overgenomen bericht van ANP, NRC (16 juli 2013) en RTV Oost

Binnenland

André de Vries, de man die werd veroordeeld voor het aansteken van de brand die leidde tot de vuurwerkramp bij SE Fireworks in Enschede, maar later weer werd vrijgesproken, is op 46-jarige leeftijd overleden. Hij stierf vorige week aan darmkanker en is gisteren gecremeerd, zo schrijft RTV Oost vanochtend.

De ramp in 2000 kostte 23 mensen het leven en 950 mensen raakten er gewond. De Vries werd in 2002 door de Almelose rechtbank veroordeeld tot een gevangenisstraf van vijftien jaar. Het gerechtshof sprak hem een jaar later vrij wegens gebrek aan bewijs.
‘Schadevergoeding, maar geen rehabilitatie’

De Vries kreeg na z’n vrijlating in 2003 een schadevergoeding van Justitie omdat hij onterecht twee en half jaar vast heeft gezeten. Hij vertrok naar Azië en keerde jaren later blut terug. Zijn laatste dagen bracht hij door in een hospice. Bij zijn crematie waren een kleine twintig mensen aanwezig volgens de lokale omroep.

De oud-verdachte heeft jarenlang gevochten voor rehabilitatie met zijn advocaat Geert-Jan Knoops, maar dat is nooit gelukt volgens de De Vries zelf en zijn advocaat. Knoops vindt dat De Vries in de steek is gelaten door het Openbaar Ministerie, zo meldt hij tegenover RTV Oost:

“Hij was een eenzame man die door het rechtssysteem verbitterd is geraakt.”

‘Ik wijt mijn ongeneeslijke ziekte aan de overheid en justitie’

André de Vries heeft een afscheidsbrief achtergelaten, waarin hij justitie de schuld geeft van zijn dood. Volgens De Vries hebben de instanties waarheidsvinding ondergeschikt gemaakt aan hogere belangen, zo blijkt uit zijn brief met de titel “verbitterd tot de dood er op volgt”:

“Ondanks een persoonlijk schrijven van de hoogste Officier van Justitie, waarin hij zijn persoonlijke medeleven uit, ben ik nooit gerehabiliteerd. Dit heeft bij mij diepe wonden geslagen.

Ik wijt mijn ongeneeslijke ziekte dan ook grotendeels aan de overheid en Justitie.”

Nog steeds is niet duidelijk hoe de eerste brand bij SE Fireworks is ontstaan die leidde tot de ramp. De Vries laat in zijn afscheidsbrief verder weten dat hij hoopt dat de verantwoordelijken voor de doofpotconstructie van de ramp ooit zullen worden bestraft.

– Schoonloo – 8 september 2013

Dag achterblijvers,

Ik heb er lang over nagedacht of ik een afscheidsbrief zou achter laten.

Ik vind wel dat ik jullie een verklaring schuldig ben.

Ik ben na 7 jaar vechten met Lucelle en 5 jaar procederen helemaal op. Ondanks dat Lucelle geen gelijk heeft gekregen in Hoger beroep. Ik kan dit niet echt vieren. Lucelle heeft nu de mediator aansprakelijk gesteld wat de vriendschap tussen de mediator en mij inmiddels heeft gekost. Er is heel veel kapot gemaakt. En heeft bakken met geld gekost. Het is afwachten wat de volgende stap is. Haar motto is dan ook: Ik rust niet eerder dan dat ik jou ten gronde heb gericht.

Dat is dan nu gelukt.

Ook in de afgelopen jaren zakelijk gezien heb ik het niet erg makkelijk gehad (mede door gezeik privé) en ben het vechten meer dan zat. Sinds januari 2013 heb ik zoveel strijd gehad binnen mijn huidige bedrijf (Mijnschoolinfo) dat ik hierdoor bijna er financieel aan onder door gegaan ben. Het is mooi dat er nu een doorbraak is met de huidige aandeelhouder en de toetreddende aandeelhouder. Ik kan alleen niet meer de energie er voor opbrengen. Als ik bij een baas had gewerkt had ik mij een jaar geleden allang ziek gemeld. Mijn eigen diagnose is dat ik zwaar depressief ben.

Ook de strijd met Jeanine heeft mij niet koud gelaten. In mei van dit jaar had ik al aan Jeanine laten weten dat ik graag vrienden wilde zijn. Afgelopen woensdagavond liet Jeanine mij telefonisch weten dat het uit was nu voor haar. En dat ze afgelopen tijd het niet gerespecteerd had mijn keuze dat we vrienden waren. De opstelling van Jeanine afgelopen week die hierop volgende, het mij kwetsen en mij een schop na geven was het laatste zet tot deze stap. Als ik er achteraf naar kijk heeft Jeanine nooit echt achter mij gestaan en deugde er maar heel weinig van mij.

Vanavond was ik bij Jeanine, Jeanine liet mij weten dat ze na onze eerste aanvaring niet voor mij als persoon meer is gegaan. Ze ging voor de relatie, en het gezinsleven liet ze weten. Kortom ze heeft toneel gespeeld in periode hierna. Ze geeft ook toe dat ze niet eerlijk naar mij is geweest. Ik voel mijn goed belazerd door Jeanine! Ondanks dat we ook samen leuke dingen hebben gedaan.

Waarom de kinderen meenemen:

Losse handje Harry de vriend van Lucelle

Sinds april 2008 heeft Lucelle een relatie met Harry (*censuur, red.*) uit Winschoten welke zij leerde kennen via Match4me. (datingsite) Dit leek in het begin allemaal prima tot dat de Jasper en Marijn bij mij kwamen dat Harry losse handjes had. Na een gesprek bij de mediator en ontkenning van Lucelle leek het rustig. Helaas bleek dat niet definitief te zijn. In de laatste jaren is dit meerdere keren voor gekomen en heb ik daar Lucelle op aangesproken. Wat overigens niet door haar ontkend wordt! Het vervelende is dat ik Jasper en Marijn niet kan beschermen als Harry in de buurt is.

Kunnen Lucelle en Harry verder met elkaar zonder dat Harry last van Jasper en Marijn heeft.

En heeft Harry, Lucelle helemaal voor zich zelf. Niet dat Harry nu al veel ondernam met Jasper en Marijn. De mannen moesten niet.

