overgenomen bericht van RTV Utrecht
Door de nieuwsredactie · geplaatst: woensdag 22 mei 2013, 12:21 uur (update: 16:22 uur)

PROVINCIE UTRECHT – Burgemeester Tjapko Poppens van Wijk bij Duurstede heeft woensdagmorgen een bezoek gebracht aan de ouders van de omgekomen Jeroen Denis, de vader van de broertjes Ruben en Julian uit Zeist. Burgemeester Koos Janssen van Zeist belde met de ouders.

“De ouders van de vader hebben drie dierbaren verloren. Hun zoon, die zelfmoord pleegde, en hun twee kleinzoontjes Ruben en Julian, met wie ze zeer close waren en een sterke band hadden. Hun verdriet is heel heftig en heel dubbel”, zei Poppens na het bezoek. Hij vertelde dinsdag al in U Vandaag over de situatie in Wijk.

Poppens: “Bij de ouders overheerst onbegrip en ongeloof. Hun betrokkenheid bij hun kleinkinderen is enorm. Wat hun verdriet nog complexer maakt, is dat ze natuurlijk treuren om de zelfgekozen dood van hun zoon en tegelijkertijd part noch deel hebben gehad aan wat hij zeer waarschijnlijk heeft gedaan.”

VRIENDEN
De 38-jarige vader woonde in Vleuten, maar groeide op in Wijk bij Duurstede. Daar wonen nog veel familieleden en jeugdvrienden van hem. “Hij kende Cothen, waar hij de jongens in een afwateringsbuis verstopte, ook goed”, aldus Poppens. Volgens de burgemeester heeft de Wijkse gemeenschap veel begrip voor het verdriet van de familie van de vader.

De ouders en een broer en zus nemen binnenkort afscheid van hun zoon en broer. Dat doen zij in zo besloten mogelijke kring, laat de burgemeester weten. Ook de uitvaart van de broertjes heeft binnenkort in besloten kring plaats. Zeist en Wijk bij Duurstede zorgen voor rouwbegeleiding, als daar behoefte aan is.

Denis werd dinsdag 7 mei dood gevonden in het Doornse Gat. Hij had zelfmoord gepleegd. Vervolgens is bijna twee weken massaal gezocht naar zijn twee zoontjes. Die bleken te zijn omgebracht, hoogstwaarschijnlijk door hun vader, en werden gevonden in een sloot in Cothen.

een verslaggever

– Wijk bij Duurstede – Uit eerste hand hebben we vernomen dat de ouders van Jeroen Denis zich niet in staat gesteld voelen om naar de uitvaart van hun eigen kleinkinderen te gaan. De broer van Jeroen liet weten dat hij en familie wel voor de uitvaart van Ruben en Julian zijn uitgenodigd. Na aanvankelijke correctie van de kop boven dit artikel, is na overleg met diverse andere betrokkenen toch de oorspronkelijke titel weer boven dit artikel geplaatst (op 19 mei 2014).

De ouders van Jeroen zijn volledig gebroken en gaven dinsdag jongstleden aan naar verwachting niet in staat te zijn naar de uitvaart te kunnen gaan.

Gruwelijk dat welk medium dan ook berichtgeving als deze moet doen. Helaas moeten we niet vergeten dat er de ernstigst mogelijke strafbare feiten aan de orde zijn. De Nederlandse samenleving als geheel, voelt zich geschokt. Er moet vooral aandacht komen voor de strafbare feiten van anderen dan de vader die hem tot zijn radeloze waanhoopsdaad hebben gedreven. In dit geval moet wellicht niet eens in de eerste plaats naar een falen van BJZ en Raad voor de Kinderbescherming worden gekeken.

Er lijkt steeds duidelijker te worden dat het pas misging toen instanties zich door moeder lieten verleiden om in te gaan grijpen. Uit niets is gebleken dat ingrijpen door instanties werkelijk gerechtvaardigd was. Er was zoals vaak in dit soort zaken maar 1 bron die onophoudelijk haar gelijk wilde halen. Die ene bron staat nu … ook … met lege handen. Een vader met een statement voor alle omstanders die zich mede-dader maken en zich laten verleiden tot criminalisering van ouders. De kille statistieken leren dat gecriminaliseerde ouders uiteindelijk de “voorspellers” uit radeloosheid hun gelijk maar gaan gunnen. Een wrede vorm van self-fulfilling prophecies (zichzelf waarmakende voorspellingen).

Mede-daders aan deze vorm van kindermishandeling en kindermoord zouden eindelijk ook vervolgd moeten gaan worden. Dan alleen heeft het statement van Jeroen enige zin gehad. Het misdrijf van de mede-daders is zo mogelijk zwaarder nog dan van de radeloze vader. In ieder geval is het offer te groot.

Dit kan stoppen. Dit moet stoppen. Mensen, spreek kind-ouder-vervreemders meteen aan. Laat het niet uit de hand lopen. Dit heeft niets, maar dan ook niets, met een vechtscheiding te maken.

een verslaggever

– Wijk bij Duurstede – Diverse bronnen geven heel expliciet aan wat de vader van Iris van der Schuit gedaan heeft om het leven van zijn ex-schoonzoon, notabene de vader van zijn kleinkinderen onmogelijk te maken. De gevolgen voor de kinderen Ruben en Julian en hun vader zijn zoals bekend verschrikkelijk. De heer van der Schuit is uitgenodigd voor weerwoord. Helaas hebben we nog niets van Iris of haar familie vernomen. We hopen alsnog van hen te vernemen.

De familie Van der Schuit lijkt ook nog niets te hebben ondernomen richting de familie Denis om enig begrip te tonen voor het onmetelijke verdriet dat de ouders van Jeroen om Jeroen en de kleinkinderen hebben. Ook in de richting van de vriendin van Jeroen is niet een zichtbare blijk van medeleven of enig begrip gekomen.

Dit alles doet de moeder en haar familie steeds verder in een ander daglicht komen.

Uitgerekend BJZ heeft niet snel willen ingrijpen om Jeroen zijn vaderschap feitelijk te ontnemen. Om nog onverklaarbare reden heeft de Raad voor de Kinderbescherming wel een grote stap aan de rechter geadviseerd.

Er lijkt een verschil van mening tussen BJZ en de Raad voor de Kinderbescherming te zijn gegroeid. Dat de Raad voor de Kinderbescherming nu schuld bij BJZ probeerd neer te leggen is abject. Normaal gesproken zitten BJZ en Raad op 1 lijn. Zij houden elkaar voortdurend uit de wind. Er lijkt een rolverdeling van geacteerde saamhorigheid en van geacteerde verschillen van inzicht te bestaan. Verdeel en heers lijkt het motto. BJZ is ooit opgericht vanuit de Raad, omdat de Raad te partijdig zou zijn. De partijdigheid lijkt nu alleen maar versterkt te zijn door het mogen gijzelen van een stroman-organisatie. De Raad blijkt precies te kunnen bepalen wat BJZ doet en niet doet. Achter de schermen blijkt de Raad de dienst uit te maken over wat er aan de rechter wordt voorgelegd.

Nu lijkt de vader van Iris zich zelfs directere toegang tot de Raad voor de Kinderbescherming te hebben verschaft. Dat vader werkzaam zou zijn voor het ministerie van Justitie of anderszins relaties met Justitie onderhoudt verdient op zijn minst nader onderzoek.

Een verwijt dat BJZ eerder zorg bij de vader voor zijn kinderen had moeten weghalen is zeer stuitend.
Deskundigen zijn er van overtuigd dat juist de eerste lijn van terughoudendheid had moeten worden doorgezet.

Zonder de onprofessionele uitspraak van de kinderrechter op direct advies van de Raad voor de Kinderbescherming zouden Ruben en Julian, maar ook hun vader, nog hebben geleefd. Werkelijk honderden gezinnen hebben met hetzelfe horror optreden van Raad en kinderrechter te maken gehad. Wat voor miljoenen mensen in Nederland onvoorstelbaar is, gebeurt echt.

Of BJZ inderdaad anders aan de Raad heeft geadviseerd, zal uit onderzoek nog moeten blijken. De beschuldiging dat BJZ dubbelspel speelt, moet als “horror beeld” beslist van tafel kunnen. Noodzaak voor onderzoek dus.

In andere gevallen heeft het er alle schijn van dat de Raad en BJZ alleen naar buiten toe een indruk proberen te wekken dat ze het niet met elkaar eens zijn. Dat zou de indruk moeten wekken dat het beslist 2 verschillende, onafhankelijke organisaties zijn.

