Opstand van Ambtenaren voor Ronald Plasterk waarschijnlijk Doodsteek

DEN HAAG – parlementair verslaggever

Ronald Plasterk lijkt als minister vaker naar het tempo voor de invulling van afgesproken beleid te moeten zoeken. Dat ambtenaren vaak de vierde macht vormen en in een aantal gevallen de vijfde colonne heeft de minister nu op tenminste 3 dossiers tegelijk moeten ervaren. Ten eerste het recente probleem van communiceren over de veiligheidsdienten, ten tweede de ontevredenheid op B.E.S. (Bonaire, St. Eustatius en Saba). Ten derde heeft hij nog het probleem-dossier van de provinciale herindeling.

Een minister van Binnenlandse Zaken heeft veel ambtenaren. Door zijn extra verantwoordelijkheid voor de rechtspositie van Rijksambtenaren heeft hij er als het ware nog eens extra veel. Dat mag je op zich misschien wel het vierde hoofdpijndossier noemen.

Veel ambtenaren heeft dezelfde consequentie als veel adviseurs:  ze adviseren bijna nooit dezelfde kant op.

Op de overzeese rijksdelen B.E.S. zijn de lokale ambtenaren in opstand gekomen tegen de geinstalleerde vertrouweling van voormalig minister Hans Hillen. Het hoeft niet eens op waarheid te berusten, maar een dergelijke opstand, blijft al gauw een veenbrand. De lokale ambtenaren en politici zetten zich af tegen de “topambtenaar” uit Nederland. In dat dossier lijkt Plasterk voor uitstellen, afkoelen en laten vergeten te hebben gekozen. Net als niet rechtzetten van pertinente onjuistheden in het dossier Veiligheidsdiensten.

In het derde dossier, dossier Terugbrengen Aantal Provincies dacht Plasterk ook te moeten kiezen voor geleidelijkheid om de geesten rijp te krijgen. In dit dossier is het aantal ambtenaren dat Plasterk maar al te graag als zondenbok wil inzetten ook enorm. Een “bloedende” en zelfs “stervende” minister is de perfecte, verzwakte onderhandelaar.

Wie ambieert nu nog de baan van minister?

Leave a Reply