Geheimtaal op het beslagen raam (gedicht)

Posted on by
Reply

Het overkomt meer vaders.

Ik heb mijn jongens al een jaar niet meer kunnen zien. Niet in mijn armen kunnen sluiten. Niet het goede voorbeeld kunnen geven. Niet het verkeerde.

Geen vermanende preken … geen onderdanige bekentenissen.
Pappa weet het beter … maar ook soms niets.

Toen ik de dag weer wilde beginnen en mijn kleren bijeen raapte. Op de kamer van mijn zoon Tristan (12 april 2001). Het was op het beslagen raam te lezen:
Emma
Tristan
Nienke

Ik mistte zijn broer Werner in het rijtje. Blijkbaar deed hij even niet mee.
Net als pappa … al een jaar lang … niet meer in het rijtje.

Het is nu ongeveer een jaar geleden dat mijn beide jongens bij me waren.
We aten pannenkoeken met z’n allen. Ook hun “nieuwe” zusjes waren erbij.

Mijn raam op de wereld is beslagen. Het staat vol met geheimtaal. Taal die zelfs mij haar geheimen niet onthuld. Wat moet ik doen? Laat ik het raam ongemoeid? Ga ik het raam wassen? Ga ik me met de geheimen en de geheimtaal bezig houden?

Zal ik maar vergeten?
Kan een vader dat?

Waarom zijn er zo vele moorden …
… die als geval niet worden opgemerkt …

Zijn zij die steeds de andere kant op kijken …
… onze kinderen nog wel waard?

Wie weet wat het is … in het belang van de kinderen?
Wie bedienen zich steeds van dat “harde” “argument”?

Ik mis ze allebei …

Wie heeft het mijn kinderen gevraagd om hun vader te mogen missen?
Word kinderen wel wat gevraagd?

Kinderen met een verbod om contact te zoeken met hun vader.
Wie kan dat uitleggen? Zijn rechters wereldvreemd? Zijn ze … crimineel?

Een radeloze vader

Kijkadvies over Kinderrechten door deskundige uit Belgie

Posted on by
Reply
Spraakmakende Zaken (IKON), 26 juli 2012:  “Kinderen en echtscheiding”
link naar het programma (33 min):
http://www.ikonrtv.nl/uitzendingDyn.aspx?lIntType=12&lIntEntityId=1086
Vooral  de kinderen hebben een substantiële en authentieke inbreng in de  film.
Echt aanbevolen om nog eens grondig te  bekijken.
Ghislain Duchâteau, Vlaanderen – België

Waardevolle Literatuurverwijzingen dhr. Duchateau over OuderKindVervreemding

Posted on by
Reply

Verwijzing naar wat internationale literatuur rond  ouderverstoting 

Het verschijnschel “Ouder-kind-vervreemding” (Parental Alienation) werd tot de dag van vandaag door vele onderzoekers en  praktijkmensen wereldwijd geobserveerd en beschreven.
De internationale  vakliteratuur omvat intussen meer dan 600 wetenschappelijk relevante publicaties  uit meer dan 30 landen rond het thema Parental Alienation en Parental Alienation Syndrome en verwante  thema’s.
Het “Parental Alienation Syndrome (PAS)” (Gardner 1985,  1992/1998) is intussen het meest verspreide concept. Het krijgt in de VS sinds  1985 en in Europa sinds het midden van de jaren 90 in wetenschap en praktijk toenemende  aandacht en erkenning, gedeeltelijk ook kritiek. Een wetenschappelijk omvattend  overzicht over de inhouden van de tegenstellingen vindt u in R.A. Warshak (2003  b): “Bringing Sense to Parental Alenation: A Look at the Disputes and the  Evidence, geactualiseerde versie in dezefde publicatie van 2005, “Eltern-Kind-Entfremdung und Sozialwissenschaften – Sachlichkeit statt Polemik.  De controversen rond PAS werden ook toegelicht in een artikel van de  Vlaams-Canadese onderzoeker H. Van Gijseghem (2005): “L’aliénation parentale:  Les principales controverses” en in nieuwere, heel gedetailleerde werken van de Canadese psychologe B. Fidler en Collega’s (2008): “Challenging Issues in Child Custody Assessments: A Guide for Legal and Mental  Health Professionals” en B. Fidler & N. Bala (2010a, b) “Guest editors’ introduction to special issue on alienated children in divorce and separation:  Emerging approaches for families and courts” en “Children Resisting  Postseparation Contact with a Parent: Concepts, Constroversies, and  Conundrums”