Organisatie-onderzoekers hebben echter al diverse keren vastgesteld, dat achter de schermen AMK, BJZ en Raad voor de Kinderbescherming als 1 organisatie opereren. Het kind-dossier wordt volledig gedeeld. Het personeel wordt gedeeld. De directe toegang tot de rechter wordt gedeeld. Het AMK wordt exclusief bemand door BJZ. Naar ouders toe is dat alles een opzettelijke en kwalijke misleiding.

De wet voor de rechterlijke organisatie sluit de directe toegang van de jeugdzorg (in hoedanigheid van procespartij!) tot de rechter feitelijk uit. Maar het valt blijkbaar niemand op dat deze uitzondering heel vreemd is en juridisch eigenlijk niet kan. Gelijke toegang tot de rechter is een hoeksteen binnen onze rechtspleging. Tenminste dat kon de redactie optekenen uit de mond van een voormalig rechtbankpresident. Uit onze colleges weten we ons dat ook nog te herinneren.

Vooral de rol van de Raad voor de Kinderbescherming lijkt in de zaak van de broertjes heel dubieus.
Door meteen naar “anderen” te wijzen is zeer verdacht.

Met de tragische afloop probeerd de Raad achteraf zijn eigen gelijk te creeren. Zij bouwt een cirkel-redenatie dat alle schuld bij Jeroen ligt, dat hij zelf schuld zou zijn aan het kwijt raken van zijn kinderen en aan zijn behoefte om een einde te maken aan zijn leven. Werkelijk te bizar voor woorden.

Uiteindelijk worden oorzaak en gevolg op een onvergeeflijke manier door de werkelijke daders achter de dood van Jeroen, volledig omgekeerd.

Dat daders feiten omdraaien, gebeurt helaas wel vaker. Helaas gebeurt het ook vaker dat we daar als samenleving te laat achter komen. Er kan zeker door gemeente, provincie en departement van Justitie niet worden volstaan met slechts een intern onderzoek. Dat doet de oude handelwijze van de vertrouwde doofpot vermoeden. Hoe het in de zaak rond Savanna liep weten we allemaal nog. Ook toen moest voor de buehne een gezinsvoogd maar worden geofferd en bleven de werkelijke schuldigen vrijuit gaan. Ook toen had een vader het nakijken en vond zijn kind de dood. Ook toen is de verantwoordelijke kinderrechter steeds weggedoken. Niet zo snugger van ons dat we dat hebben laten gebeuren. Hand in eigen boezem als slapende burgers is dus ook gepast.

From: Marc Satijn
Sent: Tuesday, May 21, 2013 1:45 PM
To: justitieslachtoffers@gmail.com
Subject: Reactie n.a.v. berichtgeving familie Denis.

Geachte redactie/webmaster van Slachtofferjustitie.nl

Naar aanleiding van jullie (logische) berichtgeving vanuit de kant van de familie Denis zouden wij jullie willen verzoeken het onderstaande bericht aan hen over te brengen.

Allereerst wil ik, mede namens Wanda van de Bovenkamp, mijn oprechte deelneming uitspreken naar de familie van Jeroen Denis, vrienden en goede kennissen. De afgelopen 2 weken hebben wij de zoekacties georganiseerd naar de twee broertjes, ofwel de kinderen van Jeroen en Iris. Halverwege deze weken hebben wij een tweetal vrienden van Jeroen mogen ontmoeten op het Doornse Gat, die daar op de vindplaats van Jeroen een moment voor zichzelf wilden hebben.

Wij willen, ook naar de familie van Jeroen, benadrukken dat wij tijdens onze acties géén partij hebben getrokken. Mede in samenwerking met paragnost Peter van der Hurk hebben wij ook andere kanten van het verhaal besproken dan nu in de media iedere keer verschijnt. Wij zijn ons er zeer van bewust dat dit verhaal ook een andere kant heeft. De zin, zoals omschreven in jullie stuk “Dat terwijl heel Nederland bereid is om de moeder van de broertjes, Julian en Ruben, te ondersteunen. Het ene ondersteuningsinitiatief na het andere” hoop ik daarmee te ontkrachtigen. Dit omdat wij deze zoekacties hebben gestart met als doel Ruben en Julian zo snel mogelijk terug te krijgen.

En ja, wij hebben contact gehad met de familie van Iris. Dit per mail en Whatsapp, om zo persoonlijk contact te vermijden. Mocht de familie van Jeroen daar behoefte aan hebben, dan willen wij uiteraard ook hun vragen (als die er zijn) beantwoorden.

Ik hoop dat het mogelijk is ons medeleven over te brengen naar de familie, vrienden en kennissen van Jeroen.

Mede namens Wanda van de Bovenkamp,

Marc Satijn

===================================================================================

Reactie van een redactie-lid:

Beste Marc,

Zeer net bericht zond je ons. Open eerlijk en kwetsbaar! Moedig dat je onder peroonlijke naam schrijft. Zouden jullie aan de “andere kant” hebben geopereerd dan zouden jullie een enorme internet terreur over je heen hebben gekregen. Als 1 van de (vrijwillige) redactieleden pik ik jouw mail nu op. Ik spreek in een aantal gevallen ook op persoonlijke titel, maar wel in de geest van de totale redactie. Ik zend het door aan de familie van Jeroen. Laten we “de meest vergeten persoon” toch niet vergeten (geen familie): de huidige vriendin van Jeroen. Werkelijk niemand denkt aan haar. Zij is zelfs juist verdacht gemaakt, dat zij Jeroen wel zal hebben laten zitten. Gruwelijk natuurlijk.

Fijn dat jullie je zo betrokken hebt getoond. Kerels en meiden zoals jullie zijn er meer nodig. Hopelijk dat jullie je ook in wilt spannen voor het gezamelijk vragen van de vervolging van een aantal mensen die zich schuldig hebben gemaakt aan laster en smaad. Vervolgingsonderzoek naar diverse gevallen van valsheid in geschrifte, doen dwalen en bedrog is meer dan op z’n plaats. Doen van valse aangifte is niet een kwajongensdelict. Heel erg jammer dat een bepaald soort “nieuws jagers” jullie acties zo enorm stemmingmakend aan de moeder, Iris van der Schuit, hebben gelinkt.

Als redactie willen we ook een stuk analyse met jullie delen. We vinden evaluatie van het handelen van alle partijen belangrijk. Niet in de laatste plaats ons eigen handelen. Deze mail is ook een “praatstuk” voor verdere discussie binnen de redactie en binnen de vakgroepen en lotgenoten groepen die achter deze site “schuil” gaan.

Binnen de sfeer van relaties en ex-relaties moeten mensen … dus ook kinderen … ook beschermd worden tegen: seksueel misbruik, geweld, diefstal, valsheid in geschrifte, laster en smaad. Dat zou een heleboel zaken schelen die nu het justitie- en hulpverleningsapparaat belasten. Dat zou heel veel zaken in de misdaadstatistieken schelen. Laten we ook niet vergeten hoe vaak dames dader van geweld in gezinssfeer zijn. Ook tegen kinderen. Ook tegen partners. Criminaliseren heeft geen zin … liever zinvolle hulp … om geweld en misdrijven te voorkomen.

Nadat ik (spreek als redactielid even voor mezelf!) vernam hoe het verhaal werkelijk in elkaar zat, toen ben ik gaan hopen dat de kinderen niet meer gevonden zouden worden. Niet voordat heel Nederland had kunnen begrijpen wat er werkelijk was gebeurd. Het is een wetenschap dat het “eindeloos” lang duurt om mensen van dit soort waarheden te doordringen. Het terugvinden had dus “eindeloos” lang moeten duren. Daar was is persoonlijk heel dubbel in. Ik weet een klein beetje meer van de psychologie achter familiedrama’s. Ik weet notabene dat vrouwen een groter aandeel hebben binnen de dadergroep voor familiedrama’s dan mannen. Het maatschappelijke beeld klopt dus niet met de wetenschappelijke werkelijkheid. Er moet dus een heleboel nuance worden onderscheiden. Toch zijn dingen vaak heel plat en eenvoudig. De personen die het belang voor het kind te pas en te pas in hun mond nemen blijken vaak verdacht. Zeer vaak zijn het de personen die geen echte argumenten in kunnen brengen.