Seth

Voor Seth kan ik het niet verkroppen dat hij alleen achter blijft zonder zijn 2 grote broer waar hij helemaal gek van is. En Seth bv niet meer kan beschermen tegen de bijtende hond van Jeanine haar moeder waar ik zelf achter moest komen en er door Jeanine en Aafke (moeder Jeanine) erg laconiek mee omgegaan werd. (Jeanine was het in zoals ze dat zelf zei: in haar onder bewust zijn bewust vergeten te vertellen omdat ze bang was voor gezeik) Ook vond Jeanine het vanavond lullig dat ze zelf nog 18 jaar met mij door een deur moet ivm Seth!

Jeanine heeft nu haar vrijheid terug, kan alles weer doen en laten wat ze ook kon voor je mij tegen kwam en Seth kreeg, en hoeft geen rekening meer te houden met Seth en mij.

En alle helemaal niet meer van mij!

We hebben dit laatste weekend overigens een heerlijk weekend gehad met ze 4en.
Heerlijk geknuffeld en plezier gehad!

Ik verwacht op geen enkele manier begrip van jullie. Weet dat ik heel veel hou en gehouden heb van mijn 3 geweldige mannen en ze heel graag wat anders gegund had.

Geen ruzieende ouders en gesleep meer met de kinderen.

Wij hebben nu eindelijk rust!
Meer wil ik er niet over zeggen.

Bernd

Om reden van toegankelijk houden van bronnen, nemen we het onderstaande artikel integraal over uit het AD van 19 december 2012. We vonden het bericht 13 augustus 2013 op de site van AD.
========================

Rechter vrijgesproken van vervalsing

Door: redactie AD
19-12-12 – 13:27 bron: ANP © ANP.

De rechtbank in Arnhem heeft woensdag de 64-jarige Haagse rechter Henk de Graaff vrijgesproken van valsheid in geschrifte. De rechter vergat 5 november 2010 een strafzitting af te sluiten met de juiste formaliteit, waardoor een verdachte van roof en doodslag mogelijk op vrije voeten zou komen.

Achteraf paste hij met een zogenoemde herstelbeschikking het proces verbaal van die zitting zo aan, dat hij de zogeheten schorsingsformule wél heeft uitgesproken.

De rechtbank vindt dat de rechter onzorgvuldig handelde, maar acht niet bewezen dat hij opzettelijk een valse correctie maakte. Het kan ook zo zijn dat hij oprecht geloofde dat hij de schorsingsformule wel heeft uitgesproken, overweegt de rechtbank.

De verdachte die bij de politie zweeg omdat hij die niet vertrouwt, wilde destijds voor rechter De Graaff wél zijn verhaal doen. Toen de rechter geen gelegenheid gaf omdat alleen een korte pro-formazitting gepland was, wraakte de advocaat de rechtbank. Dat ging gepaard met irritaties tussen de advocaat en de rechter, waarbij De Graaff de verdachte liet afvoeren en de formule vergat. Toen de correctie op het proces verbaal kwam, deed de advocaat aangifte van vervalsing.

De Graaff stelde dat hij toen overtuigd was dat hij de formule had uitgesproken. De toenmalige doodslagverdachte gelooft dat de rechter heus wel wist dat hij een fout aan het rechtbreien was, waarschijnlijk uit angst voor gezichtsverlies.

De verdachte is veroordeeld voor het medeplegen van zware mishandeling met de dood tot gevolg op een echtpaar in Zoetermeer. Hij ging in hoger beroep. Zijn schadeclaim van 10.000 euro die wat hem betreft naar het Rode Kruis zou moeten gaan, is afgewezen nu de rechter is vrijgesproken. De Graaff is met vervroegd pensioen.

– rechtbankverslaggever Amsterdam – 13 augustus 2013
Edwin de Roy van Zuydewijn, ex-echtgenoot van prinses Margarita, is vandaag (dinsdag) door de rechtbank in Amsterdam veroordeeld tot een werkstraf van 100 uur voor het opmaken van een valse factuur. Terugkomst naar Nederland wordt voor De Roy nu erg moeilijk. De straf in onvoorwaardelijk dus de marechaussee zal bij het beoordelen van zijn paspoort hem meteen aanhouden. Misschien nog wel belangrijker is dat de functies die hij ambieerde vaak een bewijs van geen bezwaar van de rechtbank vereisen. Die verklaring zal nu niet zo gemakkelijk meer worden afgegeven.

De Roy declareerde in 2001 samen met een inmiddels veroordeelde zakenrelatie 238.000 gulden (108.000 euro). De factuur was gericht aan het bedrijf Capelse Maasoever. Dat was speciaal opgericht om geld weg te sluizen. Het Openbaar Ministerie concludeerde dat De Roy een factuur stuurde voor fictieve, niet uitgevoerde werkzaamheden.

Het OM kwam de zaak op het spoor in het omvangrijke Klimop-onderzoek naar de vastgoedfraude. Bouwfonds waar De Roy rond 2001 voor werkte speelde daarin een centrale rol. De Roy werkte een paar jaar als strategisch analist op factuurbasis voor Bouwfonds. Hij was met de directie van Bouwfonds in contact gekomen via een oude vriend, die inmiddels zelf ook in de Klimopzaak is veroordeeld. Hierin kwamen drie verdachte facturen van De Roy naar boven. Volgens het OM had de strafeis hoger kunnen uitvallen als de twee andere facturen ook waren geschaard onder de aanklacht.

De 47-jarige De Roy weerspreekt de beschuldigingen. Volgens het AD omschreef hij de zaak als ‘een luchtballon, een zeepbel en een losse flodder’. De krant schreef ook dat zijn advocaat Gabriel Meijers verklaarde dat De Roy administratief hopeloos slordig en slecht met cijfers is. Dat is volgens de advocaat het beste bewijs dat de keurig opgemaakte declaratie niet door De Roy gemaakt kon zijn. Aldus het AD.

In ons onderzoeksteam vinden wij het heel moeilijk voor te stellen dat iemand als strategisch analist werkzaam kan zijn voor het Bouwfonds. Ronduit onwaarschijnlijk.