Het standaardwerk over PAS is het boek van Richard A. Gardner  in de eerste uitgave van 1992 (2e editie in 1998a) “The Parental  Alienation Syndrome, a guide for mental health and legal professionals. Gardner was indertijd professor in de kinderpsychiatrie en  psychoanalyticus aan de Columbia universiteit in New York. Een internationaal  handboek over PAS “The International Handbook of Parental Alienation  Syndrome”(uitgegeven door Gardner, Sauber & Lorandos- Ed. Thomas) met  bijdragen van 32 auteurs uit acht landen is in juli 2006  verschenen.
Vermeldenswaard is een Italiaanse monografie van G. Gulotta et al. (2008) aan de universiteit van  Turijn: “La  Sindrome di Alienazione Parentale (PAS): Lavaggio del cervello  e programmazione dei figli in danno dell’altro genitore”. [The Parental  Alienation Syndrome (PAS): Brainwashing and Programming of Children tot the  Detriment of the Other Parent].
Belangrijke onderzoeksgegevens over de  gevolgen op lange termijn van PAS in de volwassen leeftijd zijn te vinden bij  A.J.L. Baker (2005a) “The Long-Term Effects of Parental Alienation on Adult  Children: A Qualitative Research Study en (2007) “Adult Children of Parental  Alienation Syndrome – Breaking the Ties that Bind.”
Ook in Spanje werd  uitvoerig over PAS gepubliceerd, b.v. door Aguilar (2004, 2005, 2007), Tejedor  (2006a, b, 2007), Bolanos Cartujo (2000, 2002, 2008, 2009), Gomez (2008),  Ramirez (2004), Luengo Ballester & Coca Vila (2007, 2009), Adolfo Jarne Esparcia &  Mila Arch Marin (2009).

 

In Duitsland  werd op zijn minst geregistreerd dat de Spaanse Coordinaria de Psicologia  Juridica del Consejo General de Colegios Officiales de Psicologos de Espana op  18 juni 2008 een opmerkelijke verklaring heeft gepubliceerd, waarbij de  doelmatigheid van de analyse van PAS bij de psychologische beoordeling in  familierechterlijke conflicten en de daarmee samenhangende gebieden ruime  ondersteuning krijgt. Daarna beschouwen onderzoekers en psychologen PAS als een  cognitieve, emotionele en gedragsstoornis van een kind, die wetenschappelijke en  professionele behandeling nodig heeft. Bij de diagnose zou elke vorm van  misbruik en veronachtzaming in de hulpverlening aan het kind volkomen  uitgesloten moeten zijn. De Spaanse tekst “Consideraciones en torno a  la  Pertinencia del Sindrome de Alienacion parental en la  evaluacion psicologica” staat op het internet: http://www.infocop.es/view_article.asp?id=1942&cat.9); meer Spaanse literatuur en informatie over PAS in Spanje of de  websites : www.jmaguilar.com; http://amnistioa-infantil.org/sap.htm; www.separaciones-divorcios.com; www.asunte.blogspot.com .
In de commentaar bij het Duitse burgerlijk wetboek “Palandt” wordt het begrip Parental  Alienation Syndrom vermeld. Ook in “Kommentar zum BGB von Staudingers” en in  het “Handbuch des Fachanwalts  Familienrecht” wordt de discussie rond het Parental Alienation Syndrom  voorgesteld.
Het “Handbuch  Kindesmisshandlung und Vernachlässigung” van G. Deegener & W. Körner  vermeldt het Parental Alienation Syndrome als een speciale vorm van psychisch  geweld naar kinderen toe in de context van zorg- en omgangsconflicten.
In  vele landen zijn ouder-kind-vervreemding (Parental Alienation) en Parental  Alienation Syndrome (PAS) intussen een justitiabele feitelijkheid. Zij komen in  de familiegerechtelijke praktijk tot dusver voor in meer dan 90  familierechtvonnissen in vele landen, naast de VS, Canada, Australië,  Argentinië, e.a. – ook in Duitsland, Italië, Zwitserland, Frankrijk, Zweden en  Spanje (om er maar enkele te noemen) en ook bij het Europese Hof van de Rechten  van de Mens in Straatsburg.
Op 26 augustus 2010 werd in Brasilië een wet  over het thema “Parental Alienation” goedgekeurd (LAW 12318), waardoor het  ouderlijk vervreemdingsgedrag bij (echt)scheiding gesanctioneerd  wordt.
Een film, “Victims of Another War – The Aftermath of Parental  Alienation” (DVD, 30 minuten), die de problematiek van ontvoering en  geïnduceerde vervreemding op een indrukwekkende manier aan de hand van drie  gevalsvoorbeelden documenteert, is op het internet te bekijken www.victiomsofanotherwar.com.
Op de Canadese televisie werd een documentaire over  Parental Alienation en Parental Alienation Syndrome uitgezonden, die in een  online-versie beschikbaar is; “W5 investigates: Children on the frontlines of  divorce” W5: Poisoned Minds, part one en W5: Poisoned Minds, part two.
In  deze film beschrijft o.m. Pamela Richardson haar extreme tragische beleving,  waarin het door de vader vervreemde kind zich op 16-jarige leeftijd van een brug  in de dood stort. (Zij heeft daarover ook een boek geschreven: Pamela Richardson  (2006), “A kidnapped mind: A Mother’s heartbreaking memoir of parental  alienation”. Toronto: Dundurm.)
(Door G. Duchâteau in het Nederlands  vertaald uit het boek van dr. med. Wilfrid von Boch-Galhau “Parental Alieantion und Parental Alienation  Syndrome/Disorder – Eine ernst zu nehmende Form von psychischer  Kindesmisshandlung – mit Fallbeispielen” VWB – Verlag für Wissenschaft und  Bildung 2012 – pp. 12-15.)