Een partner belasteren met onwaarheden mag nooit. Dat doe je je kinderen niet aan. Iris heeft haar kinderen daar dus ook een hele lange tijd mee belast. Als we als maatschappij ons niet hadden laten manipuleren hadden Julian en Ruben absoluut zeker nog geleefd. Omdat de vader in zijn bestaan diverse tegenslagen kreeg, had hij het extra nodig om te leunen op de liefdevolle zorg die hij aan zijn kinderen kon geven. Dat geeft iedere ouder in moeilijke tijden troost en zingeving in zijn leven. Stel je voor dat een ouder dat wordt ontnomen op basis van leugen van maar 1 onbewezen bron, uit de mond van alleen de moeder, onder druk gezet door metname haar vader. Wij kennen op dit punt de zaak ook niet volledig, maar onze database van vergelijkbare zaken onthuld meestal een duidelijk alibi. De statistiek zegt bijvoorbeeld dat moeders met een nieuwe relatie met een verhuiswens bereid zijn om werkelijk alles in het werk te stellen om dat mogelijk te maken. De wens om te verhuizen blijkt vaak een alibi voor een reeks van diskwalificatie en laster.

Ik zie dat jullie worstelden met een zelfde vraag als die wij stellen. Kan je mensen zo uitgesproken gaan helpen als je ze niet persoonlijk in de ogen hebt kunnen kijken en als je niet een aantal checks hebt kunnen doen?

Daar hebben wij ook geen antwoord op. Advocaten zitten steeds met een vergelijkbaar probleem. Zoals we op zoveel geen antwoord hebben. Nogmaals bedankt voor jullie zeer volwassen benadering van het drama. Jullie zijn een soort van leiders waar ik trots op ben. Maar als leider weet je dat je ook regelmatig voor een karretje gespannen blijkt te zijn.

Door de berichtgeving heeft Iris onterecht in een rol van slachtoffer kunnen gaan zitten, terwijl zij (met medestanders) aantoonbaar dader was in de zin dat zij Jeroen de dood in heeft gedreven. Relatie zwaar onder druk. Relatie stuk. Nieuwe relatie ondergaat ook een enorme druk. Politie wil gesprek met jou voor mishandeling van je kinderen (omdat je ex dat zegt). Rechter beperkt jouw zorgtaak (omgangsregeling of bezoekregeling is absoluut verkeerde term in deze!), dat alleen omdat jou ex je belastert met onbewezen verdachtmakingen. Hulpverlening is enorm onder druk gezet om toch in te gaan grijpen terwijl veel hulpverleners wisten dat moeder kwade opzet had. Ze wilden dat lange tijd niet doen. Nu blijkt dat ze zich toch hebben laten verleiden om de vader te gaan “beperken”. De rechter is daar zonder waarheidsvinding en zonder gedegen onderzoek in meegegaan. Stel je ook eens voor hoe enorm de druk op een nieuwe relatie wordt als je als liefhebbende vader deze langzame foltering van “onvermijdelijk” afnemen van je kinderen moet ondergaan. Deze nieuwe partners zien wel de vrijwel gehele “objectieve” waarheid van de ontvadering (ontoudering) van een onschuldige ouder aan zich voltrekken. De nieuwe partner van Jeroen is ook helemaal uit het veld geslagen en kan letterlijk niets uitbrengen. Dat betekend dat de eerlijke (objectieve) verdediging met feiten vanuit de familie van Jeroen helemaal stil is komen te liggen. De maatschappelijke reactie is zoals altijd: iemand die zich niet verdedigd, is dus schuldig! Dat is voor mij persoonlijk reden geweest om van een zeer grote afstand toch een aantal nachten door te werken om de waarheid voor het voetlicht te brengen. Hoe gruwelijk die waarheid ook blijkt te zijn.

Komt nog “even” bij dat de onderneming van Jeroen in zwaarder weer leek te zijn terechtgekomen. Kan je je de stapeling van radeloosheid en boosheid “op de wereld” bij Jeroen voorstellen? Jeroen had juist een contra-alibi om zijn kinderen te doden. In zijn leven had hij het zorg kunnen geven aan zijn kinderen juist heel hard nodig. Daarom “vechten” juist 50% co-ouder-vaders zo hard tegen het afnemen van hun kinderen. Naarmate dat afnemen meer is gebaseerd op leugen en bedrog worden ze radelozer en vechten ze harder. Kan je dergelijke vaders die “mede door kinderen gevraagde” strijd voeren om de kinderen niet van hun vader te laten afsnijden zo wegzetten als gewetenloze of gestoorde potentiele moordenaars?

Ik hoop dat jullie jullie medewerking ook willen verlenen aan de ophanden zijnde actie om deze vorm van kindermishandeling te laten stoppen? Soms zijn we ons niet eens bewust van onze eigen misdaden. Soms weten we niet dat we mede-dader blijken te zijn.

Mede-dader in vooringenomenheid, afwachtendheid en passiviteit. Dat herkennen jullie vast. Mensen zijn heel moeilijk in actie te krijgen. Als er een zekere groep voortrekkers het voorbeeld geeft, dan volgen de horden. Jeroen heeft moeten ervaren dat hij moest leven in een omgekeerde wereld. De leugenaar en de manipulator wordt door de rechter geholpen en de goedwillende vader en burger krijgt op z’n donder. In die wereld lijkt hij niet meer te hebben willen leven. Vanaf dat punt distantieert de redactie zich van wat Jeroen gedaan heeft. Maar delicten moeten steeds los van elkaar vervolgd worden. Het delict dat Jeroen gepleegd heeft, mag niet betekenen dat er geen onderzoek meer komt naar de hieraan ten grondslag liggende delicten.

Het is dus natuurlijk pervers om nu BJZ te gaan verwijten dat zij eerder hadden kunnen en moeten ingrijpen. Door ingrijpen van buitenaf is de natuurlijke balans tussen de van nature soms tegenstrijdige rol van de beide ouders verstoord. Ook binnen relaties voor de eeuwigheid zijn er meningsverschillen over de opvoeding. Met gezond conflict waar de buitenwereld zich alleen op grote afstand mee bemoeit lopen die conflicten niet uit de hand. Veel ouders hebben er vrede mee het er alleen over eens te zijn dat ze van mening verschillen en dat ze dingen anders oplossen. Dat is ook de kracht van een “compleet” team van ouders. Misschien onverwacht, maar in dit geval moet onze site duidelijk voor een deel stelling nemen in het voordeel van BJZ. Als er iets postiefs over BJZ te melden is dan behoren we dat ook te doen.

Als leugenaars en manipulatoren merken dat dingen lukken dan herhalen ze hun gedrag en gaan steeds een stapje verder.

Op dit moment zijn er veel organisaties en personen die er alle belang bij hebben dat er geen strafrechtelijk onderzoek komt naar het aanzetten tot zelfmoord en tweevoudige moord. Helaas zit BJZ dan toch weer wel in dat rijtje van belanghebbenden. Dit is lastig onderzoek waarvan men zal proberen te stellen dat het geen maatschappelijk doel dient. Je moet eens met kinderen praten die hun verhaal kwijt willen dat ze het zo moeilijk vinden dat zij “voelen” en zien dat een ouder probeert er voor te zorgen dat ze minder naar de andere ouder mogen.

Mensen die naar die kinderverhalen luisteren, zullen meteen weten, hoeveel we gewoon van kinderen kunnen leren. Ouders horen andere ouders niet in diskrediet te brengen.

Extra pijnlijk voor de ouders en familie van Jeroen is, dat mensen rondom de familie nu rapporteren dat de familie het zolang voor Iris zijn blijven opnemen. De familie zag geen belang in het in diskrediet brengen van de moeder van hun kleinkinderen, moeder van hun neefjes, moeder van hun speelkameraadjes, enz. Als je het spreekwoord “keer de andere wang toe” toepast in je leven, wordt je daar in het aardse leven echt niet altijd voor beloond, zo blijkt.

Bij bepaalde criminele gedragingen wordt het een maatschappelijk belang om namen van daders en slachtoffers publiek te maken. Om die reden kunnen wij ook niet anders dan net als de andere media de naam van moeder noemen. Moeder heeft bovendien de media zelf opgezocht en selectief het belangrijkste deel van de waarheid tot de dood van de 3 gezinsleden verzwegen.

Statistisch gezien blijkt in de huidige Nederlandse rechtspleging over de volle breedte leugen meer te lonen dan waarheid. In de rechtspleging rond kinderen in het wel heel extreem. Als wetenschappelijke bron site (we proberen bronnen te verzamelen) en toegankelijk te maken voor andere wetenschappers en voor alle belangstellenden die zich op wetenschap verder willen baseren, in plaats van op “onderbuik journalistiek voor de massa”. Het soort van journalistiek dat “de niet bestaande grote meerderheid” naspreekt in plaats van informeert.

