Did we know? Horror Judges? Secret Courts for … Child Matters? Judges creating their own foster childs? Dutch Governemental Organisations exceed the Horror of Dutroux!

– Arnhem – Netherlands – In the district of Gelderland a child-judge proudly tells she takes care of a foster child. It’s a documentary. A film crew is allowed to see some parts of her hidden work. That’s better for children she tells. We have to add: although there hasn’t been scientific or reasonable proof for the need of this secrecy. Youtube and Google will lead you to the documentary.

The judge, Mrs. mr Weijers van der Marck, turns out not to have any hesitation to cut contacts between children and their fathers. Even when it turns out mothers have an alibi for allegations because they prepare departure to a foreign country. Even when she can conclude herself a mother has deceived her by assuring her that she wasn’t preparing an emigration with her children. We as law-activists have all the written facts. This judge even cuts contacts between a father and his children, although the judge not even knows were the children are. The mother isn’t in court but abroad at the moment the judge does her investigation and rules her rule.

Yes. Fathers even get a civil order that they should stop having every kind of contact with their children. Even when they are not even charged with any wrong doing. Nowadays there is no way for fathers not to pay for their children, and that’s OK, of course. But on the other hand judges deny to implement the Dutch laws. The law says that it’s default that mother and father share their parental duties and “rights” likewise.

International organizations have confronted the Netherlands with a long existing illegal habit to use real “secret courts” for some subjects. In dutch: achter gesloten deuren. For example fiscal affairs and affairs about family and child matters. This is one of the reasons the “horror justice” could be kept secret for such a long time. Journalists, Quality Auditors, interested family and friends, they are not allowed to get the questions to the judge that parties in a procedure make. They are not allowed to see or hear the process of analyzing and weighing “facts” that the judge leads to his (very often her) final ruling. It’s nearly impossible for them to get the result from the legal process. Only procedure-results that have big attention in society are anonymized and publicized for a broader audience.

We would be very glad to have made some mistakes (cynical). We would be even more glad to correct them.

Without any parliamentary or civil control it’s allowed to judges to take children away from parents with manipulated, imaginary “proof of misconduct”. One unproven source (e.g. a complaining mother) is enough to hold away children from a father. For several years or even a complete childhood!

It turns out that judges even start to take care for children they “stole from parents” first. They become foster parents for children they steal themselves. Please convince us that this isn’t truth. This is exactly the same that happened to the children of the murdered opposition of the junta in Argentina under dictator Videla. People within the government and administration showed their “humanity” by taking care of children with “incapable parents”. Bureaucratic for … murdered. That they had their part in guilt for murdering fathers (and mothers!) they didn’t dare to tell. It resembles the illegal trade in Ethiopia in stolen children that were adopted in the West. A lot of people and organizations made nice profits by real selling of stolen children. At the end of the line some innocent (?!) people that wanted to care for those children became foster parents. African governments are trying to repatriate some of these stolen children.

Please, start with some fact finding. We know … our judges simply deny. Even written! Even in front of gathered journalists. They did the same after the Second World War. They denied and we should have trust in them. We liked to have. We liked to trust in a fairy tail of better people. Nobody can show what correctional actions were undertaken against nazified judges and their products during the German Occupation of the Netherlands. We have to assume … nearly nothing has been done to undo juridical wrong doing. A very despicable argument was used. Jewish judges were often overrepresented in the total population of judges. It had been a Jewish judge in the highest Dutch court that had been removed by the Germans … even after remarkable collaboration between him and the Germans. Afterwards several lower ranked Jewish judges were removed and brought to several concentration camps. Lots of them finally killed. The Non-Jewish majority in the legal system that was left after the war, seemed to misuse the argument of Jewish sacrifices. The “system” had made it’s sacrifices and focus should be on the future. History was history. Let’s not bother with cleaning up and removing “wrong” judges. This kind of reasoning is exactly the same of convicting and disqualifying fathers with their own sacrifices and “punishments”. Don’t talk about children’s rights and fathers role in it. It should be clear that there are fathers killing their children. Did the reader compare that figure to the number of killed children by mothers? He would be astonished.

A standard way of behaving of the Youth Care and Juridical System is: blaming fathers for the punishments they get from the system itself. Contact with children is lessened or even cut of, fathers get feeling insecure and depressive (who wouldn’t). Depressive might according to “professionals” lead to suicide. Fathers sometimes get more angry and frustrated. Depression, anger, frustration … really is suspected to lead to homicide and suicide. So … take away the children completely. This is really standard in the Netherlands. Simply ask fathers to react on internet-messages. And simply ask our editors and you will be provided by tens … even by hundreds of cases. Somebody who writes the above and rereads, will be questioning his own mental well being. This can’t be truth. But it is.

The normal habit in family tragedies like the one of Julian, Ruben and Jeroen, would have been: blame the father! Case closed. To many people have heard and seen what really happened in this case. For to many people it’s clear … the perpetrator … plays victim.

Stop this play.

How many proofs do we have to suffer … to convince that judges really can’t control themselves?

A system that helps making false allegations about fathers being:
– mistreating their children
– sexual abusing children and partners
– stalking their ex-partners (when they have to get from and bring their children to the mother)

… being suspected of having suicidal thoughts …

is a real criminal system.

It’s really driving fathers into suicide. A system that makes it’s own truth.
Murdering fathers and letting them dig their own graves first.

A system that’s there for it’s own sake. Even assuring criminal income and profit to many people and organizations.
Not for the sake of children.
Not for the sake of fathers.
Not for the sake of family and society in general.

Sometimes perpetrators get names. As victims do. Sometimes they are remembered for ever and around the world. Sometimes they change roles after better reading and rereading. In this case mother Iris van der Schuit asked for sympathy as a mother in deep grief. She doesn’t mention the killed father, she doesn’t mention his family. She was only occupied with having to have her children as exclusive possession with not having to share them with her ex-partner, the father of Ruben en Julian van der Schuit. Pure selfishness. Now she has nothing. We don’t agree to this deed of Jeroen Denis. But we can understand his desperation. Sometimes the perpetrator is victim and the victim … might be the real perpetrator.

How many more avoidable family tragedies we can stand ?

Please Dutch Government
Please Dutch Parliament
Please European Parliament
Please United Nations

… do something.

Father-alienating mother Iris van der Schuit makes 3 victims in the Netherlands.

– Wijk bij Duurstede- Netherlands –

Reports are confirmed now. Father has commited suicide after a fraudulous custody procedure that took his children away more and more. A procedure that tortures several hundreds of children, fathers and father-family each year. Magistrates even admit that they don’t feal responsible for factfinding (waarheidsvinding). Police more or less admits that they criminalize fathers. Now a criminalized father in his utter dispair has thougth: “Let it be … let me be a criminal. I want rest for myself … and for my so beloved children.” Unfortunatedly only fathers tortured this same way, do understand. Please let’s stop this child mistreating. Don’t forget all family and friends that are involved.

Now his children are found dead. The complete dutch population was looking for them. Everybody started with sympathy for the mother first. And than she turned out to be not the victim in the first place but the responsible person herself. The mother that made the false allegations to the father of maltreating his own children has been informed by the police. She was involved in identifying her children. The corpses have supposedly been in cold water (around 10 degrees Celsius) for about 14 days. Identification was already prepared by the police. So practically it had been a matter of minutes to make the forensic 99,9 percent identification. Only for preparing publication some delay was made by the police.

In remembrance to all. Let us find strength to bring the responsible people to justice. That should not stop with the “death penalty” the father got.

Justice for all

Bericht aan familie van Jeroen Denis … Ruben en Julian. Dwalende Rechters.

Beste familie,

We probeerden contact met u zo terughoudend mogelijk te houden.
We zijn terughoudend geweest in het direct doorzenden van mails die aan u gericht waren.

Vanaf vandaag zullen we meer direct gaan doorzenden en een “inhaalslag maken”. U zult merken dat de mails van de mensen evenwichtiger en wijzer worden. Mensen beginnen zelfs hun spijt over hun vooringenomenheid te uiten.

Betrokkenen in ons verband van lotgenoten-groepen doen op diverse forums hun best om een ander geluid te laten horen. Deze mensen worden in een aantal gevallen “afgemaakt” door andere boodschappers. Toch gaan ze door. Langzaam komen “pestkoppen” bij zinne. Veel … te langzaam.

Namens u hebben wij deze “witte raven” bedankt en gevraagd door te gaan. Totdat er reiniging op gang komt van de jeugdzorg en de rechters-samenzwering. We willen u meegeven dat er zelfs vele rechters zijn die zich als ontvaderde vader met ons verbonden voelen. Voor een deel komt de mooiste steun voor u (en ons) uit onverwachte hoek.