Wat wij ook niet begrijpen is dat de rechter zo willekeurig met witteboorden-misdrijven omgaat. We beschikken over diverse dossiers waarin bijvoorbeeld ook advocaten door de rechter in het gelijk worden gesteld als ze een klant voor meer uren in een etmaal hebben gedeclareerd dan er in een etmaal zitten.

Het is een rare schemerzone waarin de rechter steeds een werkelijkheid lijkt te maken die hem uitkomt met deskundigen die hem dienstbaar willen zijn.

Uit rechtbankverslagen van bezoeken aan bijvoorbeeld de kantonrechter blijkt:
Er worden mensen door de rechter dingen in de mond gelegd, die ze helemaal niet gesproken hebben.
Wanneer daarvan beklag wordt gedaan, volgt er naar de betreffende rechter geen enkele sanctie. De rechter heeft alle vrijheid om originele documenten “vals” te verklaren en valse documenten voor “waar” te verklaren.

Dat De Roy schimmige dingen rond het Bouwfonds heeft gedaan, kan heel goed waar zijn. Dat betekend echter nog niet dat hij op allerlei manieren lukraak mocht worden onderzocht en dat overheidsdienaren zomaar vanalles over hem mochten gaan zeggen. Zelfs witte-boorden-criminelen kunnen in diverse opzichten slachtoffer worden van Justitie. Alle feiten over vermeende misdrijven en onrechtmatige daden moeten op zich bezien worden. Zo staat het tenminste in onze theorie-boeken op college.

Laten we hopen dat het OM nu een omslag heeft gemaakt in het willen vervolgen van administratieve fraude. Als dat toch niet een blijvende omslag blijkt, gaan we hier toch een beetje een sociale-huur-moord vermoeden. We zijn benieuwd of de politie aangifte van deze moord wil opnemen. We zijn benieuwd of de opdrachtgever gevonden wordt. Zal het OM de moordenaar vervolgens willen vervolgen?

Wat als uw opdrachtgever tevreden is met uw doen (en vooral met uw nalaten!!) en uw factuur (declaratie) betaald? Wat als vervolgens een ander dan uw opdrachtgever stelt dat de opdrachtgever niet tevreden had behoren te zijn? Niemand zal dat snel accepteren als fraude. Wat nu als het OM “die ander” is?

Welkom in de wereld van de administratieve fraude. Voor georganiseerde criminaliteit en maffia-gedrag hoeven we niet naar zuidelijke landen.

We volgen het OM en ZM in komende zaken met grote interesse. Er zijn nu hoge verwachtingen gewekt dat er eindelijk wordt opgetreden tegen frauderende bankiers, zakenlieden, pensioenfondsen, top-ambtenaren, top-industrielen, enzovoort. Of worden er mensen voor een positieve beeldvorming af en toe geofferd? Moet een dergelijke zaak weer een poos de gemoederen bedaren?

Gaat u maar rustig slapen! De rechter waakt over u! (Vrij naar Colijn rond 1935).
Wie verdeelt? Wie heerst? Durft het OM nu … ook … op te treden tegen frauderende rechters?

Ziet u bijvoorbeeld eens: artikel in AD van 19 december 2012 Als de link ondertussen verbroken zou zijn, kunt u de bron op deze site terugvinden met (bijvoorbeeld) zoeken op De Graaff.

Weet u bekende personen die klokkenluider waren en/ of slachtoffer van Justitie in Nederland of een ander land: laat het ons weten door een e-mail te sturen naar justitieslachtoffers@gmail.com. Geef wel een toelichting en zo mogelijk een adres en/ of een telefoonnummer om deze persoon als redactie te kunnen benaderen. Aanvullingen of verbeteringen zijn steeds welkom.

Assange, Julian
Publiceerde documenten van een Amerikaanse klokkenluider over oorlogsmisdaden van de USA.

Buitenen, Paul van
Was Europees ambtenaar, klokkenluider en parlementslid. Werd door Justitie tegengewerkt. Paul had ook veel vandoen met Europese justitie-functionarissen.

Manning, …
Bezorgde Assange documenten om op WikiLeaks te publiceren waaruit bleek dat de USA oorlogsmidaden pleegde. Lange tijd kreeg hij geen proces en werd hij op internationaal afgekeurde wijze gevangen gehouden en mishandeld door de USA.

Poot, …
Legde duidelijk incompetentie en machtsmisbruik bij rechters bloot. Het betreft onder andere het functioneren van mrr Kalbsfleisch en Westenberg. De zaken werden bekend als de zaak Chipshol. Dhr. Poot senior woont inmiddels in Zwitserland.

Roy van Zuidewijn, De, Edwin,
Werd op illegale wijze onderzocht mede in opdracht van Justitie. Volgens Broertjens van de Volkskrant liet Prins Bernard hem onderzoeken. Op diverse manieren werden ambtelijke diensten misbruikt voor persoonlijke belangen van leden van het koningshuis. Een slaafs loyale houding van ambtenaren had desastreuze gevolgen voor de persoonlijke situatie van Edwin. Edwin verblijft momenteel (juli 2013) in Portugal.

Snowden, Edward
Hij onthulde (nogmaals) dat veiligheidsdiensten van de USA telefoon en internetverkeer op illegale wijze aftappen en internationale burgerrechtten schenden. In juli 2013 kreeg hij tijdelijk politiek asiel in Rusland.

Weet u bekende personen die klokkenluider waren en/ of slachtoffer van Justitie in Nederland of een ander land: laat het ons weten door een e-mail te sturen naar justitieslachtoffers@gmail.com. Geef wel een toelichting en zo mogelijk een adres en/ of een telefoonnummer om deze persoon als redactie te kunnen benaderen. Aanvullingen of verbeteringen zijn steeds welkom.

Barendse, Truus
Zij publiceerde onder andere De Jungle van de Jeugdzorg. Onweerlegbaar toont zij aan dat de jeugdzorg op diverse manieren fraude pleegt en kinderen te gronde richt. Diverse kinderen en verzorgers kunnen met eigen bewijzen haar stellingname bevestigen.