Alweer eerlijkheid van onze kant. Juist de Telegraaf lijkt in de berichten die wij volgden er positief uit te springen. Wel 2 kanten van het verhaal … en (voorzichtig) … wel enige fact finding.

Vandaag (ondertussen gisteren) is weer kort contact met de directe familie van Jeroen Denis geweest. Op 22 mei zal daar een evenwichtig artikel over moeten verschijnen op de site. De gruwelijke rol van de vader van Iris van der Schuit blijkt nu met een journalistieke zorgvuldigheid wereldkundig gemaakt te kunnen worden. Daarna aan ons de klus om ook voor verdere wetenschappelijke follow up voor deze feiten te gaan zorgen. Er is alle reden voor studenten en hun begeleidende wetenschappers om hier hun tanden in te gaan zetten. Vervolgens mogen we ook journalistiek bewaken dat dat ook werkelijk gebeurd.

Ook wij zijn steeds met Ruben en Julian bezig. Alleen wij zoeken door terwijl ze nu “gevonden” zijn. Wij willen ze helemaal “terugvinden” … en nooit meer kwijt raken. Wij willen veiligheid bieden voor alle kinderen die vermist raken. Kinderen die geofferd worden aan “verstopte belangen van volwassenen”. Wij willen dat echte schuldigen ook echt snel ontmaskerd worden om deze tragedies te voorkomen. Het zou heel makkelijk zijn om alle schuld nu bij Jeroen Denis neer te leggen. Wij zoeken door naar de daders achter de daad van Jeroen.

Na interne afstemming over deze mail en jullie bericht, kan het goed zijn dat andere redactieleden graag nog iets willen toevoegen aan dit “hardop nadenken en evalueren”. Dan kan het dus zijn dat we er nog op terug komen.

Bedankt voor jullie inzet. Nederland heeft zich even ontworsteld aan passiviteit en negativiteit. We hoopten op een ander resultaat. We blijven op jullie rekenen !!! De familie krijgt vanzelfsprekend jouw/ jullie bericht.

Steeds meer mensen blijken zich nu heel erg bedrogen te voelen.
Dat gevoel dat delen we.

redactie slachtoffersjustitie.nl
deels op persoonlijke titel van een redacteur

Uit het feit dat berichten niet ontkend worden moeten we concluderen:

Ruben en Julian zijn gevonden.

Zie RTL-site.

Beste familie,

We probeerden contact met u zo terughoudend mogelijk te houden.
We zijn terughoudend geweest in het direct doorzenden van mails die aan u gericht waren.

Vanaf vandaag zullen we meer direct gaan doorzenden en een “inhaalslag maken”. U zult merken dat de mails van de mensen evenwichtiger en wijzer worden. Mensen beginnen zelfs hun spijt over hun vooringenomenheid te uiten.

Betrokkenen in ons verband van lotgenoten-groepen doen op diverse forums hun best om een ander geluid te laten horen. Deze mensen worden in een aantal gevallen “afgemaakt” door andere boodschappers. Toch gaan ze door. Langzaam komen “pestkoppen” bij zinne. Veel … te langzaam.

Namens u hebben wij deze “witte raven” bedankt en gevraagd door te gaan. Totdat er reiniging op gang komt van de jeugdzorg en de rechters-samenzwering. We willen u meegeven dat er zelfs vele rechters zijn die zich als ontvaderde vader met ons verbonden voelen. Voor een deel komt de mooiste steun voor u (en ons) uit onverwachte hoek.

Opvallend is dat de steun vaker van moeders komt. Vaders (mannen) laten het op dit thema in ieder geval weer vaak zitten. Vaders zijn vrij slecht in elkaar steunen. Erger nog … vaders zijn ook vaak slecht in het ontvangen van steun. Een van de redactieleden verteld: “Nu mijn kinderen naar Noorwegen zijn ontvoerd en ik niet weet waar ze zijn. Nu ik ze al meer dan een jaar niet meer gesproken of gezien heb. Nu weet ik hoe ik mijn eigen vader moet koesteren. Ik knuffel hem meer dan ooit te voren. Ik voel me aangekomen op de hoogste sport van de ladder van mannelijkheid en vaderschap: … ik huil weer. ”

Al zijn het maar hele korte momenten geweest dat we elkaar spraken. Dank voor de opening die u ons gaf om u … een beetje … te steunen. Er hoefde niet veel gezegd te worden. De vaders (en hun familie) die dit allemaal al eens hebben moeten doormaken, weten dat het veelal  “standaard draaiboeken” zijn die op vrijwel identieke wijze “doorgespeelt” worden.

Hou vol en weet u gesteund door bijna 10.000 bezoekers per dag. Zij blijken uiting te geven aan overtuiging dat er geen reden is om aan Jeroen te twijfelen. Zij die geen bericht of een positief bericht achterlaten.

Goed bericht: de teller van “negatieve mails” staat op welgeteld 1. Een mail waarop wij reageren als zinloos inschatten. Als mensen weten dat hun “vuiligheid op de schutting” niet door anderen wordt gelezen, stoppen ze daarmee. Psychologen hebben ons er meer en meer van overtuigd dat de bekende “idiote berichten” vaak voortkomen uit traumatisering van de zender van het bericht. Pestkoppen blijken vaak vroeger een verleden van gepest zijn, te hebben. Geen leuk vooruitzicht voor ontvaderde vaders: ontvaderde kinderen blijken in de toekomst zelf aan ontvadering en onrecht mee te gaan werken. Misbruikte kinderen blijken vaak zelf daders te worden. Het lijkt een soort afreking of wraak op het verleden. Als je zelf ook dader wordt ontstaat er een bizar evenwicht en mentale rust. Met deze wetenschap kunt u de dwaze berichten dus 180 graden van betekenis draaien. Mensen voor wie het “te dichtbij” komt worden angstig … en gaan zich “bizar” gedragen. Ze horen u niet en ze zien u niet. In plaats daarvan proberen ze “schuld” en diskwalificatie bij u neer te leggen.

Neemt u de reactie van onze “koninklijke burger” maar in gedachten. Iedereen ventileerde zijn mening over Karst Tates en wist wat er in Apeldoorn gebeurd was. De man die altijd de titel “prins” onthouden bleef, deed het meest koninklijke (in overleg met Beatrix!). Direct in de eerste dagen ging hij persoonlijk op bezoek bij de ouders van Karst Tates. Dat is wel even wat anders dan het wauwel-verhaal van een burgemeester van Zeist. Wij als hufterig volk hadden zelfs in de kerk nagelaten om een kaars voor Karst Tates neer te zetten. We deelden een idiote gedachte dat een kaars voor de omgekomen dader een goedkeuring van zijn daad zou betekenen. Het zou een “Juliana-actie” geweest kunnen zijn om persoonlijk daar de ontbrekende kaars te plaatsen. De dominees hadden zelf hun eigen kerkelijk protocol vergeten te lezen. Als er iemand in Nederland is geweest die heeft geageerd tegen: slapende tweedekamerleden, rechters en ministers dan was het … prins … mr Van Vollenhoven. Er zijn er velen onder ons: … gedwaalde rechters.

Graag horen we van u wat u meer of minder of anders van ons zou wensen.

Betrokken groeten,
slachtoffersjustitie.nl

PS
Om privacy redenen zetten we de doorgezonden mail niet op de website.
Dat wij doorzenden betekend niet dat wij zienswijzen steeds delen.

een verslaggever

– Arnhem – Voor het onderstaande artikel komt alle eer toe aan Sven Snijer en alle mensen die direct bijdroegen of met bijdragen in het forum op de site van Sven. De redactie zal het beslist niet overal mee eens zijn, dat hoeft gelukkig ook niet. De bijdragen zijn echter zo belangrijk dat ze te allen tijde op het internet beschikbaar moeten blijven. Waartoe justitie in staat is hebben alle betrokkenen kunnen ervaren. Net als bij kinderen wordt eerst  “alles ontnomen,  verboden en geblokkeerd”. Vervolgens neemt Justitie alle tijd om rustig te bepalen of het wellicht toch niet juist was. Publicisten en journalisten worden dan uitgenodigt om in een “omgangshuis” weer met hun “geesteskindje” langzaam aan contact en verzorging te gaan werken. Na afname van gezag en ontoudering, moet zelfs gesproken worden van een omgang met hun “geesteskind”. Polariseren, criminalisere en contacten-verbreken blijkt een justitiespecialiteit te zijn.