Opvallend is dat de steun vaker van moeders komt. Vaders (mannen) laten het op dit thema in ieder geval weer vaak zitten. Vaders zijn vrij slecht in elkaar steunen. Erger nog … vaders zijn ook vaak slecht in het ontvangen van steun. Een van de redactieleden verteld: “Nu mijn kinderen naar Noorwegen zijn ontvoerd en ik niet weet waar ze zijn. Nu ik ze al meer dan een jaar niet meer gesproken of gezien heb. Nu weet ik hoe ik mijn eigen vader moet koesteren. Ik knuffel hem meer dan ooit te voren. Ik voel me aangekomen op de hoogste sport van de ladder van mannelijkheid en vaderschap: … ik huil weer. ”

Al zijn het maar hele korte momenten geweest dat we elkaar spraken. Dank voor de opening die u ons gaf om u … een beetje … te steunen. Er hoefde niet veel gezegd te worden. De vaders (en hun familie) die dit allemaal al eens hebben moeten doormaken, weten dat het veelal  “standaard draaiboeken” zijn die op vrijwel identieke wijze “doorgespeelt” worden.

Hou vol en weet u gesteund door bijna 10.000 bezoekers per dag. Zij blijken uiting te geven aan overtuiging dat er geen reden is om aan Jeroen te twijfelen. Zij die geen bericht of een positief bericht achterlaten.

Goed bericht: de teller van “negatieve mails” staat op welgeteld 1. Een mail waarop wij reageren als zinloos inschatten. Als mensen weten dat hun “vuiligheid op de schutting” niet door anderen wordt gelezen, stoppen ze daarmee. Psychologen hebben ons er meer en meer van overtuigd dat de bekende “idiote berichten” vaak voortkomen uit traumatisering van de zender van het bericht. Pestkoppen blijken vaak vroeger een verleden van gepest zijn, te hebben. Geen leuk vooruitzicht voor ontvaderde vaders: ontvaderde kinderen blijken in de toekomst zelf aan ontvadering en onrecht mee te gaan werken. Misbruikte kinderen blijken vaak zelf daders te worden. Het lijkt een soort afreking of wraak op het verleden. Als je zelf ook dader wordt ontstaat er een bizar evenwicht en mentale rust. Met deze wetenschap kunt u de dwaze berichten dus 180 graden van betekenis draaien. Mensen voor wie het “te dichtbij” komt worden angstig … en gaan zich “bizar” gedragen. Ze horen u niet en ze zien u niet. In plaats daarvan proberen ze “schuld” en diskwalificatie bij u neer te leggen.

Neemt u de reactie van onze “koninklijke burger” maar in gedachten. Iedereen ventileerde zijn mening over Karst Tates en wist wat er in Apeldoorn gebeurd was. De man die altijd de titel “prins” onthouden bleef, deed het meest koninklijke (in overleg met Beatrix!). Direct in de eerste dagen ging hij persoonlijk op bezoek bij de ouders van Karst Tates. Dat is wel even wat anders dan het wauwel-verhaal van een burgemeester van Zeist. Wij als hufterig volk hadden zelfs in de kerk nagelaten om een kaars voor Karst Tates neer te zetten. We deelden een idiote gedachte dat een kaars voor de omgekomen dader een goedkeuring van zijn daad zou betekenen. Het zou een “Juliana-actie” geweest kunnen zijn om persoonlijk daar de ontbrekende kaars te plaatsen. De dominees hadden zelf hun eigen kerkelijk protocol vergeten te lezen. Als er iemand in Nederland is geweest die heeft geageerd tegen: slapende tweedekamerleden, rechters en ministers dan was het … prins … mr Van Vollenhoven. Er zijn er velen onder ons: … gedwaalde rechters.

Graag horen we van u wat u meer of minder of anders van ons zou wensen.

Betrokken groeten,

Om privacy redenen zetten we de doorgezonden mail niet op de website.
Dat wij doorzenden betekend niet dat wij zienswijzen steeds delen.

Familie Jeroen Denis spreekt dank uit voor steun. Meer en meer twijfel over rol van Iris van der Schuit. Oplopende tijd om uw reacties te beantwoorden.

de redactie

De redactie van deze site wil zich niet neerzetten als de spreekbuis voor de familie van Jeroen Denis. Graag zouden we de reacties via e-mail allemaal aan u op korte termijn 1 op 1 willen beantwoorden. Bij deze enorme aantallen van berichten gaat dat niet lukken.

Er is tot nu maar een paar keer kort contact geweest met de familie van Jeroen. Die contacten waren echter zeer intens en zeer informatief. En helaas zeer veel herkenning van wat er “standaard” gebeurt.

De familie (van Jeroen) is beloofd om alle betrokkenen die via deze site van meeleven met de familie van Jeroen hebben getuigd de dank van de familie over te brengen. De familie en de vriendin van Jeroen zijn lamgeslagen en niet tot veel contact in staat. Dat terwijl heel Nederland bereid is om de moeder van de broertjes, Julian en Ruben, te ondersteunen. Het ene ondersteuningsinitiatief na het andere.

Zelfs de burgemeester van Zeist spreekt met geen woord over het verdriet van de opa en oma “van de andere kant”. Schande!

Enkele dagen geleden gaf de familie aan nog over diverse dingen te willen nadenken. Mogelijk wenst de familie ook bij de uitvaart van Jeroen volledig met rust gelaten te worden. Duidelijk is dat de familie zich enorm in de steek gelaten voelt.

We kunnen niet anders doen dan te herhalen. We wensen u als familie en betrokkenen allemaal heel veel sterkte. Vanzelfsprekend wensen we ook moeder Iris van der Schuit en haar familie alle sterkte met het hanteren van angst en verdriet. Dat neemt niet weg dat we Iris en andere betrokkenen op de meest indringend mogelijke manier willen confronteren met het misdrijf dat zij blijken te hebben gepleegd. Dat opzettelijke kind-ouder-vervreemding een misdrijf is, is bij veel mensen een beetje weggezakt. Helaas is er deze gruwelijke zaak voor nodig om dat weer meer onder de aandacht te krijgen.

Hier is geen sprake van een vechtscheiding. Het is een eenzijdige actie van de moeder geweest om de vader bij zijn kinderen weg te gaan houden. Met een dodelijke afloop voor … Graag zouden we ons als redactie van iets anders hebben laten overtuigen. Wij dragen bijna alle moeders op handen, maar we moeten helaas uitzonderingen maken. Net zo goed dat er ook vaders zijn die niet deugen. We vragen iedereen die feiten kan aandragen die het verzoek aan de rechter van Iris ondersteunen en rechtvaardigen die feiten te overleggen.

Het moet duidelijk zijn dat hier sprake is van een strafzaak. Formeel is zelfdoding niet strafbaar meer, maar daarnaast zal vanaf begin deze week gesproken kunnen worden van ontrekking aan het ouderlijk gezag door een onbekende (ontvoering). Art. 279 Sr.

De term vechtscheiding wordt opvallend vaak als eerste door BJZ (en Raad voor de Kinderbescherming) en Justitie gebruikt. Het geeft hen een gemakkelijke basis om zelf uit de wind te blijven en op voorhand op te kunnen schalen naar maximale inmenging en maximale dwang. De statistiek zegt: meestal maximale dwang richting vaders. Of zijn we de Dwaze Vaders en Fathers for Justice ondertussen vergeten? Deden deze vaders het voor hun kinderen of alleen voor zichzelf?

Graag brengen we ook onder de aandacht dat de familie van Jeroen is onderworpen aan diverse onderzoekshandelingen en beslagen van bijvoorbeeld computers. Aan de kant van de moeder en haar familie hebben we nog niets vernomen. Dat moet ons ook bevreemden.

Graag zouden we ook in contact komen met Iris van der Schuit en haar familie. In het bijzonder wordt er ook meer en meer gesproken over de polariserende rol van de vader van Iris. Als dat allemaal geruchten zouden zijn, laat het ons alstublieft snel weten. Graag zouden we haar gelegenheid tot weerwoord willen bieden. Liefst zouden we onze standpunten volledig willen herzien. Nog liever zagen we de kinderen gezond weer terug.




Sven Snijer draagt website DarkHorse over aan Nico Mul

een verslaggever

– Arnhem – Voor het onderstaande artikel komt alle eer toe aan Sven Snijer en alle mensen die direct bijdroegen of met bijdragen in het forum op de site van Sven. De redactie zal het beslist niet overal mee eens zijn, dat hoeft gelukkig ook niet. De bijdragen zijn echter zo belangrijk dat ze te allen tijde op het internet beschikbaar moeten blijven. Waartoe justitie in staat is hebben alle betrokkenen kunnen ervaren. Net als bij kinderen wordt eerst  “alles ontnomen,  verboden en geblokkeerd”. Vervolgens neemt Justitie alle tijd om rustig te bepalen of het wellicht toch niet juist was. Publicisten en journalisten worden dan uitgenodigt om in een “omgangshuis” weer met hun “geesteskindje” langzaam aan contact en verzorging te gaan werken. Na afname van gezag en ontoudering, moet zelfs gesproken worden van een omgang met hun “geesteskind”. Polariseren, criminalisere en contacten-verbreken blijkt een justitiespecialiteit te zijn.