Hasselt, 3 augustus 2012.

Rechters, jeugdzorgers en documentairemakers (-sters) die een standbeeld verdienen

Posted on by
Reply

Voor een kritische journalist is het prettig om ook een uitzondering op een misstand te mogen melden die onder de aandacht moet worden gebracht

Zonder twijfel is er sprake van een enorme misstand in de rechtspraak (rechtspleging) die is gebaseerd op de “deskundigheid” en “rechtschapenheid” van jeugdzorginstellingen.

Er zijn ook rechters die wel degelijk beseffen dat zij eindverantwoordelijk zijn voor de kwaliteitstoetsen op de werkzaamheden van gezinsvoogden en dergelijke.

YOUTUBE: Zeer aangrijpend hoe rechter Fred Salomon wel durft te zeggen dat kinderrechters met de huidige ketenpartners nooit goed hun werk kunnen doen. Hij maakt bekend dat hij stopt als kinderrechter. http://www.youtube.com/watch?v=UKej7T-vPf4&feature=relmfu  De documentaire Juvenile Judge is het kijken meer dan waard. Het is, misschien voor de makers wat onverwacht, een heldere aanklacht tegen de jeugdzorg(-bezorging) geworden.

YOUTUBE: Dhr. Wiel Jansen (ex-bestuurder BJZ Amsterdam) met een analyse over waar de problemen in de jeugdhulpverlening zouden zitten.                       http://www.youtube.com/watch?v=805zyNNP11M

Opvallend is dat hij weer de rechtspleging als onderdeel van het verdeel-en-heers-probleem onbenoemd laat. Wel behoorlijk eerlijk, maar hij blijft steken in het in hand in eigen boezem steken.

Opvallend is zijn constatering dat de controle op het werk in de jeugdzorg niet goed loopt. Controle om de controle … terwijl wat gecontroleerd moet worden … wellicht niet gecontroleerd wordt.

Misschien niet zo verbazingwekkend dat deze functionaris door de organisatie zelf geloosd lijkt te zijn om reden van ontevredenheid van metname het eigen personeel. Hier lijkt het zondebok principe weer in de organisatie te regeren. Bij uitblijven van objectieve waarheidsvinding blijken mensen in hun werk steeds maar weer daar hun toevlucht toe te nemen. Er wordt gejokkebrokt om in de organisatie te overleven en om in de omgeving met het doen van het dagelijkse werk te overleven.

YOUTUBE: Mw. Flinterman als voorbeeld van een rechter die mogelijk niet helemaal de zaken juist in perspectief plaatst door OTS nog voor de geboorte van een kind te propageren. Als jeugdzorg de verwachting van juiste zorg kon waarmaken dan zou een OTS wellicht heel goed uit kunnen pakken.  De rechter vindt in veel gevallen echter dat hij niets aan de kwaliteit van zijn deskundigen kan en mag doen.  http://www.youtube.com/watch?v=l3GkQGr9rp8&feature=relmfu Het lijkt echter ontgochelend eenvoudig: de rechter durft zich niet te branden aan het toetsen van de kwaliteit van een organisatie waarvan hij al lang weet dat die ver ondermaats is. De rechter zou vervolgens zelf op zorgen voor verbetering kunnen worden aangesproken. Dan zou de rechter zelf een onoplosbaar probleem op zijn bord getrokken hebben. Dat verklaart in het algemeen de passieve houding van rechters om kwalitatief slechte deskundigen te ontmaskeren. Zowel in het civiele als in het strafrecht is het gevolg van slechte deskundigen dramatisch. Vele levens van onschuldigen worden er door verwoest.