Met steeds groter gemak lijkt ook de Nederlandse Justitie journalisten in gijzeling te nemen, af te luisteren en te laten schaduwen. Getuige bijvoorbeeld recent enkele journalisten van de Telegraaf. We horen u grappen … zolang ze van die krant zijn … Helemaal niet iets om grappen over te maken. Er liggen bijvoorbeeld al voorstellen om wachtwoorden en dergelijke op te kunnen eisen … op  straffe van civiele gijzeling als mensen (journalisten) het niet doen. Bij versleutelde communicatie wil het OM kunnen vorderen dat te allen tijde toegang aan het OM kan worden verschaft. Doet u eens navraag bij de Nederlandse internet providers, zoals XS4ALL.

Recent werden we nog opgeschrikt met het “op zwart gaan” van de site van Martin Vrijland. Expliciet moeten we daar bij vermelden dat we het complot-denken echt niet altijd konden ondersteunen. Maar het feit dat vrijheid van meningsuiting steeds verder beknot lijkt te worden is zorgelijk. Om die reden heeft deze site al eens om “veiligheid redenen” iets van Martin Vrijland doorgeplaatst. We weten dus totaal niet wat er de laatste dagen aan de hand was.

Het runnen van een site blijkt ook voor de diverse vrijwilligers een enorme klus.

Nico … we wensen jou veel succes met het voortzetten van jou belangrijke werk! Sven … jij namens vele kinderen bedankt voor wat jij als klokkenluider op je hebt willen nemen! Jullie waren en zijn ook een voorbeeld voor heel veel andere soorten van justitieslachtoffers. We noemen er even enkele: ouderenzorg, zorg voor geestelijk gehandicapten, medische gezondheidzorg, geestelijke gezondheidzorg algemeen, letselschades na medisch handelen, etc. etc. Laten we het nog maar niet eens hebben over slachtoffers van fraude en verwante economische delicten door de banken, verzekeraars en de economische crisis.

We hopen zeker nog van jullie te horen. Probeer bijvoorbeeld per omgaande even per mail te reageren. Zie Contact.

Vanwege tijdgebrek, zal de lezer het moeten doen met een ongelukkig opmaak. Beter bezoekt u de oorspronkelijke post op de site van Sven Snijer. Zoals gezegd. De doorplaatsing is mede om reden van waarborg van de toegang via het internet van deze info.

==================================================================================================

dinsdag 15 januari 2013
Advocaten gehinderd in beroepsuitoefening

Het lijkt erop dat Bureau Jeugdzorg aan haar arsenaal van ondoorzichtige methodes om macht uit te oefenen, een nieuwe heeft toegevoegd; het indienen van klachten bij de deken van de orde van advocaten. Niet alleen worden ouders in talloze rapporten van jeugdbeschermers met opzet negatiever geportretteerd dan met de feiten in overeenstemming is, nu kunnen ze ook van de andere kant ondergraven worden, door hun advocaat in diskrediet te brengen.

Het is treurig dat de deken zich hiervoor laat lenen, maar zoals al te lezen viel in de plaatsing ‘Wordt de advocaat in jeugdzaken geëlimineerd?’ zijn ze bij de orde van advocaten naar alle waarschijnlijkheid geheel onwetend omtrent de omstandigheden waarin advocaten in het jeugd- en familierecht moeten opereren, geconfronteerd met Bureau Jeugdzorg en de Raad voor de Kinderbescherming. Ook de advocaat van de hier volgende brief, ondersteunt oud-advocaat Jan van Ruth en bevestigt de oneigenlijke strijdmethode waar de jeugdbeschermers zich in toenemende mate aan schuldig lijken te maken.

http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.nl/2013/01/wordt-de-advocaat-in-jeugdzaken.html

http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.nl/2013/01/openlijke-steunbetuiging-aan-jan-van.html

Beste Sven,

Ook ik vindt de veroordeling van Jan van Ruth absurd, maar ik heb ervaren dat de Deken van de Orde van advocaten en de Raden van Discipline en ook Hof van Discipline zich laten gebruiken door Bureau Jeugdzorg om kritische advocaten monddood te maken.
Een voorbeeld heb ik zelf ondervonden. Ik wil je ook mededelen dat ook verscheidene psychologen, die zich kritisch hebben uitgelaten over rapportages van BJz door het medisch college regelmatig worden berispt.

Nu heeft de Raad van Discipline dat met Mr. Jan van Ruth gedaan, naar aanleiding van mee beluisterde gesprekken tussen een cliënte en een advocaat. Zoals bekend mag worden verondersteld, is de vervolging van de Hells Angels gestuit op het gebruik van afgeluisterde gesprekken tussen advocaat en cliënt.

De orde dient zich verre te houden van de relatie tussen advocaat en cliënte, wat er ook tussen de advocaat en cliënt besproken wordt. Aan dit elementaire beginsel is in ernstige mate afbreuk gedaan door Raad van Discipline. Ik vind de cultuur waarin dit soort beslissingen worden genomen uiterst bedenkelijk en weinig vertrouwenwekkend.
Er moet beroep aangetekend worden al is het maar om principiële gronden, maar of het zal helpen dat is de vraag.

Weggeroofd door Bjz

Ik zelf ben berispt door de Raad van Discipline. De reden was dat ik tegen de wens in van Bureau Jeugdzorg de minderjarige dochter (15 Jaar) wilde laten horen door het Gerechtshof Amsterdam, in een zaak waarbij Bureau Jeugdzorg in mijn ogen volkomen onrechtmatig een kind had weggeroofd van de moeder in juni 2008.

In die zaak ben ik tot twee keer toe (OTS en teruggeleiding) in het ongelijk gesteld door de Hoge Raad via 80 Ro.. De zaak ligt nu bij het EVRM. Het kind was in Ierland geboren en opgegroeid en toen moeder hier 8 maanden later op bezoek was bij de grootouders, is het kind meegenomen zonder dat een beschikking tot uithuisplaatsing was betekend (430 lid 3 RV) en ondanks dat de Rechtbank had medegedeeld dat de beschikking van december 2007 vervallen was en de beschikking niet was gepubliceerd in het voogdijregister, etc. etc.

Kind uit de maxi-cosi gerukt

De politie was met medewerkkers van Bureau Jeugdzorg zonder huiszoekingsbevel binnen gedrongen. Ze hebben moeder vastgehouden (met blauwe plastic handschoenen aan). Het kind werd door een medewerker uit de maxi-cosi gerukt. Het begon te schreeuwen en met de handjes te slaan en met de voetjes te trappelen. In een gereedstaande auto werd het kind gepropt en met piepende banden zijn ze weggereden. Pas daarna werd moeder losgelaten. Moeder heeft daarna nooit meer haar kind mogen zien.
Moeder zorgde prima voor dit kind. Heel liefdevol en met alle aandacht. De baby kwam niets tekort. Dat wordt door iedereen bevestigd. Ze was hier ook om te bekijken of zij weer in Nederland een bestaan kon opbouwen, omdat ze haar andere kind ook weer bij zich wilde hebben. Ze heeft nooit een kans gekregen.

Haar dochter van 13 jaar die uit huis geplaatst was en die ze wilde bezoeken in Nederland, wilde met moeder mee naar Ierland. Zij is moeder nagereisd. Vervolgens is er tegen de wil van moeder en dochter, vanuit Justitie een heksenjacht begonnen.
Dat heeft er toe geleid dat na twee jaar de dochter tegen haar wil uit Ierland is teruggevoerd naar Nederland en vervolgens zes maanden is vastgehouden in De Koppeling te Amsterdam. De oudste dochter heeft mij verteld dat zij in Ierland met haar moeder een zeer goede tijd heeft gehad, waarbij moeder ook zorgde voor onderwijs etc.

Ik had geprobeerd tot overeenstemming te komen met Bureau Jeugdzorg. De afspraak was dat moeder en dochter zich zouden melden bij Bureau Jeugdzorg in Ierland (HSE) en dat dan geen pogingen meer zouden worden gedaan om haar terug te voeren naar Nederland.