Met steeds groter gemak lijkt ook de Nederlandse Justitie journalisten in gijzeling te nemen, af te luisteren en te laten schaduwen. Getuige bijvoorbeeld recent enkele journalisten van de Telegraaf. We horen u grappen … zolang ze van die krant zijn … Helemaal niet iets om grappen over te maken. Er liggen bijvoorbeeld al voorstellen om wachtwoorden en dergelijke op te kunnen eisen … op  straffe van civiele gijzeling als mensen (journalisten) het niet doen. Bij versleutelde communicatie wil het OM kunnen vorderen dat te allen tijde toegang aan het OM kan worden verschaft. Doet u eens navraag bij de Nederlandse internet providers, zoals XS4ALL.

Recent werden we nog opgeschrikt met het “op zwart gaan” van de site van Martin Vrijland. Expliciet moeten we daar bij vermelden dat we het complot-denken echt niet altijd konden ondersteunen. Maar het feit dat vrijheid van meningsuiting steeds verder beknot lijkt te worden is zorgelijk. Om die reden heeft deze site al eens om “veiligheid redenen” iets van Martin Vrijland doorgeplaatst. We weten dus totaal niet wat er de laatste dagen aan de hand was.

Het runnen van een site blijkt ook voor de diverse vrijwilligers een enorme klus.

Nico … we wensen jou veel succes met het voortzetten van jou belangrijke werk! Sven … jij namens vele kinderen bedankt voor wat jij als klokkenluider op je hebt willen nemen! Jullie waren en zijn ook een voorbeeld voor heel veel andere soorten van justitieslachtoffers. We noemen er even enkele: ouderenzorg, zorg voor geestelijk gehandicapten, medische gezondheidzorg, geestelijke gezondheidzorg algemeen, letselschades na medisch handelen, etc. etc. Laten we het nog maar niet eens hebben over slachtoffers van fraude en verwante economische delicten door de banken, verzekeraars en de economische crisis.

We hopen zeker nog van jullie te horen. Probeer bijvoorbeeld per omgaande even per mail te reageren. Zie Contact.

Vanwege tijdgebrek, zal de lezer het moeten doen met een ongelukkig opmaak. Beter bezoekt u de oorspronkelijke post op de site van Sven Snijer. Zoals gezegd. De doorplaatsing is mede om reden van waarborg van de toegang via het internet van deze info.


dinsdag 15 januari 2013
Advocaten gehinderd in beroepsuitoefening

Het lijkt erop dat Bureau Jeugdzorg aan haar arsenaal van ondoorzichtige methodes om macht uit te oefenen, een nieuwe heeft toegevoegd; het indienen van klachten bij de deken van de orde van advocaten. Niet alleen worden ouders in talloze rapporten van jeugdbeschermers met opzet negatiever geportretteerd dan met de feiten in overeenstemming is, nu kunnen ze ook van de andere kant ondergraven worden, door hun advocaat in diskrediet te brengen.

Het is treurig dat de deken zich hiervoor laat lenen, maar zoals al te lezen viel in de plaatsing ‘Wordt de advocaat in jeugdzaken geëlimineerd?’ zijn ze bij de orde van advocaten naar alle waarschijnlijkheid geheel onwetend omtrent de omstandigheden waarin advocaten in het jeugd- en familierecht moeten opereren, geconfronteerd met Bureau Jeugdzorg en de Raad voor de Kinderbescherming. Ook de advocaat van de hier volgende brief, ondersteunt oud-advocaat Jan van Ruth en bevestigt de oneigenlijke strijdmethode waar de jeugdbeschermers zich in toenemende mate aan schuldig lijken te maken.



Beste Sven,

Ook ik vindt de veroordeling van Jan van Ruth absurd, maar ik heb ervaren dat de Deken van de Orde van advocaten en de Raden van Discipline en ook Hof van Discipline zich laten gebruiken door Bureau Jeugdzorg om kritische advocaten monddood te maken.
Een voorbeeld heb ik zelf ondervonden. Ik wil je ook mededelen dat ook verscheidene psychologen, die zich kritisch hebben uitgelaten over rapportages van BJz door het medisch college regelmatig worden berispt.

Nu heeft de Raad van Discipline dat met Mr. Jan van Ruth gedaan, naar aanleiding van mee beluisterde gesprekken tussen een cliënte en een advocaat. Zoals bekend mag worden verondersteld, is de vervolging van de Hells Angels gestuit op het gebruik van afgeluisterde gesprekken tussen advocaat en cliënt.

De orde dient zich verre te houden van de relatie tussen advocaat en cliënte, wat er ook tussen de advocaat en cliënt besproken wordt. Aan dit elementaire beginsel is in ernstige mate afbreuk gedaan door Raad van Discipline. Ik vind de cultuur waarin dit soort beslissingen worden genomen uiterst bedenkelijk en weinig vertrouwenwekkend.
Er moet beroep aangetekend worden al is het maar om principiële gronden, maar of het zal helpen dat is de vraag.

Weggeroofd door Bjz

Ik zelf ben berispt door de Raad van Discipline. De reden was dat ik tegen de wens in van Bureau Jeugdzorg de minderjarige dochter (15 Jaar) wilde laten horen door het Gerechtshof Amsterdam, in een zaak waarbij Bureau Jeugdzorg in mijn ogen volkomen onrechtmatig een kind had weggeroofd van de moeder in juni 2008.

In die zaak ben ik tot twee keer toe (OTS en teruggeleiding) in het ongelijk gesteld door de Hoge Raad via 80 Ro.. De zaak ligt nu bij het EVRM. Het kind was in Ierland geboren en opgegroeid en toen moeder hier 8 maanden later op bezoek was bij de grootouders, is het kind meegenomen zonder dat een beschikking tot uithuisplaatsing was betekend (430 lid 3 RV) en ondanks dat de Rechtbank had medegedeeld dat de beschikking van december 2007 vervallen was en de beschikking niet was gepubliceerd in het voogdijregister, etc. etc.

Kind uit de maxi-cosi gerukt

De politie was met medewerkkers van Bureau Jeugdzorg zonder huiszoekingsbevel binnen gedrongen. Ze hebben moeder vastgehouden (met blauwe plastic handschoenen aan). Het kind werd door een medewerker uit de maxi-cosi gerukt. Het begon te schreeuwen en met de handjes te slaan en met de voetjes te trappelen. In een gereedstaande auto werd het kind gepropt en met piepende banden zijn ze weggereden. Pas daarna werd moeder losgelaten. Moeder heeft daarna nooit meer haar kind mogen zien.
Moeder zorgde prima voor dit kind. Heel liefdevol en met alle aandacht. De baby kwam niets tekort. Dat wordt door iedereen bevestigd. Ze was hier ook om te bekijken of zij weer in Nederland een bestaan kon opbouwen, omdat ze haar andere kind ook weer bij zich wilde hebben. Ze heeft nooit een kans gekregen.

Haar dochter van 13 jaar die uit huis geplaatst was en die ze wilde bezoeken in Nederland, wilde met moeder mee naar Ierland. Zij is moeder nagereisd. Vervolgens is er tegen de wil van moeder en dochter, vanuit Justitie een heksenjacht begonnen.
Dat heeft er toe geleid dat na twee jaar de dochter tegen haar wil uit Ierland is teruggevoerd naar Nederland en vervolgens zes maanden is vastgehouden in De Koppeling te Amsterdam. De oudste dochter heeft mij verteld dat zij in Ierland met haar moeder een zeer goede tijd heeft gehad, waarbij moeder ook zorgde voor onderwijs etc.

Ik had geprobeerd tot overeenstemming te komen met Bureau Jeugdzorg. De afspraak was dat moeder en dochter zich zouden melden bij Bureau Jeugdzorg in Ierland (HSE) en dat dan geen pogingen meer zouden worden gedaan om haar terug te voeren naar Nederland.

