderen weg te gaan houden. Met een dodelijke afloop voor … Graag zouden we ons als redactie van iets anders hebben laten overtuigen. Wij dragen bijna alle moeders op handen, maar we moeten helaas uitzonderingen maken. Net zo goed dat er ook vaders zijn die niet deugen. We vragen iedereen die feiten kan aandragen die het verzoek aan de rechter van Iris ondersteunen en rechtvaardigen die feiten te overleggen.

Het moet duidelijk zijn dat hier sprake is van een strafzaak. Formeel is zelfdoding niet strafbaar meer, maar daarnaast zal vanaf begin deze week gesproken kunnen worden van ontrekking aan het ouderlijk gezag door een onbekende (ontvoering). Art. 279 Sr.

De term vechtscheiding wordt opvallend vaak als eerste door BJZ (en Raad voor de Kinderbescherming) en Justitie gebruikt. Het geeft hen een gemakkelijke basis om zelf uit de wind te blijven en op voorhand op te kunnen schalen naar maximale inmenging en maximale dwang. De statistiek zegt: meestal maximale dwang richting vaders. Of zijn we de Dwaze Vaders en Fathers for Justice ondertussen vergeten? Deden deze vaders het voor hun kinderen of alleen voor zichzelf?

Graag brengen we ook onder de aandacht dat de familie van Jeroen is onderworpen aan diverse onderzoekshandelingen en beslagen van bijvoorbeeld computers. Aan de kant van de moeder en haar familie hebben we nog niets vernomen. Dat moet ons ook bevreemden.

Graag zouden we ook in contact komen met Iris van der Schuit en haar familie. In het bijzonder wordt er ook meer en meer gesproken over de polariserende rol van de vader van Iris. Als dat allemaal geruchten zouden zijn, laat het ons alstublieft snel weten. Graag zouden we haar gelegenheid tot weerwoord willen bieden. Liefst zouden we onze standpunten volledig willen herzien. Nog liever zagen we de kinderen gezond weer terug.




Jeroen Denis wilde statement maken over het enorme onrecht tegen kinderen en vaders. TV met Opsporing Verzocht: Julian en Ruben van der Schuit.

een verslaggever

Ondertussen heeft het gevraagde contact met de familie van Jeroen Denis plaats gevonden. Dank aan allen die van zich hebben laten horen. De familie is beslist nog niet overtuigd van zelfdoding. Wel geeft de familie aan dat Jeroen een duidelijke boodschap wilde overbrengen.

Jeroen was verbijsterd over het gemak waarmee op basis van leugen en bedrog een rechter kinderen op afstand van een vader zet. Geen bewijzen, niets. Je hoeft niet eens van geweld of seksuele mistanden te worden beschuldigd. Het is civiel recht … maar de straffen die aan ouders worden uitgedeeld zijn vele malen erger dan in het strafrecht. Straffen die indruisen tegen diverse wetten, de grondwet en internationale verdragen. Kinder- en familierechters die volledig straffeloos uit de bocht mogen blijven vliegen. Niemand die ze tot de orde wil roepen. Niemand die zegt dat hij rechters tot de orde kan roepen. Rechter lijkt het alibi voor straffeloosheid voor de ergst voorstelbare misdaden.

Kunt u als lezer zich voorstellen dat uw kinderen wordt verboden om contact met u als ouder te hebben?
De rechter keert het om: die zegt dat u geen contact met uw kinderen mag zoeken. Sterker nog: u moet er maar voor zorgen dat uw familie en vrienden ook geen contact met de kinderen zoeken. Maar de jeugdhulpverlening stelt gewoon tegen de kinderen dat zij geen contact met hun ouder mogen zoeken. Kunt u zich voorstellen wat je zou moeten doen als je kind toch contact met jou zoekt? Linksom of rechtsom zal het kind in verwarring raken en zich schuldig gaan voelen.

Jeroen mag dan nog geen contactverbod hebben gekregen, bij het anders bepalen van zorgtijden, zegt de rechter in zijn beschikking in veel gevallen er toch bij dat je buiten “je eigen tijd” geen contact met je kind mag zoeken. Voorzichtig weet de rechter dat hij iets onrechtmatigs en ongrondwettigs vraagt. Maar familierechtbeschikkingen zijn natuurlijk een soort “gedoog-richting-gevende” documenten die bedoeld zijn als basis voor verdeel-en-heers-spelen. De redactie beschikt zelfs al over cases dat de rechter aanzet om zijn eigen beschikking te overtreden. Wekt het dan verbazing dat de rechter zijn gezag kwijt raakt?

Binnen het familierecht worden achter de gesloten deuren (die zijn in het belang van het kind!) beschikkingen uitgevaardigd die feitelijk voor de buitenwereld geheim blijven. Beschikkingen die vaak volledig in strijd zijn met wetten en jurisprudentie van andere rechtsgebieden waar de deuren meer open zijn. Nederland legt de internationale aanwijzingen dat het meer openheid in de rechtspleging zou moeten betrachten, vrijwel geheel naast zich neer. De onfeilbare, “goddelijke” rechter mag het zelf bepalen.

Tal van internationale organisaties hebben Nederland op een zwarte lijst geplaatst als het gaat om de behartiging van kinderrechten en rechten van ouders en andere kind-verzorgers.

Een contact-verbod had Jeroen nog niet, maar stap voor stap zag hij de mogelijkheid om opvoedingszorg aan zijn kinderen te geven worden afgenomen. Op basis van onwil, onkunde, leugen en boze opzet.

Dat is voor heel veel justitie-slachtoffers heel herkenbaar. Het gaat dan ook niet alleen om vaders die worden gecriminaliseerd, maar ook om diverse andere personen.

Duidelijk is dat ook de familie van Jeroen al gecriminaliseerd is. Diverse computers werden door de politie in beslag genomen voor onderzoek. Juist nu heeft de familie behoefte aan communicatie-middelen zou je denken? Je zoon pleegt volgens de politie zelfmoord en dan wordt je daarbij ook nog eens als familie als mededaders behandeld!

Waar is de politie van Utrecht als je aangifte doet van het niet meegeven van je kinderen door hun moeder, terwijl dat in de beschikking van de rechter staat. Omgekeerd … als een vader even 30 minuten te laat is dan hangt BJZ in overleg met de politie (waartoe moeder zich gewend heeft) al aan de telefoon. De politie schroomt niet om vaders dan op grove wijze onder druk te zetten dat zij zich aan de beschikking van de rechter dienen te houden. BJZ blijkt enerzijds de beschikking van de rechter aan zijn laars te lappen en vraagt moeder expliciet om zich daar niet aan te houden, maar anderzijds slaan zij daar vaders wel mee om hun oren als het hen uitkomt.

Wij waren altijd voor meer gelijkheid tussen mannen en vrouwen. Vrouwen moesten meer rechten krijgen. Er moest terecht aandacht komen voor meer veiligheid voor vrouwen. Nu moeten we ondertussen echter vragen of vrouwen met het geweld tegen vaders willen stoppen. Feitelijk moeten we vrouwen vragen om de rechten van kinderen op een vader beter te respecteren. We blijken een kudde van meeheulende mannen ook wakker te moeten schudden.

Het gemak waarmee na een kind-vader-vervreemdende actie van een moeder gesproken wordt door de “hulpverleners” over een “vechtscheiding”, waar beiden wel schuld moeten hebben, is stuitend.