Valse voorstelling van zaken

Op het laatste ogenblik bleek echter dat dit een valse voorstelling van zaken was en dat de bedoeling was dat door de melding bij het HSE de woonplaats bekend zou zijn van moeder en kind en dat dan tot uitlevering aan de Nederlandse autoriteiten van moeder en kind zou worden overgegaan.
Toen de dochter werd aangehouden heeft de dochter ook te kennen gegeven liever onder de hoede van het HSE te willen blijven dan terug te keren naar Nederland. Bureau Jeugdzorg wilde niets meer van de afspraak weten.
De dochter wilde nadat ze was teruggevoerd naar Nederland, zelf haar verhaal doen en bij de rechter worden gehoord. En ze wilde de zittingen van het Gerechtshof bijwonen. Zij wilde dat ik ook haar advocaat zou zijn in de strijd tegen Bureau Jeugdzorg.

Dochter verklaart dat BJz liegt

Zij deelde mij mede dat Bureau Jeugdzorg volkomen onware dingen over haar, moeder en haar situatie in Ierland had gerapporteerd in de teruggeleidingsprocedure van haar halfbroertje.

Ik had het gerechtshof daar mededeling over gedaan en de tegenpartij (BJz) en het Gerechtshof had medegedeeld eerst op de zitting daarover een beslissing te nemen. BJz had haar medegedeeld dat zij niet naar de zitting moest gaan. Zij moest stage lopen. De dochter had toestemming gevraagd aan haar baas en deze verkregen om bij de zitting aanwezig te zijn.

De eerste keer werd er geen beslissing genomen door het Gerechtshof in verband met een wrakingsverzoek. Bij voortzetting besloot het Gerechtshof geen behoefte te hebben aan een nadere verklaring door de dochter, nadat Bureau Jeugdzorg zich daartegen had verzet. Ik deelde de dochter mede toen wij op de gang werden gestuurd, dat Bureau Jeugdzorg zich had verzet tegen de aanwezigheid van de dochter.

Internationaal arrestatiebevel

Ik had ook benadrukt dat het horen van de dochter van belang was, omdat moeder niet zelf aanwezig kon zijn bij de zitting, omdat zij te vrezen had dat zij indien zij wel zou komen, zij aangehouden zou worden door justitie om haar te vervolgen voor de ontvoering van haar dochter. Al die tijd was een internationaal arrestatiebevel tegen moeder uitgevaardigd. Moeder had inmiddels een derde kind en was bevreesd dat ook dat kind onmiddellijk en zonder enige reden zou worden afgepakt door Bureau Jeugdzorg.
Een medewerker van Bureau Jeugdzorg, die daartoe niet de bevoegdheid had, heeft tegen mij een klacht ingediend, omdat ik de dochter tegen de wil van Bureau Jeugdzorg naar de zittingen van het Gerechtshof heb laten komen.

Kinderroof

Zowel de Raad als het Hof van Discipline hebben mij om die reden berispt. Ik weet nog steeds niet welke tuchtregel ik heb overtreden. Ik heb mijn plicht gedaan als advocaat ten behoeve van een moeder en haar kind om de waarheid boven tafel te krijgen. En dan word ik berispt, omdat Bureau Jeugdzorg die van kinderroof wordt beschuldigd, liever uitgaat dat haar visie voor waar wordt gehouden. Hoe partijdig kun je zijn???
Wat mij opviel dat was dat de persoon deel uitmaakte van het Hof van Discipline, ook degene was die ongeveer tegelijkertijd bij de Hoge Raad uitspraak deed in de zaak van de Hoop Kruize. De zaak van de ontvoering door Bjz van de kinderen uit Duitsland.

Duitsland

In die zaak van OTS was door mijn cliënten gesteld dat de Nederlandse rechter geen bevoegdheid had de OTS en Uithuisplaatsing uit te spreken, omdat de kinderen bij het indienen van de verzoekschriften, hun gewone verblijfplaats hadden in Duitsland.
De grond van de (spoed)uithuisplaatsing (25 november 2011) was de emigratie naar Duitsland (huurcontract d.d. 23 november 2011) en ook in de vervolgbeslissing stond dat de ouders in Duitsland woonden.

http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.nl/2012/09/ouders-nemen-kinderen-mee-terug-naar.html

Het Gerechtshof meende dat de kinderen, zonder aan te geven waar, nog in Nederland woonden, omdat ze maar net naar Duitsland waren verhuisd en de kinderen Nederlands spraken. Daar kwamen mijn cliënten tegen in verweer. Een ander cassatiemiddel was dat de kinderen onrechtmatig op 23 december 2011 uit Duitsland waren weggehaald.
Aan het weghalen van de kinderen ontbrak een gerechtelijke bevel van de Duitse rechtbank. De advocaat generaal had als zijn opvatting gesteld dat de kinderen volkomen legitiem uit Duitsland waren weggehaald, zonder aan te geven waarop dat standpunt berustte. De Hoge Raad vond dat de middelen in cassatie geen bespreking behoefden.

Met vriendelijke groet,

H.F.M. Struycken
Struycken advocaten
Tweede Oosterparkstraat 167
1092 BE Amsterdam
Tel: 020-7792320
Fax: 084-8758587

Toevoeging door een ouderondersteuner:

Niet alleen advocaten worden door BJZ aangeklaagd. Jeugdzorg Dark horse is in het bezit van documentatie waaruit blijkt dat ook GZ psychologen, orthopedagogen/generalisten en forensisch deskundige door BJZ worden aangeklaagd als zij middels een deskundig uitgevoerd onderzoek de werkwijze van BJZ bekritiseren en daarmee de deskundigheid van BJZ in twijfel trekken.

Dit kan gebeuren omdat tuchtcolleges in Nederland geen enkele ervaring hebben met de wijze waarop BJZ zijn/haar onderzoek verricht, en denken dat BJZ, Raad voor de Kinderbescherming en gezinsvoogdij hun werk naar behoren doen. Ze verliezen het belang van het kind totaal uit het oog. Tuchtcolleges in Nederland neigen ertoe de deskundigen die de kwaliteit van het werk van deze instanties in twijfel stellen, met berispingen en waarschuwingen te belasten.

Het lijkt er op dat ook de Orde van Advocaten geen ervaring heeft met de werkwijze van BJZ en daarmee dezelfde werkwijze hanteert als de Nederlandse tuchtcolleges. Ook de orde berispt de advocaat, omdat hij de werkwijze van BJZ, Raad voor de Kinderbescherming, gezinsvoogdij in twijfel trekt, terwijl in deze kwestie BJZ het recht van de jeugdige op ernstige wijze schendt. Een kind ouder dan 12 jaar heeft het wettelijke recht om door de kinderrechter gehoord te worden.

Terug naar Alle artikelen Jeugdzorg Dark horse
http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com/2012/04/alle-artikelen-jeugdzorg-dark-horse.html

Geplaatst door Sven Snijer op 08:10
Dit e-mailen Dit bloggen!Delen op TwitterDelen op Facebook
15 opmerkingen:

Anoniem15 januari 2013 10:38

Dit is precies het gedrag wat je verwachten kunt van een tirannie, die uit onverzadigbare machtswellust alles wat ook maar enigszins in de weg staat wil opruimen.

Eerst de ouders, nu de advocatuur. Het rechterlijk gebeuren heeft men al in zijn manipulatieve machtsgreep.

En de basis van dit alles is angst. De angst om onderuit gehaald te worden…dat men van die torenhoge EGO-sokkel, waarop ze zichzelf hebben neer gezet af zal donderen.

De angst voor de val dus, die men over zichzelf heeft afgeroepen.

Zoals in elke tirannieke dictatuur vreest men vooral de vrije geesten en de publiciteit. En wat dat laatste betreft, vooral de fora op het internet, die zij maar wat graag de mond zouden willen snoeren.

Beantwoorden
Ka15 januari 2013 11:00

Ik heb het zelf meegemaakt….mijn dochter wilde niet meewerken toen ze uit huis gehaald werd…toen moesten er onderzoeken komen, onderzoekers melden dat er niets aan de hand is thuis, maar kunnen dat niet in een rapport zetten, omdat BJZ dan tegen gaat werken. Niemand durft zijn mond open te trekken. En als er dan wel iemand is die zich hard maakt voor je kind (mentor op Valkenheide) wordt hem verzocht niet meer naar BJZ te bellen….gelukkig heeft ie niet geluisterd en is mijn zoon thuis nu! Dank je, Emile 🙂
Beantwoorden
Anoniem15 januari 2013 13:30

Ik heb al eens een nette onderbouwde kritiek geuit tegen een rechter in onze zaak. Onze advocaat heeft paar weken later een dreigbrief van rechtbank Arnhem gekregen, met een verzoek mij de mond te snoeren anders zouden ze hem schorsen.