Berk, Lucia de
Voor wetenschappers het bewijs dat de rechtspleging zeer ziek is. Al te gemakkelijk worden onschuldigen tot levenslang veroordeeld met zelf geconstrueerd bewijs. Ook duidelijk dat het functioneren van de media ver onder de maat is. Metta de Noo en Ton Derksen hebben wel hun hoofd erbij gehouden. Zij weten te overtuigen dat Lucia onschuldig is. Lucia tegenover studenten: “Blijf altijd nadenken als je de krant leest of het wel klopt wat je leest.” Voor sociologen en psychologen een dramatisch voorbeeld van misleiding van en door de massa. Pijnlijk ook dat Lucia de instructie kreeg om zaken wat rustiger over zich heen te laten komen voorafgaand aan haar eerste proces. Haar werd de Puttensemoordzaak voorgehouden. Ze kon zich het beste beroepen op haar zwijgrecht en niet onder druk verkeerde dingen gaan verklaren. In die zaak zou sprake zijn geweest van bekentenissen die onder dwang waren verkregen.

Bos, …
Bracht de bouwfraude-zaak aan het licht. Justitie kwam afspraken niet na en werkte tegen. In ruil voor zijn openlijke verklaringen werd zijn sociale en economische situatie zeer moeilijk gemaakt.

Buitenen, Paul van
Was Europees ambtenaar, klokkenluider en parlementslid. Werd door Justitie tegengewerkt.

Burhoven Jaspers, …
Partner was werkzaam bij Justitie. Na scheiding werd hem het leven zuur gemaakt door Justitie na manipulatie van diverse functionarissen binnen Justitie. Hij was tot zijn overlijden lang actief om op internet rechters te ontmaskeren en te confronteren met ongeoorloofde nevenfuncties en belangenverstrengeling.

Denis, Jeroen
Werd slachtoffer van justitie door een aantal valse aangiften en een frauduleus advies van de Raad voor de Kinderbescherming. De rechter volgde dit advies klakkeloos. Schokkend ambtsmisdrijf van een Nederlandse rechter.

Deurzen, Eric van
Civielrecht-slachtoffer door valse verklaring van ex-partner. De gemeente Rotterdam vordert onderhoudsbijdrage voor kinderen waarvan niet is bepaald dat hij daar de vader van is. Moeder mag straffeloos vanalles verklaren ook al is het smadelijk en lasterlijk. Ook al leiden de verklaringen van moeder tot hoge kosten voor Van Deurzen als ex-partner. Voortgaande onjuiste verklaring, onzorgvuldige verklaring waarvan gesteld mag worden dat sprake is van valsheid in geschrifte. Veel rechters gaan er ten onrechte van uit dat in civiele procedures straffeloos onjuist kan worden verklaard. Zeker wanneer verklaringen in een keten worden doorgeleverd naar een andere ketenpartner. Mondelinge mededeling wordt zonder bevestiging van juistheid (door de bron zelf) omgezet naar een schrifelijke mededeling. Juist het feit dat overheidsinstanties aannemen dat burgers juiste informatie verstrekken betekent dat de rechter strenger moet worden naar mensen die willens en wetens onjuist gaan verklaren aan medewerkers van deze overheid. Mogelijk moet naar analogie van het strafrecht vaker worden vastgesteld of er een belang voor onjuist verklaren aan de orde kan zijn bij een bron of bij een doorleverende ketenpartner. Eigenlijk wordt daarmee snel onderbouwd dat er veel sneller sprake is van laster en smaad. Er mag meer zorgvuldigheid van mensen worden geeist wanneer zij over anderen verklaren. Dat mensen ex-partner zijn geweest, doet daar niets aan af. Sterker nog, de situatie van ex-partners mag sneller een vermoeden oproepen dat er een belang is om onjuist te verklaren. Dit blijft steeds de kern van het ontbreken van doen van waarheidsvinding in het civiele recht. Ten onrechte staat de rechter zijn ketenpartners toe om te rapporteren zonder waarheidsvinding. Ten onrechte stelt de rechter dat hij zelf geen waarheidsvinding behoort te doen. Ten onrechte wordt gesteld door rechters en andere juristen dat in het civiele recht niet degelijk hoeft te worden aangetoond en degelijk zou moeten worden geargumenteerd. Het eerst vaststellen van de feiten waar partijen het over eens zijn, behoort altijd een eerste stap van de rechter te zijn. Ook als er weinig tijd voor zaken is. In het geval van Van Deurzen veroordeelde de civiele rechter hem terwijl hij helemaal niet zou zijn opgeroepen. Hij stelde niet op zijn zitting te hebben kunnen verschijnen. Het niet verschijnen werd heel schrijnend vertaald met “geen bezwaar hebben tegen betalen”. Wederom wordt daarbij gesteld dat in strafrecht het onjuist oproepen van een procespartij (verdachte) allerlei consequenties voor de vervolging en bestraffing van een partij moet hebben. De zaak van Van Deurzen kreeg onder andere aandacht van de Volkskrant, Anneke Stoffelen 9 augustus 2013.

Dubois, Herman …
Puttensemoordzaak. Onschuldig levenslang uitgezeten.

Grippeling, Dennis
Hij heeft lange tijd met eindeloos geduld geprobeerd om met nette juridische procedures en ludieke acties het contact met zijn kinderen hersteld te krijgen. Werd door justitie en omgeving op diverse manieren tegengewerkt. Dennis was een actieve Dwaze Vader. Hij werd bekend met het beklimmen van de Waalbrug bij Nijmegen om aandacht voor kinderen te vragen die op valse gronden hun vader niet meer mogen zien van de rechter. Dennis heeft aangetoond dat ook jarenlange juridische inspanning de rechtspleging niet tot inkeer kan laten komen. Rechters blijken onverbeterlijk in het zich met opzet laten bedriegen. Daarmee worden rechters dus net zulke criminele bedriegers als de criminelen waar zij zich met opzet door laten misleiden.

Hop, Jan
Kreeg een bizar toegangsverbod tot de rechtbank Zutphen waardoor hij zijn werk niet meer kon doen. Is en was een bekende criticaster van de jeugdzorg en de misstanden binnen de Nederlandse rechtspleging. Jan Hop heeft diverse ambtsmisdrijven van Nederlandse rechters onder de aandacht gebracht.

Louwes, Ernst
Nog in afwachting van mogelijke herziening. Duidelijk is het structurele disfunctioneren van deskundigen vast te stellen. De rechter lijkt zo te winkelen dat hij deskundigen vindt die in de richting van veroordeling willen denken en willen rapporteren. Welke mechanismen liggen daaraan ten grondslag? Wanneer wil de rechter ook bezwijken aan tunnelvisie? Is dat maatschappelijke druk? Druk van media?