Het is precies vergelijkbaar met te zeggen dat een vrouw door een vreemde is verkracht, omdat ze een korte rok droeg. Ook medeschuldig dus. Net zo idioot om van een vermoorde persoon te zeggen dat zijn dood zijn eigen schuld is, omdat hij met de dader bekend was en zelf het risico dus had opgezocht. Er is de redactie bijvoorbeeld een casus bekend dat de politie weigerde aangifte van een overval op een woning op te nemen. Reden: de bewoner dacht 1 van de overvallers wel te kennen.

In de opzet van een niet functionerende politie valt het inderdaad nog sterker op dat snel geprobeerd wordt om de schuld bij het slachtoffer zelf neer te leggen. Dat is ook in het buitenland waar te nemen.

Jeroen wilde aandacht voor en discussie over het verwerpelijke optreden van kinderrechter, BJZ (RvdK) en zijn ex-partner, Iris van der Schuit. Het zou zeer ontgoochelend zijn als die discussie er niet zou komen door een door ons allen gevreesde ontknoping met de vondst van Julian en Ruben.

De inhoud van de brief is ook ons niet bekend geworden, maar die is voorspelbaar. Diverse personen zijn bij de redactie bekend die op vrijdag “een overval” van BJZ hebben kregen. Dat daarbij gesteld werd: “We maken ons zorgen of u niet suicidaal bent. Voor alle zekerheid zorgen we ervoor dat de kinderen dit weekend niet bij u komen.”

Door “jeugdhulp” zelf veroorzaakte ellende gebruikt men rustig tegen ouders te gebruiken.
Er zijn diverse gevallen bij de redactie bekend dat BJZ psychologische verklaringen verzon of vervalste en daarmee een reden creeerde om van de rechter kinderen bij hun vader (incidenteel moeder!) weg te houden.

Als je dan als vader nog niet gek bent, zou je dat er van worden. Als je als vader je nog niet zelf van het leven wilde beroven, zouden deze justitie-misdaden je tot zelfdoding drijven. Dat is dan allemaal misschien nog niet zo erg (cynisch!). Veel erger is dat velen volledig zich kunnen inbeelden dat je moorddadige neigingen op deze daders kan krijgen.

Het is dus eigenlijk bovenmenselijk dat zovelen (meest mannen) toch een uitweg vinden en zich blijken in te kunnen houden. De verwachting is echter dat er een geest uit de vles aan het komen is. In de afgelopen jaren is het geweld tegen rechters en jeugdzorgers geexplodeerd. Misschien soms te begrijpen?

Als vader doet het mij vreselijk pijn om kinderen het slachtoffer te zien zijn. Hun mening wordt onder de 12 jaar niet gevraagd.

Mensen … wanneer geven we de minister … een dwingende opdracht om dit te laten stoppen?
Hoeveel Fortuinen en Wildersen moeten we nog voorbij zien trekken?

Vaders worden op grote schaal voorgesorteerd voor zelfdoding en doding van hun kinderen als enige uitweg. Daar zijn wij dus met z’n allen medeschuldig aan! Hoe gruwelijk is het dan om na een dergelijke wanhoopsdaad alle schuld in de schoenen van een dergelijke vader te schuiven? Moeders of vaders die hun kinderen doden, doen dat beslist niet vanuit een boosaardig zelfzuchtig motief. Het belangrijkste: ze zijn te voorkomen? Alweer onze eigen verantwoordelijkheid. Eerst iemand gek maken … en het hem daarna zelfs verwijten. Hoe gek kunnen we het maken?

Wanneer wordt er opgetreden tegen vrouwelijk geweld in relaties? Financieel vaders te gronde richten en opzettelijke kind-vader-vervreemding zijn ernstige vormen van geweld! Wanneer wordt gestopt met het gedogen van diefstal tussen ex-partners? Stop diefstal van kinderen en kinderlevens!

Kinderdoding valt niet goed te praten. Ieder moet dat zien te voorkomen. Maar laten we met elkaar onze volledige verantwoordelijkheid zien. We moeten stoppen met een ouder de dood in te pesten. Of het nu onze ex-partner is of wie dan ook. Het is iemand vermoorden … en hem tevoren eerst zijn eigen graf laten graven. Daar hebben we toch vaak zo’n moralistisch oordeel over? Waarom accepteren we volstrekt ongefundeerd ingrijpen van de kinderrechter en familierechter dan wel? De rechter weet aan wie hij vraagt “te onderzoeken” en voor hem “te gaan jokken”. Normaal gesproken mag je stellen dat als je zaken blijft doen met corrupte, frauduleuze deskundigen, dat je als rechter op enig moment medeschuldig aan deze fraude wordt. Hoe ging het ook alweer bij Lucia de Berk, Ina Post, De Puttense moordzaak en bij de Zes van Breda? Niet de schuld van de rechter natuurlijk, maar van zijn deskundigen! (cynisch). De rechter kiest en bepaalt zijn eigen deskundigen. Alleen al daardoor krijgt hij extra verantwoordelijkheid voor toetsing van hun kwaliteit. Er zijn diverse verzoeken hiertoe aan diverse rechters gericht om dat beter te doen. Ze blijven weigeren. Niet gek dus dat je dan op enig moment als rechter zelf ter verantwoording wordt geroepen. Heel Nederland beklaagt zich over de kwaliteit van de jeugdzorg, maar de rechter ziet geen wezenlijke problemen. Hij gaat voort met de ketenpartners waar hij al zo lang “goed” mee samenwerkt.

Rechters hebben tot principe verheven dat zij ook nooit mogen terugkijken op hun eigen “goddelijke” beschikkingen. Zij mogen niet onderzoeken of wat zij beoogden te bereiken met hun beschikking, ook werkelijk is gelukt.

Een rechter is verboden te leren van zijn eigen fouten. Zelfs als in een incidenteel geval een rechter zijn eigen dwaling wil gaan rechtzetten, dan wordt hem dat onmogelijk gemaakt. Hij krijgt niet eens de middelen om te zien wat het effect van zijn handelen is. Toegegeven, dikwijls lijkt het er ook op dat hij wil voorkomen dat hij die middelen krijgt.

… welke kinderen worden het slachtoffer van de volgende “goddelijke” fouten?


Ruben, Julian en Jeroen Denis. Kinderrechter, BJZ en ex-partner maken weer 3 nieuwe slachtoffers. Wie kwam er op voor Julian en Ruben van der Schuit? Fijn als je moeder, Iris van der Schuit, je je vader niet gunt.

een redacteur

Het wordt tijd dat we met elkaar (mannen en vrouwen) voor vaders op gaan komen. Weer een oma en een nieuwe vriendin slachtoffer van bizar kindonvriendelijk kudde-gedrag. Weer een vader de dood in gedreven. Hoe lang gaat dit door?

De jeugdzorg (net als de politie) creeert steeds haar eigen gelijk. Ze doen dingen om een vader radeloos te maken. Vervolgens constateren ze dat de vader minder geschikt is om voor kinderen te zorgen, omdat hij radeloos en/of depressief is. Ofwel reden voor politie en jeugdzorg om in actie te komen. “Kijk ons eens voortvarend de zaken oppakken!”, wil men dan als beeld scheppen. Wij als redactie hebben ook diverse voorbeelden van de dood in gedreven moeders! Maar moeders die werkelijk suicide plegen zijn zeldzamer, is ons beeld.