Oh wat een fijne rechtstaat hebben wij in NL *kuch*

Ilja
Beantwoorden
Anoniem15 januari 2013 13:34

Eigenlijk zou de kritiek zich meer moeten verschuiven naar de rechter. Ik begrijp dat dit voorzichtig moet gebeuren, maar de rechter is wel de hoofdverantwoordelijke. Bjz kan zo ver gaan, omdat de rechter al die onrechtmatigheden door de vingers ziet.

Ik vind dat de rechter meer onder vuur moet komen te liggen. Kritiek op de rechter, daar wil de journalist niet aan en ook geen advocaat. Die zaak van De Hoop /Kruize is een mooi voorbeeld van hoe groot de verbondenheid en samenwerking tussen rechters en BJZ en de Raad is. Zodanig, dat je totaal niet meer kan spreken van een onafhankelijke rechtspraak.

Rechters die de regie nemen, kinderen ontvoeren, terwijl er totaal geen zorg is met betrekking tot de kinderen. Rechters die dat gedrag dan legitimeren tot en met de Hoge Raad. (de middelen behoeven geen bespreking)

Beantwoorden
Reacties
Anoniem15 januari 2013 13:40

Met bovenstaande reactie ben ik het niet eens…het grote kwaad zit niet bij de rechters, maar hoofdzakelijk bij de instanties als BJZ, Raad voor de Kindermishandeling en WSG,en dan vooral bij het management.
Een management dat zich laat voeren door kwakzalvers onder de gedragsdeskundigen, die er een hobby van hebben gemaakt om hun eigen meningen over van alles en nog wat tot (pseudo)wetenschap te verklaren.

De rechters vandaag de dag, krijgen te weinig tijd en beschikken over te weinig deskundigheid om zich in deze toch vrij ingewikkelde materie van het familierecht grondig te verdiepen.
Dus steunen zij voor een groot deel op de hen adviserende instanties, die geacht worden die kennis wèl te hebben, maar vanuit de praktijk blijkt dat zij die expertise in ‘t geheel niet in huis hebben. Die kennis blijkt een soort eigen gecreërde nepkennis te zijn.
Dat blijkt duidelijk uit de rapportages die gemaakt worden en die eigenlijk enkel geschikt zijn voor de papierversnipperaar.

En de eindverantwoordelijkheid voor deze instanties ligt bij de politiek, maar die komt pas in actie als er electoraal winst valt te halen, of wanneer de kiezers echt boos worden. Het zijn dus de instanties die hun werk niet goed doen; de politiek die de vinger niet aan de pols houdt en de rechters staan erbij en kijken ernaar.

Wie zijn de rechters eigenlijk?..Veel meer dan academische juridische vooropleiding heeft men toch niet…verder zijn het gewoon ambtenaren.
Ook heb ik wel eens gehoord dat mislukte officieren van justitie het advies krijgen dat ze altijd nog rechter kunnen worden.
Misschien verwachten wij wel te veel van onze rechters…en wordt de rechter door de maatschappij te veel op het paard gezet…waarna de rechter weer naast z’n schoenen gaat lopen en de nodige arrogantie ten toon spreidt…

Tja mensen, met de rechters zullen we het moeten doen; hen is een behoorlijke machtspositie gegarandeerd en daar wordt regelmatig misbruik van gemaakt…ook rechters zijn net mensen.

Maar het duivelse kwaad, wat zoveel schade aanricht schuilt toch echt hoofdzakelijk bij het management van de genoemde instanties.

opa

Maar goed, dit is maar de mening van deze opa. Ik ruil deze mening met alle plezier in voor een betere.
oud advocaat jan van ruth15 januari 2013 14:35

En daar ben ik het dus niet mee eens.

In een productiebedrijf heb je verschillende afdelingen.
Allemaal belangrijk.
Maar de belangrijkste is de eindcontrole.
Degene die kijkt of het product naar de klant kan.
En die door producten af te keuren ook maakt dat de voorgaande schakels wel gedwongen worden beter werk af te leveren.
Doet die zijn werk goed dan krijgt de klant de kwaliteit waar hij voor betaalt en blijft klant.
Doet de controleur zijn werk slechts krijgt de klant slechte kwaliteit en komt niet meer terug.

De rechter is de eindcontroleur.
En zolang die zijn werk niet goed doet en slechte producten door laat zal er bij de productie niets verbeteren.

Wat zou er gebeuren als de rechters wel hun werk naar behoren zouden doen?
Zouden BJZ en Raad niet gedwongen worden om hun productie anders in te richten?
Want uitval bij de eindcontrole betekent een niet te verkopen product waar al geld in gestoken is.
En we weten toch dat geld een grote drijfveer is voor met name BJZ?
Beantwoorden
Anoniem15 januari 2013 17:18

Yep!!!!
En zo is het!!

Oma
Beantwoorden
Anoniem15 januari 2013 17:28

Papier hierrrrrrr zei: Holle Bolle Gijs ,
Kinderen hierrrrrrrrr zei: Bureau Jeugdzorg/WSG/RvdK/Rechters en de machtmisbruikers
Kinderen hier ,die gunnen we geen plezierrrrrrrrrrr
Vaders en moeders Bescherm u kinderen tegen deze vreselijke geldbron van kinderhandel : DE JEUGDZORG NEDERLAND!
Beantwoorden
Anoniem15 januari 2013 18:18

Om als ervaringsdeskundige mijn kinderen allemaal kwijt te zijn aan onrecht, moet ik concluderen dat de rechters absoluut niet deugen ,en meegaan met de onwaarheden en onjuiste feiten van de WSG/BJZ. Ze kunnen iedereen wat op de mouw spelden. Tevens word er niet door een rechter aan waarheidsvinding gedaan, maar ook als je alle feiten en onwaarheden op tafel legt, wordt het er weer even gauw vanaf geveegd en ben je als ouder werkelijk nergens.
Vroeger dacht ik wel eens bij een uithuisplaatsing ‘der zal wel heel wat aan de hand zijn’, maar nu het mezelf is overkomen weet ik gewoon dat als je kinderen afgenomen zijn, het niet altijd zo hoeft te zijn.vVroeger las ik ook weleens in de krant, iemand die schreef ‘ik verdoem de rechtsmacht!’.
Nu weet ik waarom, deze persoon was onrecht aangedaan!!
En ik ben eigenlijk ook van plan om zo’n advertentie te zetten!!
Mijn gezag is eraf en ze hadden geen enkele grond dit te doen. Toch gebeurd het!!!! Ze bedenken elke keer wat nieuws.
Rechters gaan blind mee! De jeugdzorg/wsg is een kopzorg!!! Ik verdoem ze samen met de oneerlijke rechtsmacht!!!
Beantwoorden
Reacties
Drs. N.J.M.Mul15 januari 2013 19:52

De volledige tekst was: ‘ In naam der koningin mag ik mijn kinderen niet zien.Ik verdoem de RECHTSMACHT. D.M. Visinescu…’. Deze tekst heeft tussen ca. 1989 en september 2003 iedere dag in de Telegraaf gestaan.Uiteindelijk heeft hij wél zijn kinderen terug gezien en daar weer contact mee.
Door zijn halsstarrigheid tegen de rechtsmacht heeft M.V. de nodige weerstand en bedreigingen vanuit justitie gehad….en weerstaan!
Ik heb grote bewondering voor deze en andere nette en fatsoenlijke acties van Mario Visinescu, jammer dat hij er zo alleen voor stond…Hij heeft namelijk nimmer actie gevoerd via zijn kinderen dan wel tegen moeder, maar is bezig geweest tegen justitie / politiek + Europees Parlement(die NIETS deed en doet in deze).
GROTE BEWONDERING dus!

Wanneer komen zijn opvolgers?

Nico Mul
Beantwoorden
Drs. N.J.M.Mul15 januari 2013 19:32

Niet alleen advocaten zijn slachtoffer van de praktijken van BJZ die juist zo min mogelijk weerstand wensen tegen hun terreur.
Zelf heb ik 2x voor het Medisch Tuchtcollege gestaan wegens het volgende:
– Ik heb mijn zorg uitgesproken voor het risico op ‘ouderverstotingssyndroom’. Een uitspraak die ik als ouder-ondersteuner niet zou mogen doen, omdat dan mijn rapport over een zaak, dat volledig gebaseerd was op wél vaststaande feiten, een ‘medische verklaring’ zou zijn… waarschuwing! (ca. 2008)
– Ik heb in een ander rapport, ook volledig op vaststaande gegevens uit een dossier, het zeer ernstig genoemd om een vader volledig uit het leven van kinderen te bannen. (Vader in deze zaak was een zorg-vader zonder enig incident waardoor hem zijn kinderen onthouden zouden moeten worden.) Ik had de wil van moeder niet gehoord…waarschuwing!(ca. 2000)
Vader heeft zijn kinderen nimmer meer terug gezien.