Valse voorstelling van zaken

Op het laatste ogenblik bleek echter dat dit een valse voorstelling van zaken was en dat de bedoeling was dat door de melding bij het HSE de woonplaats bekend zou zijn van moeder en kind en dat dan tot uitlevering aan de Nederlandse autoriteiten van moeder en kind zou worden overgegaan.
Toen de dochter werd aangehouden heeft de dochter ook te kennen gegeven liever onder de hoede van het HSE te willen blijven dan terug te keren naar Nederland. Bureau Jeugdzorg wilde niets meer van de afspraak weten.
De dochter wilde nadat ze was teruggevoerd naar Nederland, zelf haar verhaal doen en bij de rechter worden gehoord. En ze wilde de zittingen van het Gerechtshof bijwonen. Zij wilde dat ik ook haar advocaat zou zijn in de strijd tegen Bureau Jeugdzorg.

Dochter verklaart dat BJz liegt

Zij deelde mij mede dat Bureau Jeugdzorg volkomen onware dingen over haar, moeder en haar situatie in Ierland had gerapporteerd in de teruggeleidingsprocedure van haar halfbroertje.

Ik had het gerechtshof daar mededeling over gedaan en de tegenpartij (BJz) en het Gerechtshof had medegedeeld eerst op de zitting daarover een beslissing te nemen. BJz had haar medegedeeld dat zij niet naar de zitting moest gaan. Zij moest stage lopen. De dochter had toestemming gevraagd aan haar baas en deze verkregen om bij de zitting aanwezig te zijn.

De eerste keer werd er geen beslissing genomen door het Gerechtshof in verband met een wrakingsverzoek. Bij voortzetting besloot het Gerechtshof geen behoefte te hebben aan een nadere verklaring door de dochter, nadat Bureau Jeugdzorg zich daartegen had verzet. Ik deelde de dochter mede toen wij op de gang werden gestuurd, dat Bureau Jeugdzorg zich had verzet tegen de aanwezigheid van de dochter.

Internationaal arrestatiebevel

Ik had ook benadrukt dat het horen van de dochter van belang was, omdat moeder niet zelf aanwezig kon zijn bij de zitting, omdat zij te vrezen had dat zij indien zij wel zou komen, zij aangehouden zou worden door justitie om haar te vervolgen voor de ontvoering van haar dochter. Al die tijd was een internationaal arrestatiebevel tegen moeder uitgevaardigd. Moeder had inmiddels een derde kind en was bevreesd dat ook dat kind onmiddellijk en zonder enige reden zou worden afgepakt door Bureau Jeugdzorg.
Een medewerker van Bureau Jeugdzorg, die daartoe niet de bevoegdheid had, heeft tegen mij een klacht ingediend, omdat ik de dochter tegen de wil van Bureau Jeugdzorg naar de zittingen van het Gerechtshof heb laten komen.


Zowel de Raad als het Hof van Discipline hebben mij om die reden berispt. Ik weet nog steeds niet welke tuchtregel ik heb overtreden. Ik heb mijn plicht gedaan als advocaat ten behoeve van een moeder en haar kind om de waarheid boven tafel te krijgen. En dan word ik berispt, omdat Bureau Jeugdzorg die van kinderroof wordt beschuldigd, liever uitgaat dat haar visie voor waar wordt gehouden. Hoe partijdig kun je zijn???
Wat mij opviel dat was dat de persoon deel uitmaakte van het Hof van Discipline, ook degene was die ongeveer tegelijkertijd bij de Hoge Raad uitspraak deed in de zaak van de Hoop Kruize. De zaak van de ontvoering door Bjz van de kinderen uit Duitsland.


In die zaak van OTS was door mijn cliënten gesteld dat de Nederlandse rechter geen bevoegdheid had de OTS en Uithuisplaatsing uit te spreken, omdat de kinderen bij het indienen van de verzoekschriften, hun gewone verblijfplaats hadden in Duitsland.
De grond van de (spoed)uithuisplaatsing (25 november 2011) was de emigratie naar Duitsland (huurcontract d.d. 23 november 2011) en ook in de vervolgbeslissing stond dat de ouders in Duitsland woonden.


Het Gerechtshof meende dat de kinderen, zonder aan te geven waar, nog in Nederland woonden, omdat ze maar net naar Duitsland waren verhuisd en de kinderen Nederlands spraken. Daar kwamen mijn cliënten tegen in verweer. Een ander cassatiemiddel was dat de kinderen onrechtmatig op 23 december 2011 uit Duitsland waren weggehaald.
Aan het weghalen van de kinderen ontbrak een gerechtelijke bevel van de Duitse rechtbank. De advocaat generaal had als zijn opvatting gesteld dat de kinderen volkomen legitiem uit Duitsland waren weggehaald, zonder aan te geven waarop dat standpunt berustte. De Hoge Raad vond dat de middelen in cassatie geen bespreking behoefden.

Met vriendelijke groet,

H.F.M. Struycken
Struycken advocaten
Tweede Oosterparkstraat 167
1092 BE Amsterdam
Tel: 020-7792320
Fax: 084-8758587

Toevoeging door een ouderondersteuner:

Niet alleen advocaten worden door BJZ aangeklaagd. Jeugdzorg Dark horse is in het bezit van documentatie waaruit blijkt dat ook GZ psychologen, orthopedagogen/generalisten en forensisch deskundige door BJZ worden aangeklaagd als zij middels een deskundig uitgevoerd onderzoek de werkwijze van BJZ bekritiseren en daarmee de deskundigheid van BJZ in twijfel trekken.

Dit kan gebeuren omdat tuchtcolleges in Nederland geen enkele ervaring hebben met de wijze waarop BJZ zijn/haar onderzoek verricht, en denken dat BJZ, Raad voor de Kinderbescherming en gezinsvoogdij hun werk naar behoren doen. Ze verliezen het belang van het kind totaal uit het oog. Tuchtcolleges in Nederland neigen ertoe de deskundigen die de kwaliteit van het werk van deze instanties in twijfel stellen, met berispingen en waarschuwingen te belasten.

Het lijkt er op dat ook de Orde van Advocaten geen ervaring heeft met de werkwijze van BJZ en daarmee dezelfde werkwijze hanteert als de Nederlandse tuchtcolleges. Ook de orde berispt de advocaat, omdat hij de werkwijze van BJZ, Raad voor de Kinderbescherming, gezinsvoogdij in twijfel trekt, terwijl in deze kwestie BJZ het recht van de jeugdige op ernstige wijze schendt. Een kind ouder dan 12 jaar heeft het wettelijke recht om door de kinderrechter gehoord te worden.

Terug naar Alle artikelen Jeugdzorg Dark horse

Geplaatst door Sven Snijer op 08:10
Dit e-mailen Dit bloggen!Delen op TwitterDelen op Facebook
15 opmerkingen:

Anoniem15 januari 2013 10:38

Dit is precies het gedrag wat je verwachten kunt van een tirannie, die uit onverzadigbare machtswellust alles wat ook maar enigszins in de weg staat wil opruimen.

Eerst de ouders, nu de advocatuur. Het rechterlijk gebeuren heeft men al in zijn manipulatieve machtsgreep.

En de basis van dit alles is angst. De angst om onderuit gehaald te worden…dat men van die torenhoge EGO-sokkel, waarop ze zichzelf hebben neer gezet af zal donderen.

De angst voor de val dus, die men over zichzelf heeft afgeroepen.

Zoals in elke tirannieke dictatuur vreest men vooral de vrije geesten en de publiciteit. En wat dat laatste betreft, vooral de fora op het internet, die zij maar wat graag de mond zouden willen snoeren.

Ka15 januari 2013 11:00

Ik heb het zelf meegemaakt….mijn dochter wilde niet meewerken toen ze uit huis gehaald werd…toen moesten er onderzoeken komen, onderzoekers melden dat er niets aan de hand is thuis, maar kunnen dat niet in een rapport zetten, omdat BJZ dan tegen gaat werken. Niemand durft zijn mond open te trekken. En als er dan wel iemand is die zich hard maakt voor je kind (mentor op Valkenheide) wordt hem verzocht niet meer naar BJZ te bellen….gelukkig heeft ie niet geluisterd en is mijn zoon thuis nu! Dank je, Emile 🙂
Anoniem15 januari 2013 13:30

Ik heb al eens een nette onderbouwde kritiek geuit tegen een rechter in onze zaak. Onze advocaat heeft paar weken later een dreigbrief van rechtbank Arnhem gekregen, met een verzoek mij de mond te snoeren anders zouden ze hem schorsen.

Oh wat een fijne rechtstaat hebben wij in NL *kuch*

Anoniem15 januari 2013 13:34

Eigenlijk zou de kritiek zich meer moeten verschuiven naar de rechter. Ik begrijp dat dit voorzichtig moet gebeuren, maar de rechter is wel de hoofdverantwoordelijke. Bjz kan zo ver gaan, omdat de rechter al die onrechtmatigheden door de vingers ziet.