Oltmans, Willem
Journalist en auteur die het werken bijna onmogelijk is gemaakt door structurele onrechtmatige tegenwerking van ambtenaren bij metname het ministerie van Buitenlandse Zaken. Justitie heeft aanvankelijk laks gehandeld, maar heeft aan het einde van het leven van Oltmans toch voor rehabilitatie en genoegdoening weten te zorgen. Daar waar Justitie zaken weet recht te zetten, moet dat beslist ook gemeld worden.

Poot, …
Legde duidelijk incompetentie en machtsmisbruik bij rechters bloot. Het betreft onder andere het functioneren van mrr Kalbsfleisch en Westenberg. De zaken werden bekend als de zaak Chipshol.

Post, Ina
Gruwelijke dwaling … ook op basis van valse verklaring en geconstrueerd bewijs. Waarschijnlijk zelfs mede valse verklaring van de werkelijke dader. Regio Rijswijk.

Roy van Zuidewijn, De, Edwin,
Werd op illegale wijze onderzocht mede in opdracht van Justitie. Volgens Broertjens van de Volkskrant liet Prins Bernard hem onderzoeken. Op diverse manieren werden ambtelijke diensten misbruikt voor persoonlijke belangen van leden van het koningshuis. Een slaafs loyale houding van ambtenaren had desastreuze gevolgen voor de persoonlijke situatie van Edwin.

Ruth, Jan van
Als advocaat nam hij stelling tegen de frauderende jeugdzorgfunctionarissen en de opdrachtgevende rechters. BJZ is er in de eerste plaats verantwoordelijk voor geworden dat de Orde van Advocaten hem uit de advocatuur heeft verwijderd op basis van duidelijk overdrachtelijk gebruikte woorden: “De gezinsvoogd mag aan de hoogste boom worden opgehangen.” In de tuchtzaak tegen Van Ruth blijkt zeer duidelijk dat rechters directe invloed hebben in de beroepsgroep van advocaten. Rechters zijn dus niet onafhankelijk en advocaten zijn ook niet onafhankelijk. Er is ook al lange tijd op gewezen dat advocaten gelijktijdig functioneren als rechter-plaatsvervanger. In veel gevallen blijken belangen van de beroepsgroep van advocaten of de beroepsgroep van rechters zwaarder te wegen dan de belangen van rechtzoekenden of individuele beroepsbeoefenaars.

Schuit, Iris van der
Doordat hulpverlening en justitie haar niet remden in het doen van valse verklaringen tegen haar ex-man verloor zij door een misdrijf van haar ex-man haar kinderen. Het nalaten van waarheidsvinding is de rechter als hoogst verantwoordelijke toe te rekenen. Een zeer schokkende civiel-rechtelijke dwaling.

Spijkers, …
Weigerde om voor zijn werkgever (ministerie van Defensie) onwaarheden te spreken of te schrijven. Er volgden vele door oveheidsfunctionarissen gemanipuleerde juridische procedures. Uiteindelijk kreeg hij een schadevergoeding. Diverse personen en organisaties gaan echter om eigen belangen nog steeds door met het diskwalificeren van dhr. Spijkers.

Tromp, Peter
Hij kreeg diverse beschikkingen van de rechter die hem op onrechtmatige wijze beletten om contact met zijn kinderen op te bouwen. Peter werd actief binnen Dwaze Vaders en is nu actief met Het Vaderkenniscentrum. Ieder jaar is hij betrokken met de uitreiking van de Vaderdagtrofee. Peter is internationaal actief om aandacht voor kinderen te vragen die het contact met hun vader (of moeder) niet willen verliezen. Het proces waarin de rechtspleging corrumpeerde en anti-kind is geworden, is in vele Westerse landen op gelijke wijze verlopen.

Viets, Wilco …
Puttensemoordzaak. Onschuldig levenslang uitgezeten.

Vries, André de
Eerste aanleg veroordeeld voor de vuurwerkramp in Enschede. In hoger beroep door het hof vrijgesproken.
In juli 2013 aan darmkanker overleden. Hij weet zijn ziekte aan de valse beschuldiging en alles wat daarop volgde. Zijn leven bleek onherstelbaar verstoord. De vuurwerkramp in Enschede was in 2000 en verwondde 950 mensen en had 23 doden tot gevolg. André kreeg wel schadevergoeding van Justitie, maar geen rehabilitatie. Zonder succes bleef hij tot zijn dood (op 46 jarige leeftijd) strijden voor rehabilitatie. Zijn advocaat mr Knoops maakt de overheid ernstige verwijten.

Zander, Joep
Hij zag op diverse manieren de jeugdzorg onrechtmatig optreden. De rechter maakte zich in diverse gevallen medeschuldig aan frauderen door kritiekloos de jeugdzorgadviezen te volgen. Op onrechtmatige wijze werd het de dochter van Joep belet om contact met hem te hebben. Joep is pedagogiek gaan studeren en gaan publiceren over het misdrijf ouder-kind-vervreemding. Joep is ook beeldend kunstenaar.

Zes van Breda
Justitie weigert ontlastende verklaringen in het dossier op te nemen. Tunnelvisie. Wederom onschuldigen tot lange gevangenisstraffen veroordeeld. Levenslang? Herziening rehabiliteert de veroordeelden. Het gaat om de moord in een Chinees restaurant van een oudere vrouw.

Reactie van een redacteur
op artikel van Annette Heffels, Margriet 21 juni 2013.

Tussen aanhalingstekens wordt het artikel van Annette integraal geciteerd. Tussendoor worden opmerkingen gemaakt met rode tekst.

Schuldvraag

“Geregeld moet ik denken aan de moeder van Ruben en Julian, de twee jongetjes die door hun vader werden gedood, waarna hij een eind aan zijn eigen leven maakte.” Het was professioneel geweest als Annette zich had afgevraagd waarom zij niet regelmatig aan de vader en de jongetjes op de verschillende momenten moest denken. Waarom neemt zij als waarnemingsstandpunt steeds de moeder in de eerste plaats?