Een ieder heeft ook gezien welke gevolgen er kunnen komen als men o.a. een gedragswetenschapper aanklaagt: zelfs de top van Jz- Nederland werkt mee aan een ‘rapportage’ om mij neer te zetten als een zeer gevaarlijke ‘hulpverlener’. De moeder van de zaak die advocaat H.S. was mij ook bekend. Ook wilde H.S. dat ik gehoord zou worden bij het Hof omdat ik die moeder jarenlang ondersteund had en zij bij mij in huis gezeten had. Ook dit verhoor werd geweigerd…
Na de ‘affaire Alberto Stegeman’ (zie hoofdstuk 10 van mijn link, daar kan u alle bewijzen + getuigenverklaringen vinden) heeft BJZ, zelfs voor rechters, geprobeerd mij de rechtszaal uit te zetten en overal bakzeil gehaald: er is géén enkel bewijs voor de aantijgingen, BJZ weet dit, maar toch zijn er zelfs gezinsvoogden geïnstrueerd om ouders dringend en dwingend te adviseren om afstand te nemen van mij en mijn adviezen… Vooral ook NIET mijn tips lezen: u zou er namelijk uw kinderen mee terug kunnen ‘krijgen’ dan wel BJZ buiten de deur houden… (Advocaten lezen mijn tips en jurisprudentie wél, sterker nog, soms krijg ik vragen van hen, terwijl ik zelf slechts een ‘juridisch amateur’ ben met een propedeuse NL-recht)

Bij deze mijn waarschuwing in de herhaling!

Nico Mul
Beantwoorden
Anoniem15 januari 2013 22:55

Het is dus een goed idee om de meer expliciete berichten vóór de cliënt op te stellen en dóór de cliënt te laten indienen.

Dan kunnen ze niet veel, en de ‘pil’ zit er toch in.

Ik trof onlangs een rechter die bang leek te zijn om kennis te nemen van de rapporten van de Nationale ombudsman.

Zou de rechtspraak (bewust met kleine letters) in denial (in ontkenning) zijn?

Dat is vaak de fase voordat een doorbraak komt bij mankerende figuren.

Volhouden dus!

Toepasselijk stuk gevonden? Opsturen aan de rechtbank, sector civiel, unit familie (kleine letters, want respect verdienen ze al lang niet meer!).

Als velen helpen lukt ontkenning uiteindelijk niet meer ..
Beantwoorden
Anoniem15 januari 2013 23:13

Juist! De rechter hoeft alleen maar te vragen:

Oh ja Bjz? Waarop baseert u uw BEWERING? Hebt u documenten van onafhankelijke deskundigen waaruit dat blijkt?
Wanneer is dat onderzoek gedaan? Wanneer gaat u dat onderzoek laten doen?
Hoe bent u tot uw conclusie gekomen?
Vindt u zelf dat uw redenering logisch is?

Dan is het zo klaar.

Waarom gebeurt het niet?

Bjz is een orgaan van de overheid zelf?
De overheid heeft geen alternatief?
De ‘magistraat’ is eigenlijk gewoon een onderbetaald miezerig ambtenaartje?
De rechter schuift de verantwoordelijkheid af (bjz/raad zal het wel weten)?

De rechter kent de feiten van de uitvoeringspraktijk niet?
(Hebben we die smoes niet 67 jaar geleden ook gehoord?)
Er wordt aangenomen dat er wel iets aan de hand zal zijn?
(Hebben we dat ‘argument’ niet al tijdens de inquisitie gehoord?)
Beantwoorden
Anoniem16 januari 2013 23:03

YA0639
Enig proza van een advocaat die kennelijk reeds uitgebreid inzicht heeft verworven in de ‘integriteit’ van onze rechtstaat.

(i) Verweerder is advocaat te Z.. Hij is verwikkeld in een procedure tegen het College Bescherming Persoonsgegevens over de vraag of dat College terecht bij besluit van 21 juli 2005 de Nederlandse Orde van Advocaten ontheffing heeft verleend van het verbod om persoonsgegevens te verwerken. Deze procedure bracht verweerder bij de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State, waar de zaak op 17 januari 2008 is behandeld. De Raad van State heeft op 12 maart 2008 het beroep van verweerder gegrond verklaard.
(ii) Verweerder heeft op 17 januari 2008 de zitting hebbende leden van de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State gewraakt. Het wrakingsverzoek is diezelfde dag door de wrakingskamer onder voorzitterschap van klaagster behandeld. Bij brief van 17 januari 2008 aan klaagster heeft verweerder het in zijn ogen als “malicieus” te
kwalificeren optreden van klaagster aan de orde gesteld. Hij schreef onder meer:
“1. De malicieuze wijze waarop u, met volstrekte botheid en minachting voor de integriteit van het recht, bij uw hierboven aangeduide optreden als voorzitter van de hier in het geding zijnde wrakingskamer abjecte pogingen ondernam om te komen tot een voorstelling van zaken als zou door mij voor uw wrakingskamer een toelichting zijn gegeven op mijn eerder die ochtend ingediende wrakingsverzoek in de hierboven aangeduide
zaak [verweerder]/CBP is te schandelijk voor woorden.
2. U schroomde niet, onbeschoft manipulerend, het steeds weer te doen voorkomen alsof datgene wat ik voor uw wrakingskamer te berde bracht in de notulen zou kunnen worden bijgezet als een nadere ‘toelichting’ op mijn wrakingsverzoek. Aan deze bedrieglijke voorstelling van zaken maakte u zich schuldig terwijl, glashelder, door mij in mijn betoog niets anders dan voortdurend, keer op keer herhaald, werd onderstreept dat ik,
preliminair – dat wil zeggen voordat van enige inhoudelijke behandeling van de zaak door uw wrakingskamer sprake zou kunnen zijn -, ook van uw wrakingskamer – op exact dezelfde voet als van de eerder gewraakte zittende kamer – in ieder geval nadere waarborgen eiste voor een onpartijdige en onafhankelijke oordeelsvorming uwerzijds alvorens dus tot de inhoud van mijn wrakingsverzoek zou kunnen worden overgegaan.
(…)
4. Na jarenlang als landsadvocaat op afroep het standpunt van de Staat – juridisch recht of krom – rücksichtslos verdedigd te hebben, blijkt u thans ook als staatsraad in dezen maar één gedrevenheid te bezitten: de Afdeling Bestuursrechtspraak – en daarmee dus de Staat waarvan dit rechtscollege een onderdeel vormt – ten koste van alles, al is het met de meest grove manipulatie – uit de wind te zetten. Uw oude stiel,
het opkomen voor de Staat, daarmee in dezen gewoon voortzettend.
5. Maar ik waarschuw u! Indien ik in het proces-verbaal van de zitting van hedenmorgen van uw wrakingskamer ook maar één tendens zal aantreffen die er op wijst dat u er op uit bent om ook nog eens in het proces-verbaal van de zitting een bedriegelijke voorstelling
van zaken te geven omtrent mijn of uw uitlatingen ter zitting, dan wel indien ik in dit proces-verbaal ook maar enig spoor zal aantreffen dat niet in overeenstemming is met de verhandelingen zoals zij zich ter zitting (daad)werkelijk hebben voltrokken, zal ik zonder pardon aangifte tegen u doen wegens valsheid in geschrifte.”

Wanneer overigens een verzoek wordt gedaan om documenten waaruit zou kunnen blijken dat een PV van de afdeling ‘ondeugdelijk’ is, kan rekenen op een afgemeten afwijzing.

Hoe dat te rijmen is met het feit dat de afdeling zich sinds jaar en dag in het jaarverslag presenteert als instantie die de rechtszekerheid bewaakt is moeilijk in te zien.

Kennelijk wordt het allemaal ineens anders als het de afdeling zelf betreft ..
Beantwoorden
Anoniem5 mei 2013 21:19

http://www.allesinperspectief.nl/Nederland/marteling-door-nederlandse-politie.html

Kijk hier eens waartoe onze rechts staat-in-staat is…….(het betreft hier ook een weliswaar volwassen kind van ouders; lees eens waartoe het MFI en politie/artsen en OM in staat waren…(zijn).

Wie voelt zich nog veilig in dit land?