Ik vind dat de rechter meer onder vuur moet komen te liggen. Kritiek op de rechter, daar wil de journalist niet aan en ook geen advocaat. Die zaak van De Hoop /Kruize is een mooi voorbeeld van hoe groot de verbondenheid en samenwerking tussen rechters en BJZ en de Raad is. Zodanig, dat je totaal niet meer kan spreken van een onafhankelijke rechtspraak.

Rechters die de regie nemen, kinderen ontvoeren, terwijl er totaal geen zorg is met betrekking tot de kinderen. Rechters die dat gedrag dan legitimeren tot en met de Hoge Raad. (de middelen behoeven geen bespreking)

Anoniem15 januari 2013 13:40

Met bovenstaande reactie ben ik het niet eens…het grote kwaad zit niet bij de rechters, maar hoofdzakelijk bij de instanties als BJZ, Raad voor de Kindermishandeling en WSG,en dan vooral bij het management.
Een management dat zich laat voeren door kwakzalvers onder de gedragsdeskundigen, die er een hobby van hebben gemaakt om hun eigen meningen over van alles en nog wat tot (pseudo)wetenschap te verklaren.

De rechters vandaag de dag, krijgen te weinig tijd en beschikken over te weinig deskundigheid om zich in deze toch vrij ingewikkelde materie van het familierecht grondig te verdiepen.
Dus steunen zij voor een groot deel op de hen adviserende instanties, die geacht worden die kennis wèl te hebben, maar vanuit de praktijk blijkt dat zij die expertise in ‘t geheel niet in huis hebben. Die kennis blijkt een soort eigen gecreërde nepkennis te zijn.
Dat blijkt duidelijk uit de rapportages die gemaakt worden en die eigenlijk enkel geschikt zijn voor de papierversnipperaar.

En de eindverantwoordelijkheid voor deze instanties ligt bij de politiek, maar die komt pas in actie als er electoraal winst valt te halen, of wanneer de kiezers echt boos worden. Het zijn dus de instanties die hun werk niet goed doen; de politiek die de vinger niet aan de pols houdt en de rechters staan erbij en kijken ernaar.

Wie zijn de rechters eigenlijk?..Veel meer dan academische juridische vooropleiding heeft men toch niet…verder zijn het gewoon ambtenaren.
Ook heb ik wel eens gehoord dat mislukte officieren van justitie het advies krijgen dat ze altijd nog rechter kunnen worden.
Misschien verwachten wij wel te veel van onze rechters…en wordt de rechter door de maatschappij te veel op het paard gezet…waarna de rechter weer naast z’n schoenen gaat lopen en de nodige arrogantie ten toon spreidt…

Tja mensen, met de rechters zullen we het moeten doen; hen is een behoorlijke machtspositie gegarandeerd en daar wordt regelmatig misbruik van gemaakt…ook rechters zijn net mensen.

Maar het duivelse kwaad, wat zoveel schade aanricht schuilt toch echt hoofdzakelijk bij het management van de genoemde instanties.


Maar goed, dit is maar de mening van deze opa. Ik ruil deze mening met alle plezier in voor een betere.
oud advocaat jan van ruth15 januari 2013 14:35

En daar ben ik het dus niet mee eens.

In een productiebedrijf heb je verschillende afdelingen.
Allemaal belangrijk.
Maar de belangrijkste is de eindcontrole.
Degene die kijkt of het product naar de klant kan.
En die door producten af te keuren ook maakt dat de voorgaande schakels wel gedwongen worden beter werk af te leveren.
Doet die zijn werk goed dan krijgt de klant de kwaliteit waar hij voor betaalt en blijft klant.
Doet de controleur zijn werk slechts krijgt de klant slechte kwaliteit en komt niet meer terug.

De rechter is de eindcontroleur.
En zolang die zijn werk niet goed doet en slechte producten door laat zal er bij de productie niets verbeteren.

Wat zou er gebeuren als de rechters wel hun werk naar behoren zouden doen?
Zouden BJZ en Raad niet gedwongen worden om hun productie anders in te richten?
Want uitval bij de eindcontrole betekent een niet te verkopen product waar al geld in gestoken is.
En we weten toch dat geld een grote drijfveer is voor met name BJZ?
Anoniem15 januari 2013 17:18

En zo is het!!

Anoniem15 januari 2013 17:28

Papier hierrrrrrr zei: Holle Bolle Gijs ,
Kinderen hierrrrrrrrr zei: Bureau Jeugdzorg/WSG/RvdK/Rechters en de machtmisbruikers
Kinderen hier ,die gunnen we geen plezierrrrrrrrrrr
Vaders en moeders Bescherm u kinderen tegen deze vreselijke geldbron van kinderhandel : DE JEUGDZORG NEDERLAND!
Anoniem15 januari 2013 18:18

Om als ervaringsdeskundige mijn kinderen allemaal kwijt te zijn aan onrecht, moet ik concluderen dat de rechters absoluut niet deugen ,en meegaan met de onwaarheden en onjuiste feiten van de WSG/BJZ. Ze kunnen iedereen wat op de mouw spelden. Tevens word er niet door een rechter aan waarheidsvinding gedaan, maar ook als je alle feiten en onwaarheden op tafel legt, wordt het er weer even gauw vanaf geveegd en ben je als ouder werkelijk nergens.
Vroeger dacht ik wel eens bij een uithuisplaatsing ‘der zal wel heel wat aan de hand zijn’, maar nu het mezelf is overkomen weet ik gewoon dat als je kinderen afgenomen zijn, het niet altijd zo hoeft te zijn.vVroeger las ik ook weleens in de krant, iemand die schreef ‘ik verdoem de rechtsmacht!’.
Nu weet ik waarom, deze persoon was onrecht aangedaan!!
En ik ben eigenlijk ook van plan om zo’n advertentie te zetten!!
Mijn gezag is eraf en ze hadden geen enkele grond dit te doen. Toch gebeurd het!!!! Ze bedenken elke keer wat nieuws.
Rechters gaan blind mee! De jeugdzorg/wsg is een kopzorg!!! Ik verdoem ze samen met de oneerlijke rechtsmacht!!!
Drs. N.J.M.Mul15 januari 2013 19:52

De volledige tekst was: ‘ In naam der koningin mag ik mijn kinderen niet zien.Ik verdoem de RECHTSMACHT. D.M. Visinescu…’. Deze tekst heeft tussen ca. 1989 en september 2003 iedere dag in de Telegraaf gestaan.Uiteindelijk heeft hij wél zijn kinderen terug gezien en daar weer contact mee.
Door zijn halsstarrigheid tegen de rechtsmacht heeft M.V. de nodige weerstand en bedreigingen vanuit justitie gehad….en weerstaan!
Ik heb grote bewondering voor deze en andere nette en fatsoenlijke acties van Mario Visinescu, jammer dat hij er zo alleen voor stond…Hij heeft namelijk nimmer actie gevoerd via zijn kinderen dan wel tegen moeder, maar is bezig geweest tegen justitie / politiek + Europees Parlement(die NIETS deed en doet in deze).

Wanneer komen zijn opvolgers?

Nico Mul
Drs. N.J.M.Mul15 januari 2013 19:32

Niet alleen advocaten zijn slachtoffer van de praktijken van BJZ die juist zo min mogelijk weerstand wensen tegen hun terreur.
Zelf heb ik 2x voor het Medisch Tuchtcollege gestaan wegens het volgende:
– Ik heb mijn zorg uitgesproken voor het risico op ‘ouderverstotingssyndroom’. Een uitspraak die ik als ouder-ondersteuner niet zou mogen doen, omdat dan mijn rapport over een zaak, dat volledig gebaseerd was op wél vaststaande feiten, een ‘medische verklaring’ zou zijn… waarschuwing! (ca. 2008)
– Ik heb in een ander rapport, ook volledig op vaststaande gegevens uit een dossier, het zeer ernstig genoemd om een vader volledig uit het leven van kinderen te bannen. (Vader in deze zaak was een zorg-vader zonder enig incident waardoor hem zijn kinderen onthouden zouden moeten worden.) Ik had de wil van moeder niet gehoord…waarschuwing!(ca. 2000)
Vader heeft zijn kinderen nimmer meer terug gezien.