Politie en jeugdzorg maken zich voortdurend schuldig aan het criminaliseren van mannen. Aan de andere kant proberen ze zaken die ze niet denken op te kunnen lossen, dood te zwijgen of te bagatelliseren. Er zijn geen problemen … en als ze er wel zijn dan komt het door boeven … ofwel (bijna altijd) mannen.

In een bij onze site bekend persoonlijk geval maakte Jeugdzorg Apeldoorn het zo bont dat ze achter de rug van een vader om, naar zijn moeder belden, dat ze zich zorgen om hem maakten. De betreffende moeder heeft dus toen inderdaad een vraag als antwoord teruggegeven. Zij gaf als antwoord: “Waarom hebben jullie mijn zoon dan met leugens en onwil zo radeloos gemaakt?” Toen werd het stil en liet de gezinsvoogd niets meer van zich horen.

De betreffende vader is zijn ouderlijk gezag ontnomen op voordracht van BJZ. Binnen een week is moeder naar het buitenland vertrokken om zich te herenigen met haar nieuwe echtgenoot. De kinderen mochten niet eens afscheid nemen van vader en niet van het grootste deel van hun familie. Dat de kinderrechter op zitting door de moeder was voorgelogen over het voornemen om naar het buitenland te vertrekken met de kinderen, boeide de kinderrechter totaal niet. Op een volgende zitting meldde BJZ zelfs … ja … wij waren wel op de hoogte. Vader heeft zijn kinderen al meer dan een jaar niet gezien. Hij weet alleen dat ze in het buitenland zijn, maar niet waar.

BJZ onpartijdig? BJZ komt ook voor de kind-vader-belangen op? De wetgever heeft ondertussen duidelijk in de wet opgenomen dat BJZ en kinderrechter ook voor het kind-vader-contact op moeten komen. De praktijk is echter dat de rechter de wet aan zijn laars lapt en blindelings de leugens van BJZ opvolgt. BJZ vindt het om heel veel redenen veel gemakkelijker om erin mee te gaan dat moeders de uiteindelijke baas over kinderen moeten kunnen zijn. Er zijn ons uitzonderingen bekend, ja. Dan zitten er vaak automatismen achter dat moeder al eerder kinderen uit huis geplaatst heeft zien worden, zich prostitueert, drugs gebruikt of b.v. bekend is met een behandeling voor een geestelijke stoornis. Een aantal academici bijt al een groot aantal jaren zijn tanden stuk op de vraag hoe het toch kan dat BJZ en Raad voor de Kinderbescherming zo gemakkelijk van leugens en onkunde gebruik maken. Voor “normale” mensen is dat niet te bevatten. Dat er zoveel gelogen wordt is volstrekt ongeloofwaardig. Maar helaas … het is waar. Een steeds groter deel van Nederland weet ook dat de Jeugdzorg volstrekt ziek is. De verantwoordelijke provinciale politiek heeft haar controle taak totaal niet uitgeoefend. Het is de vraag of het na de transitie van de jeugdzorg naar de gemeenten snel beter zal worden. De meeste gemeenteraden blijken ook niet toegerust om een goede controle uit te voeren. Veel van de discussies rond de kwaliteit van jeugdzorg zullen straks ogenblikkelijk worden dood geslagen met: “Ja dat was vroeger, de situatie is nu totaal anders. Laten we toch naar verbetering in de toekomst kijken en niet meer naar de oude koeien.” Ofwel de crimineel ondeskundige jeugdzorgers en gelieerde kinderrechters blijven gewoon zitten.

In onze beleving zitten er verantwoordelijke “ratten” achter het in de dood drijven van Jeroen Denis. Die mensen zouden ter verantwoording geroepen moeten worden. Blijkbaar heeft Iris van der Schuit niet voor het belang van haar kinderen op willen komen. Het belang was dat de kinderen hun vader in hun leven wilden houden. Iris is absoluut medeschuldig aan de dood van Jeroen. Indirect … dat is heel hard gesteld … is ze medeschuldig … aan wat haar kinderen is overkomen. Het is zeer onfris dat zij zich zo gemakkelijk in de onschuldige slachtoffer rol probeert te manoevreren. Het is haar verzoek aan de rechtbank geweest om Jeroen minder zorg aan zijn kinderen te laten geven! BJZ blijkt daar moeders steeds blind te ondersteunen !!! Sterker nog. BJZ ziet er vaak een belang in om moeder daarin aan te moedigen. Daarmee wordt de zorgverlening namelijk overzichtelijker en hoeft door de jeugdhulpverlener nog maar met 1 ouder zaken te worden gedaan.

In onze beleving is Iris van der Schuit inderdaad ook slachtoffer in de zin dat ze zich op heeft laten jutten door de jeugdzorg en haar omgeving. Met zeer dramatische gevolgen. Onze ervaring leert dat wanneer moeders niet door derden zo worden “gesteund” ze anders handelen. Dan blijkt een moeder haar ex-partner als vader nog dingen te blijven gunnen. Juist omdat ze dat haar kinderen gunt.

Het is zeker zo dat je kan stellen dat Jeugdzorg en kinderrechter ouders de dood in drijft.

Het is belangrijk om te benadrukken dat de meerderheid van kindermishandelingen en een zeer groot aandeel van de kinderdodingen op naam komen van moeders! Het algemene gevoel is dat mannen steeds de daders zijn. Dat is volgens de statistieken absoluut onjuist.

Kinderen zijn hier steeds het slachtoffer… ook vooral slachtoffer van Justitie.
Nu dus … Ruben en Julian.

De redactie probeert in contact te komen met ouders en familie van Jeroen.
Wij vinden het schandalig dat hij in de reguliere media al niet meer bestaat en liefst verder onbesproken wordt gelaten. Laat iemand even een e-mail sturen naar justitieslachtoffers@gmail.com. Wij denken wel veel aan Jeroen en zijn familie! Voor hen is er sowieso een dubbel gemis. Wat er ook gebeurt … verder contact met hun kleinkinderen zal hen niet gegund worden. Ook als de kinderen nog leven zal moeder en (op voordracht van) jeugdzorg dat niet in het belang van de rust van de kinderen achten.
Helaas: dat blijkt standaard protocol !!

Twee nieuwe auteurs. Lezers, denk graag met hen mee!

We mogen weer 2 nieuwe lezers/ auteurs op de site begroeten.

Sarah en Jan. Het gaat om weer 2 hele bizarre verhalen.

Sarah heeft haar zoon na goed overleg vrijwillig laten plaatsen in een jeugdzorginstelling.
Nu mag ze niet eens een verjaardagskado aan hem brengen. Dat terwijl ze als moeder gewoon gezag heeft.
Zij heeft haar zoon al meer dan 6 maanden niet meer mogen zien. Van de rechter? Nee, weer eigenrichting van een jeugdzorginstelling samen met BJZ.

Jan heeft lange tijd zijn kind niet kunnen zien … hij weet niet eens waar zijn kind is.
Ontvoerd! Ergens in Zuid Europa. De politie doet weer niets.

Graag uw reacties op hun verhalen.

Graag uw reactie naar: justitieslachtoffers@gmail.com
Nog liever zien wij u hier terug als auteur met een POST of een COMMENT.

Tuchtrechtuitspraken tegen Jeugdrechtadvocaat

anonieme auteur,
bekend bij de redactie.