Als het OM na verloop van tijd moet bevestigen dat onderzoeken en beschuldigingen onjuist zijn, ontspringen de daders van deze valse onderzoeken en valse beschuldigingen meestal volledig de dans. De samenleving mag wel voor hoge schadevergoedingen opdraaien. De valse, dwalende deskundigen hoeven zelfs ontvangen vergoedingen niet terug te betalen. Zelfs niet als wanprestatie door justitie kan worden bewezen.

Als een soort gentlemensaggreement staat sinds jaar en dag overeind: de rechter mag zich verschuilen achter de rapportage van de jeugdzorg, dan mag de jeugdzorg zich verschuilen achter de door de rechter bepaalde uitspraak. Men verwijst in een cirkel naar elkaar … dus is niemand verantwoordelijk. Tenzij iemand wel de wet leest … en daarin ziet dat de rechter eindverantwoordelijk is gemaakt. We hebben echter in Nederland geen cultuur van “aan de rechter durven twijfelen”.

Een professionele rechter organiseert zijn eigen weerwoord wanneer dat nog niet voor handen is, zoals dat een universele vereiste voor professionaliteit is.

Meer en meer rechtsgeleerden betogen ondertussen dat de onafhankelijkheid van de rechter juist alleen is te waarborgen door tevens onafhankelijke controle op de rechtspleging vorm te gaan geven.

 

 

 

Contribution to Scribd (in English)

Posted on by
Reply

                                                                                    Apeldoorn, Netherlands,

                                                                                    July 20th 2012

 

 

Dear subscriber,

 

TheNetherlandswant to be respected for their work for international justice.

 

Starting with the international initiative Amnesty International, Fathers for Justice, etc. a growing number of people start to realise … a lot is going wrong. Badly wrong.

 

An astonishing number of trials turn out to be mistrails.

A growing number of convicted people turn out to be imprisoned for life

… but innocent.

 

Now step by step a study is done … what’s about in Civil Right Cases.

 

In civil right cases the problem is even worse.

Often behind closed doors people’s lives are ruined by unprofessional judges. Nobody else hears … nobody else sees …

 

In cases about family life and children governemental intitutions turn out to be guilty of the most serious crimes with fraud and child-maltreatment.

 

A number of journalists is doing work together.

The problem is huge.

 

International aid is welcome. A lot of developments turn out to be equal in a lot of different countries.

 

Please contact us on:

http://www.justitieslachtoffers.nl

(translated: justice victimes)

 

In Germanywe have a peer-organization: www.justizgeschaedigte.de

 

 

 

 

 

Keywords for study in the Dutch context:

– Bureau Jeugdzorg

– Trias Politica

– Raad voor de Kinderbescherming

– rechtbank

– hof

– gerechten

– Ministerie van Justitie

– zittende magistratuur

– staande magistratuur

– OM, Openbaar Ministerie

– officier van justitie

– in het belang van het kind

– klemcriterium

– Burgerlijk Wetboek

– enz. enz.

 

Special interest for the following scolars:

– Asch

– Milgram

– Freud, Anna

-Gardner

 

Special thanks to the following scolars and journalists:

– dhr. Ton Derksen

– dhr. Maurice de Hond

– dhr. Anne Boer

– Horst Trieflinger

– mr. Wedzinga

– mr. Knoops

– and many more

 

Let us know what you are thinking about all this.

Did you become active doing things in your own country?

What did you achieve?

 

 

Yours sincerely,

 

Oscar A.

Misbruik van argument Privacy en Persoonlijke Levenssfeer. Belang van de Staat.

Posted on by
Reply

Een redactie van RTL heeft grondig werk verricht in 1 van de weinige meer uitgewerkte kwesties rond lekken. Het is zeer informatief om te zien hoe ex-PVV-er Hero Brinkman omgaat met lastige kwesties van vertrouwelijkheid. De redactie spreekt geen oordeel uit over de juistheid van zijn handelen.