Een ieder heeft ook gezien welke gevolgen er kunnen komen als men o.a. een gedragswetenschapper aanklaagt: zelfs de top van Jz- Nederland werkt mee aan een ‘rapportage’ om mij neer te zetten als een zeer gevaarlijke ‘hulpverlener’. De moeder van de zaak die advocaat H.S. was mij ook bekend. Ook wilde H.S. dat ik gehoord zou worden bij het Hof omdat ik die moeder jarenlang ondersteund had en zij bij mij in huis gezeten had. Ook dit verhoor werd geweigerd…
Na de ‘affaire Alberto Stegeman’ (zie hoofdstuk 10 van mijn link, daar kan u alle bewijzen + getuigenverklaringen vinden) heeft BJZ, zelfs voor rechters, geprobeerd mij de rechtszaal uit te zetten en overal bakzeil gehaald: er is géén enkel bewijs voor de aantijgingen, BJZ weet dit, maar toch zijn er zelfs gezinsvoogden geïnstrueerd om ouders dringend en dwingend te adviseren om afstand te nemen van mij en mijn adviezen… Vooral ook NIET mijn tips lezen: u zou er namelijk uw kinderen mee terug kunnen ‘krijgen’ dan wel BJZ buiten de deur houden… (Advocaten lezen mijn tips en jurisprudentie wél, sterker nog, soms krijg ik vragen van hen, terwijl ik zelf slechts een ‘juridisch amateur’ ben met een propedeuse NL-recht)

Bij deze mijn waarschuwing in de herhaling!

Nico Mul
Anoniem15 januari 2013 22:55

Het is dus een goed idee om de meer expliciete berichten vóór de cliënt op te stellen en dóór de cliënt te laten indienen.

Dan kunnen ze niet veel, en de ‘pil’ zit er toch in.

Ik trof onlangs een rechter die bang leek te zijn om kennis te nemen van de rapporten van de Nationale ombudsman.

Zou de rechtspraak (bewust met kleine letters) in denial (in ontkenning) zijn?

Dat is vaak de fase voordat een doorbraak komt bij mankerende figuren.

Volhouden dus!

Toepasselijk stuk gevonden? Opsturen aan de rechtbank, sector civiel, unit familie (kleine letters, want respect verdienen ze al lang niet meer!).

Als velen helpen lukt ontkenning uiteindelijk niet meer ..
Anoniem15 januari 2013 23:13

Juist! De rechter hoeft alleen maar te vragen:

Oh ja Bjz? Waarop baseert u uw BEWERING? Hebt u documenten van onafhankelijke deskundigen waaruit dat blijkt?
Wanneer is dat onderzoek gedaan? Wanneer gaat u dat onderzoek laten doen?
Hoe bent u tot uw conclusie gekomen?
Vindt u zelf dat uw redenering logisch is?

Dan is het zo klaar.

Waarom gebeurt het niet?

Bjz is een orgaan van de overheid zelf?
De overheid heeft geen alternatief?
De ‘magistraat’ is eigenlijk gewoon een onderbetaald miezerig ambtenaartje?
De rechter schuift de verantwoordelijkheid af (bjz/raad zal het wel weten)?

De rechter kent de feiten van de uitvoeringspraktijk niet?
(Hebben we die smoes niet 67 jaar geleden ook gehoord?)
Er wordt aangenomen dat er wel iets aan de hand zal zijn?
(Hebben we dat ‘argument’ niet al tijdens de inquisitie gehoord?)
Anoniem16 januari 2013 23:03

Enig proza van een advocaat die kennelijk reeds uitgebreid inzicht heeft verworven in de ‘integriteit’ van onze rechtstaat.

(i) Verweerder is advocaat te Z.. Hij is verwikkeld in een procedure tegen het College Bescherming Persoonsgegevens over de vraag of dat College terecht bij besluit van 21 juli 2005 de Nederlandse Orde van Advocaten ontheffing heeft verleend van het verbod om persoonsgegevens te verwerken. Deze procedure bracht verweerder bij de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State, waar de zaak op 17 januari 2008 is behandeld. De Raad van State heeft op 12 maart 2008 het beroep van verweerder gegrond verklaard.
(ii) Verweerder heeft op 17 januari 2008 de zitting hebbende leden van de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State gewraakt. Het wrakingsverzoek is diezelfde dag door de wrakingskamer onder voorzitterschap van klaagster behandeld. Bij brief van 17 januari 2008 aan klaagster heeft verweerder het in zijn ogen als “malicieus” te
kwalificeren optreden van klaagster aan de orde gesteld. Hij schreef onder meer:
“1. De malicieuze wijze waarop u, met volstrekte botheid en minachting voor de integriteit van het recht, bij uw hierboven aangeduide optreden als voorzitter van de hier in het geding zijnde wrakingskamer abjecte pogingen ondernam om te komen tot een voorstelling van zaken als zou door mij voor uw wrakingskamer een toelichting zijn gegeven op mijn eerder die ochtend ingediende wrakingsverzoek in de hierboven aangeduide
zaak [verweerder]/CBP is te schandelijk voor woorden.
2. U schroomde niet, onbeschoft manipulerend, het steeds weer te doen voorkomen alsof datgene wat ik voor uw wrakingskamer te berde bracht in de notulen zou kunnen worden bijgezet als een nadere ‘toelichting’ op mijn wrakingsverzoek. Aan deze bedrieglijke voorstelling van zaken maakte u zich schuldig terwijl, glashelder, door mij in mijn betoog niets anders dan voortdurend, keer op keer herhaald, werd onderstreept dat ik,
preliminair – dat wil zeggen voordat van enige inhoudelijke behandeling van de zaak door uw wrakingskamer sprake zou kunnen zijn -, ook van uw wrakingskamer – op exact dezelfde voet als van de eerder gewraakte zittende kamer – in ieder geval nadere waarborgen eiste voor een onpartijdige en onafhankelijke oordeelsvorming uwerzijds alvorens dus tot de inhoud van mijn wrakingsverzoek zou kunnen worden overgegaan.
4. Na jarenlang als landsadvocaat op afroep het standpunt van de Staat – juridisch recht of krom – rücksichtslos verdedigd te hebben, blijkt u thans ook als staatsraad in dezen maar één gedrevenheid te bezitten: de Afdeling Bestuursrechtspraak – en daarmee dus de Staat waarvan dit rechtscollege een onderdeel vormt – ten koste van alles, al is het met de meest grove manipulatie – uit de wind te zetten. Uw oude stiel,
het opkomen voor de Staat, daarmee in dezen gewoon voortzettend.
5. Maar ik waarschuw u! Indien ik in het proces-verbaal van de zitting van hedenmorgen van uw wrakingskamer ook maar één tendens zal aantreffen die er op wijst dat u er op uit bent om ook nog eens in het proces-verbaal van de zitting een bedriegelijke voorstelling
van zaken te geven omtrent mijn of uw uitlatingen ter zitting, dan wel indien ik in dit proces-verbaal ook maar enig spoor zal aantreffen dat niet in overeenstemming is met de verhandelingen zoals zij zich ter zitting (daad)werkelijk hebben voltrokken, zal ik zonder pardon aangifte tegen u doen wegens valsheid in geschrifte.”

Wanneer overigens een verzoek wordt gedaan om documenten waaruit zou kunnen blijken dat een PV van de afdeling ‘ondeugdelijk’ is, kan rekenen op een afgemeten afwijzing.

Hoe dat te rijmen is met het feit dat de afdeling zich sinds jaar en dag in het jaarverslag presenteert als instantie die de rechtszekerheid bewaakt is moeilijk in te zien.

Kennelijk wordt het allemaal ineens anders als het de afdeling zelf betreft ..
Anoniem5 mei 2013 21:19


Kijk hier eens waartoe onze rechts staat-in-staat is…….(het betreft hier ook een weliswaar volwassen kind van ouders; lees eens waartoe het MFI en politie/artsen en OM in staat waren…(zijn).

Wie voelt zich nog veilig in dit land?

Jeroen Denis wilde statement maken over het enorme onrecht tegen kinderen en vaders. TV met Opsporing Verzocht: Julian en Ruben van der Schuit.

een verslaggever

Ondertussen heeft het gevraagde contact met de familie van Jeroen Denis plaats gevonden. Dank aan allen die van zich hebben laten horen. De familie is beslist nog niet overtuigd van zelfdoding. Wel geeft de familie aan dat Jeroen een duidelijke boodschap wilde overbrengen.

Jeroen was verbijsterd over het gemak waarmee op basis van leugen en bedrog een rechter kinderen op afstand van een vader zet. Geen bewijzen, niets. Je hoeft niet eens van geweld of seksuele mistanden te worden beschuldigd. Het is civiel recht … maar de straffen die aan ouders worden uitgedeeld zijn vele malen erger dan in het strafrecht. Straffen die indruisen tegen diverse wetten, de grondwet en internationale verdragen. Kinder- en familierechters die volledig straffeloos uit de bocht mogen blijven vliegen. Niemand die ze tot de orde wil roepen. Niemand die zegt dat hij rechters tot de orde kan roepen. Rechter lijkt het alibi voor straffeloosheid voor de ergst voorstelbare misdaden.