In december is door de Orde van Advocaten een nogal lugubere beslissing genomen tegen advocaat Jan van Ruth. Niet alleen Bram Moszkowicz wordt hard aangepakt door een deken, zo blijkt. Op 21 mei 2012 had Jan van Ruth ook al een veroordeling van de Orde gekregen. Zie daartoe de link: voorw_schorsing_4wkn_$YA2921$

In de laatste maand van 2012 is echter zelfs een volledige schorsing als advocaat opgelegd. Van collega’s heeft Jan van Ruth dus absoluut geen hulp gekregen om door een wellicht moeilijke tijd heen te komen. Kan de orde niet onderzoeken of er gezondheids- of familie-omstandigheden kunnen zijn die collegiale hulp vereisen? Kan een advocaat zich daar voor verzekeren?

Het definitieve verbod om nog als advocaat op te treden blijkt uit: def_schorsing_$YA3578$

Het Eindhovens Dagblad bracht ook het bericht. Jan van Ruth had het al zien aankomen dat de Orde hem aan de kant wilde zetten. Hij had zichzelf al laten schrappen van het tableau.

Voor verzorgers die hij bijgestaan heeft in zaken rond Bureau Jeugdzorg is het heel pijnlijk.
Velen weten hoe medewerkers van BJZ de meest vreselijke dingen tegen kinderen en tegen verzorgers zeggen. Dat er zelfs op grote schaal misdrijven tegen kinderen worden toegedekt, worden uitgelokt of zelfs door BJZ-medewerkers zelf worden gepleegd.

In zijn praktijk heeft Jan van Ruth alleen al 2 clienten bijgestaan die voor de rechter werden geconfronteerd met een “gekverklaring” van een deskundige, waarbij de deskundige bezwoer nooit die “gekverklaring” te hebben afgegeven. Ik wil het nog niet eens hebben over de kinderen die de BJZ werden ingezogen en die plotseling ineens ADHD en autisme zouden hebben. In Italie noemt men dat gewoon corruptie.

Hoe de gang van zaken in het tuchtrecht voor advocaten moet worden genoemd? Ik laat het aan de lezer.

Als je voor BJZ nog niet gek was, dan zul je het er bijna van moeten worden. Als je nog niet gek was dan maken ze je dat wel.

Sterkte Jan, we hopen dat je je snel herpakt en ons in onze strijd tegen BJZ niet in de steek laat! OK, U heeft gelijk … de strijd moet zich richten op de corrupte rechters. Willens en wetens zonder tegenonderzoeken deskundigen tegen betaling voor je laten jokken, mag dat corruptie heten? Als advocaat moet je natuurlijk nog voorzichtiger zijn in de bewoordingen die je gebruikt bij het disfunctioneren van rechters.

Moeilijk … zo niet onmogelijk vak, het vak van advocaat.

Jaarbericht KOG aan Justitieslachtoffers (als donateur van KOG)

Integraal geven we het Jaarbericht van KOG weer, zoals dat ook op de site DarkHorse is verschenen. Markeringen en opmaak van Sven Snijer hebben wij overgenomen.

Justitieslachtoffers.nl is donateur van KOG en brengt van harte de werkzaamheden van KOG en haar sympatisaten bij u onder de aandacht.

Wij roepen u op om ook op deze publicatie te reageren, zodat we lotgenoten van bizarre ervaringen met Jeugzorg en Rechtspleging op een discrete manier met elkaar in contact kunnen brengen.

Brief van Stichting KOG aan donateurs 


Haarlem, november 2012
Beste donateurs,
“In 2011 heeft KOG tot nu toe uiteraard weer heel veel telefoontjes beantwoord, de website wat verder bijgewerkt, en voorts aandacht gegeven aan twee onderwerpen:
de deuren van de rechtszaal open, en de wijziging van de maatregelen van kinderbescherming.”
Het bovenstaande schreven wij oktober 2011. In 2012 kunnen we dit helaas herhalen, met de toevoeging dat het er niet naar uitziet dat we iets bereikt hebben op de twee onderwerpen.
Aan u heeft het niet gelegen! U hebt bijna allemaal de mooie kaart vanAlice Jansen gestuurd aan Kamerleden. Sommigen van u hebben er een heleboel verspreid in hun kennissenkring om te laten versturen. Maar helaas.
De deuren van de rechtszaal zijn dichter dan tevoren: ook een kort geding over familie- en jeugdrecht is nu achter gesloten deuren.

Herziening kinderbeschermingsmaatregelen grotendeels pas in werking januari 2015

In Familie- en JeugdRecht van september 2012 is te lezen in de rubriek Actualiteiten:
“Herziening kinderbeschermingsmaatregelen op 1 januari 2015 in werking
… Indien het wetsvoorstel tot wet wordt verheven, wordt voorgesteld het wetsvoorstel op 1 januari 2015 in werking te laten treden met uitzondering van de toetsende taak voogdij, de maatregel van opgroeiondersteuning en het netwerkberaad.. … Het laatstgenoemde deel van het wetsvoorstel zou gelijktijdig in werking kunnen treden met de decentralisatie van de jeugdzorg van provinciaal naar gemeentelijk niveau. (Kamerstukken I 2011/12, 32 015, nr.C)”