“Dan vraag ik me af hoe ze verder moet en kan het me niet voorstellen. Aan die verschrikkelijke gebeurtenis is veel voorafgegaan. De ouders gingen in 2008 uit elkaar. Aanvankelijk spraken ze af dat ze beiden voor de helft de zorg voor hun kinderen op zich zouden nemen. Tussen 2009 en 2013 maakte de moeder verschillende keren melding van mishandeling van de kinderen door de vader. Die vond dat zij overdreef en dat de driftbuien van zijn zoon af en toe een stevige aanpak noodzakelijk maakten.” Op het eerste gezicht lijkt dat een neutrale weergave, maar dat is het beslist niet. Waarom wordt nergens de voorzichtige vraag gesteld of hier misschien sprake was van valse beschuldigingen? Waarom waren de “vele” hulpverleners niet door moeder te overtuigen? Pas nadat de Raad voor de Kinderbescherming zich als superdeskundige (zonder werkelijk eigen onderzoek!) in de zaak gaat melden en de vader zonder werkelijke reden/ oorzaak laat vallen gaat het mis. De hulpverleners verdienen mogelijk veel lof dat ze zich niet door een ouder voor een karretje hebben laten spannen. Juist de RvdK liet zich wel voor het karretje van de moeder spannen. Zij adviseerde de kinderrechter om de vader (zonder goede reden!) op afstand te zetten en de rechter verschool zich achter dat advies. Zonneklaar ligt de verantwoordelijkheid in de eerste plaats bij de kinderrechter en in de tweede plaats bij de vaak frauderende “deskundige”, Raad voor de Kinderbescherming. Open en bloot nodigt de rechter deze instantie uit om te frauderen. Eigenlijk is het een vaak gericht en eenzijdig rapporteren op openlijke bestelling van de rechter.

“In de loop van de jaren zouden er tien verschillende instanties en hulpverleners zijn geweest, die zich met het gezin bemoeiden en probeerden te helpen. Er kwam een ‘veiligheidsplan’ en er kwam hulp die vader overdreven vond en moeder onvoldoende. Lange tijd waren hulpverleners van oordeel dat de gedragsproblemen die de kinderen hadden werden veroorzaakt door de strijd tussen hun ouders. Uiteindelijk leidden de klachten van moeder ertoe dat er een onderzoek van de Raad voor de Kinderbescherming kwam. De Raad oordeelde dat de hulpverlening had gefaald en dat de kinderen onder toezicht zouden worden geplaatst. Vader was het met deze beslissing niet eens en inmiddels is de fatale afloop bekend. Arme kinderen, arme ouders. Na de ramp komt onmiddellijke de schuldvraag. Die ligt volgens velen bij de hulpverleners. Zij hadden dit moeten voorkomen. Ik ben hulpverlener. Gelukkig heb ik nog nooit meegemaakt dat een van mijn cliënten zichzelf of iemand anders van het leven beroofde. Ik heb er wel geregeld zorgen over gehad en ervan wakker gelegen als iemand daarmee dreigde. Ik heb ingeschat, overlegd, gepraat, getracht te overtuigen en in sommige gevallen crisisdienst en politie gebeld. De angst dat het misgaat en dat je dan voor jezelf de vraag moet beantwoorden of je dit had kunnen voorkomen hoort bij mijn vak. Tegelijk ben ik me er zeer van bewust hoe beperkt wij hulpverleners zijn. Wij worden zwaar overschat, kunnen lang niet alle pijn en ellende oplossen. Als mensen elkaar stuk willen maken, is dat soms niet te stoppen. Sterker nog: als mensen niet willen praten, kun je ze niet dwingen. Therapie is vrijwillig. Hulpverleners mogen zonder schriftelijke toestemming van hun cliënten geen informatie over hen doorgeven aan anderen. Als wij een kind willen behandelen moeten beide ouders dat goed vinden en op papier zetten. Natuurlijk kun je als therapeut regels naast je neer leggen als je vindt dat nood wetten breekt. maar dan nog: we zijn niet helderziend. Ik heb me vaak vergist in mensen die ik op hun woord geloofde. Hij was een bezorgde, liefdevolle vader, zei de huisarts en dat zal ook een kant van het verhaal zijn. Dat maakt het zo gruwelijk.”

Annette Heffels zou behoren te weten dat in alle echtscheidingszaken (met betrokken geraakte kinderen) vanaf het allereerste begin de RvdK (Raad voor de Kinderbescherming) in een toezichthoudende, adviserende en vooral eindregisserende rol betrokken is. Zowel bij vrijwillige hulpverlening als gedwongen hulpverlening aan kinderen en verzorgers wordt door de RvdK geregisseerd. Eigenlijk dus direct door de kinderrechter. Op ieder moment kan de RvdK of de rechter zich betrokken en verantwoordelijk verklaren. In een opzet met veel (niet transparante) verdeel en heers wordt dat meteen bij bijvoorbeeld BJZ en jeugd(geestelijke)gezondheidszorg neergelegd.

Na de fatale afloop met de dood van Julian, Ruben en hun vader Jeroen, was het eerste wat de Raad deed: anderen de schuld geven. Dat terwijl de Raad eindverantwoordelijk was voor het informeren van de rechter.

Als de Raad voor de Kinderbescherming de terughoudendheid van de onderaannemende jeugdzorgers had vol gehouden, dan hadden volgens velen de kinderen nu nog in leven kunnen zijn.

Annette Heffels onderschat op de verkeerde momenten het belang van hulpverleners. Zij had het juist nu voor haar collega’s op kunnen nemen en een wegduikende “opdrachtgever” op zijn eindverantwoordelijkheid kunnen wijzen.

Door dit soort slordige waarnemingen en analyses blijft de Raad voor de Kinderbescherming er samen met de kinderrechter steeds in slagen om verantwoordelijkheid af te schuiven en anderen de schuld te geven. Een journalistieke en vakmatige dikke onvoldoende voor Annette Heffels.