Kunt u als lezer zich voorstellen dat uw kinderen wordt verboden om contact met u als ouder te hebben?
De rechter keert het om: die zegt dat u geen contact met uw kinderen mag zoeken. Sterker nog: u moet er maar voor zorgen dat uw familie en vrienden ook geen contact met de kinderen zoeken. Maar de jeugdhulpverlening stelt gewoon tegen de kinderen dat zij geen contact met hun ouder mogen zoeken. Kunt u zich voorstellen wat je zou moeten doen als je kind toch contact met jou zoekt? Linksom of rechtsom zal het kind in verwarring raken en zich schuldig gaan voelen.

Jeroen mag dan nog geen contactverbod hebben gekregen, bij het anders bepalen van zorgtijden, zegt de rechter in zijn beschikking in veel gevallen er toch bij dat je buiten “je eigen tijd” geen contact met je kind mag zoeken. Voorzichtig weet de rechter dat hij iets onrechtmatigs en ongrondwettigs vraagt. Maar familierechtbeschikkingen zijn natuurlijk een soort “gedoog-richting-gevende” documenten die bedoeld zijn als basis voor verdeel-en-heers-spelen. De redactie beschikt zelfs al over cases dat de rechter aanzet om zijn eigen beschikking te overtreden. Wekt het dan verbazing dat de rechter zijn gezag kwijt raakt?

Binnen het familierecht worden achter de gesloten deuren (die zijn in het belang van het kind!) beschikkingen uitgevaardigd die feitelijk voor de buitenwereld geheim blijven. Beschikkingen die vaak volledig in strijd zijn met wetten en jurisprudentie van andere rechtsgebieden waar de deuren meer open zijn. Nederland legt de internationale aanwijzingen dat het meer openheid in de rechtspleging zou moeten betrachten, vrijwel geheel naast zich neer. De onfeilbare, “goddelijke” rechter mag het zelf bepalen.

Tal van internationale organisaties hebben Nederland op een zwarte lijst geplaatst als het gaat om de behartiging van kinderrechten en rechten van ouders en andere kind-verzorgers.

Een contact-verbod had Jeroen nog niet, maar stap voor stap zag hij de mogelijkheid om opvoedingszorg aan zijn kinderen te geven worden afgenomen. Op basis van onwil, onkunde, leugen en boze opzet.

Dat is voor heel veel justitie-slachtoffers heel herkenbaar. Het gaat dan ook niet alleen om vaders die worden gecriminaliseerd, maar ook om diverse andere personen.

Duidelijk is dat ook de familie van Jeroen al gecriminaliseerd is. Diverse computers werden door de politie in beslag genomen voor onderzoek. Juist nu heeft de familie behoefte aan communicatie-middelen zou je denken? Je zoon pleegt volgens de politie zelfmoord en dan wordt je daarbij ook nog eens als familie als mededaders behandeld!

Waar is de politie van Utrecht als je aangifte doet van het niet meegeven van je kinderen door hun moeder, terwijl dat in de beschikking van de rechter staat. Omgekeerd … als een vader even 30 minuten te laat is dan hangt BJZ in overleg met de politie (waartoe moeder zich gewend heeft) al aan de telefoon. De politie schroomt niet om vaders dan op grove wijze onder druk te zetten dat zij zich aan de beschikking van de rechter dienen te houden. BJZ blijkt enerzijds de beschikking van de rechter aan zijn laars te lappen en vraagt moeder expliciet om zich daar niet aan te houden, maar anderzijds slaan zij daar vaders wel mee om hun oren als het hen uitkomt.

Wij waren altijd voor meer gelijkheid tussen mannen en vrouwen. Vrouwen moesten meer rechten krijgen. Er moest terecht aandacht komen voor meer veiligheid voor vrouwen. Nu moeten we ondertussen echter vragen of vrouwen met het geweld tegen vaders willen stoppen. Feitelijk moeten we vrouwen vragen om de rechten van kinderen op een vader beter te respecteren. We blijken een kudde van meeheulende mannen ook wakker te moeten schudden.

Het gemak waarmee na een kind-vader-vervreemdende actie van een moeder gesproken wordt door de “hulpverleners” over een “vechtscheiding”, waar beiden wel schuld moeten hebben, is stuitend.

Het is precies vergelijkbaar met te zeggen dat een vrouw door een vreemde is verkracht, omdat ze een korte rok droeg. Ook medeschuldig dus. Net zo idioot om van een vermoorde persoon te zeggen dat zijn dood zijn eigen schuld is, omdat hij met de dader bekend was en zelf het risico dus had opgezocht. Er is de redactie bijvoorbeeld een casus bekend dat de politie weigerde aangifte van een overval op een woning op te nemen. Reden: de bewoner dacht 1 van de overvallers wel te kennen.

In de opzet van een niet functionerende politie valt het inderdaad nog sterker op dat snel geprobeerd wordt om de schuld bij het slachtoffer zelf neer te leggen. Dat is ook in het buitenland waar te nemen.

Jeroen wilde aandacht voor en discussie over het verwerpelijke optreden van kinderrechter, BJZ (RvdK) en zijn ex-partner, Iris van der Schuit. Het zou zeer ontgoochelend zijn als die discussie er niet zou komen door een door ons allen gevreesde ontknoping met de vondst van Julian en Ruben.

De inhoud van de brief is ook ons niet bekend geworden, maar die is voorspelbaar. Diverse personen zijn bij de redactie bekend die op vrijdag “een overval” van BJZ hebben kregen. Dat daarbij gesteld werd: “We maken ons zorgen of u niet suicidaal bent. Voor alle zekerheid zorgen we ervoor dat de kinderen dit weekend niet bij u komen.”

Door “jeugdhulp” zelf veroorzaakte ellende gebruikt men rustig tegen ouders te gebruiken.
Er zijn diverse gevallen bij de redactie bekend dat BJZ psychologische verklaringen verzon of vervalste en daarmee een reden creeerde om van de rechter kinderen bij hun vader (incidenteel moeder!) weg te houden.

Als je dan als vader nog niet gek bent, zou je dat er van worden. Als je als vader je nog niet zelf van het leven wilde beroven, zouden deze justitie-misdaden je tot zelfdoding drijven. Dat is dan allemaal misschien nog niet zo erg (cynisch!). Veel erger is dat velen volledig zich kunnen inbeelden dat je moorddadige neigingen op deze daders kan krijgen.

Het is dus eigenlijk bovenmenselijk dat zovelen (meest mannen) toch een uitweg vinden en zich blijken in te kunnen houden. De verwachting is echter dat er een geest uit de vles aan het komen is. In de afgelopen jaren is het geweld tegen rechters en jeugdzorgers geexplodeerd. Misschien soms te begrijpen?

Als vader doet het mij vreselijk pijn om kinderen het slachtoffer te zien zijn. Hun mening wordt onder de 12 jaar niet gevraagd.

Mensen … wanneer geven we de minister … een dwingende opdracht om dit te laten stoppen?
Hoeveel Fortuinen en Wildersen moeten we nog voorbij zien trekken?

Vaders worden op grote schaal voorgesorteerd voor zelfdoding en doding van hun kinderen als enige uitweg. Daar zijn wij dus met z’n allen medeschuldig aan! Hoe gruwelijk is het dan om na een dergelijke wanhoopsdaad alle schuld in de schoenen van een dergelijke vader te schuiven? Moeders of vaders die hun kinderen doden, doen dat beslist niet vanuit een boosaardig zelfzuchtig motief. Het belangrijkste: ze zijn te voorkomen? Alweer onze eigen verantwoordelijkheid. Eerst iemand gek maken … en het hem daarna zelfs verwijten. Hoe gek kunnen we het maken?

Wanneer wordt er opgetreden tegen vrouwelijk geweld in relaties? Financieel vaders te gronde richten en opzettelijke kind-vader-vervreemding zijn ernstige vormen van geweld! Wanneer wordt gestopt met het gedogen van diefstal tussen ex-partners? Stop diefstal van kinderen en kinderlevens!

Kinderdoding valt niet goed te praten. Ieder moet dat zien te voorkomen. Maar laten we met elkaar onze volledige verantwoordelijkheid zien. We moeten stoppen met een ouder de dood in te pesten. Of het nu onze ex-partner is of wie dan ook. Het is iemand vermoorden … en hem tevoren eerst zijn eigen graf laten graven. Daar hebben we toch vaak zo’n moralistisch oordeel over? Waarom accepteren we volstrekt ongefundeerd ingrijpen van de kinderrechter en familierechter dan wel? De rechter weet aan wie hij vraagt “te onderzoeken” en voor hem “te gaan jokken”. Normaal gesproken mag je stellen dat als je zaken blijft doen met corrupte, frauduleuze deskundigen, dat je als rechter op enig moment medeschuldig aan deze fraude wordt. Hoe ging het ook alweer bij Lucia de Berk, Ina Post, De Puttense moordzaak en bij de Zes van Breda? Niet de schuld van de rechter natuurlijk, maar van zijn deskundigen! (cynisch). De rechter kiest en bepaalt zijn eigen deskundigen. Alleen al daardoor krijgt hij extra verantwoordelijkheid voor toetsing van hun kwaliteit. Er zijn diverse verzoeken hiertoe aan diverse rechters gericht om dat beter te doen. Ze blijven weigeren. Niet gek dus dat je dan op enig moment als rechter zelf ter verantwoording wordt geroepen. Heel Nederland beklaagt zich over de kwaliteit van de jeugdzorg, maar de rechter ziet geen wezenlijke problemen. Hij gaat voort met de ketenpartners waar hij al zo lang “goed” mee samenwerkt.