Professioneel dat RTL zoveel openheid geeft:

http://media.rtl.nl/media/actueel/rtlnieuws/2011/wobdocument2.pdf

Het is ten slotte zo dat journalisten min of meer alleen hun werk kunnen doen als er gelekt wordt. Voor meer informatie verwijst de redactie direct door naar de RTL-bronnen.

http://www.rtl.nl/(/actueel/rtlnieuws/binnenland/)/components/actueel/rtlnieuws/2011/03_maart/09/binnenland/brinkman-tipgever-van-rijksrecherche.xml

http://www.rtl.nl/(/actueel/rtlnieuws/)/components/actueel/rtlnieuws/2011/03_maart/09/verrijkingsonderdelen/Hero_Brinkman_zet_rijksrecherche_aan_het_werk.xml

De redactie.

Primeur: Nederlandse rechter stelt vast dat oma’s recht op zorgtaak hebben, als … Oproep aan alle oma’s: Dien verzoek tot omgangsregeling in!!!

Posted on by
Reply

Een heel erg verdrietige uitspraak voor … in de eeste plaats Jori, de (klein-)zoon van Johan Claus en zijn moeder Thalia.

Deze uitspraak geldt als jurisprudentie. Als er wel meer zorg mogelijk was geweest voor oma aan haar kleinzoon, dan had de rechter niet anders gekund dan het verzoek toe te wijzen. Zo stelt deze rechter als schaamlap … en kluitje in het riet.

Ik ben heel benieuwd welke argumentatie andere rechters aan hun afwijzing van omgang voor oma’s hebben gegeven.

Wanneer we andere beschikkingen boven water krijgen waaruit een andere argumentatie in de zelfde omstandigheden kunnen vinden, stellen we dus door kwaliteittoetsing op de eindproducten van de rechtspleging vast:

Jurisprudentie wordt vaak onrechtmatig, inconsistent, ongrondwettig, in strijd met beginselen van behoorlijk bestuur, in strijd met geratificeerde internationale verdragen … in strijd met goede zeden … enz. enz … MISBRUIKT.

Niemand roept de rommelende rechter tot de orde. De wet is de wet … ook voor de rechter. De rechter heeft helemaal nooit de ruimte gekregen in het civiele recht om een EIGEN WET over de Wet heen te gaan leggen. De civiele rechter blijkt vaak zelf “eigen rechter te spelen”. De rechter is niets anders dan een natuurlijke persoon die recht spreekt vanuit het instituut De Rechter. Vele rechters blijken De Rechter te minachten. Volgens De Rechter is dat strafbaar. De rechter blijkt vaak niet goed met zijn meervoudige persoonlijkheid(sstoornis) om te kunnen gaan. Velen blijken zich inderdaad met De Rechter te vereenzelvigen zonder enige … zelfreflectie en zelfkritiek. Met welke stoornis een scherp observerende psycholoog of psychiater dan op de proppen denkt te moeten komen, zal de oplettende lezer zelf kunnen vaststellen. De redactie verwijst graag door naar waardevolle informatie op andere sites, zoals: http://www.moeilijkemensen.nl/

Kleine noot nog. De meervoudige persoonlijkheidsstoornis, is uit. Het wordt nu gezien als een wetenschappelijke misleiding van een scoringsgerichte, zelfgenoegzame Amerikaanse psychologe. In de psychologie is kennis niet zo spijkerhard als in de andere wetenschappen. Het goede nieuws: na dwaling vind men toch het goede of het betere pad weer terug. Er kan toegegeven worden: We zaten er met velen naast. Excuses!

Laten we hopen dat de rechters ook wat vaker de grootsheid van De Rechter hebben en toegeven: Sorry, we hebben de wet nog niet durven uitvoeren. We hebben niet kunnen begrijpen. Het excuus met: Sorry, we hebben niet WILLEN begrijpen … is wat veel gevraagd. Laten we dat excuus maar niet vragen.

Weer een duidelijke illustratie … werk aan de winkel voor de Autoriteit Toezicht Rechtspleging.

De redactie.

 

Dit artikel:http://www.slachtoffersjustitie.nl/wordpress/?p=532

Gerefereerde beschikking: http://www.slachtoffersjustitie.nl/wordpress/?p=526

Eerder artikel: http://www.slachtoffersjustitie.nl/wordpress/?p=523

Citaat van een in functie zijnde Nederlandse rechter: “De rechter hoeft niet actief zijn best te doen om waarheidsvinding plaats te laten vinden.” (Bron is bij de redactie bekend.)