Op 13 december 2010 hebben Alice Jansen en Truus Barendse een gesprek gevoerd op het Hoofdkantoor van de Raad voor de Kinderbescherming. De Raad zei, dat de opgroeiondersteuning die wel wet zou worden en ots light genoemd werd, in de praktijk “natuurlijk gewoon een ots” zou zijn. Het enige light eraan is, dat een jongere hem makkelijker krijgt.)
De opgroeiondersteuning zal dus eerder dan 2015 ingevoerd worden.Mr ir P.J.A. Prinsen, die een Open Brief aan de Tweede Kamer heeft gestuurd over de herziening kinderbeschermingsmaatregelen die is ondertekend door 76 advocaten, mailde op 18 oktober 2012:
Stand van zaken en actualiteit:
  • Op 27 juli 2012 is, na meer dan een jaar wachten, de Memorie van Antwoord van de Staatssecretaris verschenen.
  • A.s. dinsdag 23 oktober 2012 zal een nader verslag door de E.K. worden vastgesteld.
  • Direct na publicatie in FJR is de (volledige) open brief op 17 oktober 2012 per e-mail verzonden naar de Griffie van de Eerste Kamer.
  • De nadere Memorie van Antwoord en (naar alle waarschijnlijkheid) de mondelinge behandeling door de E.K. zal niet lang op zich laten wachten.
  • Los daarvan en min of meer toevallig: op 1 november a.s. vindt in Leiden het congres “De OTS 90 jaar: versleten of vitaal?”plaats. Daarin is ruim plaats ingeruimd voor een debat over het w.o.
En verder:
Het voornemen bestaat om met een uit de ondertekenaars te formeren delegatie gesprekken aan te gaan met E.K.-fractiewoordvoerders (in een formele hoorzitting wellicht?) alsmede met de rechterlijke macht, Orde van Advocaten etc.”U ziet, niet iedereen heeft de strijd opgegeven. Je weet maar nooit.Nederland beschermt zich het heen en weer. De consultatiebureaus zoeken risicofactoren in gezinnen, iedereen die beroepshalve met kinderen werkt is verplicht te speuren naar signalen van verwaarlozing en mishandeling en die signalen te melden bij de AMK’s, basisscholen zijn benaderd met poppenhuizen waarmee de leerkrachten signalen van narigheid makkelijk zouden kunnen opmerken. Gelukkig is dit weer voorbij.
Men had dus niet erg veel geleerd van de mislukking van de anatomisch-correcte-poppen-methode. De poppenhuis-methode zou bovendien worden toegepast door amateurs, die de signalen doorgeven aan andere amateurs (AMK), die ze weer doorgeven aan de derde groep amateurs (RvdK), die een verzoekschrift doet uitgaan aan de kinderrechter. Drie instanties achter dit verzoek! Want wij schrijven wel op grond van de opleidingen en al uw ervaringen ‘amateurs’, maar dit zijn de professionals.
Wie is de rechter dan om te twijfelen aan de noodzaak van het verzoekschrift?!
Sybe Bijleveld Advies heeft een rapport opgesteld voor de Eerste Kamer, waarin staat dat 75% van de onderzoeken van de Raad voor de Kinderbescherming tot een aanvraag OTS leidt, en in de restgroep van 25% een deel zit dat wellicht voor de Maatregel Van Opvoedondersteuning in aanmerking komt.
De rechter besluit in 95% van de aanvragen tot een maatregel. In de groep van 5% afwijzingen zit een groep die wellicht wel een MVO zou krijgen.      Op 28 september 2012 meldde NRC, dat de Centra voor Jeugd en Gezin, die 1,2 miljard euro hebben gekost, allesbehalve populair zijn. “Haagse gezinscentra krijgen per dag ‘een handjevol’ ouders over de vloer, in Rotterdam komen er wekelijks zes ouders naar een inloopspreekuur. Amsterdamse inlooppunten zien 5 tot 10 ouders per week. In gemeenten als Eindhoven en Breda worden de inlooppunten helemaal niet meer gebruikt. … Veel ouders associëren het centrum met Bureau Jeugdzorg, dat bij zware problemen in actie komt.” en verderop in de krant: “Volgens hoogleraar forensische psychologie Corine de Ruiter van de Universiteit Maastricht is van begin af aan niet goed nagedacht over de opzet van de gezinscentra. ‘Mensen die behoefte hebben aan opvoedadvies, gaan een boek lezen of kijken op internet. En de echte probleemgezinnen, de ouders die hun kinderen slaan, zoeken juist geen hulp en gaan er dus ook niet naar toe. Dat we nu met lege inloopcentra zitten, hadden we vooraf ook kunnen bedenken. Het CJG is niets anders gebleken dan een nieuwe bureaucratische laag in de jeugdzorg.'”
Ouders hebben dus goed begrepen dat ALLE mensen die met kinderen werken verplicht zijn ALTIJD met beschermersogen te kijken, en een MELDPLICHT hebben. Zo kweek je wel zorgmijders.En nog meer mogelijk goed nieuws:
In Binnenlands Bestuur van 29 oktober 2012 staat een artikel van Yolanda de Koster:
De korting van 32 miljoen euro op het budget voor jeugdzorg per 2013 is onacceptabel. Het is onverenigbaar met de groei aan hulpvragen en daarmee maatschappelijk onverantwoord. Ook druist het in tegen eerdere gemaakte afspraken met het kabinet.
Dat stelt het Interprovinciaal Overleg (IPO) in een brief op poten aan de Tweede en Eerste Kamer. Het IPO roept de Kamers op om staatssecretaris Marlies Veldhuijzen van Zanten (VWS, CDA) terug te fluiten. Het IPO vindt dat de doeluitkering vrijwillige jeugdzorg voor 2013 op ‘tenminste’ het niveau van 2012 moet worden vastgesteld. Het gaat dan om bijna 1,1 miljard euro. De Tweede Kamer debatteert volgende week over de voorgenomen budgetkorting van 2,65 procent per 2013.
Ambulante jeudgzorg
Er is nog steeds een toenemende vraag naar – met name- ambulante jeugdzorg en pleegzorg. Het Sociaal Cultureel Planbureau gaat uit van een groei van 4,1 procent over 2012 en 4,2 procent over 2013. Tegenover een groei van in totaal 8,3 procent dreigt een daling van de doeluitkering met 2,65 procent. Daarmee groeit het gat tussen beschikbare middelen en behoefte aan jeugdzorg met bijna 11 procent, stelt het IPO.

Decentralisatie gemeenten
Met de voorgenomen korting schendt de staatssecretaris bovendien de Bestuursafspraken die met het kabinet Rutte I zijn gemaakt. De bezuiniging op de jeugdzorg zou pas plaatsvinden nadat de provinciale jeugdzorg naar gemeenten is gedecentraliseerd. Die decentralisatie staat per 2015 op de rol. …
Ook de benoeming van prof. dr Ido Weijers als bijzonder hoogleraar Jeugdbescherming aan de Universiteit Utrecht in januari 2012 lijkt goed nieuws.