Het is belangrijk dat er meer politiek besef en aandacht komt voor de gruwelijke verdeel-en-heers-deal die er steeds tussen de rechter, RvdK en de jeugdzorgende ketenpartners wordt afgedwongen door de rechter. De rechter bedient zich in civielrechtelijke procedures (familie- en jeugdrecht) steeds van vaste (corrupte en frauderende!) kroon-getuigen die in de eerste plaats opkomen voor hun eigen belangen. Ook in strafrechtprocedures met kroongetuigen is dat te zien. Aangezien strafrechtprocedures tenminste meer in openheid plaatsvinden en met veel meer activiteit van advocaten, zijn lessen getrokken. In strafrechtprocedures is er een hoop twijfel en afwijzing ontstaan over het inschakelen van kroongetuigen. In het jeugd- en familierecht heeft dat proces ongeveer 100 jaar mogen voortwoekeren en is het diep verankerd geraakt. Als de rechter ziet dat er delen van zijn eigen organisatie zijn gecriminaliseerd en er een Kafkajaanse organisatie blijkt te zijn ontstaan, dan moet actie van de rechter worden verwacht. Er is niet alleen sprake van verklaringen van kroongetuigen op bestelling, maar er is ook nog eens sprake van kroongetuigen die inwonend zijn in de eigen organisatie. Tot slot is er ook nog eens sprake van gedwongen winkelnering bij deze kroongetuigen. Naar aanleiding van het niet functioneren van de Raad, heeft de Raad ook nog eens het voor elkaar gekregen om gebruik te mogen maken van stroman-organisaties. Daarmee kreeg de Raad de ruimte om schuld en verantwoordelijkheid af te schuiven op onderaannemers die bereid waren om als stroman en als zondenbok te functioneren. De Raad heeft de onderaannemers in een economische afhankelijkheid geplaatst en ze daarmee volledig gegijzeld. Feitelijk is de stilzwijgende afspraak: bevestig de rol van de Raad als maffiabaas dan zal de Raad de onderaannemer daarop in bescherming nemen. Feitelijk worden hier zeer grote bedragen aan  “beschermingsgeld” betaald. De prijs (beschermingsgeld) die de onderaannemers moeten betalen is het achterwege laten van professioneel functioneren. Enkele kinderrechters die zich opwerpen als spreekbuis voor de jeugd-rechtspleging stellen zonder enige gêne dat het goed is dat de jeugdzorgers professionaliseren (vele rechters proberen voor zichzelf graag het woord professionaliseren te omzeilen). De werkelijkheid is echter dat nu juist steeds dat alles in het werk wordt gesteld om de deskundigen van de rechter niet te laten professionaliseren.  De rechter wil dat namelijk helemaal niet, omdat een professionele deskundige nooit gewenste rapporten op bestelling mag leveren. De rechter wil de deskundigen maar al te graag in een van hem/haar afhankelijke positie laten functioneren.

Het leveren van gewenste rapporten op bestelling door “deskundigen” is op dit moment zowel in het strafrecht als in het civielrecht een kern-probleem. Vele deskundigen blijken tegen betaling (en omzet-garantie) bereid te zijn om als eerste hun “professionaliteit”  in te leveren. Een taxatie-bedrag dat de rechter wenst of een gezondheidstoestand die de rechter wenst, mag nooit op bestelling geleverd worden. Dit blijkt echter toch de dagelijkse praktijk. Laten rechters professionele, “eigenwijze” deskundigen weten dat ze ongewenste rapportages opleveren? Natuurlijk niet. Iedereen weet echter dat de rechter de volgende keer naar een andere “gewenste” deskundige zal overstappen. Registers van gerechtsdeskundigen blijken dus al gauw precies het tegendeel van goede, professionele kwaliteit op te leveren.

Het kan niet meer verbazen dat de “maffia-top-organisatie”, Raad voor de Kinderbescherming,  met de nodige organisatie-terreur de gangsters bij de onderaannemers terroriseert met bedreiging en uitsluiting. Misschien is het waar en heeft Nederland nauwelijks maffia-activiteiten binnen haar grenzen. Misschien zijn organisatie-corrumpering als in de politie- en justitie-organisaties tijdens de 40-45-bezetting uniek en eenmalig. Misschien zijn de rechter-beschikkingen-op-bestelling in opdracht van de nazi-bazen uniek en eenmalig. Waarschijnlijker is het echter dat dergelijke ontwikkelingen naar “uitwassen” van alle tijden zijn. Misschien dat er dus toch iets moet gaan gebeuren om de terreur en corrumpering in justitie en jeugdzorg aan te gaan pakken. Of blijven kinderen werkelijk zo onbelangrijk? Blijkbaar begint dat met scherp en kritisch waarnemen. De eerste vraag die iedere rechter zich in theorie moet stellen: is mij wel een werkelijk probleem voorgelegd, of is het een geensceneerd probleem … een valse aangifte of een valse verklaring. Het is een probleem van alle tijden dat daders zichzelf proberen te verkopen als “slachtoffers”. Aan rechters dus om daar niet in te trappen. Dat wordt een beetje lastig als de rechter tegenwoordig al open en bloot durft te stellen dat hij ook niet aan waarheidsvinding doet. Wie doet er dan nog wel aan waarheidsvinding?

Een artikel als dit van Annette Heffels brengt verbetering van jeudghulp en rechtspleging niet dichterbij. Helaas.

lokale redacteur

– Cuijk – Op basis van berichtgeving van lokale redacteuren is slachtoffersjustitie.nl meteen tot publicatie van dit bericht gekomen om speculatie over betrokkenheid van de vader als brandstichter meteen tegen te spreken. Ook betrokkenheid van een verwarde man in een zender-mast, werd eerst tegen gesproken. Vandaag donderdag 20 juni 2013 om 17.41 kwam een bericht binnen dat de man toch verdacht wordt.

Heel zuiver moet nu gesteld worden: de politie ziet de vader van de meisjes niet als zeer waarschijnlijke verdachte. De vader is volgens onze gegevens ook nog niet als verdachte aangehouden voor onderzoek. Vanzelfsprekend zal de politie de komende dagen voor het onderzoek veel contact met de biologische vader van de meisjes hebben.

Opvallend is dat meteen weer automatisch veel verdachtmakingen richting de vader, Frank G. gaan. De redactie doet op iedereen een beroep om hier niet aan mee te doen. Wanneer uit onderzoek werkelijk feiten gaan spreken, kan alles anders worden.