Rechters hebben tot principe verheven dat zij ook nooit mogen terugkijken op hun eigen “goddelijke” beschikkingen. Zij mogen niet onderzoeken of wat zij beoogden te bereiken met hun beschikking, ook werkelijk is gelukt.

Een rechter is verboden te leren van zijn eigen fouten. Zelfs als in een incidenteel geval een rechter zijn eigen dwaling wil gaan rechtzetten, dan wordt hem dat onmogelijk gemaakt. Hij krijgt niet eens de middelen om te zien wat het effect van zijn handelen is. Toegegeven, dikwijls lijkt het er ook op dat hij wil voorkomen dat hij die middelen krijgt.

… welke kinderen worden het slachtoffer van de volgende “goddelijke” fouten?


Ruben, Julian en Jeroen Denis. Kinderrechter, BJZ en ex-partner maken weer 3 nieuwe slachtoffers. Wie kwam er op voor Julian en Ruben van der Schuit? Fijn als je moeder, Iris van der Schuit, je je vader niet gunt.

een redacteur

Het wordt tijd dat we met elkaar (mannen en vrouwen) voor vaders op gaan komen. Weer een oma en een nieuwe vriendin slachtoffer van bizar kindonvriendelijk kudde-gedrag. Weer een vader de dood in gedreven. Hoe lang gaat dit door?

De jeugdzorg (net als de politie) creeert steeds haar eigen gelijk. Ze doen dingen om een vader radeloos te maken. Vervolgens constateren ze dat de vader minder geschikt is om voor kinderen te zorgen, omdat hij radeloos en/of depressief is. Ofwel reden voor politie en jeugdzorg om in actie te komen. “Kijk ons eens voortvarend de zaken oppakken!”, wil men dan als beeld scheppen. Wij als redactie hebben ook diverse voorbeelden van de dood in gedreven moeders! Maar moeders die werkelijk suicide plegen zijn zeldzamer, is ons beeld.

Politie en jeugdzorg maken zich voortdurend schuldig aan het criminaliseren van mannen. Aan de andere kant proberen ze zaken die ze niet denken op te kunnen lossen, dood te zwijgen of te bagatelliseren. Er zijn geen problemen … en als ze er wel zijn dan komt het door boeven … ofwel (bijna altijd) mannen.

In een bij onze site bekend persoonlijk geval maakte Jeugdzorg Apeldoorn het zo bont dat ze achter de rug van een vader om, naar zijn moeder belden, dat ze zich zorgen om hem maakten. De betreffende moeder heeft dus toen inderdaad een vraag als antwoord teruggegeven. Zij gaf als antwoord: “Waarom hebben jullie mijn zoon dan met leugens en onwil zo radeloos gemaakt?” Toen werd het stil en liet de gezinsvoogd niets meer van zich horen.

De betreffende vader is zijn ouderlijk gezag ontnomen op voordracht van BJZ. Binnen een week is moeder naar het buitenland vertrokken om zich te herenigen met haar nieuwe echtgenoot. De kinderen mochten niet eens afscheid nemen van vader en niet van het grootste deel van hun familie. Dat de kinderrechter op zitting door de moeder was voorgelogen over het voornemen om naar het buitenland te vertrekken met de kinderen, boeide de kinderrechter totaal niet. Op een volgende zitting meldde BJZ zelfs … ja … wij waren wel op de hoogte. Vader heeft zijn kinderen al meer dan een jaar niet gezien. Hij weet alleen dat ze in het buitenland zijn, maar niet waar.

BJZ onpartijdig? BJZ komt ook voor de kind-vader-belangen op? De wetgever heeft ondertussen duidelijk in de wet opgenomen dat BJZ en kinderrechter ook voor het kind-vader-contact op moeten komen. De praktijk is echter dat de rechter de wet aan zijn laars lapt en blindelings de leugens van BJZ opvolgt. BJZ vindt het om heel veel redenen veel gemakkelijker om erin mee te gaan dat moeders de uiteindelijke baas over kinderen moeten kunnen zijn. Er zijn ons uitzonderingen bekend, ja. Dan zitten er vaak automatismen achter dat moeder al eerder kinderen uit huis geplaatst heeft zien worden, zich prostitueert, drugs gebruikt of b.v. bekend is met een behandeling voor een geestelijke stoornis. Een aantal academici bijt al een groot aantal jaren zijn tanden stuk op de vraag hoe het toch kan dat BJZ en Raad voor de Kinderbescherming zo gemakkelijk van leugens en onkunde gebruik maken. Voor “normale” mensen is dat niet te bevatten. Dat er zoveel gelogen wordt is volstrekt ongeloofwaardig. Maar helaas … het is waar. Een steeds groter deel van Nederland weet ook dat de Jeugdzorg volstrekt ziek is. De verantwoordelijke provinciale politiek heeft haar controle taak totaal niet uitgeoefend. Het is de vraag of het na de transitie van de jeugdzorg naar de gemeenten snel beter zal worden. De meeste gemeenteraden blijken ook niet toegerust om een goede controle uit te voeren. Veel van de discussies rond de kwaliteit van jeugdzorg zullen straks ogenblikkelijk worden dood geslagen met: “Ja dat was vroeger, de situatie is nu totaal anders. Laten we toch naar verbetering in de toekomst kijken en niet meer naar de oude koeien.” Ofwel de crimineel ondeskundige jeugdzorgers en gelieerde kinderrechters blijven gewoon zitten.

In onze beleving zitten er verantwoordelijke “ratten” achter het in de dood drijven van Jeroen Denis. Die mensen zouden ter verantwoording geroepen moeten worden. Blijkbaar heeft Iris van der Schuit niet voor het belang van haar kinderen op willen komen. Het belang was dat de kinderen hun vader in hun leven wilden houden. Iris is absoluut medeschuldig aan de dood van Jeroen. Indirect … dat is heel hard gesteld … is ze medeschuldig … aan wat haar kinderen is overkomen. Het is zeer onfris dat zij zich zo gemakkelijk in de onschuldige slachtoffer rol probeert te manoevreren. Het is haar verzoek aan de rechtbank geweest om Jeroen minder zorg aan zijn kinderen te laten geven! BJZ blijkt daar moeders steeds blind te ondersteunen !!! Sterker nog. BJZ ziet er vaak een belang in om moeder daarin aan te moedigen. Daarmee wordt de zorgverlening namelijk overzichtelijker en hoeft door de jeugdhulpverlener nog maar met 1 ouder zaken te worden gedaan.

In onze beleving is Iris van der Schuit inderdaad ook slachtoffer in de zin dat ze zich op heeft laten jutten door de jeugdzorg en haar omgeving. Met zeer dramatische gevolgen. Onze ervaring leert dat wanneer moeders niet door derden zo worden “gesteund” ze anders handelen. Dan blijkt een moeder haar ex-partner als vader nog dingen te blijven gunnen. Juist omdat ze dat haar kinderen gunt.

Het is zeker zo dat je kan stellen dat Jeugdzorg en kinderrechter ouders de dood in drijft.

Het is belangrijk om te benadrukken dat de meerderheid van kindermishandelingen en een zeer groot aandeel van de kinderdodingen op naam komen van moeders! Het algemene gevoel is dat mannen steeds de daders zijn. Dat is volgens de statistieken absoluut onjuist.

Kinderen zijn hier steeds het slachtoffer… ook vooral slachtoffer van Justitie.
Nu dus … Ruben en Julian.

De redactie probeert in contact te komen met ouders en familie van Jeroen.
Wij vinden het schandalig dat hij in de reguliere media al niet meer bestaat en liefst verder onbesproken wordt gelaten. Laat iemand even een e-mail sturen naar justitieslachtoffers@gmail.com. Wij denken wel veel aan Jeroen en zijn familie! Voor hen is er sowieso een dubbel gemis. Wat er ook gebeurt … verder contact met hun kleinkinderen zal hen niet gegund worden. Ook als de kinderen nog leven zal moeder en (op voordracht van) jeugdzorg dat niet in het belang van de rust van de kinderen achten.
Helaas: dat blijkt standaard protocol !!