Citaten uit zijn oratie (te vinden in de congresbundel Parens patriae en prudentie, grondslagen van jeugdbescherming; ISBN 978 90 8850 319 1, prijs euro 13,90):
“Laten we echter steeds bedenken dat kinderbescherming niet draait om de vraag wanneer de opvoeding ermee door kan of ‘goed genoeg’ is. Het draait om de vraag of er sprake is van concrete schade voor het kind en een reële kans op herhaling. …
In het vervolg van mijn verhaal wil ik proberen tot een nadere bepaling te komen van de voorstelling van een prudente overheid op het gebied van de opvoeding. Ik zal het begrip prudentie in deze context nader invullen door het aan de ene kant af te zetten tegen perfectionisme en aan de andere kant tegen preventionisme.
… Perfectionisme impliceert een soort ‘luxe’-opvatting van kinderbescherming. Als we maar enigszins realistisch zijn, moeten we immers erkennen dat we juist als het echt slecht met kinderen gaat, nog heel vaak en eigenlijk structureel tekortschieten: …Wat verbeelden we ons dan wel, als we ons ook nog even met al die ouders en kinderen willen gaan bemoeien, waar geen sprake is van duidelijke schade, maar waar het niet helemaal gaat zoals wij denken dat voor de kinderen het beste zou zijn?
Dat brengt me bij mijn tweede punt, de kwestie van het preventionisme. Daarmee bedoel ik een doorschietende preventie. De kern van de kinderbescherming is preventie, het voorkomen van schade voor het kind. … Dit aspect van prudentie lijkt aan het begin van de eenentwintigste eeuw tegen de achtergrond van schokkende gezinsdrama’s weer vrij plotseling uit beeld te raken.
Daarvoor in de plaats is vanaf het begin van de nieuwe eeuw weer een sterk wantrouwen jegens de ouders teruggekomen, nu echter niet tegen die kleine groep waarvan we al sinds mensenheugenis weten dat ze een gevaar vormen voor hun kinderen, en ook zelfs niet tegen de ouders in de achterbuurten en/of met weinig geld, maar tegen ALLE ouders. … Dit algehele wantrouwen jegens de ouders gaat gelijk op met een zeer uitgesproken en omvattend streven naar preventie in termen van het absoluut willen uitsluiten van risico’s en het bieden van ‘zekere veiligheid’. …Het bestaan van ‘veel risico’s’ geeft allerminst uitsluitsel over het mogelijk voorkomen van mishandeling of een andere vorm van schade voor het kind. …
Een eerste indicatie van het streven naar
uitsluiten van risico’s zien we in de recente enorme toename van het aantal ondertoezichtstellingen en uithuisplaatsingen van minderjarigen. Dit wordt algemeen beschouwd als het ‘Savannah’-effect,  … Daarna werd het motto in dit veld ‘liever te vroeg dan te laat’. …
Een tweede sterke indicatie voor die nieuwe radicale streven naar veiligheid zien we in het wetsvoorstel herziening kinderbeschermings-maatregelen
… de derde ontwikkeling die ik hier wil aanstippen. Dit betreft de aanleg van een amper nog te volgen aantal digitale kinddossiers, van het Elektronisch Leerlingdossier tot het Dossier Warme Overdracht van kinderdagverblijf naar basisschool, van de Verwijsindex Risicojongeren tot Pro-Kid, …, van het Justitieel Casusoverleg tot het Elektronisch Kind Dossier. Dat laatste is intussen vanwege alle kritiek omgedoopt tot Digitaal Dossier Jeugdgezondheidszorg. Met Roel Pieterman kunnen we hier met recht spreken van een ‘voorzorgcultuur’. “Uit de bijdrage aan het symposium op deze dag van prof. dr Caroline Forder (sinds 2010 hoogleraar Kinderrechten aan de Vrije Universiteit Amsterdam, sinds 2012 werkzaam bij Fischer advocaten te Haarlem):
“Begin volgend jaar treedt een grote wet in werking met een nieuwe alomvattende regeling van de kinderbeschermingsmaatregelen. Er staat zeker een aantal nuttige en wenselijke wetswijzigingen in. Toch zal die wet niet echt een oplossing bieden voor de veelvuldige verdragsschendingen (EVRM) die bij een uithuisplaatsing om de haverklap aan de orde zijn. Mijn hypothese is dat rechters bij de toepassing van de regels veel te onkritisch zijn en de daarop van toepassing zijnde verdragsbepalingen niet toepassen. Vandaar mijn stelling: rechters stellen veel te veel vertrouwen in de raad voor de kinderbescherming – en de stichting Bureau Jeugdzorg, die het overigens pas echt bont maakt.”En dan staat op 20 oktober in Trouw een artikeltje van prof. Weijers, waarin hij zegt dat de Bureaus jeugdzorg vaak slecht werk leveren, en dat daarom de Raad voor de Kinderbescherming, onafhankelijk en deskundig, hard nodig zal zijn als direct de kinderbescherming van de provincies naar de gemeenten gaat.
Wie heeft de leerstoel van Weijers ingesteld? De Raad voor de Kinderbescherming.Actualiteit >>
Professioneel werken in jeugdzorg wordt wettelijk vastgelegd  Ook goed nieuws?
Nieuwsbericht | 02-11-2012
De ministerraad heeft op voorstel van staatssecretaris Veldhuijzen van Zanten van Volksgezondheid, Welzijn en Sport en staatssecretaris Teeven van Veiligheid en Justitie ingestemd met het wetsvoorstel professionalisering jeugdzorg.
Het wetsvoorstel verplicht jeugdzorgwerkers en gedragswetenschappers om zich te registreren bij een wettelijk register. Ook verbinden zij zich aan een beroepscode. Als sluitstuk van de professionalisering van de jeugdzorg komt er tuchtrechtspraak in de jeugdzorg. Met deze wettelijke instrumenten worden jeugdzorgwerkers beter toegerust en wordt de kwaliteit van de beroepsuitoefening in de gehele jeugdzorg op een hoger, professioneler plan getild.
Permanente educatie Jeugdzorgprofessionals maken met registratie in een beroepsregister hun vakbekwaamheid aantoonbaar. Om geregistreerd te blijven, moeten zij verplicht deelnemen aan bij- en nascholing. Zo ontstaat er voor de werkers in de jeugdzorg een systeem van permanente educatie.
Het sluitstuk is het tuchtrecht. Hiermee wordt het mogelijk dat beroepsmatig handelen van jeugdzorgprofessionals door vertegenwoordigers van de eigen beroepsgroep wordt getoetst. Beroepsbeoefenaren kunnen daarmee leren van complexe zaken en verbeteringen doorvoeren. Tuchtrecht betekent voor jeugdzorgcliënten dat zij worden beschermd tegen ernstig falende professionals. Die kunnen in het uiterste geval door het tuchtrechtcollege uit het register worden geschrapt.
Registratie loopt
Het wetsvoorstel schrijft voor dat jeugdzorgwerkers en gedragswetenschappers in de jeugdzorg uiterlijk 1 januari 2014 allemaal geregistreerd moeten zijn. Instellingen zijn vanaf dat moment verplicht om met geregistreerde professionals te werken. … De ministerraad heeft ermee ingestemd het wetsvoorstel voor advies aan de Raad van State te zenden. De tekst van het wetsvoorstel en van het advies van de Raad van State worden openbaar bij indiening bij de Tweede Kamer.Het staat iedereen vrij een geluidsopname te maken van een gesprek waaraan hij zelf deelneemt. Verder is het uiteraard een kwestie van goede manieren om dat te melden aan de gesprekspartners.
KOG heeft alle Bjz’s gevraagd hoe zij tegenover opnames staan. Als je het niet stiekem hoeft te doen heb je niet alleen een opname, maar ook de  preventieve werking daarvan (en helaas ook de kans dat je iemand heel erg tegen de haren in hebt gestreken).
Er is zeer verschillend gereageerd (binnenkort op www.stichtingkog.info).
Het bontst maakt Noord-Holland het:
“BJZNH heeft als beleid dat het maken van geluids- en/of video-opnamen door cliënten of andere betrokkenen van gesprekken met medewerkers van BJZNH niet is toegestaan. Dit geldt ook voor het maken van opnamen tijdens huisbezoeken.
De reden hiervan is dat van dergelijke opnamen makkelijk misbruik kan worden gemaakt en dat het moeilijk is hier stappen tegen te ondernemen en dat BJZNH haar medewerkers wil beschermen tegen onrechtmatig gebruik van gemaakte opnamen.”
Wij verbieden u om nota bene in uw eigen huis te doen wat u gewoon mag doen. En waarom? Wij willen onze medewerkers beschermen tegen onrechtmatig gebruik. Wat is er dan toch zo mis met het werk van die medewerkers?Bjz Overijssel schreef er eens goed over na te gaan denken, en vroeg KOG wat wij er zelf van vinden. Onze reactie:
“Het is een goed voornemen om expliciete regels over het opnemen van gesprekken op te stellen. Het lijkt ons verkeerd dat zolang het nog geen algemeen gebruik is dat Bureau jeugdzorg opnamen maakt, de beslissing over toestemming voor het zelf maken van een opname bij de individuele medewerker ligt.
Over het opnemen van gesprekken is de gedachte van stichting Kinderen-Ouders-Grootouders als volgt:
Bureau jeugdzorg maakt standaard van gesprekken een geluidsopname.
De medewerker deelt dit aan het begin van het gesprek mee.
In de ruimtes waar gesprekken worden gevoerd hangt een bordje dat meedeelt dat
     er een opname van het gesprek wordt gemaakt en
     alle aanwezigen een kopie krijgen.
Het enige doel van opnames is verzekerd zijn van de juiste weergave van het gesprek.
Opnames in beeld voegen niets toe.
Iedereen is altijd gebaat bij een juiste weergave van het gesprek, zeker ook de kinderen.
Het maakt dan ook geen verschil of ouders al dan niet in een scheidingssituatie verkeren.
De aanwezigen spreken af de opname niet in bredere kring te laten horen.”Het kan altijd nog gekker:
– Een donateur heeft ons gemeld dat een leerplicht-ambtenaar haar gezin veel last heeft bezorgd. Een AMK-melding doen zonder contact met haar (alleen kopie van de melding in de bus), weigeren haar telefonisch te woord te staan, mailen dat ze geen dossiers bijhoudt als de moeder het dossier van haar kind opvraagt. Zij heeft de Nationale ombudsman gebeld die bereid was onmiddellijk contact op te nemen. Misschien moeten meer mensen de No bellen?
– Een donateur heeft een schriftelijke aanwijzing gekregen dat hij zijn handtekening moet zetten zodat Bjz altijd en overal in zijn dossiers kan kijken.
Een AMK wil 24 uur per etmaal weten waar een baby is, nadat met second opinion is gebleken dat botbreuken niet door mishandeling waren veroorzaakt. Goed, dan geen uithuisplaatsing, maar wel een “black box”.
– Op 3 september 2012 heeft de raad voor de kinderbescherming geschreven aan KOG:
“Na het afsluiten van een ondertoezichtstelling ligt er geen formele taak voor de Raad voor de Kinderbescherming, noch voor Bureau Jeugdzorg.
Wel kunnen er in een individuele situatie afspraken met de hulpverlening worden gemaakt, bij voorkeur in overleg met betrokkenen, over terugkoppeling mocht de hulpverlening niet het gewenste resultaat opleveren.”
Hebt u het goed gezien: BIJ VOORKEUR in overleg met betrokkenen.
Het secretariaat wordt toch niet overgenomen. Truus Barendse gaat weer door.KOG heeft een nieuwe folder. Als u denkt dat u een stapeltje in de wachtkamer van uw huisarts wilt leggen, of bijvoorbeeld in de bibliotheek, laat u dit dan even weten.
Liefst per e-mail (kog@upcmail.nl) anders per telefoon 0235321223.Wij hebben voor een habbekrats van de uitgever een grote stapel Jungles van de jeugdzorg gekregen. Als u er een gratis wilt ontvangen: kog@upcmail.nl of per telefoon 0235321223. Wij houden ons ook aanbevolen voor adressen waar mensen komen die er iets aan hebben.
Maakt u voor 2013 minimaal € 20 over op rekeningnummer 9634691?
Verder vragen wij van u:

  –  uw ervaringen met advocaten, negatief maar vooral positief zodat wij kunnen adviseren
  –  uitspraken van rechters zodat anderen zich erop kunnen beroepen.Truus Barendse, secretaris KOG

 Geplaatst door op 07:05

3 reacties naar aanleiding van de publicaties door Sven Snijer:

  1. Het hebben van een Meldcode is straks verplicht, niet het melden!
    Echte beroepskrachten kunnen dus hun geweten raadplegen en zo nodig eerst op diagnostiek door een echte specialist aandringen – i.p.v. de gang via de amateuristische jeugdzorgwerkers.

    De fuik van spookachtige OTS-sen kan vermeden worden door meteen naar diagnostiek te stappen. 

  2. Iedereen weet intussen dat het een puinhoop is, maar de overheid .. :


    Een EEG zou waarschijnlijk een vlakke lijn opleveren.   

  3. Typisch Nederlandse oplossing, niet het (bekende) probleem aanpakken, maar de deuren dicht houden ..

    Gezien de resultaten van valide onderzoeken komen (gelukkig) t.z.t. de maatschappelijke kosten (verloren arbeidspotentieel, GGZ, criminaliteit) vanzelf bij dezelfde samenleving terecht die de puinhoop laat bestaan.

     (aldus de mensen die reageerden via de site van Sven Snijer)

Persverklaring Zelfdoding Tim Ribberink

Persverklaring over Tim Ribberink:
‘Opdat geen kind meer verloren gaat aan pesten’
Voorgelezen door Marinus van den Berg

Hartelijk welkom aan de aanwezige journalisten en overige belangstellenden. Wij zijn blij dat u de boodschap van Tim wilt uitdragen. Ook vinden wij het fijn dat u bij wilt dragen aan het maatschappelijk debatrond pesten.

Ik wil graag beginnen met hetvoorlezen van een korte verklaring van de ouders van Tim Ribberink.

“Tim was een lieve jongen. Warm en attent. Helaas heeft hij zijn hele leven moeten vechten tegen zijn pesters. Tot enkele dagen geleden wisten wij hier nauwelijks iets van. Na ongeloof, woede en verdriet hebben wij besloten de afscheidsbrief van Tim te plaatsen in de rouwadvertentie. Opdat dit nooit meer mag gebeuren. Een kind dat door pesters wordt buitengesloten, mag zich nooit gedwongen voelen om te kiezen voor deze ultieme uitweg. Door de brief van Tim te plaatsen, hopen wij dat het probleem dat pesten heet echt wordt aangepakt. We willen dat zelfdoding, zeker vanwege pestgedrag, uit het verdomhoekje moet komen. Tim was niet zielig. Tim was sterk. En Tim wilde dat de buitenwereld na zou denken. Niet hij had een probleem, er werd een probleem van hem gemaakt. Wij willen Tim nu in alle rust gedenken en hopen dat de media het maatschappelijke debat oppakt. Wij willen de hechte gemeenschap van Tilligte danken voor alle steun en wij willen benadrukken dat wij niet een beschuldigende vinger naar de inwoners uitsteken. Wij hopen slechts dat de pesters, of die zich nu in Tilligte bevinden of ver daarbuiten, nadenken over de consequenties van hun gedrag. Dank voor uw overweldigende steun in deze moeilijke tijd.”
Gerrit en Hetty Ribberink

Graag wil ik als rouwbegeleider van de familie Ribberink ingaan op de achtergrond van Tim.

Door te kiezen voor een dergelijke rouwadvertentie willen de ouders eer betonen aan hun zoon. Niet heimelijk de doodsoorzaak wegstoppen, maar open en met een duidelijke boodschap. Zij vonden de regels: ‘Ik ben mijn hele leven bespot, getreiterd, gepest en buitengesloten’ enkele uren na zijn dood. Tim heeft zijn afscheidswoorden in de ochtend geschreven.

De ouders hopen dat er een discussie op gang komt, die helpt voorkomen dat nog meer kinderen en jongeren het slachtoffer zullen worden van pesten. Ze doen dat in de geest van Tim. Hij wilde geschiedenisleraar worden en werd geïnspireerd door de woorden van Winston Churchill: ‘Never, never, never give up’. Deze woorden had hij ook op de muur van zijn slaapkamer staan.

Voor zijn ouders en familie is zijn besluit als donderslag bij heldere hemel gekomen. Zij wisten van de pesterijen tijdens de lagere schooltijd. Maar dan wel pas nadat hij daar geen leerling meer was. Hijzelf zei, dat het pesten hem sterker had gemaakt. Het pesten is echter nadien doorgegaan via internet.

Tot maandag kon men onder meer de anonieme pesters lezen op de site Dinnerjudge. Jammer, dat dergelijke reacties pas na dit vreselijke nieuws weggehaald werden. De ouders hebben inmiddels melding gemaakt — geen aangifte – van dit anonieme pestgedrag.

In de afgelopen dagen is gebleken dat meerdere mensen van deze pesterijen af wisten. Voor de ouders was dit niet bekend en voor zover we weten waren ook familieleden niet of nauwelijks op de hoogte. Wel heeft een neef er met Tim over gesproken, maar Tim wuifde het weg.

Tim was een zachte, schriele gestalte. Dat was mijn eerste indruk toen ik hem na zijn dood opgebaard thuis in zijn bed zag liggen. Dat werd me ookbevestigd door zijn ouders. Hij hield van knuffelen en liet zich ook graag knuffelen. Thuis was zeer warm en veilig. Hij behoorde niet tot de snelle, vlotte types.