Het direct verdacht blijven maken van vaders is dus misplaatst. Uit de statistiek blijkt dat moeders zelfs vaker tot doding van eigen kinderen komen. Moord en doodslag hebben vaak hun oorzaak in relationele spanningen. Een groot aantal doden komt voor rekening van heel andere relaties. Het gaat bijvoorbeeld om de dadergroepen: stiefouders en afgewezen geliefden.

Zowel vaders als moeders blijken momenteel op grote schaal in een radeloze situatie gebracht te worden, waaruit ze maar 1 uitweg zien. Daar is beslist ook niet altijd sprake van betrokkenheid van jeugdzorg. Toegegeven, zeer vaak is jeugdzorg bij gezinsdrama’s een deel van de oorzaak, in plaats van een deel van een oplossing.

De economische situatie, maar nog veel vaker, een onbegrepen ingrijpen van de rechter blijkt vaak oorzaak van radeloosheid. Een groot aantal ondernemers zijn in de afgelopen maanden in radeloosheid gebracht door onbegrijpelijk optreden van Belastingdienst en van de verantwoordelijke rechter. Ook hier geldt dat de wetgever aan de rechter de opdracht geeft om deskundigen kritisch te toetsen. Ook de Belastingdienst als deskundige moet worden getoetst. Uit vele procedure-dossiers van belastingplichtigen blijkt dat de rechter ook hier zijn taak in veel te veel gevallen niet serieus neemt.

Het in financiele wanhoop raken van burgers is dus beslist voor een deel veroorzaakt door onjuiste beschikkingen van de rechter.

Actueel is ook een groot aantal terugvorderingen door gemeenten, SVB en UWV van in het verleden verstrekte uitkeringen. Het gaat dan bijvoorbeeld om door de rechter (tijdelijk) toegestane terugvordering en verrekening van bijstand, WW en AOW. De redactie krijgt momenteel zaken toegezonden van moeders met kinderen die onmiddelijk bedragen van meer dan 80.000 Euro moeten terugbetalen omdat zij in het verleden zouden hebben samengewoond. De nationale tv bracht al eens onder onze aandacht dat mensen van boven de 65 jaar, grote navorderingen krijgen wegens vermeend te veel genoten AOW. Reden: de 65-plussers zouden hebben samengewoond en daarmee teveel AOW hebben genoten. Ofwel voor bijstand- en AOW-gerechtigden is een indruk kunnen wekken van samenwonen nogal riskant geworden.

Naast inkomensverlies door werkloosheid en faillisement is er nog nauwelijks aandacht voor de bovenstaande groep mensen.

Het is goed om een overzicht te blijven maken van de zaken die mensen tot extreme wanhoopsdaden drijven. Het is goed om bijvoorbeeld te verwijzen naar de publicaties van A.J. Verheugt. De herdruk van zijn belangrijkste publicatie over dit thema is weer beschikbaar gekomen vanuit herdruk.

In het geval van de brand in Cuijk is nog helemaal verder niets bekend. Laat iedereen dus zeer voorzichtig zijn met het doen van suggesties.

een verslaggever

– Den Haag – Diverse kranten melden de opmerkingen van kinderombudsman Marc Dullaert. De Volkskrant doet verslag bij monde van Jeroen Visser en Joost de Vries in een artikel in de krant van donderdag 6 juni 2013.

De IND blijkt methoden te hanteren die voor kinderen binnen Nederland niet gehanteerd mogen worden. Kinderen worden gehoord op een wijze die in Nederland niet wordt toegestaan. Het zou gaan om 3910 kinderen die in de periode tussen 2008 en 2011 zouden hebben willen proberen zich te herenigen met hun gevluchte ouders. Dullaert is door de Tweede Kamer in 2011 aangesteld.

Dullaert nam een steekproef van 459 IND-dossiers met daarin 1672 kinderen (tussen 2008 en 2011) die een aanvraag deden om zich te herenigen met hun gevluchte ouder of ouders in Nederland.

Dullaert vindt het onjuist: “De bewijslast kwam volledig bij de kinderen te liggen.”

Er wordt niet ontkend dat er vooral rond bijvoorbeeld Somalische vluchtelingen veel fraude is geweest en dat dat voor alle asielkinderen tot een slechtere behandeling heeft geleid. Onduidelijk is waarom subjectieve verhoor-onderzoeken in de plaats zijn gekomen van het vroegere DNA-onderzoek.

Fred Teeven: “Als er op te veel of op essentiele punten tegenstrijdige verklaringen worden afgelegd, kan er niet van worden uitgegaan dat er sprake is geweest van een feitelijke gezinsband.”

De ombudsman doet een beroep op de overheid om de dossiers vanaf 2008 tot 2011 te herbezien. Veel Nederlanders zullen benieuwd zijn wanneer Dullaert een beroep doet op de Nederlandse overheid om eindelijk iets te gaan doen aan de frauduleuze rapportages over de Nederlandse kinderen die de dupe zijn van de Nederlandse Jeugdzorg en Raad voor de Kinderbescherming.

een verslaggever

Vandaag werd weer eens aandacht besteed aan het bizarre feit dat langgestraften met gevangenisstraffen van langer dan 3 jaar gewoon moeten blijven zitten in een buitenlandse gevangenis. Als bij overbrengen van een gevangene naar Nederland een restant-straf van minder dan een half jaar zou gelden dan wordt de gevangene het uitzitten van de straf in Nederland geweigerd. Minister Opstelten neemt geen afstand van dit rare bureaucratische feit. De grond voor dit handelen zou in internationale verdragen liggen.

In feite doet het Nederlandse justitie-apparaat een buitenlands proces over en komt tot een andere strafmaat dan het betreffende andere land. Dat getuigt niet van veel respect voor dat andere land.

Voor gevangenen in Zuidamerikaanse gevangenissen betekend dat niet zelden het in de ogen gaan zien van de dood. Ziekten onder Nederlandse gevangenen maken daar vele slachtoffers. Zelfs dodelijke slachtoffers. Individuele gevallen halen in veel gevallen de media niet.

Het mag duidelijk zijn dat de Nederlandse samenleving ook van de gevangenen zelf een bijdrage mag vragen. De betreffende gevangenen erkennen in veel gevallen ook ruiterlijk hun schuld. Vaak gaat het om drugs-delicten.

Duidelijk is dat Nederland beslist niet zijn best doet om voor haar burgers op te komen.