In de avondwake staan we stil bij wie Tim was, maar gaan we ook in op het verschijnsel pesten. Pesten op kenmerken, op de positie van daders en op de rol van de sociale media. In de afscheidsdienst steken alle aanwezigen een kaarsje aan, opdat we de mensen die in het donker staan beter leren zien.

Graag wil ik op persoonlijke titel aandacht vragen voor een wat bredere insteek van het fenomeen pesten. In 2011 heeft het kabinet Rutte I een wetsvoorstel ingediend bij de Tweede Kamer voor het invoeren van een Verplichte Incidentenregistratie op scholen.

Het kabinet wil graag dat er eenduidig wordt geregistreerd. Alleen door eenduidige registratie is landelijk onderzoek naar incidenten in het onderwijs mogelijk. Informatie over de aard en de omvang van incidenten is nu vaak gebrekkig. Ook is er behoefte aan duidelijke definities van incidenten.

Bijvoorbeeld wat er wordt verstaan onder grove pesterijen en wat een scheldpartij is. De incidentenregistratiemoet verplicht worden voor scholen in het basisonderwijs, het speciaal onderwijs, het voortgezet onderwijs en het middelbaar beroepsonderwijs.

Dit wetsvoorstel zal in de loop van het schooljaar 2012 — 2013 worden ingevoerd, afhankelijk van het akkoord door de Eerste en Tweede Kamer. Wij willen het gisteren beëdigde kabinet Rutte II vragen om dit wetsvoorstel met verhoogdeaandacht door te voeren.

Ik stel voor om dit wetsvoorstel uit te breiden met een artikel, dat het mogelijk maakt anonieme berichten op internet te verbieden. Wie spreekt zalverantwoordelijkheid moeten nemen voor zijn woorden. Niet alleen slachtoffers en hun naasten, maar ook daders hebben een ernstig probleem en vormen een bedreiging voor de samenleving. Pesten is geen natuurverschijnsel waaraan niets tot weinig gedaan kan worden.

Ik stel voor om te overwegen om weerbaarheidstraining, zoals karate en judo onderdeel te laten zijn van het sportonderwijs op kleuter- en basisscholen en op het voorgezet onderwijs. Dit moet door professionele mensen begeleid worden. Weerbaarheidstraining kan meerdere doelen dienen, waaronder het weerbaarder maken van kinderen en het sneller opsporen van mogelijke slachtoffers. Daders zien slachtoffers eerder dan wie dan ook.

Ik stel voor om de internationale dag van de stilte te latenworden tot de dag van de verbroken stiltes waar aandacht is voor verborgen geweld, zoals pesten. Misschien moet er ook een stoeptegel komen met Stop het pesten.

Ik stel tot slot voor om pesten hoger te plaatsen op de aandachtsagenda van scholen, van artsenopleidingen, sportleiders, werkgevers en in de ouderenzorg. Pesten komt overal voor. Het zou van grote betekenis zijn als het nieuwe kabinet ook in deze van zich zal laten horen. Pesten is een post waarop niet bezuinigd mag worden.

Namens de ouders wil ik iedereen bedanken die respectvol aandacht wil besteden aan deramp die hen is overkomen. Respectvolle berichtgeving met de juiste weergave van de bekende feiten kan een steun zijn en voorkomt dat er nog meer leed wordt aangedaan.

U bent van harte welkom tijdens de avondwake, maar wij vragen nadrukkelijk om geen camera’s en filmapparatuur mee te nemen in en rondom de kerk. Er worden beelden gemaakt die verstrekt zullen worden aan belangstellende media.

Wij vragen u met klem: gun de ouders, familie, vrienden, buren en bekenden een waardig afscheid van Tim. Laat hen in alle rust hun verdriet verwerken. Aan u de taak om als waakhond van de samenleving het maatschappelijke debat aan te gaan.

Primeur: Nederlandse rechter stelt vast dat oma’s recht op zorgtaak hebben, als … Oproep aan alle oma’s: Dien verzoek tot omgangsregeling in!!!

Een heel erg verdrietige uitspraak voor … in de eeste plaats Jori, de (klein-)zoon van Johan Claus en zijn moeder Thalia.

Deze uitspraak geldt als jurisprudentie. Als er wel meer zorg mogelijk was geweest voor oma aan haar kleinzoon, dan had de rechter niet anders gekund dan het verzoek toe te wijzen. Zo stelt deze rechter als schaamlap … en kluitje in het riet.

Ik ben heel benieuwd welke argumentatie andere rechters aan hun afwijzing van omgang voor oma’s hebben gegeven.

Wanneer we andere beschikkingen boven water krijgen waaruit een andere argumentatie in de zelfde omstandigheden kunnen vinden, stellen we dus door kwaliteittoetsing op de eindproducten van de rechtspleging vast:

Jurisprudentie wordt vaak onrechtmatig, inconsistent, ongrondwettig, in strijd met beginselen van behoorlijk bestuur, in strijd met geratificeerde internationale verdragen … in strijd met goede zeden … enz. enz … MISBRUIKT.

Niemand roept de rommelende rechter tot de orde. De wet is de wet … ook voor de rechter. De rechter heeft helemaal nooit de ruimte gekregen in het civiele recht om een EIGEN WET over de Wet heen te gaan leggen. De civiele rechter blijkt vaak zelf “eigen rechter te spelen”. De rechter is niets anders dan een natuurlijke persoon die recht spreekt vanuit het instituut De Rechter. Vele rechters blijken De Rechter te minachten. Volgens De Rechter is dat strafbaar. De rechter blijkt vaak niet goed met zijn meervoudige persoonlijkheid(sstoornis) om te kunnen gaan. Velen blijken zich inderdaad met De Rechter te vereenzelvigen zonder enige … zelfreflectie en zelfkritiek. Met welke stoornis een scherp observerende psycholoog of psychiater dan op de proppen denkt te moeten komen, zal de oplettende lezer zelf kunnen vaststellen. De redactie verwijst graag door naar waardevolle informatie op andere sites, zoals: http://www.moeilijkemensen.nl/

Kleine noot nog. De meervoudige persoonlijkheidsstoornis, is uit. Het wordt nu gezien als een wetenschappelijke misleiding van een scoringsgerichte, zelfgenoegzame Amerikaanse psychologe. In de psychologie is kennis niet zo spijkerhard als in de andere wetenschappen. Het goede nieuws: na dwaling vind men toch het goede of het betere pad weer terug. Er kan toegegeven worden: We zaten er met velen naast. Excuses!

Laten we hopen dat de rechters ook wat vaker de grootsheid van De Rechter hebben en toegeven: Sorry, we hebben de wet nog niet durven uitvoeren. We hebben niet kunnen begrijpen. Het excuus met: Sorry, we hebben niet WILLEN begrijpen … is wat veel gevraagd. Laten we dat excuus maar niet vragen.

Weer een duidelijke illustratie … werk aan de winkel voor de Autoriteit Toezicht Rechtspleging.

De redactie.


Dit artikel:http://www.slachtoffersjustitie.nl/wordpress/?p=532

Gerefereerde beschikking: http://www.slachtoffersjustitie.nl/wordpress/?p=526

Eerder artikel: http://www.slachtoffersjustitie.nl/wordpress/?p=523

Citaat van een in functie zijnde Nederlandse rechter: “De rechter hoeft niet actief zijn best te doen om waarheidsvinding plaats te laten vinden.” (Bron is bij de redactie bekend.)